Tuesday, 20 June 2017

«Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη – 1.000 Φωνές»

Ρίγη συγκίνησης όταν διηύθυνε την ορχήστρα στα τραγούδια 
«Βρέχει στη Φτωχογειτονιά» και «Στο περιγιάλι το κρυφό»
Πλήθος κόσμου πλημμύρισε το βράδυ της Δευτέρας το Καλλιμάρμαρο, όπου πραγματοποιήθηκε μια από τις σημαντικότερες συναυλίες των τελευταίων ετών: 
Η ιστορική παράσταση–αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, με τίτλο «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη – 1.000 Φωνές», η οποία έφερε κοντά για πρώτη φορά 1.000 χορωδούς από 30 πόλεις της Ελλάδας.
Εκείνο όμως που έδωσε ακόμα μεγαλύτερο παλμό και συγκίνηση στη βραδιά ήταν η παρουσία του ίδιου του Μίκη Θεοδωράκη, όπως ήταν και η επιθυμία του, ο οποίος διεύθυνε και δυο τραγούδια: 
Το «Βρέχει στη Φτωχογειτονιά» και «Στο περιγιάλι το κρυφό», το δεύτερο μάλιστα πάνω στη σκηνή, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στο κοινό που τον καταχειροκρότησε.
 
-
Ο συνθέτης, που κατέφθασε μέσα στο στάδιο με αυτοκίνητο, παρακολούθησε τη συναυλία σε αναπηρική καρέκλα λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, τα οποία όμως δεν τον πτόησαν. 
Μάλιστα σηκώθηκε δυο φορές για να χαιρετίσει τους αμέτρητους θεατές που τον αποθέωσαν, στους οποίους κάποια στιγμή, όπως έγινε γνωστό από τα μεγάφωνα, θέλησε να πει μόνο δυο λέξεις («Σας αγαπώ»), δημιουργώντας τη μεγαλύτερη συγκινησιακή κορύφωση της βραδιάς.

Monday, 19 June 2017

«Τέλος με τα μαθήματα του σχολείου!»
Το μήνυμα μιας μαμάς στους δασκάλους του παιδιού της

Η Bunmi Laditan, μαμά, συγγραφέας και blogger, δημοσίευσε πρόσφατα ένα μακροσκελές κείμενο στο οποίο παραθέτει μια μεγάλη αλήθεια σχετικά με τις αδιανόητα πολλές σχολικές εργασίες και το διάβασμα που έχουν τα παιδιά στο σπίτι και γονείς από όλο τον κόσμου ταυτίζονται και επικροτούν. Αξίζει να το διαβάσουμε, γιατί είμαστε βέβαιοι ότι πολλοί θα συμφωνήσετε μαζί της:
«Το παιδί μου έχει τελειώσει με το διάβασμα στο σπίτι. Μόλις έστειλα και ένα mail στο σχολείο της για να ενημερώσω και τους δασκάλους. Σε αυτό έγραφα ότι θα το μειώσει σημαντικά, όμως απλά προσπαθούσα να είμαι ευγενική, γιατί στην πραγματικότητα θα το κόψει.

Η 10χρονη κόρη μου λατρεύει να μαθαίνει. Διαβάζει από μόνη της 10 με 12 πολυσέλιδα βιβλία κάθε χρόνο και πολύ συχνά κάνει έρευνα σε θέματα που την απασχολούν (αυτή τη στιγμή γράφει μια ιστορία για λύκους). Επίσης, παρακολουθεί μαθήματα προγραμματισμού, της αρέσει να ζωγραφίζει και την ενδιαφέρει η ρομποτική που κι εγώ δεν έχω καταλάβει εντελώς τι είναι. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όμως, έχω παρατηρήσει ότι στρεσάρεται όλο και περισσότερο σχετικά με το σχολείο. Και όταν λέω στρεσάρεται, εννοώ ότι έχει πόνους στο στήθος, ξυπνά μέσα στη νύχτα και τρέμει το σχολείο γενικότερα.

Βρίσκεται στο σχολείο καθημερινά, από τις 8:15 το πρωί έως τις 4 το μεσημέρι, οπότε θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει, γιατί πρέπει να αφιερώνει και 2 με 3 ώρες κάθε απόγευμα για να έχει μαθήματα και στο σπίτι;

Είναι λογικό κάθε μέρα να επιστρέφει, να διαβάζει μέχρι τις 6:30, μετά να τρώει, να ξεκουράζεται για μία ώρα (ή να τελειώνει το διάβασμα που έμεινε στη μέση) και μετά να πέφτει για ύπνο;

Ο χρόνος με την οικογένεια δεν είναι σημαντικός; Ο χρόνος για να είναι το παιδί απλά… παιδί και να χαλαρώνει στο σπίτι του δεν είναι σημαντικός; Ή μήπως πρέπει να γίνει μια μικρή εργασιομανής στα 10 της;

Το γνωρίζετε ότι στη Φινλανδία απαγορεύονται εντελώς τα μαθήματα του σχολείου στο σπίτι; Και ότι η χώρα αυτή έχει το υψηλότερο ποσοστό παιδιών που φοιτούν σε Πανεπιστήμια στην Ευρώπη; Τα παιδιά δεν χρειάζονται ατελείωτες ώρες διαβάσματος για να επιτύχουν κι όμως εμείς φερόμαστε λες και το να κάθεσαι στο τραπέζι της κουζίνας για ώρες, έπειτα από μία γεμάτη μέρα στο σχολείο, είναι λογικό. 
Δεν είναι. ΔΕΝ. ΕΙΝΑΙ.

Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο για να ξεκουραστούν μετά το σχολείο, ακριβώς όπως και οι μεγάλοι μετά τη δουλειά. Έχουν ανάγκη να παίξουν με τα αδέλφια τους. Να έρθουν πιο κοντά με τους γονείς τους, σε ένα χαλαρό περιβάλλον, όχι σε ένα σπίτι όπου όλοι είναι αγχωμένοι με τα κλάσματα γιατί -Ω ΤΙ ΈΚΠΛΗΞΗ!- δεν είμαστε όλοι δάσκαλοι! 
Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο απλά και μόνο για να απολαύσουν τα παιδικά τους χρόνια –ή αυτό επιτρέπεται μόνο τα σαββατοκύριακα; (αν και εμείς έχουμε διάβασμα και τις Κυριακές).

Το παιδί μου έχει τελειώσει με το διάβασμα. Αν το σχολείο θέλει να την τιμωρήσει γι’αυτό, τότε ίσως πρέπει να βρω ένα άλλο σχολείο ή να αποφασίσω να κάνει μαθήματα στο σπίτι (σ.σ. το λεγόμενο homeschooling που στην Αμερική και σε πολλές χώρες της Ευρώπης είναι νόμιμο). 
Αυτό με έχει προβληματίσει πολύ, γιατί παρόλο που δουλεύω από το σπίτι, δεν παύω να δουλεύω. 
Επίσης, έχω ένα μικρό 3 ετών που πηγαίνει στον παιδικό σταθμό μόνο 2 πρωινά την εβδομάδα και έχω και ένα 7χρονο στην Β’ Δημοτικού. 
Θα χρειαστεί, λοιπόν, να προσλάβω έναν εκπαιδευτικό για να με βοηθήσει και να βρω και μια ομάδα γονιών που κάνουν το ίδιο πράγμα, ώστε να το κάνουμε μαζί, όμως εδώ που φτάσαμε δεν έχω άλλη επιλογή.

Όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν και να επιτύχουν σε αυτόν τον κόσμο. Παρόλο που πιστεύω στην εκπαίδευση, δεν θεωρώ ούτε στο ελάχιστο ότι το σχολείο θα πρέπει να καταναλώνει τη ζωή του παιδιού. 
Δεν με νοιάζει αν θα την πάρουν μια μέρα στο Harvard. 
Θέλω μόνο να είναι ένα έξυπνο, ολοκληρωμένο, καλοσυνάτο, πνευματώδες, εμπνευσμένο, συμπονετικό παιδί και να έχει ισορροπία στη ζωή της. 
Θέλω να είναι ψυχικά και συναισθηματικά υγιής. 
Θέλω να ξέρει ότι η δουλειά δεν είναι η ζωή της, είναι μέρος αυτής. Η δουλειά δεν είναι το παν. 
Δεν θα την κάνει ευτυχισμένη –η οικογένεια, οι φίλοι, η κοινότητα, το να προσφέρεις στους άλλους και να είσαι καλός άνθρωπος θα το πετύχουν αυτό.

Υποθέτω θα έχω απάντηση από το σχολείο αύριο. Και τότε θα πρέπει να πάρουμε κάποιες σημαντικές αποφάσεις. Από εδώ και στο εξής πάντως, το σπίτι μας αποτελεί “ζώνη μη-διαβάσματος για το σχολείο” και δεν με ενδιαφέρει αν θα το μάθει όλος ο κόσμος. Το παιδί μου έχει ανάγκη να είναι παιδί.»
👦👧👦👧👦👧
Να συμπληρώσουμε κι εμείς στο σημείο αυτό, κάτι που δεν έχει αναφέρει η Bunmi: 
Πέρα από τον μεγάλο όγκο μαθημάτων που τα παιδιά ακόμα και των μικρών τάξεων του Δημοτικού έχουν να κάνουν στο σπίτι, πολλά από αυτά έχουν και εξωσχολικές δραστηριότητες σημαντικές για το σώμα και το πνεύμα τους (π.χ. κάποιο άθλημα, ωδείο, μια ξένη γλώσσα), ενώ δεν είναι λίγα και εκείνα που αναγκάζονται να παρακολουθήσουν και ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι, προκειμένου να ενισχυθούν οι γνώσεις τους σε κάποιο μάθημα –κάτι που αποτελεί και μια τεράστια οικονομική πληγή για τους γονείς.
Τότε είναι που δεν μένει πλέον καθόλου χρόνος για ξεκούραση ή για να υπάρχει υγιής αλληλεπίδραση των μελών μέσα στην οικογένεια. Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που τα παιδιά μας σήμερα δεν κοιμούνται αρκετά, δεν τρέφονται σωστά και κυρίως δεν παίζουν όσο έχουν ανάγκη.
Μας ενδιαφέρουν οι απόψεις σας στο θέμα.

πηγή: babble.com
από Έλενα Μπούλια
mama365.gr
news.com.au

«Ο,τι σπέρνεις, θερίζεις»
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη
Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους
Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο
Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία
Αν σπείρεις συγχώρεση, θα θερίσεις συμφιλίωση
Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις
Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση
Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα
👎👎👎
Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία
Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά
Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή
Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία
Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα
Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση
Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια
Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς
Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες
Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.

Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. 
Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο. 
Οι σπόροι που σπέρνεις θα κάνουν τη ζωή χειρότερη ή καλύτερη, τόσο τη δική σου όσο και αυτών που θα έλθουν μετά.
Να είσαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα απολαύσεις τους καρπούς της εντιμότητας και της ακεραιότητάς σου ή θα πληρώσεις για τις εγωιστικές επιλογές που έσπειρες σήμερα.

από την αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Sunday, 18 June 2017

Παιδιά που φοβερίζουν ή εκβιάζουν τους γονείς τους
‘My Violent Child’

‘My Violent Child’
Πώς οι αδύναμοι γονείς μεγαλώνουν επιθετικά παιδιά

Έχουμε όλοι δει παιδιά ή εφήβους να μιλούν απότομα προσβάλλοντας τους γονείς τους. 
Μπορεί να το αποδοκιμάζετε, και να ακυρώνετε τη συντροφιά παιχνιδιού, ή να απαγορεύετε τα παιδιά σας να κάνουν παρέα με ένα τέτοιο παιδί, αλλά το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ' όσο νομίζετε: 
Τα παιδιά που φοβερίζουν τους γονείς τους είναι παντού.
Υπάρχουν τρεις τύποι εκφοβιστικής συμπεριφοράς παιδιών, και λάθη που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους όταν τα εκφοβίζουν, ή αφήνουν τα παιδιά τους να τους εκφοβίζουν.

Διερευνώντας τις πολύπλοκες αιτίες που οδηγούν σε αυτή τη δομή, και συμπεριφορά των γονιών καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε κάποια όρια.
Τι πραγματικά συμβαίνει όταν η εκφοβιστική συμπεριφορά των παιδιών στην παιδική ηλικία γίνει ανεξέλεγκτη; 
Ποιος πληρώνει το τίμημα, και τι πρέπει να κάνουμε γι 'αυτά;

1). Οι συνέπειες του εκφοβισμού που δεν έχουν αντιμετωπισθεί στο σπίτι.
Όταν οι γονείς αδυνατούν να επιλύσουν τη συμπεριφορά εκφοβισμού στο σπίτι, οι αρνητικές συνέπειες ξεχύνονται έξω στον κόσμο. Ένα παιδί που εκφοβίζει τους γονείς του κουβαλάει σε όλες τις σχέσεις του πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά :
* Η υπερβολική όρεξη για στιγμιαία ικανοποίηση. 
* Χαμηλή ανοχή στην απογοήτευση. 
* Έλλειψη ελέγχου των παρορμήσεων. 
* Ριζωμένο ναρκισσισμό. 
*Ελάχιστη συμπάθεια ή συμπόνια για τους άλλους. 
* Κανένα ενδιαφέρον για αλτρουιστικές ή φιλανθρωπικές δραστηριότητες. 
* Μειωμένες κοινωνικές σχέσεις. 
* Βίαιη και καταχρηστική συμπεριφορά προς τους συνομηλίκους.

2). Αυτά τα αρνητικά αποτυπώματα του παιδιού, ή του εφήβου επεκτείνονται στην ενήλικη ζωή, και ως ενήλικας, είναι πολύ πιθανό:
* Να έχει Λεκτική, συναισθηματική ή σωματική καταχρηστική συμπεριφορά στη σύζυγο. 
* Να πάσχει από εθισμό ή αλκοολισμό. 
*Να αναπτύξει προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία. 
* Να επιδίδεται σε ασταθή ή κακή οικονομία. 
* Να μεταχειριστεί ψέματα για να πάρει αυτό που θέλει. 
* Να ενοχοποιήσει, να εκθέσει και να μεταχειριστεί το θύμα για να προωθήσει την κακή και αποτρόπαιη συμπεριφορά του

3). Οι συνέπειες για τους γονείς
Οι γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά να τους εκφοβίζουν, μπορεί να υποστούν τις πιο μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. 

Ως ενήλικες, είναι πιθανό ο εκφοβισμός των παιδιών να: 
* Αποτύχει να τους δώσει τη φροντίδα που χρειάζονται. 
* Να εξακολουθήσουν να εξαρτώνται οικονομικά από τους γονείς. 
* Να κλέβουν ή να κακοδιαχειρίζομαι τα οικονομικά των γονιών τους. 
* Να προωθούν τη σύγκρουση μεταξύ των αδελφών και συγγενών. 
* Να έχουν καταχρηστική συναισθηματική, σωματική ή λεκτική συμπεριφορά στους γονείς τους.

Πολλά παιδιά που φοβερίζουν τους γονείς τους, γίνονται εκφοβιστικοί ενήλικες που σπέρνουν τον όλεθρο σε οικογένειες, γίνονται καταχρηστικοί γονείς και σύζυγοι. 
Δυστυχώς, ποτέ δεν θα μάθει καλύτερους τρόπους για να εκφράσει την απογοήτευση, να καταπραΰνει την ψυχική του ένταση, και να συμμετέχει σε μια ώριμη επικοινωνία. Χωρίς την απαραίτητη παρέμβαση, συνεχίζει να έχει εκρήξεις θυμού, και να κατηγορεί τους άλλους.

4). Αν έχετε πέσει θύμα εκφοβισμού του παιδιού σας

Γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να αναιρέσετε αυτή η συμπεριφορά . 
Για να αντιστρέψετε τα αποτελέσματα του εκφοβισμού, θα πρέπει να έχετε τη σωστή υποστήριξη. 
Ζητώντας βοήθεια σπάζετε τη σιωπή και μοιράζεστε την ανατροφή των παιδιών σας με τους άλλους.

Αν είστε θύμα εκφοβισμού από το παιδί σας συνοδεύεστε από αισθήματα ντροπής. Είναι γεγονός ότι οι γονείς προσπαθούν να κρύψουν την κατάστασή τους, βγάζοντας ένα καλό δημόσιο πρόσωπο του παιδιού, ενώ υποφέρουν σιωπηλά. 
Η πραγματικότητα είναι ότι ο εκφοβισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Δεν θα τελειώσει μέχρι να βρείτε το θάρρος να το σταματήσετε.
1. Κάντε κοινή προσπάθεια με το σύντροφό σας
Η κοινή ευθύνη στην ανατροφή των παιδιών είναι ζωτικής σημασίας για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και σεβασμού με τα παιδιά σας. Εάν το παιδί σας δεν φοβερίζει τον σύντροφό σας, αλλά μόνο εσάς, τότε είναι πιθανό να δώσατε αντίθετο στυλ ανατροφής των παιδιών.
Τίποτα δεν είναι χειρότερο για τη συναισθηματική υγεία ενός παιδιού από το να βρίσκονται μέσα στην εμπόλεμη ζώνη των διαπληκτιζομένων γονέων.
Όταν οι γονείς χωρίζουν τις γονικές τους υπευθυνότητες, η ανισορροπία ρίχνει την δυναμική της οικογένειας.

Ο διαχωρισμός μπορεί να διαταράξει την αίσθηση ευημερίας ενός παιδιού και να δημιουργήσει ένα διαχωρισμό στα συναισθημάτων για κάθε γονέα. Δεν μπορεί να βγεί νόημα από την αντιφατική και ασυνεπή επικοινωνία των γονέων που προκαλεί ψυχολογικό στρες και χάος εσωτερικών συγκρούσεων στο παιδί.

Ακόμη και ένα φτωχό μοντέλο γονεϊκής συμπεριφοράς ομαλοποιεί αρνητικές ή επιθετικές συμπεριφορές.

Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες αυτής της συμπεριφοράς των γονιών τους μπορεί να πιστεύουν ότι:
* Δεν είναι κακό να εκφοβίσεις κάποιον που αγαπάς. 
* Είναι εντάξει συμπεριφορά να φωνάξεις ή να μειώσεις κάποιον που σε φροντίζει. 
* Είναι αποδεκτό να χρησιμοποιούν λεκτική επίθεση όταν είναι απογοητευμένοι.

Γι 'αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τους γονείς να μην σταματήσουν ποτέ να εργάζονται για τη σχέση τους. 
Είτε είναι παντρεμένοι, χωρισμένοι, ή σε διάσταση, θα πρέπει να προσπαθούν από κοινού να συνεργάζονται για την ευημερία των παιδιών τους. 
Θα πρέπει να μάθουν πώς να χειρίζονται τις διαφορές τους αποτελεσματικά, χωρίς να καταφεύγουν στους έντονους διαπληκτισμούς και τον εκφοβισμό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι εσείς και ο σύζυγός σας πρέπει να συμφωνείτε για τα πάντα. Αυτό θα ήταν πολύ καλό για να είναι ρεαλιστικό (και φυσικά παράξενο). Υπάρχουν πάντα οι ημέρες που είναι γεμάτες επιπλοκές και μεταβαλλόμενες συνθήκες, και καταλήγουν σε διαφωνίες. 
Μπορείτε να διαφωνείτε μεταξύ σας, αλλά πρέπει να παραμένετε ενωμένοι στην επιλογή ανατροφής των παιδιών σας.

2. Στρατολογήστε τους φίλους και την οικογένειά σας.
Οι εκφοβιστικοί γονείς είναι παντού. Αυτές τις μέρες ειδικά όλοι γνωρίζουν και από κάποια. Δεν υπάρχει ανάγκη να αισθάνεστε αμηχανία για την κατάστασή σας. 
Οι πιθανότητες είναι, οι φίλοι και η οικογένειά σας να αισθάνονται ήδη τον αγώνα σας, και να θέλουν να σας βοηθήσουν. Η μυστικοπάθεια και η ντροπή δεν θα σας βοηθήσει, και θα εκπλαγείτε με την προθυμία τους να σας βοηθήσουν. Θα αισθάνεστε πολύ καλύτερα μετά την άμεση υποστήριξή τους.
Όταν ζητάτε βοήθεια σίγουρα δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα. Αλλά το να είσαι ένας καλός γονέας απαιτεί συμβιβασμό με την προσωπική σας ταλαιπωρία για το καλό του παιδιού.
Όταν εκθέτετε το πρόβλημά σας ανησυχείτε για την αντίδραση και κριτική, όπως και από αυτά που θα ακούσετε από μέλη της οικογένειάς σας.

Βάλτε στην άκρη τους φόβους σας, σπάστε τη σιωπή σας, και ζητήσετε βοήθεια, για να γίνετε ισχυρότερο πρόσωπο, και το είδος του γονέα που πραγματικά χρειάζεται ένα παιδί.

πηγή

«Δεῦτε ὀπίσω μου καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων»

Αυτό είπε ο Χριστός σε κάποιους ανθρώπους κι αυτοί τα παράτησαν όλα και τον ακολούθησαν.
Τον ακολούθησαν και άλλαξαν τον κόσμο.

Απλοί ψαράδες ήταν, αγράμματοι, απλοί, καθημερινοί. Σε απλούς ανθρώπους απευθύνθηκε ο Χριστός, όπως άλλωστε απλός ήταν κι αυτός. Σε ένα παχνί είχε γεννηθεί. 
Όλοι οι ιδρυτές θρησκειών, ήταν σπουδαίοι, ήταν πρίγκιπες, πρωθυπουργοί, αρχηγοί φατριών, ήταν επιφανείς. 
Μόνο ο δικός μας ήταν ένα παιδί μαραγκού. Και το ίδιο απλοί ήταν και αυτοί στους οποίους απευθύνθηκε να τον ακολουθήσουν.

Και άλλαξαν τον κόσμο. 
Ποτέ ξανά ο κόσμος, μετά τον Χριστόν, δεν θα ήταν ο ίδιος.

Μια πίστη, ένα Ευαγγέλιο, ένα μήνυμα, στα Ελληνικά, που ξεπέρασε όλα τα σύνορα των εθνών, των χωρών, των λαών και έφτασε παντού και έγινε η μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο.

Κατάργησε τη δουλεία

Έφερε την ισότητα ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Έσωσε τον πολιτισμό, πήγε την γραφή σε όσους λαούς εκχριστιανίστηκαν, έφτιαξε σχολεία, προώθησε την εκπαίδευση, προσέφερε παιδεία.

Προήγαγε τις τέχνες και τα γράμματα.
Αυτό που σήμερα το λέμε δυτικός πολιτισμός είναι ο Χριστιανικός πολιτισμός.

Σκεφθείτε να είχαν επικρατήσει οι Πέρσες στη μάχη του Μαραθώνα, να ήταν σήμερα όλη η Δύση ένα φονταμελιστικό συνονθύλευμα σαν αυτό που τρομοκρατεί σήμερα όλη την υφήλιο. Η Δύση, με όλα τα λάθη και τα εγκλήματά της, είναι ο ζητούμενος πολιτισμός, ο Χριστιανικός πολιτισμός.

Γι’ αυτό και η Ιστορία μοιράστηκε στα δύο, προ Χριστού και μετά Χριστόν.

Η Δύση δεν έχει ολοκληρώσει το έργο της, δεν έχει γίνει συμβατή με τις αρχές και τις παραινέσεις του Χριστού, έχει πολύ δρόμο μπροστά της, αλλά είναι βέβαιο ότι θα πετύχει, επειδή το μέλλον της έχει προβλεφθεί και η ανθρωπότητα είναι προορισμένη να πετύχει, με την θέλησή της, αλλιώς γιατί έγιναν όλα αυτά;

Όπως όλα τα Καλά της ανθρωπότητας, και το τελευταίο Καλό ξεκίνησε από εδώ, η μικρή Ελλαδίτσα, στερέωσε την Ορθοδοξία. 
Η Ορθοδοξία είναι εδώ, περιμένει όλο τον κόσμο, να την ενστερνισθεί και να πορευτεί.
Εξ άλλου, ποιος μπορεί να αντισταθεί στην εικόνα ενός Παιδιού στην αγκαλιά της Μάνας Του να ευλογεί όλο τον κόσμο;

το χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki