«Μαθήματα» από τα παιδιά

Μεγαλώνοντας τα παιδιά τους, οι γονείς μεγαλώνουν και οι ίδιοι παράλληλα με αυτά.

Γιατί η σχέση με τα παιδιά, αυτή η υπέροχη σχέση αγάπης, προσφέρει στους γονείς ανεκτίμητα πράγματα, μια νέα ματιά του κόσμου.

Μαθαίνουν θαυμαστά πράγματα, ξαναβρίσκουν τις χαρές που έχασαν ωριμάζοντας και συνειδητοποιούν πόσο μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο! Τι πρέπει να κάνουν όμως οι γονείς για να εισπράξουν όλην αυτή τη γνώση και να μάθουν από το μικρό τους; Μα, να βάλουν στην άκρη τη «ωριμότητα» και την «πείρα» τους, να αφουγκραστούν την παιδική σοφία, να είναι ανοιχτοί και να εκτιμήσουν το αυθόρμητο και λαμπερό πνεύμα των παιδιών και να γίνουν οι καλύτεροι μαθητές των παιδιών τους!

Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι οι μικρές και μεγάλες χαρές που μπορούν να διδάξουν τα παιδάκια στους γονείς τους!

1. Η απόλαυση του παιχνιδιού. Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα των παιδιών είναι να μην παίρνουν ποτέ τη ζωή στα... σοβαρά. "Τα παιδιά έχουν τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπουν το καθετί σε παιχνίδι και να το απολαμβάνουν με πάθος. Χαίρονται τόσο εύκολα, παίζοντας με τόσο απλά, καθημερινά πράγματα", όπως αναφέρει η παιδοψυχολόγος κ. Αγνή Μαριακάκη. Σε ποια ηλικία σταματάει όμως αυτή η απόλαυση του παιχνιδιού; Πότε, αλήθεια, ο άνθρωπος σοβαρεύει και όλα γίνονται "σημαντικά" και "οργανωμένα". Ορισμένοι γονείς θυμούνται πότε συνέβη αυτό και ανακαλούν το... σοκ που έπαθαν όταν διαπίστωσαν ότι το αγαπημένο τους παιχνίδι δεν τους έδινε πια την ίδια απόλαυση.
2. Η αστείρευτη περιέργεια. Μόλις τα παιδιά καταφέρουν να φτιάχνουν τις πρώτες φράσεις, αρχίζουν τα «γιατί;». Οτιδήποτε βλέπουν γύρω τους τους προκαλεί, έχουν αμέτρητες απορίες, και η κάθε απάντηση των γονιών όχι μόνο δεν σβήνει την δίψα τους αλλά γίνεται η αφορμή για μια καινούργια ερώτηση, μέχρι τελικής (δικής σας) εξαντλήσεως σε αποθέματα γνώσεων ή αντοχής. Ακολουθώντας το παράδειγμα των μικρών, δεν μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων και κάνουν τις σχέσεις τους πιο ουσιαστικές.
3. Η δημιουργικότητα και ο πλάγιος τρόπος σκέψης. Τα παιδιά έχουν δικούς τους τρόπους να επεξεργάζονται νοητικά τον κόσμο. Και αυτό φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν ή εκφράζονται, στον τρόπο με τον οποίο επιλύουν ένα πρόβλημα. Είναι ένα μοναδικό χάρισμα που θα βοηθήσει τη μαμά και τον μπαμπά να ζουν όμορφα κάθε φάση της ζωής τους.
4. Η δύναμη της συγγνώμης. Ένα από τα σημαντικότερα χαρίσματα που πρέπει να αντιγράψετε από τα παιδιά είναι η ανεξικακία και η μεγαλοψυχία τους, ο τρόπος που αφήνουν πίσω τους οποιαδήποτε πικρία και είναι πάντα έτοιμα να ξεχάσουν, να συγχωρήσουν.Δεν κρατούν καμία κακία μέσα τους. Αυτό είναι το μάθημα που διδάσκουν στους γονείς: ότι πρέπει να μην παρεξηγούνται εύκολα και, κυρίως, να μην είναι μνησίκακοι.
5. Η απόλαυση του "τώρα". Οι γονείς συνήθως είναι πιεσμένοι, αγχωμένοι από τόσα που "πρέπει" να γίνουν, και μετατρέπονται χωρίς να το καταλαβαίνουν σε ρομποτάκια που τρέχουν, χωρίς να κοιτάνε ούτε να ακούνε τίποτα γύρω τους. Ευτυχώς, τα παιδιά -που έχουν το δικό τους ρυθμό- τους αναγκάζουν να επιβραδύνουν. Οι γονείς μαθαίνουν ότι δεν θα χαθεί ο κόσμος αν αντί για δέκα πράγματα γίνουν μόνο τα δύο κι ότι πάντα μπορείς να αφήσεις κάποια για μιαν άλλη στιγμή, αλλά και ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο συναρπαστικός όταν χαρίζεις στον εαυτό σου την πολυτέλεια να τον παρατηρεί και να απολαμβάνει τα χρώματα, τους ήχους του, κάθε λεπτομέρεια απ' ό,τι σε περιβάλλει. Ακριβώς όπως κάνουν τα παιδιά!
6. Δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια! Τα παιδιά βοηθούν τους γονείς να δεχτούν τα όρια των ικανοτήτων τους, να τα συνειδητοποιήσουν και να αισθανθούν έτσι πολύ πιο ήρεμοι. Στα μάτια των παιδιών οι γονείς είναι πάντα υπέροχοι. Η μαμά ,π.χ., σε σύγκριση με όλες τις άλλες γυναίκες είναι για το μικρό της πάντα πιο όμορφη, έχει πιο ωραία μαλλιά, κι ας είναι εκείνη τη στιγμή αχτένιστη και με τις πιτζάμες. Τα παιδιά δέχονται και αγαπούν τους γονείς γι' αυτό που είναι!
7. Αισιοδοξία για το αύριο. Η ηρωίδα της ταινίας «Όσα παίρνει ο Άνεμος», η Σκάρλετ Ο' Χάρα, είχε πει την κλασική ατάκα «Αύριο είναι μια άλλη μέρα», και σίγουρα η ζωή όλων θα ήταν καλύτερη αν το λάμβαναν υπ' όψιν τους. Όπως ακριβώς κάνουν τα παιδιά. Αυτό, βέβαια, είναι απόρροια του άλλου "μαθήματος" που δίνουν τα παιδιά στους γονείς: του να ζουν στο παρόν και να το απολαμβάνουν, αντί να ανησυχούν για τα αρνητικά που μπορεί να κρύβει το άγνωστο μέλλον. Εξάλλου, τα παιδιά έχουν μια δική τους αντίληψη των πραγμάτων, πιο χαλαρή και με λιγότερους φόβους. Έτσι μαθαίνουν στους γονείς να μην είναι υπερπροστατευτικοί προσπαθώντας να αποτρέψουν κάποια πράγματα.
8. Ποτέ μη λες «ποτέ»... Αυτή η μοναδική εμπειρία της ανατροφής του παιδιού, κάνει τους γονείς να αναθεωρούν διάφορα πράγματα. Έτσι, λοιπόν, οι γονείς μαθαίνουν μέσα από τα παιδιά πόσο εύκολα διαψεύδονται τα μεγαλεπήβολα «Εγώ ποτέ δεν θα...», «Εγώ πάντα θα...». Και μαθαίνουν επίσης να είναι πιο επιεικείς στην κριτική απέναντι στους δικούς τους γονείς για όσα δεν έκαναν ή έκαναν με λαθεμένο τρόπο.
9. Δύναμη να λες την αλήθεια. Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα είναι να λες πάντα την αλήθεια. Τα παιδιά το κάνουν αυτό με τον φυσικότερο τρόπο -μέχρι που οι γονείς να τα μάθουν ότι "μερικά πράγματα δεν τα λέμε" Το ίδιο δικαίωμα, όμως, πρέπει να το διεκδικούν οι γονείς και για τον εαυτό τους, να κάνουν πράξη το μάθημα που τους δίνουν τα παιδιά και να βάλουν την αλήθεια σε κάθε στιγμή της ζωής τους.
10. Τα παιδιά σε μεταμορφώνουν. Κανένας δεν έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει τους γονείς όσο ένα παιδί. Η αντίδραση του παιδιού, π.χ., απέναντι σε μια μαμά που είναι αυστηρή με τους άλλους και η οποία πάντα λέει αυτό που θέλει χωρίς να νοιάζεται αν πληγώνει τους άλλους, μπορεί να την αλλάξει και να την κάνει να σκεφτεί πριν μιλήσει.
11. Αγάπη είναι ανεξάντλητη. Το συναίσθημα που νιώθουν οι γονείς για το παιδί τους δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο. Όταν το παίρνουν για πρώτη φορά στην αγκαλιά τους, σίγουρα νιώθουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να ξαναγαπήσουν τόσο πολύ κανένα πλάσμα πάνω στη γη. Αλλά μέσα από τα παιδιά τους μαθαίνουν να αγαπούν όλα τα παιδιά του κόσμου, και όχι με έναν γενικό και αόριστο τρόπο αλλά πιο ουσιαστικά. Ανακαλύπτουν ότι όσο δίνουν από αυτήν την αγάπη, τόσο μεγαλύτερο απόθεμα έχουν μέσα τους. Αρχίζουν να ενδιαφέρονται γαι την τύχη όλων των παιδιών, για μέλλον του πλανήτη, γιατί είναι ο τόπος όπου θα ζήσει το παιδί τους. Βγαίνουν, λοιπόν, από τα στενά όρια του κόσμου τους και αποκτούν μιαν άλλη αντίληψη για όλους και για όλα γύρω τους.
12. Σχέση με τα αντικείμενα. Ο καταναλωτισμός είναι βασικό χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, λειτουργεί αρνητικά: Όσο πιο πολλά αποκτάς, τόσο λιγότερο το απολαμβάνεις, και θέλεις όλο και περισσότερα για να ευχαριστηθείς. Ένα παιδί χαίρεται και με το παραμικρό, φτάνει να είναι "καινούργιο".
13. Η επαφή με το σώμα. Τα παιδιά ζουν μέσα από το σώμα τους, στην κυριολεξία. Παρατηρώντας τα μικρά, διδάσκονται απ' αυτά ένα σημαντικό μάθημα: ότι πρέπει να ξαναβρούν την επαφή με τον εαυτό τους μέσα από το σώμα τους.
14. Ποτέ δεν σταματάς να μαθαίνεις. Το μεγάλωμα του παιδιού είναι συναρπαστικό αλλά ταυτόχρονα και δύσκολο. Οι γονείς μαζί με τα παιδιά ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, τις ικανότητες και τις αδυναμίες τους. Τα μικρά τούς κάνουν να δουν ότι έχουν αμέτρητες δυνατότητες και τους δίνουν το κίνητρο να τις αξιοποιήσουν.

Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Παρακάτω θα βρεις ορισμένα από τα δικαιώματα που περιέχονται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

• Όλα τα παιδιά είναι ίσα και πρέπει να προστατεύονται από διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής, πεποιθήσεων, νομικής κατάστασης των ίδιων ή μελών της
  οικογένειάς τους.
• Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ταυτότητα, δηλαδή σε ένα όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια.
  
• Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά (στέγη, ρούχα, τροφή) και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μην αποχωρίζονται από τους γονείς τους, εκτός αν αυτό γίνεται με κοινή απόφαση των γονέων ή ύστερα από απόφαση της Πολιτείας, επειδή οι γονείς τα παραμελούν ή τα κακομεταχειρίζονται.
  
• Όλα τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη και τις απόψεις τους σε θέματα που τα αφορούν. Οι ενήλικες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους πριν πάρουν αποφάσεις γι' αυτά.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις τους.
  
• Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα στην ιδιωτική ζωή των παιδιών, στην οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία τους, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα) αλλά πρέπει και να προστατεύονται από τις αρνητικές επιδράσεις τους.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική) και εκμετάλλευση, μέσα και έξω από την οικογένεια.
  
• Τα παιδιά που προέρχονται από ξένη χώρα έχουν δικαίωμα φροντίδας και προστασίας.
  
• Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν δικαίωμα στη δωρεάν ειδική φροντίδα, εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε να απολαμβάνουν ισότιμη και αξιοπρεπή ζωή.
  
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λ.π.
• Όταν η οικογένεια δεν μπορεί να φροντίσει ένα παιδί, τότε η Πολιτεία αναλαμβάνει τη φροντίδα του με θεσμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα, που πρέπει να σέβονται πλήρως τα δικαιώματά του.
  
• Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές τους. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν στο σχολείο, να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους. Τα πειθαρχικά μέτρα δεν πρέπει να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια των μαθητών.
• Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ανάπαυση, στο παιχνίδι και την ψυχαγωγία.
  
• Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.) Έχουν όμως δικαίωμα στην εργασία με ασφάλιση και υπό προϋποθέσεις, ανάλογα με την ηλικία, το είδος εργασίας, το ωράριο, κ.λπ..
  
• Τα παιδιά που είτε τα ίδια είτε μέλη της οικογένειάς τους κάνουν χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών που προκαλούν εξάρτηση έχουν δικαίωμα κατάλληλης υποστήριξης.
  
• Τα παιδιά που συλλαμβάνονται και δικάζονται έχουν δικαίωμα να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ιδιωτική τους ζωή, να ενημερώνονται αναλυτικά από τις Αρχές σε κατανοητή γλώσσα και να έχουν νομική βοήθεια. Σε περίπτωση που είναι απολύτως απαραίτητη η κράτησή τους, αυτή πρέπει να γίνεται χωριστά από ενήλικα άτομα και με σεβασμό στην προσωπικότητα και τις ανάγκες τους.

Μιλώντας σε κάποιον για τη σεξουαλική κακοποίηση

Τα άτομα που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση θα πρέπει οπωσδήποτε να ζητήσουν βοήθεια για τρεις πολύ σημαντικούς λόγους:
· Για να δώσουν ένα τέλος στην κακοποίηση.
· Για ν' αρχίσουν να ξεπερνούν αυτή την εμπειρία.
· Για να προστατεύσουν άλλα παιδιά και νεαρά άτομα.
«Δεν είχα πει σε κανέναν τι συνέβαινε για δύο ολόκληρα χρόνια. Κάποιες φορές είχα προσπαθήσει να μιλήσω με υπονοούμενα. Για παράδειγμα, είχα ρωτήσει ένα συμμαθητή μου: "Αν κάποιος γνωστός μου είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση και σου το έλεγα, τι θα έκανες;" Μου απάντησε ότι θα το έλεγε σε κάποιον ενήλικο. Κι έτσι αποφάσισα να μη μιλήσω - δεν ήθελα να διαλυθεί η οικογένειά μου εξαιτίας μου. Τελικά το είπα, αλλά μόνο επειδή πίστευα ότι είχε αρχίσει να κακοποιεί και την ξαδέλφη μου».
Μπορεί να δυσκολεύεσαι ή να φοβάσαι να πεις σε κάποιον ότι έχεις κακοποιηθεί.

Μπορεί να ανησυχείς για τις συνέπειες ή να σκέφτεσαι ότι δεν θα σε πιστέψουν.

Αν το πρώτο άτομο που θα εμπιστευτείς δεν σε πιστέψει, μην εγκαταλείψεις την προσπάθεια. Προσπάθησε να μιλήσεις σε κάποιον άλλο. Ίσως νιώσεις μεγαλύτερη σιγουριά αν γράψεις πρώτα σ' ένα ημερολόγιο όσα θέλεις να πεις. Αν δυσκολεύεσαι πολύ να μιλήσεις σε κάποιο άτομο που ξέρεις, θα μπορούσες να απευθυνθείς αρχικά σ' ένα ψυχολόγο. Δεν θα σε πιέσει να αποκαλύψεις περισσότερα απ' όσα θέλεις και θα σου δώσει πολύ χρήσιμες συμβουλές για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματά σου.
Ποια άλλα άτομα θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν;
· Καθηγητής
· Αστυνομικός
· Συγγενής
· Νοσοκόμα
· Οι γονείς ενός φίλου
· Γιατρός
«Την πρώτη φορά που επισκέφτηκα τον ψυχολόγο μου, χρειάστηκα αρκετό χρόνο για ν' αρχίσω να μιλάω. Ωστόσο, εκείνος ήταν πολύ υπομονετικός και μου αφιέρωσε όση ώρα χρειαζόμουν για να ξεδιαλύνω τις σκέψεις μου. Ο ψυχολόγος μου με βοήθησε να αποφασίσω ποια θα ήταν η επόμενη κίνησή μου. Όταν η Πρόνοια και η Αστυνομία άρχισαν να ασχολούνται με την υπόθεση, βρισκόταν πάντα δίπλα μου και με στήριζε σε όλες τις δύσκολες φάσεις».
Μπορεί να διαπιστώσεις ότι το άτομο που εμπιστεύτηκες θέλει να αναφέρει το περιστατικό στην Πρόνοια ή στην Αστυνομία, ώστε να δώσει ένα τέλος στις κακοποιήσεις. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι θα το συζητήσει προηγουμένως μαζί σου.
Αν έχεις υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, ή αν κάποιος άλλος πιστεύει ότι έχεις κακοποιηθεί, θα πραγματοποιηθεί μια έρευνα. Σ' αυτή την περίπτωση, κάποιος κοινωνικός λειτουργός, γιατρός ή αστυνομικός θα προσπαθήσει να ανακαλύψει τι έχει συμβεί, ώστε να αποφασιστεί με ποιον τρόπο θα σε βοηθήσουν και θα σε προστατεύσουν.
Ορισμένα άτομα που μπορεί να είχαν αντιμετωπίσει προβλήματα με την αστυνομία στο παρελθόν, ίσως φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν και επειδή έχουν κακοποιηθεί. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει! Να θυμάσαι ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις.
Μην ξεχνάς ότι δεν φέρεις καμία ευθύνη για οτιδήποτε συμβαίνει - ακόμα και αν το άτομο που σε κακοποίησε οδηγηθεί σε δίκη και καταδικαστεί.

Ζητώντας βοήθεια για να αντιμετωπίσεις τα αρνητικά συναισθήματα
Ακόμα κι αν μοιραστείς με κάποιον την εμπειρία σου, τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να μην εξαφανιστούν. Ορισμένες φορές, μάλιστα, μπορεί να σκέφτεσαι ότι ίσως θα ήταν προτιμότερο να μην το είχες συζητήσει με κανέναν.
«Σκέφτηκα αμέτρητες φορές να πω ότι όλα όσα είχα εξομολογηθεί ήταν ψέματα. Δεν ήθελα να το πιστέψω ούτε εγώ. Το μόνο που ήθελα ήταν να ξαναγίνουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Πίστευα ότι θα ήταν ευκολότερο να προσποιούμαι ότι δεν είχε συμβεί τίποτα».
Ορισμένοι άνθρωποι νιώθουν πολύ καλύτερα όταν μιλούν με κάποιο άτομο που έχει λάβει ειδική εκπαίδευση, ώστε να καταλαβαίνει πώς αισθάνεται κάποιος που έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά. Αυτό το άτομο θα μπορούσε να είναι ένας ψυχοθεραπευτής, ένας ψυχολόγος ή ένας ψυχίατρος. Αν αποφασίσεις να επισκεφτείς ένα θεραπευτή, δεν σημαίνει ότι είσαι τρελός. Μπορεί να θέλεις να μιλήσεις για την εμπειρία σου μόνο στο θεραπευτή σου ή μπορεί να προτιμάς να τη μοιραστείς με μια ομάδα άλλων νεαρών ατόμων που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Ορισμένες οικογένειες επισκέπτονται μαζί κάποιον επαγγελματία.

Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από τις ανάγκες σου και τις επιθυμίες σου.
«Η συμμετοχή μου στην ομάδα με βοήθησε πολύ. Γνώριζα, βέβαια, ότι υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα, αλλά πίστευα ότι κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ένιωθα. Όταν ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν άτομα που σε καταλαβαίνουν, νιώθεις πολύ καλύτερα. Μέσα από τη συναναστροφή μας συνειδητοποίησα ότι δεν θα έπρεπε να ντρέπομαι εγώ, αλλά εκείνος. Καταλαβαίνεις ότι δεν φταίνε οι άλλοι για ό,τι τους συνέβη κι εκείνοι, με τη σειρά τους, σε βοηθούν να καταλάβεις ότι δεν φταις ούτε εσύ».

Πώς μπορεί να βοηθήσει η ψυχοθεραπεία;
Τα νεαρά άτομα που αποφάσισαν να επισκεφτούν έναν ειδικό και να ακολουθήσουν κάποιο είδος θεραπείας λένε ότι νιώθουν πολύ μεγαλύτερη αισιοδοξία για το μέλλον. Ξεπερνούν την κατάθλιψη και το άγχος τους, αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους και μπορούν να συνεχίσουν φυσιολογικά τη ζωή τους.
«Την πρώτη φορά που επισκέφτηκα τον ψυχολόγο μου φοβόμουν ότι θα έφευγε τρέχοντας από το δωμάτιο όταν θα του μιλούσα για την εμπειρία μου. Φυσικά, οι φόβοι μου δεν επιβεβαιώθηκαν! Δεν ήξερα πώς να χειριστώ την κατάσταση, γι' αυτό άρχισα να διηγούμαι με χιουμοριστικό τρόπο όσα με απασχολούσαν. Ο ψυχολόγος μου με κοίταζε με σοβαρό ύφος - μάλλον δεν έχει αίσθηση του χιούμορ, σκέφτηκα. Τελικά, όμως, η στάση του με βοήθησε να ξεδιαλύνω τις σκέψεις μου, να αντιμετωπίσω την κατάσταση και τα συναισθήματά μου με περισσότερη σοβαρότητα. Ύστερα από μερικές επισκέψεις, άρχισα να τα πηγαίνω καλύτερα στο σχολείο και να ζω πιο φυσιολογικά».

Τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση

Η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, όπως:
· Ορισμένα είδη φιλιών.
·Χάδια σε ιδιαίτερα μέρη του σώματος.
·Βιασμός (εξαναγκασμός να κάνει κάποιος σεξ με κάποιον άλλο, παρόλο που δεν θέλει).
·Εξαναγκασμός να δει πορνογραφικά περιοδικά ή έργα.
·Άλλες πράξεις που υποχρεώνουν το παιδί ή το νεαρό άτομο να κάνει κάτι που δεν επιθυμεί.
Η κακοποίηση δεν αφορά τα σεξουαλικά παιχνίδια που είναι απολύτως φυσιολογικά όταν ένας έφηβος μεγαλώνει, δημιουργεί τις πρώτες του σχέσεις και θέλει να ανακαλύψει το σώμα του συντρόφου του.
Τα παιδιά ή τα νεαρά άτομα κακοποιούνται συνήθως από πρόσωπα που έχουν μεγαλύτερη σωματική δύναμη ή βρίσκονται σε θέση ισχύος. Χρησιμοποιώντας τη δύναμή τους, εξαναγκάζουν το παιδί ή τον έφηβο να συμμετάσχει σε διάφορες σεξουαλικές δραστηριότητες. Ο νόμος προσπαθεί να προστατεύσει την ασφάλεια και τα δικαιώματα των παιδιών και των εφήβων. Όταν κάποιος κακοποιεί σεξουαλικά ένα παιδί ή ένα νεαρό άτομο, παραβιάζει το νόμο.

Ποιος κακοποιεί σεξουαλικά τα παιδιά
Συνήθως, τα άτομα που κακοποιούν σεξουαλικά τα παιδιά δεν είναι ξένοι. Τις περισσότερες φορές είναι κάποιος συγγενής, οικογενειακός φίλος, γείτονας, ακόμα και η μπέιμπι-σίτερ, κάποιος από το σχολείο ή την παρέα. Ορισμένες φορές μπορεί να είναι κάποιο άλλο νεαρό άτομο - ο αδελφός, η αδελφή ή κάποιος φίλος. Συχνά, αυτά τα άτομα δεν κακοποιούν μόνο ένα παιδί. Η σεξουαλική κακοποίηση πραγματοποιείται συνήθως από άντρες, αλλά αρκετά νεαρά άτομα έχουν κακοποιηθεί και από γυναίκες.
Πώς μπορεί να νιώθει κάποιος που έχει κακοποιηθεί
Τα άτομα που έχουν κακοποιηθεί μπορεί να βιώνουν πολύ έντονα αρνητικά συναισθήματα, όπως:
· Θυμό
· Κατάθλιψη
· Σύγχυση
· Απέχθεια για τον εαυτό τους
· Ανησυχία ότι θα κακοποιήσουν άλλα άτομα
· Φόβο να δημιουργήσουν σχέση με άτομα του αντίθετου φύλου
· Ανησυχία για τη σεξουαλικότητά τους
· Ντροπή
· Φόβο
· Μοναξιά
· Τάσεις αυτοκτονίας
· Τάσεις Φυγής
· Αναξιότητα
· Άγχος
· Ενοχές
«Όταν του είπα να μην το κάνει, μου είπε: "Σταμάτα τις ανοησίες, είναι απλώς ένα παιχνίδι, γιατί επιμένεις ότι δεν σου αρέσει;" Ένιωθα πολύ μπερδεμένη. Μερικές φορές μου έλεγε:

"Το κάνω επειδή σ' αγαπώ. Θα είναι το μικρό μας μυστικό, εντάξει;" Σκεφτόμουν ότι μπορεί να ήταν η ιδέα μου, ότι μπορεί απλώς να παρεξηγούσα τις προθέσεις του. Σκεφτόμουν ότι μάλλον όλοι οι μπαμπάδες φέρονταν έτσι και ότι εγώ ήμουν η περίεργη».
Αυτός που κακοποιεί σεξουαλικά ένα παιδί ή έναν έφηβο μπορεί να είναι κάποιος που φαίνεται πολύ καλός άνθρωπος. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, οι άλλοι δυσκολεύονται πολύ να πιστέψουν ότι το συγκεκριμένο άτομο μπορεί να κακοποιεί ένα παιδί. «Ξέρω ότι μπορεί να ακουστώ ανόητη, αλλά παλιότερα πίστευα ότι κάποιος που κακοποιούσε άλλα άτομα φερόταν φρικτά ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Μου φαινόταν απίστευτο ότι ένας τέτοιος άνθρωπος θα μπορούσε να συμπεριφέρεται ευγενικά και φυσιολογικά, να σε βοηθάει στα μαθήματά σου ή να σου αγοράζει καινούρια ρούχα. Γι' αυτό χρειάστηκε να περάσει ένα διάστημα μέχρι να καταλάβω τι συνέβαινε».
Ορισμένοι άνθρωποι επιλέγουν να πιστεύουν ότι δεν κάνουν κάτι κακό όταν κακοποιούν ένα παιδί. Μπορεί να ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι το ίδιο το παιδί τούς ενθαρρύνει. Αυτό το γεγονός μπορεί να προκαλέσει μεγάλη συναισθηματική σύγχυση στο κακοποιημένο άτομο - για παράδειγμα, μπορεί να νιώθει ενοχές επειδή δεν προσπάθησε να σταματήσει το πρόσωπο που το κακοποίησε ή επειδή δεν το είπε σε κανέναν.

Επιπλέον, εξαιτίας της ηλικίας, της απειρίας και του φόβου των παιδιών, αυτά τα άτομα συνεχίζουν να τα κακοποιούν ανενόχλητα.
«Όλα άρχισαν όταν πέθανε ο μπαμπάς. Προσπαθούσα να καταπνίγω τα συναισθήματά μου γιατί η μαμά ήταν χάλια. Έπρεπε να δουλεύει υπερωρίες για να βγάζει περισσότερα χρήματα. Τα απογεύματα ερχόταν στο σπίτι ο αδελφός της για να μας προσέχει. Τότε ξεκίνησαν όλα. Μου είπε ότι δεν έπρεπε να το πω στη μαμά, γατί είχε περάσει ήδη τόσο πολλά και θα κατέρρεε».
Οι ενήλικοι είναι υπεύθυνοι για τη φροντίδα και την προστασία των παιδιών και των νεαρών ατόμων. Τα παιδιά δεν είναι υπεύθυνα για την προστασία των ενηλίκων.
Πώς μπορεί η κακοποίηση να επηρεάσει τη συμπεριφορά

Η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να προκαλέσει και άλλα προβλήματα. Ίσως αρχίσεις:
· Να παρουσιάζεις διατροφικά προβλήματα
· Να έχεις εφιάλτες. Να αυτοτραυματίζεσαι
· Να αντιμετωπίζεις προβλήματα ύπνου
· Να μη φροντίζεις τον εαυτό σου
· Να μην μπορείς να κάνεις φίλους
· Να μην ελέγχεις το θυμό σου
· Να έχεις κενά μνήμης
· Να επιθυμείς να φύγεις από το σπίτι σου
· Να "βρέχεις" το κρεβάτι σου
· Να μην μπορείς να συγκεντρωθείς
· Να κάνεις χρήση ναρκωτικών ή οινοπνεύματος
«Προτού μιλήσω για ό,τι μου συνέβαινε, φοβόμουν να κοιμηθώ τα βράδια. Παρόλο που προσπαθούσα να μη σκέφτομαι τι είχε συμβεί, εξακολουθούσα να βασανίζομαι από εφιάλτες. Ήμουν τόσο κουρασμένη ώστε δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ στο σχολείο. Δεν είχα όρεξη να μιλήσω σε κανέναν. Ένιωθα τόσο αποκομμένη και διαφορετική από τους άλλους. Και δεν μπορούσα να το πω σε κανέναν. Σιγά-σιγά όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα άρχισαν να με πνίγουν. Οι καθηγητές με είχαν βάλει στο μάτι επειδή δε διάβαζα. Κάποια μέρα πέταξα μια καρέκλα σ' ένα συμμαθητή μου. Μου είπαν ότι αν έκανα ξανά κάτι τέτοιο, θα με απέβαλαν από το σχολείο. Η μαμά δεν θα το άντεχε. Κι έτσι άρχισα να αυτοτραυματίζομαι για να εκτονώνομαι».
Συχνά, οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα οδυνηρά συναισθήματα προσπαθώντας να ξεχάσουν όσα τους ταλαιπωρούν. Όμως αυτή η μέθοδος δεν είναι πάντα αποτελεσματική.
«Δεν ήξερα τι να κάνω. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίζω αυτή την κατάσταση κάθε φορά που θα γύριζα στο σπίτι. Πίστευα ότι αν προσπαθούσα να το ξεχάσω, να το βγάλω απ' το μυαλό μου, θα μπορούσα να προσποιηθώ ότι δεν συμβαίνει. Όμως πάντοτε γινόταν κάτι που μου το θύμιζε και με έκανε να νιώθω απαίσια. Οι φίλοι μου απομακρύνθηκαν κι εγώ άρχισα να κάνω παρέα με άτομα που προκαλούσαν διαρκώς φασαρίες. Κάναμε κοπάνες από το σχολείο, κλέβαμε από καταστήματα, μεθούσαμε και παίζαμε ξύλο. Γιατί τα έκανα όλα αυτά; Επειδή όση ώρα ήμουν απασχολημένος μ' αυτούς τους μπελάδες, δεν σκεφτόμουν την κατάσταση στο σπίτι»
Ορισμένοι έφηβοι πιστεύουν ότι η μοναδική τους λύση είναι να φύγουν από το σπίτι. Σ' αυτή την περίπτωση, όμως, κινδυνεύουν από άτομα που μπορεί να τους εκμεταλλευτούν, για παράδειγμα να τους παρασύρουν στην εγκληματικότητα ή την πορνεία. Αν νιώθεις κι εσύ την επιθυμία να φύγεις από το σπίτι σου, είναι ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ να ζητήσεις βοήθεια.

Παγκόσμιες Ημέρες

Ιανουάριος
• 01.01

Φεβρουάριος
• 02.02 Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων
• 02.06 Μηδενικής Ανοχής στον Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων
• 02.14 Ημέρα των ερωτευμένων (Καθολικοί)
• 02.15 Ημέρα για το παιδικό καρκίνο
• 02.21 Της μητρικής γλώσσας

Μάρτιος
• 03.08 Της γυναίκας
• 03.12 Ημέρα Ελεύθερης Online Έκφρασης
• 03.15 Ημέρα του ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ
• 03.21 Ημέρα για το Σύνδρομο Down
• 03.21 Ημέρα κατά του ρατσισμού
• 03.21 Ημέρα Ποίησης
• 03.22 Ημέρα ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
• 03.23 Ημέρα ΤΗΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΣ
• 03.24 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ
• 03.27 Ημέρα ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

Απρίλιος
• 04.02 Ημέρα Αυτισμού
• 04.02 Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
• 04.07 Της Υγείας
• 04.08 Ημέρα για τους Ρομά
• 04.22 Ημέρα ΤΗΣ ΓΗΣ
• 04.23 Βιβλίου & των Πνευματικών ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
• 04.24 Μνήμης της Γενοκτονίας των ΑΡΜΕΝΙΩΝ
• 04.25 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ
• 04.25 Παγκόσμια ημέρα αποξένωσης
• 04.29 Ημέρα ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ

Μάιος
• 05.03 Ημέρα ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ
• 05.09 Ημέρα ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
• 05.13 Ημέρα ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ (2η Κυριακή Μαίου)
• 05.15 Ημέρα ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
• 05.17 Ημέρα ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
• 05.18 Ημέρα ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ
• 05.19 Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντίων
• 05.21 Ημέρα ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
• 05.25 Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών
• 05.31 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ

Ιούνιος
• 06.01 Ημέρα της ΑΜΑΛΙΑΣ
• 06.04 Ημέρα Δικαιωμάτων των Παιδιών
• 06.04 Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών
• 06.05 Ημέρα ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
• 06.12 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ
• 06.17 Ημέρα ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ (3η Κυριακή Ιουνίου)
• 06.17 Κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας
• 06.20 Ημέρα ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
• 06.26 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
• 06.26 Ημέρα ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥ

Ιούλιος
• 07.02 Ημέρα ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ
• 07.03 Ημέρα ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ (Ορθόδοξοι)
• 07.11 Ημέρα ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

Αύγουστος
• 08.09 ΤΩΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
• 08.12 Ημέρα ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ
• 08.23 Θύμησης του Εμπορίου Σκλάβων

Σεπτέμβριος
• 09.08 ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ
• 09.16 ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ
• 09.20 Ημέρα ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
• 09.21 Ημέρα ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
• 09.21 Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ
  
• 09.26 Ημέρα ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
• 09.27 Ημέρα ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
• 09.28 Ημέρα αμβλώσεων

Οκτώβριος
• 10.01 Ημέρα ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
• 10.01 Ημέρα ΤΩΝ ΓΗΡΑΤΕΙΩΝ
• 10.04 Ημέρα ΤΩΝ ΖΩΩΝ
• 10.05 Ημέρα ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ
• 10.09 Ημέρα ΤΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ
• 10.10 Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας
• 10.11 Μείωσης Ζημιών από τις Φυσικές Καταστροφές
• 10.15 Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού
• 10.15 Ημέρα ΠΛΥΣΙΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ 
• 10.16 Ημέρα ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
• 10.17 ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ
• 10.20 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ
• 10.31 Ημέρα ΤΗΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ

Νοέμβριος
• 11.01 ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ, 1 - 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
• 11.14 Ημέρα ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ
• 11.16 Ημέρα ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ
• 11.19 Ημέρα κατά της κακοποίησης του παιδιού
• 11.20 Δικαιωμάτων του παιδιού
• 11.21 Ημέρα ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
• 11.25 ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
• 11.29 Ημέρα ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Δεκέμβριος
• 12.01 Κατά του Aids
• 12.02 ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ
• 12.03 ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
• 12.04 Ημέρα ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΝ
• 12.05 Εθελοντισμού
• 12.07 Ημέρα ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
• 12.08 Δράσης για το Κλίμα
• 12.09 ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
• 12.10 Ανθρώπινων Δικαιωμάτων-Διεθν. Αμνηστίας
• 12.11 Ημέρα ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ
• 12.11 ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
• 12.18 ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ