Αυτά τα σκίτσα αποτυπώνουν με χιουμοριστική διάθεση αυτές τις διαφορές και δεν μπορούμε, παρά να ταυτιστούμε μαζί τους.
mama365.gr
Save Our Children ♦ Σώστε τα Παιδιά μας
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ,
Προστατεύστε το Χαμομηλάκι, Είναι το Φως.
Κίνημα για την προστασία του παιδιού
hamomilaki@gmail.com ♦ ♦
Η ευτυχία είναι απλή, σαν τη σκέψη ενός παιδιού
Αυτά τα σκίτσα αποτυπώνουν με χιουμοριστική διάθεση αυτές τις διαφορές και δεν μπορούμε, παρά να ταυτιστούμε μαζί τους.
Όσες μεγαλώνετε δίχρονα, ξέρετε! Όσες έχετε μεγαλύτερα, θυμάστε! Κι όσες δεν έχετε φτάσει ακόμη εκεί, σας λέμε ότι είναι μια ηλικία που πάντα θα αναπολείτε με αγάπη. Μπορεί αυτά τα χρόνια να έχουν χαρακτηριστεί ως «terrible twos» επειδή είναι απαιτητικά, αλλά είναι ταυτόχρονα χρόνια που μεγαλώνεις και εσύ η ίδια μέσω του παιδιού σου. Η Weng Chen, ταλαντούχα σκιτσογράφος, απεικονίζει μια ακόμη φορά τη μαγεία του να είσαι γονιός ενός 2χρονου μέσα από 23 απολαυστικά σκίτσα.

Τα «βοβάκια» είτε είναι δικά σου, είτε είναι εκείνα τα τσοκαρίνια ξέρεις ότι θα στοχεύσουν στον κάλλο σου.
Ο Ήρωας
Η προσωπική ζωή παύει να υπάρχει όταν δημοσιεύεται στο διαδίκτυο
O εθισμός των likes
Μέχρι το επόμενο καλοκαίρι
Φυσικά και είμαι μαζί σου
Να το αγοράσω ή να μην το αγοράσω;
Η αντίθετη όψη του κόσμου
Δεύτερη ζωή
Όταν οι γονείς ξεχνούν τα παιδιά τους
Πάρτι του δρόμου
Φυσικά και σε ακούω
Γεια!
Όλοι θέλουν να φτάσουν στην κορυφή
Σεξοτουρισμός
Μυαλό σφουγγάρι
Η συγκλονιστική παραδοχή 16χρονης Βολιώτισσας Μελένιας Διβάνη ότι στο παρελθόν υπέστη bullying για την εμφάνισή της, σίγουρα δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο.
Ωστόσο, η νεαρή κοπέλα βγήκε πιο δυνατή μέσα από το κλίμα εκφοβισμού που βίωσε σε μικρότερη ηλικία και αξιοποιώντας το ταλέντο της στη ζωγραφική, δημιούργησε μία σειρά σκίτσων που αναδεικνύουν τη διαφορετικότητα αναφέρει το e-thessalia.gr.
Αντλεί έμπνευση από τη δική της ιστορία και στέλνει ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι ένα παιδί πρέπει να αγαπάει και να αποδέχεται τον εαυτό του και να μάχεται τις κοινωνικές προκαταλήψεις.Μαθήτρια στην Α’ Λυκείου, αντιμετώπισε το bullying κυρίως χάρη στη στήριξη των γονιών της, Κασσιανής Αμυγδαλίτση και Δημήτρη Διβάνη.
Όχι μόνο τη βοήθησαν να ξεπεράσει τις συμπεριφορές εκφοβισμού σε βάρος της, αλλά συντάχθηκαν με την επιθυμία της κόρης τους να δημοσιοποιήσει τις ακραίες καταστάσεις που βίωνε στο παρελθόν, που, όμως, στάθηκαν αφορμή να ανακαλύψει μία άκρως δημιουργική πλευρά του εαυτού της.
«Κάθε φορά που δεχόμουν κακόβουλα σχόλια για τα παραπανίσια κιλά, έβρισκα αποκούμπι στους δικούς μου, κυρίως στη μητέρα μου. Και η ίδια έχει περάσει τέτοιες κακές περιόδους. Όταν ένιωθα άσχημα, της μιλούσα. Όπως και στους φίλους. Το παν είναι να μιλάμε για τέτοια ζητήματα που μας απασχολούν. Να μην τα κουβαλάμε μέσα μας», αποκάλυψε.
Η μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Βόλου για πρώτη φορά ασχολήθηκε με το σχέδιο πριν από μία τριετία. «Ξεκίνησα όταν ήμουν μαθήτρια στην Α’ τάξη του Γυμνασίου. Όμως, πήγα μόνο για έναν μήνα, καθώς λόγω της καραντίνας δεν συνέχισα. Στην ουσία είμαι αυτοδίδακτη», είπε η Μελένια Διβάνη και πρόσθεσε: «Μέχρι στιγμής έχω δημιουργήσει τέσσερις χαρακτήρες στα σκίτσα που κάνω. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η διαφορετικότητα».
Οι εμπειρίες που είχα, ήταν ο βασικότερος λόγος που άρχισα αυτό το project. Ειδικά για το βάρος μου έχω περάσει στιγμές bullying από μικρή ηλικία. Η ενασχόλησή μου με τη ζωγραφική, βοηθάει ανθρώπους που έχουν περάσει τα ίδια με μένα να νιώσουν καλύτερα», τόνισε η 16χρονη κοπέλα, η οποία στη συνέχεια υπογράμμισε με περίσσια ωριμότητα για την ηλικία της το πόσο σπουδαία υπόθεση είναι να μην κατηγορεί κάποιος τον εαυτό του:
«Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εάν δεν νιώθεις εντάξει με σένα, δεν είσαι καλά και με τους υπόλοιπους ανθρώπους»
Όσο για τις μελλοντικές βλέψεις της στο σχέδιο και τη ζωγραφική; Η Μελένια Διβάνη είπε: «Επί του παρόντος, θα συνεχίσω να αναρτώ τα σκίτσα μου στα social media, όπως Instagram, Twitter και Amino. Προωθώ τη δουλειά μου μέσα από φίλους και γνωστούς, προκειμένου να διευρύνω το κοινό μου.
Και φυσικά, στόχος μου είναι να γίνομαι ολοένα και καλύτερη σ’ αυτό που έχω ξεκινήσει να κάνω. Δεν θα έλεγα «όχι» και στη Σχολή Καλών Τεχνών. Με ενδιαφέρει η ζωγραφική, όπως και το animation.
Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να σπουδάζει κάτι τέτοιο, αλλιώς θα ασχοληθώ με τη μουσικολογία ή το πιάνο (σ.σ. η μητέρα της, η οποία είναι καθηγήτρια πιάνου, είναι τριτοετής φοιτήτρια στην Άρτα στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο)».