Ευριπίδη Μήδεια: τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν …

Στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το μονόλογό του ο Ιάσονας-Νίκος Ψαράς αναφώνησε «έλεος» για τις διαμαρτυρίες του κοινού κι αυτό ανταπάντησε: «αυτό ζητάμε κι εμείς τόσες ώρες, έλεος».
Μια μεγάλη παρεξήγηση από έναν αλαζόνα ερευνητή που φαίνεται πως πλέον δεν έχει καμία σχέση με τη θεατρική πράξη, που δεν γνωρίζει τι είναι αρχαίο δράμα, θέατρο με ηθοποιούς μιας άλλης εθνότητας, νοοτροπίας και κουλτούρας ήταν η «Μήδεια» του Ανατόλι Βασίλιεφ. Ακόμα δεν καταλάβαμε γιατί ο Ρώσος σκηνοθέτης ανέβασε την τραγωδία του Ευριπίδη και όχι την ομώνυμη παρωδία του Μποστ αφού είχε στο μυαλό του να στήσει αυτό το τραγελαφικό πανηγύρι. Μαρία Κρύου, αθηνόραμα.gr - 21/8/2008

Πάνε χρόνια, ήταν μια παράσταση της Αντιγόνης στην Επίδαυρο, με την Μαρία Σκούντζου σε σκηνοθεσία Ρεμούνδου και χορογραφία Χάρη Μανταφούνη. Τότε, αφού το φιλοθεάμον κοινό περίμενε την έναρξη της παράστασης μέχρι να ανέβει ο Κατσιφάρας με την μερσεντές του πάνω στον ιερό χώρο, καθυστερημένος, μαρσάροντας και αφήνοντας σύννεφο σκόνης, ο Σοφοκλής δεν άντεξε βγήκε από τον μνήμα του και γιουχάρισε τον Χορό που χόρευε συρτάκι με μπουζουκάκι ντυμένος με κουστουμάκια.

Γιατί; Γιατί αυτά τα κόλπα; Τι τα χρειάζονται αυτά οι αρχαίες τραγωδίες; Δεν αρκεί το δράμα για να συνεπάρει; Θέλει και κόλπα;

[125]

τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν
τοὔνομα νικᾷ, χρῆσθαί τε μακρῷ
λῷστα βροτοῖσιν

Τα απλά· τα απλά·

εύκολα και ωφέλιμα είναι τα απλά
και βαστούν πολύ·

Δεν αρκεί ο μύθος, ο λόγος, η διδασκαλία του Ευριπίδη στην Μήδεια και χρειαζόμαστε «κόλπα» για να συνεπάρουμε του κοινό;

Η Μήδεια, κυριεύεται από ερωτικό πάθος για τον Ιάσονα, και τον βοηθά να κλέψει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Για χάρη του δολοφόνησε τον αδελφό της, προκάλεσε τον θάνατο του γηραιού Πελία, οδηγώντας τις κόρες του να τον κομματιάσουν. Η είδηση, το κακό νέο απλώνεται. Είναι ο κίνδυνος να συνεταιρίζεσαι με μια μάγισσα, μια φόνισσα, που εξαιτίας της δεν έχεις τόπο να σταθείς! Στη Κόρινθο, όπου καταφεύγει το ζευγάρι, η θυγατέρα του βασιλιά σαγηνεύεται από τον ωραίο ξένο, ο Ιάσονας απαρνιέται τη Μήδεια και, αποφασισμένος να ξαναπαντρευτεί, περιμένει να εγκαταλείψει η γυναίκα του τη πόλη. Η Μήδεια στέλνει στην νεαρή γυναίκα ένα φόρεμα ποτισμένο με φαρμάκι, που τη καίει ολόκληρη μαζί με τον βασιλιά της Κορίνθου, που έτρεξε να σώσει την κόρη του. Μόλις η Μήδεια βεβαιώνεται πως ο Ιάσονας έχει πια χάσει τα πάντα, με τα ίδια της τα χέρια σκοτώνει τα δύο παιδιά τους και φεύγει για την Αθήνα. Κι ο Ιάσονας, συνυπεύθυνος κι αυτός, ο πρώην ήρωας, ο ένδοξος βασιλιάς, ο ημίθεος, μόνος, στην απόλυτη μοναξιά επισκέπτεται την Αργώ για να κλάψει κι εκεί ένα σάπιο ξύλο από το φημισμένο πλοίο πέφτει στην … κεφάλα του και πάει.

Την Μήδεια δίδαξε ο Ευριπίδης το 431 στην Αθήνα, την χρονιά που άρχισε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431-404 π. Χ.). Πόλεμος, λοιμός, όλα τα δεινά. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ. Από την απόλυτη ακμή η Αθήνα, στην παρακμή. Από την απόλυτη δόξα ο Ιάσονας στην απόλυτη μοναξιά, παρασέρνοντας στον όλεθρο τόσους και τόσους γύρω του. Τραγική φιγούρα η Μήδεια, η μάνα που φτάνει μέχρι το χειρότερο, σκοτώνει τα παιδιά της από απόγνωση.

Δεν φτάνουν αυτά για παιχτεί το έργο; δεν φτάνουν, χρειάζονται και κόλπα;

Υπεύθυνοι απολύτως για τις πράξεις τους οι άνθρωποι, με ελεύθερη βούληση επέλεξαν τον δρόμο τους και ενός κακού μύρια έπονται.

[1415–1418]

Χορός. πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ͵

πολλὰ δ΄ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί·

καὶ τὰ δοκηθέντ΄ οὐκ ἐτελέσθη͵

τῶν δ΄ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός.

Πολλά κρατάει ο Δίας για τους θνητούς

Πολλά οι θεοί μοιράζουν χωρίς να το προσμένουμε.

Όσα προσμένουμε δεν γίνονται

Και τα απρόσμενα ο θεός βρίσκει τρόπο

να τα εκτελέσει.

Αυτά μόνο αρκούν για να θυμούνται οι άνθρωποι πως στο χέρι τους είναι η ευτυχία ή δυστυχία. Η επιλογή του Καλού από το κακό. Δεν χρειάζονται «κόλπα» στην Επίδαυρο, ο Ευριπίδης μόνος του φτάνει και περισσεύει.

Αφορμή δόθηκε, ευκαιρία για μελέτη και όχι μόνον, από την ανάρτηση του Τζεφέρη Πέτρου H «Μήδεια» του A. Βασίλιεφ και το δικαίωμα στην αποδοκιμασία.

Το χαμομηλάκι 

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Υπάρχει ένα φως μέσα σου που ο κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί. Αυτός ο κόσμος σε τυφλώνει και δεν μπορείς να δεις με τα μάτια του. Και όμως έχεις μάτια για να δεις το φως. Βρίσκεται πάντα εκεί και σε περιμένει να το δεις! Δεν τοποθετήθηκε εκεί για να μείνει κρυφό από τα μάτια σου. Αυτό το φως είναι αντανάκλαση της Αγάπης του Θεού. Για να νιώσεις μέσα σου την Αγάπη του Θεού πρέπει να δεις τον κόσμο από την αρχή, νέο, λαμπερό και αθώο, ζωντανό από ελπίδα, και ευλογημένο με απόλυτη ευσπλαχνία και αγάπη. Για να δεις το φως πρέπει να συγχωρέσεις!

Ποιος θα φοβόταν σε ένα κόσμο σαν αυτό; Σε καλωσορίζει όλο χαρά που ήρθες, και τραγουδά μαζί σου τους ευχαριστήριους ύμνους καθώς σου παρέχει απόλυτη ασφάλεια από κάθε μορφή κινδύνου και πόνου. Σου προσφέρει μια ζεστή φωλιά που μπορείς να μείνεις για λίγο. Σε ευλογεί όλη την ημέρα, και σε προσέχει την νύχτα σαν σιωπηλός φύλακας του ιερού σου ύπνου. Βλέπει μέσα σε σένα την σωτηρία, και προστατεύει το εσωτερικό σου φως, μέσα στο οποίο βλέπει το δικό του. Σου προσφέρει τα άνθη του και τα χιόνια του, με ευγνωμοσύνη για την καλοσύνη σου.

Αυτός είναι ο κόσμος που αποκαλύπτει η Αγάπη του Θεού. Είναι τόσο διαφορετικός από τον κόσμο που βλέπεις με τα σκοτεινιασμένα μάτια της κακίας και του φόβου, ώστε ο ένας διαψεύδει τον άλλο. Στην πραγματικότητα μόνο τον ένα μπορείς να δεις. Ο άλλος είναι εξολοκλήρου χωρίς νόημα. Ένας κόσμος στον οποίο η συγχώρεση ρίχνει την απαλή λάμψη της πάνω στα πάντα και στους πάντες, είναι ασύλληπτος για εκείνους που βλέπουν ένα κόσμο μίσους και επίθεσης, έτοιμο για εκδίκηση, φόνο και καταστροφή. Όμως, αυτός ο κόσμος του μίσους είναι το ίδιο ασύλληπτος και αόρατος σε εκείνους που νιώθουν την Αγάπη του Θεού μέσα τους. Ο δικός τους κόσμος αντανακλά την ησυχία και την γαλήνη που λάμπει μέσα τους∙ την πραότητα και την αθωότητα που βλέπουν να τους περιβάλλει∙ την χαρά την οποία αντλούν από αστείρευτα πηγάδια χαράς μέσα τους. Αυτό που νιώθουν μέσα τους, αυτό και βλέπουν, και βλέπουν την βέβαιη αντανάκλασή του παντού.

Εσύ τι θα ήθελες να δεις; Η επιλογή σου έχει δοθεί και είναι δική σου. Αλλά μάθε και μην αφήνεις το νου σου να λησμονεί αυτό το νόμο για το τι βλέπεις: Θα βλέπεις πάντα αυτό που νιώθεις μέσα σου. Αν το μίσος έχει βρει χώρο στην καρδιά σου, τότε θα αντιλαμβάνεσαι ένα κόσμο τρομακτικό, τον οποίο κρατά ο ίδιος ο θάνατος με τα σκελετωμένα δάκτυλά του. Αν νιώθεις την Αγάπη του Θεού μέσα σου, θα βλέπεις ένα κόσμο ελέους και αγάπης.

Σήμερα, ας προσπεράσουμε τις ψευδαισθήσεις, αναζητώντας να φτάσουμε σε αυτό που είναι αληθινό μέσα μας, και ας νιώσουμε να μας αγκαλιάζει η γλυκύτητα του, η Αγάπη του που μας γνωρίζει τέλεια σαν τον εαυτό της, η Όρασή του η οποία είναι δώρο της Αγάπης. Σήμερα ας μάθουμε τον τρόπο. Είναι σίγουρος όσο η ίδια η Αγάπη, προς την οποία μας οδηγεί. Γιατί η απλότητά του αποφεύγει τις παγίδες της πολυπλοκότητας της λογικής αυτού του κόσμου που το μόνο που κάνουν είναι να την κρύβουν.

Απλά κάνε αυτό: Κάθισε ήσυχος, και παραμέρισε όλες τις σκέψεις για το τι είσαι και το τι είναι ο Θεός∙ όλες τις απόψεις που έχεις μάθει για τον κόσμο∙ όλες τις εικόνες που αποδίδεις στον εαυτό σου. Άδειασε το μυαλό σου από οτιδήποτε νομίζεις ότι είναι είτε αληθινό ή ψεύτικο, καλό ή κακό, κάθε σκέψη σου που θεωρείς άξια, ή σε κάνει να ντρέπεσαι. Μην κρατηθείς από τίποτα. Μην φέρεις μαζί ούτε μια σκέψη που σου δίδαξε το παρελθόν, ούτε μια παλιά πεποίθηση. Ξέχνα αυτόν τον κόσμο, ξέχασέ τα όλα και έλα με άδεια χέρια στο Θεό.

Αυτός δεν είναι που γνωρίζει τον δρόμο για σένα; Εσύ δεν χρειάζεται να ξέρεις τον δρόμο προς Αυτόν. Ο δικός σου ρόλος είναι μόνο να αφήσεις όλα τα εμπόδια που έχεις παρεμβάλλει ανάμεσα στον Υιό και τον Θεό τον Πατέρα ν’ απομακρυνθούν ήσυχα μια για πάντα. Ο Θεός θα τελέσει το δικό του μέρος ανταποκρινόμενος άμεσα και χαρούμενα. Ζήτησε και θα σου δοθεί. Αλλά μην απαιτείς, ούτε να υποδεικνύεις στο Θεό τον τρόπο που θα σου εμφανιστεί. Ο τρόπος που θα τον φτάσεις είναι απλά να Τον αφήσεις ν’ αναλάβει. Γιατί με αυτόν τον τρόπο διεκδικείς και την πραγματικότητά σου.

Μην διαλέγεις λοιπόν εσύ τον τρόπο με τον οποίο θα πας προς Αυτόν. Επέλεξε να αφήσεις Αυτόν να έρθει. Και με αυτή την επιλογή αναπαυόμαστε. Και μέσα στην σιωπηλή καρδιά μας και στον ανοιχτό νου μας, η Αγάπη Του θα φωτίζει το πέρασμα από μόνη Της. Αυτό που ποτέ δεν σου έχουν αρνηθεί βρίσκεται σίγουρα εκεί, και μπορείς να το φτάσεις με ασφάλεια. Ο Θεός γνωρίζει τον Υιό Του, και γνωρίζει και τον δρόμο προς αυτόν. Δεν χρειάζεται να του δείξει ο Υιός Του τον δρόμο. Μέσα από κάθε ανοιχτή πόρτα η Αγάπη Του λάμπει προς τα έξω από την εσωτερική της εστία της, και φωτίζει τον κόσμο με αθωότητα.

«Πατέρα, δεν γνωρίζουμε τον δρόμο προς Εσένα. Αλλά Σε έχουμε καλέσει, και Εσύ απάντησες στο κάλεσμά μας. Δεν θα αναμιχθούμε. Οι τρόποι της σωτηρίας δεν είναι δική μας έννοια, διότι ανήκουν σε Σένα. Και για αυτούς προσβλέπουμε σ’ Εσένα. Τα χέρια μας είναι ανοιχτά για να λάβουν τα δώρα Σου. Δεν κάνουμε καμία σκέψη χωριστά από Σένα, δεν περιθάλπουμε καμιά πεποίθηση για το τι είμαστε, ή το Ποιος μας δημιούργησε. Δική Σου είναι η οδός που επιθυμούμε να βρούμε και ν’ ακολουθήσουμε. Και δεν ζητούμε τίποτα άλλο από το να γίνει το Θέλημά Σου, το οποίο είναι και δικό μας, σε μας και στον κόσμο, ώστε να γίνει μέρος του Ουρανού, τώρα».

Αμήν.

Πηγή: A Course in Miracles. (Μαθήματα Θαυμάτων)

http://acim.org

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Α΄ ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
και
ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009

Πνευματικό κέντρο Πετρούπολης
(Αθ. Διάκου και Μπουμπουλίνας 59)

ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ:

Η Λογοτεχνική Ομάδα Πετρούπολης «ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ»

και το Πολιτιστικό Περιοδικό
«ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ και ΤΕΧΝΗΣ»

Καταξιωμένοι πεζογράφοι και ποιητές θα μιλήσουν για επιλεγμένα θέματα
ενώ κείμενα-χαιρετισμούς θα εκφωνήσουν σημαντικοί εκπρόσωποι των γραμμάτων
και της τέχνης

Είσοδος ελευθερη

Η «Μήδεια» του A. Βασίλιεφ και το δικαίωμα στην αποδοκιμασία..

Δεν παρακολούθησα την Μήδεια στην Επίδαυρο τις επίμαχες δύο ημέρες. Αλλά λίγο αργότερα και ... νοτιότερα, στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο στης Σπάρτης σε ένα εξαιρετικό θεατράκι ακριβώς απέναντι από την καστροπολιτεία του Μυστρά. Ήταν επίσης λίγο πιο "σουλουπωμένη" αφού είχαν αφαιρεθεί διάφορα κομμάτια που προκάλεσαν τις αποδοκιμασίες και κυρίως η τρίγλωσση αγγελική ρήση δηλαδή τα ... γαλλικά και τα αγγλικά στο μονόλογο της αγγέλου, που περιγράφει στο κοινό τι συνέβη, όταν τα δηλητηριασμένα δώρα της Μήδειας έφτασαν στο παλάτι του βασιλιά Κρέοντα. Και ήταν λίγο πιο μικρή χρονικά, περίπου τρίωρη...

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
Δεν είμαι ειδικός, ούτε θεατράνθρωπος, ούτε είμαι σε θέση να κρίνω την ουσία της παράστασης. Αν με ρωτούσε κανείς την άποψή μου, ως απλός θεατής, θα έλεγα ότι ούτε μένα μου άρεσε ετούτη η Μήδεια, ή καλύτερα, κάπου μου άρεσε αλλά στα περισσότερα σημεία με κούραζε, με ενοχλούσε ή δεν με αντιπροσώπευε. Πώς να μου αρέσει μια αδικαιολόγητα μεγάλη παράσταση (σχεδόν 4 ώρες, 3 στο Σαϊνοπούλειο), με έντονη αμετροέπεια, με αδικαιολόγητες και προκλητικές εμμονές που αν της αφαιρούσες τα θολά, θορυβώδη και σχεδόν περιττά χωρικά, δεν έχανε και τίποτε...

[Κείμενο/Φωτογραφίες: του Πέτρου Τζεφέρη] [by Tzeferis Peter]
Η συνέχεια του άρθρου στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ένας Ιερέας κόντρα στην αμάθεια και τα ναρκωτικά

Περίπου 400 τσιγγανόπουλα μαθαίνουν γράμματα χάρη στο «πείσμα» ενός δραστήριου κληρικού

Την φροντίδα 400 τσιγγανόπουλων, που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες στο άτυπο γκέτο της συμπρωτεύουσας, στην περιοχή του Δενδροποτάμου, γνωστή και ως «τα Ζωνιανά της Θεσσαλονίκης», έχει αναλάβει ο πατέρας Αθηναγόρας Λουκατάρης. Με τη στήριξη του Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, ο πατέρας Αθηναγόρας με μια ομάδα εθελοντών προσπαθεί να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της περιοχής αυτής, όπου είναι εγκατεστημένοι Ρομά. 

Τα ξυπνούν για το σχολείο
Κάθε πρωί ο π. Αθηναγόρας, με την βοήθεια των εθελοντών, κυρίως γυναικών, αναλαμβάνει να ξυπνάει και να ετοιμάζει για το σχολείο τουλάχιστον 60 παιδιά, μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου.
Οι περισσότεροι από τους γονείς των παιδιών αυτών είναι είτε στη φυλακή, είτε ναρκομανείς, είτε χρόνια αλκοολικοί, είτε αντιμετωπίζουν μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα. «Υπάρχουν παιδιά Δημοτικού που ζουν μόνα τους με τα αδέλφια τους, επειδή και οι δυο γονείς τους είναι στη φυλακή. Τα 60 αυτά παιδιά είναι οι πιο ακραίες περιπτώσεις και χρήζουν συνεχούς φροντίδας. Είναι υποχρέωσή μας να τα βοηθήσουμε», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιερέας.

Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα, πριν τρία χρόνια, τα περισσότερα παιδιά δεν είχαν πάει ποτέ τους σχολείο και δεν ήξεραν καν ελληνικά. Με τη φροντίδα της ομάδος που συστήθηκε, αυτά κάθε πρωί ξυπνούν και πηγαίνουν στην ενορία, όπου τρώνε πρωινό. Οι γυναίκες εθελόντριες φτιάχνουν τυρόπιτες και ζεσταίνουν το γάλα των παιδιών. Αφού αυτά απολαύσουν το πρωινό τους, ξεκινούν για το σχολείο της περιοχής. Εκεί, οι προσπάθειες που καταβάλλονται έχουν ως στόχο το να μάθουν τα παιδιά αυτά ελληνικά. Όταν τελειώσουν τα μαθήματά τους, το μεσημέρι, επιστρέφουν στην ενορία, όπου ο πατέρας Αθηναγόρας με την ομάδα του έχει ετοιμάσει το συσσίτιο. Εκεί τρώνε όλα μαζί, κάνοντας παρέα μεταξύ τους.

Στη συνέχεια, επιστρέφουν στο σχολείο, όπου σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς φορείς της περιοχής γίνονται μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας. Πέρα από τα 60 αυτά παιδιά, 320 ακόμα τσιγγανόπουλα βρίσκουν θαλπωρή στους κόλπους της συγκεκριμένης ενορίας.
«Τα παιδιά αυτά μας αισθάνονται σαν οικογένειά τους, κι εμείς το ίδιο» τονίζει συγκινημένος ο πατέρας Αθηναγόρας, επισημαίνοντας, παράλληλα, τη σημαντική συμβολή των 15 τακτικών εθελοντών και των 15 ακόμα γυναικών που βοηθούν στον ελεύθερο χρόνο τους.

Το… άβατο του Δενδροποτάμου
Το πρόγραμμα ξεκίνησε με τη στήριξη της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, συνεχίζεται, όμως, με την οικονομική συμβολή της Μητροπόλεως Νεαπόλεως αλλά και των απλών πολιτών. Όταν ο ιερέας προσπάθησε να προσεγγίσει τα παιδιά στην περιοχή του Δενδροποτάμου, οι γονείς τον αντιμετώπισαν επιφυλακτικά, ακόμη και επιθετικά.

«Όταν, όμως, κάθισα μαζί τους, στο χαλί τους, έφαγα από το φαγητό τους με τα χέρια, εξηγώντας τους τι θέλω ακριβώς να κάνω, με υποδέχθηκαν με αγάπη. Πλέον, μου εμπιστεύονται τα παιδιά τους», αναφέρει ο ίδιος. Η προσπάθεια του ιερέα είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς σε εκείνη την περιοχή εδώ και χρόνια διακινούνται ναρκωτικά και η περιοχή θεωρείται ακόμη και σήμερα «το άβατο» της Βόρειας Ελλάδας.
Πολλές φορές, ο Δενδροπόταμος, τα «Ζωνιανά της Θεσσαλονίκης», έχουν έλθει στην επικαιρότητα για τη διακίνηση τεραστίων ποσοτήτων ναρκωτικών με την ανοχή του κράτους και της αστυνομίας, που δεν έχει… τολμήσει να παρέμβει. «Η κατάσταση είναι τραγική. Τουλάχιστον 4.000 παιδιά "ψωνίζουν" ναρκωτικά από την περιοχή μας. Όλη η συμπρωτεύουσα προμηθεύεται ναρκωτικά από εδώ και κανείς δεν παρεμβαίνει» τονίζει ο π. Αθηναγόρας.

Ανάγκη δημιουργίας Ιδρύματος
Ο ιερέας, προκειμένου να εξασφαλίσει την αρμονική ένταξη των παιδιών στην κοινωνία, οργανώνει συναντήσεις και επισκέψεις στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης αλλά και σε στρατόπεδο της περιοχής, με στόχο να αποκαταστήσει τις σχέσεις των παιδιών με τις αρχές αλλά και να τα παροτρύνει να εκπληρώσουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Παρά τις προσπάθειες, ωστόσο, τα προβλήματα είναι μεγάλα.
Αρκετά παιδιά δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν το σχολείο. Πολλά δε γνωρίζουν τη γλώσσα και οι δάσκαλοι δεν έχουν την απαραίτητη κατάρτιση για να βοηθήσουν τα παιδιά αυτά, που χρειάζονται ειδική μεταχείριση. Παράλληλα, το σχολείο τους εδώ και οχτώ χρόνια είναι ετοιμόρροπο. Είναι κατασκευασμένο από τις επικίνδυνες αμιαντολαμαρίνες και, παρά την πάροδο των χρόνων, δεν έχει ακόμα βρεθεί λύση.
Οι δυσκολίες, όμως, αυτές δεν έχουν καταφέρει να μειώσουν τη θέληση των εθελοντών της συγκεκριμένης Ενορίας να συνεχίσουν το πρόγραμμα πρόληψης της εγκληματικότητας και κοινωνικής ένταξης των παιδιών. Ήδη, πιέζουν τις αρχές για τη δημιουργία ενός ιδρύματος στην περιοχή, πλήρως στελεχωμένου με κοινωνικούς λειτουργούς, που θα προσφέρει στέγη, ζεστασιά και σωστές συνθήκες υγιεινής στα παιδιά που δεν έχουν γονείς ή είναι στη φυλακή.

«Τα πήραμε από το δρόμο, τα μάθαμε να πηγαίνουν σχολείο και να μην τρώνε με τα χέρια. Μας θεωρούν δεύτερους γονείς τους. Το έργο μας, όμως, δεν σταματάει εδώ. Πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας» καταλήγει ο πρωτοπόρος Ιερέας.

Ρεπορτάζ Άλκης Σδούγκος
πηγή: rnn.gr