Στον 21ο αιώνα ο «τρίτος κόσμος» βαφτίστηκε «αναπτυσσόμενος», όμως οι συνθήκες παραμένουν ίδιες.
Σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF, πέντε στα έξι παιδιά κάτω των δύο ετών σε αναπτυσσόμενες χώρες δεν λαμβάνουν αρκετή ποσότητα τροφής, κινδυνεύοντας από μη αναστρέψιμη διανοητική και σωματική βλάβη.
Ειδικότερα τα μισά από τα παιδιά μεταξύ 6 και 23 μηνών δεν λαμβάνουν τροφή αρκετά συχνά. Η διαδεδομένη έλλειψη στερεών τροφών και ποικιλίας στα συστατικά των τροφών στερούν τα παιδιά της ηλικίας αυτής από βασικά θρεπτικά συστατικά και ιχνοστοιχεία όταν ο εγκέφαλός τους, τα κόκαλα και το σώμα τους που εξελίσσονται τα χρειάζονται περισσότερο, τόνισε ο οργανισμός.
Ακόμα και σε οικογένειες που ανήκουν σε υψηλό οικονομικό επίπεδο σε αναπτυσσόμενες χώρες, «πάρα πολλά» βρέφη και μικρά παιδιά παρουσιάζουν ελλείψεις, αποκάλυψε η UNICEF σε έκθεσή της που δημοσιεύεται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Επισιτισμού στις 16 Οκτωβρίου.
Η βελτίωση της ποιότητας και της ποσότητας των γευμάτων μικρών παιδιών θα μπορούσε να σώσει 100.000 ζωές τον χρόνο, να μειώσει τα έξοδα υγείας και να βελτιώσει την παραγωγικότητα κατά την ενήλικη ζωή, είπε ο οργανισμός. Οι περιοχές με τις μεγαλύτερες ελλείψεις είναι η Νότια Ασία και η Υποσαχάρια Αφρική, όπου τα παιδιά παρουσιάζουν την μεγαλύτερη υστέρηση σε ύψος, αναλογικά με την ηλικία τους.
Από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας
Πρόγραμμα συζητήσεων του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, με θέμα «Εφηβεία, σχολείο, κλινικές και κοινωνικές δομές».
«Χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη;»,
«Να παρέμβει ο εισαγγελέας;»,
«Τι κάνουμε όταν η οικογένεια δεν ενδιαφέρεται;»,
«Τι κάνουμε όταν έχουμε ενδείξεις ενδοοικογενειακής βίας;».
Με αφορμή ζητήματα πρακτικής φύσεως, με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ο Συμβουλευτικός Σταθμός κατά τις επισκέψεις στα σχολεία, τα οποία αφορούν την εν γένει συμπεριφορά των εφήβων και την αντιμετώπισή τους από την σχολική κοινότητα, σε περίπτωση που η συμπεριφορά αυτή συγκρούεται με τους κανόνες της σχολικής ζωής σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας και ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέωνδιοργανώνουν κύκλο τεσσάρων συζητήσεων με τους πλέον αρμόδιους φορείς, με σκοπό την πληροφόρηση αλλά και την επίτευξη μιας ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ των σχολείων, της οικογένειας και των εν λόγω δομών.
Συγκεκριμένα, στον κύκλο των συζητήσεων θα συμμετάσχουν:
Το Παιδοψυχιατρικό Τμήμα του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων Πατρών
Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Πάτρας
Η Ομάδα Προστασίας Ανηλίκων του Δήμου Πατρέων
Η Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής
Συντονίζει ο υπεύθυνος του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, ψυχολόγος-ψυχαναλυτής Νίκος Παπαχριστόπουλος.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ:
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου Παιδοψυχιατρικό Τμήμα του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων Πατρών Προσκεκλημένοι:
Αικατερίνη Κακάτση (παιδοψυχίατρος)
Κωνσταντίνος Αναστασόπουλος (ψυχολόγος)
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου Ομάδα Προστασίας Ανηλίκων του Δήμου Πατρέων Προσκεκλημένοι:
Κατερίνα Νικολακοπούλου (κοινωνικός λειτουργός)
Ανδρέας Γριντέλας (κοινωνικός λειτουργός)
Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου Κέντρο Ψυχικής Υγείας Πάτρας Προσκεκλημένοι:
H Επιστημονική Ομάδα της Γραμμής 11525 και του Συμβουλευτικού Κέντρου του «Μαζί για το Παιδί» δημιούργησε τον παρακάτω «οδηγό επιβίωσης», με χιουμοριστικό χαρακτήρα, για τους γονείς που αισθάνονται ανήμποροι μπροστά στις κρίσεις θυμού του παιδιού τους.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Είστε γονιός και βρίσκεστε μπροστά σε αυτή την σκηνή του παιδιού σας:
ή αυτή:
Χωρίς να έχετε ιδέα τι συμβαίνει, επιστρατεύετε την ευρηματικότητά σας για να καταλάβετε γιατί συμπεριφέρεται το παιδί τόσο έντονα και πώς μπορείτε να το βοηθήσετε να ηρεμήσει. Συνεχίζετε να προσπαθείτε. Μάταια. Μην απογοητεύεστε.
Το παιδί σας, έχει μία έκρηξη θυμού, το αποκαλούμενο “tantrum”.
Οι λόγοι που συνήθως φέρνουν αυτή την έκρηξη οργής στο παιδί μπορεί να μοιάζουν ασήμαντοι για τα μάτια των γονιών.
Όμως, η έντονη αντίδραση του παιδιού σε αυτούς τους λόγους πυροδοτείται από την αδυναμία του να επεξεργαστεί εκείνη τη στιγμή όλα τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και τα έντονα συναισθήματα που το κατακλύζουν.
«Ωραία η θεωρία, στην πράξη τι κάνω;», ίσως να είναι η σκέψη σας. Για την ενδυνάμωση του γονικού σας ρόλου, η ψυχολόγος της Γραμμής 11525 και του Συμβουλευτικού Κέντρου, Κλεοπάτρα Τσουχνικά, προτείνει τα παρακάτω:
1. Διατηρήστε την ψυχραιμία σας
Όχι απαραίτητα σε αυτή την στάση γιόγκα, αλλά, γενικότερα προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να μην παρασυρθείτε από τον έντονο εκνευρισμό και το θυμό του παιδιού. Η δική σας σταθερότητα θα βοηθήσει το παιδί να αισθανθεί ασφάλεια και να ελέγξει τα συναισθήματά του. 2. Εξηγήστε
Τη στιγμή που το παιδί ωρύεται, προσπαθήστε να ανταποκριθείτε σε αυτό που του συμβαίνει, να του δείξετε ότι ακούτε και κατανοείτε τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Παράλληλα, εξηγήστε του για ποιο λόγο αρνείστε να ικανοποιήσετε τη συγκεκριμένη επιθυμία του και βάζετε τα δικά σας όρια ώστε να επιτευχθεί μια πιο λειτουργική συνεργασία και επικοινωνία με το παιδί.
Παράδειγμα:
«Βλέπω πως είσαι πολύ αναστατωμένος αυτή τη στιγμή και καταλαβαίνω πως θύμωσες επειδή δε σου δίνω την μπάλα. Ξέρεις ότι τη μπάλα τη χρησιμοποιούμε μόνο όταν είμαστε έξω. Εγώ όμως δυσκολεύομαι να σε καταλάβω όταν είσαι έτσι. Χρειάζεται να ηρεμήσεις για να μπορέσουμε να μιλήσουμε. Όταν ηρεμήσεις, θα είμαι εδώ για να το συζητήσουμε.»
3. Επιβραβεύστε Επιβραβεύστε όλες τις υπόλοιπες στιγμές που το παιδί συνεργάζεται, επικοινωνεί και διεκδικεί με έναν υγιή τρόπο, προς τον εαυτό του και τους γύρω του. Έτσι, στις ενδεχόμενες εκρήξεις θυμού, θα μπορέσετε να αντλήσετε παραδείγματα «καλών τρόπων αντίδρασης» από προηγούμενες θετικές συμπεριφορές του παιδιού, ενισχύοντας την αυτοεκτίμησή του.
Τέλος, μην ξεχνάτε να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι κανείς δε γεννήθηκε γονιός, τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά έχουν να κάνουν με τα δικά μας βιώματα ως παιδιά, το πώς μεγαλώσαμε εμείς από τους δικούς μας γονείς, σε ποια χώρα ζήσαμε, με ποια κουλτούρα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά κάνουν και επαναλαμβάνουν αυτά που τους λέμε και τους δείχνουμε.
Η ενεργός συμμετοχή των γονιών είναι το κλειδί για την προστασία των παιδιών από τους διαδικτυακούς κινδύνους.
Στη σύγχρονη εποχή το διαδίκτυο αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι στην καθημερινότητα των παιδιών. Ωστόσο, παράλληλα με τα διασκεδαστικά και δημιουργικά πράγματα που είναι διαθέσιμα στον ψηφιακό κόσμο για τα παιδιά, παραμονεύει και ένας σοβαρός κίνδυνος.
Οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) στο διαδίκτυο αρέσκονται στην ανωνυμία που προσφέρει και ψάχνουν συνεχώς για αθώα θύματα.
Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τους τρόπους με τους οποίους οι παιδοβιαστές (παιδεραστές) χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να πλησιάσουν τα παιδιά.
Διαβάστε παρακάτω 10 θέματα που πρέπει να προσέξετε για να εξασφαλίσετε την ασφάλεια του παιδιού σας στο διαδίκτυο.
Διαδικτυακά παιχνίδια
– Ένα μέρος στο οποίο οι παιδοβιαστές (παιδεραστές)γνωρίζουν παιδιά είναι τα παιχνίδια. Συνήθως επιλέγουν παιχνίδια που είναι δημοφιλή στο ηλικιακό γκρουπ που προτιμούν και προσποιούνται ότι είναι και οι ίδιοι παιδιά με σκοπό να δημιουργήσουν φιλίες με τα θύματά τους. Οι θύτες ψάχνουν για ονόματα χρηστών που δείχνουν το φύλο, την τοποθεσία και άλλες πληροφορίες που θεωρούν χρήσιμες. Chat rooms – Ένα άλλο μέρος στο οποίο οι παιδοβιαστές (παιδεραστές)προσποιούνται ότι είναι παιδιά. Τα Chat rooms είναι ένας εύκολος τρόπος να συγκεντρώσουν πληροφορίες για ανυποψίαστα παιδιά. Μόλις αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών, μπορεί να προσπαθήσουν να βρεθούν μαζί τους κατ’ ιδίαν.
Facebook
– Οι γονείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην απόφασή τους να επιτρέψουν στο παιδί να έχει τη δική του προσωπική σελίδα. Το Facebook αποτελεί το βασικό μέρος στο οποίο οι θύτες βρίσκουν τους στόχους τους, καθώς είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσουν ένα ψεύτικο προφίλ και να κάνουν αίτημα φιλίας στα παιδιά. Twitter
– Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελεί για τους θύτες τον ιδανικό τρόπο για να προσεγγίσουν τα θύματά τους. Πολλοί νέοι χρησιμοποιούν το Twitter ως μέσο επικοινωνίας, και οι παιδοβιαστές (παιδεραστές), που το γνωρίζουν, ψάχνουν και εκεί για παιδιά.
Ιστοσελίδες για παιδιά
– Οι γονείς μπορεί να νομίζουν ότι ιστοσελίδες με παιδικό περιεχόμενο είναι ασφαλείς για τα παιδιά. Αλλά σκεφτείτε ποιες σελίδες είναι ιδανικότερες για να βρει κάποιος μοναχικά παιδιά που έχουν όρεξη για κουβέντα; Συνομιλίες άμεσων μηνυμάτων
– Από τη στιγμή που ένα email δε θα διαβαστεί άμεσα ή μπορεί να γίνει αντιληπτό ως spam και να διαγραφεί, οι παιδοβιαστές στο διαδίκτυο προτιμούν τη χρήση των άμεσων μηνυμάτων που εξαφανίζονται μόλις κλείσει το παράθυρο πλοήγησης. Με αυτό τον τόπο είναι δυσκολότερο για τους γονείς να δουν ποιος μιλάει στο παιδί τους.
My Space
– Οι περισσότεροι θεωρούν το MySpace ως ένα από τα πιο σπάνια μέρη που θα επισκεφθεί ένας παιδοβιαστής. Ωστόσο, οι διαδικτυακές έρευνες που είναι διαθέσιμες για να συμπληρώσουν οι επισκέπτες, παρέχουν πολλές πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προσέγγιση των ανυποψίαστων θυμάτων.
Φωτογραφίες
– Οι γονείς πρέπει να εξηγήσουν στα παιδιά πως οι φωτογραφίες που ανεβάζουν στο διαδίκτυο μπορεί να χρησιμοποιηθούν από οι παιδοβιαστές. Οι φωτογραφίες τους βοηθούν να βρουν παιδιά που ταιριάζουν εμφανισιακά στις προτιμήσεις τους, και κάθε φωτογραφία που ανεβαίνει στο διαδίκτυο μπορεί να χρησιμοποιεί από οποιονδήποτε. Άτομα που ασχολούνται με παιδική πορνογραφία ψάχνουν διαρκώς στο διαδίκτυο για ενδεικτικές φωτογραφίες παιδιών. Στοχεύουν τα ευαίσθητα παιδιά
– Οι παιδοβιαστές ς στο διαδίκτυο ψάχνουν για παιδιά που είναι ευαίσθητα και έτσι μπορούν να τα εκμεταλλευτούν με περισσότερη ευκολία. Παιδιά που είναι μοναχικά και δυστυχισμένα, παιδιά με δυσκολίες στο σχολικό περιβάλλον ή παιδιά που έχουν κακές σχέσεις με τους γονείς τους, αποτελούν εύκολους στόχους. Επίσης, προτιμούν παιδιά που κρατάνε μυστικά από τους γονείς και τους δασκάλους τους. Χρήση κωδικοποιημένης γλώσσας
– Η συντομευμένη διάλεκτο που χρησιμοποιούν τα παιδιά στα μηνύματα δυσκολεύει τους γονείς να καταλάβουν τι ακριβώς λένε τα παιδιά. Οι συνομιλίες των παιδιών πολλές φορές φαίνονται ασυνάρτητες στους γονείς, οι οποίοι πρέπει να μάθουν την κωδικοποιημένοι γλώσσα των παιδιών για να εξασφαλίσουν την ασφάλειά τους. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι οι παιδοβιαστές γνωρίζουν πολύ καλά τη γλώσσα που μιλούν τα παιδιά και πως να τη χρησιμοποιήσουν για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους.
Η γνώση των εγγενών κινδύνων που κρύβει το διαδίκτυο για τα αθώα παιδιά είναι ένα πρώτο βήμα για τους γονείς που θέλουν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των παιδιών τους. Πρέπει να εκπαιδευτούν τόσο οι ίδιοι, όσο και τα παιδιά τους για τον κίνδυνο της διαδικτυακής παιδοφιλίας, όταν τα παιδιά αρχίζουν τη χρήση του ίντερνετ.
Καθορίστε κανόνες και οδηγίες για τη χρήση του υπολογιστή και των κινητών τηλεφώνων και να έχετε πάντα τον υπολογιστή σε κοινή θέα ώστε να ελέγχετε εύκολα τις σελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά.
Ακόμα, χρησιμοποιείστε διαδικτυακά εργαλεία για ρυθμίσεις απορρήτου και να εγκαταστήσετε γονικές ειδοποιήσεις.
Η ενεργός συμμετοχή των γονιών είναι το κλειδί για την προστασία των παιδιών από τους διαδικτυακούς κινδύνους.
Καλησπέρα σας Θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας σχετικά με το θέμα σχέσης δασκάλας παιδιού. Στο σχολείο της κόρης μου, είναι 7 ετών, άκουσα παράπονα από δυο γονείς για το γεγονός ότι η δασκάλα φωνάζει συχνά στα παιδιά, όταν έχει να κάνει κάποια παρατήρηση και από τις απαντήσεις των παιδιών κατάλαβα ότι ειρωνεύεται κιόλας. Η κόρη μου μου είπε ότι δεν της αρέσει επίσης αυτή η δασκάλα γιατί φωνάζει, αν και στην ίδια δεν το κάνει και θεωρείται καλή μαθήτρια. Δεν βλέπω μείωση στην επίδοσή της αλλά δεν έχει τον ενθουσιασμό που είχε πέρυσι με το σχολείο. Πώς να προσεγγίσω τη δασκάλα της για την τακτική της αυτή;
Θα εκτιμούσα τη συμβουλή σας Ευχαριστώ
↝↝↝↝↝↝
Στο ερώτημά απαντά η ψυχολόγος Δήμητρα Φιλοπούλου
Αγαπητή αναγνώστρια,
Ο ρόλος του δάσκαλου καθώς και η σχέση του με το παιδί είναι πρωταρχικής σημασίας στο θέμα της εκπαίδευσης. . Αρχικά θέλω να σας συμβουλεύσω να βασίσετε την κρίση σας στην εμπειρία της κόρης σας. Σε αυτή τη φάση, είναι το πλέον αξιόπιστο και αντικειμενικό άτομο για να κρίνει την δασκάλα. Μπορεί η δασκάλα να καταφεύγει σε φωνές λόγω απείθαρχων παιδιών, για παράδειγμα.
Αν είναι θέμα χαρακτήρα της δασκάλας, μιας και αναφέρατε και ειρωνεία στην επικοινωνία με τα παιδιά, αλλά δεν έχετε παράπονο σε σχέση με τα μαθήματα, τότε ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για ένα μάθημα εκτός σχολείου για την κόρη σας.
Η φυσική τάση των γονέων είναι να προστατεύσουν τα παιδιά τους από την «ασχήμια» του κόσμου. Όμως, αργά ή γρήγορα, θα έρθουν αντιμέτωπα με κάποια άκομψη ή και κακή συμπεριφορά και αυτό θα τα πληγώσει, ειδικά την πρώτη φορά που θα το πάθουν.
Οπότε, τώρα είναι μια καλή ευκαιρία, μιας και είναι όσο το δυνατόν ελεγχόμενο από εσάς, να δει η κόρη σας πως στη ζωή θα συναντάμε και ανθρώπους με τους οποίους δεν θα ταιριάζουμε.
Ενώ είναι δυσάρεστο το γεγονός, είναι μία καλή αφορμή να «διδαχθεί» το παιδί πως στη ζωή μας πρέπει να προχωράμε παρά τα εμπόδια. Εξηγείστε της πως στο σχολείο πάμε για να μάθουμε καινούργια πράγματα και πως ακόμα και αν η δασκάλα δεν είναι ιδανική, είναι εκεί για να της τα δείξει.
Στην περίπτωση όμως που νιώθετε πως η κόρη σας δεν λαμβάνει τη σωστή εκπαίδευση ή ότι η θέληση της για μάθηση έχει ατονήσει εξαιτίας της δασκάλας, τότε διερευνήστε την κατάσταση.
Εφόσον είστε αρκετοί γονείς που ανησυχείτε, μπορείτε να πλησιάσετε τη δασκάλα με ευγένεια και ειλικρίνεια και παρουσιάσετε το θέμα ρωτώντας αν υπάρχει κάτι που να μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε.
Εξηγήστε και στους υπόλοιπους γονείς πως μία αντιπαράθεση σε έντονους τόνους δεν θα λύσει οτιδήποτε και προσπαθήστε να είστε όσο πιο διαλλακτικοί μπορείτε. Άλλωστε, η συνεργασία σας με τη δασκάλα θα διαρκέσει τουλάχιστον για ένα χρόνο.
Posts
