Προσέχετε πολύ τα παιδιά σας! Το δικό μου παιδί, πνίγηκε σε πέντε πόντους νερό….

Όταν μία οικογένεια φεύγει για διακοπές δεν φαντάζεται ότι μετά από μερικές μέρες θα αναγκαστεί να επιστρέψει για να κανονίσει την κηδεία του 3χρονου παιδιού της. Αυτό ακριβώς συνέβη. Τη μία μέρα ήμασταν στην παραλία και παίζαμε χαρούμενοι και ανέμελοι με τα κύματα και την επομένη έπρεπε να επιστρέψω για τα διαδικαστικά της κηδείας.

Εσύ το ήξερες ότι ο πνιγμός είναι η κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά

ηλικίας 1-4 ετών και δεύτερη κυριότερη αιτία για παιδιά ηλικίας 1-14 ετών; Ήξερες ότι το 69% των παιδιών που πνίγηκαν στη θάλασσα υποτίθεται πως δεν έπρεπε καν να κολυμπάνε; Και όμως βρέθηκαν στο νερό. Ήξερες ότι ένα παιδί μπορεί να πνιγεί μέσα σε λιγότερο από 1 λεπτό;

Ούτε εγώ τα ήξερα, αλλά τα έμαθα με το χειρότερο τρόπο. Στις 10 Ιουνίου του 2018 ο 3χρονος γιος μου πνίγηκε, ενώ είχαμε πάει οικογενειακώς διακοπές.

Πνιγμός δεν σημαίνει «πέφτω στο νερό και αρχίζω και ουρλιάζω για να με βγάλουν έξω». Είναι εντελώς αθόρυβος και χρειάζεται μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Πάντα ήμουν πολύ προσεκτική σε ό, τι έχει να κάνει με το νερό. Μπρατσάκια, σωσίβια, κουλούρες, οτιδήποτε σωτήριο υπήρχε, εγώ το προμηθευόμουν.

Πού να φανταστώ ότι ο χειρότερος εφιάλτης κάθε γονιού, θα γινόταν για μένα πραγματικότητα; Συνέβη πολύ γρήγορα. Λίγα λεπτά πριν καθόμασταν αγκαλίτσα και τρώγαμε γλυκό. Δεν κατάλαβα πότε έφυγε και έπεσε στην πισίνα. Το γλυκό που τρώγαμε ήταν ακόμα στο στόμα μου, δεν είχα προλάβει καν να καταπιώ.

Εγώ ήμουν αυτή που τον βρήκα και δεν μπορώ να καταλάβω τί τον έκανε να φύγει από δίπλα μου και να κατευθυνθεί προς την πισίνα. Τον βρήκα μπρούμυτα να επιπλέει στην επιφάνεια της πισίνας και σε λίγα δευτερόλεπτα τον είχα βγάλει έξω.

Το ασθενοφόρο έφτασε σε λίγα μόλις λεπτά και στο δρόμο για το νοσοκομείο ήταν από πάνω του 6 γιατροί μαζί με τον άντρα μου. Αν η απελπισία μου εκείνη τη στιγμή, η απόγνωση μου και η αγάπη μου ήταν αρκετά για να σώσουν το παιδί μου, σίγουρα αυτή τη στιγμή θα ήταν εδώ μαζί μου και θα παίζαμε. Πώς γινόταν να μην ξέρω πόσο γρήγορα μπορεί ένα παιδί να πνιγεί; Του έδωσαν το φιλί της ζωής και του ξεκίνησαν ανάνηψη πριν καν φτάσει το ασθενοφόρο. Παρά την άμεση ανταπόκριση το παιδί δεν έδινε σημεία ζωής.

Τον πρώτο καιρό μετά το θάνατό του άρχισα να το ψάχνω λίγο παραπάνω. Το παιδί μου ανήκε στην ηλικιακή ομάδα των 1-4 ετών. Γιατί να μην ξέρω ότι ο πνιγμός είναι η κύρια αιτία θανάτου για τις ηλικίες αυτές; Ήξερα ότι ένας πνιγμός ήταν πιθανός γι’ αυτό και χρησιμοποιούσαμε πάντα σωσίβια, μπρατσάκια, κάναμε μαθήματα κολύμβησης και στεκόμουν Κέρβερος δίπλα του. Γιατί να μην ξέρω ότι λιγότερο από 1 λεπτό αρκεί;

Η απάντηση είναι ότι ίσως γιατί το κεφάλι μιας μητέρας είναι γεμάτος απ’ όλα αυτά που πρέπει να κάνει. Και να φανταστείτε ότι ήθελα να περνάει ποιοτικό χρόνο μακριά από κινητά και τέτοια. Λίγες μέρες πριν του είχα πάρει το iPhone μου από τα χέρια γιατί κάπου το είχα αφήσει και το βρήκε και όλο με αυτό ασχολιόταν κι ας ήταν μόνο 3 χρονών. Ήξερε να το δουλεύει καλύτερα από μένα.

Όσο πιο πολύ το έψαχνα, τόσο πιο πολύ θύμωνα. Τόσα παιδιά πεθαίνουν από πνιγμό και πρόληψη μηδέν. Πουθενά ναυαγοσώστες, παρά μόνο κάτι αρχαία άρθρα με τίτλο «Προσέχετε τα παιδιά σας όταν κολυμπάνε» λες και αυτό αρκεί.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι ο θάνατος του γιου μου οφείλεται σε μένα. Ξέρω ότι μιλάω σκληρά και λέω κουβέντες που δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω, αλλά η αλήθεια είναι ότι απέτυχα να προφυλάξω το γιο μου. Δεν κατάφερα να τον κρατήσω ασφαλή και τώρα καλούμαι να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου με μία απώλεια, για την οποία ευθύνομαι και θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ήταν ατύχημα, το ξέρω ότι ήταν ατύχημα. Δεν προσπαθώ να διώξω την ευθύνη από πάνω μου, αλλά αν είχα διαβάσει νωρίτερα όσα διαβάζω τώρα, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.

Έτσι φτάσαμε ως εδώ, να ατενίζουμε ένα μέλλον που δεν φανταστήκαμε πως υπάρχει. Τα κλάματα, οι φωνές και το κρεβάτι χωρίς να μπορούμε να σηκωθούμε δεν βοηθάει. Ξέρω ότι ο χρόνος πίσω δεν γυρνάει, αλλά χρειάζομαι 30 δευτερόλεπτα πίσω. Εκείνη τη μέρα στις 10 Ιουνίου. Μπορεί κάποιος να μου δώσει τα λίγα εκείνα δευτερόλεπτα που χρειάζομαι για να φέρω στη ζωή το παιδί μου; 30 δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για να τον χάσω. Κανένας γιατρός δεν μπόρεσε να τον σώσει.

Ψάχνοντας στο ίντερνετ σχετικά με τον πνιγμό μικρών παιδιών διαπίστωσα ότι τα άρθρα είναι ελάχιστα και αφορούν κυρίως πληροφορίες για να διαπιστώσεις αν το παιδί είναι ακόμα ζωντανό ή νεκρό. Τα περισσότερα άρθρα σου περνούσαν την εντύπωση ότι πνιγμός σημαίνει φωνές, χτύπημα των χεριών στο νερό, βούλιαγμα και ξανά ανάδυση.

Καμία σχέση. Ένα τρίχρονο μπορεί να πνιγεί σε λιγότερο από 1 λεπτό, σε 5 πόντους νερό, σιωπηλά και χωρίς αγώνα. Είμαι μία μαμά σαν όλες τις άλλες: έκανα το καλύτερο που μπορούσα και στηρίζομαι στον παιδίατρο για να με διαφωτίσει για τα πάντα. Υπήρχαν πράγματα που δεν γνώριζα, αλλά έπρεπε να γνωρίζω. Πώς όμως αν δεν με ενημερώσει κάποιος; Όπως με συμβούλευσαν για το πώς να κοιμάται το μωρό, κάθε πότε να το εμβολιάζω

και πώς να τοποθετώ το κάθισμά του στο αυτοκίνητο, έτσι έπρεπε να έχω ενημερωθεί για το πόσο επικίνδυνοι είναι λίγοι πόντοι νερό.

Δεν κατηγορώ τους παιδιάτρους ούτε το κράτος, αλλά μία ενημέρωση γύρω από το επίμαχο θέμα θα έπρεπε να είχε γίνει.

Είμαι από τις μαμάδες που όταν άκουγα για μία τραγωδία σε ένα άλλο παιδάκι, αμέσως έβαζα τα κλάματα και απελπισμένη έψαχνα την κάθε λεπτομέρεια. Μου γινόταν εφιάλτης, ήθελα να μάθω τα πάντα για να μη συμβεί κάτι τέτοιο και σε εμένα μελλοντικά. Τελικά όμως η μοίρα παίζει άσχημα παιχνίδια. Ο γιος μου έφυγε και εγώ πρέπει να ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου μέσα στο σκοτάδι και την απόλυτη απελπισία.

Ωστόσο πρέπει να ζήσω, γιατί έχω ακόμα δύο παιδιά, δύο κόρες που ο γιος μου λάτρευε όσο ζούσε. Ο πόνος που περνάμε είναι αδιανόητος, αλλά κάθε δευτερόλεπτο είναι μία επιλογή. Επιλέγω να αναπνέω και επιλέγω να αντέξω. Δεν θα αφήσω ούτε τον πόνο ούτε το σκοτάδι να με πνίξουν.

Επιλέγω να ζήσω, γιατί θέλω να αλλάξω το μέλλον και να σώσω άλλα παιδιά. Αν δεν πάθαινα ό, τι πάθαινα, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να αναλάβω το ρόλο του «συνηγόρου». Αρκετά πια με τους πνιγμούς. Πρέπει να πάψουν να είναι η κύρια αιτία θανάτου παιδιών. Σίγουρα μπορούμε και καλύτερα.

Πηγή: scarymommy.com

Από το Singleparent.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Self-Help: Προγράμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας

Αν χρειάζεσαι βοήθεια ώστε να αντιμετωπίσεις την εξάρτησή σου από τη χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ ή ακόμα και από το τζόγο, ίσως μπορούμε να βοηθήσουμε. Τα προγράμματά μας μπορούν να προσφέρουν στήριξη σε εσένα και στα μέλη της οικογένειας ή στους φίλους σου. Τα προγράμματά μας είναι «ανοικτά» (εξωτερικής παρακολούθησης) και «στεγνά», καθώς δε χορηγούμε οποιεσδήποτε ουσίες ως υποκατάστατα. Οι υπηρεσίες μας απευθύνονται σε ενήλικες, προσφέρονται δωρεάν και η ανταπόκρισή μας είναι άμεση, καθώς δεν υπάρχουν λίστες αναμονής.
Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας ακόμα κι αν έχεις αφήσει πίσω σου τη χρήση ουσιών και χρειάζεσαι στήριξη σε ζητήματα κοινωνικής ένταξης, όπως η εκπαίδευση και η εργασία ή αναζητάς ένα ασφαλή κοινωνικό χώρο στον οποίο πραγματοποιούνται δημιουργικές δράσεις.

Αυτοβοήθεια / Αλληλοβοήθεια
Κεντρικός στόχος του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας είναι η υποστήριξη και η πλαισίωση των πρωτοβουλιών των άμεσα ενδιαφερομένων πολιτών στο ζήτημα της εξάρτησης και σε διάφορα ζητήματα υγείας, έχοντας ως βασικό άξονα της φιλοσοφίας παρέμβασης του, την ακηδεμόνευτη και αυτόνομη δράση των ομάδων.
Με τον όρο αυτοβοήθεια/αλληλοβοήθεια εννοούμε την ενεργοποίηση των πολιτών ως προς την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, μέσα σε ένα πλαίσιο συλλογικότητας και αλληλεγγύης.
Βασικό χαρακτηριστικό της αυτοβοήθειας/αλληλοβοήθειας είναι η αυτενέργεια και η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης και κατά συνέπεια η αναίρεση της παθητικότητας που τείνει να χαρακτηρίζει σήμερα τη στάση των πολιτών σε ζητήματα υγείας.
Μια ομάδα αυτοβοήθειας/αλληλοβοήθειας δημιουργείται από άτομα που έχουν βιώσει το ίδιο πρόβλημα ή την ίδια κατάσταση στη ζωή τους, είτε άμεσα, είτε μέσα από την οικογένεια ή τους φίλους τους. Το να μοιράζονται τις εμπειρίες, τους βοηθάει να δώσουν ο ένας στον άλλο μια αμοιβαία υποστήριξη μοναδικής ποιότητας και να αντλήσουν πρακτικές πληροφορίες και τρόπους αντιμετώπισης σε σχέση με το πρόβλημά τους. Οι ομάδες είναι αυτοδιαχειριζόμενες και λειτουργούν από και για τα μέλη.

selfhelp.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Πραγματικότητα Πίσω Από Τον Καφέ... The Kids Who Pick Our Coffee

Υπάρχουν δύο βασικές ποικιλίες καφέ: η arabica και η robusta. 

Η πρώτη (που θεωρείται καλύτερης ποιότητας) προέρχεται κυρίως από τη Λατινική Αμερική, την Αιθιοπία και την Κένυα.  
Η δεύτερη από τη Βραζιλία, το Βιετνάμ και την Ουγκάντα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αποτελούν το μεγαλύτερο καταναλωτή παγκοσμίως, αυτό που κάποτε ήταν μια εξωτική πολυτέλεια, έχει καταλήξει να είναι τόσο εμποτισμένο στην κουλτούρα ώστε να θεωρείται βασικό προϊόν. 

Δυστυχώς, ο καφές είναι συνδεδεμένος με τη μακρά ιστορία της αποικιοκρατίας και της δουλείας, και η παραγωγή του παραμένει μέχρι σήμερα ένα μελανό σημείο όσον αφορά την εκμετάλλευση και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

https://www.youtube.com/watch?v=R6aWGuhWgRo

Παιδική εργασία
Η παιδική εργασία είναι ευρέως διαδεδομένη στην καλλιέργεια του καφέ. 

Όταν ανεβαίνει η τιμή του καφέ, μεγαλώνει και η ανάγκη των οικογενειών που τα βγάζουν δύσκολα πέρα, να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο και να τα στείλουν να δουλέψουν. 

Την ίδια στιγμή, η πτώση των τιμών του καφέ αυξάνει τα επίπεδα της φτώχειας σε περιοχές που εξαρτώνται από την καλλιέργειά του, γεγονός που επίσης αποτρέπει τα παιδιά από το να πάνε στο σχολείο. 

Καθώς, μακροπρόθεσμα, όσο ανώτερη είναι η εκπαίδευση, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες για υψηλότερο εισόδημα, και καθώς τα παιδιά των φτωχών οικογενειών είναι πιθανότερο να σταλούν για δουλειά αντί να πάνε στο σχολείο, η παιδική εργασία συντηρεί τον κύκλο της φτώχειας για πολλές γενιές. Και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό για τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και για τους καλλιεργητές να πληρώνονται ένα βιώσιμο εισόδημα.

Μια έρευνα στη Βραζιλία αποκάλυψε πως τα ποσοστά παιδικής εργασίας ήταν περίπου κατά 37% υψηλότερα – και η παρακολούθηση σχολικής εκπαίδευσης κατά 3% χαμηλότερη- από το μέσο όρο σε περιοχές όπου παράγεται καφές. 

Τα παιδιά συχνά δουλεύουν 8 έως 10 ώρες την ημέρα και εκτίθενται στους πολλούς κινδύνους για την υγεία και την ασφάλειά τους που περιλαμβάνει η συγκομιδή και η επεξεργασία του καφέ, μεταξύ των οποίων είναι τα επικίνδυνα επίπεδα έκθεσης στον ήλιο, οι τραυματισμοί και η δηλητηρίαση από τα φυτοφάρμακα.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου της συγκομιδής, έως και το 40% των εργατών είναι παιδιά. Παιδιά –και γυναίκες- προσλαμβάνονται σαν προσωρινοί εργάτες και έτσι πληρώνονται ακόμα λιγότερο από όσο θα πληρώνονταν οι ενήλικοι άνδρες εργάτες. Στην Κένυα, για παράδειγμα, αυτοί οι «περιστασιακοί» εργάτες συχνά κερδίζουν περίπου 12 δολάρια το μήνα. Αν και υπάρχουν οικογενειακές φάρμες όπου τα παιδιά μπορεί να συμμετέχουν σε ελαφριές εργασίες για κάποιες ώρες την ημέρα, υπάρχουν κανονισμοί εναντίον της παιδικής εργασίας στις χώρες παραγωγής του καφέ, αλλά οι οικονομικές πιέσεις ωθούν τις αρχές στις περιοχές αυτές να διστάζουν να εφαρμόσουν το νόμο.

Δουλεία
Πολλοί εργάτες στις φυτείες καφέ είναι πρακτικά σε κατάσταση σκλαβιάς λόγω χρέους – δηλαδή καταναγκαστική εργασία με σκοπό την εξόφληση χρεών. 

Η ελίτ στις περιοχές παραγωγής καφέ κατέχει μεγάλες φυτείες όπου προσλαμβάνεται μόνιμο εργατικό δυναμικό. Στις φυτείες αυτές, συχνά η μόνη πηγή βασικών αγαθών είναι το κατάστημα που διευθύνουν οι κάτοχοι της γης, καθώς οι πολύωρη εργασία, η έλλειψη συγκοινωνιών ή η απαγόρευση εξόδου από το κτήμα αποτρέπουν τους εργάτες από το να ψωνίσουν από οπουδήποτε αλλού. Καθώς τα έσοδά τους είναι χαμηλότερα από το κατώτατο όριο μισθού και πρέπει να πληρώσουν υπέρογκες τιμές στο κατάστημα του κτήματος, οι εργάτες καταλήγουν με ελάχιστα ή και καθόλου χρήματα ως ανταμοιβή για τις πολλές ώρες εργασίας και τη σκληρή σωματική εργασία τους – ακόμα χειρότερα, μπορεί να καταλήξουν χρεωμένοι απέναντι στη φυτεία και έτσι να αναγκαστούν να εργάζονται ως πληρωμή για τα χρέη τους. 

Δεν είναι σπάνιο για τις οικογένειες που αποτελούν μέρος του μόνιμου εργατικού δυναμικού μιας φυτείας να δουλεύουν και να ζουν εκεί για γενιές ολόκληρες, εξωθούμενες πολλές φορές στο χρέος λόγω του κόστους της ενοικίασης γης ή των τόκων από δάνεια για επείγουσα ιατρική περίθαλψη. Ακόμη και χωρίς την καταναγκαστική εργασία, οι συνθήκες εργασίας στην παραγωγή του καφέ είναι άδικες και συχνά παράνομες.

Μια έρευνα σχετικά με τους εργαζόμενους στη Γουατεμάλα αποκάλυψε πως η συντριπτική πλειοψηφία δεν πληρωνόταν για υπερωρίες ή για τα εργασιακά προνόμια που προϋποθέτει ο νόμος, και σχεδόν οι μισοί από τους εργαζόμενους πληρώνονταν λιγότερο από το κατώτατο όριο μισθού της χώρας. Η ίδια έρευνα έφερε στο φως περιπτώσεις διακρίσεων εναντίον των γυναικών, ανθυγιεινό περιβάλλον διαμονής, παιδική εργασία και απουσία τόσο πρωτοβουλιών όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια, όπως ορίζονται από τη νομοθεσία, όσο και πρόσβασης στην εκπαίδευση.

Εκμετάλλευση μη ανθρώπινων ζωών
Μία πρόσφατη εξέλιξη που προκαλεί ανησυχία στο εμπόριο του καφέ είναι η πρακτική να ταΐζουν κόκκους καφέ σε ζώα και στη συνέχεια να χρησιμοποιούν τους αποβαλλόμενους κόκκους για κατανάλωση. 

Ο Kopi Iuwak, για παράδειγμα, είναι ένα είδος ινδονησιακού καφέ που παράγεται ταΐζοντας κόκκους καφέ στο palm civet, ένα μικρό θηλαστικό που ζει στις ζούγκλες της Ασίας. 

Οι παραγωγοί καφέ ισχυρίζονται πως η διαδικασία της πέψης βελτιώνει τη γεύση των κόκκων. Η αυξημένη ζήτηση του λεγόμενου «καφέ civet» έχει οδηγήσει στην εκτεταμένη κτηνοτροφία των ζώων, που ζουν έγκλειστα σε κλουβιά και ταΐζονται με το ζόρι με κόκκους καφέ.

Μια παρόμοια διαδικασία χρησιμοποιείται όσον αφορά τους ελέφαντες, και δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε ένα καταφύγιο στην Ταϊλάνδη, όπου περίπου 20 ελέφαντες καταναλώνουν κόκκους καφέ από κοντινές φυτείες. Με την ονομασία Black Ivory Coffee, αυτή η ακριβή ποικιλία (κοστίζει περίπου 50 δολάρια ανά μερίδα) δεν είναι ακόμα τόσο δημοφιλές όσο ο καφές από την ασιατική μοσχογαλή –και οι παραγωγοί υποστηρίζουν πως τα ζώα δεν κακοποιούνται με κανένα τρόπο- ωστόσο αποτελεί ένδειξη μιας ανησυχητικής τάσης στην εκμετάλλευση των ζώων.

Επιπτώσεις στο περιβάλλον
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα φυτά που παράγουν καφέ αναπτύσσονται στα τροπικά δάση και πλησίον των τροπικών δασών. Στη συστηματική καλλιέργεια, μπορούν να αναπτυχθούν κάτω από τη σκιά των δέντρων ή κάτω από τον ήλιο σε μία ανοικτή έκταση γης. Η καλλιέργεια του καφέ υπό σκιά είναι ευεργετική για το περιβάλλον με πολλούς τρόπους , καθώς αποτρέπει τη... 

Η περιπέτεια του Βίκτωρα (Το μυστικό της Νίκης 2)

Η δεύτερη ιστορία από την καμπάνια κατά της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης!

Πολλές φορές αυτό που χρειάζεται για να είμαστε ασφαλείς και χαρούμενοι είναι να γνωρίζουμε απλούς κανόνες. Αυτό είναι κάτι που έχει διδαχθεί ο Βίκτωρας από τη Νίκη και θα τον προστατεύσει στην περιπέτειά του. 

Όσο κι αν προσπαθήσει ένα μεγαλύτερο αγόρι να τον βλάψει, εκείνος θα προστατεύσει τον εαυτό του, γιατί γνωρίζει τον κανόνα του εσώρουχου. 

Απολαύστε την ιστορία του Βίκτωρα που έρχεται να διδάξει με έναν ψυχαγωγικό αλλά και εκπαιδευτικό τρόπο σε όλα τα παιδιά ότι το σώμα τους, τους ανήκει. 

Μαθαίνει σε αγόρια και κορίτσια πότε ένα άγγιγμα ή ένα μυστικό είναι καλό και πότε κακό, πότε ένα δώρο γίνεται δωροδοκία και πώς μπορεί ένα παιδί ν’ αποφύγει μια κατάσταση που ενδεχομένως να απειλήσει την ασφάλειά του.

fthis

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μεσόγειος – ένα ξεχωριστό τραγούδι για την ελπίδα των παιδιών που γλίτωσαν απ’ τους πολέμους

Η Μεσόγειος είναι ένα θαυμάσιο τραγούδι, με ένα υπέροχο βίντεο. Είναι, επίσης, η ιστορία ενός πατέρα που «στ’ ανοιχτά ταξιδεύει για να μείνουμε παιδιά». 
Στο τραγούδι «Μεσόγειος» (youtube) με την ιδιαίτερη μελωδία παρουσιάζεται η αγωνία, η προσπάθεια, η δύναμη και η ελπίδα των γονιών και κυρίως των παιδιών που χτυπήθηκαν από τους πολέμους.

Η ερμηνεία είναι του Στέλιου Βραχιόλογλου και της μικρής Κυριακής Μαστοροπούλου (8 ετών), σε μουσική του Στέλιου Βραχιόλογλου και στίχους του Διονύση Μαστορόπουλου.

Μέσα από το τραγούδι επιχειρείται η ευαισθητοποίηση του κόσμου που απλά παρακολουθεί τις καταστροφές και τους κυνηγημένους από τους πολέμους γονείς με τα παιδιά τους.

Lifo | in2life
Ευχαριστίες στην Ε.ΤPosted by Ζωντανό Ιστολόγιο
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι