Ο ρόλος των γονέων στις διατροφικές διαταραχές των κοριτσιών

Έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για το τι μπορεί να ευθύνεται για τις διατροφικές διαταραχές, πώς μπορεί κάποιος να τις αναγνωρίσει και τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε κάποιον που πάσχει. 

Όμως, νιώθω, πως αυτό στο οποίο αξίζει να δώσουμε προσοχή είναι η πρόληψη (που είναι χίλιες φορές καλύτερη από τη θεραπεία) και το τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατέψουμε και να θωρακίσουμε τα παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, σε μια κοινωνία, που δυστυχώς προωθεί μη ρεαλιστικά και άκρως επικίνδυνα πρότυπα ομορφιάς και επιτυχίας.

Δυστυχώς, όσον αφορά τις αιτίες πίσω από αυτές τις διαταραχές (που πλήττουν κυρίως -αν και όχι αποκλειστικά- κορίτσια), δεν υπάρχει μια απλή απάντηση. 

Συνήθως, προκύπτουν από ένα συνδυασμό κοινωνικών, συναισθηματικών και βιολογικών παραγόντων, όμως, σίγουρα, η ωραιοποίηση του υπερβολικά αδύνατου σώματος σε συνδυασμό με το περιβάλλον, τις συναισθηματικές δυσκολίες, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και τραυματικά γεγονότα που μπορεί να βιώσει κάποιος, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση και πορεία της νόσου. 

Παράγοντες όπως η αρνητική εικόνα για το σώμα, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η δυσκολία κάποιου να διαχειριστεί και να εκφράσει τα συναισθήματά του, η τελειοθηρία, προβληματικές σχέσεις και ιστορικό κακοποίησης πολύ συχνά κρύβονται πίσω από ιστορίες παρόμοιες με αυτήν που πρόσφατα ήρθε στο φως της δημοσιότητας με τον θάνατο μιας νέας κοπέλας.

Μπορεί να μην μπορούμε να προστατέψουμε τα παιδιά από όλους τους πιθανούς κινδύνους, όμως υπάρχουν τρόποι που μπορούμε να τα βοηθήσουμε χωριστά οι μπαμπάδες και οι μαμάδες για να έχουμε μια θετική επιρροή στην αυτο-εικόνα τους, που μπορεί να κάνει τη διαφορά στο μέλλον τους.

Μπαμπάδες που μεγαλώνετε κόρες: 

μπορείτε να κάνετε τεράστια διαφορά στο πώς η κόρη σας βλέπει το σώμα της και πώς νιώθει με την εμφάνισή της, και συνακόλουθα στην αυτοεκτίμησή της.
Προσπαθήστε να θυμάστε:
1. Δουλέψτε τη σχέση σας. 

Περάστε χρόνο μαζί, βοηθήστε την να νιώσει πως αξίζει, πως την αποδέχεστε και την αγαπάτε. Όταν ένα παιδί νιώθει πως στερείται την έγκριση και την προσοχή των γονιών του, θα ψάξει τρόπους (πολλές φορές επιζήμιους) για να τη διεκδικήσει.
2. Δείξτε με τις πράξεις σας την τρυφερότητά σας. 

Πολλοί μπαμπάδες, μεγαλώνοντας οι κόρες τους και αλλάζοντας το σώμα τους, νιώθουν άβολα να τις παίρνουν αγκαλιά, όπως παλιά. Δυστυχώς, ένα παιδί μπορεί να εκλάβει αυτήν την αλλαγή σαν απόρριψη των αλλαγών που βιώνει και μάλιστα σε μια περίοδο που αυτό που έχει πιο πολύ ανάγκη είναι η αποδοχή. Δείξτε στα παιδιά σας πως δεν υπάρχει τίποτα κακό σε ένα σώμα που μεγαλώνει και αλλάζει.
3. Δώστε προσοχή στο πώς μιλάτε για τις γυναίκες. 

Εάν εστιάζετε συχνά με τα σχόλια σας στην εμφάνιση των γυναικών και αμελείτε να εστιάζετε σε άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά τους, περνάτε υποσυνείδητα το μήνυμα πως αυτό που έχει σημασία είναι η εμφάνιση και τίποτα άλλο. 

Βοηθήστε τις κόρες σας να καταλάβουν πως σέβεστε και θαυμάζετε τις γυναίκες γι’ αυτό που είναι συνολικά, με όλα τα δυνατά τους σημεία και τις ικανότητές τους, πέρα από την εμφάνισή τους. Άλλωστε, η στάση σας δημιουργεί στην κόρη σας και τις προσδοκίες που θα έχει αργότερα για το πώς πρέπει να της φέρονται οι άνδρες.
4. Μην ασκείτε κριτική στην εμφάνισή της. 

Ακόμη και αθώα σχόλια που μπορεί να κάνετε γύρω από το βάρος της, μπορεί να την οδηγήσουν να πιστέψει πως είναι υπέρβαρη και απορριπτέα.
5. Προσπαθήστε να της κάνετε κομπλιμέντα. 

Προσπαθήστε να εστιάζετε σε διάφορα χαρακτηριστικά της, χωρίς να συνδέετε την εμφάνιση με το βάρος. Αντί να σχολιάσετε το αν αδυνάτισε, βρείτε να της πείτε κάτι για τα μάτια της, το σύνολο που διάλεξε, τα μαλλιά της. Δε θέλετε με τίποτα να πιστέψει πως χρειάζεται να χάσει βάρος για να διατηρήσει την έγκρισή σας όσον αφορά την εμφάνισή της.
6. Επαινέστε την για όλα τα δυνατά της σημεία. 

Όσο κι αν χρειάζεται θετικά σχόλια για την εμφάνισή της, τόσο κι ακόμη περισσότερο, χρειάζεται να της αναγνωρίζετε όλα όσα την κάνουν μοναδική και ξεχωριστή. 

Πρέπει να καταλάβει πως αυτό που βλέπετε σε αυτήν είναι πολύ παραπάνω από αυτό που φαίνεται και έχει να κάνει με το ποια είναι σας άνθρωπος, το χιούμορ της, την καλοσύνη της, τη γενναιοδωρία της, την εξυπνάδα της, και όλα όσα ενισχύουν την αυτοπεποίθησή της.
Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι, πως αποτελείτε ένα πρότυπο στη ζωή του παιδιού σας. Το πώς εσείς θα της φερθείτε θα υπαγορεύσει τι θα περιμένει στη ζωή της από τους άλλους μεγαλώνοντας. 

Ο ρόλος σας είναι να της διδάξετε πως την αποδέχεστε και την αγαπάτε ακριβώς γι’ αυτό που είναι (όχι το πώς είναι). Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να της κάνετε.

Μαμάδες που μεγαλώνετε κορίτσια: 

οι κόρες σας βλέπουν και ακούν πέρα από όσα συνειδητά τους λέτε.
Κυρίως τώρα το καλοκαίρι, για τις περισσότερες γυναίκες η ενασχόληση με το σώμα τους και την εικόνα τους με μαγιό γίνεται όλο και εντονότερη. 

Και οι περισσότερες από εμάς μπορεί να δυσκολευόμαστε, να θέλουμε να ξεκινήσουμε δίαιτα, γυμναστήριο, να νιώθουμε άβολα και να ξεφυσάμε κάθε φορά που περνάμε μπροστά από καθρέφτη. Όσο αστείο κι άνευ σημασίας κι αν ακούγεται, όταν μεγαλώνουμε κορίτσια, αυτή η συμπεριφορά μπορεί να τα επηρεάσει σημαντικά, με τρόπους που δε θα θέλαμε. 

Γιατί αρνητικά σχόλια για τη δική μας εικόνα δεν είναι επώδυνα μόνο για εμάς, αλλά κυρίως για τις κόρες μας. Γιατί είναι πολύ επιζήμιο για ένα κορίτσι να βλέπει και να ακούει τη μαμά του να μιλάει άσχημα για το σώμα και την εικόνα της. Αν εμείς δεν έχουμε θετική εικόνα για τον εαυτό μας και την εικόνα μας, πώς περιμένουμε να έχουν τα παιδιά μας;

Ό,τι κι αν λέμε στις κόρες μας για τη δική τους εμφάνιση και ομορφιά, εάν εμείς είμαστε συνέχεια επικριτικές και σκληρές με τον εαυτό μας, το ίδιο θα κάνουν κι αυτές.

Άλλωστε, όταν συνολικά η κοινωνία περνάει το μήνυμα πως η εμφάνιση είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς μας, και τα κορίτσια “μαθαίνουν” από τα μέσα πως η αξία τους σαν άτομα είναι ταυτόσημη με την εικόνα τους, εμείς πρέπει συνειδητά στο σπίτι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην ενισχύουμε τέτοιες πεποιθήσεις.

Τι να κάνουμε:
1. Ας προσπαθήσουμε να αναλογιστούμε σε πιο βαθμό η δική μας ταυτότητα είναι συνυφασμένη με την εικόνα μας και ας προσπαθήσουμε συνειδητά να εστιάζουμε σε άλλα πράγματα που μας κάνουν αυτό που είμαστε.
2. Ας προσπαθήσουμε να δίνουμε στις κόρες μας συχνά την ευκαιρία να μας ακούν να μιλάμε για χαρακτηριστικά δικά μας και άλλων γυναικών, ανεξάρτητα από την εμφάνιση. Διδάξτε τους πως οι γυναίκες είναι πολύ πιο πολύτιμες και άξιες από μια απλή εικόνα.
3. Ας προσπαθήσουμε να εξοικειώσουμε τα παιδιά με διαφορετικούς σωματότυπους και διαφορετικούς τύπους ομορφιάς, πέρα από αυτά που προωθούνται κατά κόρον. Ας τα βοηθήσουμε να καταλάβουν πως η αυθεντική ομορφιά δεν είναι περιορισμένη και συγκεκριμένη και μπορεί να εκφράζεται με πολλές διαφορετικές μορφές.

Μπορεί να είναι δύσκολο να αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι, όμως πρέπει συνειδητά να προσέχουμε πολύ τι “δείχνουμε” στις κόρες μας με τη στάση μας και τα σχόλιά μας για εμάς και τους άλλους για να προστατέψουμε την αυτοεκτίμησή τους και την ανθεκτικότητά τους σε μια κοινωνία άκρως επικριτική και ανταγωνιστική.

Αθηνά Παντελίδου-Κωφίδου
Δημοσιεύτηκε στην «Μακεδονία της Κυριακής» στις 9 Ιουλίου 2017
makthes.gr

Τι είναι η διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκου; How do online predators work?

50 Online Predator Prevention Tips

How do online predators work?

Η διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκου είναι όταν κάποιος επικοινωνεί με ένα παιδί με στόχο να το προετοιμάσει για σεξουαλική κακοποίηση είτε στο διαδίκτυο είτε εκτός διαδικτύου. 

Είναι ένα απ’ αυτά τα πράγματα που δεν θέλετε να σκέφτεστε ως γονείς, και είναι απίθανο να προσεγγίσουν το παιδί σας κατ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά παρ’ όλα αυτά συμβαίνει, έτσι ούτε να το αγνοείτε μπορείτε.

Τι χρειάζεται να γνωρίζω σχετικά με τη διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκου;

Τα παιδιά και οι νέοι συχνά δείχνουν μεγάλη ευπιστία, έτσι, ως γονέας, πρέπει να γνωρίζετε τι συνεπάγεται η διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκου και πώς να ενεργήσετε αν ανησυχείτε ότι το παιδί σας, ή ένα άλλο παιδί, θα μπορούσε να κινδυνεύει.

«Υπάρχουν μερικά απλά μέτρα που μπορούν οι γονείς να λάβουν, καθώς και μερικά σημάδια για τα οποία μπορούν να έχουν το νου τους, αλλά το κλειδί είναι να αγρυπνούν και να κρατούν την επικοινωνία με το παιδί τους ανοιχτή». 

Zoe Hilton του Κέντρου για την Παιδική Εκμετάλλευση και Προστασία στο Διαδίκτυο (CEOP).

Αξίζει να έχουμε υπόψη μας τα ακόλουθα:

Οι δράστες σεξουαλικής κακοποίησης χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές για να έρθουν σε επαφή και να δημιουργήσουν σχέσεις με νέους, όπως:
😈 Να συλλέγουν προσωπικά δεδομένα στο διαδίκτυο (π.χ., ηλικία, όνομα, αριθμό κινητού και σχολείο), από ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης, παιχνίδια για πολλούς παίκτες και άλλα διαδικτυακά φόρουμ (forum).

😈  Να προσφέρουν ευκαιρίες για δουλειά μοντέλου, ειδικά σε νέες κοπέλες.

😈  Να υπόσχονται συναντήσεις με διασημότητες και να προσφέρουν δώρα, όπως βιντεοπαιχνίδια ή εισιτήρια για συναυλίες ποπ μουσικής.

😈  Να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του παιδιού παρέχοντας θετική προσοχή ή συμπάθεια, όταν αυτό συζητά για προβλήματά του.

😈  Να εμφανίζονται με πλαστή ταυτότητα, παριστάνοντας ότι είναι οι ίδιοι παιδιά, ώστε να κερδίσουν την εμπιστοσύνη.

😈  Να ασκούν διαδικτυακό εκφοβισμό, απειλές ή εκβιασμό.Ένα παιδί μπορεί να πέσει θύμα εκμετάλλευσης στο διαδίκτυο χωρίς να συμβεί συνάντηση διά ζώσης ή σωματική επαφή. 

Για παράδειγμα, ο δράστης της κακοποίησης θα μπορούσε να του ζητήσει να στείλει γυμνές φωτογραφίες ή να τελέσει σεξουαλικές πράξεις μπροστά σε webcam, και να στείλει τις εικόνες σε άλλους.Με το που θα κερδίσει ο δράστης την εμπιστοσύνη του παιδιού στο διαδίκτυο, ίσως του προτείνει να συναντηθούν διά ζώσης.

Ό,τι μορφή κι αν έχει η αποπλάνηση ανηλίκου, πολλά νεαρά θύματα νιώθουν ευθύνη και ενοχές που συνέβη, και δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια. 

Σε μερικές περιπτώσεις ίσως δεν συνειδητοποιούν καν πως ό,τι συμβαίνει είναι κακοποίηση και μπορεί να πιστεύουν ότι έχουν σχέση με το δράστη, έχοντας φτάσει να νιώθουν κοντά του και να τον εμπιστεύονται.

👪👪

Τι μπορώ να κάνω;

👪 Συζητήστε με το παιδί σας τον δυνητικό κίνδυνο της αποπλάνησης στο διαδίκτυο. Μην περιμένετε να συμβεί κάτι. Μιλήστε του τώρα και συνεχίστε να το κάνετε τακτικά.

👪 Θυμίστε στο παιδί σας ότι το διαδίκτυο είναι δημόσιος χώρος κι ότι εκεί δεν δηλώνουν οι πάντες την αληθινή τους ταυτότητα.

👪 Εγκαταστήστε Γονικούς Ελέγχους και Ασφαλή Αναζήτηση σύμφωνα με την ηλικία του και την ωριμότητά του. Αλλά να θυμάστε ότι αυτά ίσως δεν είναι 100% αποτελεσματικά και ούτε υποκαθιστούν τη γονική επίβλεψη.

👪 Εξηγήστε του ότι δεν θα πρέπει ποτέ να φανερώνει προσωπικά δεδομένα (π.χ. όνομα, διεύθυνση και σχολείο) ή να στέλνει προσωπικές πληροφορίες (συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφιών και των βίντεο) σε αγνώστους στο διαδίκτυο ή μέσω του κινητού του.

👪 Προτρέψτε το να ρυθμίσει τα διαδικτυακά του προφίλ (π.χ. στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης) στο «απόρρητο», ώστε μόνον οι φίλοι του και η οικογένειά του να μπορούν να τα δουν.

👪 Θέστε κανόνες για τη χρήση των webcam, των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών/καμερών και των τηλέφωνων με φωτογραφική μηχανή/κάμερα.

👪 Μην ξεχνάτε ότι το παιδί σας θα μπορούσε να είναι ευάλωτο στη διαδικτυακή αποπλάνηση σε πολλούς χώρους. Οι ιστότοποι παιχνιδιών με πολλούς παίκτες, τα chatrooms και οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης, είναι όλοι δημόσιοι χώροι, για παράδειγμα.

👪 Προτρέψτε το παιδί σας να σας μιλήσει για οτιδήποτε το κάνει να αισθανθεί άβολα στο διαδίκτυο ή το κινητό του, όπως ότι ένας άγνωστος ήρθε σε επαφή μαζί του, και να σώζει τα email, τα γραπτά μηνύματα και άλλα στοιχεία.

👪 Έχετε το νου σας για οποιοδήποτε ασυνήθιστο σημάδι, όπως το να κρύβει το παιδί σας τα email του και τα γραπτά μηνύματά του, ή άγνωστοι ενήλικοι να επικοινωνούν μαζί του ή να του στέλνουν δώρα, ή να παρουσιάσει ραγδαία αλλαγή στη συμπεριφορά του.

👪 Αποθαρρύνετε το παιδί σας να συναντήσει άτομα που επικοινωεί μέσω των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης ή/και των chatrooms. 

👪 Εάν επιμένει, θα πρέπει να το συνοδέψετε, ενώ η συνάντηση θα πρέπει να γίνει σε δημόσιο χώρο με πολύ κόσμο.

👪 Αναφέρετε οποιοδήποτε περιστατικό διαδικτυακής αποπλάνησης στην αρμόδια αρχή.

👪 Αν πιστεύετε ότι το παιδί σας, ή ένα άλλο παιδί, θα μπορούσε να διατρέχει άμεσο κίνδυνο, αναφέρετέ το και στην αστυνομία της περιοχής σας.

👪 Αν οποιοσδήποτε στην οικογένειά σας πέσει τυχαία πάνω σε εικόνες κακοποίησης ανηλίκου στο διαδίκτυο, να το αναφέρετε στην ανοιχτή γραμμή SAFELINE και την Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

vodafone

Λάθη που κάνουμε όταν πηγαίνουμε το παιδί μας στην παιδική χαρά

Λάθη που εκνευρίζουν τους άλλους γονείς
Η παιδική χαρά αποτελεί αναμφίβολα το χώρο, όπου κάθε παιδί θα αποκτήσει ευχάριστα βιώματα από μικρή ηλικία, θα ανακαλύψει τις αισθήσεις του, θα κοινωνικοποιηθεί, θα αντιμετωπίσει πιθανούς φόβους του, θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση, θα ενισχύσει τις δεξιότητες του, θα ευχαριστηθεί ατέλειωτο παιχνίδι, θα ωριμάσει.

Παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ένας κλειστός κύκλος. 

Μια μικρή κοινωνία με νεότερα και μεγαλύτερα μέλη και ως τέτοια έχει τους δικούς της άγραφους κανόνες στους οποίους τόσο το παιδί όσο και ο γονιός θα πρέπει να προσαρμοστούν, διαφορετικά σημειώνεται «φάουλ» και κινδυνεύετε ακόμα και να κακο- χαρακτηριστείτε!

Ας δούμε τα μεγαλύτερα λάθη τα οποία θα ήταν καλό να αποφύγετε:

Μην παίρνετε μαζί σας όλα τα παιχνίδια του παιδιού
Η παιδική χαρά είναι ένας χώρος απελευθέρωσης και χαλάρωσης για τα παιδιά. 

Ακόμα κι αν κάποιο από τα παιχνίδια που προσφέρονται στο χώρο αυτό, το θεωρείται επικίνδυνο, είναι προτιμότερο να βοηθήσετε το παιδί σας να ασχοληθεί με ασφάλεια με αυτό ή να το αποτρέψετε εντελώς, σε αντίθεση με τη δυσαρέσκεια ή τον εκνευρισμό που προκαλείτε, όταν στήνετε μια δεύτερη, μίνι παιδική χαρά με το δικό σας εξοπλισμό μέσα στο χώρο.

Μην αφήνετε τα παιδιά σας να δανείζονται παιχνίδια χωρίς να τα επιστρέφουν
Οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, όταν τα παιδιά μοιράζονται το ένα με το άλλο τα παιχνίδια τους, γιατί αυτό αποτελεί κομμάτι των επικοινωνιακών τους δεξιοτήτων και της ευχαρίστησης τους. 

Παρ' όλα αυτά, κάθε γονιός οφείλει να μάθει στο παιδί του να επιστρέφει οτιδήποτε δανείζεται, γιατί κάτι τέτοιο θα το κάνει ανεύθυνο.

Μην επιτρέπετε στα παιδιά να παίζουν ανενόχλητα με τα νεροπίστολα
Αποτελούν ένα από τα αγαπημένα τους παιχνίδια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά αυτό δεν σημαίνει, πως οι γονείς που κάθονται τριγύρω έχουν τη διάθεση να φύγουν μούσκεμα από εκεί. 

Μάθετε στα παιδιά να ελέγχουν τον εαυτό τους και να κρίνουν το πότε και πώς πρέπει να χρησιμοποιήσουν κάθε ένα από τα παιχνίδια τους.

Μην αφήνετε τα παιδιά να κρατούν κατειλημμένες τις κούνιες χωρίς λόγο
Συχνά τα παιδιά συμπεριφέρονται πολύ κτητικά απέναντι σε ένα παιχνίδι το οποίο τους αρέσει. Κάτι τέτοιο όμως στερεί τη δυνατότητα από την παρέα τους να το απολαύσει. 

Μιλήστε στο παιδί σας και εξηγήστε του ότι θα πρέπει να ακολουθεί μια σειρά προτεραιότητας και να μοιράζεται τα παιχνίδια της παιδικής χαράς, που είναι κοινόχρηστα.

Μην αδιαφορείτε για την ανάρμοστη συμπεριφορά των παιδιών σας
Κλωτσιές, δαγκώματα, φωνές, ακόμα και μαλλιοτραβήγματα είναι μερικά από τα πιο συχνά παρατράγουδα που συμβαίνουν ανάμεσα στα παιδάκια στις παιδικές χαρές. 

Όμως το να επιτρέπετε να επαναλαμβάνονται αυτά μπορεί να καταλήξει σε πολύ βίαιες συμπεριφορές αργότερα ακόμα και το παιδί σας να γίνει επιθετικό.

bovary

Το παιδί μου θα πάει Α’ Δημοτικού. Χρειάζεται προετοιμασία;

Από την Ευαγγελία Γιαννακοπούλου – Λογοθεραπεύτρια

Όλο και περισσότερες μαμάδες εκφράζουν το άγχος για την προετοιμασία των παιδιών τους που αφήνουν σιγά-σιγά το νηπιαγωγείο και οδεύουν προς το κατώφλι του μεγάλου σχολείου, την Α’ Δημοτικού.

Συναντώ μητέρες και παιδιά που κάθε απόγευμα μπαίνουν στην διαδικασία της αντιγραφής γραμμάτων, συλλαβών και λέξεων σε καθεστώς σχολείου.

Όταν τις ρωτάω γατί πιέζουν τα παιδιά σε τέτοιο βαθμό, οι απαντήσεις που παίρνω είναι ‘Το σχολείο δεν περιμένει αν το παιδί μου δυσκολευτεί να μάθει την καινούργια γνώση, να φτιάξουν τα γράμματά του για να μην σβήνουμε συνεχώς και η διαδικασία της αντιγραφής μας παίρνει αρκετό χρόνο’.

Πού βρίσκεται η αλήθεια όμως;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. 

Το παιδί θα πρέπει να έχει κατακτήσει κάποιες γνώσεις ήδη από το νηπιαγωγείο όπως:
– να μετράει τουλάχιστον μέχρι το δέκα
– να αντιγράφει και να γράφει σωστά το όνομα και το επίθετό του
– να μπορεί να αντιγράψει κάποια γράμματα και αριθμούς
– να αναγνωρίζει τα γράμματα που βρίσκονται στο όνομά του
– να τα εντοπίζει μέσα σε ένα κείμενο
– να μπορεί να βρίσκει λέξεις που ξεκινούν π.χ από α, κ κτλ
– να εκτελεί εντολές που έχουν τρία μέρη
– να χρησιμοποιεί σωστούς χρόνους όταν φτιάχνει μια πρόταση
– να γνωρίζει τα χρώματα
– να μπορεί να περιγράψει χωρίς δυσκολία τι συνέβη στο σχολείο
– να μπορεί να παραμένει συγκεντρωμένο στην δραστηριότητα που κάνει
– να μπορεί να συνδέει ότι το /π-α/ κάνει /πα/ είναι απαραίτητη ικανότητα για να μπορέσει το παιδί να μάθει ανάγνωση. 

Και πάλι εδώ δεν χρειάζονται υπερβολές εκτός και αν δούμε πως το παιδί δεν μπορεί να συνδέσει καθόλου τους ήχους που φτιάχνουν τις συλλαβές. Σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν καλό να γίνει μια αξιολόγηση στο παιδί ώστε να ενισχυθεί αυτή του ικανότητα από κάποιον ειδικό.

Παιχνίδια για την καλύτερη προετοιμασία του παιδιού!
– παζλ
– αντιστοιχία αριθμού και ποσότητας
– να βάζει μια ιστορία σε σειρά και να την διηγείται μετά
– κατηγοριοποίηση σε φρούτα, λαχανικά, έπιπλα, χρώματα, σχήματα, φαγητά, ρούχα
– παιχνίδια όπως ‘Ποια είναι περισσότερα/λιγότερα’ για παράδειγμα ‘Οι 5 καρέκλες ή 3 καρέκλες είναι περισσότερες;’
– να ζωγραφίζουν την αλφαβήτα
– ανάγνωση παραμυθιών
Όλα πρέπει να γίνονται με μέτρο και χωρίς να ασκείται υπερβολική πίεση στα παιδιά!
lifemade

Γιατί στέλνω το παιδί μου στο δημόσιο;

Η προφανής απάντηση είναι ότι δεν έχω χρήματα για να το στείλω στο ιδιωτικό.
Αλλά ακόμη και να τα διέθετα, πιστεύω ότι η επιλογή μου θα παρέμενε η ίδια. 

Το παιδί μου πήγε φέτος στην Α΄ τάξη του 70ού Δημοτικού Αθηνών, το σχολείο που βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως «Μπούρα» (ήταν το επίθετο ενός πρώην διευθυντή). 

Στη γιορτή του, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, Χρόνης Θεοχάρης, μίλησε για την αξία του ανήκειν. 

«Ένας από τους λόγους που το σχολείο μας προοδεύει είναι επειδή εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές συνεργαζόμαστε και έχουμε δημιουργήσει μια ζωντανή κοινότητα». 

Κάποια μάλιστα από τα «εκτάκια», που φορούσαν μπλουζάκια με τη στάμπα «70ό: Ήμουν και εγώ εδώ!», έκλαιγαν που δεν θα επέστρεφαν στο προαύλιο όπου έπαιζαν κάθε μέρα ή επειδή δεν θα έβλεπαν ξανά τους αγαπημένους τους δασκάλους. 

Εκείνη την ημέρα αισθάνθηκα μέλος μιας μεγάλης, όμορφης οικογένειας.
Για μένα, λοιπόν, αυτός είναι ο βασικός λόγος που στέλνω τον επτάχρονο γιο μου στο σχολείο της γειτονιάς: 

δεν θέλω να νιώθει ξεκομμένος από τους γείτονές του και οτιδήποτε τον περιβάλλει. Όταν πηγαίνει στην τοπική παιδική χαρά, να γνωρίζει τα γειτονόπουλα που παίζουν εκεί. 

Να χαίρεται όταν βλέπει τον συμμαθητή του ή όταν τον χαϊδεύει φιλικά στα μαλλιά ο μπαμπάς της συμμαθήτριάς του.

Οι γονείς σήμερα (κυρίως της μεσαίας και της ανώτερης κοινωνικής τάξης) ενδιαφέρονται ήδη από τον παιδικό σταθμό περισσότερο για το «networking» -δηλαδή για το πώς θα κάνει το βλαστάρι τους τις κατάλληλες διασυνδέσεις και γνωριμίες που θα το ωφελήσουν μελλοντικά- παρά για τη δημιουργία ουσιαστικών δεσμών. 

Γνωρίζοντας τον ανταγωνισμό που επικρατεί στην αγορά, τους απασχολεί περισσότερο πόσους τίτλους σπουδών θα αποκτήσει, για το τι θα γράφει το βιογραφικό του.

Εγώ όμως ενδιαφέρομαι το παιδί μου να είναι ευτυχισμένο. Και επίσης με απασχολεί η δική μου ευτυχία. 

Δεν θέλω να αδειάζουν οι τσέπες μου, ούτε να γίνομαι λάστιχο κάθε μέρα μεταφέροντας το σπλάχνο μου με το αυτοκίνητο (αν δεν υπάρχει η λύση του σχολικού) σε μια άλλη, απομακρυσμένη περιοχή. Ήδη με κουράζει το γεγονός ότι πρέπει να ξυπνάω στις 7 το πρωί και να τον πηγαίνω δυο τετράγωνα πιο πέρα από το σπίτι μας. 

Με φρικάρει επίσης η ιδέα ότι θα πρέπει να τον πηγαίνω σε παιδικά πάρτι που βρίσκονται μίλια μακριά. Έτσι όπως έχει καταντήσει η ζωή μας, που είναι γεμάτη υποχρεώσεις, δεν έχω την πολυτέλεια να χάνω τόσο χρόνο στις μετακινήσεις.

Πιστεύω ότι, αν είσαι άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα και ανοιχτό μυαλό, μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά τις απαραίτητες γνώσεις και εφόδια για τη ζωή τους και με πιο φτηνές λύσεις. 

Να τα βοηθήσεις να αναπτύξουν άλλου είδους δεξιότητες. Σε ένα όχι τόσο «αποστειρωμένο» περιβάλλον αποκτούν την «εξυπνάδα του δρόμου», που ίσως τα κάνει να σκέφτονται διαφορετικά και να βλέπουν τον κόσμο γύρω τους με άλλη ματιά.

Έχω ακούσει συχνά από γονείς ότι δεν θέλουν να στείλουν το τέκνο τους στο δημοτικό της γειτονιάς γιατί υπάρχουν πολλά παιδιά μεταναστών και άρα πέφτει το επίπεδο της τάξης, εκφράζοντας έτσι έναν ιδιότυπο ρατσισμό. Πιστεύω ότι, αν οι πολιτισμικές διαφορές ζυμωθούν σωστά, μπορούμε όλοι μας να επωφεληθούμε.

«Το δημόσιο αποπνέει μια δημοκρατική αίσθηση και διαθέτει μια δυναμική», 

λέει ο Χρόνης Θεοχάρης, που ήταν επί τέσσερα χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 70ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών. «Όταν οι γονείς καταφέρνουν να κάνουν το σχολικό σύστημα λειτουργικό, τότε η κοινότητα προοδεύει. Όταν σαν γονιός εμπλέκεσαι στα κοινά του σχολείου, με την έννοια του πολίτη, δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει η κοινωνία όπου ζεις. Αξίζει να υποστηρίζουμε το δημόσιο σχολείο, διότι “πατάει” πάνω στον συσσωρευμένο πλούτο των κοινωνιών. Στις γνώσεις που έχουμε κατακτήσει ανά τους αιώνες».

Περιοδικό "Κ"
ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ 

kathimerini.gr