Monday, 2 April 2012

Όσοι μείναν παιδιά

Όσοι μείναν παιδιά


Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Όσοι μείναν παιδιά έχουν άσπρα μαλλιά
ανταμώνουν ακόμη
και κοιτούν στα κλεφτά σ' αδειανά σινεμά
τη ζωή στην οθόνη


Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
θα βρεθούμε για πάντα
στον εξώστη ψηλά και θα παίζει ξανά
η δικιά μας η μπάντα


Όσοι μείναν παιδιά, έχουν άσπρα μαλλιά
ραντεβού στην αλάνα
η ομάδα του χθες με καινούργιες στολές
σε μια μπάλα ουράνια


Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
δεν τους σώσαν τα λόγια
και γυρνούν στα παλιά, στης σιωπής τα σκαλιά
σε μπιλιάρδα υπόγεια


Όσοι μείναν παιδιά κι έχουν άσπρα μαλλιά
τώρα ζουν παρά φύση
μα ένα πάρτι μισό με βερμούτ και γλυκό
έχουν πίσω αφήσει

Sunday, 1 April 2012

Ασπίδα ενάντια στις ασθένειες η μητρική αγάπη

Η μητρική αγάπη δεν είναι μόνο ανεκτίμητη, αλλά μπορεί και να προστατεύει από ασθένειες στη μέση ηλικία. 

Σύμφωνα με … νέα μελέτη που πραγματοποίησαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Brandeis στη Βοστώνη, όσο περισσότερη στοργή και αγάπη δείχνει μια μητέρα στο παιδί της, τόσο πιο προστατευμένο είναι από σοβαρά νοσήματα, όπως ο διαβήτης και η καρδιοπάθεια, μέχρι να γεράσει.

Mother love protects children from diseases

Η μελέτη συσχέτισε την αγάπη της μητέρας κατά την παιδική ηλικία με την μείωση του κινδύνου αναπτύξεως διαβήτη και καρδιοπάθειας στις ηλικίες 50-60 ετών. Οι ερευνητές εξέτασαν 1.000 εθελοντές οι οποίοι προέρχονταν από φτωχές οικογένειες.
Η επικεφαλής ερευνήτρια και καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο, δρ Μάρτζι Λάχμαν, εκτίμησε πως τα γεγονότα της παιδικής ηλικίας προφανώς αφήνουν ένα «βιολογικό αποτύπωμα» που μας ακολουθεί μέχρι να γεράσουμε. «Η επίδραση της μητρικής αγάπης στην υγεία μας στην μέση ηλικία αποδεικνύεται τεράστια», εξηγεί. «Προσπαθούμε τώρα να καταλάβουμε τι είναι αυτό στην στοργή της που μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο να δραπετεύσει από τη φτώχεια και να μεγαλώσει υγιέστερος από συνομηλίκους του, οι οποίοι μεγάλωσαν εξίσου φτωχικά με εκείνον».
Προς το παρόν, οι ερευνητές μόνο υποθέσεις μπορούν να κάνουν. Εκτιμούν λοιπόν πως μια στοργική, γεμάτη αγάπη μητέρα μαθαίνει στο παιδί της να είναι συμπονετικό, του «διδάσκει» τεχνικές καλύτερου χειρισμού του στρες ώστε να μην επηρεάζει τη ζωή του και ίσως το ενθαρρύνει να ζει όσο πιο υγιεινά μπορεί, αποτρέποντάς το από το να στραφεί στο τσιγάρο ή το ποτό για παρηγοριά.

Ο μήνας Απρίλιος ή Απρίλης

Καλό μήνα χαμομηλάκια :)

Όλη η φύση ξαναγεννιέται
από το βαθύ χειμωνιάτικο ύπνο

April - Απρίλιος: ανοίγει η άνοιξη

Ονομασίες του μήνα Απρίλη

Ο Απρίλης είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου. Οι Λατίνοι τον ονόμασαν Aprilis απ' το aperio= ανοίγω (apertus= ανοικτός και Apertio= Άνοιξη). μια που όλη η φύση ξαναγεννιέται από το βαθύ χειμωνιάτικο ύπνο του χιονιού και τον αφιέρωσαν στη θεά Αφροδίτη.
Απρίλης και άνοιξη, Απρίλης και Πάσχα είναι για τον ελληνικό λαό σχεδόν αξεχώριστα.
Γι' αυτό τον είπαν και Ανοιξιάτη και Αιγιωργίτη, απ' τη μεγάλη γιορτή που περιλαμβάνει, και Κερασάρη, εκεί που πρωτοβγαίνουν τα κεράσια.
Η ελληνική παράδοση ονομάζει τον Απρίλη και «Λαμπριάτη», γιατί συνήθως το μήνα αυτό γιορτάζουμε το Πάσχα, τη μεγαλύτερη χριστιανική γιορτή της Ορθοδοξίας.
Η περίοδος της Μεγάλης Σαρακοστής, με την ψαλμωδία των Χαιρετισμών, ολοκληρώνεται την Παρασκευή που στις εκκλησίες ψάλλουν τον Ακάθιστο Ύμνο και ακολουθούν τα Πάθη και η Ανάσταση του Χριστού.

Ο καιρός το μήνα Απρίλιο

Όπως ο Μάρτης, έτσι και ο Απρίλης είναι μήνας δίγνωμος: από τη μια μεριά ο καιρός καλυτερεύει σταθερά, από την άλλη δεν ξεχνάει να δείξει τα χειμωνιάτικα δόντια του με βροχές και χαλάζια. .Οι γεωργοί σπέρνουν καλαμπόκι, βαμβάκι, καρπούζια, πεπόνια.

Η σιγανή βροχή στο μήνα Απρίλη

Αν η κακοκαιρία κάνει κακό στα σπαρτά, οι κανονικές βροχές είναι ευεργετικές, γιατί τώρα ο γεωργός θα σπείρει καλαμπόκια , ρεβίθια, τριφύλλι, ρύζι, μπαμπακάκι.  
Θα φυτέψει μελιτζάνες, σπανάκι, καρπούζια, πεπόνια κλπ. Έτσι με λαχτάρα περιμένει τη βροχή, που και τα σπαρτά θα μεγαλώσει και τα φρεσκοφυτεμένα θα βοηθήσει να ξεπεταχτούν.

Ξορκισμένο το χαλάζι τον Απρίλιο

Το χαλάζι όμως για το γεωργό είναι καταστροφή. Γι' αυτό προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει τον ερχομό του ή τις καταστροφές που προκαλεί, εξορκίζοντάς το με το φως της Ανάστασης.
Τη νύχτα αυτή ένας επίτροπος της Εκκλησίας ανεβαίνει στο καμπαναριό μ' ένα αναμμένο δαυλί. ‘Όσος τόπος γύρω φωτιστεί από το Άγιο Φως, δεν έχει ανάγκη από χαλάζι.
Αλλού πάλι το χαλάζι ξορκίζεται με μεγάλες φωτιές τη νύχτα της Ανάστασης.

Πρωταπριλιά

Με την 1η μέρα του Απρίλη το πρώτο έθιμο: το πρωταπριλιάτικο ψέμα.
Καθένας αυτή τη μέρα προσπάθεί να ξεγελάσει τον άλλον με κάποιο αθώο ψέμα.
Όλοι το' χουν για γούρι να ξεγελάσουν κάποιον.
Στην Κομοτηνή λέγανε πως την Πρωταπριλιά το' χαν σε καλό να γελούν «για να γίνουν τα κουκούλια τους», τον καιρό που τρέφανε μεταξοσκώληκες για μετάξι.
Με τα πρωταπριλιάτικα ψέματα άλλοτε παραπλανούσανε τα στίφη των φοβερών δαιμόνων.
Τους ξεγελάγανε για να κτυπάνε αλλού, μακριά από τα δένδρα τους, όσο να λιώσουν οι δαίμονες και να χαθούν με τα τελευταία χιόνια.

Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου το μήνα Απρίλιο

Ο Αϊ-Γιώργης είναι δρακοντοκτόνος. Με το κοντάρι του σκοτώνει το θεριό.
Γιορτή των ποιμένων που αφήνουν τα χειμαδιά και ανεβαίνουν στα βουνά.
«Μεις οι τσοπαναραίοι τονε δοξολογάμε πολύ τον Αϊ-Γιώργη».
Προσφέρουν στην εκκλησία τον «Αηγιωργίτη» έναν αμνό.
Ο ιερέας τον ευλογεί και οι επίτροποι τον περιφέρουν γύρω από το ναό τρεις φορές.
«Εματώνετο το αφτί του και με το αίμα ηλείφοντο αι τέσσερεις γωνίες της εκκλησίας» (Πόντος).

Τραγούδι για τον Απρίλη

Απρίλη-Απρίλη δροσερέ και Μάη καμαρωμένε
Που χιόνισε τ' Αη Νικολά το Μάη το καλοκαίρι
Μας ψόφησες τα πρόβατα, τα γίδια κινδυνεύουν
Και τα παιδιά μας έφυγαν, πάησαν κα το Ρωμέικο.

Παροιμίες για τον Απρίλιο κάντε κλικ εδώ από το www.paidika.gr

Saturday, 31 March 2012

Οι 24 ραψωδίες της ομηρικής «Οδύσσειας» έγιναν κόμικς

Εικονογραφήγηση χαρακτηρίζουν οι δημιουργοί Γιώργος Ακοκαλίδης και Τάσος Αποστολίδης τη συνεργασία τους, που «ξεδιπλώνει» το έπος σε συννεφάκια και εικόνες.

«Μόνο ο Οδυσσέας, ο βασιλιάς της Ιθάκης,
δεν είχε ακόμη επιστρέψει στο νησί του!»
Πρώτα ήταν ο Αριστοφάνης. Ο Όμηρος, αν και προγενέστερος, ακολούθησε. Ήταν η δεκαετία του '80. Οι έντεκα του «Αριστοφάνους κωμωδίες σε κόμικς» έκαναν ρεκόρ πωλήσεων. 750.000 αντίτυπα. Το κόμικς ήταν μόδα της εποχής. Εισαγόμενη, όπως όλα εκείνη και τη σημερινή εποχή.
Ο συγγραφέας - εκπαιδευτικός Τάσος Αποστολίδης, όμως, και ο γελοιογράφος - σκιτσογράφος Γιώργος Ακοκαλίδης πήραν την εισαγόμενη μόδα του κόμικς, την ελληνοποίησαν, έγιναν οι πρωτοπόροι του είδους (δεν έκαναν σκίτσα και κείμενα για τη Μαφάλντα, τον Λούκι Λουκ, τον Αστερίξ αλλά έκαναν σκίτσα και κείμενα και μέσω αυτών αφηγήθηκαν τις έντεκα σωζόμενες κωμωδίες του Αριστοφάνη). Και τα έντεκα βιβλία μεταγράφηκαν και κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά. 
Σήμερα, 30 χρόνια μετά, ξαναπρωτοπορούν. Είναι και πάλι η πρώτη φορά στον εκδοτικό χώρο που το έπος του Ομήρου παρουσιάζεται ως κόμικς - εικονογραφήγημα το ονομάζουν οι δημιουργοί του - σε έξι συνέχειες-βιβλία.
Κάθε βιβλίο εμπεριέχει εικονο-γραφηγημένες τέσσερις ραψωδίες της «Οδύσσειας» - όλα μαζί και τις 24 του ομηρικού έπους.
«Όλα γίνονται όπως στον κινηματογράφο. Πρώτα γράφεται το σενάριο. Δεν πρόκειται για διασκευή αλλά για προσαρμογή στην επιχειρούμενη εικονογραφήγηση. Συμβουλεύομαι τέσσερις μεταφράσεις της "Οδύσσειας", σύγχρονες και παλιότερες. Παραδίδω τα κείμενα έτοιμα... 

Να ξαναγνωρίσουμε το γείτονά μας

Είχα την τύχη να μεγαλώσω στα δυτικά σε μια περίοδο που η έννοια της γειτονιάς ήταν και σε ένα μεγάλο βαθμό συνεχίζει να μένει σημαντική. Όταν χρησιμοποιώ τη λέξη γειτονιά δεν εννοώ σπίτια απλά το ένα δίπλα στο άλλο. Το ζήτημα δεν είναι χωροταξικό. Εννοώ ένα σύνολο ανθρώπων που επικοινωνούν καθημερινά και αλληλεπιδρούν σε επίπεδο κατά πολύ ανώτερο μιας απλής καλημέρας.
Γειτονιά σημαίνει το πρόβλημα τους ενός
να είναι πρόβλημα όλων…
Γειτονιά με την παλιά έννοια σημαίνει όχι απλά να ξέρεις ποιος μένει δίπλα σου και να τον χαιρετάς, αλλά το σπίτι σου να είναι ανοιχτό για αυτόν όποια στιγμή το θελήσει. Γειτονιά σημαίνει το πρόβλημα τους ενός να είναι πρόβλημα όλων…
Όπως όταν πλημμύρισε το σπίτι μιας γειτόνισσας στις 3 το πρωί και με το που φώναξε βοήθεια άνοιξαν όλα τα φώτα και οι πόρτες.

Πως παίζονταν τα παλιά παιδικά παιχνίδια της γειτονιάς
Τα παιδιά έπαιζαν στους δρόμους και δημιουργούνταν ισχυροί δεσμοί φιλίας και δεν υποκαθιστούσαν τη μοναξιά τους με έναν υπολογιστή.. Όλους τους ηλικιωμένους της γειτονιάς τους αποκαλούσαμε “παππού” και “γιαγιά” γιατί έτσι τους νιώθαμε… Δικούς μας ανθρώπους, αφού κι αυτοί μας αντιμετώπιζαν σαν εγγόνια τους.
Ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με την ειδικότητα του πχ γιατρός, δικηγόρος, θεωρείται ο έμπιστος της γειτονιάς  πάνω στον τομέα του και όλοι τον συμβουλεύονται πάνω σε αυτόν. Εδώ δεν υπήρχε καρφουρ και βερόπουλος αλλά το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς που μπορεί να ήταν λίγο πιο ακριβό αλλά το είχε άνθρωπος που θεωρούσαμε δικό μας και που δεχόταν και βερεσέ. Ο χασάπης και ο φούρναρης το ίδιο.
Αργότερα βέβαια άρχισαν να ξεπηδάνε οι πολυκατοικίες σαν τα μανιτάρια. Οι άνθρωποι σε αυτές είναι εμφανώς μαζεμένοι και λίγο απρόσιτοι, όχι επειδή μας σνομπάρουν αλλά επειδή μάλλον νιώθουν ότι έχουν “εισβάλλει” σε ένα χώρο που θεωρούνται “παράσιτα”…. Έτσι η γειτονιά πέρασε από το στάδιο “να πιω καφέ στο γείτονά μου” στο “να τα έχω καλά με τον γείτονά μου” και κατέληξε στο “να μην έχω προβλήματα με το γείτονα μου”…
Αυτό είναι και το μεγαλύτερο λάθος μας. Έχοντας ως αρχή να κρατάμε διακριτή απόσταση από το γείτονα την περίοδο της κρίσης πέσαμε ο καθένας μας στην ατομική του κατάθλιψη.. Το μοντέλο της παλιάς γειτονιάς ήταν ένα από τα ισχυρότερα δίκτυα αλληλεγγύης της ελληνικής κοινωνίας και το καλύτερο από όλα είναι ότι ήταν ασυνείδητο..
Αν θέλουμε λοιπόν να αντισταθούμε στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που έχει έρθει και καίει τα σπίτια όλων μας το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ξαναγνωρίσουμε τους γείτονές μας και να παλέψουμε μαζί τους για να τη σβήσουμε…

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki