«Έχε το νου σου στο παιδί» - Έρευνα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη χρήση social media

Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, νέα έρευνα για τη χρήση των social media από παιδιά στην Ελλάδα, καθώς επτά στα δέκα μπαίνουν σε μη επιτρεπτή ηλικία και χωρίς επίβλεψη και αποδεικνύεται ότι μέγιστο πρόβλημα για τους γονείς αποτελεί ο εθισμός των μικρών τους στο διαδίκτυο.

Συγκεκριμένα, η πλειοψηφία των τηλεφωνικών κλήσεων, που δέχεται η Συμβουλευτική Γραμμή 11525 της Ένωσης «Μαζί
για το Παιδί», αφορά την οριοθέτηση και τις σχέσεις γονιών - παιδιών, προβλήματα με το διάβασμα, την επιθετικότητα, το θυμό και την προσαρμογή στο σχολείο, ανέφεραν η ψυχολόγος Μαρία Αλεξιάδου και ο κοινωνικός λειτουργός-ψυχοθεραπευτής Νίκος Γιώτας στη συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων λειτουργίας της Γραμμής 115 25.
 

Ειδικότερα, ξεκινώντας από την προσχολική ηλικία, τα ζητήματα που απασχολούν τους γονείς είναι ο ύπνος και το φαγητό, ακολουθούν οι συγκρούσεις για το διάβασμα στο δημοτικό, ενώ στην εφηβεία, το κύριο πρόβλημα αποτελεί ο εθισμός και η πολύωρη χρήση του διαδικτύου, ο σχολικός εκφοβισμός και η σχέση ανάμεσα στα δυο φύλα.
 

Την άνοιξη, ιδιαίτερα το Μάιο, αυξάνονται οι κλήσεις σχετικά με το άγχος των εξετάσεων, ενώ συχνές είναι και οι κλήσεις για το διαζύγιο, πώς να το διαχειριστούν οι γονείς, πώς να ενημερώσουν τα παιδιά κλπ.
 

«Σημαντικό είναι, ότι οι άνθρωποι έχουν κάποιον να τους ακούσει, να αισθανθούν ότι δεν είναι μόνοι τους», εξήγησε η κ. Αλεξιάδου και συμπλήρωσε, πως η κρίση, εκτός από οικονομικές δυσκολίες έφερε και αποξένωση ανάμεσα στους ανθρώπους.
«Δεν υπάρχουν μαγικές συμβουλές, κανείς δε γεννιέται γονιός, αντίθετα ο ρόλος του γονέα “καλλιεργείται” κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Τα παιδιά δεν επιζητούν, άλλωστε, τον τέλειο γονιό, θέλουν τον αληθινό, τον ειλικρινή», επισήμανε ο κ. Γιώτας.
 

Μητέρες είναι οι περισσότερες που τηλεφωνούν στη γραμμή, αλλά και εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι ζητούν στήριξη για μαθητές, των οποίων οι γονείς δεν ανταποκρίνονται, όπως για περιπτώσεις κακοποίησης από το οικογενειακό περιβάλλον ή άλλους.
 

Η Γραμμή είναι συμβουλευτική, όχι «Γραμμή SOS», διευκρινίζουν οι επιστήμονες, και οι περιπτώσεις, όπου χρειαστεί, παραπέμπονται σε δημόσιους φορείς ψυχικής υγείας, ιδιαίτερα σε ζητήματα εξαρτήσεων, όπως από το διαδίκτυο, ουσίες, ή τα τυχερά παιχνίδια.
 

Ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες ή ακριτικές περιοχές υπάρχει μεγάλη ζήτηση συμβουλευτικής, τόνισε ο κ. Γιώτας, καθότι οι ψυχο – κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονται σε έλλειψη. «Ένα σημαντικό πλεονέκτημα του τηλεφωνικού απορρήτου αποτελεί η επικοινωνία μεγάλου αριθμού ανθρώπων από την περιφέρεια. Πολλοί υποστήριζαν, ότι το να περάσουν την πόρτα κάποιου ειδικού ψυχικής υγείας στην περιοχή που μένουν, θα ήταν θέμα συζήτησης για την υπόλοιπη κοινότητα», σύμφωνα με τον κ. Γιώτα. Εκτιμά, ωστόσο, ότι το παραπάνω στοιχείο δείχνει ακόμη μια παγιωμένη νοοτροπία στην ελληνική κοινωνία, που τα τελευταία χρόνια αρχίζει να μειώνεται.

Πηγή: ideopigi

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ η καθιέρωση της εορτής, το νόημά της και ο Μεγάλος Αγιασμός

Με την εορτή των Θεοφανείων ολοκληρώνεται ένας πλούσιος λατρευτικός κύκλος που η Εκκλησία μας τον ονόμασε «Άγιο Δωδεκαήμερο». Τα γεγονότα που εορτάζονται είναι η κατά σάρκα Γέννηση (25 Δεκεμβρίου), η Περιτομή (1 Ιανουαρίου) και η Βάπτιση (6 Ιανουαρίου) του Χριστού (Ματθ. 2^ο και 3^ο κεφ.)

Αρχικά οι γιορτές του Δωδεκαημέρου ήταν μία, τα Θεοφάνεια, η οποία είναι η παλαιότερη Δεσποτική εορτή και από τον 4^ο αιώνα αρχίζουν και υπάρχουν περιπτώσεις χωριστού εορτασμού των εορτών Χριστουγέννων και των Θεοφανείων όπως μας πληροφορούν ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος. Για τις εορτές και τις λατρευτικές τελετές των εορτών των δύο πρώτων αιώνων και για τον λόγο και τον ορισμό σε συγκεκριμένη ημέρα των εορτών μας πληροφορούν ο Ιγνάτιος Αντιοχείας, ο Κλήμης Ρώμης και άλλοι χριστιανοί συγγραφείς του 2^ου και 3^ου αιώνα. Σ’ αυτά, λοιπόν, τα κείμενα φαίνεται ότι οι Χριστιανοί γιόρτασαν την ίδια μέρα Χριστούγεννα και Θεοφάνεια καλύπτοντας, κυρίως, τρεις γιορτές που είναι α) η φανέρωση του Θεού ως βρέφους στους ανθρώπους γενικά, β) η φανέρωση του Θεού στους Μάγους ειδικά και γ) η φανέρωση της Αγίας Τριάδος στον Ιορδάνη.

Από τον 4^ο αιώνα όμως και μετά η Εκκλησία αποφασίζει να χωρισθούν οι εορτές για να δώσει θρησκευτικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο και να αντιταχθεί στις δυο μεγάλες ειδωλολατρικές που ήταν στην μεν Δύση ο Θεός-Ήλιος στην δε Ανατολή οι Επιφάνειες. Η προέλευση, πιθανότατα, είναι εξωβιβλική: είναι γνωστό, ότι αιγύπτιοι λάτρεις ενός μυστηριακού θρησκεύματος εόρταζαν την εμφάνιση του Χρόνου ή Κρόνου μέσα από τα νερά του Νείλου στις 6 Ιανουαρίου. Αυτή ήταν μια από τις πολλές ειδωλολατρικές «Επιφάνειες». Είναι φανερό ότι οι Χριστιανοί ξεκίνησαν στην Αίγυπτο να δίνουν τη δική τους απάντηση για το ποια είναι η πραγματική «Επιφάνεια» του Θεού μέσα από τα νερά: αυτή του βαπτιζομένου Ιησού. Με το παράδειγμά Του και την εντολή Του αργότερα για βάπτιση των πιστευόντων όχι μόνο πλέον «εν ύδατι» (όπως στην θρησκευτική πρακτική πολλών ανατολικομεσογειακών θρησκειών, όπου το λιγοστό νερό θεωρείται πάντα θεόσταλτο καθαρτήριο), αλλά και «εν Πνεύματι», ο Χριστός αναδείκνυε τη μοναδική ιστορική «Επιφάνεια» του Θεού σε μια ιστορία ευθύγραμμη, που δεν επαναλαμβάνεται. Αντίθετα, η «Επιφάνεια» των νερών ή του θεού-Ηλίου (solis invicti) στη Δύση, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ήταν η αποθέωση της κυκλικής φυσικής ροής του κόσμου.

Στη Ρώμη είχε αρχίσει από τις πρώτες δεκαετίες του 4ου αιώνα (περί το 330-340) ο εορτασμός των Χριστουγέννων ως απάντηση στα ειδωλολατρικά Βρουμάλια ή Σατουρνάλια, που ήταν η λατρεία του αναγεννώμενου Ηλίου, όταν (περισσότερο εμφανώς στα βορειότερα κλίματα) άρχιζε να ξαναμεγαλώνει η μέρα, μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο. Οι Χριστιανοί στη λατρεία του «ξαναγεννημένου Ήλιου» του φυσικού κύκλου, απαντούσαν με τη γέννηση του «νοητού Ηλίου της Δικαιοσύνης». Περί το 375 άρχισαν να εορτάζονται τα Χριστούγεννα και στη Συρία και το 386 ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πρεσβύτερος στην Αντιόχεια, εξέφρασε στο Λόγο του «Εις την γενέθλιον ημέρα του Σωτήρος» τη χαρά του, που επιτέλους η 25η Δεκεμβρίου μπήκε επίσημα στο εορτολόγιο της πόλης. Μέχρι το 432 η εορτή είχε φθάσει και στην Αλεξάνδρεια.

Εκτός της κύριας ονομασίας της εορτής, ο κόσμος γνωρίζει την Βάπτιση του Κυρίου μας ως εορτή των Θεοφανείων ή των Φώτων. Το γνωστό σε όλους μας απολυτίκιο της Εορτής περιγράφει ακριβώς και δικαιολογεί τις δύο αυτές ονομασίες. Σας το παραθέτουμε σε μετάφραση:

«Όταν βαπτιζόσουν στον Ιορδάνη, Κύριε, φανερώθηκε η προσκύνηση της Τριάδας, η φωνή του Πατέρα το επικύρωνε, καθώς σε ονόμαζε Υιό αγαπητό. Και το Πνεύμα με μορφή περιστεριού βεβαίωνε την αλήθεια του Λόγου. Δόξα σε Εσένα, Χριστέ Θεέ, που φανερώθηκες και φώτισες τον κόσμο» (Απολυτίκιο Θεοφανείων «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου, Κύριε…»).

Άρα, λοιπόν, ονομάζεται Θεοφάνεια επειδή η Αγία Τριάδα γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο με τα αισθητήρια όργανά του, δηλ. με τα μάτια και τα αυτιά του. Και ονομάζεται Φώτα επειδή, όπως λέει στο τέλος το Απολυτίκιο της Εορτής, ήλθε ο Χριστός για να φωτίσει τον κόσμο, μπολιάζοντάς τον και πνευματικά δια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος. Την παραμονή των Θεοφανείων, την νύκτα γίνονταν οι βαπτίσεις των Κατηχουμένων χριστιανών έτσι ώστε την επομένη ημέρα των Θεοφανείων οι νεοφώτιστοι να κοινωνήσουν. Πηγαίνοντας προς το Βαπτιστήριο, κρατούσαν στα χέρια τους λαμπάδες συμβολίζοντας τον φωτισμό της ψυχής. Εξ αιτίας όλων αυτών των λαμπάδων και του φωτός η εορτή ονομάσθηκε και Φώτα.

Γνωρίζουμε όλοι μας το ιστορικό γεγονός της Βαπτίσεως έτσι όπως το περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στο 3^ο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του (στιχ. 13-17). Ο Χριστός βαπτίσθηκε για τους εξής λόγους, όπως μας τους παραθέτει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός:

1. Για να καθαρίσει από την αμαρτία το ανθρώπινο σώμα ολόκληρης της ανθρωπότητας αλλά και του καθενός μας προσωπικά.
2. Για να συντρίψει τα κεφάλια των δρακόντων που έμεναν στο νερό, όπως πίστευαν οι αρχαίοι πολιτισμοί.
3. Για να πνίξει στο νερό πάθη και αδυναμίες, επειδή οι Εβραίοι πίστευαν στην καταστρεπτική ιδιότητα του νερού.
4. Για να αγιάσει και να ευλογήσει τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή.
5. Για να εκπληρώσει τον εβραϊκό Νόμο που όριζε ότι ο Μεσσίας έπρεπε να αρχίσει την δημόσια δράση του με βάπτισμα.
6. Για να αποκαλύψει στους ανθρώπους το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
7. Για να εισαγάγει στην Εκκλησία τον τύπο του Βαπτίσματος.

Η σημασία του Ιορδάνη ποταμού

Αυτές τις ημέρες ακούμε στίχους από τους Ψαλμούς του Δαβίδ που λένε «ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω», ένα γεγονός που συνέβη κατά την Βάπτιση του Κυρίου μας όταν και ανεστράφη η ροή του ποταμού. Ο ποταμός Ιορδάνης ξεκινάει από δύο πηγές, την Ιόρ και την Δάν. Αυτά τα δύο μικρά ποτάμια ενώνονται και σχηματίζουν τον Ιορδάνη που χύνεται τελικά στην Νεκρά Θάλασσα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας αναφέρει πως ο Ιορδάνης ποταμός συμβολίζει την απαρχή του ανθρωπίνου γένους από τον Αδάμ και την Εύα (Ιορ και Δαν). Η πορεία τους οδηγεί προς την νέκρωση που συμβολίζεται με την Νεκρά Θάλασσα. Ήλθε όμως ο Χριστός και με την Βάπτισή του ανέστρεψε τη ροή του ποταμού και των ανθρώπων που πλέον δεν τρέχουν προς τον θάνατο, αλλά προς την αφθαρσία και την αιωνιότητα.

Ο Μέγας Αγιασμός

Σ’ ότι αφορά τον Αγιασμό υπάρχουν κάποιες παρανοήσεις ή λαθεμένες ευλαβείς παραδόσεις και γι’ αυτό κρίνουμε σκόπιμο προς άρση των παρεξηγήσεων να παρουσιασθεί η ορθή διδασκαλία περί του Αγιασμού.

1. Κατ’ αρχήν είναι λάθος η διάκριση του Αγιασμού που τελείται την 5^η και 6^η Ιανουαρίου σε Μικρό και Μεγάλο Αγιασμό. Και τις δύο ημέρες τελείται ο Μεγάλος Αγιασμός και το Τυπικό της Εκκλησίας μας ορίζει την τέλεση Μεγάλου Αγιασμού μόνο κατ’ αυτές τις δύο ημέρες. Μικρός Αγιασμός ονομάζεται ο αγιασμός της πρώτης κάθε μήνα και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τελείται. Η τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού και την παραμονή των Θεοφανείων είναι νεότερη συνήθεια με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των πιστών σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.
2. Ο Μέγας Αγιασμός μπορεί να φυλάσσεται στα σπίτια στο εικονοστάσι, όπως αναφέρει και το κείμενο των ευχών της Ακολουθίας «για να τον έχουν όλοι όσοι τον λαμβάνουν προς θεραπεία των παθών, προς αγιασμό των σπιτιών και για οποιαδήποτε πνευματική ωφέλεια». Το ίδιο αναφέρει και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον Λόγο του για την εορτή των Θεοφανείων.
3. Δεν νηστεύουμε την παραμονή των Θεοφανείων για να πιούμε τον Μεγάλο Αγιασμό. Δεν μαρτυρείται πουθενά αυτό από την παράδοση και την πράξη της Εκκλησίας μας. Άλλωστε, αυτό αποδεικνύεται ότι ο Αγιασμός και των δύο ημερών είναι ο ίδιος αλλά ο πιστός δεν νηστεύει την παραμονή της 5^ης Ιανουαρίου. Η νηστεία αφορούσε τον ομαδικό βαπτισμό που γινόταν την νύκτα της 5^ης Ιανουαρίου όπου νήστευε όλη η Εκκλησία για να υποδεχθεί τους νεοφωτίστους, οι οποίοι κοινωνούσαν στα Θεοφάνεια.
4. Σε καμία περίπτωση ο Μέγας Αγιασμός δεν συγκρίνεται με την Θεία Κοινωνία και δεν μπορεί να την υποκαταστήσει, διότι η Θεία Κοινωνία είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και ο Μέγας Αγιασμός είναι αγιασμένο νερό. Πρωταρχικός σκοπός των Χριστιανών την ημέρα των Θεοφανείων πρέπει να είναι πρώτα να κοινωνήσουν και έπειτα να πάρουν τον Αγιασμό.

Η Εκκλησία μας προσφέρει τον Μεγάλο Αγιασμό στους χριστιανούς έτσι ώστε ο πιστός να χαριτώνεται, να αγιάζεται και να παίρνει δύναμη στον πνευματικό του αγώνα. Απαιτείται, όμως, από όλους μας, κληρικούς και λαϊκούς, προσοχή στην τήρηση και στην ερμηνεία των Ιερών Παραδόσεων ούτως ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες και παρεξηγήσεις.

✥ Αρχιμ. Ειρηναίος Λαφτσής

Πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως

Βοηθήματα:

1. Βαλληνδρά Ν., Μητροπολίτου πρ. Πατρών, Περί του Μεγάλου Αγιασμού και της Χρήσεως Αυτού, Αθήνα 1999.
2. Τρεμπέλα Π., Δογματική τ. 3, Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ», Αθήνα 2003.
3. Του ιδίου, Μικρόν Ευχολόγιον τ. β΄, Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ», Αθήνα 1998.
4. Φουντούλη Ι., Απαντήσεις εις Λειτουργικάς Απορίας τ. Α-Ε, Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα 1997.
5. Κωνσταντίνου Θ. Παπαδάκη, Δρος Θεολογίας, «Ευκαιρίας δοθείσης», Εκδόσεις Παράκλησις, Ι.Μ. Νεαπόλεως, 2008.
6. Παλαιοδιαθηκικά αναγνώσματα της ημέρας των Θεοφανείων.
7. Ύμνοι από την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.
8. Ομιλίες περί της Εορτής των Θεοφανείων Μεγάλου Βασιλείου, Ιωάννου Χρυσοστόμου, Ιωάννου Δαμασκηνού.

poimin.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Καμπανάκι» για τα Παιδιά πάνω σε Μοτοσικλέτα

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρεται στις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας επί του θέματος ενώ ζητάει άμεση τροποποίηση του νόμου για την μεταφορά επιβατών με οχήματα.

Όλη η ανακοίνωση την οποία υπογράφει ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης, Άρης Ζωγράφος.

Οι παλινωδίες ενός απαρχαιωμένου Κ.Ο.Κ. και οι απαιτήσεις της Κοινωνίας της Κυκλοφορίας (ΚτΚ)

Μια από τις ειδήσεις που πρωταγωνιστούν αυτήν την περίοδο στα ΜΜΕ είναι η ερμηνεία ενός άρθρου του ΚΟΚ, σύμφωνα με το οποίο θα οδηγούνται στο αυτόφωρο οι γονείς που μεταφέρουν ανηλίκους πάνω σε δίκυκλο χωρίς κράνος και χωρίς τις προφυλάξεις που προβλέπει ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας. 

Μάλιστα, οι εν λόγω γονείς παραπέμπονται κατόπιν εντολής του εισαγγελέα με την κατηγορία της “έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο”.

Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι, κάποιος γονέας που μεταφέρει το παιδί του με μοτοσυκλέτα χωρίς κράνος, εμπλέκεται σε μια σύγκρουση, ακόμη και χωρίς να φταίει ο ίδιος, θα βρεθεί κατηγορούμενος, γιατί δεν είχε προφυλάξει το παιδί του όπως θα έπρεπε. 

Το ίδιο θα συμβεί και στην περίπτωση στην οποία μεταφέρει περισσότερα από δύο παιδιά (ή και ολόκληρη την οικογένεια, όπως έχουμε δει να συμβαίνει), ακόμη κι αν όλοι τους φορούν κράνος, γιατί τότε παραβαίνει το άρθρο του ΚΟΚ για μεταφορά επιβατών.

Οι διατάξεις του ΚΟΚ για την μεταφορά επιβατών με οχήματα, περιγράφονται στο άρθρο 33:

1. Απαγορεύεται η μεταφορά επιβατών με οδικά οχήματα κατά τρόπο τέτοιο ώστε να δημιουργείται κίνδυνος.

2. Ειδικότερα απαγορεύεται:

• α) Η μεταφορά επιβατών περισσοτέρων των αναγραφομένων στην άδεια κυκλοφορίας του οχήματος.
• β) Η κατάληψη θέσης παραπλεύρως του οδηγού, από παιδιά ηλικίας μικρότερης των δώδεκα (12) ετών, εφόσον δεν συγκροτούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκρότησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους, ως και από περισσότερα πρόσωπα από όσα επιτρέπεται στη θέση αυτή.
• γ) Η μεταφορά ανηλίκων έως πέντε (5) ετών με μοτοσικλέτα ή μοτοποδήλατο, εφόσον δε συγκρατούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκράτησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους.

3. Ο οδηγός μηχανοκίνητου οχήματος και μοτοποδηλάτου επιβάλλεται να μεριμνά για την ασφάλεια των συνεπιβατών του και ειδικότερα να ελέγχει αν φορούν τις ζώνες ασφαλείας και το προστατευτικό κράνος κατά τη μεταφορά τους.

Με βάση τις παραπάνω διατάξεις, συμπεραίνουμε ότι δεν είναι σήμερα παράνομο να έχεις ένα βρέφος επάνω στην μοτοσικλέτα, εφόσον αυτή διαθέτει το κατάλληλο σύστημα συγκράτησης (sic!) ή καλύπτεσαι από το νόμο αν δε διαθέτεις σύστημα συγκράτησης, αλλά ο μικρός σου (ή η μικρή σου) συνεπιβάτης είναι, ας πούμε, 6 ετών..!

Σε αυτή την “αστοχία” του νόμου ξεκινάνε οι ενστάσεις και διαφαίνεται η ανάγκη τροποποίησης του άρθρου 33 (όπως και όλου του απαρχαιωμένου ΚΟΚ).

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης & Κυκλοφοριακής Αγωγής (Π.Σ.Ε.Ο.), ζητάει άμεση τροποποίηση του νόμου για την μεταφορά επιβατών με οχήματα, προτείνοντας την απαγόρευση μεταφοράς παιδιών πάνω σε μοτοσικλέτα, με οιονδήποτε τρόπο, έως την ηλικία των 10 ετών!

Οι Έλληνες παιδίατροι αλλά και οι ανακοινώσεις της Αμερικάνικης Παιδιατρικής Ακαδημίας (https://www.aap.org/) εκφράζουν τους εξής προβληματισμούς: διατυπώνεται η άποψη ότι τα παιδιά είναι πιθανό να έχουν εγγενή φυσικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά που μπορεί να περιορίσουν την ασφαλή μετακίνησή τους με μοτοσυκλέτες. 

Σε αυτά περιλαμβάνονται χαρακτηριστικά όπως ανεπαρκή κινητικό συντονισμό, χαμηλό ανάστημα και / ή χαμηλό βάρος, γνωστική ανωριμότητα κ.α.

Ένας ακόμη παράγοντας που θα έπρεπε θεωρώ να λαμβάνουμε υπόψη μας σε σχέση με τα παιδιά και την κινητικότητα, είναι το περιβάλλον. 

Ο πλανήτης μας εκπέμπει σε όλους τους τόνους SOS..! Κι εμείς, αντί να ψάχνουμε πώς θα παροτρύνουμε τα παιδιά μας προς έναν τρόπο κινητικότητας που να σέβεται καί την προσωπική τους ασφάλεια καί το περιβάλλον (πεζή μετακίνηση, MMM, ποδήλατο κ.λ.π.), προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τους ρυπογόνους παράγοντες στη ζωή μας, αποθεώνοντας την μηχανοκίνητη μετακίνηση ορίζοντας παράλληλα τυπικά και ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας.

Είναι νομίζω κοινή διαπίστωση ότι ο τρόπος που μετακινούμαστε είναι πολύ φτωχός, συγκρινόμενος με την πραγματική κινητικότητα που έχει ανάγκη ο άνθρωπος. 

Είναι όμως στο χέρι μας να το αλλάξουμε αυτό, να κάνουμε την υπέρβαση για την επόμενη γενιά, προς μια νέα κουλτούρα βιώσιμης κινητικότητας. Γιατί η κινητικότητα είναι ένα καθοριστικό μέσο εξέλιξης και κοινωνικοποίησης και συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Θυμηθείτε ότι ο δρόμος είναι δάσκαλος!

Να δηλώσω εξαρχής ότι είμαι ριζικά αντίθετος στην πρώτη περίπτωση (βρέφος σε μοτοσικλέτα) και θετικός στην δεύτερη περίπτωση, υπό όρους και τροποποιήσεις (γιατί ο συνεπιβάτης στο δίκυκλο δεν είναι μεταφερόμενο άτομο, αλλά συνοδηγός!):

• Όριο ηλικίας 10 χρονών
• Ωριμότητα ανταπόκρισης χειρισμών
• Κατανόηση της συμπεριφοράς του συνεπιβάτη μοτοσικλέτας
• Εξοπλισμός αποκλειστικά για την ηλικία του παιδιού
• Ταχύτητα το πολύ 40 km/h

Σήμερα, βέβαια, και εφόσον ο παραπάνω νόμος είναι ακόμη σε ισχύ, γονείς και κηδεμόνες πρέπει να απαντήσουν ειλικρινά στον εαυτό τους στο παρακάτω ερώτημα:
“Ποιες ανάγκες εξυπηρετεί μια τέτοια μετακίνηση” και, αφού αναλάβουν την ευθύνη της απάντησης, να εξετάζουν προσεκτικά τους κινδύνους για το παιδί τους με βάση την ηλικία, το μέγεθος, τη φυσική του ικανότητα και την ωριμότητα του.

Πέρα από κάθε νομοθεσία, οι στάσεις ζωής και συμπεριφοράς ξεκινάνε από το σπίτι!

larissanet
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συμβουλές για την επιλογή των καλύτερων παιχνιδιών για παιδιά

Όταν τα παιδιά παίζουν, το μυαλό και το σώμα τους συνεργάζονται. Το παιχνίδι διδάσκει τα παιδιά για τον εαυτό τους και για τους άλλους.

Κάθε νέο παιχνίδι είναι μια νέα πρόκληση ή μια δοκιμή που πρέπει να ξεπεραστεί. Τα σωστά παιχνίδια φέρνουν σαφή κέρδη: ακουστική και οπτική αντίληψη, συντονισμό, στάση του σώματος και ούτω καθεξής.

Οι συμβουλές για τη σωστή επιλογή:

1. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού σας και πρέπει να προωθούν την ανάπτυξη διαφορετικών δεξιοτήτων ή συμπεριφορών.
2. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι ασφαλή. Θα πρέπει να είναι κατασκευασμένα από υλικό που δεν θρυμματίζεται, σπάει ή λυγίζει. Προσέξτε τα συμπαγή χρώματα και τα μη τοξικά υλικά. Όσο μικρότερο είναι το παιδί σας, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα παιχνίδια και τα κομμάτια τους.
3. Αγοράστε απλά παιχνίδια. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί σας μπορεί να εφεύρει διαφορετικές χρήσεις για κάθε παιχνίδι, αναπτύσσοντας τη φαντασία και την κατανόηση των συμβόλων.
4. Τα παιχνίδια πρέπει να συμπληρώνουν την προσωπικότητά τους. Για παράδειγμα, εάν το παιδί σας είναι εσωστρεφές, μπορείτε να δοκιμάσετε παιχνίδια που τα ενθαρρύνουν να κοινωνικοποιηθούν, όπως τα παιχνίδια με πολλούς παίκτες. Για τα υπερκινητικά παιδιά, τα κατάλληλα παιχνίδια μπορούν να βοηθήσουν να αναπτυχθεί το εύρος της προσοχής τους, οι καλλιτεχνικές ικανότητες και πολλά άλλα.
5. Θυμηθείτε ότι πάρα πολλά παιχνίδια μπορούν να καταπνίξουν τη φαντασία, ακόμη και να οδηγήσουν σε πλήξη.

Πηγή thesstoday.gr
epiloges.tv

Φτιάξτε την ημέρα των παιδιών σας

Κάνοντας αυτά τα μικρά πράγματα όχι μόνο τους φτιάχνετε την ημέρα αλλά δείχνετε έμπρακτα στα παιδιά σας πόσο πολύ τα αγαπάτε, ενισχύοντας την συναισθηματική τους ασφάλεια.

Δεν είναι ανάγκη να κάνετε μεγάλες προετοιμασίες ή να αγοράσετε πολλά δώρα, μιας και αυτές οι δραστηριότητες δεν έχουν να κάνουν τόσο με τα υλικά αγαθά αλλά με την βαθύτερη σύνδεση και τον ποιοτικό χρόνο που μπορείτε να περάσετε μαζί με τα παιδιά σας.

1. Βρείτε 10 με 15 λεπτά καθημερινά και αφιερώστε τα αποκλειστικά στα παιδιά σας, χωρίς να αφήνετε να σας αποσπάσει την προσοχή οτιδήποτε άλλο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αφήσετε και το κινητό σας τηλέφωνο μακριά κι αν το ακούσετε να χτυπά, πείτε τους δυνατά ότι μπορεί να περιμένει.
2. Προσέξτε πολύ τις λέξεις που χρησιμοποιείται μπροστά στα παιδιά, ειδικά όταν αναφέρεστε στο προσωπικό σας χρόνο μακριά τους. Μπορείτε να δηλώσετε την ανυπομονησία σας για κάτι, χωρίς όμως να τονίζετε ότι χρειάζεστε και ένα διάλειμμα από αυτά.
3. Στην περίπτωση όπου δεν μπορείτε να είστε μια μέρα μαζί του, εξηγήστε του διεξοδικά τον λόγο, όχι για να δικαιολογηθείτε αλλά για να κατανοήσει περί τίνος πρόκειται και γιατί είναι σημαντικό να λείψετε από το σπίτι.
4. Μην πραγματοποιείτε μόνο επιφανειακές συζητήσεις μαζί τους. Βρείτε λίγο χρόνο για να τους κάνετε ερωτήσεις, που πραγματικά δείχνουν το ενδιαφέρον σας για το πώς λειτουργεί, πώς συμπεριφέρεται, τι μουσική του αρέσει και γιατί.
5. Αγκαλιάστε και φιλήστε τα παιδιά σας καθημερινά. Να τους δίνετε όση περισσότερη στοργή μπορείτε και σας… αφήνουν, μιας και έτσι τονώνεται το ηθικό τους.
6. Προσπαθήστε ειδικά στο τέλος της ημέρας να μην εστιάζετε στο αποτέλεσμα αλλά στην προσπάθειά τους. Αντί να τα επιβραβεύσετε λέγοντάς τους ότι έκαναν καλή δουλειά, δηλώστε πόσο πολύ σας άρεσε που τα είδατε να προσπαθούν.
7. Αγνοήστε τα πλάνα σας μία φορά την εβδομάδα για το βραδινό ή το μεσημεριανό και αφήστε τα παιδιά σας να επιλέξουν τι ακριβώς θα φάτε. Η χαρά τους σίγουρα δεν θα συγκρίνεται.
8. Σταματήστε οποιαδήποτε δουλειά κάνετε, μόλις δείτε ότι μπαίνουν στο σπίτι. Αγκαλιάστε τα και καλωσορίστε τα με το πιο ζεστό σας χαμόγελο. Μετά συνεχίστε κανονικά τις δουλειές σας. Ακόμα και αυτή η μικρή διακοπή τους δείχνει έμπρακτα πόσο πολύ τα εκτιμάτε και ότι τα σκέφτεστε ακόμα και στις πιο πολυάσχολες ημέρες σας.
9. Ένα πρωινό ή ένα απόγευμα που θα μπορείτε να περάσετε μαζί, αφήστε εκείνα να επιλέξουν την δραστηριότητα που θα κάνετε ή το παιχνίδι σας και ακολουθήστε την προτροπή τους ακόμα και αν δεν σας αρέσει αυτή η ιδέα. Έτσι καταλαβαίνουν ότι η άποψή τους μετράει και μέρα με την ημέρα αισθάνονται μεγαλύτερη σιγουριά για τις επιλογές τους.
10. Βάλτε ένα μικρό μήνυμα αγάπης στο τσαντάκι του για το φαγητό ή στείλτε του ένα μήνυμα στο κινητό (για παιδιά στην εφηβεία) που να δείχνει ότι το σκέφτεστε.

imommy.gr
patrastimes.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι