Sunday, 18 June 2017

Παιδιά που φοβερίζουν ή εκβιάζουν τους γονείς τους
‘My Violent Child’

‘My Violent Child’
Πώς οι αδύναμοι γονείς μεγαλώνουν επιθετικά παιδιά

Έχουμε όλοι δει παιδιά ή εφήβους να μιλούν απότομα προσβάλλοντας τους γονείς τους. 
Μπορεί να το αποδοκιμάζετε, και να ακυρώνετε τη συντροφιά παιχνιδιού, ή να απαγορεύετε τα παιδιά σας να κάνουν παρέα με ένα τέτοιο παιδί, αλλά το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ' όσο νομίζετε: 
Τα παιδιά που φοβερίζουν τους γονείς τους είναι παντού.
Υπάρχουν τρεις τύποι εκφοβιστικής συμπεριφοράς παιδιών, και λάθη που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους όταν τα εκφοβίζουν, ή αφήνουν τα παιδιά τους να τους εκφοβίζουν.

Διερευνώντας τις πολύπλοκες αιτίες που οδηγούν σε αυτή τη δομή, και συμπεριφορά των γονιών καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε κάποια όρια.
Τι πραγματικά συμβαίνει όταν η εκφοβιστική συμπεριφορά των παιδιών στην παιδική ηλικία γίνει ανεξέλεγκτη; 
Ποιος πληρώνει το τίμημα, και τι πρέπει να κάνουμε γι 'αυτά;

1). Οι συνέπειες του εκφοβισμού που δεν έχουν αντιμετωπισθεί στο σπίτι.
Όταν οι γονείς αδυνατούν να επιλύσουν τη συμπεριφορά εκφοβισμού στο σπίτι, οι αρνητικές συνέπειες ξεχύνονται έξω στον κόσμο. Ένα παιδί που εκφοβίζει τους γονείς του κουβαλάει σε όλες τις σχέσεις του πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά :
* Η υπερβολική όρεξη για στιγμιαία ικανοποίηση. 
* Χαμηλή ανοχή στην απογοήτευση. 
* Έλλειψη ελέγχου των παρορμήσεων. 
* Ριζωμένο ναρκισσισμό. 
*Ελάχιστη συμπάθεια ή συμπόνια για τους άλλους. 
* Κανένα ενδιαφέρον για αλτρουιστικές ή φιλανθρωπικές δραστηριότητες. 
* Μειωμένες κοινωνικές σχέσεις. 
* Βίαιη και καταχρηστική συμπεριφορά προς τους συνομηλίκους.

2). Αυτά τα αρνητικά αποτυπώματα του παιδιού, ή του εφήβου επεκτείνονται στην ενήλικη ζωή, και ως ενήλικας, είναι πολύ πιθανό:
* Να έχει Λεκτική, συναισθηματική ή σωματική καταχρηστική συμπεριφορά στη σύζυγο. 
* Να πάσχει από εθισμό ή αλκοολισμό. 
*Να αναπτύξει προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία. 
* Να επιδίδεται σε ασταθή ή κακή οικονομία. 
* Να μεταχειριστεί ψέματα για να πάρει αυτό που θέλει. 
* Να ενοχοποιήσει, να εκθέσει και να μεταχειριστεί το θύμα για να προωθήσει την κακή και αποτρόπαιη συμπεριφορά του

3). Οι συνέπειες για τους γονείς
Οι γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά να τους εκφοβίζουν, μπορεί να υποστούν τις πιο μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. 

Ως ενήλικες, είναι πιθανό ο εκφοβισμός των παιδιών να: 
* Αποτύχει να τους δώσει τη φροντίδα που χρειάζονται. 
* Να εξακολουθήσουν να εξαρτώνται οικονομικά από τους γονείς. 
* Να κλέβουν ή να κακοδιαχειρίζομαι τα οικονομικά των γονιών τους. 
* Να προωθούν τη σύγκρουση μεταξύ των αδελφών και συγγενών. 
* Να έχουν καταχρηστική συναισθηματική, σωματική ή λεκτική συμπεριφορά στους γονείς τους.

Πολλά παιδιά που φοβερίζουν τους γονείς τους, γίνονται εκφοβιστικοί ενήλικες που σπέρνουν τον όλεθρο σε οικογένειες, γίνονται καταχρηστικοί γονείς και σύζυγοι. 
Δυστυχώς, ποτέ δεν θα μάθει καλύτερους τρόπους για να εκφράσει την απογοήτευση, να καταπραΰνει την ψυχική του ένταση, και να συμμετέχει σε μια ώριμη επικοινωνία. Χωρίς την απαραίτητη παρέμβαση, συνεχίζει να έχει εκρήξεις θυμού, και να κατηγορεί τους άλλους.

4). Αν έχετε πέσει θύμα εκφοβισμού του παιδιού σας

Γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να αναιρέσετε αυτή η συμπεριφορά . 
Για να αντιστρέψετε τα αποτελέσματα του εκφοβισμού, θα πρέπει να έχετε τη σωστή υποστήριξη. 
Ζητώντας βοήθεια σπάζετε τη σιωπή και μοιράζεστε την ανατροφή των παιδιών σας με τους άλλους.

Αν είστε θύμα εκφοβισμού από το παιδί σας συνοδεύεστε από αισθήματα ντροπής. Είναι γεγονός ότι οι γονείς προσπαθούν να κρύψουν την κατάστασή τους, βγάζοντας ένα καλό δημόσιο πρόσωπο του παιδιού, ενώ υποφέρουν σιωπηλά. 
Η πραγματικότητα είναι ότι ο εκφοβισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Δεν θα τελειώσει μέχρι να βρείτε το θάρρος να το σταματήσετε.
1. Κάντε κοινή προσπάθεια με το σύντροφό σας
Η κοινή ευθύνη στην ανατροφή των παιδιών είναι ζωτικής σημασίας για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και σεβασμού με τα παιδιά σας. Εάν το παιδί σας δεν φοβερίζει τον σύντροφό σας, αλλά μόνο εσάς, τότε είναι πιθανό να δώσατε αντίθετο στυλ ανατροφής των παιδιών.
Τίποτα δεν είναι χειρότερο για τη συναισθηματική υγεία ενός παιδιού από το να βρίσκονται μέσα στην εμπόλεμη ζώνη των διαπληκτιζομένων γονέων.
Όταν οι γονείς χωρίζουν τις γονικές τους υπευθυνότητες, η ανισορροπία ρίχνει την δυναμική της οικογένειας.

Ο διαχωρισμός μπορεί να διαταράξει την αίσθηση ευημερίας ενός παιδιού και να δημιουργήσει ένα διαχωρισμό στα συναισθημάτων για κάθε γονέα. Δεν μπορεί να βγεί νόημα από την αντιφατική και ασυνεπή επικοινωνία των γονέων που προκαλεί ψυχολογικό στρες και χάος εσωτερικών συγκρούσεων στο παιδί.

Ακόμη και ένα φτωχό μοντέλο γονεϊκής συμπεριφοράς ομαλοποιεί αρνητικές ή επιθετικές συμπεριφορές.

Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες αυτής της συμπεριφοράς των γονιών τους μπορεί να πιστεύουν ότι:
* Δεν είναι κακό να εκφοβίσεις κάποιον που αγαπάς. 
* Είναι εντάξει συμπεριφορά να φωνάξεις ή να μειώσεις κάποιον που σε φροντίζει. 
* Είναι αποδεκτό να χρησιμοποιούν λεκτική επίθεση όταν είναι απογοητευμένοι.

Γι 'αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τους γονείς να μην σταματήσουν ποτέ να εργάζονται για τη σχέση τους. 
Είτε είναι παντρεμένοι, χωρισμένοι, ή σε διάσταση, θα πρέπει να προσπαθούν από κοινού να συνεργάζονται για την ευημερία των παιδιών τους. 
Θα πρέπει να μάθουν πώς να χειρίζονται τις διαφορές τους αποτελεσματικά, χωρίς να καταφεύγουν στους έντονους διαπληκτισμούς και τον εκφοβισμό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι εσείς και ο σύζυγός σας πρέπει να συμφωνείτε για τα πάντα. Αυτό θα ήταν πολύ καλό για να είναι ρεαλιστικό (και φυσικά παράξενο). Υπάρχουν πάντα οι ημέρες που είναι γεμάτες επιπλοκές και μεταβαλλόμενες συνθήκες, και καταλήγουν σε διαφωνίες. 
Μπορείτε να διαφωνείτε μεταξύ σας, αλλά πρέπει να παραμένετε ενωμένοι στην επιλογή ανατροφής των παιδιών σας.

2. Στρατολογήστε τους φίλους και την οικογένειά σας.
Οι εκφοβιστικοί γονείς είναι παντού. Αυτές τις μέρες ειδικά όλοι γνωρίζουν και από κάποια. Δεν υπάρχει ανάγκη να αισθάνεστε αμηχανία για την κατάστασή σας. 
Οι πιθανότητες είναι, οι φίλοι και η οικογένειά σας να αισθάνονται ήδη τον αγώνα σας, και να θέλουν να σας βοηθήσουν. Η μυστικοπάθεια και η ντροπή δεν θα σας βοηθήσει, και θα εκπλαγείτε με την προθυμία τους να σας βοηθήσουν. Θα αισθάνεστε πολύ καλύτερα μετά την άμεση υποστήριξή τους.
Όταν ζητάτε βοήθεια σίγουρα δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα. Αλλά το να είσαι ένας καλός γονέας απαιτεί συμβιβασμό με την προσωπική σας ταλαιπωρία για το καλό του παιδιού.
Όταν εκθέτετε το πρόβλημά σας ανησυχείτε για την αντίδραση και κριτική, όπως και από αυτά που θα ακούσετε από μέλη της οικογένειάς σας.

Βάλτε στην άκρη τους φόβους σας, σπάστε τη σιωπή σας, και ζητήσετε βοήθεια, για να γίνετε ισχυρότερο πρόσωπο, και το είδος του γονέα που πραγματικά χρειάζεται ένα παιδί.

πηγή

«Δεῦτε ὀπίσω μου καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων»

Αυτό είπε ο Χριστός σε κάποιους ανθρώπους κι αυτοί τα παράτησαν όλα και τον ακολούθησαν.
Τον ακολούθησαν και άλλαξαν τον κόσμο.

Απλοί ψαράδες ήταν, αγράμματοι, απλοί, καθημερινοί. Σε απλούς ανθρώπους απευθύνθηκε ο Χριστός, όπως άλλωστε απλός ήταν κι αυτός. Σε ένα παχνί είχε γεννηθεί. 
Όλοι οι ιδρυτές θρησκειών, ήταν σπουδαίοι, ήταν πρίγκιπες, πρωθυπουργοί, αρχηγοί φατριών, ήταν επιφανείς. 
Μόνο ο δικός μας ήταν ένα παιδί μαραγκού. Και το ίδιο απλοί ήταν και αυτοί στους οποίους απευθύνθηκε να τον ακολουθήσουν.

Και άλλαξαν τον κόσμο. 
Ποτέ ξανά ο κόσμος, μετά τον Χριστόν, δεν θα ήταν ο ίδιος.

Μια πίστη, ένα Ευαγγέλιο, ένα μήνυμα, στα Ελληνικά, που ξεπέρασε όλα τα σύνορα των εθνών, των χωρών, των λαών και έφτασε παντού και έγινε η μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο.

Κατάργησε τη δουλεία

Έφερε την ισότητα ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Έσωσε τον πολιτισμό, πήγε την γραφή σε όσους λαούς εκχριστιανίστηκαν, έφτιαξε σχολεία, προώθησε την εκπαίδευση, προσέφερε παιδεία.

Προήγαγε τις τέχνες και τα γράμματα.
Αυτό που σήμερα το λέμε δυτικός πολιτισμός είναι ο Χριστιανικός πολιτισμός.

Σκεφθείτε να είχαν επικρατήσει οι Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα, να ήταν σήμερα όλη η Δύση ένα φονταμελιστικό συνονθύλευμα σαν αυτό που τρομοκρατεί σήμερα όλη την υφήλιο. Η Δύση, με όλα τα λάθη και τα εγκλήματά της, είναι ο ζητούμενος πολιτισμός, ο Χριστιανικός πολιτισμός.

Γι’ αυτό και η Ιστορία μοιράστηκε στα δύο, προ Χριστού και μετά Χριστόν.

Η Δύση δεν έχει ολοκληρώσει το έργο της, δεν έχει γίνει συμβατή με τις αρχές και τις παραινέσεις του Χριστού, έχει πολύ δρόμο μπροστά της, αλλά είναι βέβαιο ότι θα πετύχει, επειδή το μέλλον της έχει προβλεφθεί και η ανθρωπότητα είναι προορισμένη να πετύχει, με την θέλησή της, αλλιώς γιατί έγιναν όλα αυτά;

Όπως όλα τα Καλά της ανθρωπότητας, και το τελευταίο Καλό ξεκίνησε από εδώ, η μικρή Ελλαδίτσα, στερέωσε την Ορθοδοξία. 
Η Ορθοδοξία είναι εδώ, περιμένει όλο τον κόσμο, να την ενστερνισθεί και να πορευτεί.
Εξ άλλου, ποιος μπορεί να αντισταθεί στην εικόνα ενός Παιδιού στην αγκαλιά της Μάνας Του να ευλογεί όλο τον κόσμο;

το χαμομηλάκι

Η Γιορτή του πατέρα

Η ενεργητική και τρυφερή παρουσία του πατέρα στη ζωή του παιδιού συμβάλλει στην ισορροπημένη και αρμονική ανάπτυξή του, καθώς συμπληρώνει το ρόλο της μητέρας κατά ένα μοναδικό αλλά απαραίτητο τρόπο.

Το παιδί έχει τη δυνατότατα να μεγαλώσει με δύο διαφορετικές, αλλά εξίσου σημαντικές επιδράσεις. 

Αυτή του πατέρα που ενθαρρύνει την αγωνιστικότητα, την ανεξαρτησία και τα επιτεύγματα και αυτή της μητέρας που ενθαρρύνει την ασφάλεια, την ισότητα και τη συνεργασία.


Από νωρίς στη ζωή του παιδιού το παιχνίδι με τον πατέρα έχει πολλά να το διδάξει για τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του. 

Το παιχνίδι με τον πατέρα είναι πιο ενεργητικό, ενθουσιώδες και απρόβλεπτο. 

Μέσα από αυτή την έντονη αλληλεπίδραση, σωματικά και συναισθηματικά, το παιδί μαθαίνει να ρυθμίζει τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του. 

Ειδικότερα, μπορεί να διδαχτεί πώς να διαχειριστεί την επιθετικότητά του, άλλα και το πώς να έρχεται σε σωματική εγγύτητα με άλλους ανθρώπους χωρίς να χάνει τον έλεγχο των συναισθημάτων του.
Ενώ συχνά η μητέρα μπορεί να ανησυχεί για την ασφάλεια του παιδιού, ο πατέρας έχει την τάση να το ενθαρρύνει να πάρει ρίσκα και να ξεπερνά τα εμπόδια που συναντά στη ζωή του. 


Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ένα πατέρα που τα νοιάζεται και συμμετέχει στη ζωή τους, παρουσιάζουν καλύτερη λεκτική ανάπτυξη και αργότερα πετυχαίνουν υψηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις.


Η ενεργητική και με ενδιαφέρον παρουσία του πατέρα στη ζωή του παιδιού φαίνεται να είναι ένας προστατευτικός παράγοντας από αρνητικές επιρροές άλλων ενηλίκων ή ομηλίκων, ειδικά στη διάρκεια της εφηβείας.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με έναν πατέρα που συμμετέχει με ενδιαφέρον και τρυφερότητα στη ζωή τους έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να νιώθουν συναισθηματικά ασφαλή, να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και να διαμορφώνουν πιο ικανοποιητικές διαπροσωπικές σχέσεις.

Χρόνια πολλά!

Φωτεινή Λέκκα - Ψυχολόγος
Αναρτήθηκε από Φωτεινή Λέκκα

Saturday, 17 June 2017

Τα μοναχοπαίδια, μπορεί να μεγαλώνουν με διαφορετικό τρόπο, μπορεί να είναι όμως εξίσου φοβερά!

Η κριτική δίνει και παίρνει.
Λες και το αν είσαι καλός γονιός εξαρτάται από τον αριθμό των παιδιών που έφερες στον κόσμο!

Όσα παιδιά κι αν έχετε, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας κριτικάρουν!
Όλοι έχουν απόψεις για κάθε περίπτωση.

— Δεν έχεις ακόμα αποκτήσει παιδάκι;
«Άντε, κάντε ένα παιδάκι, τι περιμένετε;»
— Έχεις ένα παιδάκι; 
«Γιατί, καλέ, δεν κάνετε άλλο ένα;»
— Έχεις δυο αγοράκια;
«Τώρα να πάτε για την κόρη» (έχουν το του μελλοντολόγου χάρισμα αυτοί)
— Έχεις ένα και ένα;
«Τώρα κλείσατε, μια χαρά είναι» (είναι του οικογενειακού προγραμματισμού αυτοί)
— Έχεις δυο κοριτσάκια;
«Να πάτε τώρα και για το γιο» (του μελλοντολογικού κλαμπ και αυτοί)
— Έχεις τρία παιδάκια;
Τώρα τα πράγματα αρχίζουν και δυσκολεύουν για τους κριτές.
«Όλα παιδιά είναι;» (Ναι, ναι! Ακόμα το ρωτούν αυτό!)
«Τρία καλά είναι, φτάνουν τόσα» (υπάρχουν και άλλου είδους σχολιαστές, που ευχαρίστως θα επενέβαιναν χειρουργικά προκειμένου να μην κάνετε άλλο παιδί)
— Έχεις από τέσσερα και πάνω;
«Άλλη δουλειά δεν κάνετε;»... και άλλα παρεμφερή, πολύ "διακριτικά" και "ευπρεπή"...
👦👧👦👧👦👦

Δεδομένου του ό,τι κάθε παιδί είναι μοναδικό και πολύτιμο και ως εκ τούτου όλα (όσα παιδιά κι αν έχουμε) πρέπει να τα μεγαλώνουμε ως μοναχοπαίδια, ας σταματήσουμε να ρωτάμε, να σχολιάζουμε -με διάθεση φανερά επικριτική- το τι επιλέγει (ή εκ των πραγμάτων υποχρεώνεται) κάθε ζευγάρι να κάνει στη ζωή του.
Με λίγα λόγια, κοιτάμε το σπίτι μας, τα δικά μας παιδιά και προσπαθούμε να είμαστε -το δυνατόν- πιο σωστοί στην ανατροφή του παιδιού ή των παιδιών μας.

το χαμομηλάκι

👦👧👦👧👦👦
Διαβάστε 
5 φράσεις που δεν πρέπει να πείτε σε γονείς με μοναχοπαίδι
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές έρευνες που υποστηρίζουν ότι τα μοναχοπαίδια είναι εξίσου ευτυχισμένα, υγιή και καλά προσαρμοσμένα στην οικογένεια σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που έχουν αδέλφια, τα παλιά στερεότυπα εξακολουθούν να υπάρχουν, να εκνευρίζουν τους γονείς και να στεναχωρούν τα παιδιά.
Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε κάτι που τα μοναχοπαίδια και οι γονείς τους ήδη γνωρίζουν: 

Τα μοναχοπαίδια μπορεί να μεγαλώνουν με διαφορετικό τρόπο, αλλά είναι εξίσου φοβερά! 
Με αυτό κατά νου, διαβάστε μια λίστα με ενοχλητικά σχόλια που πρέπει να αποφύγετε σε κοινές παρέες γονέων με μοναχοπαίδια.

1. «Πρέπει να αισθάνεται πραγματικά μόνος»
Πρώτα απ' όλα, υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ του να είσαι μόνος και του να νιώθεις μόνος. 
Τα μοναχοπαίδια είναι στην πραγματικότητα λιγότερο πιθανό να αισθάνονται μοναξιά επειδή έχουν μεγαλύτερη εμπειρία στο να ζουν μόνα. 
Νιώθουν άνετα με τον εαυτό τους και συχνά έχουν πλούσια εσωτερική ζωή. 
Είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι αυτά τα παιδιά έχουν πολλές ευκαιρίες για να παίξουν με τα άλλα παιδιά, οπότε αν πραγματικά ανησυχείτε για το μοναχοπαίδι που παίζει μόνο του στη γειτονιά, να ξέρετε ότι οι γονείς του θα ήταν πολύ χαρούμενοι εάν στέλνατε το παιδί σας να παίξει μαζί του!

2. «Θα πρέπει να είναι πολύ εύκολο μόνο με ένα παιδί»
Λοιπόν, ναι και όχι. 
Ναι, οι γονείς που έχουν μόνο ένα παιδί δεν χρειάζεται να κάνουν το διαιτητή σε τσακωμούς ανάμεσα στα αδέρφια ή να περάσουν σχεδόν μια δεκαετία αλλάζοντας πάνες. 
Όμως, ίσως έκαναν αυτή την επιλογή διότι γνώριζαν ότι θα είχαν πρόβλημα να διαχειριστούν μια μεγαλύτερη οικογένεια. 
Όταν οι γονείς με περισσότερα από ένα παιδιά έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται για το καθημερινό άγχος, αρκεί να θυμηθούν ότι επέλεξαν να έχουν μια μεγαλύτερη οικογένεια.

3. «Δεν θέλεις να τον κακομάθεις, έτσι δεν είναι;»
Οι γονείς με ένα παιδί έχουν εσωτερικεύσει αυτό το στερεότυπο τόσο βαθιά, που οι περισσότεροι είναι πολύ αγχωμένοι για να μην κακομάθουν το παιδί τους. 
Ακόμα κι έτσι, είναι δεδομένο ότι ένα το μοναχοπαίδι πρόκειται να πάρει πιο εστιασμένη την προσοχή από τους γονείς του. 
Έρευνες δείχνουν ότι αυτό έχει θετικό αντίκτυπο στην αυτοεκτίμηση, τα επιτεύγματα, τη νοημοσύνη των παιδιών, αλλά ότι μπορούν ακόμα και να ζήσουν περισσότερο!

4. «Δεν μοιάζει με μοναχοπαίδι»
Όλα τα παιδιά έχουν εγωιστικές στιγμές, αλλά τα μοναχοπαίδια χαρακτηρίζονται πιο γρήγορα με αυτές τις ταμπέλες σε σχέση με τα παιδιά από μεγαλύτερες οικογένειες. 
Αντίθετα, μερικοί άνθρωποι βλέπουν ένα μοναχοπαίδι που έχει κατανόηση και κοινωνικές δεξιότητες σαν ένα σπάνιο πλάσμα. 
Η πραγματικότητα είναι ότι όλα τα παιδιά είναι στη διαδικασία απόκτησης αυτών των δεξιοτήτων και θα πρέπει να τους επιτραπούν κάποια λάθη καθώς μεγαλώνουν.

5. «Δεν θα κάνετε άλλο παιδί;»
Αυτές είναι πολύ προσωπικές ερωτήσεις. 
Μερικοί γονείς είναι στην ευχάριστη θέση να απαντήσουν ότι ένα παιδάκι αρκεί, όμως άλλοι μπορεί να έχουν οδυνηρούς λόγους πίσω από αυτό, όπως οικονομικά προβλήματα, προβλήματα γάμου, ιατρικές παθήσεις. 
Η πιο σωστή απάντηση είναι «Είχαμε το ένα που θέλαμε, έτσι αποφασίσαμε να σταματήσουμε να προσπαθούμε».
 

Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά

Καθημερινές συμπεριφορές των παιδιών που ταλαιπωρούν γονείς και εκπαιδευτικούς. Όμως, συχνά δεν «αγγίζουν» παθολογικές συμπεριφορές αλλά πρόκειται για συμπεριφορές που αν δεν αντιμετωπιστούν με κατάλληλο χειρισμό μπορεί να υιοθετηθούν μόνιμα και να προκαλούν δυσκολίες στη προσαρμοστικότητα του παιδιού, όπως και στην ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.
Μερικές ενδεικτικές συμβουλές, λοιπόν, γιατί… 
ο καλύτερος ειδικός είναι ο ενημερωμένος γονέας…
...............
Παιδιά που λένε ψέματα
Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος
Σχεδόν όλα τα παιδιά λένε κατά καιρούς ψέματα. Πρόβλημα υπάρχει όταν το φαινόμενο εμφανίζεται σε μεγάλη συχνότητα. 
Στις περισσότερες περιπτώσεις τα παιδιά δεν το βλέπουν σαν να κάνουν κάτι κακό ή ανήθικο. Επειδή σκέφτονται πολύ διαφορετικά από τους μεγάλους, οι διαλέξεις περί ηθικής δεν θα αλλάξουν τη συμπεριφορά τους.. 
Υποστηρίξτε, λοιπόν, αυτή την ικανότητα του παιδιού να φαντάζεται και μην ρωτήσετε αν η ιστορία είναι αληθινή, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να αναγκάσετε το παιδί να πει ψέματα.
Αν το ψέμα έχει σχέση με την άρνηση κάποιας αταξίας, εξηγήστε στο παιδί ότι ο καθένας κάνει πράγματα που δε θα έπρεπε κάποιες φορές και αυτό επιτρέπεται.
Προσπαθήστε να κατανοήσετε αν υπάρχει κάποιος σκοπός για το ψέμα που ειπώθηκε, όπως το να τραβήξει την προσοχή ή τη στοργή. Πείτε του ότι μπορεί να πετύχει το στόχο του με καλύτερο τρόπο, όπως το να ζητήσει απευθείας με λόγια αυτό που θέλει.

Οι γονείς χρειάζεται να είναι θετικοί με το παιδί και να το ενθαρρύνουν, ώστε να αποκτήσει περισσότερη αυτοεκτίμηση.
Αποφεύγετε να βάζετε τα παιδιά σε τέτοια θέση που να αισθάνονται ότι πρέπει να πουν ψέματα για να προστατευθούν από τις συνέπειες της πράξης τους.

Παιδιά που κλαίνε συνέχεια
Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος
Αγνοήστε το κλάμα σε παιδιά που είναι πάνω από τριών ετών. Το να αγνοήσετε το φέρσιμο αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, όμως οποιαδήποτε προσοχή δώσετε θα προσφέρει στο παιδί αυτό ακριβώς που επιδίωκε με τη συμπεριφορά του. Υποστηρίξτε τα αισθήματα του παιδιού καθώς δίνετε άλλη κατεύθυνση στη συμπεριφορά του.
Επιδοκιμάστε το παιδί όταν δεν κλαίει. 
Πείτε του ότι έτσι καταλαβαίνετε καλύτερα αυτό που λέει και ότι σας αρέσει να μιλάει ήρεμα.
Πείτε στο παιδί που κλαίει υπερβολικά ότι μπορεί να κλάψει όσο θέλει, αλλά κάπου που δε θα ενοχλεί κανέναν. 
Βοηθήστε το να πάει σε ένα μέρος που θα είναι ασφαλές, υπό την επίβλεψη των μεγάλων και μακριά από τα άλλα παιδιά. 
Πείτε του ότι όταν θέλει να μιλήσει για το λόγο που κλαίει μπορεί να έρθει σε εσάς. Αυτό θα του δώσει να καταλάβει ότι το κλάμα και τα συναισθήματα είναι επιτρεπτά, αλλά δεν είναι δυνατόν η συμπεριφορά του να διασπάσει την προσοχή όλης της τάξης.
Πείτε του, όταν σταματήσει να κλαίει, ότι έτσι καταλαβαίνετε καλύτερα αυτό που λέει και ότι σας αρέσει να μιλάει ήρεμα.

Οι γονείς πρέπει να ξεκαθαρίσετε πιθανές αιτίες για τη συμπεριφορά αυτή. Σκεφτείτε μια εξέταση από γιατρό, για να αποκλειστεί κάποια βιολογική αιτία.
Εξηγήστε στο παιδί ότι με το κλάμα δε θα καταφέρει να έχει αυτό για το οποίο κλαίει.
Προσέξτε αν η συμπεριφορά εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, για παράδειγμα όταν το παιδί παίζει με ορισμένα παιδιά, ή αντιδρά έτσι κοντά στην ώρα του φαγητού, που σημαίνει ότι μπορεί να πεινάει, ή το μεσημέρι που μπορεί να είναι κουρασμένο. 
Σε αυτές τις περιπτώσεις να κάνετε τις απαραίτητες αλλαγές για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του.

Παιδιά Μοναχικά
Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος
Ενθαρρύνετε το παιδί να συμμετέχει και να παίζει με τα άλλα παιδιά χωρίς να το πιέζετε. Πείτε του ότι έτσι θα περάσει την ώρα του πιο ευχάριστα.
Διδάξτε του με ενεργητικό τρόπο δεξιότητες.
Το να ενεργεί χωρίς απαιτήσεις θα έχει σαν αποτέλεσμα την απόρριψή του και συνεπώς τη μείωση της αυτοπεποίθησής του.
Θα ήταν καλό να έβλεπε το παιδί ένας ειδικός (αυτά τα συμπτώματα ίσως να είναι τα πρώτα στάδια της πιο σοβαρής μορφής της παιδικής απομόνωσης, του παιδικού αυτισμού).
Το μοναχικό παιδί, είναι πολύ πιθανό να περάσει εντελώς απαρατήρητο μέσα στην τάξη, γιατί δεν αποδιοργανώνει το μάθημα, είναι αθόρυβο, δεν διαταράσσει την ηρεμία των συμμαθητών του και από πολλούς θεωρείται το «καλό» παιδί.

Παιδιά ντροπαλά και συνεσταλμένα
Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος
Δεχθείτε μια λογική ντροπαλότητα ως φυσιολογική, προσωπική ιδιαιτερότητα του παιδιού. 
Να επέμβετε μόνο όταν η ντροπαλότητα αυτή γίνει αιτία κάποιου προβλήματος του παιδιού, όπως το να μην δημιουργεί φιλίες, να μην παίρνει μέρος στις δραστηριότητες, κ.α.
Συνεχίστε να του προσφέρετε ευκαιρίες και να του κάνετε προτάσεις για συμμετοχή, χωρίς να το πιέζετε.
Να είστε υπομονετικοί, θετικοί και επίμονοι, γιατί τα αποτελέσματα θα έρθουν σταδιακά. Κάντε θετικά σχόλια στο ντροπαλό παιδί όταν έρχεται σε επαφή με άλλα παιδιά. Πείτε του ότι σας αρέσει να μιλάει και να κάνει παρέα με τους συμμαθητές του.
Στην περίπτωση του παιδιού που χρησιμοποιεί σιγανή φωνή ενθαρρύνετέ το λέγοντας ότι σας αρέσει να ακούτε τη δυνατή φωνή του. Αποφύγετε να πείτε ότι μιλάει με σιγανή φωνή ή ότι δε τα ακούτε, γιατί έτσι θα νιώσει ακόμα περισσότερη αμηχανία.
Οι γονείς του, καλό θα ήταν, να κανονίσουν να περνάει κάποιες ώρες με μερικά παιδιά του σχολείου έξω από αυτό, ώστε να παροτρυνθεί για να δημιουργήσει φιλίες.

Παιδιά ανυπάκουα
Τεχνικές διευθέτησης του προβλήματος
Κάντε τις ώρες που ακούν τα παιδιά πιο ενεργητικές, κάνοντας ερωτήσεις και δίνοντάς τους χρήσιμα πράγματα να κάνουν με τα χέρια τους. 
Μην απαιτείτε από τα παιδιά να ακούν πολλά πράγματα για πολλή ώρα.
Μερικά παιδιά ακούν καλύτερα όταν υπάρχουν στο χώρο κάποια μικρά άσχετα ερεθίσματα, όπως απαλή μουσική ή φωτογραφίες.
Επιτρέψτε τους να ξαπλώσουν ή να αλλάξουν θέση για να νιώσουν πιο άνετα. Αυτό μπορεί να βελτιώσει πολύ τις ικανότητες παρακολούθησης σε μερικά παιδιά.
Μερικά παιδιά ίσως μπορούν να ακούν κάθε στιγμή, ενώ άλλα μπορούν να συγκεντρωθούν κάτω από ορισμένες συνθήκες.
Υπενθυμίζετέ του τους κανόνες, όταν τους υπερβαίνει, όχι όμως με μορφή επίπληξης. 
Όταν παρ’ όλα αυτά υπερβαίνει συνέχεια έναν κανόνα, χρησιμοποιήστε κάποια λογική συνέπεια.

Νίκη Χατζηχαλεπλή
Κοινωνική Λειτουργός – Εκπαιδευτικός
Απόφοιτος Παιδαγωγικού Δημοτικής Εκπαίδευσης
Πανεπιστημίου Αθηνών
**************
  1. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 1
  2. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 2
  3. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 3
  4. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 4
  5. Αντιμετώπιση παιδιών με προβληματική συμπεριφορά – 5

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki