Eric Cantona: «Είμαι παιδί μεταναστών…» - What Is the Meaning of Life?

Ο Έρικ Καντονά ξετυλίγει το νήμα της ζωής του μέσα από τους μετανάστες γονείς του!

«Προέρχομαι από μια οικογένεια μεταναστών, επαναστατών, στρατιωτών και εργατών». Δεν είχαμε πολλά όταν ήμουν παιδί, αλλά για μένα, η αλήθεια της ζωής είναι ότι βρίσκαμε την έκσταση στις μικρές στιγμές. 

Μπορεί ένα μικρό πικ-νικ με την οικογένειά μας. Τρία ζευγάρια κάλτσες γυρισμένα σε μορφή μπάλας και δεμένα με ένα κορδόνι. 

Παίζαμε ποδόσφαιρο κάτω από τον ήλιο και μετά ξαπλώναμε στο χορτάρι. Εντυπωσιαζόμασταν με τα πάντα και με το τίποτα. Όταν αποσύρθηκα από το ποδόσφαιρο στα 30 μου, ξέρετε τι έκανα; 

Έκανα κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Πήγα να ζήσω στην πόλη που έπρεπε να εγκαταλείψουν οι παππούδες μου το 1939. Πήγα να ζήσω στη Βαρκελώνη». 

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Έρικ Καντονά. Τον γάλο ποδοσφαιριστή που έπαιξε ποδόσφαιρο όπως ακριβώς ζει. Αντισυμβατικά.

This is the life of immigrants. You go where you must. You do what you must. So they went. They made a life for themselves.

Αντισυμβατική ζωή

Ο Καντονά σε γράμμα που δημοσιεύτηκε στο «The Players’ Tribune» μίλησε για την ιστορία της οικογένεια του. 

«Πρέπει να πάμε πίσω στο 1939, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου. Ο παππούς (από την πλευρά της μητέρας μου) ήταν από τη Βαρκελώνη και πολέμησε κατά του δικτάτορα Φράνκο μέχρι τέλους. 

Στο τέλος του πολέμου, ήταν καταζητούμενος και είχε μόνο λίγα λεπτά για να αποδράσει πριν καταλάβει την πόλη ο στρατός των φασιστών. Έπρεπε να περάσει τα Πυρηναία όρη με τα πόδια για να φτάσει στη Γαλλία και δεν είχε χρόνο για κανονικούς αποχαιρετισμούς. 

Αυτό ήταν το τέλος. Ζωή ή θάνατος. 

Έτσι, λίγο πριν φύγει, πήγε και βρήκε το κορίτσι του, και τη ρώτησε: «Είσαι έτοιμη να με ακολουθήσεις;» Ήταν 28 ετών. 

Εκείνη, 18. Έπρεπε να αφήσει πίσω την οικογένεια, τους φίλους της, τα πάντα. Αλλά του είπε: «Ναι, φυσικά!». Αυτή ήταν η γιαγιά μου.

Έζησαν στα στρατόπεδα προσφύγων στη γαλλική ακτογραμμή. Εκεί υπήρχαν πάνω από 100.000 Ισπανοί πρόσφυγες. 

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα τους συνέβαινε αν δεν τους δέχονταν οι Γάλλοι; Αλλά όχι, έδειξαν συμπόνια. Η ανθρωπότητα πρέπει να δείχνει πάντα συμπόνια σε αυτούς που υποφέρουν. Οι παππούδες μου δεν είχαν τίποτα όταν έφτασαν. Έπρεπε να αρχίσουν τις ζωές τους από την αρχή. Αλλά μετά από λίγο καιρό, δόθηκε η ευκαιρία στους πρόσφυγες να δουλέψουν στην κατασκευή ενός φράγματος στο Saint-Etienne-Cantales.

Αυτή είναι η ζωή του πρόσφυγα. Πας εκεί που πρέπει και κάνεις αυτό που πρέπει. Και έτσι πήγαν. Και έφτιαξαν τη ζωή τους. 

Η μητέρα μου γεννήθηκε εκεί μετά από λίγα χρόνια και τελικά η οικογένεια μετακόμισε στη Μασσαλία. Αυτή η ιστορία τρέχει στο αίμα μου. Με διαμόρφωσε σαν άνθρωπο. Αλλά υπήρχε στο μυαλό μου μόνο σαν όνειρο. Δεν υπήρχαν φωτογραφίες αυτής της μάχης, μόνο ιστορίες. Δεν υπήρχε κάτι που μπορούσες να αγγίξεις, να δεις, από εκείνη την εποχή. 

Αλλά το 2007, η διάσημη «Μεξικάνικη Βαλίτσα» του φωτογράφου Robert Capa βρέθηκε σε ένα σπίτι στο Μέξικο Σίτι. Μέσα στα παλιά κουτιά, υπήρχαν 4.500 αρνητικά από τον Ισπανικό Εμφύλιο, τα οποία αγνοούνταν για πάνω από 60 χρόνια. Κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκαν στο Μεξικό. 

Ήμουν πολύ περίεργος, κι έτσι όταν έγινε μια έκθεση αυτών των φωτογραφιών στη Νέα Υόρκη, πήγα με τη γυναίκα μου. Οι περισσότερες φωτογραφίες ήταν απλά μικροσκοπικά αρνητικά. Χιλιάδες από αυτά. Έπρεπε να τα δεις κάτω από μεγεθυντικό φακό. Αλλά μερικές φωτογραφίες στη μέση της έκθεσης ήταν τεράστιες. Σχεδόν τρία μέτρα. Οι άνθρωποι στις φωτογραφίες ήταν στο πραγματικό τους μέγεθος, ήταν λες και θα τους έπιανες αν άπλωνες το χέρι σου. Και τότε είδα τον παππού μου.

Η άλλη μισή οικογένεια…

Όμως, αυτή είναι η μισή ιστορία μας. Υπάρχει άλλη μια φωτογραφία που καθορίζει τη ζωή μου. Οι παππούδες του πατέρα μου ήταν επίσης πρόσφυγες. Ήρθαν στη Γαλλία από τη Σαρδηνία για να γλιτώσουν από τη φτώχεια το 1911. 

Τρία χρόνια μετά, ο προπάππους μου κλήθηκε να υπηρετήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εισέπνευσε τόσα αέρια που πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του καπνίζοντας ευκάλυπτο για να μπορέσει να αναπνεύσει καλύτερα. 

Ο γιος του, ο παππούς μου, πολέμησε με τους Γάλλους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όταν επέστρεψε από τον πόλεμο, δούλεψε ως οικοδόμος. Αποταμίευσε αρκετά λεφτά ώστε να αγοράσει ένα κομμάτι γης στο λόφο της Μασσαλίας όταν ο πατέρας μου ήταν έφηβος. Το οικόπεδο είχε μια μικρή σπηλιά. Έπρεπε να ζήσουν κάπου όσο ο παππούς μου έχτιζε το σπίτι, άρα τι έκαναν; Απλό. Ζούσαν μέσα στη σπηλιά για δύο χρόνια. Το μόνο που είχαν για να ζεστάνουν τη σπηλιά ήταν ένας φούρνος.

Μοιάζει με αυτές τις ιστορίες που λένε οι οικογένειες «για τα παλιά χρόνια», αλλά υπάρχει μια φωτογραφία από το χειμώνα του 1956 με τους παππούδες και τον πατέρα μου στη σπηλιά, σκεπασμένους με κουβέρτες για να ζεσταθούν. 

Ο παππούς μου έχτισε το σπίτι σιγά – σιγά και στο τέλος έχτισε κι ένα σπίτι για τους γονείς μου. Αυτό είναι το σπίτι στο οποίο μεγάλωσα. Αυτό κληρονόμησα. Αυτό είναι το αίμα μου. Μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις είναι να κουβαλάω δέκα σακιά με άμμο μέχρι το σπίτι πάνω στον λόφο, που φτιαχνόταν ακόμα. Μόνο μετά από αυτό, με άφηναν να παίξω ποδόσφαιρο…

Αυτή είναι η οικογένειά μου. Αυτή είναι η ιστορία μου. Έχω ζήσει σε όλο τον κόσμο… 

Όταν με ρωτούν γιατί έπαιξα ποδόσφαιρο με αυτόν τον τρόπο, αυτή είναι η απάντηση. Το ποδόσφαιρο δίνει νόημα στη ζωή, ναι, αλλά και η ζωή δίνει νόημα στο ποδόσφαιρο. Σχεδόν ποτέ δεν λέω αυτές τις προσωπικές ιστορίες, ειδικά αυτή για το νονό του πατέρα μου. Είναι πολύ δύσκολο. Όταν μιλάω γι’ αυτό, είναι λες και μου μιλάνε οι άγγελοι».

Μάκης Διόγος
epohi.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι γεύσεις του Καλοκαιριού - Ανακαλύψτε τις μαζί με το παιδί σας!

Το καλοκαίρι αποτελεί για όλα τα παιδιά ένα ατελείωτο παιχνίδι. 

Ο ελεύθερος χρόνος γεμίζει με ήλιο, αλμύρα, χαμόγελα και … πολλά μπάνια και παγωτά! 

Το παιδί λαμβάνει πληροφορίες από το περιβάλλον μέσα από τις πέντε αισθήσεις: όραση, αφή, όσφρηση, γεύση και ακοή. 

Οι περισσότεροι γονείς θεωρούν σημαντικό να μαθαίνουν στα παιδιά τους τα χρώματα και τα σχήματα, αλλά και οι γεύσεις είναι κάτι το οποίο πρέπει να διδαχθούν, καθώς μαθαίνουν στο παιδί να εκφράζεται, ενώ διευρύνει και το διαιτολόγιό του.

Επίσης, το καλοκαίρι είναι μία καλή ευκαιρία για την ενίσχυση των οικογενειακών γευμάτων. 

Τα τακτικά οικογενειακά γεύματα, εκτός από τα πολλαπλά οφέλη στη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών ενισχύουν τη συζήτηση και τα επικοινωνιακά στοιχεία μεταξύ των μελών και κατ’ αυτόν τον τρόπο ενισχύεται ο δεσμός της οικογένειας. 

Τέλος, το καλοκαίρι προσφέρεται για τη μύηση των παιδιών σε νέες γεύσεις.

Προτεινόμενα παιχνίδια και δραστηριότητες με γεύση

Εξηγήστε πώς λειτουργούν οι αισθήσεις. 

Μιλήστε στο παιδί σας για την αίσθηση της όσφρησης και πώς συνδυάζεται με την γεύση. 

Οι ευχάριστες μυρωδιές μας δίνουν την εντύπωση ότι το φαγητό θα είναι νόστιμο. 

Όταν είμαστε, λοιπόν, άρρωστοι και δυσκολευόμαστε να χρησιμοποιήσουμε την όσφρησή μας, το φαγητό μας φαίνεται άνοστο.

Στη συνέχεια, μιλήστε του για την αίσθηση της όρασης. 

Ζητήστε του να κλείσει τα μάτια και τη μύτη και δώστε του να φάει κάτι. Ρωτήστε το να σας πει τι έφαγε. 

Μετά, με ανοιχτά μάτια και μύτη, δώστε του να το ξαναφάει. Ρωτήστε, αν του άρεσε το ίδιο.

Εξηγήστε του ότι η όψη ενός φαγητού, η μυρωδιά, αλλά κυρίως η γεύση μας προειδοποιούν, όταν η τροφή έχει χαλάσει και πρέπει να την αποφεύγουμε.

Ρωτήστε το παιδί σας ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό και ποιο είναι εκείνο που του αρέσει λιγότερο με βάση τη γεύση και για ποιους λόγους. 

Δημιουργήστε έναν πίνακα και ζητήστε του να σημειώσει τις απαντήσεις. Για παράδειγμα, καρπούζι: μου αρέσει πολύ / μου αρέσει / δεν μου αρέσει.

Δείξτε του ποιες γεύσεις ταιριάζουν μεταξύ τους και ποιες όχι. Τοποθετήστε μπροστά του τρεις φέτες ψωμί και βάλτε στη μία μερέντα, στην άλλη χυμό λεμονιού και στην τρίτη χυμό ντομάτας. Ρωτήστε το ποιος συνδυασμός νομίζει ότι ταιριάζει καλύτερα.

Δοκιμάστε νέες γεύσεις μαζί. 

Υπάρχουν πολλά φαγητά που μπορεί να μην έχει δοκιμάσει ακόμα. Δοκιμάστε κάτι καινούργιο και ζητήστε του τι νέα υλικά θα ήθελε να προσθέσετε π.χ. στην πίτσα ή σε φαγητά που πιθανόν να μην του αρέσουν, όπως τα φασολάκια. 

Προσθέτοντας υλικά που του αρέσουν θα τα δοκιμάσει πιο εύκολα.

Επιμείνετε. 

Ένα παιδί πρέπει να δοκιμάσει κάτι δέκα έως 15 φορές πριν το αγαπήσει. Αν και αυτό ακούγεται τρομακτικό σε πολλούς γονείς που δυσκολεύονται να πείσουν τα παιδιά τους να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο, γίνεται ευκολότερο όσο περνάει ο καιρός.

Μειώστε τα σνακ και τα (πάρα πολλά) υγρά. 

Πολλά από τα παιδιά που αντιδρούν στη δοκιμή νέων τροφών τρώνε σνακ ή πίνουν υγρά όλη την ημέρα. 

Όταν οι οικογένειες ακολουθούν τρία γεύματα και ένα έως τρία σνακ σε συνδυασμό με κανονικές ποσότητες γάλακτος ή χυμού σε σχετικά σταθερή συχνότητα, τα παιδιά είναι πιο δεκτικά στο να δοκιμάσουν κάτι νέο, επειδή είναι πραγματικά πεινασμένα.

Προσκαλέστε έναν «περιπετειώδη» φίλο. 

Κανείς δεν μπορεί να επηρεάσει τόσο ένα παιδί όσο οι φίλοι του και μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να δει έναν φίλο να αρπάζει ένα κομμάτι μπρόκολο για να το φάει και εκείνο με την ίδια όρεξη. 

Φυσικά, μια δοκιμή μάλλον δεν είναι αρκετή, αλλά είναι μια πρώτη νίκη.

Μείνετε ήρεμοι. 

Μερικά παιδιά που αποφεύγουν να δοκιμάζουν νέες τροφές απολαμβάνουν την προσοχή που συγκεντρώνουν. 

 Όσο πιο ανέκφραστοι είστε τόσο πιο πιθανό είναι να συνεχίσει να τρώει (πχ. δώστε στο παιδί ένα κομμάτι, αλλά μην το παρακολουθείτε αν θα το φάει).

Δώστε μια εναλλακτική λύση στο «δεν μου αρέσει». 

Αντισταθείτε στον πειρασμό να ρωτήσετε τα παιδιά σας, αν τους αρέσει αυτό που δοκίμασαν. Ζητήστε τους να περιγράψουν τι έφαγαν, περιγράφοντας τη γεύση, την υφή, το άρωμα, την εμφάνιση ή τη θερμοκρασία.

Είναι όντως το παιδί μου «δύσκολο»; 

Ίσως τα παιδιά σας δεν είναι τόσο «δύσκολα» όσο νομίζετε. Καταγράψτε όλα τα τρόφιμα που τρώει το παιδί σας. 

Τα παιδιά που πράγματι αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το φαγητό είναι εκείνα που δέχονται να φάνε κάτω από 20 τροφές και είναι ευαίσθητα στην υφή, τη θερμοκρασία, ή το χρώμα της τροφής. Σε αυτήν την περίπτωση συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας.

Αν το παιδί μεγαλώνει χωρίς το φόβο για τη δοκιμή νέων φαγητών, καταλήγει στο να δοκιμάζει ακόμα περισσότερες τροφές. 

Μην επαναπαύεστε επειδή είναι καλοκαίρι. 

Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή είναι το κλειδί για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού και δεν πρέπει να πηγαίνει ποτέ διακοπές!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και καλή ξεκούραση!

Αθανασία Τζιμαρά
Λογοθεραπεύτρια στο Κέντρο Ημέρας για παιδιά, εφήβους και ενήλικες, Ν. Φωκίδας

fokidanews
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σαλμονέλα: Συμπτώματα που μπερδεύουν και πότε να πάτε το παιδί άμεσα στο γιατρό

Σαλμονέλα: Πότε πρέπει να πάτε στο γιατρό εσείς και το παιδί;

Τι είναι η σαλμονέλα;

Η σαλμονέλα είναι επικίνδυνη ομάδα βακτηρίων τα οποία ενδέχεται να μολύνουν οποιοδήποτε τρόφιμο, εντοπίζονται όμως κυρίως στα ζωικά προϊόντα. Τα εν λόγω βακτήρια, μπορούν να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση.

Πώς παθαίνει κανείς σαλμονέλα;

Η σαλμονέλωση αποτελεί μία από τις πιο κοινές τροφιμογενείς ασθένειες. Η τροφική δηλητηρίαση συμβαίνει όταν καταναλώνεται τροφή ή νερό που έχει μολυνθεί με μικρόβια, τοξίνες ή άλλες χημικές ουσίες.

Ποια είναι τα σημάδια και τα συμπτώματα της σαλμονέλας (σαλμονέλωσης);

Συνήθως προκαλεί:

• ναυτία
• εμετό
• διάρροια (κάποιες φορές με αίμα)
• πυρετό
• πονοκέφαλο
• πονόκοιλο

Επειδή πολλές διαφορετικές ιώσεις μπορεί να προκαλέσουν τα παραπάνω συμπτώματα, οι περισσότεροι γιατροί κάνουν περαιτέρω εξετάσεις για να κάνουν ακριβή διάγνωση.

Πώς μπορεί να πάθει κανείς σαλμονέλα;

Υπάρχουν πάνω από 2.500 διαφορετικά στελέχη της σαλμονέλας. Τα μικρόβια της σαλμονέλας (βακτήρια) μπορεί να βρεθούν στο έντερο πολλών ζώων, συμπεριλαμβανομένων των άγριων ζώων, των ζώων αγροκτήματος και των κατοικίδιων. Τα πουλερικά (κοτόπουλο, γαλοπούλα κ.λπ.) είναι ιδιαίτερα πιθανό να φέρουν το μικρόβιο της σαλμονέλας. Η σαλμονέλα μπορεί να μολύνει το κρέας, τα αυγά, το γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα που προέρχονται από αυτά τα ζώα.
Η σαλμονέλα μπορεί να εξαπλωθεί στους ανθρώπους μέσα από τις ζωικές τροφές. Για παράδειγμα αν καταναλωθούν ωμά αυγά, γάλα ή γαλακτοκομικά που είναι μολυσμένα με σαλμονέλα ή τροφές που δεν έχουν μαγειρευτεί σε αρκετά μεγάλη θερμοκρασία. Η υψηλή θερμοκρασία ειναι εκείνη που σκοτώνει τα βακτήρια της σαλμονέλας στο κρέας.

Είναι η σαλμονέλωση (σαλμονέλα) μεταδοτική;

Ναι! Οι άνθρωποι με σαλμονέλωση μπορούν να εξαπλώσουν τα βακτήρια αρκετές ημέρες ή ακόμη και αρκετές εβδομάδες μετά την μόλυνση, ακόμη και αν τα συμπτώματά τους έχουν εξαφανιστεί ή έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με αντιβιοτικά.

Ποιοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αν κολλήσουν σαλμονέλα;

Τα συμπτώματα της σαλμονέλας δεν εκδηλώνονται σε όλους. Τα παιδιά και ειδικότερα τα βρέφη, τείνουν να αρρωστήσουν περισσότερο. Περίπου 50.000 περιστατικά σημειώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο και το ένα τρίτο αυτών είναι παιδιά 4 ετών ή και μικρότερα.

Θεραπεία σαλμονέλας στα παιδιά

Αν το παιδί σας έχει μολυνθεί και έχει γερό ανοσοποιητικό σύστημα, ο γιατρός σας ίσως αφήσει τη μόλυνση να περάσει χωρίς να δώσει κάποια φαρμακευτική αγωγή. Αλλά αν κάποιο παιδί έχει πυρετό, πονοκέφαλο ή διάρροια με αίμα, θα πρέπει να ενημερώσετε άμεσα τον γιατρό.
Εάν το παιδί σας είναι μολυσμένο και έχει πυρετό, μπορεί ο γιατρός να σας προτείνει να του δώσετε ακεταμινοφαίνη ή παρακεταμόλη για να μειώσετε τη θερμοκρασία και του πόνους στην κοιλιά. Όπως και σε οποιεσδήποτε άλλες λοιμώξεις που προκαλούν διάρροια, είναι σημαντικό να δίνετε στο παιδί σας πολλά υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση.

Πόσο διαρκεί η σαλμονέλα;

Συνήθως χρειάζονται 6 με 72 ώρες για να εκδηλωθούν τα πρώτα συμπτώματα της σαλμονέλας και διαρκεί από 4 έως 7 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

Μπορεί να προληφθεί η σαλμονέλα;

Το καλό πλύσιμο των χεριών, είναι ένας τρόπος να αποφύγετε τη μόλυνση της σαλμονέλας. Μάθετε στα παιδιά σας να πλένουν πολύ καλά τα χέρια τους και αρκετά συχνά. Να μην ξεχνούν επίσης να πλένουν τα χέρια τους όταν επισκέπτονται την τουαλέτα και πριν κάτσουν στο τραπέζι να φάνε.
Ορίστε μερικοί τρόποι για να προστατέψετε την οικογένειά σας από σαλμονέλα:

• Μαγειρέψτε πολύ καλά τα φαγητά που περιέχουν κρέας.
• Χρησιμοποιήστε τα αυγά με προσοχή. Πάντα να τα μαγειρεύετε αρκετά καλά και μην δίνετε ωμά αυγά στα παιδιά σας.
• Αποφύγετε τα φαγητά που περιέχουν ωμά συστατικά: όπως παγωτά, μους σοκολάτας, ωμή ζύμη, ο,τιδήποτε περιέχει ωμά αβγά.
• Καθαρίστε σχολαστικά τους πάγκους της κουζίνας σας
• Μην μαγειρεύετε για τους άλλους αν είστε άρρωστη, ειδικά αν έχετε εμετούς ή διάρροια.
• Πάντα να βάζετε στο ψυγείο το μαγειρεμένο φαγητό: Αφότου μαγειρέψετε το φαγητό μπορεί να μείνει 2 ώρες εκτός ψυγείου (1 ώρα τις ζεστές ημέρες). Πάντα να διατηρείτε το ψυγείο σας στους 4.4°C.

πηγή: kidshealth.org

mothersblog.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έγκαυμα από τον ήλιο στο παιδί: Όλα όσα πρέπει να κάνεις και τι να αποφύγεις

Τι πρέπει να κάνεις για να το ανακουφίσεις και να το προστατεύσεις από τα χειρότερα; 

Έκανες ό,τι ήξερες και μπορούσες για να προστατεύσεις το παιδί σου από τον ήλιο, όμως τελικά δεν τα κατάφερες. Το παιδί σου «κάηκε». Τι πρέπει τώρα να κάνεις για να το ανακουφίσεις και να το προστατεύσεις από τα χειρότερα; Πώς πρέπει να το αντιμετωπίσεις; Ο παιδίατρος Δρ. Σπύρος Μαζάνης μας ενημερώνει.

Τι είναι το ηλιακό έγκαυμα;
Είναι μια οξεία, δηλαδή απότομη, βλάβη του δέρματος που εκτέθηκε υπερβολικά στον ήλιο. Τα παιδιά που έχουν πολύ ευαίσθητη επιδερμίδα μπορεί να πάθουν ηλιακό έγκαυμα ακόμα και με 15 λεπτά έκθεσης στον ήλιο.

Ποια είναι τα συμπτώματα του ηλιακού εγκαύματος;
Το ηλιακό έγκαυμα διακρίνεται σε 3 κατηγορίες:

1. Ερυθρότητα του δέρματος (μικρή βλάβη).
2. Φουσκάλες (μεσαία βλάβη).
3. Πληγές (σοβαρή βλάβη).

Επίσης στο σημείο του εγκαύματος μπορεί να υπάρξει πρήξιμο της περιοχής.

Το παιδί μπορεί να έχει:

1. Ρίγος, δηλαδή κρυάδες.
2. Πόνο στο σημείο του εγκαύματος.
3. Αδυναμία και κατάπτωση.
4. Φαγούρα.
5. Πυρετό πάνω από 38 βαθμούς.

Πρώτες βοήθειες: Τι κάνουμε εάν το παιδί έχει καεί από τον ήλιο;

1. Μεταφέρουμε το παιδί σε σκιερό και δροσερό μέρος.
2. Του βγάζουμε τα ρούχα.
3. Βάζουμε δροσερές κομπρέσες με φυσιολογικό ορό και αποστειρωμένες γάζες ή τέλοσπάντων καθαρές πετσέτες με δροσερό νερό.
4. Δίνουμε κάποιο αναλγητικό όπως παρακεταμόλη (π.χ. Depon).
5. Εφαρμόζουμε γάζες ή πανάκια καθαρά με ενυδατική αλοιφή όπως αλόη.
6. Εφαρμόζουμε αλοιφή με κορτιζόνη κατόπιν συμφωνίας με τον παιδίατρό μας.
7. Του δίνουμε να πιει συχνά πολύ νερό.

Τι δεν κάνουμε!
Αν υπάρχουν φουσκάλες, προσπαθούμε να μην σπάσουν γιατί μπορεί να μολυνθούν.

Πότε φωνάζουμε το γιατρό;

1. Αν το έγκαυμα είναι σε πολύ μεγάλη έκταση.
2. Αν έχει φύγει η επιδερμίδα και υπάρχουν πληγές.
3. Αν το παιδί ζαλίζεται.

ilovestyle.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θερμοπληξία: Ακόμα μια απειλή για τα παιδιά μέσα στο αυτοκίνητο

Ο θάνατος από θερμοπληξία μέσα στο αυτοκίνητο είναι, δυστυχώς, μια από τις επιπτώσεις της όλο και μεγαλύτερης χρήσης του αυτοκινήτου, του αυξανόμενου χρόνου που τα παιδιά περνούν μέσα σ αυτά, της άγνοιας των γονέων ή αυτών που τα φροντίζουν για μερικά βασικά θέματα σε σχέση μ αυτό και στην “πίστη” πως δεν θα συμβεί σ' αυτούς.

Υπάρχει, δυστυχώς, ένας αυξανόμενος αριθμός γονέων που“ξεχνάει” το παιδί του μέσα στο αυτοκίνητο. Αυτό το “ξεχνάει” βέβαια απαιτεί μια ολόκληρη συζήτηση.

Παράλληλα υπάρχει η κατηγορία αυτή που αφήνει ένα παιδί μόνο στο αυτοκίνητο “θεωρώντας” πως αυτό δεν είναι επικίνδυνο.

Δεν είναι το θέμα μας η ανάλυση αυτών των “συμπεριφορών” και “απόψεων” που έτσι κι αλλιώς είναι αδικαιολόγητες και έχουν άμεση σχέση με αυτό που θα επακολουθήσει.

Μιλάμε από την σκοπιά της υπεράσπισης της Ζωής των παιδιών, γι αυτό υπενθυμίζουμε μερικά σημαντικά δεδομένα που δεν πρέπει να ξεχνάνε όσοι/ες μεταφέρουν μικρά παιδιά με αυτοκίνητο.

Φαινόμενο θερμοκηπίου
Το εσωτερικό ενός οχήματος θερμαίνεται πολύ γρήγορα. 

Η θερμοκρασία μέσα στο αυτοκίνητο μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 50 βαθμούς C μέσα σε λίγα λεπτά ακόμα και σε μια όχι ιδιαίτερα ζεστή ηλιόλουστη ημέρα .

Το να αφήσουμε λίγο ανοικτά τα παράθυρα δεν συμβάλει στην επιβράδυνση της διαδικασίας θέρμανσης, ούτε μειώνει σημαντικά τη μέγιστη θερμοκρασία

Το σώμα ενός παιδιού υπερθερμαίνεται 3-5 φορές πιο γρήγορα από ό, τι το σώμα ενός ενήλικα.

Στις ΗΠΑ ο μέσος αριθμός θανάτων παιδιών από θερμοπληξία σε οχήματα είναι 37 ανά έτος. (ένα κάθε 9 ημέρες).

Ογδόντα επτά τοις εκατό (87 %) των παιδιών που έχασαν τη ζωή τους από θερμοπληξία σε οχήματα είναι ηλικίας 3 ετών και μικρότερα.

Πενήντα – τέσσερα τοις εκατό ( 54 % ) των θανάτων από θερμοπληξία σε οχήματα αφορούν σε παιδιά ηλικίας μέχρι ενός έτους .

Τα μικρά παιδιά και τα νήπια είναι πιό ευαίσθητα στην θερμοπληξία από τους ενηλίκους για διάφορους λόγους. Φυσιολογικά, τα μικρά παιδιά και τα νήπια, παρά την αυξημένη επιφάνεια σώματος αναλογικά με τους ενήλικες φαίνεται να έχουν λιγότερο αποτελεσματικό θερμορύθμιστικο μηχανισμό.

Αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για το από ποια θερμοκρασία και πάνω οι συνθήκες είναι απειλητικές για ένα παιδί, επιστήμονες των πανεπιστημίων της California που το 2005 δημοσίευσαν μια έρευνα, στο περιοδικό Pediatrics, σχετικά με την άνοδο της θερμοκρασίας μέσα στο όχημα θεωρούν παρακινδυνευμένη την παραμονή παιδιών σε περιβάλλοντα με θερμοκρασία που ξεπερνά τους 30ο Κελσίου.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα επισημαίνει πως στην Ελλάδα που οι θερμοκρασίες του περιβάλλοντος είναι ιδιαίτερα υψηλές το καλοκαίρι και συνολικά οι ημέρες με ηλιοφάνεια πάρα πολλές ο κίνδυνος για τα παιδιά που αφήνονται έστω και για λίγο στο αυτοκίνητο είναι πολύ μεγάλος.

Οι απώλειες παιδιών από τροχαία στη χώρα μας είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσθέσουμε σ αυτές κι άλλες.

Πηγή: sostegr
zarpanews
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι