Friday, 10 June 2016

Πανευρωπαϊκός Σχολικός Διαγωνισμός Ζωγραφικής
Το 1ο βραβείο στην Ελλάδα! - (Give me 5!)

Ανακοινώθηκαν σε ειδική τελετή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, οι νικητές του διαγωνισμού «Πέντε τρόπους θα σου πω… » (Give me 5!).
Πρόκειται για έναν πανευρωπαϊκό σχολικό διαγωνισμό ζωγραφικής με στόχο την αντιμετώπιση των διακρίσεων και την οικοδόμηση σχέσεων μεταξύ των παιδιών Ρομά με άλλα παιδιά που δεν είναι Ρομά.

Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από την Γενική Διεύθυνση Δικαιοσύνης και Καταναλωτών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο πλαίσιο της εκστρατείας της «για τους Ρομά, μαζί με τους Ρομά». Διεξήχθη από το Νοέμβριο του 2015 έως τον Φεβρουάριο του 2016 και συμμετείχαν χιλιάδες παιδιά (ηλικίας 7 έως 10 ετών) από σχολεία σε όλη την ΕΕ.
Στην κριτική επιτροπή συμμετείχαν εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των εθνικών σημείων επαφής Ρομά και ΜΚΟ. Επελέγησαν 19 σχέδια από τα 589 που υποβλήθηκαν συνολικά – ένα από κάθε συμμετέχουσα χώρα. Τα εν λόγω 19 εθνικά σχέδια υποβλήθηκαν σε διαδικτυακή δημόσια ψηφοφορία με την οποία καθορίστηκαν τα 12 σχέδια που συμμετείχαν στην τελική κρίση.

Οι νικητές του ευρωπαϊκού διαγωνισμού «Πέντε τρόπους θα σου πω… » για το 2015/16 είναι:

1ο Ευρωπαϊκό βραβείο — Ελλάδα

Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών-Βαρηκόων Πανοράματος, Θεσσαλονίκη.

Μήνυμα: «Η γέφυρα που μας ενώνει… Το σχολείο είναι μια γέφυρα που ενώνει όλους τους πολιτισμούς».


Άποψη των κριτών: Έλαβε την υψηλότερη βαθμολογία στη δημόσια ψηφοφορία και στον τομέα της δημιουργικότητας, συμπεριλαμβανομένης της σχέσης του μηνύματος (τα παιδιά τα ενώνουν κοινά θέματα, όπως ο πολιτισμός, ο αθλητισμός, κ.λπ.). Το σχέδιο απεικονίζει την ενότητα μεταξύ των παιδιών και βαθμολογήθηκε καλά όσον αφορά την καλλιτεχνική του ποιότητα.

2ο Ευρωπαϊκό βραβείο — Τσεχική Δημοκρατία

Základni škola a materšká škola Milotice (Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο του Milotice)

Μήνυμα: «Ένας κόσμος για όλους… Όλα τα παιδιά νοιώθουν με τον ίδιο τρόπο τον φόβο, το άγχος, τη χαρά, το γέλιο, την αυτοπεποίθηση. Μοιάζουμε όλοι σε αυτά».

Άποψη των κριτών: Έλαβε καλή βαθμολογία για τη συνάφεια του μηνύματος, το σχέδιο εκφράζει την ενότητα των παιδιών, τα οποία μοιράζονται κοινά αισθήματα και εμπειρίες. Εκτιμήθηκε επίσης η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του σχεδίου: μοιράστηκαν την εργασία μεταξύ τους, και το κάθε παιδί ασχολήθηκε με ένα συγκεκριμένο τμήμα του σχεδίου.

3ο Ευρωπαϊκό βραβείο — Ουγγαρία

Καλλιτεχνικό σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Mures László, Nyíregyháza

Μήνυμα: «Λάμψε, ήλιε! Προερχόμαστε από διαφορετικούς τόπους, αλλά μοιραζόμαστε πράγματα που μας συνδέουν».


Άποψη των κριτών: Έλαβε την υψηλότερη βαθμολογία στον τομέα της καλλιτεχνικής ποιότητας. Το σχέδιο παρουσιάζει τις δραστηριότητες με τις οποίες ασχολούνται τα παιδιά (παίζουν μουσική, ασχολούνται με τη φύση, διαβάζουν, ζωγραφίζουν, κλπ.).

«Λάβαμε πολλές όμορφες, δημιουργικές εικόνες που ενσωμάτωσαν το θέμα του διαγωνισμού. Τα παιδιά Ρομά συνεργάστηκαν με τα άλλα παιδιά για να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά στερεότυπα και να σπάσουν τα τείχη, ενθαρρύνοντάς τα να σκεφτούν για όλα τα κοινά στοιχεία που έχουν, όπως τα παιχνίδια που παίζουν ή τα πράγματα που τους κάνουν να γελούν», 
δήλωσε η κα Λίνα Παπαμιχαλοπούλου, επικεφαλής της μονάδας «Πολιτικές κατά των διακρίσεων και συντονισμός της πολιτικής για τους Ρομά» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Κάθε νικητής θα λάβει κουπόνια για βιβλία και υλικά καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων για το σχολείο του. Μετά την τελετή απονομής των βραβείων, τα παιδιά, οι δάσκαλοι και οι γονείς παρακολούθησαν πρόγραμμα περιήγησης και άλλες δραστηριότητες στην Αθήνα.

Επιμέλεια Μάριος Γ. Ιωάννου

Δωρεάν και φτηνά βιβλία υπάρχουν... παντού!!

Η ανάγνωση βιβλίων πρέπει να είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσης μας. Οι λόγοι; Πολλοί.

Πόσο λογικό είναι να δουλεύεις μια ολόκληρη ημέρα
για να αγοράσεις ένα βιβλίο;

Αυξάνουν την ικανότητα μας στο να εκφράζουμε αυτά που νιώθουμε, μας κάνουν να σκεφτόμαστε καλύτερα, να αναπτύσσουμε την φαντασία μας, μας ηρεμούν όταν είμαστε αγχωμένοι, μας κάνουν πιο ισχυρούς απέναντι στους κάθε λογής εκμεταλλευτές, μας ταξιδεύουν σε διαστάσεις που δεν θα είχαμε την δυνατότητα να πηγαίναμε ποτέ και μας βοηθάνε σε τόσα πολλά άλλα πράγματα … Οι τιμές τους έχουν φτάσει στα ύψη όμως.
25 ΕΥΡΩ για ένα βιβλίο θεωρείται λογική τιμή! Πόσο λογικό είναι να δουλεύεις όμως μια ολόκληρη ημέρα για να αγοράσεις ένα βιβλίο; Ένα βιβλίο που στην καλύτερη περίπτωση θα διαβαστεί για μια φορά και μετά θα αφεθεί σε ένα ράφι μιας βιβλιοθήκης να φιγουράρει σαν μπιμπελό για χρόνια και στην χειρότερη θα καταχωνιαστεί κάπου μέχρι να αποφασίσει ο ιδιοκτήτης του κάποια στιγμή πως πιάνει τζάμπα χώρο και πρέπει να πεταχτεί;
.
Και τι άλλες λύσεις υπάρχουν δηλαδή;
1) Υπάρχουν δανειστικές βιβλιοθήκες που έχουν ποικιλία σε μεγάλα κλασικά αριστουργήματα. Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότερες βιβλιοθήκες έχουν λιγότερους επισκέπτες από ένα δημοφιλές βιβλιοπωλείο. Ρώτησε η κάνε μια αναζήτηση στο google για την περιοχή σου. Όλο και κάποια βιβλιοθήκη θα βρεις που να είναι κοντά σου.

2) Υπάρχουν δωρεάν e-books στο internet.
Σε αυτές τις διευθύνσεις υπάρχουν πολλά ελληνικά e-books και κείμενα
Επίσης μέσω της σελίδας της google που αναβαθμίζεται μπορείς να κάνεις αναζήτηση κειμένων μέσα από 7.000.000 τίτλους βιβλίων (αυτήν την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) και να διαβάσεις ολόκληρα βιβλία που δεν προστατεύονται από τον νόμο των πνευματικών δικαιωμάτων η και να κάνεις λήψη αυτών αλλά επίσης και να διαβάσεις αποσπάσματα βιβλίων που προστατεύονται από τον παραπάνω νόμο.

Αν ψάχνεις τώρα για ξενόγλωσσα ebooks, υπάρχουν πάρα πολλοί τίτλοι στην διάθεση σου σε σελίδες, όπως αυτές:
Εδώ free audio books

3) Μια άλλη ενδιαφέρουσα πρόταση είναι οι ανταλλαγές βιβλίων. Μέσω του site του bookcrossing πχ. μαθαίνεις για βιβλία που χαρίζουν άλλα άτομα και στην συνέχεια αφού τα διαβάσεις τα χαρίζεις και εσύ σε άλλους.Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι μπορείς να γράψεις τις εντυπώσεις σου για αυτό το βιβλίο σε αυτήν την ιστοσελίδα και αφού το δώσεις σε κάποιον άλλο να διαβάσεις και τις δικές του εντυπώσεις. Επίσης τα μέλη αυτού του club διοργανώνουν και συναντήσεις για ανταλλαγές βιβλίων ανά τακτά διαστήματα.
 

Ανάλογου περιεχομένου είναι και το site του bookmooch όπου λειτουργεί σε διεθνή επίπεδο. Στο bookmoochσυμμετέχουν και Έλληνες αλλά και Ελληνικά βιβλία. Στο συγκεκριμένο site χρεώνεσαι απλά τα έξοδα της αποστολής και για κάθε βιβλίο που δίνεις η παίρνεις αφαιρούνται η προστίθενται πόντοι ανάλογα. Περισσότερες πληροφορίες στο παρακάτω site: http://www.bookmooch.com/
Μια πολύ καλή προσπάθεια επίσης έχει ξεκινήσει εδώ και λίγες ημέρες στο παρακάτω site όπου μπορεί κανείς να βρει και να δώσει μεταχειρισμένα βιβλία σε καλή τιμή η και δωρεάν.
http://www.booksmania.gr/index.php

4) Αγόρασε μεταχειρισμένα βιβλία. 
Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει το πάρε-δώσε στην Δημήτριου Γούναρη στην Ναβαρίνου αλλά και ένα μαγαζί στην Αλεξάνδρου Σβώλου 55 στο υπόγειο (δίπλα από το περίπτερο κοντά στο ύψος της Αγγελάκη). Αφού τα διαβάσεις πήγαινε και πούλα τα στο κατάστημα που τα αγόρασες και πάρε άλλα (θα δώσεις κάτι παραπάνω βέβαια).
Επίσης μεταχειρισμένα βιβλία μπορείς να αγοράσεις και μέσω αυτού του site http://usedbooks.bibliupoli.gr/
ενώ πραγματικά βιβλία σε μισή τιμή μπορείτε να βρείτε εδώ http://www.halfprice-books.gr/

5) Αγόρασε βιβλία stock γιατί τα βιβλία εξάλλου δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει το ΒΙΒΛΙΟSTOCK στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ 8 στο κέντρο.

6) Κατά περιόδους διάφοροι οργανισμοί όπως ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας η ο Ο.Γ.Α δίνουν κουπόνια για δωρεάν η φθηνότερα βιβλία

7) Δάνεισε και δανείσου βιβλία με τους φίλους σου. Κάνε εσύ την πρώτη κίνηση. Απλά έχε υπόψη σου ότι σε αυτές τις περιπτώσεις τις περισσότερες φορές τα βιβλία χάνονται η ξεχνιούνται με έναν μαγικό τρόπο

πηγή: kala-nea

Να προσέχετε και να φροντίζετε τoν εαυτό σας,
το χρωστάτε και στα παιδιά σας

Πριν δύο μήνες περίπου μια αγαπημένη, παλιά συνάδελφος έφυγε από τη ζωή. Μπήκε στο νοσοκομείο για κάτι που όλοι νόμιζαν ότι «θα περνούσε» και δεν γύρισε ποτέ. Αυτή η παλιά συνάδελφος, είχε ένα κοριτσάκι, ένα γλυκό πλασματάκι 4 ετών, που περίμενε τη μαμά του να γυρίσει από τη δουλειά και εκείνη δεν επέστρεψε ποτέ.
Όταν έμαθα τα δυσάρεστα νέα, η σκέψη μου πήγε πρώτα στο παιδί της, και μετά σε αυτήν την υπέροχη γυναίκα που έτυχε να δουλέψω μαζί της αρκετά χρόνια και που έφυγε ξαφνικά, ενώ είχε να κάνει τόσα στη ζωή της, ενώ είχε ανθρώπους που την αγαπούσαν να την περιμένουν. 
Ίσως, γιατί είμαι κι εγώ μητέρα και δεν μπορώ να διανοηθώ για το παιδί μου, και λιγότερο για μένα, ότι μπορεί να ξημερώσει ένα πρωινό, που απλά δεν θα με ξαναδεί, από ένα γύρισμα της τύχης που κανείς μας δεν επέλεξε.
Και τότε συνειδητοποίησα πόσο πολύ πρέπει να προσέχουμε τους εαυτούς μας, τουλάχιστον σε αυτά που ορίζουμε. Γιατί για τα άλλα δεν είναι δικό μας το σχέδιο, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Πως πρέπει, όσο περνάει από το χέρι μας να φροντίζουμε να είμαστε καλά.

Δεν περιορίζω τις επιλογές μας στη διατροφή, στο κάπνιζε λιγότερο, στο πίνε πολλά νερά. Απλά σε μία εγκράτεια που είναι καλό να ακολουθούμε σε πράγματα που αν δεν είχαμε παιδί δεν θα την σκεφτόμασταν πια. 
Ο πατέρας μου, όταν γεννήθηκα, έκοψε το μουστάκι του, γιατί φοβόταν ότι θα έβαζα το χέρι μου εκεί, και θα γέμιζα μικρόβια. Μπορεί να φαίνεται αστείο, και είναι. Και φυσικά δεν ακούγεται και τόσο τρομερή θυσία το να κόψει κανείς το μουστάκι του. Μπορεί για άλλους να είναι υπερβολή. Ωστόσο έκανε κάτι, για να με προστατέψει. Στερήθηκε ένα τόσο δα μικρό «έμβλημα» ανδρισμού για την «πριγκίπισσά του».
Μόλις έγινα μάνα, ενστικτωδώς σταμάτησα να τρέχω με το αμάξι σαν την τρελή, όσο κι αν μου άρεσε η ταχύτητα, έβαζα διαρκώς ζώνη, εγώ που κορόιδευα όσους φορούσαν (τραγικό, το ξέρω είτε έχεις παιδί είτε όχι). Κι όλα αυτά γιατί όφειλα σε αυτό το παιδάκι να είμαι εδώ, να του χαρίσω ασφάλεια, την παρουσία μου, την αγκαλιά μου και μια σιγουριά που ένας γονιός μπορεί να δώσει.
Το να προσέχεις τον εαυτό σου όσο μπορείς, το να φροντίζεις να κρατηθείς στη ζωή, όσο περνάει από το χέρι σου, είναι καθήκον σου. Αποτελεί συνέπεια στην απόφασή σου να φέρεις έναν μωρό στον κόσμο και στη δέσμευσή σου, ότι θα είσαι εκεί για όσο σε χρειάζεται. Ή μάλλον για όσο, αντικειμενικά σε χρειάζεται, για όσο τουλάχιστον εξαρτάται η ζωή του από σένα. Αυτή η τεράστια ευθύνη, ίσως είναι εν πολλοίς ο αποχαιρετισμός στη νεότητα, όταν γίνεσαι γονιός. Γιατί πλέον δεν μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου αθάνατο. Ίσα ίσα, είναι καιρός να συνειδητοποιήσεις την θνητότητά σου, αν δεν το έχεις κάνει ακόμα.
Ακούμε καθημερινά γύρω μας να συμβαίνουν τραγικά πράγματα. Ειδικά αυτή η χρονιά, δεν ξέρω, πήρε αγαπημένους ανθρώπους – και δεν μιλάω για τους σταρ, μιλάω για κόσμο με παιδιά και άπειρα όνειρα. Κι αν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό, ας κάνουμε το καλύτερό μας γι’ αυτά που μπορούμε.

Έχουμε πολλά παραμύθια να πούμε ακόμα στα παιδιά μας, έχουμε πολλά παιχνίδια να παίξουμε κάτω από τα σκεπάσματα, έχουμε πολλές εκδρομές, πολλές αποφοιτήσεις, πολλά φιλιά και αγκαλιές, πολλούς καυγάδες και χτυπήματα της πόρτας και πολλά ξαναμονιάσματα. Δεν θέλουμε να τα χάσουμε όλα αυτά. Ή μάλλον για να μην χάσουμε όλα αυτά, ας στερηθούμε κάποια άλλα, που εμείς κρίνουμε ότι μας βλάπτουν. Είναι πιο δίκαιο για όλους.
Με αφορμή την Κατερίνα που δεν ξεχνώ ποτέ

Thursday, 9 June 2016

Ομογενείς μαθητές 5 ηπείρων και 9 χωρών έγραψαν
και τραγούδησαν: "Χώρα Ελλάδα μας γλυκιά"

«Χώρα Ελλάδα μας γλυκιά»...
Αυτός είναι ο τίτλος του τραγουδιού τους στίχους του οποίου έγραψαν οι μαθητές 10 ελληνικών σχολείων, από 9 χώρες που βρίσκονται σε πέντε διαφορετικές Ηπείρους. 
Τα παιδιά της ελληνικής ομογένειας και ενός σχολείου στην Ελλάδα ένωσαν τις δυνάμεις, την αγάπη τους για την Ελλάδα αλλά και τις υπέροχες γλυκιές φωνές τους και τώρα μας στέλνουν το πιο μελωδικό μήνυμα από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

«Αυτό το τραγούδι περικλείει την αγάπη των μαθητών και όλων εμάς για την Ελλάδα μας. Είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας πολλών ανθρώπων και ειδικά μαθητών και μαθητριών....
Ως ιδέα και πρωτοβουλία, ξεκίνησε από το Ελληνικό Σχολείο του Βουκουρεστίου "Αθηνά" και τους μαθητές της Ε' και ΣΤ' τάξης του Δημοτικού και την δασκάλα τους, κ. Μπασίνα Βασιλική. 
Η πρώτη στροφή γράφτηκε από το Ελληνικό Σχολείο του Βουκουρεστίου "Αθηνά" και σε αυτό το ταξίδι, κάθε ένα από τα 11 Σχολεία που συμμετείχαν, έγραφε την δική του στροφή», διαβάζουμε στο σχόλιο που συνοδεύει το βίντεο με το τραγούδι στο YouTube.
Όπως θα διαπιστώσετε στη μουσική -που έγραψε ο Νίκος Ντόνας ο οποίος είναι υπεύθυνος και για την ενορχήστρωση- ξεχωρίζει ο ήχος του μπουζουκιού ενώ στους στίχους των μαθητών ξεχωρίζουν λέξεις βαθιά ριζωμένες στο ελληνικό λεξιλόγιο και τρόπο ζωής όπως κέφι και φιλότιμο αλλά και αναφορές στις φυσικές ομορφιές της χώρας, στον ελληνικό πολιτισμό, τη φιλοσοφία κα.

Πέρα όμως από την εξύμνηση της ελληνικής ιστορίας και του ελληνικούς κάλλους δεν ξεχνούν να στείλουν και το δικό τους μήνυμα – αίτημα με στίχους όπως: «ψάλλουμε με μια φωνή για Ελλάδα δυνατή»,«μη λυγίσεις τιμημένη» ενώ το τραγούδι «κλείνει» με τον στίχο «τραγουδάμε δυνατά ζήτω η Ελλάδα μας παιδιά».
Στις φωτογραφίες δε που πλαισιώνουν το βίντεο ξεχωρίζουν τα χρώματα της γαλανόλευκης και τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών από εκδηλώσεις για εθνικές επετείους ή εν ώρα μαθήματος.
Στην υπέροχη, μελωδική και συγκινητική αυτή προσπάθεια μετείχαν τα εξής σχολεία: 
Ελληνικό Σχολείο «Αθηνά» Βουκουρέστι - Ρουμανία, 
Αρχιμήδειος Ακαδημία Μαϊάμι -ΗΠΑ, 
Δημοτικό Σχολείο Βελβεντουύ Κοζάνης, 
Ελληνικό Σχολείο Βαλένσια -Βενεζουέλα, 
Ελληνική Σχολή Ζήνων Αυστραλία, 
Τοσιτσαίο-Πρατσίκειο ΔΣ Ελληνική Κοινότητας Αλεξάνδρειας-Αιγύπτου, 
Σχολείο Oakleigh Grammar Μελβούρνης, 
Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας Ντόχα-Κατάρ, 
Σχολείο Παιδεία, Ελληνική Κοινότητα Τορόντο – Καναδά, Νηπιαγωγείο Σαχέτι- Νότια Αφρική.

Τα προστατεύουμε τα παιδιά μας, δεν τα «πνίγουμε»

Η υπερπροστασία μειώνει τις ικανότητες του παιδιού

Αυτό το είδος ανατροφής περιορίζει πολύ τα παιδιά, τα καταπιέζει, δεν τα αφήνει ν’ αναπνεύσουν. 
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς δεν αντιλαμβάνονται την ανατροφή των παιδιών σαν στήριξη και συμπαράσταση στο παιδί, σαν ένα ισορροπημένο συνδυασμό εγγύτητας και απόστασης. Θεωρούν πως πρέπει να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στην ανατροφή του παιδιού, να του παρέχουν αδιάκοπα τη βοήθειά τους.

Τα παιδιά που είναι πάντοτε προστατευμένα δεν μαθαίνουν να αξιολογούν σωστά τις ικανότητές τους. 
Έτσι αισθάνονται ανασφάλεια, φοβούνται να ξεπεράσουν τα όρια και να δοκιμάσουν καινούργια πράγματα. 
Τα υπερπροστατευμένα παιδιά παραιτούνται εύκολα, δεν αντέχουν τις απογοητεύσεις, αντιδρούν με κλάματα και γκρίνια, και στην παραμικρή δυσκολία καταφεύγουν στους γονείς, οι οποίοι, αντί να τους προσφέρουν απλώς στοργή και παρηγοριά, αρχίζουν να τα κανακεύουν ή προσπαθούν να τα κάνουν να ξεχάσουν την απογοήτευσή τους: 
«Έλα δω. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, θησαυρέ μου!»
«Αχ, τι σου έκαναν πάλι μικρό μου!»
«Έλα, αγάπη μου, θα σου δείξω εγώ πώς γίνεται!»
Η υπερπροστατευτική ανατροφή δεν αφήνει τα παιδιά να μεγαλώσουν, τα κρατά νοητικά και συναισθηματικά εξαρτημένα από τους ενήλικες του κοντινού τους περιβάλλοντος. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς συγχέουν την ανάγκη του παιδιού για σχέση και συναισθηματικό δέσιμο με την προσκόλληση, τη συμβιωτική ενότητα, την αμοιβαία εξάρτηση.
Αυτό που συνδέει τους υπερπροστατευτικούς γονείς με τα παιδιά τους είναι η διαρκής ανησυχία. 
Οι γονείς ανησυχούν: «Από το πρωί ως το βράδυ το μόνο που σκέφτομαι είναι: Μακάρι να πάνε όλα καλά για τα παιδιά μου! — Μόνο όταν τα παιδιά μου είναι καλά είμαι κι εγώ καλά!». Έτσι αρχίζουν ν’ ανησυχούν και τα παιδιά: «Θέλω να είναι καλά οι γονείς μου. Δεν θέλω να στενοχωριούνται!». Το αποτέλεσμα είναι μια υπερβολικά προσαρμοστική συμπεριφορά των παιδιών.

Έτσι όμως δεν χτίζεται η πρωταρχική εμπιστοσύνη, δεν δημιουργούνται σταθεροί δεσμοί — οπότε το παιδί δεν καταφέρνει να βιώσει με θετικό τρόπο την αμφισβήτηση των κανόνων και των ορίων. 
Γίνεται διατακτικό κι εξαρτημένο. Αποφεύγει τις προκλήσεις, φοβάται να εξερευνήσει το καινούργιο και το άγνωστο που ίσως να κρύβουν κινδύνους. Βλέπουμε όμως ότι τα υπερπροστατευμένα παιδιά είναι εκείνα που απειλούνται περισσότερο από κινδύνους, γιατί όταν ξαφνικά βρεθούν σε μια επικίνδυνη κατάσταση και πρέπει να βασιστούν στις δικές τους δυνάμεις, δεν γνωρίζουν πώς να προστατευτούν.
Όλα τα παιδιά έχουν καταρχήν την επιθυμία να κατακτήσουν καινούργια πράγματα. Θέλουν βοήθεια, θέλουν συνεργασία, θέλουν να αισθάνονται ότι ανήκουν στην οικογένεια αποδεικνύοντας τις ικανότητές τους μέσα από την ενεργητική τους συμμετοχή στις οικογενειακές δραστηριότητες.
Όταν όμως τα περιορίζουμε συστηματικά, τα πατρονάρουμε και τους φερόμαστε σαν να μην είναι ικανά για τίποτα, τότε αυτή τους η επιθυμία να τα καταφέρουν ατονεί, διστάζουν να προχωρήσουν, αρχίζουν να φοβούνται την αποτυχία.

mothersaffair

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki