«Έλα, δώσε φιλάκι στη γιαγιά!» Για ποιούς λόγους λέμε αυτή τη φράση;

Έχετε αναρωτηθεί πόσο αθώα ή όχι είναι η φράση «Δώσε φιλάκι στη γιαγιά!»; Το βέβαιο είναι ότι και οι ίδιοι ως παιδιά την ακούσαμε πολλές φορές και να που τώρα ερχόμαστε στη θέση να την πούμε και εμείς στα παιδιά μας αυτή τη φράση.

Η αφορμή είναι λίγο-πολύ κοινή για τους περισσότερους γονείς:

Η γιαγιά ή ο παππούς έρχονται στο σπίτι σας για επίσκεψη και περιμένουν με ανυπομονησία να σφίξουν στην αγκαλιά τους το εγγόνι τους. Όμως, όταν μπαίνουν στο σπίτι έρχονται αντιμέτωποι με μια κατάσταση που σας φέρνει σε αμηχανία [ειδικά εάν πρόκειται για τα πεθερικά σας]: το εγγόνι στέκεται διστακτικό ή ακόμα χειρότερα [για σας] συνεχίζει το παιχνίδι του αντί να τρέξει στην αγκαλιά της γιαγιάς ή του παππού και να τους γεμίσει φιλιά.

Η δική σας αντίδραση δεδομένου μάλιστα ότι καταλαβαίνετε την απογοήτευση της γιαγιάς και του παππού είναι να πείτε στο παιδί «Έλα και δώσε φιλάκι στη γιαγιά που σε αγαπάει». «Μα, δεν πειράζει. Άφησε το παιδί να κάνει ό,τι θέλει», λέει η γιαγιά [στην καλύτερη περίπτωση]. «Θέλει, πώς δεν θέλει», απαντάτε με σταθερό τόνο κοιτάζοντας το παιδί. «Έλα, φιλάκι στη γιαγιά!»

Γιατί το κάνουμε; Ποιοι είναι οι συνηθέστεροι λόγοι για να πούμε στο παιδί μας αυτή τη φράση;
1ον: Νιώθουμε τη λαχτάρα και συνάμα την απογοήτευση της γιαγιάς και του παππού και αυτό μας στενοχωρεί.
2ον: Η συναισθηματική πίεση που νιώθουμε για την εικόνα που θα σχηματίσουν οι άλλοι για μας και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας. Τι θα σκεφτούν; Ενδεχομένως ότι το κλίμα απέναντί τους δεν είναι θετικό και έτσι το εγγόνι – έχοντας ίσως ακούσει αρνητικά γι’ αυτούς σχόλια – είναι συγκρατημένο έως αδιάφορο στην παρουσία τους.
3ον: Γνωρίζουμε καλά ότι οι καλοί τρόποι μαθαίνονται και είναι πρωταρχική ευθύνη των γονιών να μάθουν στα παιδιά τους να συμπεριφέρονται με ευγένεια και σεβασμό στους μεγαλύτερους, πόσο μάλλον στη γιαγιά και τον παππού. Άρα φαντάζει αδιανόητο να αφήσουμε το παιδί μας να συνεχίσει το παιχνίδι αντί να έρθει να φιλήσει τη γιαγιά και τον παππού.

Τι μπορεί στην πραγματικότητα να συμβαίνει από την πλευρά του παιδιού και δεν τρέχει στην αγκαλιά της γιαγιάς και του παππού;
Ίσως να είναι ατυχές το timing. Ειδικά τα παιδιά από 2 έως 5 ετών έχουν μια «ιδιαίτερη σχέση» με τον ύπνο. Εάν το παιδί ξύπνησε πριν λίγο, είναι λογικό να θέλει χρόνο στην αγκαλιά της μαμάς του και επιθυμεί λιγότερο την επαφή με τρίτους.
Ίσως το παιδί να θέλει λίγο χρόνο να συνηθίσει και πάλι την παρουσία της γιαγιάς και του παππού, ειδικά εάν εκείνοι μένουν μακριά και δεν τους βλέπει συχνά.
Ίσως πράγματι να είναι απορροφημένο στο παιχνίδι του.
Ίσως να το ξενίζει η εξωτερική εμφάνιση ενός πολύ ηλικιωμένου ανθρώπου.
Ίσως να μην έχει διάθεση εκείνη τη στιγμή για αγκαλιές και φιλιά, χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Απλώς έτσι νιώθει τη δεδομένη στιγμή.

Ας σκεφτούμε λοιπόν. Όλοι οι παραπάνω πιθανοί λόγοι που μπορεί να έχει το παιδί δεν πρέπει να είναι σεβαστοί; Δεν έχει δικαίωμα να μη θέλει να αγκαλιάσει και να φιλήσει κάποιον τη δεδομένη στιγμή ή να θέλει να τον υποδεχτεί χωρίς αγκαλιές και φιλιά; Και βέβαια έχει. Γι’ αυτό είναι προτιμότερο να μην σπρώχνουμε το παιδί στο να συμπεριφερθεί διαφορετικά από το πώς του υπαγορεύει η εσωτερική του διάθεση.

Επιπλέον, δεν είναι σωστό να το σπρώχνουμε σε μια φυσική επαφή (αγκαλιά, φιλί) παραβλέποντας το γεγονός ότι τα συναισθήματα και οι επιθυμίες του δεν του την υπαγορεύουν. Διαφορετικά το μήνυμα που του δίνουμε και που είναι πολύ σημαντικό και για την ενήλικη ζωή του είναι ότι το κοινωνικώς ορθό και επιθυμητό είναι να παραβλέπουμε τα πραγματικά μας συναισθήματα και τις διαθέσεις και μάλιστα να τα «θυσιάζουμε» στο βωμό της διάθεσης των άλλων. Κι όμως δεν θα το θέλαμε αυτό, ειδικά όταν κάνουμε τόσο κόπο να διδάξουμε στο παιδί το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Επομένως, δεν θα πρέπει να συγχέουμε την ευγένεια και το σεβασμό με τη διάθεση του παιδιού για φιλιά και αγκαλιές. Εφόσον το παιδί συμπεριφέρεται ευγενικά (π.χ. μιλά με σεβασμό, δεν χτυπά), δεν υπάρχει λόγος να παρέμβουμε στη στάση του, πόσο μάλλον να το απειλήσουμε με τιμωρία εάν ‘δεν έρθει αμέσως να φιλήσει τη γιαγιά ή τον παππού’. Οι διαθέσεις δεν εκβιάζονται, αλλά γίνονται σεβαστές.

Εύη Τρούκη

Παιδαγωγός - Ερευνήτρια

www.parentbook.gr

Τι χάνουν τα παιδιά όταν ο πατέρας τους είναι απών, απόμακρος ή μονίμως απασχολημένος;

Οι μπαμπάδες επιδίδονται συχνά σε ιδιόρρυθμα και ασυνήθιστα παιχνίδια, σε αντίθεση με τις μαμάδες που είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν προσκολλημένες σε δοκιμασμένες συνταγές, όπως το «κρυφτούλι», το «πλάθω κουλουράκια», το «έλα να διαβάσουμε ένα βιβλίο» ή το «ας παίξουμε με τα παιχνίδια και τα παζλ σου».

 Από το βιβλίο «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών», του John Gottman

Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά χάνουν είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα». Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών σχέσεων.

Η επίδραση του πατέρα φαίνεται ακόμη και σε παιδιά πολύ μικρής ηλικίας.

Μια έρευνα έδειξε ότι αγοράκια μόλις πέντε μηνών, τα οποία είχαν πολλές επαφές με τους πατέρες τους, ένιωθαν πιο άνετα όταν περιβάλλονταν από άγνωστα ενήλικα άτομα. Τα μωρά έβγαζαν περισσότερους ήχους και δυσανασχετούσαν λιγότερο όταν οι άγνωστοι τα έπαιρναν αγκαλιά —πάντοτε σε σύγκριση με βρέφη των οποίων οι πατέρες δεν συμμετείχαν στην ανατροφή τους. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι τα μωρά ενός έτους που είχαν περισσότερη επαφή με τον πατέρα τους έκλαιγαν λιγότερο όταν τα άφηναν με άγνωστα πρόσωπα.

Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η επίδραση του πατέρα συντελείται κυρίως μέσα από το παιχνίδι.

Όχι μόνο γιατί οι μπαμπάδες αφιερώνουν χαρακτηριστικά μεγαλύτερο μέρος του χρόνου που διαθέτουν για τα παιδιά τους σε δραστηριότητες παιχνιδιού, αλλά και γιατί το στιλ του παιχνιδιού που υιοθετούν είναι πιο πολύ σωματικό και περισσότερο συναρπαστικό από την αντίστοιχη αλληλεπίδραση των μητέρων. Παρατηρώντας κάποιους γονείς με τα νεογέννητα παιδιά τους, οι Michael Yogman και Τ. Berry Brazelton διαπίστωσαν ότι οι πατέρες μιλούσαν λιγότερο αλλά άγγιζαν τα παιδιά τους περισσότερο. Ακόμη, δημιουργούσαν περισσότερους ρυθμικούς ήχους και χτύπους για να προσελκύσουν την προσοχή των μωρών. Το παιχνίδι τους μπορούσε να προκαλέσει στα παιδιά ένα απίστευτο εύρος διαφορετικών συναισθημάτων, ξεκινώντας από δραστηριότητες που παρουσίαζαν ελάχιστο ενδιαφέρον μέχρι δραστηριότητες που συνάρπαζαν τα μωρά. Οι μητέρες, αντίθετα, κρατούσαν το παιχνίδι και τα συναισθήματα των παιδιών τους σε ισορροπία, χωρίς «σκαμπανεβάσματα».

Οι διαφορές αυτές εμφανίζονται και στην παιδική ηλικία, με τον πατέρα να εισάγει τα παιδιά του σε «τραχιά», γεμάτα ανατροπές και χωρίς κανόνες παιχνίδια, στα οποία περιλαμβάνονται οι ανυψώσεις, τα πηδήματα και τα γαργαλητά.

Οι μπαμπάδες επιδίδονται συχνά σε ιδιόρρυθμα και ασυνήθιστα παιχνίδια, σε αντίθεση με τις μαμάδες που είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν προσκολλημένες σε δοκιμασμένες συνταγές, όπως το «κρυφτούλι», το «πλάθω κουλουράκια», το «έλα να διαβάσουμε ένα βιβλίο» ή το «ας παίξουμε με τα παιχνίδια και τα παζλ σου».

Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι το τραχύ πατρικό στιλ του θορυβώδους παιχνιδιού χαράσσει μια σημαντική δίοδο που διευκολύνει τη μάθηση των συναισθημάτων από τα παιδιά. Φανταστείτε τον μπαμπά σαν μια «κακιά αρκούδα» να κυνηγά ένα καταγοητευμένο μικρό παιδάκι στην αυλή του σπιτιού. Ή φανταστείτε έναν άλλο μπαμπά που σηκώνει ψηλά το παιδί και το φέρνει γύρω-γύρω σαν αεροπλανάκι. Τα παιχνίδια αυτά επιτρέπουν στο παιδί να βιώσει τη συγκίνηση του μικρού, ελεγχόμενου φόβου, ενώ ταυτόχρονα το διασκεδάζουν και το ευχαριστούν. Του μαθαίνουν τον τρόπο να παρατηρεί και να αντιδρά στα επικοινωνιακά σήματα του πατέρα του για να βιώσει μια θετική εμπειρία.

Διαπιστώνει, για παράδειγμα, ότι το στρίγκλισμα και το γαργάλημα κάνουν τον μπαμπά να γελά και να παρατείνει το παιχνίδι. Παρατηρεί επίσης τον πατέρα του αναζητώντας ενδείξεις ότι το παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του («Εντάξει, φτάνει για την ώρα») και μαθαίνει πώς, μετά τη διέγερση του παιχνιδιού, να επανέρχεται στη φυσιολογική του κατάσταση και να ηρεμεί.

Οι δεξιότητες αυτές είναι εξαιρετικά χρήσιμες καθώς το παιδί αποτολμά να βγει έξω στον κόσμο των συνομηλίκων του. Από την εμπειρία των παιχνιδιών του με τον μπαμπά έχει μάθει να ....

«Είσαι ο κύριος τίποτα!» Παιδί-θύμα bullying μέσα στην ίδια του την οικογένεια

Μια απίστευτα θλιβερή ιστορία, που μόνο θυμό μπορεί να προκαλέσει, διηγήθηκε στους αξιωματικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ένας 13χρονος, ο οποίος είναι θύμα bullying μέσα στην ίδια του την οικογένεια.

 «Δεν αντέχω άλλο. Οι γονείς μου με πιέζουν απίστευτα για τις επιδόσεις μου στο σχολείο. 'Είσαι ο κύριος τίποτα με αυτούς τους βαθμούς. Θα μεγαλώσεις και θα γίνεις ένα τίποτα αν συνεχίσεις έτσι. Δεν βλέπεις τον μεγαλύτερο αδερφό σου που γράφει σε όλα τα μαθήματα 19;', μου λένε συνέχεια. Θέλω να φύγω από το σπίτι. Να τελειώνει αυτό το μαρτύριο», ανέφερε ο 13χρονος.
Ο 13χρονος μαθητής με βαθμολογίες περίπου στο 13- προτίμησε λίγο πριν εξαφανιστεί να καλέσει στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος που έχει εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα εκστρατεία ενημέρωσης σε σχολεία για θέματα που ταλανίζουν τους μαθητές.
Η κίνησή του αποδείχθηκε σωτήρια, καθώς οι αρμόδιοι αστυνομικοί κατάφεραν να δώσουν μία –έστω προσωρινή- λύση στο πρόβλημα μιλώντας με τους γονείς.
Εντύπωση προκάλεσε ότι το «bullying» σε βάρος του 13χρονου άρχισε να ασκείται και από τον ίδιο του τον 15χρονο αδερφό, ο οποίος μιμούμενος τους γονείς άρχισε να εξαπολύει τους ίδιους χαρακτηρισμούς («κύριος τίποτα») εναντίον του.

Ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. εξηγεί ότι αυτή είναι μία από τις καλές περιπτώσεις. Και αυτό γιατί τα παιδιά που μιλούν αποφεύγουν τα χειρότερα, σε αντίθεση με τους αμίλητους -πνιγμένους από το άγχος και την πίεση- ανήλικους που μπορεί να φτάσουν «αθόρυβα» ακόμα και στην αυτοκτονία.
Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι η φετινή τρομακτική αύξηση του αριθμού των μαθητών που εκφράζουν την απόγνωσή τους στην αρμόδια υπηρεσία της Αστυνομίας, όπως και η αύξηση των ανηλίκων που εκδηλώνουν την πρόθεσή τους να βάλουν τέλος στη ζωή τους γιατί δεν αντέχουν την πίεση για περισσότερο διάβασμα.
Η κλιμάκωση του φαινομένου παρατηρείται από τις αρχές του περασμένου Απριλίου, προφανώς διότι πλησιάζει η εξεταστική περίοδος.
Πληροφορίες της huffingtonpost.gr αναφέρουν ότι για πρώτη φορά μαθητές καλούν οι ίδιοι στα γραφεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ζητούν να μιλήσουν με τον προϊστάμενο κ. Μανώλη Σφακιανάκη, ο οποίος τους είναι γνωστός από την τηλεόραση και τις διαλέξεις που δίνει κατά καιρούς. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, μόνο τον τελευταίο μήνα με τον κ. Σφακιανάκη και τον υποδιοικητή της υπηρεσίας έχουν επικοινωνήσει με δική τους πρωτοβουλία 20 ανήλικοι.
Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν οι περιπτώσεις παιδιών που επιχείρησαν μέσα στο 2015 να αυτοκτονήσουν και σώθηκαν την τελευταία στιγμή.
Μόλις προχθές ανακοινώθηκε ότι ένα 15χρονο αγόρι κατανάλωσε μεγάλη ποσότητα χαπιών που βρήκε στο σπίτι του λόγω της πίεσης που δεχόταν από το οικογενειακό περιβάλλον του. Το παιδί γνωστοποίησε την πρόθεσή του το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στα social media με αποτέλεσμα ο διαχειριστής της σελίδας να ενημερώσει τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Από την ψηφιακή έρευνα προέκυψαν τα επίμαχα ηλεκτρονικά ίχνη και σημεία διασύνδεσης του χρήστη με το προφίλ του στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Αμέσως ενημερώθηκε το Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του, αστυνομικοί του οποίου εντόπισαν τον 15χρονο σώζοντας τη ζωή του.
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση 15χρονης, η οποία αποφάσισε στις 8 Απριλίου 2015 να εξαφανιστεί από το σπίτι της διότι οι γονείς της –ιδιοκτήτες μεγάλης εξαγωγικής εταιρίας- την πίεζαν να διαβάζει περισσότερο γιατί ήθελαν να περάσει στο Πολυτεχνείο. «Όποιος δεν γράψει στις εξετάσεις του σχολείου πάνω από 19 δεν μπορεί να γίνει ούτε σκουπιδιάρης», ήταν τα λόγια τους.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, στη Βόρεια Ελλάδα ένα 13χρονο κορίτσι ανέβηκε στο καμπαναριό εκκλησίας και απειλούσε να πέσει στο κενό. Αιτία της πράξης της, σύμφωνα με τους αστυνομικούς, το άγχος που της προκαλούσαν οι γονείς της για τις επιδόσεις της. Το κορίτσι εντοπίστηκε και σώθηκε διότι είχε αναρτήσει post στο διαδίκτυο στο οποίο ενημέρωνε για την πράξη της.
Οι αιτίες
Ανώτατος αξιωματικός σε μία προσπάθειά του να ερμηνεύσει την έξαρση των ακραίων αυτών περιστατικών που καταγράφεται φέτος δηλώνει: «Τρεις εκτιμώ ότι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες. Ο πρώτος ότι οι γονείς, λόγω του ότι δεν έχουν λεφτά να βγουν έξω και να κάνουν άλλες δραστηριότητες, κάθονται πολύ περισσότερο στο σπίτι και έτσι ασχολούνται περισσότερο με τα παιδιά τους. Αυτό έχει και αρνητικές συνέπειες.
Ο δεύτερος λόγος ότι παλιότερα πλήρωναν για το φροντιστήριο των παιδιών χωρίς να ματώνουν οικονομικά. Σήμερα, όμως, θέλουν τα λεφτά να μην πάνε... χαμένα πάση θυσία και έτσι ασκούν πίεση στα παιδιά.
Ενδεικτικό είναι ότι τα πιο επικίνδυνα κρούσματα καταγράφονται σε παιδιά της Α' Λυκείου που σιγά σιγά μπαίνουν σε τροχιά Πανελληνίων. Ο τρίτος ότι το κλίμα στις οικογένειες ούτως ή άλλως είναι επιβαρυμένο λόγω των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών».
toxwni

Καλοντυμένος «κύριος», που δηλώνει δάσκαλος, πλησιάζει μικρά παιδιά στη Φθιώτιδα

Ποιός είναι ο καλοντυμένος «κύριος» που πλησιάζει μικρά παιδιά στη Φθιώτιδα;;

Ανάστατοι είναι οι γονείς στη Γλύφα και την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Φθιώτιδας.
Ένας άγνωστος καλοντυμένος κύριος εμφανίστηκε και προσπάθησε να προσεγγίσει μικρό παιδί.
Η μητέρα κατάφερε και συγκράτησε τα στοιχεία του αυτοκίνητου, του υπόπτου που πλησίασε τα παιδιά, τα οποία και έδωσε στην αστυνομία, που ερευνά την υπόθεση.

Όπως ανέφερε στο lamiareport.gr:
«Το αυτοκίνητο σταμάτησε έξω από το σπίτι όπου τα μικρά παιδιά έπαιζαν στην αυλή. Κατέβηκε ένας καλοντυμένος κύριος, μεσήλικας, και άρχισε να κάνει ερωτήσεις στο μεγαλύτερο παιδί (ηλικίας νηπιαγωγείου).
Του έλεγε ότι είχε κερδίσει κάποια βιβλία σε διαγωνισμό και έκανε ερωτήσεις προσπαθώντας να επιβεβαιώσει την ταυτότητα του παιδιού.
Όταν τον αντιλήφθηκα και άρχισα να τον ρωτάω που βρήκε τα στοιχεία μας και γιατί κάνει τέτοιες ερωτήσεις, ο κύριος ισχυρίστηκε ότι είναι δάσκαλος και ότι το παιδί (και χωρίς αν έχουμε πάρει μέρος σε κανένα διαγωνισμό - στο Ζάππειο και καλά - και που ποτέ δεν έχω καταχωρήσει τα στοιχεία του σε κάτι αντίστοιχο) κέρδισε κάποια βιβλία που θα του έρθουν με το ταχυδρομείο.
Ο άγνωστος βιάστηκε να αποχωρήσει και ευτυχώς κατάφερα να συγκρατήσω τον αριθμό του αυτοκινήτου, τον οποίο έδωσα στην αστυνομία».

 

newsbeast.gr

policenet

Οι Υπερτροφές της Άνοιξης!!

Καλά είναι τα goji berry και τα acai berry, αλλά αν κάνετε μια βόλτα στη λαϊκή αγορά της γειτονιάς σας θα ανακαλύψετε εγχώρια, ελληνικά προϊόντα ισάξιας ή και ανώτερης διατροφικής αξίας.

Αν θέλετε να μάθετε για οκτώ υποτιμημένες υπερτροφές που παράγονται στα ανοιξιάτικα μποστάνια,
κλικ εδώ: πράσινο χαμομηλάκι