Αφήστε το «πόσο όμορφος/η είσαι!!» και πείτε μπράβο στα παιδιά σας για:

Τα παιδιά στρέφονται στον μπαμπά και στην μαμά για ενθάρρυνση.
Τα υπερβολικά πολλά κοπλιμέντα δεν βοηθάνε κανένα παιδί.
Όμως υπάρχουν κάποια κοπλιμέντα που όλα τα παιδιά χρειάζονται να ακούσουν.

Κάντε κοπλιμέντα για:

◾Τον χαρακτήρα του.
Ζούμε σε έναν κόσμο που δεν μας διδάσκει κανείς πως να είμαστε τίμιοι, ειλικρινείς, η αξιόπιστοι. Αν το παιδί σας φαίνεται να διαμορφώνει έναν σωστό χαρακτήρα που θα τον βοηθήσει στην μετέπειτα ζωή του τότε είναι η σωστή στιγμή για ένα κοπλιμέντο.
◾Την υπακοή του και τον σεβασμό.
Αν βλέπετε το παιδί σας να συμπεριφέρεται σωστά και να σέβεται τους άλλους τότε μπορείτε να του πείτε ότι χαίρεστε πολύ για την συμπεριφορά αυτή και πως θα θέλατε να συνεχίσει έτσι.
◾Την συνεισφορά του στην οικογένεια.
Αν το παιδί σας βοηθάει στο μάζεμα του τραπεζιού, μαζεύει τα σκουπίδια η τα παιχνίδια του, κλπ τότε κάνει την διαφορά. Δείξτε λοιπόν ότι εκτιμάτε αυτό που κάνει και κάντε να νιώσει καλά.
◾Την ποιότητα της δουλειάς του.
Όταν το παιδί σας βάζει τα δυνατά του και δίνει τον καλύτερο του εαυτό τότε του αξίζει ένας καλός λόγος.
◾Την προσπάθεια.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε πάντα το σωστό αποτέλεσμα αλλά να εκτιμήσετε την προσπάθεια ακόμη και αν τα πράγματα πήγαν τελείως στραβά.
◾Το γούστο του.
Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν κλώνοι μας για αυτό ακόμη και αν διαλέγει τα πιο περίεργα ρούχα, παιχνίδια κλπ για τα οποία εσείς εσείς δεν συμφωνείτε καθόλου πρέπει να εκτιμήσετε τις επιλογές του και το γούστο του.
◾Τους φίλους του.
Πείτε του για το πόσο καλούς φίλους έχει και έτσι θα το βοηθήσετε να εκτιμήσει καλύτερα τις επιλογές του.
◾Τους στόχους του.
Αν το παιδί σας βάζει στόχους θα θέλει να βελτιώνεται συνεχώς,και θα προσπαθεί συνεχώς. Εκτιμήστε λοιπόν την προσπάθεια και ενθαρρύνετέ το να συνεχίσει.
◾Το ότι είναι παιδί σας.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα. Πείτε του απλά ότι είστε ευχαριστημένοι που είστε γονείς του και που είστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.

πηγή

Το παιδάκι μου έχει σκουληκάκια Οξυουρίαση: Συμπτώματα, Θεραπεία και Προφύλαξη

Της Χριστίνας Ι. Μπουντούρη
Γενικού – Οικογενειακού Ιατρού

Τα σκουλήκια στα κόπρανα (οξυουρίαση) είναι μια κοινή παρασιτική λοίμωξη του εντέρου που οφείλεται στο παράσιτο Enterobius Vermicularis και προσβάλλει συχνότερα τα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες.

Η νόσος παρατηρείται συχνότερα σε παιδιά παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων και σχολείων, ενώ είναι σπάνια σε ηλικίες μικρότερες των 2 ετών. 

 Το παράσιτο έχει μέγεθος όσο μία καρφίτσα και ζει στο παχύ έντερο του ανθρώπου. Στα μολυσμένα άτομα το θηλυκό σκουλήκι μεταναστεύει κατά τη διάρκεια της νύχτας στο δέρμα του πρωκτού, όπου αφήνει τα αβγά του και δημιουργεί έντονη φαγούρα στην περιοχή.
Τα αυγά των οξύουρων μπορεί να μεταφερθούν από το δέρμα του πρωκτού στα ρούχα, σεντόνια, τροφές και να μολύνουν έτσι όλη την οικογένεια.

Η μόλυνση του ανθρώπου γίνεται με την κατάποση των μικροσκοπικών αυγών του οξύουρου. Πως γίνεται αυτό;

Όταν κάποιος που έχει μολυνθεί πάει στην τουαλέτα και δεν πλύνει καλά τα χέρια του θα μολύνει όλες τις επιφάνειες που θα αγγίξει στη συνέχεια αφήνοντας πάνω σε αυτές τα αυγά των παρασίτων.
Έτσι όταν κάποιος άλλος ακουμπήσει τις επιφάνειες θα κολλήσει στα χέρια του τα αυγά και αν φάει κάτι με άπλυτα χέρια θα καταπιεί τα αυγά και θα μολυνθεί και ο ίδιος.

Τις περισσότερες φορές η νόσος είναι ασυμπτωματική ή παρουσιάζεται με πολύ ήπια συμπτώματα.

Το πιο χαρακτηριστικό και σε πολλές περιπτώσεις το μοναδικό σύμπτωμα είναι η έντονη και βασανιστική φαγούρα στον πρωκτό, ιδίως τη νύχτα.Έτσι πολλές φορές εμφανίζεται αϋπνία με αποτέλεσμα νευρικότητα και κόπωση την ημέρα. Άλλα συμπτώματα είναι πόνος στην κοιλιά, ανορεξία, ναυτία και έμετος.

Στα κορίτσια σπάνια οι σκώληκες μπορεί να εισέλθουν στον κόλπο και να προκαλούν κνησμό, αλλά και στην ουρήθρα και στις σάλπιγγες δημιουργώντας απόφραξη.

Η εξέταση των κοπράνων δε βοηθάει στη διάγνωση, καθώς τα σκουλήκια και τα αυγά υπάρχουν σε μικρό βαθμό ή καθόλου στα κόπρανα.

Η διάγνωση γίνεται με χρήση κολλητικής ταινίας που τοποθετείται στην περιπρωκτική χώρα πιέζοντάς την στο δέρμα και ανάμεσα στις πτυχές του πρωκτού.

Η διαδικασία γίνεται το βράδυ αφού το παιδί έχει πέσει για ύπνο ή νωρίς το πρωί πριν από το μπάνιο και τη χρήση τουαλέτας. Αν το παιδί έχει οξυουρίαση τα αυγά θα κολλήσουν επάνω στην ταινία, την οποία θα εξετάσει ο μικροβιολόγος με το μικροσκόπιο.

Συνήθως απαιτείται η επανάληψη της διαδικασίας σε διαφορετικές ημέρες, καθώς το πρώτο δείγμα ανιχνεύει περίπου το 50% των περιπτώσεων.

Επίσης αν κοιτάξετε προσεκτικά το παιδί σας στην περιοχή του πρωκτού κατά τη διάρκεια της νύχτας θα δείτε τους σκώληκες και έτσι θα επιβεβαιωθεί η διάγνωση.

 

Αν το παιδάκι σας έχει οξυουρίαση θα πρέπει να πάρει φαρμακευτική αγωγή, αλλά το ίδιο πρέπει να κάνουν και όλοι όσοι ζουν στο σπίτι καθώς το παράσιτο μεταδίδεται πολύ εύκολα. Η υποτροπή, δηλαδή η επανεμφάνιση της νόσου, είναι πιθανό να συμβεί ακόμα και μετά τη φαρμακευτική αγωγή.

 Μέτρα προφύλαξης

Κάνετε μπάνιο κάθε πρωί. Επειδή το παράσιτο γεννά τα αυγά του τη νύχτα το πλύσιμο της περιπρωκτικής περιοχής το πρωί μειώνει την πιθανότητα επαφής με τα αυγά.
Αλλάζετε εσώρουχα και σεντόνια καθημερινά.
Επειδή τα αυγά είναι ευαίσθητα στο φως απλώνετε τα κλινοσκεπάσματα στον ήλιο.
Κόβετε τα νύχια του παιδιού σας, αποθαρρύνετε το φάγωμα των νυχιών και το ξύσιμο της περιπρωκτικής χώρας, ώστε να μειώσετε τον κίνδυνο επαναμόλυνσης.
Καθαρίζετε τη λεκάνη της τουαλέτας καθημερινά.
Πλένετε τα χέρια σας μετά τη χρήση τουαλέτας, πριν από το φαγητό και μετά την αλλαγή της βρεφικής πάνας.

Χριστίνα Ι. Μπουντούρη
Γενικός – Οικογενειακός Ιατρόςwww.bountouri.gr
grnews

Αυτό κι αν είναι Success Story: Βρέφη παραμένουν εγκαταλελειμμένα σε νοσοκομεία και μαιευτήρια

Πίσω από τους άψυχους αριθμούς της προόδου της οικονομίας και των συζητήσεων με την Τρόικα, σημαντικά κοινωνικά θέματα συνεχίζουν να ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία και να θέτουν εν αμφιβόλω τις κοινωνικές δομές της.

Ιδιαιτέρως, όταν το θέμα έχει να κάνει με βρέφη, τότε η αδυναμία των κοινωνικών δομών φτάνει στα όρια της κοινωνικής σκληρότητας. Κι όμως, συμβαίνει.
Βρέφη και παιδιά που, κατόπιν εισαγγελικής εντολής λόγω διαφόρων κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, βρίσκονται σε αναμονή έως ότου προωθηθούν για φιλοξενία σε ιδρύματα όπως το Κέντρο Προστασίας Παιδιού «Η Μητέρα» και το Αναρρωτήριο Πεντέλης.

Τα εννέα από αυτά προέρχονται από μητέρες-χρήστριες που δεν μπορούν να τα φροντίσουν και τα υπόλοιπα από γυναίκες που ήρθαν, γέννησαν και έφυγαν χωρίς το μωρό τους. Ωστόσο, καθώς τα δύο ιδρύματα αντιμετωπίζουν επιτακτικά προβλήματα υποστελέχωσης –έχουν κλείσει ολόκληρες πτέρυγες– η αναμονή μπορεί να διαρκέσει έως και πολλούς μήνες. Σε περιπτώσεις, πάνω από χρόνο.
Όπως σημειώνει σε σχετικό ρεπορτάζ η Καθημερινή το ίδιο συμβαινει και στο νεογνολογικό τμήμα του ΓΝΑ «Αλεξάνδρα».

Εγκλωβισμένα παιδιά
«Τα παιδιά αυτά είναι "εγκλωβισμένα" στα νοσοκομεία», λέει στην «Κ» η προϊσταμένη της Κοινωνικής Υπηρεσίας του «Αλεξάνδρα» κ. Αθηνά Χαραλάμπους. «Οι συνθήκες φιλοξενίας εδώ δεν είναι οι καλύτερες. Δεν είμαστε ίδρυμα, είμαστε νεογνολογικό τμήμα.
Ενα παιδάκι έξι μηνών (σ.σ. το μεγαλύτερο από τα παιδιά που φιλοξενούνται στο «Αλεξάνδρα» γεννήθηκε τον περασμένο Μάρτιο) χρειάζεται κι άλλα πράγματα, όπως ειδική διατροφή που το νοσοκομείο δεν μπορεί να παρέχει. Δεν έχουμε ιδιαίτερο χώρο γι' αυτά, φιλοξενούνται μαζί με τα υπόλοιπα νεογνά και μάλιστα σε κούνιες παρότι έχουν μεγαλώσει. Τα παιδιά αυτά είναι υγιή, θέλουν αγκαλιά, φροντίδα, ησυχία. Εχουν πολύ μεγάλη ανάγκη την προσωπική επαφή, ένα σημείο αναφοράς. Εδώ δεν μπορούν να το έχουν. Η μακρόχρονη παραμονή στο νοσοκομείο συνιστά παραμέληση, κακοποίηση. Και αυτή η επιβάρυνση που δέχονται θα φανεί αργότερα».
Καθ' ότι ενοποιημένα νοσοκομεία, η Κοινωνική Υπηρεσία του «Αλεξάνδρα» φροντίζει και τα 13 παιδιά που για τους ίδιους λόγους παραμένουν στους νεογνολογικούς θαλάμους του «Ελενα». «Εχουμε τεράστια έλλειψη προσωπικού για να καλύπτουμε όλες αυτές τις ανάγκες», λέει η κ. Χαραλάμπους.
Ιδια εικόνα, ανάλογα προβλήματα και στο Παίδων. Αυτή τη στιγμή στο «Αγία Σοφία» φιλοξενούνται είκοσι παιδιά και επτά στο «Αγλαΐα Κυριακού», ηλικίας από μηνών έως 14 ετών. «Υπάρχουν φορές που τα παιδιά αυτά ξεπερνούν τα 40 μόνο στο "Αγία Σοφία"» λέει στην «Κ» ο διοικητής του Παίδων κ. Εμμανουήλ Παπασάββας.

Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλύτερη πληγή του συστήματος αφορά τα παιδιά που απομακρύνονται από τις οικογένειές τους αλλά αντί να προωθηθούν άμεσα προς υιοθεσία, καθηλώνονται στα νοσοκομεία. «Θα πρέπει να βρεθεί μια λύση. Οταν ένα παιδί είναι υγιές, διατρέχει πολλούς κινδύνους μένοντας εντός του νοσοκομείου, ενώ απασχολεί και το προσωπικό. Δεν είναι κατάλληλο περιβάλλον. Βρισκόμαστε σε συνεργασία με το υπουργείο ώστε να βρεθεί κατάλληλη ενδιάμεση, μη νοσοκομειακή δομή όπου θα φιλοξενούνται αυτά τα παιδιά πριν βρεθεί το κατάλληλο πλαίσιο γι' αυτά».

Το βάρος της κρίσης
Στους θαλάμους των νοσοκομείων με τα εγκαταλελειμμένα παιδιά χτυπά η καρδιά της ελληνικής κρίσης. Από τη μία, τα δεινά οικονομικά των ιδρυμάτων πρόνοιας έχουν συρρικνώσει τη δυναμικότητά τους, αφήνοντας καθ' όλα υγιή παιδιά να μαραζώνουν στις ακατάλληλες δομές των νοσοκομείων, από την άλλη, τα έντονα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες έχουν οδηγήσει σε «έκρηξη» των εγκαταλείψεων βρεφών στα μαιευτήρια.
«Στην κρίση, η χρήση ουσιών έχει αυξηθεί δραματικά», αναφέρει η κ. Αθηνά Χαραλάμπους, προϊσταμένη κοινωνική λειτουργός στο ΓΝΑ «Αλεξάνδρα». «Τα περισσότερα παιδιά που μένουν σε εμάς προέρχονται από μητέρες που κάνουν χρήση και δεν μπορούν να τα φροντίσουν». Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρεμβαίνει η Κοινωνική Υπηρεσία και ενημερώνει τη μητέρα για τις επιλογές της. Συνήθως, οι γυναίκες είναι σύμφωνες να επιληφθεί ο εισαγγελέας Ανηλίκων, τουλάχιστον έως ότου ορθοποδήσουν. Δεν είναι σπάνιο ο εισαγγελέας να αποφασίσει την επανασύνδεση μητέρας και παιδιού στην περίπτωση που η μητέρα ξεκινήσει να παρακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης, όπως του ΟΚΑΝΑ. «Δεν εγκαταλείπουν όλες τα παιδιά τους. Πολλές τα θέλουν, αλλά καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να τα φροντίσουν». Σημειώνεται ότι από τις εννέα γυναίκες χρήστριες που άφησαν το παιδί τους στο «Αλεξάνδρα», οι τέσσερις ήταν φορείς του ΗIV.


Πηγή: iefimerida

Έφηβοι σε επικίνδυνους δρόμους... ζωής Η φυγή του εφήβου από το σπίτι

Η φυγή του εφήβου από το σπίτι είναι ένα φαινόμενο που απασχολεί σε σημαντικό βαθμό τις οικογένειες, ειδικά στις δυτικές κοινωνίες, όπου οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες, συνεπώς και οι συγκρούσεις περισσότερες και εντονότερες.

Η ηλικία κατά την οποία εκδηλώνεται αυτή η ακραία συμπεριφορά είναι κατά μέσο όρο τα 14 με 15 χρόνια και δεν έχουν καταγραφεί σημαντικές διαφορές ανάλογα με το φύλο ή την κοινωνική τάξη.

Ποιο είναι το προφίλ των εφήβων που «το σκάνε» από το σπίτι;

1. Οι μοναχικοί  ή συναισθηματικά ψυχροί έφηβοι, που επιλέγουν την φυγή ως αντίδραση και διέξοδο από το προβληματικό, κακοποιητικό ή απορριπτικό περιβάλλον στο οποίο ζουν. Συνήθως, αυτοί οι έφηβοι είναι απελπισμένοι και βιώνοντας αισθήματα απόγνωσης, επιλέγουν την φυγή ως σωτήρια λύση στον ενδοψυχικό πόνο που τους προκαλεί η μακρόχρονη περίοδος συγκρούσεων και αρνητικών εμπειριών (σωματική και λεκτική βία, αλκοολισμός, χρήση ναρκωτικών κλπ.)

2. Οι έφηβοι που αντιμετωπίζουν ψυχοπαθολογικά προβλήματα και η φυγή τους παίρνει τη μορφή επιθετικής αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η επιθετική τους συμπεριφορά έχει στόχο, κυρίως, τους γονείς ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εξουσίας (καθηγητές, αστυνομία, συγγενείς κλπ.)

3. Οι έφηβοι οι οποίοι είναι ενταγμένοι σε μια ομάδα παραβατών. Σε αυτή την φάση ανάπτυξης η παρέα συνομηλίκων, συνήθως, επηρεάζει περισσότερο τους εφήβους από ότι οι γονείς. ιδιαίτερα όταν οι γονείς δείχνουν αδύναμοι να χειριστούν τις αλλαγές στην συμπεριφορά των εφήβων.

4. Οι έφηβοι οι οποίοι βιώνουν σε υπερβολικό βαθμό την ανάγκη να ανακαλύψουν τον κόσμο, να ελέγξουν και να κυριαρχήσουν στην ζωή τους, να ανακαλύψουν την ταυτότητά τους, να ζήσουν την περιπέτεια.

Γενικότερα, φαίνεται πως η ανάγκη του εφήβου να απομακρυνθεί από συγκρουσιακές οικογενειακές ή διαπροσωπικές σχέσεις και οι αμφιβολίες–ανασφάλειες του σχετικά με τη ταυτότητά του, τον οδηγούν στο να αναζητήσει την ελευθερία του -όπως ήδη την έχει φαντασιωθεί- μακριά από κάθε είδους περιορισμούς.

Πόσο διαρκεί συνήθως η περιπλάνηση των εφήβων;

Η χρονική διάρκεια της περιπλάνησης μπορεί να κυμαίνεται από λίγες μέρες (2-3 εικοσιτετράωρα), βδομάδες έως και μήνες, χρόνια. Μερικοί έφηβοι προετοιμάζονται και οργανώνουν καλά την φυγή τους, ενώ άλλοι φεύγουν μη έχοντας εξ’ αρχής σκοπό να απομακρυνθούν για καιρό.

Τι πετυχαίνει ο έφηβος με τη φυγή;

Η φυγή οδηγεί σε μια βίαιη ρήξη με το οικογενειακό περιβάλλον. Ένα οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο ο έφηβος, πιθανόν, ασφυκτιά, βιώνει ψυχικό πόνο και δεν βρίσκει τις διεξόδους που αναζητά. Μέσα από το «παιχνίδι» της περιπλάνησής του, ο έφηβος, από τη μία πλευρά καταφέρνει να επιβεβαιώσει την ταυτότητά του απέναντι στους άλλους και να μειώσει τα αισθήματα ανεπάρκειας που βιώνει, ενώ ταυτόχρονα εκδικείται τους γονείς για την άδικη συμπεριφορά απέναντί του ή την αδυναμία τους να λύσουν τα προβλήματα που προκύπτουν.

Η σπουδαιότητα της σχέσης πατέρα-γιου

Το πρότυπο του πατέρα παίζει καθοριστικό ρόλο στο πως θα αντιδράσει το έφηβο αγόρι.  Τα αγόρια  (υποσυνείδητα) ανταγωνίζονται την πατρική εικόνα που έχουν στο νου τους  και προσπαθούν να την ξεπεράσουν, έτσι ώστε να νιώσουν ότι οι άλλοι τους αναγνωρίζουν ως ισχυρούς. Αν ο πατέρας δεν συνειδητοποιήσει αυτή την ανάγκη του εφήβου, και παραμείνει άκαμπτος και αδιάλλακτος στις θέσεις του, μπορεί να οδηγήσει το αγόρι σε καταστροφικές συμπεριφορές. Το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να επέλθει και με έναν πατέρα που αδυνατεί να ελέγξει τις ακραίες συμπεριφορές του εφήβου. Οι μη αποφασιστικοί και ευαίσθητοι πατέρες βιώνονται τελικά ως αδύναμοι, χωρίς κύρος. Η απότομη απομυθοποίηση της πατρικής εικόνας  έχει επιπτώσεις στον ψυχισμό του αγοριού, το οποίο νιώθει να καταρρέει μέσα του το πρότυπο ταύτισης του.

Τι πρέπει να προσέχουν οι γονείς για να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις;

Αξίζει να τονιστεί ότι  ο έφηβος που συμβιώνει αρμονικά με το οικογενειακό του περιβάλλον σπάνια εμφανίζει περιστατικά φυγής λόγω συγκρούσεων.  Για να υπάρχουν αρμονικές σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας προαπαιτείται:

• σεβασμός στην προσωπικότητα κάθε μέλους.
• αναγνώριση δικαιωμάτων αλλά και υποχρεώσεων  σε όλα τα μέλη.
• αποφασιστικότητα των γονέων και τοποθέτηση ορίων όταν χρειάζεται.
• αποκατάσταση μη λειτουργικών τακτικών.
• αποφυγή διαιώνισης άλυτων προβλημάτων.
• αποκατάσταση της οικογενειακής ισορροπίας μετά από ρήξη.
• διαλλακτικότητα-επικοινωνία.
• συναισθηματική εκφόρτιση των μελών. 
• θετικό πατρικό πρότυπο.

apodoxi

Λήξη Amber Alert: Βρέθηκε ο 15χρονος 😃

Εντοπίστηκε πριν λίγη ώρα στην περιοχή της Γλυφάδας ο 15χρονος που είχε εξαφανιστεί.

Τα ξημερώματα έφυγε από το σπίτι του με το ποδήλατο αφήνοντας ένα σημείωμα, και αναζητούνταν από τους γονείς του.