Πρώτο και δεύτερο παιδί: Οι μεγαλύτερες διαφορές σε τρυφερά σκίτσα

Όσοι έχουμε δύο παιδιά, ξέρουμε πόσο διαφορετικοί γονείς ήμασταν στο πρωτότοκό μας, σε σχέση με το αδερφάκι του. 

Η απειρία και η ανασφάλεια κυριαρχούσαν και αν μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, σίγουρα θα λέγαμε στους εαυτούς μας να χαλαρώσουν λιγάκι!

Αυτά τα σκίτσα αποτυπώνουν με χιουμοριστική διάθεση αυτές τις διαφορές και δεν μπορούμε, παρά να ταυτιστούμε μαζί τους.

Αν νόμιζες ότι ήσουν ήδη ευτυχισμένη με το πρώτο παιδί, με το δεύτερο είσαι κάπως έτσι:

Στο πρώτο παιδί επικρατεί ο φόβος για το άγνωστο, ενώ στο δεύτερο η αποδοχή του αναπόφευκτου!

Στο πρωτότοκο πάντα πιστεύεις ότι τα κάνεις όλα λάθος! Ευτυχώς, που έρχεται το δεύτερο και σου μαθαίνει να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.

Στο πρωτότοκο γιορτάζεις το κάθε του επίτευγμα με διθυραμβικούς ύμνους, ενώ στο δεύτερο...ας είμαστε ειλικρινείς, δεν υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός!

Τα δεύτερα συνήθως κληρονομούν όλη την γκαρνταρόμπα του πρώτου και διακρίσεις δεν γίνονται ούτε και αν είναι διαφορετικό φύλο.

Στο πρώτο ακολουθείς πιστά το «εγχειρίδιο της σωστής μαμάς», στο δεύτερο, όμως, μαθαίνεις να... απολαμβάνεις τη μητρότητα!

Η αίσθηση του «πόσο λερώθηκε το παιδί» είναι τελείως διαφορετική 

Η περίοδος του «πιο καλή η μοναξιά» αντικαθίσταται από το «κόψε και μοίρασε»

Ο προσωπικός χρόνος μειώνεται, αλλά η καλή παρέα αυξάνεται

Πηγή: brightside.me
mama365.gr 

https://www.youtube.com/watch?v=jeXI5t0Bbok

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεύτερο μωρό στην οικογένεια...

Τι κάνω με το πρώτο;

Τα πάντα είναι έτοιμα για να υποδεχτείτε με τον καλύτερο τρόπο το νέο μωράκι σας. Όλοι πλέουν σε πελάγη ευτυχίας, μα εσύ όλο σκέφτεσαι ποιος είναι ο σωστός τρόπος να προετοιμάσεις το πρωτότοκο παιδί σου. 

Με ποιο τρόπο θα αποφύγεις τα επεισόδια και πως θα το διαχειριστείς άμεσα!

Το μέχρι τώρα μοναχοπαίδι της μαμάς και του μπαμπά δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα με την έλευση του δεύτερου παιδιού. Χάνει την αποκλειστικότητα του, όλη τη φροντίδα μα και την προσοχή της οικογένειας. Δεν είναι εύκολη υπόθεση για ένα παιδί ξαφνικά να μάθει να μοιράζεται.

Ο ερχομός ενός δεύτερου παιδιού, πέρα από τη χαρά και την πληρότητα που φέρνει σε μια οικογένεια, αναπόφευκτα δημιουργεί πολλές αλλαγές και ανακατατάξεις. Η αντίδραση του μεγαλύτερου παιδιού στον ερχομό του νεογέννητου αδελφού εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού, την προσωπικότητά του, πόσο συνδεδεμένο είναι με τη μητέρα του και αν υπάρχουν ήδη και άλλα προβλήματα μέσα στην οικογένεια, κάτι που θα κάνει ακόμα πιο δύσκολη την αποδοχή της νέας πραγματικότητας.

Όσο πιο μικρό είναι το πρώτο παιδί, τόσο πιο ανέτοιμο είναι να μοιραστεί τους γονείς και ειδικά τη μητέρα του. Από την ηλικία των 3 περίπου ετών, τα παιδιά είναι σε θέση να αποχωριστούν την μητέρα, που αναγκαστικά θα προσκολληθεί στο βρέφος και να διαχειριστούν καλύτερα μέσα τους τη νέα αυτή συνθήκη.

Εκείνο το μόνο που βλέπει είναι ένα μικρό πλασματάκι, που χρειάζεται την απόλυτη φροντίδα της μαμάς του για να ζήσει. Απορία, ανεπάρκεια και ανασφάλεια είναι τα συναισθήματα που το κατακλύζουν. 

Είναι λογικό να θυμώσει με τους γονείς του μα ακόμη και με το μικρό του αδερφάκι. Σιγά σιγά όμως, με τον καιρό θα ξεκινήσει να αναπτύσσει πιο θετικά συναισθήματα απέναντι στο αδερφάκι του και σε αυτό παίζει ρόλο και το πώς θα το χειριστούν οι γονείς. 

Μια σχέση αγάπης θα δημιουργηθεί η οποία όλο και θα μεγαλώνει...

Με ποιούς τρόπους μπορώ να προετοιμάσω το παιδί;

1. Προετοιμάστε εγκαίρως το παιδί, ώστε να του δώσετε χρόνο να προσαρμοστεί. Τα παιδιά από μικρά έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι να περιμένουν, ειδικά όταν οι αλλαγές τα επηρεάζουν άμεσα.

2. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η μητέρα θα πρέπει να εξηγεί με όρους που αρμόζουν στην ηλικία και τη νοημοσύνη του παιδιού για τις αλλαγές που θα ακολουθήσουν όταν θα έρθει το μωρό και πώς θα είναι στην αρχή το νεογέννητο.

3. Η επαφή με μωρά φίλων, το να δείξετε στο παιδί φωτογραφίες ή βίντεο από τότε που ήταν το ίδιο βρέφος, καθώς και να δείτε μαζί του φωτογραφικό υλικό από άλλα μωρά, η ανάγνωση ενός βιβλίου ή παραμυθιού με σχετικό περιεχόμενο, όλα αυτά είναι τρόποι προετοιμασίας που θα βοηθήσουν το παιδί να εξοικειωθεί με την εικόνα, τους ήχους του νεογέννητου και τον ερχομό του στο σπίτι.

4. Έχετε υπόψη σας ότι ένα παιδί 2 ετών μπορεί να γίνεται το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας με την άφιξη του νεότερου μέλους, αλλά εξακολουθεί να παραμένει και το ίδιο μικρό, γι’ αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αμελείτε να του δείχνετε την αγάπη σας. Επομένως, είναι λάθος να ασχολούνται όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι με το νεογέννητο και να αγνοούν το μεγαλύτερο παιδί.

5. Παρόλο που με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού οι υποχρεώσεις και η κούραση αυξάνονται ενώ παράλληλα ο χρόνος λιγοστεύει, είναι σημαντικό για το μεγαλύτερο παιδί να εξακολουθεί να έχει τον δικό του αποκλειστικό χρόνο και με τους δύο γονείς του.

6. Παροτρύνετε το μεγαλύτερο παιδί σας να συμμετέχει στη φροντίδα του νεογέννητου καθώς έτσι εξοικειώνεται με το μωρό και, κυρίως, δεν νιώθει απομονωμένο και παραμελημένο. Ο συνδυασμός παράλληλων δραστηριοτήτων (ενώ θηλάζει η μητέρα το μωρό, να διηγείται ένα παραμύθι στο άλλο παιδί) και με τα δύο παιδιά ευνοεί το κλίμα αρμονίας και σύνδεσης.

7. Κάθε φορά που το μεγαλύτερο παιδί συμμετέχει στη φροντίδα ή χαϊδεύει το νεογέννητο, οι γονείς θα πρέπει να ενισχύετε αυτήν τη συμπεριφορά με επιβράβευση και θετικά σχόλια.

8. Η ανταλλαγή δώρων, από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο παιδί και το αντίστροφο, είναι επίσης μια κίνηση που προδιαθέτει θετικά συναισθήματα και αντιδράσεις για το μεγαλύτερο παιδί.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να προετοιμάσετε το πρωτότοκό σας για την έλευση ενός νέου μωρού

Δεύτερο παιδί: Και τώρα τι γίνεται με το μεγάλο;

Σίγουρα έχετε ακούσει τις ιστορίες για το πώς το πρωτότοκο παιδί μία φίλης πρότεινε στη μαμά του να φτιάξουν ένα σπίτι για το μωρό στο μπαλκόνι ή πώς όταν ήρθε τελικά το μωρό σπίτι, πρότεινε να το επιστρέψουν. 

Όσο μεγάλο ή μικρό και να είναι το πρωτότοκό σας, σίγουρα θα πρέπει να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα που φέρνει η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένειά σας.

Είναι φυσικό στην αρχή να υπάρχει ζήλια για το μωρό που «κλέβει» όλο το χρόνο της μαμάς. Από εσάς εξαρτάται αν το μεγάλο σας παιδί θα συνεχίσει να βλέπει το αδελφάκι του ως εχθρό ή φίλο όσο περνάει ο καιρός. 

Ακολουθήστε μερικά απλά βήματα για να καλλιεργήσετε την αδελφική αγάπη και να κάνετε τη μετάβαση σε ένα σπιτικό με 2 ή περισσότερα παιδιά ευκολότερη για όλους.

Αν το μεγάλο παιδί είναι κάτω από 24 μηνών
Είναι συνήθως η πιο δύσκολη ηλικία για ένα παιδί να δεχτεί την έλευση ενός νέου μωρού. Το μεγάλο παιδί νιώθει ακόμα ότι χρειάζεται διαρκώς τη μαμά του. 

Το πιο πιθανό είναι ότι όταν έρθει το μωρό στο σπίτι το παιδί θα αντιδράσει και ίσως βγάλει ζήλια. 

Αν δεν είναι εμφανώς στεναχωρημένο από την άφιξη του μωρού, ενδέχεται να «πενθεί» για την απώλεια του τρόπου ζωής του όπως ήταν μέχρι τότε. Αυτό το «πένθος» θα μετασχηματιστεί σε ζήλια, όταν το μωρό αρχίσει να μπουσουλάει και να πιάνει τα πράγματα του μεγάλου παιδιού.
Τι να κάνετε: 

Προσπαθήστε να περνάτε κάποιο χρόνο, έστω και 15 λεπτά, μόνες με το μεγαλύτερο παιδί. Να θυμάστε να χαμογελάτε όταν μπαίνει στο δωμάτιο, ακόμα κι αν είστε εξουθενωμένη από το μωρό. 

Το μικρό σας το χρειάζεται όπως και πριν εμφανιστεί το μωρό. Μην πέσετε στην παγίδα να διαπραγματεύεστε με το παιδί. 

Αν παραπονιέται που δεν το παίρνετε αγκαλιά ενώ θηλάζετε, πείτε του να έρθει να κάτσει δίπλα σας και θα κάνετε αγκαλιές και φιλιά μόλις φάει το μωρό.

Αν το μεγάλο παιδί είναι 2-3 ετών
Πολλά παιδιά αυτής της ηλικίας αρχίζουν τα κλάματα και τη γκρίνια, ειδικά όταν περάσει ο πρώτος καιρός μετά την άφιξη του μωρού. 

Μπορεί να θέλουν να κάνουν ότι κάνει το μωρό, π.χ. να θηλάσουν ενώ πίνουν από μπιμπερό. Ακόμα, ειδικά αν το μωρό κοιμάται στο δωμάτιό σας, το μεγαλύτερο παιδί μπορεί να θέλει να κοιμάται στο κρεβάτι σας και όχι στο δικό του ή να έχει εφιάλτες και να ξυπνάει τη νύχτα. 

Γενικά είναι μία περίοδος που τα παιδιά σε νηπιακή ηλικία νιώθουν μία σύγχυση γιατί η έλευση ενός μωρού από τη μία τα κάνει να θέλουν να γίνουν ξανά μωρά και από την άλλη ένα κομμάτι τους αποζητά αυτονομία και ανεξαρτησία.
Τι να κάνετε: 

• Μιλήστε για τα ανάμεικτα αισθήματα του παιδιού σας. 
• Πείτε του ότι φαίνεται ότι θέλει να είναι και αυτό μωρό ξανά. 
• Αφήστε το να κάνει το μωρό για λίγο και διακωμωδήστε το. Όσο το παιδί διασκεδάζει τόσο περισσότερο ξεθυμαίνει η θλίψη του και το βοηθάτε να προχωρήσει. 
• Ακόμα μπορείτε να προετοιμάσετε το έδαφος όσο είστε έγκυος. 

Για παράδειγμα, αν το παιδί σας έχει συνηθίσει να το ξυπνάτε εσείς και να του φτιάχνετε πρωινό, μπορείτε να πείτε στο μπαμπά του να το κάνει και μάλιστα να λέει στο παιδί πόσο χαρούμενος είναι που πήρε τη θέση της μαμάς. 

Αν το μωρό θα κοιμάται στην κούνια του μεγαλύτερου παιδιού, αγοράστε του ένα κρεβατάκι αρκετό καιρό πριν γεννηθεί το νέο μέλος. 

Σε κάθε περίπτωση, αποφύγετε να λέτε στο μικρό παιδί ότι για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο σπίτι «φταίει» το μωρό!

Αν το μεγαλύτερο παιδί είναι 4-6 ετών
Συνήθως σε αυτή την ηλικία τα παιδιά δείχνουν μεγαλύτερη κατανόηση και μπορείτε να τα προετοιμάσετε για την άφιξη του μωρού. 

Για παράδειγμα αν το μωρό πάρει κάποιο παιχνίδι του, είναι ευκολότερο να του εξηγήσετε ότι δεν καταλαβαίνει ότι δεν είναι δικά του παιχνίδια και να βοηθήσετε το μεγαλύτερο παιδί να βάλει τα αγαπημένα του αντικείμενα κάπου μακριά από τα χεράκια του μωρού. 

Εξάλλου, συνήθως σε αυτή την ηλικία συμβαίνουν και άλλα στη ζωή του, πάει νηπιαγωγείο ή σχολείο, και γενικά δεν εξαρτάται τόσο από τη μαμά. 

Πάντα, όμως, η μαμά θα είναι ο άνθρωπος με τον οποίο νιώθει τη μεγαλύτερη σύνδεση, για αυτό φροντίστε να του δίνετε την προσοχή που χρειάζεται για να μην αισθανθεί ότι μένει απέξω.
Τι να κάνετε: 

Ο χρόνος αποκλειστικά με το μεγαλύτερο παιδί είναι το καλύτερο αντίδοτο στην ανησυχία του ότι μπορεί να σας τρώει όλο το χρόνο το μωρό. Ακόμα κι αν είναι για να πάτε μέχρι το περίπτερο, αφήστε το μωρό για λίγο στο μπαμπά του και πάρτε το μεγαλύτερο παιδί σας για να περάσετε λίγο χρόνο μόνο οι δυο σας.

Όταν το μεγαλύτερο παιδί είναι 7-8
Η μεγαλύτερη πρόκληση που θα αντιμετωπίσετε σε αυτή την ηλικία είναι να κάνετε το παιδί να μιλήσει για τα συναισθήματά του. Προσπαθήστε μέσα από την κουβέντα να καταλάβετε αν νιώθει ζήλια ή ανταγωνισμό απέναντι στο...

(...)
η συνέχεια εδώ: Childit
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμάδες αποκαλύπτουν τι έκαναν διαφορετικά στο δεύτερο παιδί

Στο πρώτο μας παιδί, όσο καλά προετοιμασμένες κι αν νομίζουμε πως είμαστε, στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε. Είμαστε πρωτάρες, γεμάτες φόβους και πολλές ανασφάλειες, τις οποίες συνήθως συνειδητοποιούμε όταν έρχεται στη ζωή μας το δεύτερο παιδί. Τότε, βλέπουμε σημαντική αλλαγή στον εαυτό μας: στην αυτοπεποίθηση, στον χειρισμό καταστάσεων, αλλά και στην…χαλαρότητα. Ο τρόπος που μεγαλώνουμε το δεύτερο παιδί μπορεί να είναι διαφορετικός από τον πρώτο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το αγαπάμε λιγότερο. Αυτές οι μαμάδες μοιράζονται τις προσωπικές τους εμπειρίες και ίσως θα παρατηρήσετε αρκετές ομοιότητες με εσάς!

«Όταν γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, ‟κλείστηκα” στο σπίτι. Πραγματικά φοβόμουν να λείψω έστω και μισή ώρα, γιατί πίστευα ότι κάτι κακό θα συνέβαινε όσο απουσίαζα. Ήμουν εξαντλημένη από την κούραση και στα όρια της κατάθλιψης καθώς δεν έβγαινα σχεδόν καθόλου ή όταν το έκανα, είχα πάντα την κόρη μου μαζί. Με τη δεύτερη κόρη μου, όμως, ήμουν πιο χαλαρή. Δεν ένιωθα ούτε φόβο, ούτε ανασφάλεια. Την άφηνα στην μητέρα μου και πήγαινα σούπερ μάρκετ χωρίς να κοιτάζω ανά 5 λεπτά το ρολόι μου.» Κ. 38 ετών.

«Σε αντίθεση με το πρώτο μου παιδί, στο δεύτερο έμαθα να ζητάω βοήθεια τόσο από τους γονείς και τα πεθερικά μου, όσο και από τον σύζυγό μου. Δεν ένιωθα πλέον την ανάγκη να φροντίζω ολομόναχη την καθαριότητα, το μαγείρεμα και το μεγάλωμα του γιου μου. Παρόλο που δεν είμαι εργαζόμενη μητέρα κουράζομαι εξίσου γι’ αυτό και μετά την γέννηση της κόρης μου αποφάσισα να ηρεμήσω. Δεν με πείραζε πλέον αν το σπίτι δεν ήταν τόσο τακτοποιημένο, ούτε εάν ο νεροχύτης είχε μία στοίβα πιάτα. Έμαθα ότι η ξεκούραση μου πρέπει να είναι προτεραιότητα και αυτό με βοήθησε στην σχέση με τον άνθρωπό μου, αλλά και στο να γίνω καλύτερη μαμά.» A. 40 ετών.

«Στο δεύτερο παιδί σταμάτησα να διαβάζω με μανία βιβλία για γονείς και άρθρα στο ίντερνετ. Με τον άντρα μου ήμασταν τόσο αγχωμένοι στο πρώτο παιδί που είχαμε καταλήξει να ψάχνουμε εμμονικά για τα πάντα. Ανησυχούσαμε για το πότε θα περπατήσει, πότε θα μιλήσει, ακόμα κι αν ο τρόπος με τον οποίο μπουσουλάει είναι φυσιολογικός. Στον γιο μας χαλαρώσαμε και αποφασίσαμε να αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν χωρίς το άγχος και τις φοβίες να μας επηρεάζουν.» Ε.35 ετών.

«Πριν ακόμη γεννηθεί η κόρη μου, είχα αγοράσει λευκώματα και παιδικά άλμπουμ φωτογραφιών. Σχεδόν καθημερινά προσέθετα φωτογραφίες στις οποίες έγραφα ημερομηνία και ένα απόφθεγμα. Και ο γιος μου, όμως, έχει δικό του αρχείο με φωτογραφίες…απλά βρίσκεται στον υπολογιστή. Κάποια στιγμή πρέπει να τις εκτυπώσω!» Β. 45 ετών.

«Στο πρώτο μας παιδί ανακοινώσαμε την εγκυμοσύνη μου πολύ νωρίς, όταν ήμουν 5 εβδομάδων. Η χαρά μας ήταν τόσο μεγάλη που δεν κρυβόταν και πήραμε τηλέφωνο τους συγγενείς και τους φίλους μας για να τους πούμε τα νέα. Αντίθετα στο δεύτερο παιδί, περιμέναμε περισσότερο! Η χαρά και η ανυπομονησία για το κοριτσάκι μας ήταν η ίδια, απλώς ήμασταν λιγότερο εκδηλωτικοί.» Ι. 33 ετών.

«Κατάλαβα ότι συμπεριφερόμουν διαφορετικά με το δεύτερο παιδί, αφού γέννησα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ανησυχούσα το ίδιο και πρόσεχα την διατροφή και την υγεία μου με συνέπεια. Όταν γεννήθηκε η δεύτερη κόρη μου, όμως, ένιωθα μια αφάνταστη ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Δεν μετρούσα την κάθε αναπνοή της. Δεν ξενυχτούσα σαν ζόμπι πάνω απ’ το προσκέφαλό της για να δω αν είναι καλά. Όποτε κοιμόταν, κοιμόμουν και εγώ.» Κ. 46 ετών.

«Όταν φέραμε τον γιο μας απ’ το νοσοκομείο στο σπίτι, κοιμόταν σε μια μικρή κούνια δίπλα στο κρεβάτι μας τον πρώτο μήνα. Ήταν πολύ όμορφη περίοδος, αλλά σίγουρα μπορούσα να τον μεταφέρω στην κούνια του νωρίτερα, για να συνηθίσει. Έτσι, με την κόρη μας επαναλάβαμε το ίδιο μοτίβο με την διαφορά ότι την κρατήσαμε στο υπνοδωμάτιο μόνο 2 εβδομάδες.» Τ. 29 ετών.

ΠΗΓΗ

Πώς να πω στο παιδί μου ότι θα αποκτήσει αδελφάκι;

Ίσως το μικρό σας ήθελε πάντα ένα αδελφάκι, αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα βρει εύκολη τη μετάβαση

Τα περισσότερα πιτσιρίκια περνούν μεγάλο μέρος της νηπιακής τους ηλικίας παρακαλώντας για ένα αδελφάκι – ή για ακόμη ένα αδελφάκι που να έχει το… φύλο της προτίμησής τους. Όταν, όμως, τους κάνουμε τη χάρη, τα πράγματα ενδέχεται να αλλάξουν άρδην. Πλέον δεν θα είναι το αποκλειστικό επίκεντρο της προσοχής μας, και αυτό δεν μπορεί παρά να τα στεναχωρήσει, τουλάχιστον για τον πρώτο καιρό. Για αυτό και έχει τεράστια σημασία ο τρόπος που θα τους το ανακοινώσουμε, προκειμένου η επαφή τους με το ζήτημα «αδελφάκι» να ξεκινήσει με θετικά συναισθήματα.

Πώς να πω στο παιδί μου ότι θα αποκτήσει αδελφάκι;

 
Μην βιαστείτε

Περιμένετε μέχρι η κοιλίτσα σας να αρχίσει να φαίνεται για να του το ανακοινώσετε. Αυτό εξυπηρετεί δύο σκοπούς: Από τη μία πλευρά, οι πρώτοι μήνες της κύησης δυστυχώς μπορεί να κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Αν βρεθείτε αντιμέτωπη με μια ατυχή έκβαση, δεν θα θέλετε παράλληλα να πρέπει να εξηγήσετε στο τρίχρονο παιδί σας γιατί το αδελφάκι του αποφάσισε να μην έρθει τελικά. Από την άλλη, ένα νήπιο θα καταλάβει καλύτερα για ποιο πράγμα μιλάτε αν έχει και κάποιες… οπτικές αποδείξεις.

Κάντε την πρώτη γνωριμία

Αφού του εξηγήσετε ότι σε λίγους μήνες θα έρθει στο σπίτι σας ένα μωρό, κατατοπίστε το για την τωρινή του τοποθεσία. Αφήστε το να ακουμπήσει την κοιλίτσα σας για να νιώσει το μωρό να «κλωτσάει» ή να αφουγκραστεί τον χτύπο της καρδιάς του. Έτσι η είδηση θα γίνει πολύ πιο πραγματική.

Δείξτε του μια φωτογραφία

Συγκεκριμένα, εκείνη του υπερηχογραφήματος. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το κάνετε να καταλάβει πως μέσα στην κοιλιά σας αναπτύσσεται ένα ανθρωπάκι.

Καθησυχάστε το

Ίσως τον πρώτο ενθουσιασμό ακολουθήσουν σπαρακτικά κλάματα. Η κυκλοθυμία γύρω από το ζήτημα δεν είναι παράλογη – για να μην πούμε ότι είναι αναμενόμενη. Φροντίστε να του λέτε συχνά πόσο το αγαπάτε και εξηγήστε του πως η παρουσία του μωρού δεν θα αλλάξει τίποτα στον τρόπο που νιώθετε για εκείνο. Παράλληλα, όσο ακόμη είστε οι τρεις σας, βεβαιωθείτε πως εκμεταλλεύεστε την απουσία του νεογέννητου για να κάνετε διασκεδαστικά πράγματα όλοι μαζί. 

Δείτε ταινίες μαζί

Συγκεκριμένα, δείτε ταινίες που να περιστρέφονται γύρω από τη γέννηση ενός μωρού ή που να έχουν ως πρωταγωνιστές δύο αδελφάκια. Απλώς βεβαιωθείτε πως το μήνυμα είναι θετικό. Επίσης, αν στο φιλικό ή οικογενειακό σας περιβάλλον υπάρχουν οικογένειες με μωράκια, επισκεφθείτε τες μαζί. Έτσι θα πάρει μια πρώτη εικόνα του πώς θα μοιάζει η ζωή με το αδελφάκι του. Φροντίστε αυτή η… προεπισκόπηση να δίνει έμφαση στο πόσο χαριτωμένα και διασκεδαστικά είναι τα μωρά, και όχι στις λιγότερο ευχάριστες πλευρές τους. 

Εισάγετέ το στον νέο του ρόλο

Ζητήστε του βοήθεια στην προετοιμασία του δωματίου ή των πραγμάτων του μωρού – που κατά πάσα πιθανότητα κάποτε του ανήκαν. Πάρτε το μαζί σας όταν πάτε για τα ψώνια του βρεφικού δωματίου. Ρωτήστε το πώς του φαίνεται το όνομα που σκοπεύετε να δώσετε στο νεογέννητο ή ακόμα καλύτερα ζητήστε του να επιλέξει το αγαπημένο του από τρεις επιλογές. Μιλήστε του για τα όμορφα παιδικά χρόνια με τα δικά σας αδέλφια – ή για το πόσο σας στεναχωρούσε που ήσασταν μοναχοπαίδι.

Επιλέξτε τα σωστά βιβλία

Σε όποια ηλικία και αν βρίσκεται το μικρό σας, σίγουρα υπάρχουν βιβλία που να του εξηγούν με κατάλληλο τρόπο πώς δημιουργείται μια νέα ζωή. Επιλέξτε τα αγαπημένα σας και διαβάστε τα μαζί για να του λύσετε όποιες απορίες έχουν προκύψει. Τα περισσότερα θα περιγράφουν την αναπαραγωγική διαδικασία μέσα από κάποια μεταφορά, όπως με ένα σποράκι που φυτεύεται, φυτρώνει και αναπτύσσεται.

imommy.gr

Πέντε κοινοί φόβοι στην δεύτερη εγκυμοσύνη

Το έχετε ξαναζήσει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχετε ξεπεράσει όλους τους φόβους και τις ανησυχίες σας. 

Αυτή τη φορά βέβαια τα πράγματα είναι διαφορετικά…. 

Θα μπορέσω να αγαπήσω το μωρό μου όσο και το πρώτο;

Πώς θα είναι ο τοκετός αυτή τη φορά; 

Τέτοιου είδους σκέψεις ενδεχομένως θα προκαλούν νευρικότητα. Ακολουθούν οι 5 πιο συνηθισμένοι φόβοι που βιώνει μια έγκυος περιμένοντας το δεύτερο παιδί της και καθώς και τρόποι για να τους αντιμετωπίσει.

Ο φόβος: Τι μπορώ να κάνω εάν δεν αγαπήσω το δεύτερο παιδί μου όσο και το πρώτο;
Το γεγονός: «Σε μια μαμά που περιμένει το δεύτερο παιδί της και λατρεύει το πρώτο φαντάζει αδύνατο να αισθανθεί στην καρδιά της την ίδια αγάπη. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ακόμα δέσιμο με το δεύτερο ενώ με το πρώτο υπάρχει (και με το παραπάνω) είναι λογικό να αισθάνεστε έτσι. Είναι ένας κοινός φόβος για τους γονείς που περιμένουν το δεύτερο παιδί τους αλλά το γεγονός ότι είστε τόσο δεμένοι με το πρώτο σας παιδί είναι η καλύτερη απόδειξη ότι θα δεθείτε και με το δεύτερο», τονίζει η Susan Bartell, ψυχολόγος και συγγραφέας στη Νέα Υόρκη. Στην πραγματικότητα, είστε πολύ ικανή να αισθανθείτε αγάπη όχι μόνο για ένα ή δύο αλλά για περισσότερα παιδιά.
Αν παρολ’ αυτά ανησυχείτε και θέλετε να πάρετε προληπτικά μέτρα ώστε να ενθαρρύνετε τη διαδικασία συγκόλλησης κατά τη διάρκεια της δεύτερης εγκυμοσύνης, τότε μπορείτε να παρακολουθήσετε μαθήματα προγεννητικής γιόγκα, να ακούτε απαλή μουσική ή απλά να μιλάτε στο μωρό σας κάθε μέρα για λίγα λεπτά.

Ο φόβος: Τι θα συμβεί αν ο τοκετός θα είναι τελείως διαφορετικός από τον πρώτο ή ο ίδιος;
Το γεγονός: Αν είχατε μια δύσκολη πρώτη γέννα είναι λογικό να φοβάστε ότι το ίδιο θα συμβεί και με τη δεύτερη. « Η πρώτη μου γέννα κράτησε 45 ώρες με δυνατές συσπάσεις σχεδόν κάθε πέντε λεπτά» θυμάται η μαμά Άντζελα. «Είχα τρομοκρατηθεί και άργησα πολύ να πάρω την απόφαση να ξαναμείνω έγκυος», συμπληρώνει η ίδια.
Ως εκ τούτου, ο Δρ Bartell ενθαρρύνει τις μητέρες να συζητούν όλους τους φόβους και τα άγχη τους με τον γιατρό αλλά και με τον σύντροφό τους και να δημιουργήσουν ένα πλάνο γέννησης που θα τις κάνει να αισθανθούν ασφαλείς και σίγουρες.

Ο φόβος: Τι θα κάνω αν δεν μπορέσω να θηλάσω το δεύτερο μωρό μου;
Το γεγονός: Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση ή την ικανότητα μιας γυναίκας να θηλάσει το μωρό της. Αν δεν το κάνετε την πρώτη φορά δεν σημαίνει ότι το ίδιο θα γίνει και τη δεύτερη ή το αντίστροφο. Σε κάθε περίπτωση αν σκοπεύετε να θηλάσετε και αντιμετωπίσετε δυσκολίες απευθυνθείτε σε έναν σύμβουλο θηλασμού και σε καμιά περίπτωση μην πιέζετε τον εαυτό σας. Να θυμάστε ότι δεν υπάρχουν δυο παιδιά που σας αγαπούν πολύ και χρειάζονται κι εκείνα την αγάπη και την προσοχή σας. Δεν έχει σημασία λοιπόν αν θα ταΐσετε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή εμπορίου αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι θέλετε το καλύτερο για το μωρό σας και κάνετε ότι καλύτερο μπορείτε για να τα καταφέρετε.

Ο φόβος: Τι θα κάνω με το μεγαλύτερο παιδί μου όταν έρθει η ώρα να γεννήσω;
Το γεγονός: Στο στάδιο της προετοιμασίας για τον ερχομό του δεύτερου μωρού μεγάλο ρόλο για την ανακούφιση των φόβων σας θα παίξει η οικογένεια που πάντα είναι πρόθυμη να βοηθήσει. Αν παρ’ όλα αυτά μένετε μακριά ή δεν έχετε οικογένεια πάντα υπάρχουν πρόθυμοι φίλοι ή ακόμα και γείτονες που δεν θα αρνηθούν να πάρουν το παιδί σας – ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύχτας – όταν έρθει η ώρα να γεννήσετε.
    Αυτό που πρέπει να κάνετε εσείς από την πλευρά σας είναι να περνάτε χρόνο με το μεγαλύτερο παιδί σας και να το προετοιμάσετε με την πιθανότητα η μαμά να λείψει για 3 – 4 μέρες για να φέρει το αδερφάκι του στο σπίτι. Εξηγήστε του τι θα συμβεί και αναφέρετε ότι ο μπαμπάς δεν θα λείψει τόσες μέρες. 

Ο φόβος: Τι θα συμβεί αν δεν μπορέσω να βρω τις ισορροπίες με ένα μικρό παιδί και ένα νεογέννητο;
Το γεγονός: Η ιδέα ότι οι γονείς θα προσαρμοστούν αμέσως στην νέα τους καθημερινότητα, δεν είναι ρεαλιστική. Η αλήθεια είναι ότι η προσαρμογή στη ζωή με ένα δεύτερο παιδί είναι δύσκολη, αλλά η ισορροπία ακόμα κι αν αργήσει θα έρθει. Είναι σημαντικό λοιπόν να έχετε υπομονή.

Μια ιδέα είναι να περνάτε ξεχωριστό χρόνο με το κάθε σας παιδί. Έτσι κι αλλιώς το νεογέννητο τον πρώτο καιρό θα κοιμάται πολλές ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων εσείς θα μπορείτε να παίζετε με το μεγαλύτερό σας παιδάκι. Μην ξεχνάτε βέβαια να ξεκουράζεστε και να φροντίζετε τον εαυτό σας. Τις ώρες εκείνες μπορείτε να επιστρατεύσετε τον μπαμπά για να ενθαρρύνετε και την ανάπτυξη του δικού του δεσίματος με το μωρό.

baby.gr

Όσα έμαθα όταν απέκτησα δεύτερο παιδί

10 πράγματα που έμαθα όταν απέκτησα 2ο παιδί

Νούμερο 1: Ότι αγοράζω πλέον πρέπει να είναι διπλό. Πάντα! Ζυγός αριθμός.

Πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ με το μεγάλο σου παιδί (ο μπαμπάς και το μικρό παιδί είναι στο σπίτι), σου ζητά ένα kinder αυγό, του το αγοράζεις, γυρίζετε σπίτι, βλέπει ο μικρός το αυγό και θέλει να το πάρει. Ο μεγάλος αντιστέκεται, αρχίζει ο τσακωμός, αρχίζει η γκρίνια, τα νεύρα κουρέλια. Ξαναβγαίνεις, πετάγεσαι στο περίπτερο για άλλο ένα αυγό ή απλά μένεις με τις τύψεις που αδίκησες τον μικρό.

Έχετε βγει για ψώνια με τον μικρό, σου ζητά μια κίτρινη μπάλα, του την αγοράζεις, γυρίζετε σπίτι όλο χαρά. Σχολάει ο μεγάλος από το σχολείο, βλέπει την μπάλα, θέλει να παίξει, ο μικρός αρχίζει την γκρίνια γιατί είναι δικιά του η μπάλα, ο μεγάλος νιώθει αδικημένος που δεν τον σκέφτηκες κι αυτόν. Ξαναβγαίνεις έξω, αγοράζεις μια ίδια μπάλα αλλά πράσινη (γιατί οι κίτρινες τελείωσαν), γυρίζεις σπίτι, χαίρεται ο μεγάλος αλλά ο μικρός θέλει τώρα την πράσινη μπάλα! Αρχίζει ο τσακωμός, τα τραβήγματα, όχι δικιά μου είναι να λέει ο μεγάλος, ατό ατό να φωνάζει ο μικρός.

Ηθικό δίδαγμα: Όχι μόνο να αγοράζω πάντα διπλό αριθμό αλλά να αγοράζω ακριβώς το ίδιο είδος σε μέγεθος και σε χρώμα γιατί ο τσακωμός σε καρτερεί στη γωνία. Ζυγός αριθμός γιατί αρχίζουν τα εσύ έχεις πιο πολλά από μένα!

Νούμερο 2: Δυσκολίες στον ύπνο παντός τύπου. 
Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς να το κοιμίσεις το μεσημέρι ή το βράδυ κι εκείνη την ώρα ή να ξεκουραστείς κι εσύ ή να κάνεις κάποια δουλειά πιο ήσυχα και ήρεμα. Όταν έχεις δύο παιδιά σχεδόν ποτέ δεν θα μπορέσεις να τα συγχρονίσεις να κοιμηθούν. Την ώρα δηλαδή που έχεις κοιμίσει τον μικρό κι έχεις βάλει τον μεγάλο να δει κάποια ταινία ή να παίξει ήσυχα στο δωμάτιο του και λες ωραία ας κάνω αυτό, τότε αρχίζει ο μεγάλος τα μαμά θέλω χυμό, μαμά πεινάω, μαμά έλα να με βοηθήσεις τώρα που μπορείς, μαμά καθάρισε μου ένα μήλο, μαμά τι σημαίνει αυτό;

Όταν έχεις δυο παιδιά ο ένα ενοχλεί τον άλλο στον ύπνο. Όταν κοιμάται ο μεγάλος κι ο μικρός ξυπνά μέσα στη νύχτα με κλάματα και τσιρίδες (αλήθεια γιατί τα μωρά κλαίνε όταν νυστάζουν και ξανακλαίνε όταν ξυπνάνε;) τότε ενοχλεί τον μεγάλο κι αυτός τοποθετεί το μαξιλάρι πάνω στο κεφάλι του για να βουλώσει τα αυτιά του. Αντιθέτως όταν κοιμάται ο μικρός κι ο μεγάλος είναι ξύπνιος όση ησυχία κι αν προσπαθήσει να κάνει ως παιδί θα πατήσει κάποιο παιχνίδι με ήχο, κάτι θα του πέσει από τα χέρια, θα θέλει εκείνη την ώρα να παίξει playstation στο ίδιο δωμάτιο ή θα θέλει να φτιάξει πύργους με τα τουβλάκια του οι οποίοι θα γκρεμιστούν κάποια στιγμή με κραδασμούς και το μωρό θα ξυπνήσει.

Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς κάπως να το κουμαντάρεις να κοιμάται στο κρεβάτι του εξηγώντας κι αιτιολογώντας. Όταν έχεις δυο παιδιά και το μικρότερο έρχεται στο κρεβάτι σου δεν μπορείς να απαιτείς από το μεγάλο να κοιμάται στο κρεβάτι του γιατί είναι λογικό να νιώθει παραγκωνισμένος (μαμά γιατί εσείς να κοιμάστε όλοι μαζί ενώ εγώ μόνος μου; είναι άδικο!) με αποτέλεσμα να χάνεις κάθε έλεγχο και να προσπαθείτε κάποιες νύχτες να χωρέσετε και οι τέσσερις στο διπλό κρεβάτι.

Νούμερο 3: Ξεχνάμε τις εξόδους, το σινεμά, τα μπουζούκια και κάθε είδους ξενύχτι. 

Όταν έχεις ένα παιδί μπορείς να το αφήσεις στη γιαγιά και να βγεις για ένα ποτό ή γιατί όχι να κοιμηθεί εκεί για να μπορέσεις να ξενυχτήσεις με την ησυχία σου και να μπορέσεις να κοιμηθείς μετά το ξενύχτι. Γιατί εντάξει, ωραία τα βόλεψες, άφησες το παιδί σου όση ώρα εσύ διασκέδαζες αλλά τι γίνεται όταν γυρνάς στις 5 και το παιδί ξυπνά στις 7; Πώς θα ανταποκριθείς την υπόλοιπη ημέρα με μόνο 2 ώρες ύπνο; Όταν όμως έχεις δυο παιδιά είναι σίγουρα πιο δύσκολο πρακτικά να στα κρατήσει η γιαγιά οπότε κόβεις για ένα διάστημα κάθε είδους ξενύχτι αφού πέρα από τα παραπάνω η αλήθεια είναι πως δεν έχεις και κουράγιο για όλα αυτά εφόσον παρακαλάς να τα πάρει ο ύπνος για να ξαπλώσεις κι εσύ επιτέλους!

Στο δικό μας σπίτι για να καταλάβετε μαζέψαμε και το home cinema αφού δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρουμε (τουλάχιστον προς το παρόν) να δούμε κάποια ταινία οπότε γιατί να σκονίζεται άδικα;

Νούμερο 4: Πλυντήρια, σιδέρωμα στο θεό.

Με το ένα παιδί έβαζα ένα πλυντήριο κάθε δύο μέρες, με τα δύο παιδιά αυτό αντιστράφηκε και βάζω 2 πλυντήρια κάθε μία μέρα! Πραγματικά ούτε εγώ δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που μου συνέβη.

Γυρίζει ο μεγάλος από το σχολείο με ρούχα χάλια είτε γιατί λερώθηκε με το κολατσιό του είτε γιατί έχει πάνω του αφηρημένη τέχνη από μαρκαδόρους, ρούχα στα άπλυτα. Τον αλλάζω γιατί έχει μάθημα κεραμικής κι όταν πάω να τον πάρω μετά από δύο ώρες τον βλέπω άσπρο από πάνω μέχρι κάτω λες κι απλώνει τον πηλό όλο πάνω του, δεν ξέρω τι κάνει πάντως…ρούχα στα άπλυτα. Το ίδιο ισχύει βέβαια κι όταν πάει στην θεατρική αγωγή αφού κάθονται ή ξαπλώνουν πάνω στη σκηνή που πατάνε όλοι με τα παπούτσια.

Ο μικρός από την άλλη είναι στη φάση που θέλει να τα κάνει όλα μόνος του με αποτέλεσμα να λερώνεται κάθε μέρα όλη μέρα με αποτέλεσμα να τον αλλάζω σχεδόν 3-4 φορές, μία γιατί έλιωσε τη σοκολάτα πάνω του, μία γιατί θέλει να πιει χυμό μόνος του και καταλήγει ο μισός πάνω στην μπλούζα του, μία γιατί είχαμε διαρροές στην πάνα και λερώθηκε, μία γιατί ήθελε να ζωγραφίσει και τα ρούχα του οπότε σαν να έχουν ουράνιο τόξο. Ρούχα στα άπλυτα.

Ο σύζυγος από την άλλη γυρνώντας από την μια δουλειά αλλάζει ρούχα για να πάει στην άλλη, ρούχα στα άπλυτα. Βάλε και καμιά πετσέτα, καμιά μαξιλαροθήκη, κανένα σεντόνι. Ε, να. Στα λεγα εγώ!

Νούμερο 5: Μαζί τα κάναμε, εγώ τα μεγαλώνω.

Μαζί με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού ο άντρας παθαίνει μια παράκρουση, βαράει κόκκινο από το άγχος για τα οικονομικά και συνήθως οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις αυξάνονται με αποτέλεσμα να λείπει πολλές περισσότερες ώρες από το σπίτι κι έτσι να νιώθεις πελαγωμένη, μόνη, σαν να τα μεγαλώνεις μόνη σου ένα πράγμα. Και ξέρεις αν έχεις μάθει να τα κάνεις όλα μαζί του μετά σου κακοφαίνεται διπλά! Μόνη στην παιδίατρο, μόνη στο σχολείο, μόνη στο σουπερ μαρκετ, μόνη σαν το λεμόνι.

Νουμερο 6: Το δεύτερο παιδί σοφέρ.
Αν δεν είσαι από τις τυχερές που μένουν μαζί, πάνω ή κάτω από γονείς και πεθερικά τότε το δεύτερο παιδί θα γίνει σίγουρα ο συνταξιδιώτης σου σε όλα τα καθημερινά πέρα δώθε. Να πας τον μεγάλο σχολείο, να πας να τον πάρεις και μετά βέβαια σε όλες τις απογευματινές του δραστηριότητες το δεύτερο παιδί θέλοντας και μη θα μπαίνει και θα βγαίνει στο αμάξι ταλαιπωρώντας και τον εαυτό του αλλά και εσένα αφού θα πρέπει να ντύνεις και να ετοιμάζεις και τα δυο παιδιά κουβαλώντας πάντα βέβαια την τσάντα του σπορ μπίλι (ξέρεις, πάνα, μωρομάντηλα, νερό, μπισκοτάκια κλπ).

Νούμερο 7: Μειώνεται ο αποκλειστικός χρόνος με τον μεγάλο.

Αλήθεια μου λείπει πολύ ο χρόνος που είχα να ασχοληθώ μονάχα με τον μεγάλο και τώρα νιώθω πως χάνω κάποια πράγματα της ζωής του χωρίς να το θέλω μα εκ των πραγμάτων δεν γίνεται. Ακόμη και τα επιτραπέζια παιχνίδια που παίζαμε στο σπίτι πλέον ο μικρός δεν μας αφήνει αφού άλλοτε αρπάζει το ζάρι και τρέχει σε όλο το σπίτι κι άλλοτε τουμπάρει όλο το ταμπλό. Για εξόδους μόνοι μας (όπως να δούμε μια παιδική ταινία στο σινεμά) ούτε λόγος αφού είπαμε ο χρόνος είναι περιορισμένος όπως είναι περιορισμένη κι η βοήθεια που έχουμε πλέον αφού κάποιος θα πρέπει να κρατήσει τον μικρό κι αυτός δεν θα είναι ο μπαμπάς του (είπαμε είναι στη δουλειά).

Νούμερο 8: Χάος στο σπίτι.

Όσο κι αν προσπαθώ να κάνω το σπίτι να φαίνεται τακτοποιημένο δεν τα καταφέρνω με τίποτα. Φτιάχνω εγώ χαλάνε αυτοί. Σκόρπια παιχνίδια παντού, ζωγραφιές στους τοίχους, αμαξάκια, τουβλάκια, δεινόσαυροι παντού! Σκουπίζεις και σφουγγαρίζεις όλη την ώρα ή απλά δέχεσαι πως θα σας φάνε τα μυρμήγκια. Ψίχουλα παντού από μπισκότα, σταγόνες από χυμό,ο καναπές ένα χάλι.

Νούμερο 9: Βιβλία γιοκ.
Αν με το ένα παιδί προσπαθούσες να διαβάσεις στα κλεφτά, όταν αυτό κοιμόταν (γιατί μόνο τότε έχεις χρόνο κι ησυχία) κάποιο βιβλίο τότε με τα δύο δεν υπάρχει καμία πιθανότητα! Μάζεψε τα, σήκωσε τα ψηλά στη βιβλιοθήκη μέχρι να πάνε παιδικό σταθμό ή σχολείο γιατί αλλιώς όχι μόνο δεν πρόκειται να τα διαβάσεις αλλά υπάρχει κι η πιθανότητα να στα πετσοκόψουν και να τα δεις ένα ωραίο πρωινό στο πάτωμα του σπιτιού σου χαρτοπόλεμο. Βιβλίο για την παραλία μην πάρεις, κρίμα είναι να το κουβαλάς τσάμπα.

Νούμερο 10: Απέραντη, ατελείωτη αγάπη. (last but not least). 

Έμαθα πως η καρδιά με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού μεγαλώνει. Η αγάπη πολλαπλασιάζεται. Η αγκαλιά μεγαλώνει και τους χωρά και τους δυο. Ο ένας είναι το δεξί σου χέρι κι ο άλλος το αριστερό. Η οικογένεια ολοκληρώνεται, ο μεγάλος έχει πλέον αδερφό, τα γέλια αυξάνονται και τα μπαγκάζια των διακοπών δεν χωρούν με τίποτα στο αυτοκίνητο.

by sofiaathanasiadou, mikroimegaloi.gr
Πηγή: 4seasonswithgeo.com

Το παιδί καλωσορίζει το νεογέννητο αδελφάκι του - Darling Girl Calms Newborn Sister by Doing the Sweetest Thing

Πλησιάζει η ώρα να γεννηθεί το δεύτερο παιδί. Έρχεται η στιγμή του τοκετού. Οι γονείς σπεύδουν στο μαιευτήριο, ενώ το πρώτο παιδί, νήπιο συνήθως, μετακομίζει στον παππού και την γιαγιά, σε άλλο σπίτι, μερικές φορές και σε άλλη πόλη.

Το αδερφάκι του γεννιέται, περνάει τις πρώτες του ημέρες στο μαιευτήριο, χωρίς το μεγάλο να το έχει ακόμα συναντήσει.

Έπειτα γονείς και νεογέννητο έρχονται στο σπίτι, από το οποίο το μεγαλύτερο αδερφάκι θα λείψει για ημέρες, κάποτε και για εβδομάδες, ώστε μην κολλήσει κάποιο κρύωμα στο νεογέννητο και να είναι η κατάσταση των πρώτων ημερών πιο εύκολη για τους γονείς.

Σε χώρες του δυτικού κόσμου όπως της Βόρειας Ευρώπης (Σκανδιναβικές, Βρετανία), Καναδά ή Αυστραλίας, παρόμοιες καταστάσεις βιώνονται διαφορετικά.

Το μεγαλύτερο αδερφάκι είναι ενεργός συμμέτοχος στην διαδικασία.

Βοηθάει την μαμά να φτιάξει την τσάντα της για το μαιευτήριο.

Την παρηγορεί πιάνοντάς της το χέρι όταν έχει τις ωδίνες.

Πηγαίνει μαζί με τους γονείς στους χώρους του μαιευτηρίου.

Βλέπει το αδερφάκι του αμέσως ή λίγες ώρες μετά την γέννα.

Τις επόμενες ημέρες στο μαιευτήριο, έρχεται τακτικά και για αρκετές ώρες δίπλα στην μαμά του και στο νεογέννητο.

Αφήνεται να παρατηρήσει τον θηλασμό, την αλλαγή της πάνας. Ακούει το κλάμα της αδερφής του και ρουφάει σαν σφουγγάρι τον τρόπο που παρηγορείται, την αγκαλιά, το χάδι.

Έπειτα στο σπίτι όλα συζητούνται μπροστά του, δεν είναι ξένο σώμα ή ενόχληση.

Το αφήνουν να ακουμπήσει το μωρό και να το παρατηρήσει.

 

Οι δύο προσεγγίσεις είναι πολύ διαφορετικές. Πόσο τα πρώτα κρίσιμα αυτά βιώματα επηρεάζουν την ποιότητα της αδερφικής σχέσης;

Τα τελευταία χρόνια γνωρίζουμε όλο και περισσότερα για την κρισιμότητα της επαφής μητέρας και νεογνού κατά τις πρώτες στιγμές και κατά τις πρώτες ημέρες της ζωής του, ως προς το βάθος της σύνδεσης μητέρας – βρέφους απώτερα.

Μητέρες που θηλάζουν μέσα στις πρώτες δύο ώρες από την γέννηση βρίσκεται να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα βαθιάς προσκόλλησης με το παιδί τους σε ηλικία ενός έτους ή αργότερα. Μητέρες που υποστηρίζονται να φροντίζουν το μωρό τους από το μαιευτήριο και να το έχουν συνέχεια δίπλα τους έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν επιλόχεια κατάθλιψη.

Παρόμοια ευρήματα υπάρχουν και για τον πατέρα: πιο ενεργός συμμετοχή και ενασχόλησή του κατά τον πρώτο καιρό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη πιθανότητα για στενότερο δέσιμο με το παιδί του. Η αλήθεια είναι ότι για την σχέση ανάμεσα σε αδερφάκια οι συνθήκες τοκετού δεν έχουν γίνει ακόμα εντατικές μελέτες.

Είναι λογικό όμως να υποθέσουμε ότι τα ευρήματα θα ήταν παρόμοια: όσο πιο κοντά βρεθεί ο μεγάλος αδερφός στο μωρό, όσο περισσότερο ενθαρρυνθεί να το γνωρίσει από την αρχή, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες τα δύο αδέρφια να δημιουργήσουν μια σχέση πιο στενή, πιο έντονη, πιο βαθιά.

 

Διαβάστε περισσότερα στο paidiatros

Βοήθεια! Απέκτησα καινούργιο αδερφάκι

Η «ζήλεια» του μεγάλου προς το μικρότερο αδερφάκι
ή πιο σωστά, η δυσκολία των γονιών να βοηθήσουν το μοναχοπαίδι στο νέο του ρόλο ως πρωτότοκο.

Η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένεια συνήθως αγχώνει τους γονείς: 
Πως θα αντιμετωπίσουμε τη ζήλεια που θα νιώσει το μέχρι πρότινος μοναχοπαίδι μας; Είναι δε τόσο δεδομένη η αντίληψη αυτή που δεν διστάζουν να την εξωτερικεύουν και στα ίδια τα παιδιά που πρόκειται να αποκτήσουν αδελφάκι: «Δεν θα ζηλεύεις, έτσι; Εσύ τώρα είσαι μεγάλο παιδί!».

Από τη μία λοιπόν
1) προετοιμάζουμε ψυχολογικά το παιδί μας για την έλευση ενός αρνητικού γεγονότος που θα του γεννήσει τη ζήλεια και από την άλλη
2) του σηματοδοτούμε πως ήρθε το τέλος της παιδικότητας, αφού κάποιος άλλος θα χαίρεται τώρα τα σχετικά προνόμια.

Η συγγραφέας Τζέννιφερ Μπίνγκχαμ Χαλ δεν δίστασε να διδαχθεί από το σωστότερο παράδειγμα της Ονδουρέζας νταντάς της μεγάλης της κόρης. Στο βιβλίο της «Περισσότερα από ένα» (εκδόσεις Μπουκουμάνη σελ. 61) αντιλαμβάνεται για πρώτη φορά πως κατά την εγκυμοσύνη της εκείνη προετοίμαζε την κόρη της για να αντιμετωπίσει μία τραυματική εμπειρία, ενώ η νταντά της την προετοίμαζε για ένα χαρμόσυνο γεγονός.

Πραγματικά, για τις λιγότερο «ανεπτυγμένες» χώρες, στις οικογένειες είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο να έχει κανείς αδέλφια και μάλιστα πολλά αδέλφια.

Οι ενήλικες είναι εξοικειωμένοι με την ύπαρξη παιδιών ακόμη και πριν αποκτήσουν δικά τους παιδιά. Κάποια ανήψια, ξαδερφάκια, αδερφάκια ή γειτονάκια εξοικειώνουν από νωρίς τους μέλλοντες γονείς με τις απαιτήσεις που θα αντιμετωπίσουν μελλοντικά. Αντίθετα, στις δικές μας κοινωνίες όπου απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά τα παιδιά από την καθημερινότητα, σημειώνεται το φαινόμενο πολλά ζευγάρια πριν αποκτήσουν το δικό τους πρώτο παιδί να μην έχουν την παραμικρή εμπειρία για το μεγάλωμά του. Επιπροσθέτως, το μεγάλωμα της οικογένειας συνδέεται με το άγχος των γονέων της διατήρησης των υλικών παροχών. Οι γονείς βουλιάζουν στην εργασία για να παρέχουν τα «προς το ζην» όπως φυσικά απαιτεί το λάιφστάιλ μας, ουσιαστικά στερώντας έτσι την πολύτιμη παρουσία τους από τα παιδιά τους προκειμένου να εργαστούν ολοένα και εντατικότερα.

Παρόλο λοιπόν που οι ειδικοί επισημαίνουν και αναγνωρίζουν τη δυσκολία προσαρμογής στην οικογένεια που αποκτά νέο μέλος, σπεύδουν παρόλα αυτά να ονομάσουν «ζήλεια» τη συμπεριφορά του μοναχοπαιδιού που μετατρέπεται σε πρωτότοκο.

Και ενώ σαφώς απαγορεύεται στους γονείς, αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον να κακοχαρακτηρίζουν τα παιδιά, εντούτοις η λέξη "ζήλεια" πρωτοστατεί σε σχετικές συζητήσεις. Βασικό πλεονέκτημα της θεώρησης αυτής αποτελεί η αποενοχοποίηση της αποτυχίας των γονέων να σταθούν ως ουσιαστικοί αρωγοί στο προωτότοκο παιδί τους κατά τη διάρκεια της δύσκολης μετάβασης της οικογένειας από τριμελή σε τετραμελή.

Πολλές φορές οι γονείς, με την έλευση του δεύτερου παιδιού, παύουν να αφιερώνουν γόνιμο χρόνο στο πρωτότοκο, το εκδιώχνουν από το κρεββάτι του για να κοιμάται το νέο μωρό, από το δωμάτιό του, το στέλνουν συχνότερα στους παππούδες ή το εγγράφουν για πρώτη φορά κατά τη χρονική αυτή στιγμή σε παιδικό σταθμό.

Οι συμπεριφορές αυτές βιώνονται συχνά από τα παιδιά ως εγκατάλειψη, αφού δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουν την έλλειψη χρόνου που αντιμετωπίζουν οι γονείς και τις απαιτητικές φροντίδες που συνοδεύουν το κάθε νεογέννητο αδερφάκι. Είναι λοιπόν αρκετά συνηθισμένα φαινόμενα, όπως η επιστροφή του πρωτότοκου στη χρήση πάνας, ενώ έχει σημειωθεί και πραγματική ανάσχεση στην σωματική ανάπτυξη τρίχρονου παιδιού που εστάλη στο χωριό στους παππούδες με την έλευση του μικρού του αδερφιού στο σπίτι (ασθενής του Μαρσέλ Ρουφό, παιδοψυχιάτρου στο Νοσοκομείο της Μασσαλίας, Αδελφός και αδελφή μία δύσκολη αγάπη, εκδόσεις Κριτική σελ. 28).

Το δεύτερο παιδί σηματοδοτεί τη λήξη του μήνα του μέλιτος των γονιών με το μοναχοπαίδι και την εισαγωγή για πρώτη φορά της έννοιας της δικαιοσύνης στην οικογένεια.

Ο ενίοτε παραπονούμενος ως παραμελημένος από τη μητέρα σύζυγος καλείται τώρα να διαδραματίσει ως πατέρας το «ρόλο της ζωής του», καθώς αυτός θα χαρίσει στη μητέρα το απαραίτητο χρονικό περιθώριο να αφοσιωθεί στο νεοαφιχθέν μέλος, χωρίς να νιώσει παραμελημένο το πρωτότοκο και ταυτόχρονα συσφίγγοντας τους δεσμούς του μαζί του. Το δεύτερο παιδί με τον τρόπο αυτό εμποδίζει την ολέθρια υπερβολική σύντηξη γονέων – παιδιού.

Το δεύτερο παιδί όμως δε θα πρέπει να σημάνει και το τέλος της παιδικότητας που απολαμβάνει το πρωτότοκο.

Συχνά οι γονείς αυξάνουν τις απαιτήσεις τους και γίνονται αυστηρότεροι με τα μεγαλύτερά τους παιδιά. Βλέπουμε να τους αναθέτουν καθήκοντα δυσβάσταχτα για την τρυφερή τους ηλικία, ακόμα και την επίβλεψη του μικρότερου αδερφιού, τη συνοδεία του, το διάβασμα των μαθημάτων, καθιστώντας τα υπο-γονείς.

Οι συγκρίσεις των γονέων είναι ένα σφάλμα που μπορεί να αποβεί μοιραίο για την αυτοεκτίμηση των παιδιών.

Στους δύο ο ένας είναι πάντα πιο παχουλός, πιο ακατάστατος, πιο αποτυχημένος. Οι συγκρίσεις λοιπόν δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, παρά να υποσκάπτουν την αδελφική σχέση και όχι μόνο.

Η συμπεριφορά των γονέων επηρεάζεται συχνά και από το φύλο των παιδιών τους. Συχνότερα τα αγόρια δέχονται αυστηρότερη μεταχείριση και τιμωρίες από ό τι τα κορίτσια.

Ακόμα και από τη βρεφική ηλικία, παρά τις συμβουλές των ειδικών για απεριόριστη τρυφερότητα, συχνά οι γονείς αγκαλιάζουν, φιλούν και χαϊδεύουν λιγότερο τα αγόρια.

Η μοιρασιά είναι μία δύσκολη παράμετρος στην αδελφική σχέση. Η έννοια της δικαιοσύνης θα πρέπει να είναι σύμφωνη με την ηλικία και την προσωπικότητα του κάθε παιδιού και να προκύπτει κατόπιν συζήτησης και διαπραγματεύσεων. Γενικά όμως όταν ξεσπά «μπόρα» μεταξύ των αδελφών, καλό είναι να αποφεύγεται ο ρόλος του διαιτητή από τους γονείς, γιατί μπορούν να δημιουργηθούν νέες εντάσεις και παρεξηγήσεις.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να εφαρμόζουν την «απομάκρυνση» όπου μπορούν.

Ξεχωριστά δωμάτια, ξεχωριστά παιχνίδια, ξεχωριστές δραστηριότητες. Ειδικά στα δίδυμα αδέλφια, όπου είναι απαραίτητος και ο ετεροκαθορισμός τους, προτείνεται μέχρι και η εγγραφή τους σε διαφορετικούς παιδικούς σταθμούς.

Οι καυγάδες στην αδελφική σχέση, κυρίως κατά τη διάρκεια της εφηβείας, θεωρούνται φυσιολογικοί και υποδηλώνουν υγιή σχέση. Ακόμα και αν εξακολουθούν στην ενήλικη ζωή, θεωρούνται πλέον ως κώδικας επικοινωνίας. Γενικά έχει παρατηρηθεί ότι οι σχέσεις των αδελφών αραιώνουν με το θάνατο των γονέων, ενώ συσφίγγονται με τη γέννηση τέκνων.

Τέλος, όσοι έχουν αδέλφια, ας ευγνωμονούν τους γονείς τους, διότι η ψυχανάλυση επιβεβαιώνει πως η αδελφική σχέση παίζει πρωταρχικό ρόλο στη συναισθηματική μας ανάπτυξη.
πηγή

Η προετοιμασία του μεγαλύτερου παιδιού της οικογενείας

Όταν φέρνετε δεύτερο παιδί σπίτι, εσείς και ο σύντροφος σας ως έμπειροι γονείς δεν θα έχετε ιδιαίτερο πρόβλημα προσαρμογής, το μεγαλύτερο παιδί σας όμως θα χρειαστεί να προσαρμοστεί ανάλογα, να μάθει και να δημιουργήσει μια στενή σχέση με το νεογέννητο. Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να κάνετε πριν την γέννηση του μωρού σας, είναι να εκμεταλλευτείτε το χρόνο που είσαστε μόνο εσείς και το μεγαλύτερο παιδί σας, επειδή η ζωή σας θα είναι διαφορετική, έστω και για λίγο και αξίζει να χτίσετε αυτή τη διαπροσωπική σχέση.

Επιπλέον, πρέπει να σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας θα είναι ευτυχισμένο με τους ανθρώπους που θα το φροντίσουν τη χρονική περίοδο που θα λείψετε για τον τοκετό, για αυτό φροντίστε να περνάει χρόνο με τους παππούδες/γιαγιάδες, θείες/θείους και τους στενούς φίλους που θα το στηρίξουν και θα το βοηθήσουν. 

διαβάστε ακόμα:

Αδέλφια: «Tο μικρό», «H μεσαία», «O μεγάλος»