Διδάξτε στα παιδιά σας την ευτυχία όχι την τελειομανία

Φυσικά όλοι θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας αλλά θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η τελειομανία δεν φέρνει την ευτυχία. Το πιο βασικό από όλα είναι τα παιδιά μας να μάθουν να ζουν ευτυχισμένα.

Διδάξτε στα παιδιά σας την ευτυχία και όχι την τελειομανία. Πολλοί γονείς θεωρούν ότι η ανώτατη εκπαίδευση και η τελειότητα είναι βασικές προϋποθέσεις για την ευτυχία. Η ανατροφή των παιδιών δεν είναι μόνο να καταφέρουν να μπουν στο καλύτερο σχολείο, να γνωρίζουν τρεις γλώσσες και να μοιάζουν σαν κούκλες σε βιτρίνα πολυκαταστήματος.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι γονείς που θέτουν υψηλούς στόχους προκαλούν σοβαρές ελλείψεις στις ζωές των παιδιών τους.

Το πιο πιθανό είναι να φτάσουν στην ενηλικίωση και να σκέφτονται ότι δεν είναι αρκετά καλοί και ότι ποτέ δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των γονέων τους.

Αυτές οι ιδέες μπορούν να συνοψιστούν από μια απλή σχέση: στην προσπάθειά σας να αναθρέψετε τα τέλεια παιδιά θα αποκτήσετε μελαγχολικά παιδιά. Να σέβεστε την προσωπικότητά τους, να αφήνετε τη φωνή τους να ακουστεί και να ανησυχείτε μόνο για το αν είναι ευτυχισμένα.

Με αυτό τον τρόπο θρέφουμε τις καρδιές τους έτσι ώστε να μπορούν να αναπτύξουν ελεύθερη σκέψη, να γίνουν υγιείς ενήλικες και να έχουν ολοκληρωμένη ζωή. Ας εξετάσουμε λίγο αυτό το θέμα.

Σύνδρομο του πιεστικού γονέα: οι κίνδυνοι της τελειομανίας: Διδάξτε την ευτυχία, όχι την τελειομανία

Υπάρχει μια περίεργη ιστορία η οποία απεικονίζει άψογα αυτή την ιδέα: στη Ρώμη υπάρχει ένας τύμβος από το 94 π.Χ. που προσελκύει πάντα την προσοχή των τουριστών.

Η επιγραφή στην ταφόπλακα έχει ως εξής: “Ενθάδε κείται ο Quintus Sulpicius Maximus, ένας ρωμαίος νέος που έζησε 11 χρόνια, 5 μήνες και 12 ημέρες. Απεβίωσε μερικές μέρες μετά τη συμμετοχή του σε διαγωνισμό ποίησης για ενήλικες”.

Ήταν γνωστό ότι ο μικρός Quintus διέθετε ένα ξεχωριστό ταλέντο. Στις μέρες μας πιθανότατα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα παιδί-θαύμα. Ήταν τόσο πολυτάλαντος που οι γονείς του τον είχαν πάει σε όλους τους διαγωνισμούς ποίησης και λογοτεχνίας στη Ρώμη για να διαγωνιστεί με ενήλικες.

Λέγεται ότι το παιδί πέθανε επειδή κατέρρευσε από εξάντληση από την πολλή εργασία και δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις βαριές προσδοκίες που του είχαν θέσει οι γονείς του. Αυτή η ιστορία αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα του “συνδρόμου του πιεστικού γονέα”.

Η τρέχουσα εμμονή να έχουμε τέλεια παιδιά. Όχι στην τελειομανία

Πολλοί γονείς ονειρεύονται να έχουν όμορφα, ταλαντούχα παιδιά που προορίζονται να γίνουν επιτυχημένοι επαγγελματίες του αύριο.

• Το λάθος εδώ, χωρίς καμία αμφιβολία, είναι ότι οριοθετούν τα μικρά “στο μέλλον”, ξεχνώντας ότι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τα παιδιά είναι το εδώ και το τώρα: η χαρά της στιγμής.
• Ως γονείς, θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας αλλά θα πρέπει να διατηρούμε και μια ισορροπία. Τα παιδιά θα πρέπει να είναι σε θέση να απολαμβάνουν την παιδική τους ηλικία.
• Είναι σημαντικό να μορφώνουμε τις καρδιές των παιδιών. Πρέπει να τα καθοδηγούμε και να τα συμβουλεύουμε και όχι να τα αναγκάζουμε να προχωρούν στο δρόμο των δικών μας προσδοκιών.

Κλειδιά για την ελάφρυνση της τελειομανίας όταν αναθρέφουμε τα παιδιά μας

Η αποφυγή της βλαβερής τελειομανίας είναι το πιο σημαντικό από όλα. Παραβιάζει τα δικαιώματα του παιδιού και προκαλεί πόνο, αντί να φέρνει ευτυχία. Για να μπορέσουμε να το αποφύγουμε θα πρέπει να έχουμε κατά νου αυτές τις αρχές:

Οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν τη στάση και τη συμπεριφορά τους

Μερικές φορές οι γονείς αντί να είναι απαιτητικοί με τα παιδιά τους, τα παρακολουθούν καθώς θέτουν τις δικές τους προσδοκίες με κάπως τραγικό τρόπο.

Αυτό συμβαίνει επειδή στο σπίτι τα παιδιά προσέχουν τη στάση και τη συμπεριφορά μας. Αν είμαστε πραγματικά επικριτικοί για το περιβάλλον μας και θέτουμε πολύ αυστηρά πρότυπα για τον εαυτό μας τότε τα παιδιά που παρακολουθούν αυτή τη συμπεριφορά θα τη μιμηθούν.

Όταν ακούν εκφράσεις όπως: “Έκανα ένα λάθος στη δουλειά, απλά θέλω να πεθάνω. Καταστροφή”. Αυτό μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο σε ένα παιδί.

Να είστε προσεκτικοί με τις προσδοκίες που θέτετε στα παιδιά σας και με τον τρόπο που τα προστατεύετε

Θα σας δώσουμε ένα παράδειγμα: ο γιος σας είναι πραγματικά περήφανος για τον εαυτό του που πήρε καλό βαθμό στα μαθηματικά. Εσείς, αντί να χαρείτε με το επίτευγμά του, τον ενημερώνετε ότι την επόμενη φορά περιμένετε να πάρει ακόμη καλύτερο βαθμό.

Αυτό δεν είναι σωστό: να βοηθάτε τα παιδιά σας να εκτιμούν τα επιτεύγματά τους, να γνωρίζουν την αξία της σκληρής δουλειάς αλλά να μην αισθάνονται ταπεινωμένα όταν δεν μπορούν να επιτύχουν όλους τους στόχους που έχουν θέσει.

Να ελπίζετε για το καλύτερο αλλά να αποδέχεστε ότι όλοι κάνουμε λάθη, διδάξτε την ευτυχία όχι την τελειομανία

• Ένα λάθος ή μια αποτυχία δεν φέρνει το τέλος του κόσμου αλλά είναι ένας τρόπος να μαθαίνουμε και να το ξεπερνούμε. Να αφήνετε τα παιδιά σας να διαπρέπουν σε ό,τι επιθυμούν αλλά να τους δίνετε και το περιθώριο να κάνουν λάθη.
• Να ενισχύετε τα αισθήματα ανοχής, κατανόησης, αυτοπεποίθησης και το αίσθημα αυτοεκτίμησης. Ένα παιδί που σας εμπιστεύεται αρκετά για να σας μιλήσει για τις αμφιβολίες του και τα λάθη του, είναι ένα παιδί που προσπαθεί να συνδεθεί μαζί σας και αυτό είναι ένα εξαιρετικό προνόμιο.

Ξέρουμε ότι ζούμε σε μια περίοδο κοινωνικής κρίσης και ότι πρέπει τα παιδιά μας να είναι κατάλληλα προετοιμασμένα για το αύριο έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση σε περισσότερες ευκαιρίες και να μπορέσουν να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο.

Τώρα, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμερίζουμε την αξία της εκπαίδευσής τους στη συναισθηματική νοημοσύνη έτσι ώστε να μεγαλώνουν και να γίνονται ευτυχισμένοι ενήλικες που θα είναι σε θέση να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Είναι ένα έργο ζωτικής σημασίας που όλοι, μητέρες, πατέρες και εκπαιδευτικοί ακόμη και τα κοινωνικά ιδρύματα, είναι υπεύθυνα να διδάσκουν στα παιδιά την ευτυχία και όχι την τελειομανία.

meygeia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι περισσότεροι νιώθουμε ανασφαλείς ορισμένες φορές

Οι περισσότεροι νιώθουμε ανασφαλείς ορισμένες φορές, αλλά κάποιοι από εμάς έχουμε αυτή την αίσθηση συνεχώς.

Έχετε αντιληφθεί ότι πλημμυρίζετε από αμφιβολίες για τον εαυτό σας και έχετε χαμηλή ή και καθόλου αυτοπεποίθηση; Παρά τα επιτεύγματά σας, φοβάστε ότι είστε «κάλπικοι» και ότι με κάποιο τρόπο θα εκτεθείτε; 

Μήπως επίσης νιώθετε ότι δεν αξίζετε την αγάπη της/του συντρόφου σας και ότι σύντομα θα σας αφήσει; 

Προτιμάτε να μένετε σπίτι και φοβάστε να κάνετε νέες γνωριμίες;

    Οι περισσότεροι νιώθουμε ανασφαλείς ορισμένες φορές, αλλά κάποιοι από εμάς έχουμε αυτή την αίσθηση συνεχώς. Η παιδική μας ηλικία, τα παρελθοντικά μας τραύματα, οι πρόσφατες εμπειρίες, αποτυχίες ή απορρίψεις, η μοναξιά, το κοινωνικό άγχος, οι αρνητικές πεποιθήσεις για τον εαυτό μας, η τελειότητα ή ένας έντονα επικριτικός γονέας ή σύντροφος συνεισφέρουν στην ανασφάλεια. Παρακάτω, παρουσιάζονται οι 3 πιο συχνές μορφές της και πώς να αρχίσουμε τη διαχείρισή τους.

1ος τύπος: Ανασφάλεια λόγω μιας πρόσφατης αποτυχίας ή απόρριψης

    Πρόσφατα γεγονότα στη ζωή μας επιδρούν τόσο στη διάθεση όσο και στον τρόπο που νιώθουμε για εμάς. Συγκεκριμένα, έρευνα έδειξε ότι το 40% της αίσθησης ευτυχίας μας βασίζεται σε πρόσφατα γεγονότα ζωής. Ο μεγαλύτερος αρνητικός παράγοντας είναι η λήψη μιας σχέσης, ο θάνατος ενός συντρόφου, η απώλεια εργασίας και τα προβλήματα υγείας.

    Καθώς η έλλειψη ευτυχίας επηρεάζει επίσης την αυτοπεποίθησή μας, η αποτυχία και η απόρριψη καταφέρνουν ένα διπλό χτύπημα σε αυτή. Η απόρριψη μας οδηγεί σε μια αρνητική θέαση του εαυτού και των άλλων γύρω μας, τουλάχιστον για λίγο καιρό. Είναι σαν για παράδειγμα μια απόλυση να προσδένεται σε αρνητικές πεποιθήσεις για την αυταξία μας και να τις ενεργοποιεί. Ορισμένα εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να ξεπεράσουμε την ανασφάλεια που βασίζονται στην απόρριψη είναι:

– Να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να αναρρώσει και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.

– Να βγούμε έξω και να συνεχίσουμε να ικανοποιούμαστε από τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι μας.

– Να στραφούμε σε φίλους και οικογένεια

– Να λάβουμε ανατροφοδότηση από εκείνους που εμπιστευόμαστε

– Να πεισμώσουμε και να συνεχίσουμε να κυνηγάμε τους στόχους μας

– Να είμαστε πρόθυμοι να ακολουθήσουμε μια διαφορετική στρατηγική.

2ος τύπος: Έλλειψη αυτοπεποίθησης λόγω κοινωνικού άγχους

    Πολλοί νιώθουμε ανασφαλείς σε κοινωνικές καταστάσεις, όπως σε πάρτι, σε οικογενειακές συναντήσεις, σε συνεντεύξεις και σε ραντεβού. Φοβόμαστε να κριθούμε από άλλους και να βγούμε χαμένοι. Ως εκ τούτου, μπορεί να αποφεύγουμε τέτοιες καταστάσεις. Παρελθοντικές εμπειρίες τρέφουν συνήθως τέτοιες ανασφάλειες. Πολλοί έχουν υποστεί bullying παλαιότερα ή έχουν απορριφθεί ως παιδιά.

    Αυτός ο τύπος ανασφάλειας βασίζεται γενικά σε διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις για την αυταξία μας – αλλά και στην λανθασμένη αντίληψή μας ότι οι άλλοι συνεχώς μας κρίνουν. Κάποια εργαλεία για να καταπολεμήσουμε την ανασφάλεια σε κοινωνικές καταστάσεις:

– Αντιμιλήστε στον εσωτερικό κριτή σας

– Προετοιμάστε εκ των προτέρων: Σκεφτείτε ορισμένα πράγματα για τα οποία μπορείτε να μιλήσετε – χόμπι, αγαπημένες ταινίες, την οικογένεια, τους φίλους σας.

– Η αποφυγή των κοινωνικών καταστάσεων απλά επιδεινώνει τα πράγματα: Οπότε πηγαίνετε σε ένα πάρτι ή ένα ραντεβού, ακόμα κι αν είστε αγχωμένοι. Το άγχος σας σταδιακά θα μειωθεί καθώς αλληλεπιδράτε όλο και συχνότερα.

– Εστιάστε στους άλλους ώστε να καταπολεμήσετε την έντονη συγκέντρωση σε ό,τι νιώθετε

3ος τύπος: Ανασφάλεια λόγω τελειομανίας

    Υπάρχει μια μεγάλη εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα σε αυτά τα δύο χαρακτηριστικά. Μπορεί να θέλουμε την καλύτερη θέση εργασίας, τους υψηλότερους βαθμούς, το ομορφότερο σώμα, το πιο πολυτελές σπίτι. Δυστυχώς, η ζωή δεν μας κάνει πάντα τα χατίρια, ακόμα κι αν εργαζόμαστε σκληρά γι’ αυτά. Υπάρχει ένα μέρος του αποτελέσματος που σε κάποιο βαθμό βρίσκεται εκτός του ελέγχου μας.

    Αν συνεχώς απογοητεύεστε και αυτοκατηγορείστε για τις συνέπειες, θα αρχίσετε να νιώθετε ανασφαλείς. Πολλές φορές μάλιστα αυτή η σύγκρουση μπορεί να οδηγήσει κατάθλιψη και άγχος, διατροφικές διαταραχές ή χρόνια κόπωση. Κάποιοι τρόποι να καταπολεμήσουμε την τελειότητα:

– Δοκιμάστε να αξιολογείτε τον εαυτό σας βασισμένοι στο πόση προσπάθεια κάνατε, ένας παράγοντας ελέγξιμος από εσάς παρά το αποτέλεσμα, το οποίο επηρεάζεται και από εξωτερικούς παράγοντες.

– Η τελειομανία συχνά βασίζεται στη νοοτροπία «όλα ή τίποτα», οπότε μπορείτε να βρείτε τις γκρι περιοχές. Υπάρχει ένας πιο κατανοητός ή ένας ενσυναισθητικός τρόπος να δείτε την κατάσταση;

– Οι τελειομανείς συχνά έχουν εναλλασσόμενη αυτοπεποίθηση: Τους αρέσει ο εαυτός τους όταν βρίσκονται στην κορυφή και τον απεχθάνονται όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουν. Μπορείτε να μάθετε να σας αποδέχεστε ακόμα κι όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά; Εστιάστε σε εσωτερικές ποιότητες, όπως στον χαρακτήρα, την ειλικρίνεια ή τις καλές σας αξίες, αντί για τους βαθμούς που πήρατε, το πόσο πληρώνεστε ή πόσοι άνθρωποι σας έκαναν like στη φωτογραφία.

Melanie Greenberg, κλινική ψυχολόγος και life coach

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Ψυχαναγκαστικά Τελειομανείς (Παθολογική Τελειομανία)

Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι υπάρχει μια ξεχωριστή ανάγκη για τελειότητα που χαρακτηρίζει μια τέτοια προσωπικότητα και αποτελεί μεγάλο μέρος της δομής που υποστηρίζει αυτό το δυσπροσαρμοστικό διαπροσωπικό στυλ. Ουσιαστικά, άνθρωποι όπως ο Niles είναι εμμονικά, ψυχαναγκαστικά τελειομανείς.

Οι 4 σφαίρες της παθολογικής τελειομανίας
Σαφώς, οποιοδήποτε από τα παρακάτω μπορεί να δημιουργήσει όλεθρο σε μια σχέση, αλλά οποιοσδήποτε συνδυασμός αυτών, τα τέσσερα από τα οποία δεν εμφανίζονται ασυνήθιστα μαζί, μπορεί να οδηγήσει σε αφόρητες καταστάσεις.

1. Τέλεια πειθαρχημένες ρουτίνες και προγράμματα
Ίσως το πιο προφανές παρατηρήσιμο χαρακτηριστικό είναι η άκαμπτη προσοχή στις ρουτίνες και τα χρονοδιαγράμματα για τον εαυτό τους και τους άλλους που βρίσκονται κοντά τους. Για παράδειγμα, όπως και για τον Niles, μπορεί να πιστεύει κανείς ότι ορισμένες ημέρες της εβδομάδας προορίζονται για μια δραστηριότητα. Τελεία. Αλλά δεν σταματά εκεί. Η ημέρα οριοθετείται σε προσεκτικά μετρημένα παράθυρα δραστηριοτήτων, είτε πρόκειται για εργασία είτε για παιχνίδι. Ακόμα κι αν διασκεδάζουν αφάνταστα, ας πούμε, σε μια συναυλία που ξεκίνησε αργά, και θα ήθελαν να μείνουν άλλη μισή ώρα για να δουν το encore, αυτό θα έφερνε την καταστροφή, διαταράσσοντας ολόκληρο το πρόγραμμα.

Μια τέλεια ρουτίνα βοηθά κάποιον να ξέρει τι να περιμένει και, έτσι, τον κάνει να αισθάνεται ότι έχει τον έλεγχο. Οποιαδήποτε απόκλιση από τη ρουτίνα ενθαρρύνει το αίσθημα της πλήρους αταξίας, το οποίο γεννά αφόρητη αγωνία, επειδή η ασφάλεια του να ξέρει κανείς τι να περιμένει έχει διαλυθεί. Η σκληρή ρουτίνα θεωρείται επίσης σημάδι πειθαρχίας και αφοσίωσης, σημάδια αυτοελέγχου για τα οποία σίγουρα οι άλλοι θα εκτιμήσουν το άτομο και, επομένως, πιστεύεται ότι αποτελεί εμπόδιο για να μην βλέπουν οι άλλοι το άτομο ως αδύναμο.

Οι ρουτίνες και τα χρονοδιαγράμματα κρατούν επίσης τους άλλους περιορισμένους και προσηλωμένους στα καθήκοντά τους, όπως τα παιδιά ή τους υπαλλήλους. Εφόσον αυτοί οι άνθρωποι αντιπροσωπεύουν τον τελειομανή, πρέπει και αυτοί να είναι πειθαρχημένοι και γυαλισμένοι. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς αυτό μπορεί να γίνει υπερβολικό και να δημιουργήσει διαπροσωπικές επιπλοκές.

2. Υπερβολική προσοχή στις λεπτομέρειες
Κάποτε γνώρισα κάποιον που το μότο του ήταν: Γιατί να συμβιβαστείς με το αρκετά καλό, όταν μπορείς να το κάνεις τέλειο;». Η παλιά φράση «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρη για αυτό το άτομο που ήταν επιβαρυντικό για τον εαυτό του και τους άλλους όταν επρόκειτο για λεπτομέρειες.

Ποτέ δεν επικεντρώθηκε στην εμπειρία της εργασίας του και σε οποιαδήποτε εσωτερική ικανοποίηση, το κίνητρό του ήταν να δημιουργήσει κάτι πεντακάθαρο και γυαλισμένο που τον αντιπροσώπευε με λεπτομέρεια. Όχι μόνο η εργασία, αλλά και τα χόμπι, ήταν αγχωτικές προσπάθειες.

Η δραστηριότητα είναι απλώς ένα μέσο για την επίδειξη τέλειας απόδοσης. Οι μαθητές με αυτή την τάση, για παράδειγμα, μπορεί να βλέπουν τη συγγραφή εργασιών όχι ως ευκαιρία να μεταδώσουν την κατανόησή τους αλλά ως ευκαιρία να επιδείξουν έλεγχο. Αν μια εργασία απαιτεί ένα δοκίμιο περίπου 500 λέξεων, μπορεί να αγωνιούν για τη δημιουργία ενός δοκιμίου ακριβώς 500 λέξεων, με τέλεια δομημένες, ίσου μεγέθους παραγράφους. Ενώ αυτό μπορεί να κάνει την εργασία να καθυστερήσει δύο ημέρες, αναπαύονται ήσυχα με την ικανοποίηση ότι είναι άψογη.

Σε παρόμοιο πνεύμα, οι παθολογικοί τελειομανείς συχνά δεν είναι καλοί συνεργάτες σε έργα στο σχολείο ή στη δουλειά, επειδή θα απαιτήσουν τον έλεγχο της εργασίας, ώστε να προσεχθούν οι λεπτομέρειες «σωστά»

3. Ασυνήθιστη προσήλωση σε κανόνες και ηθική
Το επόμενο σε αυτή την τετράδα τελειομανίας είναι η αυστηρή προσήλωση σε κανόνες, ηθική και ευσυνειδησία. Εν τω μεταξύ, η χειρουργικά ακριβής προσοχή στην ηθική, μπορεί να βοηθήσει τον ηθικολόγο να αντιπαραβάλει τον εαυτό του ως ανώτερο από τους άλλους. Προφανώς, αυτό είναι ένα ακόμη φτερό στο καπέλο της τελειότητάς τους και μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της ανελέητης αυτοκριτικής στην οποία είναι επιρρεπείς οι άνθρωποι αυτοί. Τελικά, αυτό το χαρακτηριστικό απορρέει από το σχήμα: «Αν ακολουθώ τους κανόνες και είμαι ηθικά ακριβής, κανείς (δηλαδή ο τελειομανής) δεν μπορεί να με κρίνει».

4. Παράλυση λόγω υπερανάλυσης
Τέλος, αν και δεν είναι τεχνικός όρος, μπαίνει στο θέμα. Τα άτομα με τάση τελειομανίας έχουν τεράστια αδυναμία να λάβουν αποφάσεις από φόβο μήπως πάρουν λάθος απόφαση. Όλες οι οπτικές γωνίες πρέπει να συγκριθούν και να αντιπαρατεθούν προτού αναληφθεί δράση για σχεδόν οτιδήποτε. Θα εγκαταλείψουν την πρακτικότητα ή την άνεση, για παράδειγμα, για χάρη της ικανοποίησης της ανάγκης να πιστεύουν ότι έκαναν αναμφισβήτητα την τέλεια επιλογή.

Κάποιος που χρειάζεται ένα νέο κλιματιστικό κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα, για παράδειγμα, μπορεί να παλεύει αδιάκοπα με το ποια μάρκα/μοντέλο να αγοράσει. Δεν μιλά μόνο με τον πωλητή, αλλά ξοδεύει επίσης ώρες ερευνώντας τις εκθέσεις καταναλωτών και τις κριτικές στο διαδίκτυο. Κάθε πρακτικότητα χάνεται όταν γίνεται έλεγχος σε μικρές λεπτομέρειες, όπως το ότι ένα είναι πιο ελκυστικό οπτικά, αλλά η ενεργειακή απόδοση ενός άλλου μπορεί να εξοικονομήσει μερικά ευρώ στο λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος. Για τον τελειομανή, ωστόσο, μερικές ημέρες ταλαιπωρίας στη ζέστη, όσο κάνει τη σωστή επιλογή, είναι ένα μικρό τίμημα.

Πηγή:

psychologytoday.com
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κάνετε Κακό στο Παιδί σας, αν Είστε Τελειομανής / The Perfectionist Parent

The Perfectionist Parent

Από την Λίζα Βάρβογλη

Όταν γνώρισα την Α.Β., μου εκμυστηρεύτηκε ότι κάθε μέρα κρεμούσε τα ρούχα της οικογένειας σύμφωνα με το χρώμα τους, κάθε βράδυ σπαταλούσε δύο ώρες να τακτοποιεί τα παιχνίδια των παιδιών της στις αρχικές τους συσκευασίες, ενώ είχε σταματήσει να καλεί κόσμο στο σπίτι, γιατί ακόμα και για να έρθει μια φίλη με το παιδί της για καφέ η Α.Β. χρειαζόταν τρεις μέρες να προετοιμαστεί. 

Το σπίτι της έμοιαζε τέλειο, πεντακάθαρο και τακτοποιημένο στην εντέλεια, σαν να μην είχε πατήσει άνθρωπος για μέρες, αλλά μέσα της η ψυχική της αναστάτωση, ή ‘ακαταστασία’ ήταν τεράστια.

Άνθρωποι που είναι τελειομανείς σαν την Α.Β. εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι τα έχουν όλα οργανωμένα και τακτοποιημένα στη ζωή τους. 

Αν δει κανείς κάτω από την καλογυαλισμένη επιφάνεια της τελειομανίας, θα ανακαλύψει ότι υπάρχει μεγάλο στρες, άγχος, στεναχώρια, ακόμα και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Και βέβαια, όταν η μαμά είναι τελειομανής, το παιδί της ζορίζεται ιδιαίτερα.

Οι τελειομανείς μαμάδες (και μπαμπάδες) πιέζουν το παιδί τους να είναι άριστο στα μαθήματα, στα σπορ, στα εξωσχολικά, στις κοινωνικές υποχρεώσεις του, στις δουλειές που έχει να κάνει στο σπίτι.. σε κάθε τι. 

Δεν επιτρέπεται κανένα λάθος και κάθε φορά ο πήχης ανεβαίνει όλο και ψηλότερα. Το αποτέλεσμα; Το παιδί να κυνηγάει διαρκώς το τέλειο, χωρίς όμως να το φτάνει.

Αν είστε τελειομανής, το παιδί σας μπορεί να νιώσει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω:

* Αισθάνεται πίεση και άγχος
Αν είστε τελειομανής και ζητάτε το τέλειο στο κάθε τι, σημαντικό ή ασήμαντο, με τον τρόπο σας διδάσκετε ένα μάθημα ζωής στο παιδί σας. Αν μάλιστα έχετε υπερβολικές απαιτήσεις από το ίδιο σας το παιδί, τότε πολύ εύκολα αυτό θα νιώσει ότι το πιέζετε. 

Η συνεχόμενη πίεση και στρες σύντομα γίνονται άγχος. Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που έχουν τελειομανή μητέρα αισθάνονται μεγαλύτερο βαθμό στρες και άγχους και υποφέρουν και τα ίδια από αγχώδεις διαταραχές.

* Νιώθει ότι διαρκώς ‘δίνει εξετάσεις’
Οι υψηλές προσδοκίες που έχετε επειδή είστε τελειομανής είναι μη ρεαλιστικές. Όταν μάλιστα οι προσδοκίες σας σχετίζονται με αυτά που θεωρείτε ότι πρέπει να κάνει το παιδί σας, τότε το βάζετε στη δυσάρεστη θέση να αισθάνεται ότι το περνάτε από εξετάσεις κάθε φορά. 

Η ανησυχία του αν θα ‘περάσει’, η αγωνία του αν θα ικανοποιηθείτε, ο φόβος του τι θα γίνει αν δεν πετύχει να πιάσει τα δικά σας στανταρντς, είναι όλα παράγοντας που ζορίζουν το παιδί σας και του αφαιρούν τη χαρά της ζωής. 

Να θυμάστε ότι το παιδί που ζορίζεται πολύ στο τέλος μαθαίνει να τα παρατάει εύκολα, επειδή ξέρει ότι δεν πρόκειται να σας ικανοποιήσει.

* Αισθάνεται ότι διαρκώς το κρίνετε
Οι τελειομανείς μαμάδες συνήθως διορθώνουν τα παιδιά τους όλη την ώρα, προσπαθώντας να τα ‘κάνουν’ να γίνουν τέλεια. 

Συνήθως όμως δεν επαινούν ούτε ενθαρρύνουν το παιδί τους, επειδή επικεντρώνονται κυρίως στο τι έκανε λάθος και τι πρέπει να διορθώσει, χωρίς να κοιτάνε τι έκανε σωστά και ωραία. 

Με αυτό τον τρόπο όμως δε μαθαίνει τι έχει κάνει σωστά, με αποτέλεσμα να μην το επαναλαμβάνει και πιθανότατα να αισθάνεται ανίκανο, οπότε δεν αποκτά αυτοπεποίθηση.

* Αισθάνεται ότι μέσα του υπάρχει μια φωνή που διαρκώς το κριτικάρει
Παρόλο που εσείς μπορεί να κρίνετε το παιδί σας με καλή πρόθεση και καλό σκοπό, για να το ωθήσετε να γίνει ‘τέλειο’, στην πραγματικότητα καταφέρνετε ακριβώς το αντίθετο: να ‘κόψετε’ τα φτερά και το ηθικό του παιδιού σας και να το καταρρακώσετε. 

Η επικριτική σας φωνή, η συμπεριφορά σας που μονίμως το πιέζει λειτουργεί με ανασταλτικό τρόπο: το παιδί σας αναπτύσσει μια εσωτερική φωνή που το κατακρίνει και του μιλάει άσχημα. 

Έτσι, το παιδί δεν πιστεύει στον εαυτό του και τις δυνάμεις του και δεν κάνει καμία προσπάθεια, θεωρώντας ότι έτσι κι αλλιώς είναι μάταιη.

* Αισθάνεται ότι δεν το αγαπάτε
Τέλος, να προσθέσω ότι οι τελειομανείς μαμάδες δίνουν τόσο έμφαση στον ανταγωνισμό, την τελειότητα, τα υψηλά στάνταρντς, που ξεχνάνε να συνδεθούν συναισθηματικά με το παιδί τους και να του φέρονται σαν να είναι παιδί. 

Το παιδί αυτό συχνά νιώθει ότι η μαμά του είναι μία ξένη, ένας ‘λοχίας’ που δίνει προσταγές και παραγγέλματα και δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα. Το παιδί που έχει τελειομανή μαμά συχνά αισθάνεται ότι η μαμά του δεν το αγαπάει. Και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό για ένα παιδί.

varvogli

Το Χαμομηλάκι