Από το σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»
Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν
αναπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα επιρρεπή
στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου,
επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η
αντίδραση στους νόμους και τις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της
περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα.
Από την προσχολική ηλικία τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους
σε χώρους εκπαίδευσης (παιδικούς σταθμούς, σχολεία), με αποτέλεσμα ένα
μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων να συμβαίνει εκεί, καθώς και κατά
τη μεταφορά των παιδιών προς και από τους χώρους αυτούς.
Από το σπίτι στο σχολείο
● Από την προσχολική ηλικία πρέπει να μάθουμε στα παιδιά τη σωστή οδική
συμπεριφορά. Πρέπει, όμως, να έχουμε υπόψη μας ότι τα παιδιά κάτω των 8
ετών δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα
όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες
από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε
πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του
πεζοδρομίου. Δεν ξεχνάμε ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, γι’ αυτό
πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους
κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
● Εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντοτε στο πίσω κάθισμα, δεμένα σωστά. Οι
αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα καταστήματα με αξεσουάρ αυτοκινήτων ή
παιδικά είδη μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα ή ζώνη
ασφαλείας για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του. Πρέπει
επίσης να μάθουμε στα παιδιά να μπαίνουν και να βγαίνουν από το
αυτοκίνητο πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Στην περίπτωση που τα
παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά
και οι γονείς, να τους εξηγήσουμε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη
ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν
από το λεωφορείο.
● Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Πρέπει να φορούν πάντοτε κράνος
κατάλληλου μεγέθους, σωστά δεμένο, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να
ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Τα δίκυκλά τους να είναι σε
καλή κατάσταση και σωστά εξοπλισμένα με καθρέφτες και φώτα, ώστε να
φαίνονται τις βραδινές ώρες. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με
μοτοποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί νόμιμη άδεια.
● Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν
ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να
διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
● Στην έξοδο όλων των σχολείων πρέπει να υπάρχει προστατευτικό
κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.
Μέσα στο σχολείο
● Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους
εγκαταστάσεις, ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν. Σε
αυτό μπορούν να βοηθήσουν και οι γονείς των μαθητών με σωστές
παρατηρήσεις και εποικοδομητικές προτάσεις. Εφόσον το σχολείο διαθέτει
χημείο, θα πρέπει να παραμένει κλειδωμένο εκτός από τις ώρες του
μαθήματος που υπάρχει υπεύθυνος εκπαιδευτικός.
● Τα σχολεία πρέπει να έχουν σωστό σύστημα πυρασφάλειας και κάθε χρόνο
να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
Η ίδια προετοιμασία πρέπει να γίνεται και για την περίπτωση σεισμού.
● Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄
Βοηθειών με κάποιον υπεύθυνο γι’ αυτό και –αν είναι δυνατό– ένα
νοσηλευτή ή μια νοσηλεύτρια. Πρέπει επίσης να υπάρχουν εμφανώς
αναρτημένα τα τηλέφωνα του πλησιέστερου Κέντρου Υγείας ή Νοσοκομείου.
Νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, καθηγητές και γυμναστές πρέπει ιδανικά να
εκπαιδεύονται στις βασικές Α΄ Βοήθειες. Στις μεγάλες τάξεις αυτό μπορεί
να γίνεται και για τους μαθητές.
Στο προαύλιο
● Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
● Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται
συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα,
μπασκέτες) και ο γύρω χώρος να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει,
επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης
του υπάρχοντος εξοπλισμού.
● Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται, και να γίνεται σωστός έλεγχος,
ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
● Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μια ανοιχτή συζήτηση
μεταξύ δασκάλων και μαθητών για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων,
κυρίως στους σχολικούς χώρους.
Όσο σημαντική είναι για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων η υποδομή που
παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά,
από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να
προστατεύουν τον εαυτό τους. Προσοχή όμως στην υπερπροστασία, γιατί
μπορεί εύκολα να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.
Το κείμενο προέρχεται από ειδική έκδοση του σωματείου (http://www.pedtrauma.gr) με τον ίδιο τίτλο.
|
Posts
