Ο μεγαλύτερος μύθος για την παιδική κακοποίηση είναι ότι οι κίνδυνοι για τα παιδιά προέρχονται από τους ξένους.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων ο «εισβολέας» είναι γνωστός του παιδιού ή της οικογένειας και πρόσωπο που χαίρει της εμπιστοσύνης και του παιδιού και της οικογένειας
Saturday, 1 September 2007
Η ιστορία της μαριονέττας
Η τέχνη της Μαριονέτας γεννήθηκε στην Ελλάδα, περίπου τον 5ο αι. π.Χ. με την ονομασία «Αγάλματα - Νευρόσπαστα» (σπαστά νεύρα). Το 422 π.Χ. ο πλούσιος Καλλίας παρέθεσε δείπνο και επειδή αγαπούσε να επιδεικνύει τον πλούτο του, εβεβαιώθη ότι ένα περίτεχνα στρωμένο τραπέζι, το άφθονο κρασί και οι ωραίες γυναίκες δεν θα έλειπαν από το γλέντι. Αλλά το μεγάλο γεγονός του απογεύματος ήταν η παράσταση «άφωνος» (παντομίμα) και ενός θεάτρου Νευροσπάστων.
Τα Νευρόσπαστα και οι θεατρικές παραστάσεις
ήταν της «μόδας» μεταξύ των Ελλήνων όπως τουλάχιστον αναφέρεται από τους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς. Για πολλούς το θέατρο νευροσπάστων ήταν το σύμβολο της ανθρώπινης μοίρας. Επιφανείς κλασικοί συγγραφείς, φιλόσοφοι, θεολόγοι και επιστήμονες, όπως ο Πλάτων, ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Κλεμέντιος ο Αλεξανδρινός, ο Ευσέβιος, ο Επίκτητος, ο Φίλωνας και άλλοι κάνουν συχνές περιγραφές για τις μαριονέτες και τον τρόπο που κινούνταν χρησιμοποιώντας τη λέξη ΄΄νευρόσπαστον΄΄ συνώνυμη της λατινικής λέξης marionette.
ήταν της «μόδας» μεταξύ των Ελλήνων όπως τουλάχιστον αναφέρεται από τους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς. Για πολλούς το θέατρο νευροσπάστων ήταν το σύμβολο της ανθρώπινης μοίρας. Επιφανείς κλασικοί συγγραφείς, φιλόσοφοι, θεολόγοι και επιστήμονες, όπως ο Πλάτων, ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Κλεμέντιος ο Αλεξανδρινός, ο Ευσέβιος, ο Επίκτητος, ο Φίλωνας και άλλοι κάνουν συχνές περιγραφές για τις μαριονέτες και τον τρόπο που κινούνταν χρησιμοποιώντας τη λέξη ΄΄νευρόσπαστον΄΄ συνώνυμη της λατινικής λέξης marionette.
Ο Πλάτων στο βιβλίο του «Οι Νόμοι» κάνει αναφορά στις μαριονέτες λέγοντας: «Ας υποθέσουμε ότι ο καθένας από εμάς είναι μια κινούμενη φιγούρα (νευρόσπαστο) που βρίσκεται στα χέρια των Θεών για τη δική τους διασκέδαση ή επειδή είχαν ένα σοβαρό σκοπό για μας για τον οποίο δε γνωρίζουμε τίποτα. Οι παρορμήσεις που μας κινούν μοιάζουν με κλωστές που τις τραβούν οι θεοί από διάφορες κατευθύνσεις …»
Ο Αριστοτέλης στο σύγγραμμα «Τα Πολιτικά» αναφέρεται στα αγάλματα του Δαίδαλου που είχαν τη μοναδική ιδιότητα στην αγαλματοποιία να έχουν την ικανότητα να κινούνται από μόνα τους.
Ο Αριστοτέλης στο σύγγραμμα «Τα Πολιτικά» αναφέρεται στα αγάλματα του Δαίδαλου που είχαν τη μοναδική ιδιότητα στην αγαλματοποιία να έχουν την ικανότητα να κινούνται από μόνα τους.
Νευρόσπαστο από ελεφαντόδοντο
Ο Οράτιος, ο σατυρικός Πέρσιος Φλάκος, και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος αμφιβάλουν για την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου συγκρίνοντας τον με νευρόσπαστο. Οι Ελληνικές μαριονέτες κατασκευάζονταν από τερακότα (ψημένο χώμα - πηλός), κερί, ελεφαντόδοντο ή ξύλο. Οι εξαιρετικές κατασκευές ήταν από ασήμι.
Μια αρχαία Ελληνική κούκλα αποτέλεσε και την πηγή έμπνευσης για τη γέννηση του Φοίβου και της Αθηνάς, των δυο Μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Το πρωτότυπο αγαλματίδιο είναι μια κούκλα κωδονόσχημη και φτιαγμένη από τερακότα (πηλό). Τα πόδια της, συνδέονται με σύρμα με τον καλυμμένο από χιτώνα κορμό της με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι κινητά θυμίζοντας τις σύγχρονες μαριονέτες. Στην αρχαία Ελλάδα οι κούκλες αυτές, γνωστές και ως "νευρόσπαστα", δεν ήταν απλώς παιδικά παιχνίδια αλλά έπαιζαν ρόλο και στη ζωή των ενηλίκων με λατρευτικές και άλλες χρήσεις, όπως διαφαίνεται από τα θρησκευτικά σύμβολα που εμφανίζονται σ' αυτές. Τέτοιες αναφορές συναντάμε ακόμη από τις ημέρες του Όμηρου και του Ησιόδου.
Ο Οράτιος, ο σατυρικός Πέρσιος Φλάκος, και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος αμφιβάλουν για την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου συγκρίνοντας τον με νευρόσπαστο. Οι Ελληνικές μαριονέτες κατασκευάζονταν από τερακότα (ψημένο χώμα - πηλός), κερί, ελεφαντόδοντο ή ξύλο. Οι εξαιρετικές κατασκευές ήταν από ασήμι.
Μια αρχαία Ελληνική κούκλα αποτέλεσε και την πηγή έμπνευσης για τη γέννηση του Φοίβου και της Αθηνάς, των δυο Μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Το πρωτότυπο αγαλματίδιο είναι μια κούκλα κωδονόσχημη και φτιαγμένη από τερακότα (πηλό). Τα πόδια της, συνδέονται με σύρμα με τον καλυμμένο από χιτώνα κορμό της με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι κινητά θυμίζοντας τις σύγχρονες μαριονέτες. Στην αρχαία Ελλάδα οι κούκλες αυτές, γνωστές και ως "νευρόσπαστα", δεν ήταν απλώς παιδικά παιχνίδια αλλά έπαιζαν ρόλο και στη ζωή των ενηλίκων με λατρευτικές και άλλες χρήσεις, όπως διαφαίνεται από τα θρησκευτικά σύμβολα που εμφανίζονται σ' αυτές. Τέτοιες αναφορές συναντάμε ακόμη από τις ημέρες του Όμηρου και του Ησιόδου.
Κωδονόσχημη κούκλα
Σήμερα, μια τέτοια κούκλα από τερακότα φιλοξενείται στο Ελληνικό Αρχαιολογικό μουσείο, ενώ αντίστοιχες υπάρχουν στο Λούβρο και στα μουσεία της Βοστόνης και του Βερολίνου. Με τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η τέχνη των νευροσπάστων μεταφέρεται στη Ρώμη και σ΄ όλη την Ευρώπη. Οι Ρωμαίοι είχανε πολλά ονόματα για τις μαριονέτες: pupae, sigillae, imagunculae, homunculi. Το 12ο αι. μ.Χ. συναντούμε τον πρώτο γνωστό μαριονετίστα στην ιστορία της τέχνης τον Πορθείνο, με αναφορά του γιατρού του Αθηναίου στο βιβλίο του Δεινοσοφιστής ο οποίος επιπλήττει τους Αθηναίους που επέτρεψαν σε ένα μαριονετίστα να χρησιμοποιήσει τη σκηνή του θεάτρου του Διονύσου εκεί που έπαιξαν ο Ευριπίδης και οι άλλοι δραματικοί. Ο Αρχιεπίσκοπος Ευστάθιος της Θεσσαλονίκης στο βιβλίο του Σχολιασμός της Ιλιάδος περιγράφει τον Πορθείνο «διάσημο σε όλη τη χώρα».
Λίγο νωρίτερα από το 1600 τουλάχιστον δώδεκα θέατρα μαριονετών υπήρχαν στο Λονδίνο. Οι καλλιτέχνες περιόδευαν σε όλη την Αγγλία και έδιναν παραστάσεις σε πανηγύρια και σε πύργους ευγενών. Αυτές οι παραστάσεις πρέπει να είχαν εντυπωσιάσει αρκετά και τον Σαίξπηρ. Συχνά τις αναφέρει και μάλιστα σε ένα σημείο ο Άμλετ εκφράζει την επιθυμία να παρουσιάσει θέατρο μαριονέτας. Αξιόπιστη πληροφορία για τις παραστάσεις στη Γαλλία επιστέφει μόνο στο τελευταίο τέταρτο του 17ου αι. Το θέατρο του Fanchon Brioche έδωσε παράσταση στη βασιλική αυλή και δημιούργησε τεράστιο ενθουσιασμό μεταξύ των αριστοκρατών θεατών. Προσεκλήθη μάλιστα να επαναλάβει την παράσταση του στην αυλή, αντί 20 λιρών ημερησίως Ο ανιψιός του Brioche ήταν λιγότερο τυχερός. Σε μια περιοδεία του στη Soletta οι κούκλες που παρουσίαζε φαινόντουσαν τόσο ζωντανές, που τον θεώρησαν μάγο. Σώθηκε μάλιστα κυνηγημένος, την τελευταία στιγμή. Οι παραστάσεις που προσέλκυαν πολύ κόσμο, δίνονταν στο θέατρο Des Bamboches που ιδρύθηκε το 1777 στο Παρίσι αλλά η πρόοδος του προξένησε φθόνο μεταξύ των ηθοποιών του ζωντανού θεάτρου που εβλάβησαν από το νέο ανταγωνισμό και κατά τα τέλη του 17ου αι. το θέατρο υποχρεώθηκε να μετακινηθεί στα πανηγύρια των Παρισινών προαστίων. Οι καλλιτέχνες είχαν να αντιπαλέψουν και την Εκκλησία, η οποία θεωρούσε ότι η ηθικότης του Παρισινού λαού ετίθετο σε κίνδυνο από τις παραστάσεις. Έτσι στα μέσα του 18ου αι. χάνονται σιγά-σιγά τα θέατρα μαριονέτας από τη Γαλλία και μεταφέρονται στην Αυστρία, Ιταλία, Γερμανία και αργότερα σε όλη την Ευρώπη...
© 2 0 0 1 e m i l e ®
Σήμερα, μια τέτοια κούκλα από τερακότα φιλοξενείται στο Ελληνικό Αρχαιολογικό μουσείο, ενώ αντίστοιχες υπάρχουν στο Λούβρο και στα μουσεία της Βοστόνης και του Βερολίνου. Με τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η τέχνη των νευροσπάστων μεταφέρεται στη Ρώμη και σ΄ όλη την Ευρώπη. Οι Ρωμαίοι είχανε πολλά ονόματα για τις μαριονέτες: pupae, sigillae, imagunculae, homunculi. Το 12ο αι. μ.Χ. συναντούμε τον πρώτο γνωστό μαριονετίστα στην ιστορία της τέχνης τον Πορθείνο, με αναφορά του γιατρού του Αθηναίου στο βιβλίο του Δεινοσοφιστής ο οποίος επιπλήττει τους Αθηναίους που επέτρεψαν σε ένα μαριονετίστα να χρησιμοποιήσει τη σκηνή του θεάτρου του Διονύσου εκεί που έπαιξαν ο Ευριπίδης και οι άλλοι δραματικοί. Ο Αρχιεπίσκοπος Ευστάθιος της Θεσσαλονίκης στο βιβλίο του Σχολιασμός της Ιλιάδος περιγράφει τον Πορθείνο «διάσημο σε όλη τη χώρα».
Λίγο νωρίτερα από το 1600 τουλάχιστον δώδεκα θέατρα μαριονετών υπήρχαν στο Λονδίνο. Οι καλλιτέχνες περιόδευαν σε όλη την Αγγλία και έδιναν παραστάσεις σε πανηγύρια και σε πύργους ευγενών. Αυτές οι παραστάσεις πρέπει να είχαν εντυπωσιάσει αρκετά και τον Σαίξπηρ. Συχνά τις αναφέρει και μάλιστα σε ένα σημείο ο Άμλετ εκφράζει την επιθυμία να παρουσιάσει θέατρο μαριονέτας. Αξιόπιστη πληροφορία για τις παραστάσεις στη Γαλλία επιστέφει μόνο στο τελευταίο τέταρτο του 17ου αι. Το θέατρο του Fanchon Brioche έδωσε παράσταση στη βασιλική αυλή και δημιούργησε τεράστιο ενθουσιασμό μεταξύ των αριστοκρατών θεατών. Προσεκλήθη μάλιστα να επαναλάβει την παράσταση του στην αυλή, αντί 20 λιρών ημερησίως Ο ανιψιός του Brioche ήταν λιγότερο τυχερός. Σε μια περιοδεία του στη Soletta οι κούκλες που παρουσίαζε φαινόντουσαν τόσο ζωντανές, που τον θεώρησαν μάγο. Σώθηκε μάλιστα κυνηγημένος, την τελευταία στιγμή. Οι παραστάσεις που προσέλκυαν πολύ κόσμο, δίνονταν στο θέατρο Des Bamboches που ιδρύθηκε το 1777 στο Παρίσι αλλά η πρόοδος του προξένησε φθόνο μεταξύ των ηθοποιών του ζωντανού θεάτρου που εβλάβησαν από το νέο ανταγωνισμό και κατά τα τέλη του 17ου αι. το θέατρο υποχρεώθηκε να μετακινηθεί στα πανηγύρια των Παρισινών προαστίων. Οι καλλιτέχνες είχαν να αντιπαλέψουν και την Εκκλησία, η οποία θεωρούσε ότι η ηθικότης του Παρισινού λαού ετίθετο σε κίνδυνο από τις παραστάσεις. Έτσι στα μέσα του 18ου αι. χάνονται σιγά-σιγά τα θέατρα μαριονέτας από τη Γαλλία και μεταφέρονται στην Αυστρία, Ιταλία, Γερμανία και αργότερα σε όλη την Ευρώπη...
© 2 0 0 1 e m i l e ®
Friday, 31 August 2007
Μάστιγα οι απαγωγές ανηλίκων στη Μεγάλη Βρετανία
Περισσότερα από 470 παιδιά απήχθησαν το 2008 στη Μεγάλη Βρετανία και οδηγήθηκαν παράνομα στο εξωτερικό, σε 336 χωριστά περιστατικά, σύμφωνα με στοιχεία που έφερε στη δημοσιότητα η οργάνωση "Freedom of Information Act''.
Το Πακιστάν αποτελεί τον προσφιλέστερο προορισμό των απαχθέντων, καθώς σε αυτή τη χώρα μεταφέρθηκαν 30 ανήλικοι. Ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 23 περιστατικά, η Ιρλανδία με 22, ενώ σε 21 περιπτώσεις τα θύματα μεταφέρθηκαν στην Ισπανία.
Η Αυστραλία, η Γαλλία και η Αίγυπτος βρίσκονται, επίσης, μεταξύ των συνηθισμένων προορισμών των απαχθέντων.
Σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα, στο 40% των περιπτώσεων τα παιδιά οδηγήθηκαν σε χώρες που δεν έχουν υπογράψει τη Συνθήκη της Χάγης, η οποία διασφαλίζει την επιστροφή στη χώρα τους, των ανηλίκων που μεταφέρονται κατά λάθος ή παράνομα σε άλλες χώρες.
Ανάμεσα σε αυτές της χώρες βρίσκονται το Μπαγκλαντές, η Ρωσία, το Ιράκ και η Νιγηρία.
Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν σε περιστατικά απαγωγών παιδιών από τους αλλοδαπούς γονείς τους, οι οποίοι, σε περίπτωση διαζυγίου, εάν δεν τους εκδικαστεί η κηδεμονία αναχωρούν για τις πατρίδες τους παίρνοντας μαζί τα παιδιά τους παράνομα.
πηγή μου: omobrontia
πηγή της πηγής μου: Το Τεφτέρι.
Παιδοψυχολόγοι στα Σχολεία από φέτος
Οι εκλογές προ των θυρών.Θα είχατε την καλοσύνη, αγαπητοί υποψήφιοι,
να μας ανακοινώσετε, εάν στις προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων σας περιλαμβάνεται μια κουβέντα, έστω μια υπόσχεση, ότι ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΛΙΓΟ ΑΡΧΙΖΕΙ ΘΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΑΘΜΙΔΩΝ;;;
ή μήπως θεωρείτε την ΑΠΑΙΤΗΣΗ αυτή της ελληνικής κοινωνίας ανεδαφική και ουτοπική;;
Με άλλα λόγια, μήπως σας ζητάμε πολλά;;;
ΤΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ (και είναι πολλά) ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ KAI TH ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Thursday, 30 August 2007
Όλοι μαζί, ενωμένοι!!
Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
θα σου πω μια ιστορία που έλεγε η μαμά μου σε μένα και στο αδερφό μου...!!
μια ιστορία που ξεκίνησε από παραμύθι και μεταμορφώθηκε σε αλήθεια...!!
«...και συνέχιζαν να μαλώνουν τα αδέρφια μεταξύ τους!! κάθε μέρα όλο και περισσότερο... χωρίς συγκεκριμένο λόγο, χωρίς να έχουν κάτι να χωρίσουν!!
και μαράζωνε ο καημένος ο πατέρας τους... κάθε μέρα έκανε τον ρόλο του διαιτητή, τη μία φταίει ο ένας, την άλλη φταίει ο άλλος και πάει λέγοντας... έφτασε η μέρα όμως που δεν άντεξε άλλο!!
—ελάτε όλοι έξω στην αυλή,θέλω να σας μιλήσω...
μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι έξω και περίμεναν να ακούσουν!!
σκύβει ο πατέρας και πιάνει ένα ξυλάκι...—μπορώ να το σπάσω; ρωτάει τα παιδιά του!!—φυσικά απαντάνε όλα μαζί, γελώντας και προσπαθώντας να καταλάβουν τί θέλει να πει ο πατέρας τους μ' αυτό!!
κι όντως με μια κίνηση το σπάει! σκύβει μετά και παίρνει δύο ξυλαράκια!!—μπορώ να τα σπάσω και τα δύο λεει;—εννοείται του απαντάνε πάλι...
και είχαν δίκιο...
σειρά είχαν τα τρία ξυλαράκια...
τα έσπασε κι αυτά αλλά δυσκολεύτηκε λιγάκι!!
στα τέσσερα ξαναρώτησε τα παιδιά του αν μπορεί να τα σπάσει!!
κάποια είπαν ναι,κάποια όχι...
με πολύ δυσκολία ο πατέρας τελικά τα έσπασε κι αυτά!!
στα πέντε ξυλαράκια όμως όλα τα αδέρφια είπαν πως δεν θα τα καταφέρει!!
προσπάθησε πολύ ο πατέρας αλλά μάταια...—όντως είπε δυνατά,δεν μπόρεσα να τα σπάσω!! και ο λόγος που δεν μπόρεσα να τα σπάσω είναι γιατί ήταν όλα μαζί, ενωμένα!! έτσι κι εσείς... ο καθένας μόνος του έχει μια δύναμη αλλά όχι αρκετή,δύο μαζί την διπλασιάζουν, τρεις την τριπλασιάζουν... όσο περισσότεροι τόσο δυνατότεροι...»
Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολλά, ας μην το ξεχνάμε αυτό!!
μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα,όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται!!
Αρκεί να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και τις αγνές προθέσεις μας...
Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε;
Δεν έχουμε να χάσουμε κάτι παρά μόνο να κερδίσουμε... και εμείς αλλά και τα παιδιά μας...
θα σου πω μια ιστορία που έλεγε η μαμά μου σε μένα και στο αδερφό μου...!!
μια ιστορία που ξεκίνησε από παραμύθι και μεταμορφώθηκε σε αλήθεια...!!
«...και συνέχιζαν να μαλώνουν τα αδέρφια μεταξύ τους!! κάθε μέρα όλο και περισσότερο... χωρίς συγκεκριμένο λόγο, χωρίς να έχουν κάτι να χωρίσουν!!και μαράζωνε ο καημένος ο πατέρας τους... κάθε μέρα έκανε τον ρόλο του διαιτητή, τη μία φταίει ο ένας, την άλλη φταίει ο άλλος και πάει λέγοντας... έφτασε η μέρα όμως που δεν άντεξε άλλο!!
—ελάτε όλοι έξω στην αυλή,θέλω να σας μιλήσω...
μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι έξω και περίμεναν να ακούσουν!!
σκύβει ο πατέρας και πιάνει ένα ξυλάκι...—μπορώ να το σπάσω; ρωτάει τα παιδιά του!!—φυσικά απαντάνε όλα μαζί, γελώντας και προσπαθώντας να καταλάβουν τί θέλει να πει ο πατέρας τους μ' αυτό!!
κι όντως με μια κίνηση το σπάει! σκύβει μετά και παίρνει δύο ξυλαράκια!!—μπορώ να τα σπάσω και τα δύο λεει;—εννοείται του απαντάνε πάλι...
και είχαν δίκιο...
σειρά είχαν τα τρία ξυλαράκια...
τα έσπασε κι αυτά αλλά δυσκολεύτηκε λιγάκι!!
στα τέσσερα ξαναρώτησε τα παιδιά του αν μπορεί να τα σπάσει!!
κάποια είπαν ναι,κάποια όχι...
με πολύ δυσκολία ο πατέρας τελικά τα έσπασε κι αυτά!!
στα πέντε ξυλαράκια όμως όλα τα αδέρφια είπαν πως δεν θα τα καταφέρει!!
προσπάθησε πολύ ο πατέρας αλλά μάταια...—όντως είπε δυνατά,δεν μπόρεσα να τα σπάσω!! και ο λόγος που δεν μπόρεσα να τα σπάσω είναι γιατί ήταν όλα μαζί, ενωμένα!! έτσι κι εσείς... ο καθένας μόνος του έχει μια δύναμη αλλά όχι αρκετή,δύο μαζί την διπλασιάζουν, τρεις την τριπλασιάζουν... όσο περισσότεροι τόσο δυνατότεροι...»
Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολλά, ας μην το ξεχνάμε αυτό!!
μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα,όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται!!
Αρκεί να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και τις αγνές προθέσεις μας...
Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε;
Δεν έχουμε να χάσουμε κάτι παρά μόνο να κερδίσουμε... και εμείς αλλά και τα παιδιά μας...
Subscribe to:
Posts (Atom)



