Διδάσκοντας στα Παιδιά Υψηλές Ανθρώπινες Αξίες

Οι αξίες της ζωής μας προκύπτουν από την ανάγκη μας να συναναστρεφόμαστε με άλλα άτομα. 

Να συνυπάρχουμε αρμονικά, με σεβασμό ο ένας απέναντι στον άλλον, με υπομονή, υπευθυνότητα και αγάπη. 

Το να καταφέρουμε να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας τις αξίες της ζωής είναι μάθημα ζωής που λαμβάνει χώρα κάθε στιγμή που βρισκόμαστε κοντά τους.  

Είναι, όμως, και το σπουδαιότερο δώρο που μπορούμε να τους χαρίσουμε, για να τους κάνουμε ανεξάρτητους, αυτάρκεις και ευτυχισμένους ανθρώπους.

Ποιες είναι οι αξίες της ζωής και γιατί τις χρειαζόμαστε
Ο κάθε άνθρωπος έχει μεγαλώσει και έχει ενστερνιστεί τις δικές του αξίες, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν από αυτές ενός άλλου ανθρώπου. Ακριβώς για τον λόγο αυτόν θα μπορούσαμε να απαριθμήσουν εκατοντάδες «αξίες ζωής» που για τον κάθε έναν παίζουν μεγαλύτερο ή μικρότερο ρόλο στη ζωή. 

Σημασία, λοιπόν, έχει να καταλάβουν τα παιδιά γιατί χρειάζεται να έχουν αξίες και πώς ακριβώς βοηθούνται από αυτές.

Οι αξίες, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούμε πάντα, είναι αυτές που καθοδηγούν σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις της ζωής μας. Όταν, λοιπόν, τις γνωρίζουμε καλά μπορούμε να αποφασίσουμε πώς θα ζήσουμε –και κυρίως πώς θα ζήσουμε καλύτερα. Βέβαια, οι αξίες μας μπορεί να αλλάξουν στην πορεία της ζωής μας, καθώς θα αλλάζουν και οι επιθυμίες μας ή ο τρόπος που ορίζουμε την ευτυχία, ενώ μπορεί να αλλάξει και η προτεραιότητα που τους δίνουμε. 

Για παράδειγμα, κάποιος που στα 30 του είχε ως ύψιστη αξία την εργασία, μπορεί στα 40 να δίνει προτεραιότητα στην οικογένεια ή στα χρήματα.

Για ένα παιδί, όμως, οι έννοιες αυτές είναι δυσνόητες και, έτσι κι αλλιώς, θα παρουσιαστούν αρκετά αργότερα στην πορεία της ζωής του. Είναι πολύ πιο απλές και θεμελιώδεις οι αξίες με τις οποίες οφείλουμε να το γαλουχήσουμε, μέχρι τουλάχιστον τη στιγμή που θα αποφασίζει μόνο του, για τις προσωπικές του αξίες. Και από τις εκατοντάδες που θα μπορούσαμε να μετρήσουμε, προτεραιότητα για τα παιδιά έχουν οι εξής:

Ενσυναίσθηση
Ενθαρρύνετε τα παιδιά να παίξουν με άλλα, λιγότερο κοινωνικά παιδιά, της τάξης τους. Δείξτε τους ένα αδέσποτο σκυλάκι και εξηγήστε τους πόσο μπορεί να πεινάει, πηγαίνοντάς του φαγητό σε ένα κεσεδάκι. Μάθετε στα παιδιά ότι οι καλές πράξεις κάνουν τη ζωή πιο όμορφη!

Ειλικρίνεια
Διαβεβαιώστε τα παιδιά ότι ακόμα κι αν έχουν κάνει κάποιο λάθος, εσείς θα είστε εκεί για να τα ακούσετε και να τα συμβουλεύσετε, ώστε να μη φοβούνται να είναι ειλικρινείς μαζί σας.

Σεβασμός
Απέναντι στους άλλους, απέναντι στο περιβάλλον αλλά και προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά θα πάρουν παράδειγμα από εσάς αναφορικά με τον σεβασμό και έτσι θα καταλάβουν ότι για να τους σέβονται πρέπει και εκείνα να σέβονται τους άλλους.

Ευγνωμοσύνη
Μάθετε στα παιδιά να νιώθουν ευγνωμοσύνη για την κάθε τους ημέρα, ακόμα και για τα πιο μικρά πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους, από μια ηλιόλουστη ημέρα, μέχρι ένα χαμόγελο από κάποιον άγνωστο.

Θετική σκέψη
Μάθετε στο παιδί να παρατηρεί όλα τα όμορφα που συμβαίνουν γύρω του. Δείξτε του πώς να βλέπει τη θετική πλευρά σε πράγματα που πιθανώς το στεναχωρούν ή το φοβίζουν. Έτσι θα μεγαλώσετε έναν αισιόδοξο άνθρωπο που θα μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικότερα τις δύσκολες καταστάσεις.

Επιμονή
Εξηγήστε στο παιδί ότι κανείς δεν είναι τέλειος και ότι όλοι κάνουμε λάθη. Μέσα από αυτά, όμως, μαθαίνουμε και όσο μαθαίνουμε γινόμαστε όλο και καλύτεροι. Σημασία, λοιπόν, έχει να μην εγκαταλείπουν τις προσπάθειές τους!

Συγχώρεση
Αν δεν μάθετε στο παιδί σας να συγχωρεί θα μεγαλώσει με μνησικακία και δεν θα καταφέρει ποτέ να είναι πραγματικά ευτυχισμένο. Κάποια στιγμή το παιδί θα πληγωθεί από κάποιον. Μάθετέ του να εκδηλώνει με θετικούς τρόπους τον πόνο του και να δίνει συγχώρεση για να μπορεί να προχωρά μπροστά στη ζωή του.

Γενναιοδωρία
Το «εγώ» και το «θέλω» κυριαρχούν στη ζωή των σημερινών παιδιών –και όχι αδικαιολόγητα αφού και εμείς, οι γονείς, με ένα «θέλω» μεγαλώσαμε. Η γενναιοδωρία είναι μία αξία που διδάσκεται πρώτα από τους γονείς και ακολουθεί τα παιδιά στο σχολείο και στην ενήλικη ζωή τους. .....
Αυτοσυγκράτηση
Όταν έχει έρθει η ώρα να φύγετε από την παιδική χαρά, πρέπει να φύγετε από την παιδική χαρά. Και όταν έρχεται η ώρα του φαγητού το παιδί πρέπει να περιμένει για να σερβιριστεί. Η υπομονή και η αυτοσυγκράτηση βοηθούν το παιδί να συμβιώνει ομαλά με το κοινωνικό σύνολο και να μην κάνει σπασμωδικές κινήσεις.

Μοναδικότητα
Παρά τις κοινές αξίες, όμως, που όλοι παραδεχόμαστε ότι συμβάλουν στην ομαλή μας συμβίωση, τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι ο κάθε άνθρωπος, όπως άλλωστε και τα ίδια, είναι μοναδικός. Μπορεί να έχει διαφορετικό χρώμα, διαφορετικό τρόπο ομιλίας, διαφορετικές απόψεις, και αυτή η διαφορετικότητα είναι που κάνει όλους τους ανθρώπους εξίσου ενδιαφέροντες, ξεχωριστούς και αξιαγάπητους.
----------

Με λίγα λόγια και απλά, διδάξτε στα παιδιά 

το «Αγαπάτε αλλήλους»

mama365
enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Καλλιεργήστε το Αίσθημα Δικαίου στο παιδί σας

«Ποιο το όφελος αν δημιουργείς πολλούς φτωχούς με την εκμετάλλευση και κατόπιν ανακουφίζεις έναν με την ελεημοσύνη;
Αν δεν υπήρχε το πλήθος των εκμεταλλευτών δεν θα υπήρχε ούτε το πλήθος των εξαθλιωμένων»

Γρηγόριος ο Θεολόγος

 «Όποιος νικιέται πάντοτε από τα χρήματα είναι αδύνατον να γίνει ποτέ δίκαιος»

Δημόκριτος

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι στη ζωή κυριαρχεί η αδικία.
Αυτό όμως δεν αφορά εσάς, αφού έχετε ιερό καθήκον να «καλλιεργήσετε» από νωρίς το αίσθημα δικαίου στο παιδί σας.

Εξηγήστε τα οφέλη της δικαιοσύνης:
    Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να του αναλύσετε την τεράστια σημασία της απόδοσης δικαιοσύνης σε κάθε έκφανση της ζωής, ανεξάρτητα του δείκτη δυσκολίας. Αν καταλάβει ότι η μη επικράτηση της δικαιοσύνης, από τα πιο απλά πράγματα της καθημερινότητας μέχρι τα πιο σημαντικά, είναι σκέτη καταστροφή, έχετε κάνει ένα πολύ καλό ξεκίνημα.

Λειτουργήστε διαλλακτικά στις ενστάσεις του:
    Δώστε στο παιδί το ελεύθερο να σας εκφράζει με κόσμιο τρόπο τη δυσαρέσκειά του, όποτε νιώθει ότι αδικείται. Με αυτόν τον τρόπο, το κέρδος είναι διπλό. Και θα αποκτήσει το θάρρος της γνώμης του και θα αρχίσει να καλλιεργείται μέσα του το αίσθημα δικαίου.

Βοηθήστε το να ξεχωρίζει το δίκαιο από το άδικο:
    Αρκετά παιδάκια, όταν είναι σε μικρή ηλικία, θεωρούν ότι επειδή θέλουν κάτι, το δικαιούνται κιόλας. Με απλά λόγια, προσωπική επιθυμία και δικαιοσύνη είναι ένα και το αυτό στο μυαλουδάκι τους. Εσείς λοιπόν πρέπει με διάλογο και μέσα από παραδείγματα, να το βοηθήσετε να αντιληφθεί ότι αυτά τα δύο δεν πάνε απαραίτητα μαζί.

Φροντίστε να μπει νοερά στη θέση του αδικημένου:
    Είναι άκρως διδακτικό για το παιδί να περάσει νοερά στην αντίπερα όχθη. Να μπει δηλαδή στα παπούτσια αυτού που υφίσταται μιας άδικη συμπεριφορά από εκείνο, προκειμένου να αντιληφθεί πόσο άσχημα θα ένιωθε στη θέση του. Αν λοιπόν γίνει μέρος της φιλοσοφίας και της κοσμοθεωρίας του παιδιού ο αλτρουισμός και η ευτυχία του συνανθρώπου, το μόνο εύκολο είναι να γίνει δίκαιο όσο μεγαλώνει.

Πηγή: mother.gr

Αφιέρωμα στην ηθικοποίηση του παιδιού: Η Ηθική κατά Αριστοτέλη

Οφείλουμε να καλλιεργήσουμε την αρετή

μέσω της εξάσκησης και της ανατροφής. 

Η εκπαίδευση είναι κεφαλαιώδους σημασίας

.

Για τον Αριστοτέλη, η ηθική είναι μια επιστήμη στην οποία οφείλουμε να εντρυφήσουμε όχι για να αποκτήσουμε γνώση προς χάρη της γνώσης, αλλά για να αποκτήσουμε γνώση που θα καθοδηγεί τις πράξεις μας. Με κάθε πράξη και έρευνα, αποσκοπούμε σε κάτι καλό.

Η αρετή δεν είναι προνόμιο των τυχερών.
Κατακτάται από τις προσωπικές μας προσπάθειες.

Μερικά πράγματα τα επιθυμούμε προκειμένου να αποκτήσουμε κάτι άλλο (όπως τα χρήματα ή η τροφή). Άλλα πράγματα τα επιθυμούμε επειδή είναι αυτά που είναι (όπως η τέρψη, η υγεία και η ευτυχία). Παρ’ ότι επιθυμούμε την τέρψη και την υγεία προς χάρη της τέρψης και της υγείας, η τέρψη και η υγεία δεν επαρκούν, αφού τα αποζητάμε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Ωστόσο η ευτυχία επαρκεί. 

Ότι κάνουμε ή επιθυμούμε, είναι επειδή αποζητάμε την ευτυχία, όμως αποζητάμε την ευτυχία ως αυτοσκοπό.

Συνεπώς, η ηθική του Αριστοτέλη είναι τελεολογική, αφού αποσκοπεί στην πραγματοποίηση της επιδίωξης που είναι ενύπαρκτη σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής. Και το τέλος είναι η ευδαιμονία.

Πως πρέπει να ζούμε

Το ερώτημα της ορθότερης συμπεριφοράς έγκειται στον προσδιορισμό των πράξεων που προάγουν την αληθινή ευτυχία του ανθρώπου. Ο Αριστοτέλης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για να είμαστε ευτυχισμένοι οφείλουμε να ζούμε ενάρετα. 

Η ενάρετη ζωή δεν αποτελεί μέσο για την πραγμάτωση μιας επιδίωξης, αλλά την πραγμάτωση αυτής της επιδίωξης.

Η ευδαιμονία προϋποθέτει αρίστευση, τη μεγαλύτερη δυνατή πραγμάτωση των ανθρώπινων δυνατοτήτων (όπως η φιλία, η φρόνηση, η κοινωνική ζωή και η γνώση). Η ευτυχία για τον άνθρωπο έχει μια κοινωνική διάσταση. Οι πολιτικές και κοινωνικές αρετές αναπτύσσονται μόνο όταν συναναστρεφόμαστε τους άλλους μέσα σε μια τοπική κοινωνία (πόλη), μέσω της εκπαίδευσης.

Η αρετή ως συνήθεια

Για τον Αριστοτέλη, ευτυχία είναι η δραστηριότητα της ψυχής που είναι σύμφωνη με την αρετή, είναι ο ενάρετος βίος. Τι είναι όμως η αρετή; Είναι γνώση, συναίσθημα, επιλογή ή συνήθεια; Για τον Αριστοτέλη, η αρετή είναι βαθιά ριζωμένη συνήθεια, γνώρισμα του χαρακτήρα, προδιάθεση της ψυχής. Οι ηθικές αξίες αποτελούν γνωρίσματα ενός καλού χαρακτήρα. Ο παράγοντας επιλογή εμπλέκεται στις ηθικές αξίες. Μολαταύτα ο Αριστοτέλης δεν προσφέρει μια μέθοδο που θα μας επιτρέπει να επιλέγουμε πάντα ορθά. Οι ηθικές αξίες συνδέονται και με τα συναισθήματα μας, αφού οι πράξεις μας συχνά απορρέουν από τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Ουσιαστικά, οι αρετές είναι προδιαθέσεις οι οποίες μας ωθούν να αισθανόμαστε και να ενεργούμε κατά ορισμένο τρόπο.

Η αρετή δεν είναι προνόμιο των τυχερών. Κατακτάται από τις προσωπικές μας προσπάθειες.

Οι ατυχίες μπορούν να καταπνίξουν την αρετή, αλλά δεν γεννιόμαστε ενάρετοι. Μάλιστα, οφείλουμε να καλλιεργήσουμε την αρετή μέσω της εξάσκησης και της ανατροφής. 

Η εκπαίδευση είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Ιδιαίτερα ευεργετικό είναι να περιτριγυριζόμαστε από ενάρετους ανθρώπους τους οποίους θεωρούμε πρότυπο μίμησης. Η αρετή είναι συνήθεια, αλλά είναι προϊόν καλλιέργειας και προβλέπει σωστά συναισθήματα και εμπειρία στη διαδικασία επιλογής. Ο καλός χαρακτήρας δεν δημιουργείται από μια καλή πράξη, αλλά από την αδιάκοπη σμίλευση του χαρακτήρα.

Πίνακας Αριστοτέλειων Αρετών

Κάθε γραμμή περιλαμβάνει ένα υποβόσκον πάθος (σε παρένθεση), καθώς και δύο ελαττώματα –ένα οφειλόμενο σε ανεπάρκεια και ένα σε υπερβολή. Η αρετή αναπαριστά τον κατάλληλο ή λειτουργικό βαθμό πάθους που οδηγεί στην ορθή δράση.

ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΑΠΟ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ	ΑΡΕΤΗ (υποβόσκον πάθος)	ΕΛΑΤΤΩΜΑ ΑΠΟ ΥΠΕΡΒΟΛΗ
Δειλία	Θάρρος (αυτοεκτίμηση)	Απερισκεψία (ύβρις)
Ασυγκινησία	Αυτοσυγκράτηση (επιθυμία για σωματικές ηδονές)	Κατάχρηση
Λιποψυχία	Μεγαλοψυχία (επιθυμία για τέρψη)	Ματαιοδοξία
Ατολμία	Μετριοφροσύνη (αίσθημα ντροπής)	Αδιαντροπιά
Αυτοϋποτίμηση	Πραγματική εικόνα του εαυτού μας (έλεγχος της εντύπωσης που δίνουμε στους άλλους)	Καυχησιολογία
Σκαιότητα	Φιλικότητα (επιθυμία να ευχαριστήσουμε τους άλλους)	Δουλοπρέπεια
Απρέπεια	Χιούμορ (επιθυμία να διασκεδάσουμε τους άλλους)	Γελοιότητα
Χαιρεκακία	Ιερή αγανάκτηση (συμμερισμός στα δεινά των άλλων)	Ζηλοφθονία

Μάικλ Πικάρντ, Οδοιπορικό στην φιλοσοφική αναζήτηση
(ΒΙΒΛΙΑ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ, 2009, σελ. 58-59)

Πηγή: axia-logou.blogspot.gr, το βρήκαμε στο antikleidi

O κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για το τι χρώμα βρακί φοράει η Paris Hilton παρά για τους χιλιάδες νεκρούς ενός πολέμου;

Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης βέβαια για την πλήρη αδιαφορία για τα κοινωνικά δρώμενα την φέρει η οικογένεια. Η ανατροφή που θα δώσει ένας γονιός στο παιδί κρίνει σ' ένα μεγάλο ποσοστό τον μετέπειτα χαρακτήρα του.

"Όποιος δεν κάνει τίποτα για τους άλλους δεν κάνει τίποτα για τον εαυτό του" 

Βόλφγκανγκ Γκαίτε 

Ερέθισμα γι' αυτό το κείμενο είναι μία ταινία που είδα πρόσφατα με την Juliette Binoche που λέγεται "Χίλιες φορές καληνύχτα". 

Δεν θα σας πω το concept του φιλμ γιατί δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το θέμα του άρθρου, απλά κράτησα μια ατάκα της πρωταγωνίστριας που απαντούσε στην ερώτηση: 

Γιατί επέλεξες να κάνεις ένα τόσο επικίνδυνο επάγγελμα (πολεμική ρεπόρτερ). 

Η απάντηση της ήταν ότι πήρε την απόφαση όταν αντιλήφθηκε πως ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για το τι χρώμα βρακί φοράει η Paris Hilton παρά για τους χιλιάδες νεκρούς ενός πολέμου πχ. στο Αφγανιστάν και θέλω με τον τρόπο μου να ταρακουνήσω τους ανθρώπους που παρακολουθούν τα γεγονότα ατάραχοι και αμέτοχοι στον καναπέ τους. 

Αυτό που με "χαροποίησε" όταν άκουσα τη συγκεκριμένη ατάκα είναι ότι τουλάχιστον δεν είναι μόνο προνόμιο του Έλληνα η αδιαφορία σε σοβαρά κοινωνικά θέματα. Είναι όλου του πλανήτη. Δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης εκπαιδεύει τον εγκέφαλό του από τα ερεθίσματα της τηλεόρασης και απ' αυτό που του σερβίρουν. 

Θεωρεί ίσως ότι μετά από μία κοπιαστική μέρα στο γραφείο θα προτιμήσει να γυρίσει σπίτι και να δει κάποια χαζομάρα πάρα να διαβάσει μια είδηση ή να δει κάποιο ντοκιμαντέρ που θα του χαλάσει τη διάθεση. 

Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης βέβαια για την πλήρη αδιαφορία για τα κοινωνικά δρώμενα την φέρει η οικογένεια. Η ανατροφή που θα δώσει ένας γονιός στο παιδί κρίνει σ' ένα μεγάλο ποσοστό τον μετέπειτα χαρακτήρα του. 

Όταν π.χ. έχεις έναν πατέρα που βρίζει τον Πακιστανό στο φανάρι ή κλωτσάει ένα σκύλο στον δρόμο, δύσκολα ένα παιδί θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. 

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους στο να σκληραίνουν όλο και περισσότερο, η ευαισθητοποίηση γίνεται επιφανειακή (με ένα like στο facebook σε μια φωτογραφία ενός σκελετωμένου παιδιού μαζί με ένα comment που γράφει κρίμα) έως ανύπαρκτη. 

Βλέπεις έναν άνθρωπο στον δρόμο να εκλιπαρεί για μια μικρή βοήθεια και εσύ γυρνάς στον φίλο σου και λες: 

Έλα μωρέ υπάρχει κύκλωμα ολόκληρο από πίσω, ξέρεις τι λεφτά βγάζουν αυτοί αν τους δίνει ένα ευρώ ο καθένας; 

Δεν πειράζει ρε αδερφέ, ας βγάζουν. Μπορεί να τύχει μία φορά ο συγκεκριμένος άνθρωπος να μην ανήκει σε κανένα κύκλωμα και να μην έχει φάει μια βδομάδα. Ας δώσεις μισό ευρώ δεν θα σου λείψει. 

Έχουμε φτάσει σαν άνθρωποι στο χειρότερο μας σημείο σε θέματα ευαισθησίας δεν ενδιαφέρεται πραγματικά κανείς για κανέναν. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί πλέον ν' αλλάξει όλο αυτό και να προσπαθήσει ο καθένας μόνος του χωρίς καμία παρότρυνση ή όφελος να δώσει στον συνάνθρωπο του λίγη αγάπη που του περισσεύει χωρίς δεύτερες σκέψεις. 

lifo

Έχετε δίκιο κ.Υπουργέ της Παιδείας, τα Θρησκευτικά είναι η ώρα του παιδιού! Eίναι η ώρα που χαίρεται το παιδί!

Ανοικτή επιστολή στον Υπουργό της Παιδείας

Άκουσα με θλίψη κ. Υπουργέ της Παιδείας να λέτε στη συγκέντρωση που έγινε στην Καλλιθέα: 

"Τα Θρησκευτικά η ώρα του παιδιού είναι. Αυτή είναι η πραγματικότητα". 

Λάθος πληροφόρηση έχετε κ. Υπουργέ. 

Σίγουρα στα Θρησκευτικά αλλά και σε όλα τα μαθήματα υπάρχουν καθηγητές και καθηγήτριες που δεν ανταποκρίνονται στα "θέλω" των παιδιών. 

Δε μου αρέσει να ωραιοποιώ τα πράγματα. Σε όλους του κλάδους υπάρχουν συνάδελφοι με ακραίες συμπεριφορές και αντιλήψεις . 

Σας προκαλώ όμως κ. Υπουργέ να κάνετε μία έρευνα στις Διευθύνσεις της Δευτεροβάθμιας και εκεί θα διαπιστώσετε ότι άλλη είναι η εικόνα που έχουν για τα Θρησκευτικά και τους θεολόγους οι κατά τόπους εκπαιδευτικές κοινότητες.

Να ρωτήσετε κ. Υπουργέ το ποσοστό των θεολόγων που χρησιμοποιούν τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στη Διδακτική πράξη .

Να πληροφορηθείτε κ. Υπουργέ για τις διακρίσεις των θεολόγων καθηγητών και καθηγητριών στις διάφορες καινοτόμες δράσεις, προγράμματα και δραστηριότητες.

Υπηρετώ κοντά μια δεκαετία ως σχολικός σύμβουλος και έχω επισκεφθεί 300 περίπου σχολεία της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας. Από τα Ψαρά, τη Λήμνο και την Ικαρία μέχρι την Καστοριά τη Φλώρινα και την Αριδαία. 

Αυτό που διαπίστωσα στα περισσότερα είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι η ΩΡΑ του ΠΑΙΔΙΟΥ... είναι η ώρα που το παιδί πολλές φορές βρίσκει νόημα στο να βρίσκεται στο σχολείο.

Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτ.Μακεδονίας

alfavita

Μήπως το παιδί μου έχει κλεπτομανία; Αν ναι, τι να κάνω; Is My Child A Kleptomaniac?

Το χαμομηλάκι πιστεύει ότι η ανάπτυξη της Ηθικής Νοημοσύνης του παιδιού μας (με το παράδειγμά μας πρωτίστως) είναι «εκ των ων ουκ άνευ» (sine qua non), προκειμένου να αποφύγουμε ή να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Δείτε σχετικά άρθρα στο τέλος

................................

Από την ψυχολόγο ψυχοθεραπεύτρια Μυρσίνη Κωστοπούλου 

Η φύση και η βαρύτητα της κλεπτομανίας διαφέρει από το παιδί στον ενήλικo διότι τα παιδιά είναι εκ φύσεως λιγότερο λογικά και περισσότερο παρορμητικά. 

Is My Child A Kleptomaniac?

Πώς εκδηλώνεται η κλεπτομανία στο παιδί;

* Τα παιδιά κλέβουν για να κατακτήσουν ένα αντικείμενο, ένα σύμβολο, μια βαθύτερη ανάγκη του εαυτού. Η μοναξιά, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η πίστη ότι δεν τα αγαπάνε, η ανασφάλεια, το αίσθημα απόρριψης, η έντονη ανάγκη αποδοχής, είναι συνήθη κίνητρα της κλεπτομανίας.
Συνεπώς όταν το παιδί κλέβει, δεν κλέβει το αντικείμενο αυτό καθαυτό, αλλά το συναίσθημα που συνοδεύει την απόκτησή του.
* Το παιδί που κλέβει δυσκολεύεται να αντισταθεί στις εσωτερικές του παρορμήσεις. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται αυτά που κλέβει, συνήθως μάλιστα πρόκειται για άχρηστα και περιττά αντικείμενα. Κυριαρχεί μέσα του μια άρρητη επιταγή που του λέει «πάρε ό,τι μπορείς κρυφά», «γέμισε το κενό γρήγορα», μια ανάγκη στην οποία στηρίζεται ο συναισθηματικός κόσμος του παιδιού.
* Το παιδί που κλέβει μπορεί να είναι ψυχαναγκαστικό, να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η πράξη του είναι μη επιτρεπτή. Νιώθει μια αυξημένη ένταση πριν κλέψει και κατά τη διάρκεια της κλοπής η ένταση γίνεται ικανοποίηση και ευχαρίστηση.
* Έχει δυσκολία να μοιράζεται τα προσωπικά του αντικείμενα, επιμονή να κρύβει τα παιχνίδια του, λέει συχνά ψέματα και εκδηλώνει έντονο και δυσανάλογο ενδιαφέρον για αντικείμενα που ανήκουν σε άλλους ή που βλέπει στα καταστήματα.

 

Πώς προτείνετε στους γονείς να αντιμετωπίσουν την κλεπτομανία στο παιδί τους;

* Οι περισσότεροι γονείς νιώθουν μέσα τους ιδιαίτερα στιγματισμένοι όταν το παιδί τους κλέβει. Μπορεί να φοβούνται λανθασμένα ότι το παιδί τους θα εξελιχθεί σε έναν επικίνδυνο και αντικοινωνικό ενήλικο. * Εγκλωβίζονται συχνά σε δυσεπίλυτα συναισθήματα θυμού, ενοχών, απόγνωσης και αμφιθυμίας απέναντι στο παιδί τους, αποκρύπτοντας το πρόβλημα από τους δασκάλους και το υπόλοιπο περιβάλλον .
* Το αποτέλεσμα είναι η χρήση αναποτελεσματικών και δυνάμει επικίνδυνων μεθόδων διαπαιδαγώγησης, όπως η τιμωρητικότητα, ο εξευτελισμός του παιδιού, το να το αποκαλούν «κλέφτη», που συντηρούν αντί να «θεραπεύουν» τη συμπεριφορά. 

* Ο γονιός θα πρέπει να καταλάβει ότι το παιδί που κλέβει έχει συναισθηματικά κίνητρα και ελλείψεις και θα πρέπει πρωτίστως να τα αναγνωρίσει και να τα σεβαστεί. Θα πρέπει στη συνέχεια να μάθουν στο παιδί τους να βάζει όρια στη συμπεριφορά του και να κατανοεί τόσο την ηθική διάσταση της κλοπής όπως και τις συνέπειές της.
* Χρησιμοποιώντας απτή γλώσσα, είναι σημαντικό να βοηθήσουν το παιδί να μάθει την έννοια της ιδιοκτησίας και να επιστρέφει πάντα αυτό που πήρε ζητώντας συγγνώμη.
* Ο καθημερινός συναισθηματικός διάλογος ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί κρίνεται απαραίτητος όπως και η διάθεση να ενδυναμώσουν την αυτοεκτίμησή του. 

* Η ψυχοθεραπευτική στήριξη από παιδοψυχολόγο μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική όταν η κλεπτομανία στο παιδί είναι διαρκής, επαναλαμβανόμενη και ανθεκτική στον χρόνο.

ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία  3-1-2013

boro

 

σχετικά:
 

Γιατί κλέβει το παιδί και πώς να το διαχειριστούν οι γονείς ...

Κλεπτομανή παιδιά. | To χαμομηλάκι

......................

Ηθική νοημοσύνη:
Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να ...

Αφιέρωμα στην ηθικοποίηση του παιδιού - To χαμομηλάκι

Έρευνα: Ακόμα και ένα βρέφος μπορεί να ξεχωρίσει το καλό ...

«Δεν μας σέβεται καθόλου αυτό το παιδί!» | To χαμομηλάκι

Κοιτάξτε αυτό το μωράκι και είναι βέβαιο ότι και σεις θα ...

Διδάσκοντας τα παιδιά να αγαπούν την αλήθεια! | To ...

15χρονος βρήκε 800 ευρώ και τα παρέδωσε αμέσως! | To ...

Τα μωρά έχουν την αίσθηση του δικαίου και επιδεικνύουν ...

Ας μάθουμε στά παιδιά μας την αξία της προσφοράς | To ...

Μέσα από τα μάτια των γονιών τους - To χαμομηλάκι

Έτσι θα καλλιεργήσετε το αίσθημα δικαίου στο παιδί σας | To ...

Θέλεις το παιδάκι σου να μάθει να σέβεται - To χαμομηλάκι

......................

Αφήστε το «πόσο όμορφος/η είσαι!!» και πείτε μπράβο στα παιδιά σας για:

Τα παιδιά στρέφονται στον μπαμπά και στην μαμά για ενθάρρυνση.
Τα υπερβολικά πολλά κοπλιμέντα δεν βοηθάνε κανένα παιδί.
Όμως υπάρχουν κάποια κοπλιμέντα που όλα τα παιδιά χρειάζονται να ακούσουν.

Κάντε κοπλιμέντα για:

◾Τον χαρακτήρα του.
Ζούμε σε έναν κόσμο που δεν μας διδάσκει κανείς πως να είμαστε τίμιοι, ειλικρινείς, η αξιόπιστοι. Αν το παιδί σας φαίνεται να διαμορφώνει έναν σωστό χαρακτήρα που θα τον βοηθήσει στην μετέπειτα ζωή του τότε είναι η σωστή στιγμή για ένα κοπλιμέντο.
◾Την υπακοή του και τον σεβασμό.
Αν βλέπετε το παιδί σας να συμπεριφέρεται σωστά και να σέβεται τους άλλους τότε μπορείτε να του πείτε ότι χαίρεστε πολύ για την συμπεριφορά αυτή και πως θα θέλατε να συνεχίσει έτσι.
◾Την συνεισφορά του στην οικογένεια.
Αν το παιδί σας βοηθάει στο μάζεμα του τραπεζιού, μαζεύει τα σκουπίδια η τα παιχνίδια του, κλπ τότε κάνει την διαφορά. Δείξτε λοιπόν ότι εκτιμάτε αυτό που κάνει και κάντε να νιώσει καλά.
◾Την ποιότητα της δουλειάς του.
Όταν το παιδί σας βάζει τα δυνατά του και δίνει τον καλύτερο του εαυτό τότε του αξίζει ένας καλός λόγος.
◾Την προσπάθεια.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε πάντα το σωστό αποτέλεσμα αλλά να εκτιμήσετε την προσπάθεια ακόμη και αν τα πράγματα πήγαν τελείως στραβά.
◾Το γούστο του.
Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν κλώνοι μας για αυτό ακόμη και αν διαλέγει τα πιο περίεργα ρούχα, παιχνίδια κλπ για τα οποία εσείς εσείς δεν συμφωνείτε καθόλου πρέπει να εκτιμήσετε τις επιλογές του και το γούστο του.
◾Τους φίλους του.
Πείτε του για το πόσο καλούς φίλους έχει και έτσι θα το βοηθήσετε να εκτιμήσει καλύτερα τις επιλογές του.
◾Τους στόχους του.
Αν το παιδί σας βάζει στόχους θα θέλει να βελτιώνεται συνεχώς,και θα προσπαθεί συνεχώς. Εκτιμήστε λοιπόν την προσπάθεια και ενθαρρύνετέ το να συνεχίσει.
◾Το ότι είναι παιδί σας.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα. Πείτε του απλά ότι είστε ευχαριστημένοι που είστε γονείς του και που είστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.

πηγή

Θέλεις το παιδάκι σου να μάθει να σέβεται; Γίνε το πρότυπο σεβασμού στο πρόσωπό του

Teaching Kids Respect

- Άκουγε το παιδί σου με προσοχή. Κοίτα το στα μάτια όταν σου μιλάει.

- Η γλώσσα που χρησιμοποιείς, οι λέξεις και ο τόνος της φωνής σου να είναι αυτά που θα αποδεχόσουν κι εσύ αν σου μιλούσε το παιδί σου.
- Δώσε στο παιδί σου το χώρο να έχει απόψεις και προτιμήσεις διαφορετικές από τις δικές σου (ή από αυτές των άλλων μελών της οικογένειας).
- Να εκτιμάς την ανάγκη του παιδιού σου για ιδιωτικότητα. 
Μην ανοίγεις τα γράμματά του και μην κρυφακούς τις τηλεφωνικές του συνομιλίες.
- Χτύπα την πόρτα πριν μπεις στο δωμάτιο του παιδιού σου, ειδικά όταν είναι κλειστή.
- Ζήτα του την άδεια για να χρησιμοποιήσεις ή να δανειστείς κάτι δικό του.
- Άφησε το παιδί σου να αντιδρά στις καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο απ’ ο,τι θα έκανες εσύ, χωρίς να το κρίνεις, να το ταπεινώνεις ή να το γελοιοποιείς.
- Να φωνάζεις το παιδί σου έτσι όπως θέλει να το φωνάζεις. Να αντιστέκεσαι στον πειρασμό να χρησιμοποιείς ονόματα ή παρατσούκλια που του προκαλούν αμηχανία ή χαϊδευτικά ονόματα που νιώθει ότι έχει ξεπεράσει.
- Όταν κάποιος ρωτάει κάτι το παιδί σου, άφησέ το να απαντήσει μόνο του. Αντιστάσου στον πειρασμό να μιλήσεις εσύ για λογαριασμό του, ειδικά όταν είναι παρόν.
- Σύστησε το παιδί σου σε κάποιον που συναντάει για πρώτη 
φορά.
xristianos

Αφιέρωμα στην ηθικοποίηση του παιδιού: Θεωρίες, πρακτικές και μεγάλες Αλήθειες (μέρος 1ο)

Αν υπήρχε μόνο μία ικανότητα που θα θέλαμε να έχει το παιδί μας, θα ήταν να μπορεί να διακρίνει το «καλό» από το «κακό». Αυτό, όμως , προϋποθέτει ότι εμείς θα του διδάξουμε τις ηθικές αξίες.

της Ελένης Χαδιαράκου 
 
Η ηθική διδάσκεται, έλεγε ο Σωκράτης, και προφανώς είχε δίκιο. Βέβαια, η έννοια της ηθικής για κάποιους είναι ταυτισμένη με συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς, με τον καθωσπρεπισμό και τη σεμνοτυφία. Λάθος! Ηθική είναι και η φωνή της συνείδησης και της καρδιάς μας, και εκείνη που θα μας πληροφορήσει πότε αυτό που κάνουμε είναι σωστό ή λάθος. 
Η οικογένεια αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της ηθικής ανάπτυξης του παιδιού. Εκείνη που θα το «εκπαιδεύσει» να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του, να ενταχθεί ομαλά σε ομάδες και, τέλος, να αναπτυχθεί ψυχοσωματικά, γνωστικά και ψυχοπνευματικά.
Τι είναι η ηθική ανάπτυξη;
Ηθική ανάπτυξη είναι ο τρόπος που ο άνθρωπος φτάνει στην ικανότητα να επιλύει τις αντιθέσεις ανάμεσα στις εγωκεντρικές ανάγκες και τάσεις του και στις υποχρεώσεις του να ενεργεί θετικά ως προς τις ανάγκες και τα δικαιώματα των άλλων. Με τον όρο ηθικότητα εννοούμε την ικανότητα του ατόμου να ξεχωρίζει το «καλό» από το «κακό». Μπορούμε, όμως, να διδάξουμε την ηθική στα παιδιά μας, και ποιος είναι ο τρόπος;
Τα τέσσερα «κλειδιά» της ηθικής προσωπικότητας
Οικογένεια: Είναι ο βασικός πυρήνας για την ηθική του ανάπτυξη. Όταν ένα παιδί έχει την τύχη να περιστοιχίζεται από μια υγιή οικογένεια, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχει να αποκτήσει έναν ηθικό κώδικα ζωής. Αν πάλι μεγαλώσει σε μια οικογένεια που ελάχιστα ενδιαφέρεται για τις συναισθηματικές του ανάγκες, θα αποκτήσει μια προσωπικότητα που θα δυσκολεύεται να εκφραστεί συναισθηματικά και θα αδιαφορεί για τους γύρω του.
Φίλοι: Είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουν τα παιδιά σε αυτή τη ζωή, γι’ αυτό και θα πρέπει να τα ενθαρρύνουμε να δημιουργούν φιλίες. Οι φίλοι τα βοηθούν να ακούν και να μιλάνε, να νοιάζονται και να νιώθουν. Είναι απλώς αναντικατάστατοι.
Αξίες: Σεβασμός, δικαιοσύνη, καλοσύνη, εμπιστοσύνη, αξιοπρέπεια. Αν τους δείξετε τι σημαίνει κάθε αξία από αυτές, τότε να είστε σίγουροι πως το κέρδος θα τους «επιστραφεί».
Μάθηση: Ενθαρρύνετέ το να σέβεται το σχολείο και να αγαπά το διάβασμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από τη γνώση και τη μάθηση.
Διδάξτε στο παιδί σας το «ηθικό» λεξιλόγιο
Το παιδί σήμερα είναι εκτεθειμένο σε χιλιάδες ερεθίσματα που εμείς δεν μπορούμε να ελέγξουμε: Τηλεόραση, διαφημίσεις, προϊόντα ύποπτης προέλευσης, γκάτζετ, κινητά τηλέφωνα, βίαια κινούμενα σχέδια και βέβαια το ίντερνετ. Τα ερεθίσματα αυτά επηρεάζουν τόσο την προσωπικότητα όσο και το λεξιλόγιό του, το οποίο -σύμφωνα με τους ειδικούς- μπορεί να εμπλουτίζεται όσον αφορά την τεχνολογική ορολογία, αλλά γίνεται όλο και φτωχότερο όσον αφορά την καθημερινή του γλώσσα. Τα βιβλία θα...