Καλλιεργήστε το Αίσθημα Δικαίου στο παιδί σας

«Ποιο το όφελος αν δημιουργείς πολλούς φτωχούς με την εκμετάλλευση και κατόπιν ανακουφίζεις έναν με την ελεημοσύνη;
Αν δεν υπήρχε το πλήθος των εκμεταλλευτών δεν θα υπήρχε ούτε το πλήθος των εξαθλιωμένων»

Γρηγόριος ο Θεολόγος

 «Όποιος νικιέται πάντοτε από τα χρήματα είναι αδύνατον να γίνει ποτέ δίκαιος»

Δημόκριτος

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι στη ζωή κυριαρχεί η αδικία.
Αυτό όμως δεν αφορά εσάς, αφού έχετε ιερό καθήκον να «καλλιεργήσετε» από νωρίς το αίσθημα δικαίου στο παιδί σας.

Εξηγήστε τα οφέλη της δικαιοσύνης:
    Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να του αναλύσετε την τεράστια σημασία της απόδοσης δικαιοσύνης σε κάθε έκφανση της ζωής, ανεξάρτητα του δείκτη δυσκολίας. Αν καταλάβει ότι η μη επικράτηση της δικαιοσύνης, από τα πιο απλά πράγματα της καθημερινότητας μέχρι τα πιο σημαντικά, είναι σκέτη καταστροφή, έχετε κάνει ένα πολύ καλό ξεκίνημα.

Λειτουργήστε διαλλακτικά στις ενστάσεις του:
    Δώστε στο παιδί το ελεύθερο να σας εκφράζει με κόσμιο τρόπο τη δυσαρέσκειά του, όποτε νιώθει ότι αδικείται. Με αυτόν τον τρόπο, το κέρδος είναι διπλό. Και θα αποκτήσει το θάρρος της γνώμης του και θα αρχίσει να καλλιεργείται μέσα του το αίσθημα δικαίου.

Βοηθήστε το να ξεχωρίζει το δίκαιο από το άδικο:
    Αρκετά παιδάκια, όταν είναι σε μικρή ηλικία, θεωρούν ότι επειδή θέλουν κάτι, το δικαιούνται κιόλας. Με απλά λόγια, προσωπική επιθυμία και δικαιοσύνη είναι ένα και το αυτό στο μυαλουδάκι τους. Εσείς λοιπόν πρέπει με διάλογο και μέσα από παραδείγματα, να το βοηθήσετε να αντιληφθεί ότι αυτά τα δύο δεν πάνε απαραίτητα μαζί.

Φροντίστε να μπει νοερά στη θέση του αδικημένου:
    Είναι άκρως διδακτικό για το παιδί να περάσει νοερά στην αντίπερα όχθη. Να μπει δηλαδή στα παπούτσια αυτού που υφίσταται μιας άδικη συμπεριφορά από εκείνο, προκειμένου να αντιληφθεί πόσο άσχημα θα ένιωθε στη θέση του. Αν λοιπόν γίνει μέρος της φιλοσοφίας και της κοσμοθεωρίας του παιδιού ο αλτρουισμός και η ευτυχία του συνανθρώπου, το μόνο εύκολο είναι να γίνει δίκαιο όσο μεγαλώνει.

Πηγή: mother.gr

Άλλο Εκπαίδευση, άλλο Παιδεία

Οι άνθρωποι τείνουν να συγχέουν την εκπαίδευση με την παιδεία. Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες.

Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου. 

Η Παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός. 
Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οποίου αποκτάς γνώσεις, που με τη σειρά τους θ᾽ αποτελέσουν εφόδιο για ένα καλό βιοτικό επίπεδο.

Στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει τέτοια πληθώρα εκπαιδευτικών μέσων και πτυχίων που φτάνουν να γεμίσεις έναν τοίχο. Στην ουσία, όμως, οι άνθρωποι είναι απαίδευτοι. Οι παλιότεροι μπορεί να μην είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν, όμως, είχαν ιδιαίτερα αυξημένη την αίσθηση δικαίου. 

Τώρα γιατί εμείς χάσαμε την ουσία, είναι απορίας άξιο. Προσποιούμαστε πώς γνωρίζουμε τα πάντα κι εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Μπορεί να μάθαμε να μιλάμε πολλές και διαφορετικές γλώσσες αλλά δε μιλάμε την κυριότερη: αυτή της πεπαιδευμένης αντίληψης.
Παιδεία: ένας τόσο ηχητικά εύκολος, μα τόσο δυσπρόσιτος στην πράξη όρος. Κανένας απ᾽ τους φιλοσόφους δεν όρισε τον όρο «εκπαίδευση» παρά μόνο τον όρο της παιδείας και ποτέ δεν έκανε το λάθος να τους ταυτίσει. Ίσως γιατί ήξεραν ποιο απ᾽ τα δυο είναι ο θεμέλιος λίθος μιας υγιούς προσωπικότητας και κοινωνίας. 

Εκπαίδευση χωρίς Παιδεία μοιάζει με δέντρο χωρίς κορμό. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους με πτυχία, μα με παιδεία λίγους. 

Κι ας πιστεύουν λανθασμένα πως το ένα επιφέρει το άλλο.

Αν υπήρχε ουσιαστική Παιδεία θα υπήρχε σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Θα υπήρχε δικαιοσύνη. Ο κόσμος θα έβλεπε όμορφες και άσπρες μέρες. Οι μαύρες  μέρες που ζούμε είναι προϊόν της εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται απ᾽ τους μεγάλους για να χειραγωγήσουν τους λαούς. Το χέρι του ανθρώπου που έχει γαλουχηθεί με τα ιδανικά της παιδείας δεν οπλίζεται ποτέ για να επιτεθεί. Ο άνθρωπος ο πεπαιδευμένος δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή, την τιμά, τη σέβεται και την υπερασπίζεται.

Σίγουρα η εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας. Χωρίς αυτήν ο πολιτισμός μας δε θα είχε κάνει άλματα. Το πρόβλημα δεν είναι η εκπαίδευση ως μορφωτικό αγαθό, αλλά η έλλειψη της ουσιαστικής παιδείας ως βάση για να στηριχθεί και να ευοδώσει. Κανένα βιβλίο και δε θα στη διδάξει. 

Η οικογένεια σου κι η ίδια η ζωή θα στη μάθουν, αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά να αφουγκραστείς τα γεγονότα γύρω σου. Δυστυχώς στους τέσσερις μουντούς τοίχους του σχολείου η κριτική σκέψη αντικαθίσταται απ᾽ την παπαγαλία. Τα παιδιά μαθαίνουν για τις ιδέες της παιδείας χωρίς να μπορούν να τις αντιληφθούν πρακτικά.

Μα πώς θα μάθουμε να φερόμαστε σαν κοινωνικά όντα όταν μεγαλώνουμε σ᾽ ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δε σέβεται τη διαφορετικότητα και προάγει ως την παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης; 

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως οραματίζομαι μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους. Μια κοινωνία που χαμογελά συχνότερα, που είναι αισιόδοξη και που δε λειτουργεί τυχοδιωκτικά για άτυπα χαρτιά πιστοποίησης ικανοτήτων. Οφείλουμε να πλάσουμε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικής συνείδησης κι όχι τεχνογνωσίας. Μια πραγματικότητα που δε θα φοβίζει τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν. Που θα τους μάθει να συνυπάρχουν αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.

Η Παιδεία είναι σαν τον αέρα: Μόλις βρει μια μικρή χαραματιά στην ψυχή μας, ορμάει μέσα γυρεύοντας να γεμίσει το κενό που συνάντησε. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Ευαγγελία Τζιάκα – www.ilov.gr

Τα παιδιά δεν γεννιούνται άπληστα. Γίνονται!

Θέλει όλα τα παιχνίδια στο παιχνιδάδικο, όλες τις σοκολάτες στο σουπερμάρκετ και βέβαια όλη την τούρτα δική του. 

Είναι φυσιολογική αυτή του η απληστία;

Teaching Your Kid Not to Be Greedy

Η αλήθεια είναι πως η απληστία είναι ένα συναίσθημα που χαρακτηρίζεται από μεγάλες δόσεις παραλόγου. Γι' αυτό ακριβώς και εκ πρώτης όψεως έχει κάτι το παιδικό. 

Τα παιδιά βλέπουν κάτι και το θέλουν, χωρίς ενοχές και ενδοιασμούς. Αρπάζουν το παιχνίδι του άλλου παιδιού, επειδή «τους γυάλισε», χωρίς να σκεφτούν ή να ακούσουν τίποτα. Με την ίδια ευκολία, όμως, το ξεχνάνε και το δίνουν πάλι πίσω. 

Τα παιδιά δεν είναι άπληστα, είναι απλώς παρορμητικά. Θέλουν αμέσως αυτό που βλέπουν, και το ξεχνάνε την επόμενη στιγμή. Μπορούν, όμως, εύκολα να γίνουν άπληστα, αν καταλάβουν ότι έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ο,τιδήποτε επιθυμήσουν, πριν καν το ζητήσουν.

Πώς θα τιθασεύσω την απληστία του;

    Η απληστία είναι μια πρωτόγονη παρόρμηση. Ο παρορμητισμός και η επιτακτικότητα που χαρακτηρίζουν τον παιδικό τρόπο ικανοποίησης αναγκών αλλάζουν μόνον όταν τα παιδιά αρχίζουν να ωριμάζουν. 
Μέχρι τότε, όμως, τι γίνεται; 
Υπάρχει τρόπος να καταστείλουμε τα ακόρεστα συναισθήματά του; 

Σας δίνουμε μερικές ιδέες:

1. Δώστε το καλό παράδειγμα

    Ακόμη κι εμείς οι ενήλικοι κατά καιρούς συμπεριφερόμαστε σαν «άπληστα παιδιά». Συχνά παρασυρόμαστε από τις επιθυμίες μας, και ακόμα συχνότερα μπερδεύουμε το «ευχαριστιέμαι» με το «ξοδεύω», και το «υπάρχω» με το «έχω». 

Έτσι και με τα παιδιά μας, συχνά τείνουμε να πιστέψουμε ότι η ευτυχία τους βρίσκεται ή τουλάχιστον εξαρτάται από την αφθονία αγαθών και ότι καλοί γονείς είμαστε μόνον όταν τους την προσφέρουμε. 

Στην εποχή αυτή της αφθονίας, η «έλλειψη» ή η «μη εκπλήρωση» είναι λέξεις που μας τρομάζουν, ιδιαίτερα όταν αφορούν τα παιδιά. Μερικοί από εμάς συγχέουμε τόσο πολύ τις ζωτικές ανάγκες (αγάπη, τρυφερότητα, σωματική επαφή, κατανόηση) των παιδιών με τις παροδικές τους επιθυμίες, που πιστεύουμε ότι θα τα βλάψουμε ανεπανόρθωτα αν δεν τους εξασφαλίσουμε αφθονία υλικών αγαθών. 
Αν εμείς οι ίδιοι είμαστε άπληστοι, σαφώς και δεν μπορούμε να πείσουμε το παιδί για το αντίθετο. 
Αν εμείς οι ίδιοι δίνουμε μεγάλη σημασία στα υλικά αγαθά, τότε και εκείνο θα πάρει το μήνυμα ότι η αξία στην κοινωνία μετριέται με την ποσότητα και όχι με την ποιότητα. 
Έτσι, μεγαλώνοντας θα υποφέρει από ένα διαρκές και ανούσιο ανικανοποίητο συναίσθημα, ενώ η αυτοεκτίμησή του θα συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με τα υλικά αγαθά. 

Αυτό που θα πρέπει να του εξηγήσουμε είναι ότι στη ζωή τίποτα δεν μας προσφέρεται απλόχερα και, βέβαια, πως η ευτυχία συνδέεται με τα απλά πράγματα της καθημερινότητας και όχι με τα υλικά αγαθά.

2. Μην ικανοποιείτε κάθε τους επιθυμία

    Τα παιδιά που αποκτούν ό,τι ζητούν, στην ενήλικη ζωή τους δεν μπορούν να διαχειριστούν την απογοήτευση. Αν δεν μάθουν να «δουλεύουν» -ή έστω να περιμένουν- για να αποκτήσουν κάτι, θα είναι μονίμως ανικανοποίητα. 

Αν αφήσουμε το παιδί να πιστεύει ότι κάθε επιθυμία του είναι για εμάς υποχρέωση, το μόνο σίγουρο είναι πως θα γίνει αλαζόνας. 

Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να του δίνουμε την ευκαιρία να εκφράζει τις επιθυμίες του, αλλά όχι να τις πραγματοποιούμε άμεσα. 
Μόνο έτσι μπορεί να μάθει να ονειρεύεται, να φαντάζεται τον εαυτό του μελλοντικά, να ξεχωρίζει και να νιώθει τη στιγμή που οι επιθυμίες του εκπληρώνονται. Αυτή η τόσο σημαντική εμπειρία το βοηθάει και σε κάτι ακόμη: 

Να αποδεσμευτεί από την παιδική φαντασίωση της παντοδυναμίας: «Εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, όλα περιστρέφονται γύρω από μένα και τις επιθυμίες μου».

3. Μιλήστε τους για τα χρήματα

    Ακόμη και ένα πεντάχρονο παιδί μπορεί να αξιολογεί την αξία των πραγμάτων, αρχίζοντας με το να μάθει να πληρώνει. 
Ένας μικρός κουμπαράς και μερικές απλές συμβουλές αρκούν για να του διδάξουν την έννοια της οικονομίας. 
Την επόμενη, λοιπόν, φορά που θα αναπηδήσει μέσα στο κατάστημα δώρων και θα αναφωνήσει: «Το θέλω αυτό», μπορείτε να του απαντήσετε: 
«Μπορείς να το πάρεις με τα δικά σου χρήματα».

4. Μάθετέ τους να βάζουν προτεραιότητες

    Οι γιορτές, τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές ημέρες για έξαρση της παιδικής απληστίας. 
Και βέβαια οι διαφημίσεις συμβάλλουν κατά πολύ σ' αυτήν. 
Για να τα βοηθήσετε να διαλέξουν κάποιο δώρο και να μην πελαγοδρομούν απέναντι στην πληθώρα των προσφερόμενων προϊόντων, δώστε τους μία κόλα χαρτί και πείτε τους να φτιάξουν μία λίστα με τρία πράγματα που θα επιθυμούσαν. 
Μετά ρωτήστε τους πιο απ' όλα θα ήθελαν περισσότερο. Αυτό θα τα βοηθήσει πολύ να μάθουν να βάζουν προτεραιότητες.

5. Ανταμείψτε τα, αλλά όχι άμεσα 

    Κάθε παιδί έχει ανάγκη από την ανταμοιβή, αλλά -επειδή από φύση τους είναι ανυπόμονα- πάντα την επιζητούν πιεστικά και άμεσα. 
Αν, για παράδειγμα, του τάξετε κάποιο παιχνίδι σαν επιβράβευση που μάζεψε τα πράγματά του, αγοράστε το αλλά όχι άμεσα. Αφήστε να περάσει κάποιος χρόνος, για να τσεκάρετε αν χάσει το ενδιαφέρον του, αλλά και για να το μυήσετε στην υπομονή.

6. Μάθετέ τους να εκτιμούν τις αληθινές αξίες

    Όταν τα παιδιά έχουν οτιδήποτε θελήσουν, σίγουρα θα μπερδέψουν το συναίσθημα με τα υλικά αγαθά. Κινδυνεύουν, λοιπόν, να αρχίσουν να αδιαφορούν για όσους τα πλησιάζουν χωρίς να φέρνουν τα πολυπόθητα δώρα και θα έχουν δυσκολία να αντιληφθούν τη συμβολική αξία κάθε προσφοράς ή κάθε απλής, καλοπροαίρετης χειρονομίας.

7. Μάθετέ τους να δίνουν στους άλλους

    Με το άλλοθι πως τα παιδιά στενοχωριούνται εύκολα, συχνά αποφεύγουμε να τους μιλήσουμε για την «άσχημη» πλευρά της ζωής. Μη φοβάστε να μιλήσετε μαζί του γι' αυτήν. 

Εξηγήστε του πως υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν παιχνίδια και ότι όλα δεν ζουν κάτω από ιδανικές συνθήκες. Κι όσοι έχουν τη δυνατότηταν οφείλουν να τα βοηθούν. 

Επίσης, όταν πλησιάζουν γιορτές, προτείνετέ του να κάνετε μαζί ένα ξεκαθάρισμα στα παιχνίδια του. 
Πείτε του πως όσα δεν θέλει πια, θα πάνε σε παιδιά που δεν έχουν καθόλου παιχνίδια. Αυτό θα το βοηθήσει όχι μόνο να αναπτύξει μια κριτική σκέψη («αυτό είναι καλό, το άλλο άχρηστο»), αλλά και να μάθει την έννοια της γενναιοδωρίας.

8. Ξοδέψτε περισσότερο χρόνο απ' όσο χρήματα

    Κάποιοι γονείς αναπτύσσουν συναισθήματα ενοχής απέναντι στα παιδιά τους για διάφορους λόγους. Ενδέχεται να δουλεύουν πολλές ώρες και να μην μπορούν να τους αφιερώσουν χρόνο, να μαλώνουν μαζί τους ή να είναι πολύ αυστηροί και μετά να το μετανιώνουν, ή να έχουν χωρίσει. 
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, αισθάνονται ότι το παιδί δεν είναι ευτυχισμένο εξαιτίας τους και προσπαθούν να το ικανοποιήσουν με δώρα, για να εξαγοράσουν την αγάπη του. 
Στην ουσία, είναι σαν να του λένε: «Αγάπα με, είμαι καλός γονιός». 
Η υπερπροσφορά δώρων συνιστά ένα «άλλοθι» όταν δεν αισθανόμαστε επαρκείς ως γονείς. Όμως, το μεγαλύτερο δώρο για ένα παιδί είναι η πραγματική αγάπη, αυτή που δεν παζαρεύεται, αλλά που μεταφράζεται με το ενδιαφέρον μας, την επικοινωνία μας, την κατανόηση και το χρόνο που περνάμε μαζί τους.

9. Διδάξτε τους την απόλαυση

    Μια βόλτα στο πάρκο, μια εκδρομή στην εξοχή, ένα πάρτι-έκπληξη είναι μικρές απολαύσεις που γίνονται χωρίς να κοστίζουν τίποτα. Μυήστε το σ' αυτές.

10. Μήπως φταίω εγώ που είναι τόσο άπληστο;

    Τα παιδιά δεν γεννιούνται άπληστα. Γίνονται. Κι αυτό γιατί ορισμένοι γονείς δυσκολεύονται να εκφράσουν την αγάπη τους με λόγια ή με απλές συμπεριφορές - μια τρυφερή αγκαλιά, ένα «μπράβο», που το παιδί έχει ανάγκη, και στρέφονται στα δώρα. 

Έτσι χάνουν τη συναισθηματική επαφή μαζί του, ενώ του περνούν το μήνυμα ότι η αγάπη εκφράζεται μόνο με την ύλη. 

Τα παιδιά αυτά μπαίνουν στη λογική τού να ζητούν συνεχώς από τους γονείς και γίνονται χειριστικά απέναντί τους. 
Πολλοί γονείς, επίσης, στερημένοι οι ίδιοι στα παιδικά τους χρόνια, θεωρούν ότι το παιδί τους πρέπει να έχει «τα πάντα», για να μη νιώσει όπως εκείνοι όταν ήταν παιδιά. 
Όμως, τόσο η στέρηση όσο και η αλόγιστη παροχή υλικών αγαθών μπορούν να οδηγήσουν στην απληστία.

imommy

Μήπως μεγαλώνουμε παιδιά με υπερτροφικό "ΕΓΩ";

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η απομάκρυνση από τις παραδοσιακές κοινωνίες και σχέσεις (γειτονιά, οικογένεια) μεγαλώνουν τα παιδιά με πιο υπερτροφικό "ΕΓΩ". 

Αυτό σημαίνει ότι τα ίδια νιώθουν ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους. 

Είναι απαραίτητο λοιπόν να τους μιλήσουμε και να τους διδάξουμε τι είναι η ηθική νοημοσύνη.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης - Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, 

εξηγεί ότι η ηθική νοημοσύνη είναι ο σεβασμός στις αξίες των άλλων και η ικανότητα να ξεχωρίζουμε το σωστό από το λάθος. 

Παρακάτω αναφέρει τις βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης και τους λόγους που πρέπει να τις διδαχθεί κάθε παιδί και έφηβος.

Ο σεβασμός και η ευγένεια είναι τα βασικά στοιχεία που δείχνουν ότι εκτιμάμε τους άλλους και φερόμαστε πολιτισμένα. 

Διδάξτε στο παιδί σας να σέβεται και ενισχύστε τους καλούς τρόπους. 

Είναι σημαντικό να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα σε εσάς και το παιδί σας. Είναι ένα εφόδιο που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή.

Διδάξτε στο παιδί σας την αξία της Καλοσύνης. Να του μάθετε να νοιάζεται για τα συναισθήματα των άλλων και όχι μόνο για τα δικά του. Μιλήστε του για τις ανιδιοτελείς πράξεις, ότι πρέπει να καθορίζονται από ευγενή κίνητρα και όχι από προσωπικό συμφέρον.

Μιλήστε στο παιδί σας για τη Δικαιοσύνη και εξηγήστε τους λόγους που πρέπει να φέρεται δίκαια στους άλλους, καθώς και τρόπους να αντιδρά απέναντι στο άδικο.

Οι παραπάνω παράγοντες επιδρούν στη ψυχοσύνθεση του παιδιού όταν πρέπει να πάρει μία απόφαση και ενισχύουν την ηθική του συνείδηση. 
Μέσα από αυτή το παιδί έχει μία ξεκάθαρη αντίληψη να μπορεί να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. 

Παράλληλα, μιλήστε στο παιδί σας για σύγχρονα κοινωνικά θέματα (μετανάστευση, θρησκεία, χρώμα, φύλο κ.α.), ζητήστε την άποψη του και ευαισθητοποιήστε το σχετικά με αυτά.

Συμβουλή Ειδικού:
Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν τη συναισθηματική ασφάλεια. Καλλιεργήστε από νωρίς στο παιδί σας αξίες και διδάξτε του την αυτοπειθαρχία. Βοηθήστε το να θέσει στόχους και να προσπαθεί πάντα να τους επιτυγχάνει.

infokids

-------------

Το χαμομηλάκι λέει: Μιλήστε στα παιδιά σας για το Θεό, φέρτε τα κοντά Του. Έτσι θα αναπτυχθεί και θα ριζώσει μέσα τους η Ηθική Νοημοσύνη

Μάθετε τα παιδιά σας να νοιάζονται

Ένα συγκλονιστικό βίντεο 

για την αλληλεγγύη μεταξύ των παιδιών!

Γιατί, αν θέλουμε μία καλύτερη κοινωνία, 

πρέπει να εκπαιδεύσουμε σωστά τα κάτω των 10 ετών μέλη της…

Δείτε, κλάψτε, εκπαιδεύστε τα παιδιά σας.

https://www.youtube.com/watch?v=Wdu2pWGoeh0

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ηθική νοημοσύνη: Το καλύτερο δώρο στα παιδιά μας!!

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων.
Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ' ένα παιδί.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;
Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. 

Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. 

Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης
Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.
Ενσυναίσθηση: 

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.
Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.
Συνείδηση: 

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.
Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).
Αυτοέλεγχος: 

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.
Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.
Σεβασμός: 

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.
Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.
Καλοσύνη: 

Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.
Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.
Ανεκτικότητα: 

Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.
Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.
Δικαιοσύνη: 

Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.
Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού
Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. 

Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

* Να σκέφτεστε θετικά
* Μάθετε να ζείτε τη στιγμή
* Κατεβάστε ταχύτητα
* Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια
* Γίνετε χαρούμενοι
* Βρείτε την ψυχή σας
* Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις
* Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε...
* ...και ποτέ δεν είναι αργά

Αναλυτικά τα παραπάνω εδώ

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνί
Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Της Ελένης Χαδιαράκου

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Μικρό Κοριτσάκι, Ωραία Ψυχή!

Το κοριτσάκι πήγε να αγοράσει ένα σπέσιαλ παγωτό. 

Τελικά προτίμησε το απλό παγωτό, χωρίς σιρόπι και αμύγδαλα.

Δείτε το video...

https://www.youtube.com/watch?v=VTiFJNL_HGQ

Το Χαμομηλάκι

Οικογένεια: Ο πιο σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη της ηθικής του παιδιού. - Raising a Moral Child

#Οικογένεια, #Ηθική Νοημοσύνη, #Ηθικές Αξίες

Raising a Moral Child

Οι θεωρητικοί της κοινωνικής μάθησης πιστεύουν ότι η οικογένεια είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη της ηθικής ενός παιδιού. Οι γονείς αποφασίζουν σε ποια κοινωνικά ερεθίσματα θα εκτεθούν τα παιδιά τους και τι θα μάθουν.
Αυτοί καθορίζουν ποιες είναι οι κατηγορίες συμπεριφοράς που ορίζονται ως καλές, και επομένως θα επιβραβευθούν και θα ενθαρρυνθούν. Και τέλος, ποιες θεωρούνται κακές, και κατά συνέπεια θα αποθαρρυνθούν και θα κατασταλούν.

Οι γονείς διδάσκουμε στα παιδιά μας καθημερινά αξίες και ηθική με άμεσους κι έμμεσους τρόπους. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να δείτε αν τα μαθήματα που διδάσκετε στα παιδιά σας είναι αυτά που θέλετε να μάθουν.

Διδάξτε τα μέσα από παραδείγματα
Αν λέτε στο παιδί σας πως η ειλικρίνεια είναι σημαντική, να είστε κι εσείς ειλικρινείς. 
Αν το παιδί σας ακούει να λέτε στον υπάλληλο ενός καταστήματος ότι επιστρέφετε ένα προϊόν επειδή είναι ελαττωματικό, ενώ στην πραγματικότητα απλά αλλάξατε γνώμη, αυτό διδάσκει στο παιδί πως η ειλικρίνεια είναι σημαντική μόνο όταν σας βολεύει, δεν σας κοστίζει χρήματα και δεν σας βάζει σε μπελάδες.

Εξηγείστε τους λόγους για τις αποφάσεις σας που στηρίζονται στην ηθική
Αν αποφασίσετε να δώσετε χρήματα για φιλανθρωπικό σκοπό πείτε στο παιδί σας τι κάνετε και εξηγείστε του το γιατί. 
Αν αποφασίσετε να ετοιμάσετε ένα γεύμα για έναν άρρωστο γείτονα, δείξτε στο παιδί σας τι κάνετε και γιατί. 
Δεν καυχιέστε. 
Διδάσκετε στο παιδί σας πώς να νοιάζεται για τον συνάνθρωπο.

Μην υπερβάλλετε με κανόνες που παραβιάζονται
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας απλά μαθαίνουν την διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους. 
Αν εκρήγνυσθε όταν παίρνουν μια λάθος απόφαση, τα διδάσκετε να λένε ψέματα ως αυτοάμυνα. Αντ’αυτού, διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Επιτρέψτε στα παιδιά σας να παραδεχτούν το λάθος τους και να μάθουν πώς να το διορθώσουν.

Δώστε στα παιδιά ευκαιρίες να εφαρμόσουν τις οικογενειακές αξίες στην πράξη.
Πολύ συχνά οι γονείς χρησιμοποιούν μεγάλα λόγια για ορισμένες αξίες. Τα παιδιά βλέπουν την υποκρισία, όταν μιλούν για πράγματα που στην πραγματικότητα δεν κάνουν. 
Κάντε μια προσπάθεια να συμμετέχετε σε κοινοτικές δραστηριότητες, όπως τη μεταφορά τροφίμων, τη συλλογή ρούχων και άλλα προγράμματα βοήθειας. 
Δείξτε στα παιδιά σας ότι η οικογένειά σας νοιάζεται για τους συνανθρώπους και βοηθάει αυτούς που έχουν ανάγκη.
Διδάξτε στα παιδιά αξίες μέσα από άμεσα, στοχευμένα μαθήματα.
Μιλήστε για ιδανικά που οικοδομούν τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου και αποσαφηνίστε τις πεποιθήσεις σας. 
Χρησιμοποιήστε ιστορίες ηθικής και αντίστοιχα μαθήματα από γεγονότα και ζωές. 
Αν θέλετε να μάθετε στο παιδί σας την καλοσύνη, τη συμπόνοια και τ’αντίθετά τους, διαβάστε του τα «Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα» του Ντίκενς. 
Αν θέλετε να μάθετε στο παιδί σας για την επιμονή, μιλήστε του για το «Η μικρή ατμομηχανή». 
Αν θέλετε να δώσετε έμφαση στην αξία της ειλικρίνειας, μιλήστε του για την Ιστορία. Αντιπαραθέστε τον μύθο του Αισώπου για τον βοσκό και τον λύκο. 
Αυτές είναι όλες εξαιρετικές ιστορίες που διδάσκουν ηθικές αξίες που όλοι μοιραζόμαστε. Προσφέρουν στα παιδιά συγκεκριμένα, κοινά σημεία αναφοράς σχετικά με την ηθική.

👪👪👪

Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους αυτού του ηλικιακού σταδίου, τα παιδιά σας θα συμπεριφέρονται καλά. Κι αυτό γιατί δεν θέλουν να σας θυμώσουν ή να τιμωρηθούν.
Αλλά σταδιακά αποκτούν και ένα εσωτερικό σύστημα πεποιθήσεων, αξιών και ηθικής, που θα τα καθοδηγεί τα επόμενα χρόνια. 
Όσο θα φεύγουν όλο και πιο μακριά από εσάς, θα χρειάζονται έναν ηθικό χάρτη για να προσανατολίζονται.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Dr. Charles E. Schaefer και Theresa Fay DiGeronimo, «Ages and Stages»
themamagers.gr

«Να ζήσεις πρώτα τη ζωή σου... »

«Να αποκτήσεις εμπειρίες. Να μην βιαστείς να εγκλωβιστείς μέσα σε μία σχέση. Να ζήσεις τη ζωή σου. Να αλλάξεις συντρόφους, να γνωρίσεις ανθρώπους διαφορετικούς. Άνθρωπος που δεν την έχει ζήσει τη ζωή, βγάζει στερητικά. 

Εσύ λοιπόν, να μην βιαστείς. 

Κοίτα να περάσεις καλά τώρα, και κάποια στιγμή, θα βρεις έναν άνθρωπο να νοικοκυρευτείς, να ζήσετε μαζί το υπόλοιπο σας. 

Μην βάζεις στο κεφάλι σου υποχρεώσεις από τώρα. Κοίτα πρώτα να χορτάσεις από τα όσα έζησες, να γεμίσεις, για να μπορέσεις μετά να είσαι εντάξει. Για να μην ψάχνεσαι. Για να μπορέσεις να στεριώσεις.»

Αυτά λέμε στα παιδιά μας…
Και κάπως έτσι, φτιάχνουμε ανθρώπους μαλθακούς, ανίκανους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. 

Δαιμονοποιούμε στα μάτια τους τις σχέσεις λες και πρόκειται για κάποιου είδους καταδίκη. 

Τα μαθαίνουμε πως να προσεγγίζουνε τον άλλον άνθρωπο καθαρά ηδονιστικά, κερδοσκοπικά. 

Προστατεύουμε και τρέφουμε το εγώ τους, ωθώντας τα σε μια νοοτροπία, "ό,τι αρπάξεις", χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς συνέπειες, χωρίς προσπάθεια. Και ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι αυτά τα παιδιά, κάποια στιγμή, αφού κάνουν το κύκλο τους, θα στεριώσουν σε μια σχέση.

Πως; Πως θα συμβεί αυτό; 

Πως αφού τα έχουμε ευνουχίσει; 

Πως αφού ποτές δεν πάλεψαν, να μάθουν να αγαπούν, να μάθουν με τον άλλον άνθρωπο να μοιράζονται, να συνυπάρχουν;

Τα καταστρέφουμε τα παιδιά μας.
Και όχι σε σχέση δε θα μπορέσουν να σταθούν ποτέ, αλλά ούτε και στην ζωή την ίδια.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.

Μια «χαζή» ερώτηση: Θα προτιμούσατε να είναι το παιδί σας έξυπνο ή καλό;

Η απάντηση είναι: «Φυσικά, και τα δύο.»

Αλλά αν δε μπορούσατε να τα έχετε και τα δύο; Τι θα γινόταν αν το παιδί σας ήταν καλό αλλά δεν μπορούσε να είναι και έξυπνο ταυτόχρονα ή το αντίθετο;

Αν απαντήσατε «έξυπνο», μην διαβάσετε άλλο. Το άρθρο αυτό δεν είναι για εσάς. Αλλά αν απαντήσατε «καλό», τότε αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι βλέπετε διαφορετικά το μέλλον του παιδιού σας.

Αν όλα αυτά τα παιχνίδια που ακονίζουν το μυαλό και τη μνήμη αντικαθίσταντο από άλλα που ενισχύουν την ομαδικότητα και τη συνεργασία; 

Κι αν η φιλοσοφία του σχολείου ήταν ότι είναι σημαντικότερο για τα παιδιά να αναπτύξουν την κοινωνικότητα και τη φιλία, αντί να αριστεύσουν στις γραπτές εξετάσεις; 

Κι αν όλες αυτές οι επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις, του τύπου «μοιράσου τα παιχνίδια σου με την αδερφή σου» δεν ήταν μόνο ένας τρόπος να διατηρήσουμε την ησυχία στο σπίτι, αλλά ήταν τα θεμέλια για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού;

Φυσικά, οι γονείς έχουν αναλάβει να μεγαλώνουν ηθικά και καλά παιδιά για χιλιάδες χρόνια. Ως μητέρα ενός παιδιού που πηγαίνει δημοτικό, κάνω το καλύτερο που μπορώ για τη διαπαιδαγώγησή του, με τη λίστα με τα σωστά και τα λάθη μου να είναι τεράστια.

Το να μεγαλώνεις, όμως, ηθικά παιδιά γεννά ορισμένα ερωτήματα, όπως: 

«Πόσα μπορεί να καταλάβει το μυαλό ενός μικρού παιδιού;», 

«Πότε αρχίζουν και καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στο σωστό και το λάθος;», 

«Πόσο σαφής πρέπει να γίνομαι όταν μιλάω για δίκαιο και άδικο;»

Θα σας πω με λίγα λόγια τη γνώμη μου.

Πρώτον, ο Πιαζέ και οι υπόλοιποι φιλόσοφοι του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα έκαναν λάθος όταν υποστήριζαν ότι τα παιδιά πριν την ηλικία των 12 κάνουν συγκεκριμένες σκέψεις, ενώ αργότερα αναπτύσσουν έναν πιο αφηρημένο τρόπο σκέψης. 

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται αφηρημένες έννοιες από πολύ μικρά, οπότε, αν τους μιλάτε για σωστό και λάθος, θα αναπτυχθεί αυτή τους η ικανότητα από νωρίς.

Δεύτερον, οι γονείς μπορούν εύκολα να αιτιολογούν αυτά που λένε στα παιδιά. Αντί να πουν «Μοιράσου τα παιχνίδια σου με την αδερφή σου.», μπορούν να πουν «Μοιράσου τα παιχνίδια σου με την αδερφή σου, γιατί κι εσένα σου αρέσει μερικές φορές να μοιράζεται τα παιχνίδια της μαζί σου.» ή «Μοιράσου μαζί της, γιατί όλοι στο σπίτι μας μοιραζόμαστε πράγματα και είναι σημαντικό.». 

Επίσης, μεγαλύτερες συζητήσεις σχετικά με τις αξίες της οικογένειας βοηθούν τα παιδιά να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα. 

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η ατελείωτη συζήτηση θα αντικαταστήσει την αυστηρότητα των γονιών όπου αυτή χρειάζεται. Απλώς, τα παιδιά πρέπει να έχουν την ευκαιρία να καταλάβουν τους λόγους για τους οποίους μια απόφαση είναι καλύτερη από μια άλλη.

babyads

Μήπως το παιδί μου έχει κλεπτομανία; Αν ναι, τι να κάνω; Is My Child A Kleptomaniac?

Το χαμομηλάκι πιστεύει ότι η ανάπτυξη της Ηθικής Νοημοσύνης του παιδιού μας (με το παράδειγμά μας πρωτίστως) είναι «εκ των ων ουκ άνευ» (sine qua non), προκειμένου να αποφύγουμε ή να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Δείτε σχετικά άρθρα στο τέλος

................................

Από την ψυχολόγο ψυχοθεραπεύτρια Μυρσίνη Κωστοπούλου 

Η φύση και η βαρύτητα της κλεπτομανίας διαφέρει από το παιδί στον ενήλικo διότι τα παιδιά είναι εκ φύσεως λιγότερο λογικά και περισσότερο παρορμητικά. 

Is My Child A Kleptomaniac?

Πώς εκδηλώνεται η κλεπτομανία στο παιδί;

* Τα παιδιά κλέβουν για να κατακτήσουν ένα αντικείμενο, ένα σύμβολο, μια βαθύτερη ανάγκη του εαυτού. Η μοναξιά, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η πίστη ότι δεν τα αγαπάνε, η ανασφάλεια, το αίσθημα απόρριψης, η έντονη ανάγκη αποδοχής, είναι συνήθη κίνητρα της κλεπτομανίας.
Συνεπώς όταν το παιδί κλέβει, δεν κλέβει το αντικείμενο αυτό καθαυτό, αλλά το συναίσθημα που συνοδεύει την απόκτησή του.
* Το παιδί που κλέβει δυσκολεύεται να αντισταθεί στις εσωτερικές του παρορμήσεις. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται αυτά που κλέβει, συνήθως μάλιστα πρόκειται για άχρηστα και περιττά αντικείμενα. Κυριαρχεί μέσα του μια άρρητη επιταγή που του λέει «πάρε ό,τι μπορείς κρυφά», «γέμισε το κενό γρήγορα», μια ανάγκη στην οποία στηρίζεται ο συναισθηματικός κόσμος του παιδιού.
* Το παιδί που κλέβει μπορεί να είναι ψυχαναγκαστικό, να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η πράξη του είναι μη επιτρεπτή. Νιώθει μια αυξημένη ένταση πριν κλέψει και κατά τη διάρκεια της κλοπής η ένταση γίνεται ικανοποίηση και ευχαρίστηση.
* Έχει δυσκολία να μοιράζεται τα προσωπικά του αντικείμενα, επιμονή να κρύβει τα παιχνίδια του, λέει συχνά ψέματα και εκδηλώνει έντονο και δυσανάλογο ενδιαφέρον για αντικείμενα που ανήκουν σε άλλους ή που βλέπει στα καταστήματα.

 

Πώς προτείνετε στους γονείς να αντιμετωπίσουν την κλεπτομανία στο παιδί τους;

* Οι περισσότεροι γονείς νιώθουν μέσα τους ιδιαίτερα στιγματισμένοι όταν το παιδί τους κλέβει. Μπορεί να φοβούνται λανθασμένα ότι το παιδί τους θα εξελιχθεί σε έναν επικίνδυνο και αντικοινωνικό ενήλικο. * Εγκλωβίζονται συχνά σε δυσεπίλυτα συναισθήματα θυμού, ενοχών, απόγνωσης και αμφιθυμίας απέναντι στο παιδί τους, αποκρύπτοντας το πρόβλημα από τους δασκάλους και το υπόλοιπο περιβάλλον .
* Το αποτέλεσμα είναι η χρήση αναποτελεσματικών και δυνάμει επικίνδυνων μεθόδων διαπαιδαγώγησης, όπως η τιμωρητικότητα, ο εξευτελισμός του παιδιού, το να το αποκαλούν «κλέφτη», που συντηρούν αντί να «θεραπεύουν» τη συμπεριφορά. 

* Ο γονιός θα πρέπει να καταλάβει ότι το παιδί που κλέβει έχει συναισθηματικά κίνητρα και ελλείψεις και θα πρέπει πρωτίστως να τα αναγνωρίσει και να τα σεβαστεί. Θα πρέπει στη συνέχεια να μάθουν στο παιδί τους να βάζει όρια στη συμπεριφορά του και να κατανοεί τόσο την ηθική διάσταση της κλοπής όπως και τις συνέπειές της.
* Χρησιμοποιώντας απτή γλώσσα, είναι σημαντικό να βοηθήσουν το παιδί να μάθει την έννοια της ιδιοκτησίας και να επιστρέφει πάντα αυτό που πήρε ζητώντας συγγνώμη.
* Ο καθημερινός συναισθηματικός διάλογος ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί κρίνεται απαραίτητος όπως και η διάθεση να ενδυναμώσουν την αυτοεκτίμησή του. 

* Η ψυχοθεραπευτική στήριξη από παιδοψυχολόγο μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική όταν η κλεπτομανία στο παιδί είναι διαρκής, επαναλαμβανόμενη και ανθεκτική στον χρόνο.

ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία  3-1-2013

boro

 

σχετικά:
 

Γιατί κλέβει το παιδί και πώς να το διαχειριστούν οι γονείς ...

Κλεπτομανή παιδιά. | To χαμομηλάκι

......................

Ηθική νοημοσύνη:
Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να ...

Αφιέρωμα στην ηθικοποίηση του παιδιού - To χαμομηλάκι

Έρευνα: Ακόμα και ένα βρέφος μπορεί να ξεχωρίσει το καλό ...

«Δεν μας σέβεται καθόλου αυτό το παιδί!» | To χαμομηλάκι

Κοιτάξτε αυτό το μωράκι και είναι βέβαιο ότι και σεις θα ...

Διδάσκοντας τα παιδιά να αγαπούν την αλήθεια! | To ...

15χρονος βρήκε 800 ευρώ και τα παρέδωσε αμέσως! | To ...

Τα μωρά έχουν την αίσθηση του δικαίου και επιδεικνύουν ...

Ας μάθουμε στά παιδιά μας την αξία της προσφοράς | To ...

Μέσα από τα μάτια των γονιών τους - To χαμομηλάκι

Έτσι θα καλλιεργήσετε το αίσθημα δικαίου στο παιδί σας | To ...

Θέλεις το παιδάκι σου να μάθει να σέβεται - To χαμομηλάκι

......................

Ας μάθουμε στά παιδιά μας την αξία της προσφοράς

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και αποτελούν την κατάλληλη εποχή για να διδάξετε στο παιδί σας την αξία της προσφοράς.

Σε μια περίοδο που τα περισσότερα πιτσιρίκια περιμένουν με ανυπομονησία να πάρουν τα δώρα τους, αδράξτε την ευκαιρία και μάθετε στο μικρό σας ότι στη ζωή δεν πρέπει μόνο να παίρνει, αλλά και να προσφέρει.
......................
Εξηγήστε απλά στο παιδί σας ότι, όπως χαίρεται και νιώθει ευτυχισμένο παίρνοντας δώρα, την ίδια και ίσως μεγαλύτερη ευτυχία θα νιώσει προσφέροντας δώρα και βλέποντας τη χαρά στα μάτια των άλλων.

Ας δούμε τι μπορείτε να κάνετε:

• Φτιάξτε μαζί με το παιδί χειροποίητα δωράκια για να τα προσφέρετε σε φίλους και συγγενείς.
• Διαλέξτε ρούχα και παπούτσια που δεν του κάνουν πια και πηγαίνετε τα μαζί σε κάποιο ίδρυμα ή δώστε τα σε παιδάκια, που ξέρετε ότι τα έχουν ανάγκη.
• Ζητήστε από το παιδί να σας πει πια παιχνίδια δεν θέλει πια και χαρίστε τα σε αλλά παιδάκια.
• Πηγαίνετε μαζί στο super- market και εκτός από τα δικά σας ψώνια, γεμίστε μια σακούλα με τρόφιμα για να τα προσφέρετε.
• Μια μέρα συμμετέχετε μαζί με το παιδί σε μια εθελοντική δράση.
• Επισκεφτείτε κάποιο ίδρυμα ή οργάνωση που φιλοξένει και βοηθά παιδιά.

Μιλήστε στο παιδί σας για την σημασία της αλληλεγγύης και της προσφοράς, όσο μικρό κι αν είναι. Ξεκινώντας από φέτος δείξτε του με λόγια και έργα, ποιο είναι το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων και φροντίστε να το θυμάται και να το κάνει πράξη όχι μόνο τις γιορτινές μέρες, αλλά και τον υπόλοιπο χρόνο.

ipaideia

Κοιτάξτε αυτό το μωράκι και είναι βέβαιο ότι και σεις θα δακρύσετε

Ένα κοριτσάκι κλαίει για ένα μωρό πιγκουινάκι το οποίο έχασε τους γονείς του στην ταινία Chipmunks Adventure.

Όταν τους βρίσκει όμως, έκλαιγα κι εγώ.

H πρώτη μου επαφή με το θάνατο κοντινού μου ανθρώπου ήταν όταν πέθανε η γιαγιά μου η Έλλη. Ήμουν γύρω στα 15, και βλέποντας τους γύρω μου να κλαίνε και να μοιρολογούν, αισθανόμουν περίεργα. Εμένα γιατί δεν μου ερχόταν να κλάψω;
Την ίδια περίοδο, αρκούσε μια ταινία στην τηλεόραση όπου τελικά στο τέλος, με αμερικάνικο τρόπο θα νικούσε ο καλός Άι Βασίλης (ή οτιδήποτε σαχλό/λυπητερό) για να δακρύσω - και να το χαρώ.
Μεγαλώνοντας διαπίστωσα ότι είναι μια κακώς εννοούμενη άμυνα. Ήθελα να έχω τον έλεγχο, να προστατεύω τον εαυτό μου και τα συναισθήματά μου, να τα ελέγχω (καταπιέζοντάς τα προφανώς). Και μόνο όταν δεν με αφορούσε κάτι προσωπικά, πχ. μόνο με την ταινία Beaches, το τέλος του Τιτανικού ή ένα μυθιστόρημα, άφηνα τον εαυτό μου, παρατούσα τον έλεγχο, νιώθοντας ασφαλής.
Έκλαιγα τάχα για τον ήρωα που πεθαίνει στην τηλεόραση, αλλά στην πραγματικότητα έκλαιγα για τα διάφορα δικά μου.
Μεγάλο λάθος φυσικά, που είχε μεγάλο αντίκτυπο (γενικότερα η καταπίεση συναισθημάτων, και καλών και κακών) στον ψυχισμό μου.
Μόνο όταν διόρθωσα το λάθος -με κόπο και βοήθεια- ησύχασα.
lifo

Αφήστε το «πόσο όμορφος/η είσαι!!» και πείτε μπράβο στα παιδιά σας για:

Τα παιδιά στρέφονται στον μπαμπά και στην μαμά για ενθάρρυνση.
Τα υπερβολικά πολλά κοπλιμέντα δεν βοηθάνε κανένα παιδί.
Όμως υπάρχουν κάποια κοπλιμέντα που όλα τα παιδιά χρειάζονται να ακούσουν.

Κάντε κοπλιμέντα για:

◾Τον χαρακτήρα του.
Ζούμε σε έναν κόσμο που δεν μας διδάσκει κανείς πως να είμαστε τίμιοι, ειλικρινείς, η αξιόπιστοι. Αν το παιδί σας φαίνεται να διαμορφώνει έναν σωστό χαρακτήρα που θα τον βοηθήσει στην μετέπειτα ζωή του τότε είναι η σωστή στιγμή για ένα κοπλιμέντο.
◾Την υπακοή του και τον σεβασμό.
Αν βλέπετε το παιδί σας να συμπεριφέρεται σωστά και να σέβεται τους άλλους τότε μπορείτε να του πείτε ότι χαίρεστε πολύ για την συμπεριφορά αυτή και πως θα θέλατε να συνεχίσει έτσι.
◾Την συνεισφορά του στην οικογένεια.
Αν το παιδί σας βοηθάει στο μάζεμα του τραπεζιού, μαζεύει τα σκουπίδια η τα παιχνίδια του, κλπ τότε κάνει την διαφορά. Δείξτε λοιπόν ότι εκτιμάτε αυτό που κάνει και κάντε να νιώσει καλά.
◾Την ποιότητα της δουλειάς του.
Όταν το παιδί σας βάζει τα δυνατά του και δίνει τον καλύτερο του εαυτό τότε του αξίζει ένας καλός λόγος.
◾Την προσπάθεια.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε πάντα το σωστό αποτέλεσμα αλλά να εκτιμήσετε την προσπάθεια ακόμη και αν τα πράγματα πήγαν τελείως στραβά.
◾Το γούστο του.
Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν κλώνοι μας για αυτό ακόμη και αν διαλέγει τα πιο περίεργα ρούχα, παιχνίδια κλπ για τα οποία εσείς εσείς δεν συμφωνείτε καθόλου πρέπει να εκτιμήσετε τις επιλογές του και το γούστο του.
◾Τους φίλους του.
Πείτε του για το πόσο καλούς φίλους έχει και έτσι θα το βοηθήσετε να εκτιμήσει καλύτερα τις επιλογές του.
◾Τους στόχους του.
Αν το παιδί σας βάζει στόχους θα θέλει να βελτιώνεται συνεχώς,και θα προσπαθεί συνεχώς. Εκτιμήστε λοιπόν την προσπάθεια και ενθαρρύνετέ το να συνεχίσει.
◾Το ότι είναι παιδί σας.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα. Πείτε του απλά ότι είστε ευχαριστημένοι που είστε γονείς του και που είστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.

πηγή

Ηθική Νοημοσύνη: το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ' ένα παιδί

Το χαμομηλάκι λέει:
Απλά, να μάθουμε στα παιδιά μας το: "Αγαπάτε αλλήλους"

 

 

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children(Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης

Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.

Ενσυναίσθηση: 

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.

Συνείδηση: 

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).

Αυτοέλεγχος:

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.

Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.

Σεβασμός: 

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.

Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση...

 

περισσότερα εδώ