Να μην υποτιμάς κανέναν - Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Υπάρχουν φορές που υποτιμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Τον θεωρούμε ανίκανο να κάνει κάτι πραγματικότητα και τον βάζουμε στο περιθώριο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους γύρω μας αλλά και με κάποιες καταστάσεις. 

Υποτιμάμε, χωρίς να σκεφτούμε τι κρύβεται πίσω. Και όλο ανοίγουμε το «χρυσό» μας στόμα και ξεστομίζουμε πικρές λέξεις και εκφράσεις.
Ακολούθησε τις παρακάτω τρεις σκέψεις που θα σε κάνουν να μην υποτιμάς κανέναν και ποτέ.

Όλοι έχουμε συναισθήματα
     Είναι σημαντικό να μεγαλώνεις με σωστά πρότυπα, υιοθετώντας τις τακτικές και τις καλές τους συνήθειες. Αυτά τα πρότυπα, είτε είναι οικογένεια, σχολείο και άλλα σημαντικά άτομα, θα σε βοηθήσουν να βλέπεις τους ανθρώπους με το ίδιο μάτι.
     Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, θρησκείας, ειδικότητας κ.ο.κ είναι ίδιοι. Μπορεί το χρώμα του δέρματος να διαφέρει, μπορεί να’ ναι μικρός/ή σε ηλικία αλλά έχει συναισθήματα. Αντιλαμβάνεται, νιώθει και αισθάνεται.
     Μάθε να μην τους υποτιμάς, μάθε να μην κρίνεις και να ξεστομίζεις τοξικές εκφράσεις. Ωστόσο, σκέψου εσένα. 

Θα σου άρεσε να σε υποτιμούν λόγω ηλικίας ή εθνικότητας; Όπως θα αισθάνεσαι εσύ, έτσι και αυτός. Με τα ίδια, ακριβώς αισθήματα.

Είναι όλοι ικανοί για όλα
     Στις τρεις σκέψεις που θα σε κάνουν να μην υποτιμάς κανέναν δε θα έλειπε φυσικά η φράση: «όλοι είμαστε ικανοί για όλα». Μπορούμε να βγούμε στην κορυφή, με την πίστη και τη θέληση. 

Ακόμα μπορούμε όλοι μας να πετύχουμε ένα στόχο, είτε είμαστε 30, είτε 60, είτε 90 ετών.
     Φτάνει να θέλουμε. Αυτό είναι το μυστικό άλλωστε. Όταν θέλουμε, μπορούμε. Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα κρίνεις και θα υποτιμήσεις τον δεξιά και τον αριστερά για τις ικανότητές του, ρίξε ένα χαστούκι σε σένα.
     Σ’ αυτό το σημείο, αξίζει να σημειωθεί και η υποτίμηση που κάνεις εσύ στον ίδιο σου τον εαυτό. Μπορείς και εσύ να κάνεις τα πάντα. Να νικήσεις τα τέρατα και τους λύκους που εμφανίζονται στο δρόμο σου. Έχεις τη δύναμη, όπως όλοι μας να κάνεις τα πάντα. Χρειάζεται όμως η θέληση, η πίστη και τις πλείστες φορές το ρίσκο.

Ο τροχός πάντα γυρνάει
     Μια ακόμα σκέψη που δεν πρέπει με τίποτα να ξεχνάς είναι ότι τα κακά πάντα αντιστρέφονται. Δηλαδή, αν δώσεις κακία, πιθανόν να σου ανταποδοθεί αργότερα. Ο τροχός αυτής της ζωής, γυρνάει πάντα και παντού.
     Άρα, σταμάτα να προσβάλεις και να πιστεύεις ότι εσύ είσαι πιο τέλειος. Δεν υπάρχει ο πιο τέλειος. Υπάρχουν οι πιο τέλειοι στην καρδιά. Και κάλλιστα μπορείς να γίνεις ένας από αυτούς. 

Χριστίνα Γεωργίου

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν προκαλούμε ντροπή στα παιδιά, το αποτέλεσμα είναι τοξικό

Αλήθεια, σας αρέσει να σας ντροπιάζουν;

“Δεν ντρέπεσαι που κάνεις σαν μωρό;”, 
“Μην συμπεριφέρεσαι σαν χαζό”, 
“Είσαι τόσο άτακτος, τόσο ανώριμος, τόσο ανεύθυνος, τόσο… τόσο…τόσο…”. 

Φράσεις που χρησιμοποιούνται σαν ένα αποτελεσματικό εργαλείο για να αλλάξει μια συμπεριφορά, ή μήπως έχουν καταστρεπτικές συνέπειες στη ψυχοσύνθεση των παιδιών;

Στην πραγματικότητα, όταν οι γονείς χρησιμοποιούν σχόλια που προκαλούν ντροπή στα παιδιά ή υποτιμητικά συναισθήματα, μπορούν να δουν τη συμπεριφορά των παιδιών στιγμιαία να αλλάζει με σκοπό να τους ευχαριστήσουν. 
Αυτό ωστόσο συμβαίνει με ένα βαρύ τίμημα. 

Τα αρνητικά συναισθήματα εσωτερικεύονται, δημιουργούν αρνητική εικόνα του εαυτού και το χειρότερο, εσωτερικές πληγές που μπορεί να μη γιατρευτούν ποτέ!

Μπορεί το αίσθημα της ντροπής να έχει ένα γρήγορο και συχνά αποτελεσματικό τρόπο επίδρασης στη συμπεριφορά, κρύβει όμως μία παγίδα. 
Εστιάζει στη συμπεριφορά και όχι στο άτομο πίσω από αυτήν. 
Χρησιμοποιείται για να κερδίσουμε τη γρήγορη συμμόρφωση του παιδιού και όχι για να κατανοήσουμε, να διδάξουμε, να καθοδηγήσουμε την καλύτερη συμπεριφορά – κάτι που σαφέστατα χρειάζεται περισσότερο χρόνο και προσπάθεια.

Το τοξικό αποτέλεσμα της ντροπής

Τα λόγια, οι λέξεις, οι φράσεις που χρησιμοποιούν οι γονείς όταν απευθύνονται στα παιδιά έχουν τεράστια επίδραση στην εικόνα που δημιουργούν για τον εαυτό τους από τα πρώτα χρόνια κιόλας της ζωής τους. 
Με άλλα λόγια, βλέπουν τον εαυτό τους, όπως τους βλέπουν οι γονείς και τα κοντινά τους πρόσωπα.

Όταν τα παιδιά ακούν συνέχεια πόσο “κακά”, “χαζά”, “ανώριμα” είναι και μάλιστα συχνά μπροστά σε άλλους, εσωτερικεύουν το μήνυμα και δημιουργούν την ανάλογη αντίληψη για τον εαυτό τους η οποία θα καθορίσει και τη συμπεριφορά τους στο παρόν και στο μέλλον. 
Έτσι, ένα παιδί που έχει πιστέψει πως είναι κακό, θα έχει και κακή συμπεριφορά. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να κάνει τον γονιό να θελήσει να προκαλέσει ακόμη περισσότερη ντροπή για να ελέγξει τη συμπεριφορά του παιδιού. 

 Επομένως, η ντροπή δεν μειώνει επί της ουσίας τη συμπεριφορά που θέλουν να αλλάξουν οι γονείς, αλλά το ίδιο το παιδί.

Έρευνες δείχνουν πως τα άτομα που έχουν νιώσει ντροπή και υποτίμηση από τους γονείς, είναι πιο πιθανό να είναι επιθετικά και συχνά επιδεικνύουν αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. 
Επίσης, το καλά εδραιωμένο συναίσθημα της ντροπής προκαλεί παραίτηση από σχέσεις, απομόνωση, άγχος, φόβο, κατάθλιψη, και προκειμένου να αντισταθμιστεί, συχνά το άτομο εμφανίζει εκφοβιστική και υποτιμητική συμπεριφορά προς άλλους, τελειομανία σε ακραίο βαθμό, ακόμη και τάση σε ψυχικές ασθένειες.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

🔴 Αρχικά οι γονείς είναι σημαντικό να αντιληφθούν πως,  όταν ντροπιάζουν ή υποτιμούν τα παιδιά, στην πραγματικότητα πράττουν λεκτική κακοποίηση με ανυπολόγιστες συνέπειες στον συναισθηματικό τους κόσμο. 
🔴 Πρέπει να θυμούνται πως ακόμα και αν δουν μια προσωρινή συμμόρφωση, κερδίζουν μια μάχη αλλά χάνουν τον πόλεμο.

🔴 Ο ρόλος του γονιού είναι να παρέχει ασφάλεια, αποδοχή, κατανόηση και να συμπεριφέρεται με σεβασμό. 
🔴 Να καθοδηγεί και να διδάσκει με το παράδειγμά του έτσι ώστε το παιδί να μαθαίνει μέσα από αυτό τι πρέπει να βελτιώσει. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε το παιδί θα εξελιχθεί σε έναν υγιή συναισθηματικά ενήλικα, που θα σέβεται τόσο τον εαυτό του όσο και τους άλλους γύρω του.

🔴 Ο χρυσός και απλός κανόνας που πρέπει να τηρείται απέναντι στα παιδιά, είναι να τους συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε οι άλλοι να συμπεριφέρονται σε εμάς!

Ελένη Σίγκου για Parentshelp.gr

parentsgo

Το Χαμομηλάκι

Τα συνήθη Παιδικά Τραύματα

Κάποιες συμπεριφορές που βιώνουμε, κυρίως στην παιδική ηλικία, είναι δυνατόν να δημιουργήσουν ανασφάλειες και αισθήματα φόβου που μας ακολουθούν σε όλη την ενήλικη μας ζωή. 

Συνήθως αυτές οι συμπεριφορές είναι γνωστές και ως παιδικά τραύματα που φθείρουν την συναισθηματική υγεία του παιδιού και πολύ δύσκολα θεραπεύονται.

Θα παραθέσουμε παρακάτω τα συνήθη τραύματα που μπορεί να προκαλέσουν «ζημιά» στην συναισθηματική υγεία ενός ανθρώπου που αρχίζουν από την παιδική ηλικία.

Όσο περνάει ο χρόνος εδραιώνονται όλο και πιο πολύ μέσα μας, με αποτέλεσμα είτε να βρίσκουμε διάφορες μάσκες που απλά μας εμποδίζουν να προοδεύσουμε στη ζωή μας είτε ζούμε μία ζωή μέσα στον φόβο και εις βάρος των άλλων. Καθώς δεν έχουμε μία προσωπικότητα να βγάλουμε στους άλλους που θα μας σέβονται και θα μας τιμούν.

Θα πρέπει ως γονείς να αντιληφθούμε από την αρχή ποια είναι αυτά τα τραύματα και να τα αφομοιώσουμε και να τα υιοθετήσουμε ως προς (αυστηρή) αποφυγήν για ένα ψυχικά υγιή παιδί και αργότερα ενήλικα.

1). Καταρχήν, ο μεγαλύτερος φόβος των παιδιών είναι να αισθανθούν πως δεν υπάρχει κανένας για αυτούς, πως βρίσκονται σε ένα χώρο μόνοι τους και απροστάτευτοι. Ο φόβος της εγκατάλειψης. Αυτό το παιδί όσο θα ενηλικιώνεται θα κάνει το οτιδήποτε για να μην ξανανιώσει αυτό το συναίσθημα. 

Πολλές φορές θα εγκαταλείψουν εκείνα πρώτα την οικογενειακή στέγη ή μία ερωτική σχέση για να μην τους παρατήσουν οι άλλοι πρώτοι. Μία ανώριμη συμπεριφορά του τύπου «θα φύγω πρώτος για να μην σε δω να με εγκαταλείπεις», και ας μην είναι αυτό που πραγματικά θέλω να συμβεί.

2). Επιπλέον, η βία που μπορεί να βιώσουν μέσα στην οικογένεια με την μορφή της σωματικής ή της λεκτικής δημιουργεί ενήλικες μονίμως νευριασμένους και επιθετικούς. 

Ενήλικες που δυσκολεύονται να «χαλιναγωγήσουν» τα συναισθήματα τους. 

Τα παιδιά που βιώνουν τη βία, την βιώνουν ως απόρριψή από τον γονέα προς το πρόσωπο τους. 

Ο πόνος που προκαλεί αυτό το τραύμα, υποβαθμίζει τον εαυτό και νιώθει πως είναι ανεπιθύμητο. Αισθάνεται πως δεν είναι άξιο να νιώσει στοργή, αγάπη, σεβασμό και κατανόηση.

3). Ένα άλλο παιδικό τραύμα που μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά στην ενήλικη ζωή είναι το παιδί να βιώνει έντονα και συνέχεια το αίσθημα της αδικίας. 

Όταν οι γονείς επικροτούν το ένα από τα δύο αδέρφια ή όταν δίνουν την προσοχή τους στο ένα από τα δυο αδέρφια… γενικώς, όταν η αγάπη και η προσοχή τους δεν είναι ακέραιη και ίση αλλά διαχωρίζεται ανάλογα με τις επιδόσεις ή την συμπάθεια, αυτόματα δημιουργούν στο παραμελημένο παιδί αισθήματα αδικίας. 

Μία τέτοια συμπεριφορά συνήθως δημιουργεί άτομα με έλλειψη εμπιστοσύνη για τον περίγυρο του.

4). Όταν οι άνθρωποι που περιβάλλουν το παιδί δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους, δημιουργούν στο παιδί συναισθήματα προδοσίας, δυσπιστίας και ανασφάλειας. Στην ενηλικίωση αυτά τα παιδιά θα θέλουν να ελέγχουν την προσωπικότητα και να αποσκοπούν στην τελειότητα των καταστάσεων. Θα ελέγχουν τα πάντα και δεν θα συγχωρούν λάθη, ως ασπίδα για την προσωπικότητα τους, για να μην απογοητευτούν από την προδοσία των άλλων.

5). Παιδιά, τα οποία αισθάνονται να υποτιμούνται συνέχεια οι δυνατότητες τους ή να συζητιούνται σε πολύ κόσμο τα προβλήματα τους ή να κριτικάρονται συνεχώς αρνητικά προκαλείται το τραύμα του εξευτελισμού. 

Χωρίς αμφιβολία το παιδί θα έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, οδηγώντας το σε μία εξαρτημένη προσωπικότητα καθώς θα θεωρεί πως από μόνο του δεν είναι ικανό να καταφέρει τίποτα.

Με μια κουβέντα και χωρίς περιστροφές: 

Αποφύγετε να αντιδράτε με αυτούς τους τρόπους! 

Τα παιδιά μας χρειάζονται αγάπη και σεβασμό. Να θέτουμε όρια και να κάνουμε πολύ υπομονή…

Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι