Διδάσκοντας στα Παιδιά Υψηλές Ανθρώπινες Αξίες

Οι αξίες της ζωής μας προκύπτουν από την ανάγκη μας να συναναστρεφόμαστε με άλλα άτομα. 

Να συνυπάρχουμε αρμονικά, με σεβασμό ο ένας απέναντι στον άλλον, με υπομονή, υπευθυνότητα και αγάπη. 

Το να καταφέρουμε να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας τις αξίες της ζωής είναι μάθημα ζωής που λαμβάνει χώρα κάθε στιγμή που βρισκόμαστε κοντά τους.  

Είναι, όμως, και το σπουδαιότερο δώρο που μπορούμε να τους χαρίσουμε, για να τους κάνουμε ανεξάρτητους, αυτάρκεις και ευτυχισμένους ανθρώπους.

Ποιες είναι οι αξίες της ζωής και γιατί τις χρειαζόμαστε
Ο κάθε άνθρωπος έχει μεγαλώσει και έχει ενστερνιστεί τις δικές του αξίες, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν από αυτές ενός άλλου ανθρώπου. Ακριβώς για τον λόγο αυτόν θα μπορούσαμε να απαριθμήσουν εκατοντάδες «αξίες ζωής» που για τον κάθε έναν παίζουν μεγαλύτερο ή μικρότερο ρόλο στη ζωή. 

Σημασία, λοιπόν, έχει να καταλάβουν τα παιδιά γιατί χρειάζεται να έχουν αξίες και πώς ακριβώς βοηθούνται από αυτές.

Οι αξίες, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούμε πάντα, είναι αυτές που καθοδηγούν σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις της ζωής μας. Όταν, λοιπόν, τις γνωρίζουμε καλά μπορούμε να αποφασίσουμε πώς θα ζήσουμε –και κυρίως πώς θα ζήσουμε καλύτερα. Βέβαια, οι αξίες μας μπορεί να αλλάξουν στην πορεία της ζωής μας, καθώς θα αλλάζουν και οι επιθυμίες μας ή ο τρόπος που ορίζουμε την ευτυχία, ενώ μπορεί να αλλάξει και η προτεραιότητα που τους δίνουμε. 

Για παράδειγμα, κάποιος που στα 30 του είχε ως ύψιστη αξία την εργασία, μπορεί στα 40 να δίνει προτεραιότητα στην οικογένεια ή στα χρήματα.

Για ένα παιδί, όμως, οι έννοιες αυτές είναι δυσνόητες και, έτσι κι αλλιώς, θα παρουσιαστούν αρκετά αργότερα στην πορεία της ζωής του. Είναι πολύ πιο απλές και θεμελιώδεις οι αξίες με τις οποίες οφείλουμε να το γαλουχήσουμε, μέχρι τουλάχιστον τη στιγμή που θα αποφασίζει μόνο του, για τις προσωπικές του αξίες. Και από τις εκατοντάδες που θα μπορούσαμε να μετρήσουμε, προτεραιότητα για τα παιδιά έχουν οι εξής:

Ενσυναίσθηση
Ενθαρρύνετε τα παιδιά να παίξουν με άλλα, λιγότερο κοινωνικά παιδιά, της τάξης τους. Δείξτε τους ένα αδέσποτο σκυλάκι και εξηγήστε τους πόσο μπορεί να πεινάει, πηγαίνοντάς του φαγητό σε ένα κεσεδάκι. Μάθετε στα παιδιά ότι οι καλές πράξεις κάνουν τη ζωή πιο όμορφη!

Ειλικρίνεια
Διαβεβαιώστε τα παιδιά ότι ακόμα κι αν έχουν κάνει κάποιο λάθος, εσείς θα είστε εκεί για να τα ακούσετε και να τα συμβουλεύσετε, ώστε να μη φοβούνται να είναι ειλικρινείς μαζί σας.

Σεβασμός
Απέναντι στους άλλους, απέναντι στο περιβάλλον αλλά και προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά θα πάρουν παράδειγμα από εσάς αναφορικά με τον σεβασμό και έτσι θα καταλάβουν ότι για να τους σέβονται πρέπει και εκείνα να σέβονται τους άλλους.

Ευγνωμοσύνη
Μάθετε στα παιδιά να νιώθουν ευγνωμοσύνη για την κάθε τους ημέρα, ακόμα και για τα πιο μικρά πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους, από μια ηλιόλουστη ημέρα, μέχρι ένα χαμόγελο από κάποιον άγνωστο.

Θετική σκέψη
Μάθετε στο παιδί να παρατηρεί όλα τα όμορφα που συμβαίνουν γύρω του. Δείξτε του πώς να βλέπει τη θετική πλευρά σε πράγματα που πιθανώς το στεναχωρούν ή το φοβίζουν. Έτσι θα μεγαλώσετε έναν αισιόδοξο άνθρωπο που θα μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικότερα τις δύσκολες καταστάσεις.

Επιμονή
Εξηγήστε στο παιδί ότι κανείς δεν είναι τέλειος και ότι όλοι κάνουμε λάθη. Μέσα από αυτά, όμως, μαθαίνουμε και όσο μαθαίνουμε γινόμαστε όλο και καλύτεροι. Σημασία, λοιπόν, έχει να μην εγκαταλείπουν τις προσπάθειές τους!

Συγχώρεση
Αν δεν μάθετε στο παιδί σας να συγχωρεί θα μεγαλώσει με μνησικακία και δεν θα καταφέρει ποτέ να είναι πραγματικά ευτυχισμένο. Κάποια στιγμή το παιδί θα πληγωθεί από κάποιον. Μάθετέ του να εκδηλώνει με θετικούς τρόπους τον πόνο του και να δίνει συγχώρεση για να μπορεί να προχωρά μπροστά στη ζωή του.

Γενναιοδωρία
Το «εγώ» και το «θέλω» κυριαρχούν στη ζωή των σημερινών παιδιών –και όχι αδικαιολόγητα αφού και εμείς, οι γονείς, με ένα «θέλω» μεγαλώσαμε. Η γενναιοδωρία είναι μία αξία που διδάσκεται πρώτα από τους γονείς και ακολουθεί τα παιδιά στο σχολείο και στην ενήλικη ζωή τους. .....
Αυτοσυγκράτηση
Όταν έχει έρθει η ώρα να φύγετε από την παιδική χαρά, πρέπει να φύγετε από την παιδική χαρά. Και όταν έρχεται η ώρα του φαγητού το παιδί πρέπει να περιμένει για να σερβιριστεί. Η υπομονή και η αυτοσυγκράτηση βοηθούν το παιδί να συμβιώνει ομαλά με το κοινωνικό σύνολο και να μην κάνει σπασμωδικές κινήσεις.

Μοναδικότητα
Παρά τις κοινές αξίες, όμως, που όλοι παραδεχόμαστε ότι συμβάλουν στην ομαλή μας συμβίωση, τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι ο κάθε άνθρωπος, όπως άλλωστε και τα ίδια, είναι μοναδικός. Μπορεί να έχει διαφορετικό χρώμα, διαφορετικό τρόπο ομιλίας, διαφορετικές απόψεις, και αυτή η διαφορετικότητα είναι που κάνει όλους τους ανθρώπους εξίσου ενδιαφέροντες, ξεχωριστούς και αξιαγάπητους.
----------

Με λίγα λόγια και απλά, διδάξτε στα παιδιά 

το «Αγαπάτε αλλήλους»

mama365
enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Για το Καλό σου και για το Καλό των Παιδιών σου...

... βγάλε συνειδητά από τη ζωή σου όσο πιο άμεσα μπορείς:

• Την κατινιά και το κουτσομπολιό
• Την εύκολη, ρηχή και ανόητη προσέγγιση της ζωής
• Το καθισιό
• Τη διαχείριση του άγχους μέσα από το τσιγάρο, το φαγητό, το ποτό

• Την κακομοιριά και τη θυματοποίηση
• Τους καυγάδες και τις φωνές μέσα στο σπίτι
• Τον υπερβολικό ανταγωνισμό και το κυνήγι των υψηλών επιδόσεων
• Τον υπερβολικό χρόνο μπροστά στην οθόνη
• Tην κριτική του εαυτού σου μπροστά στον καθρέφτη
• Την απουσία πνευματικότητας

Αν όλα αυτά μαζί σου φαίνονται βουνό μην ανησυχείς, δεν είσαι μόνος!

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Για να προκόψει ένα παιδί…

«Ανατρέφουμε μια γενιά με άγχη, κι η συζήτηση για τα αίτια και τα πιθανά μέτρα μόλις άρχισε» 

William Stixrud – Ned Johnson συγγραφείς του βιβλίου 

“Το ανεξάρτητο παιδί”

Μια ανάσα πριν την έναρξη του σχολικού έτους, οι προνοητικοί γονείς γνωρίζουν ότι θα αντιμετωπίσουν μια σειρά προβλήματα.

Ανάμεσα τους ο συντονισμός των δρομολογίων τους, η επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού, η μελέτη των παιδιών, η προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον κι ίσως κι άλλα…

Σε αυτό το πανδαιμόνιο και τις ανατροπές που προκαλεί ο Σεπτέμβρης μας ξεφεύγει κάτι σημαντικό.

«Πως τα αντιμετωπίζουν όλα αυτά οι μαθητές παιδιά και έφηβοι; 

Είναι επαρκώς προετοιμασμένοι; 

Έχουν τον αυτό-έλεγχο, την εμπειρία από αυτόνομες δράσεις τους και την αντοχή για να παρακολουθήσουν απερίσπαστοι τα μαθήματα τους;».

Στο σημερινό σημείωμα κάνω μια πρώτη προσέγγιση -θα ακολουθήσουν κι άλλες- για να περιγραφούν οι παράγοντες που εμποδίζουν ένα παιδί να αναπτυχθεί και να προκόψει.

Οι σύγχρονες αλλαγές

Οι αλλαγές στην κουλτούρα της μάθησης καταγράφηκαν για πρώτη φορά το 2002, όταν η ψυχολόγος J. Twenge κατέγραψε μια δραματικά χαμηλή αίσθηση αυτό-ελέγχου σε φοιτητές. Κατά σύμπτωση τότε -το 2002- σταμάτησε το πρόγραμμα ΜΕΛΙΝΑ στα Χανιά.

Οι εκπαιδευτικοί που συμμετείχαν, στο πρωτοποριακό για την εποχή του πρόγραμμα, εύκολα θα καταγράψουν τις αλλαγές στις συνήθειες των παιδιών. 

που δυσκολεύουν την ανάπτυξη της αυτονομίας τους.

Ας τις δούμε:

• Τα παιδιά μας κοιμούνται λιγότερο. Το αποτέλεσμα είναι οι συνδέσεις που απαιτούνται στον εγκέφαλο τους για την ανάπτυξη του αυτό-ελέγχου τους να αποδυναμώνονται. Ετσι τα παιδιά όταν κουράζονται αγχώνονται, μειώνονται οι αντοχές τους και αποθαρρύνονται.

• Η εξάρτηση των παιδιών από τα κοινωνικά δίκτυα εκχωρεί το δικαίωμά τους στον αυτό-έλεγχο σε φίλους και σ’ αγνώστους.

• Ο εθισμός του 10% των αγοριών από τα βίντεο παιχνίδια και η παραδοχή τους ότι «Ναι, δεν είναι σωστό αυτό που κάνω» είναι η απόδειξη ότι δεν έχουν επαρκή αυτό-έλεγχο.

• Η έμφαση που δίνουμε -εμείς οι ενήλικοι- στις εξωγενείς (υλικές) ιδιοτελείς και προσωπικές ανταμοιβές.

• Η υποβάθμιση της διάχυσης των ανθρωπιστικών αξιών.

• Η επιτάχυνση του ρυθμού της ζωής όλων μας.

Βοηθάμε με τον έλεγχο; 

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον το ερώτημα είναι αν πραγματικά βοηθάμε ένα παιδί υποβάλλοντάς το σε συνεχείς ελέγχους. Γνωρίζουμε ότι το κάθε άτομο για να αναπτύξει τον αυτό-προσδιορισμό του χρειάζεται:

• Αίσθηση αυτονομίας στην κοινωνική του ζωή,

• Αίσθηση επάρκειας σε ένα ή περισσότερα πεδία,

• Αίσθηση ότι ανήκουν σε μια οικογένεια, μια κοινωνική ομάδα.

Οφείλουμε να ενισχύουμε ποικίλα την ανάπτυξή τους, διαφορετικά τα παιδιά δεν θα έχουν διάθεση να βγουν έξω, να φλερτάρουν, να αθληθούν.

Πριν από κάθε απόπειρά μας ελέγχου ας ρωτάμε τον εαυτό μας:

“Ποιο είναι το όφελος;”, 

“Τι κερδίζει το παιδί μας;”, 

“Το βοηθάμε να σταθεί στα πόδια του, να πάρει αποφάσεις;”.

Το σπίτι μας καταφύγιο 

Το σπίτι για τον κάθε ένα μας και πολύ περισσότερο για τα παιδιά μας είναι το ασφαλές καταφύγιο για ανάπαυση, αναζωογόνηση, θετική ανατροφοδότηση και παροχή στοργής κι αγάπης χωρίς όρια. Καταφύγιο ειρήνης όλο το χρόνο.

Αλίμονο αν το σπίτι είναι φωλιά άγχους, τσακωμών και συνεχών ελέγχων.

Τα παιδιά μας θα αναζητήσουν άλλο τόπο ή άλλο τρόπο για να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για ανάπαυση. Κι είναι μια λύση που κανένας γονιός δεν θέλει.

Τι θα συμβεί όμως αν τα παιδιά μας δεν βρίσκουν την ανάπαυση και την ηρεμία που επιθυμεί ο εγκέφαλός τους;

Αν δεν τα καταφέρουν, τότε θα αναπτύξουν χρόνιο στρες, ό,τι χειρότερο για ένα αναπτυσσόμενο εγκέφαλο.

Ευκαιρίες για προκοπή 

Αν τα παιδιά αναπτύσσουν τον αυτο-έλεγχό τους, τότε κυριαρχούν στο χρόνο, απολαμβάνουν τη μελέτη τους και προκόβουν. Αυτά τα θέματα ανέπτυξα την περασμένη εβδομάδα σε 2 μεγάλες ομάδες εφήβων στα Χανιά και στην Παλαιόχωρα.

Η μάθηση οφείλει να αποτελεί μια πρόκληση για όλους κι όχι να είναι απειλητική.

Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι σε κατάσταση ροής, δηλαδή να αισθάνονται ότι ταξιδεύουν στον ωκεανό της γνώσης χωρίς να απειλούνται.

Αυτή η αίσθηση για να αναπτυχθεί απαιτεί χρόνο και εκπαίδευση σε στρατηγικές μάθησης, λύσης προβλημάτων.

Τα παιδιά μαθαίνουν να αναπτύσσουν τον αυτo-έλεγχό τους όταν ασχολούνται με τα ενδιαφέροντα τους – όχι με οθόνες. Αθλήματα, προπόνηση, γυμναστική, μουσική, μαγειρική όλα προσφέρουν την αίσθηση της αυτονομίας και της επάρκειας στα παιδιά.

Δύο καταστάσεις που μεταδίδονται σε όλες τις όψεις της κοινωνικής και της μαθητικής τους ζωής.

Αν οι γονείς παραδειγματίζουν με τις συνήθειες τους στον ύπνο, το σεβασμό της ήρεμης ώρας, το επίπεδο του αυτό-ελέγχου τους και την παροχή στοργής, τότε τα παιδιά τους:

• Θα αναπτύξουν τον αυτο-έλεγχο που επιζητούν,

• Θα μάθουν να οργανώνουν το χρόνο τους,

• Θα αισθάνονται ότι είναι επαρκείς,

• Θα βρίσκονται σε κατάσταση ροής όποτε το επιθυμούν,

• Θα αισθάνονται ότι είναι μέλη ομάδων,

• Θα απολαμβάνουν τη μάθηση.

• Θα ελέγχουν τη διατροφή και τα οικονομικά τους σαν έφηβοι κι όταν ενηλικιωθούν.

haniotika-nea

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παρεμβατικότητα: Eκεί που τελειώνει το ενδιαφέρον

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αρκετά σημαντικές για όλους μας. Πολλές φορές, ωστόσο, κάνουμε πράγματα τα οποία ξεπερνούν τα όρια, είτε ηθελημένα είτε ασυναίσθητα. Τα πράγματα αυτά μπορούν να ξεφύγουν από το αληθινό ενδιαφέρον και τις απλές συμβουλές κάποιου που θέλει να είναι στη ζωή μας και να μας στηρίξει με κάθε τρόπο. Μπορούν πολύ εύκολα και χωρίς να το καταλάβουμε να γίνουν αποφάσεις, οι οποίες παίρνονται ερήμην μας, όμως μας αφορούν, πράγμα που αποτελεί μια καθαρά παρεμβατική συμπεριφορά κάποιου προς εμάς, η οποία ενδέχεται να εμπεριέχει και το προσωπικό όφελος σε κάποιες περιπτώσεις.

Ο παρεμβατικός άνθρωπος σε μια απλή εξήγηση θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι εκείνος ο άνθρωπος που δείχνει υπερβολικό ενδιαφέρον για τη ζωή κάποιου άλλου, το οποίο εκδηλώνει χωρίς όριο. Με μια πιο διεισδυτική ματιά θα καταλάβουμε ότι ένας άνθρωπος που παρεμβαίνει συχνά στη ζωή κάποιου άλλου δεν θέτει σαφή όρια στον εαυτό του ή δεν έχει λάβει σαφή όρια από τους άλλους σχετικά με το πόσο και μέχρι πότε πρέπει να παρεμβαίνει. Αυτό, κατ΄ επέκταση, συμβαίνει και στη συναναστροφή με άλλα άτομα. Όταν κάποιος δεν έχει μάθει ότι η γνώμη του προς κάποιον και οι συμβουλές προς αυτόν είναι δεκτές μέχρι ένα σημείο, είναι λογικό να συνεχίζει να ακολουθεί μια τέτοια συμπεριφορά, αφού δεν αντιλαμβάνεται το πρόβλημα.

Η παρεμβατικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, καθώς και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις. Για παράδειγμα, οι γονείς, στην προσπάθειά τους να κρατήσουν κοντά τα παιδιά τους, δεν τα αφήνουν να παίρνουν μόνα τους κάποιες αποφάσεις και προγραμματίζουν μόνοι τους τη ζωή του παιδιού τους, ακόμη και εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν ένα παιδί να νιώσει ελεύθερο και αυτόνομο. Από την άλλη, ένας σύντροφος μπορεί να γίνει παρεμβατικός, λαμβάνοντας μονόπλευρα αποφάσεις από την ανάγκη του πλήρους ελέγχου, οι οποίες αφορούν την κοινή ζωή των δύο.

Παρόλη την αρνητική χροιά που έχει έννοια του να παρεμβαίνει κάποιος στη ζωή κάποιου άλλου, πρέπει να σκεφτούμε πως δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι δόλιο σκοπό ή πρόθεση να μας ελέγξουν. Αρκετοί, μάλιστα, όχι μόνο δεν έχουν κακό σκοπό, αλλά, αντιθέτως, πιστεύουν ότι η ανάμειξή τους λειτουργεί θετικά. Όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς είναι το σωστό και το πρέπον, σύμφωνα με τη δική τους οπτική γωνία. Δεν υπάρχει κακή πρόθεση, όμως, και η καλή πρόθεση λειτουργεί αρνητικά, αφού το άτομο για το οποίο δρουν ή το οποίο συμβουλεύουν, πιθανώς να διαχειριζόταν διαφορετικά τα πράγματα και πολλές φορές χωρίς να ζητήσει κάποια βοήθεια.

Είναι σημαντικό να βοηθάμε τους γύρω μας, όταν μας το ζητούν, πολλές φορές να τους προσφέρουμε μια σανίδα σωτηρίας, όταν εκείνοι τη χρειάζονται και νιώθουν ότι δεν έχουν κανέναν. Αυτό, όμως, δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια και να πατά πάνω στην υπομονή ορισμένων. Οι καλές μας προθέσεις μπορούν να αναγνωριστούν ακόμη και από μια κουβέντα, ένα τηλέφωνο, μια συμβουλή, μια βοήθεια, ένα δώρο, μια εξυπηρέτηση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι ζωές των άλλων ανήκουν στους άλλους, με όποια λάθη καλές ή κακές επιλογές και πράξεις. Είναι τα στοιχεία που κάνουν το κάθε άτομο από εμάς ξεχωριστό και μοναδικό. Γι’ αυτό λοιπόν, ας περιοριστούμε στο να είμαστε οι «κύριοι» της δικής μας ζωής και να προσφέρουμε τις συμβουλές και τη βοήθειά μας, όταν αυτή μας ζητείται ή όταν νιώσουμε ότι αυτή χρειάζεται πάντα με έναν διακριτικό τρόπο.

---

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

• Μήπως παρεμβαίνεις στη ζωή των άλλων για να «βοηθήσεις»;, tlife.gr, διαθέσιμο εδώ 
• Οι υπερβολικά παρεμβατικοί γονείς μεγαλώνουν άβουλα παιδιά, mama365.gr, διαθέσιμο εδώ 
• Γιατί η παρεμβατικότητα από τον σύντροφο μπορεί να καταστρέψει την σχέση., ipop.gr, διαθέσιμο εδώ

---

offlinepost.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Να προσέχεις τον εαυτό σου, όχι τον εαυτούλη σου

«Παιδί μου…
Να προσέχεις τον εαυτό σου, όχι τον εαυτούλη σου.

Να την παλεύεις τη ζωή, να αγωνίζεσαι, να μην φοβάσαι το ξεβόλεμα, παιδί μου.
Να τον τιμάς τον λόγο σου, να φροντίζεις εσύ για τις υποχρεώσεις σου και στις σχέσεις σου όλες να έχεις μπέσα…

Να μην πικραίνεις τους ανθρώπους σου, τα αδέλφια σου, τους γονείς, τους φίλους σου. Επειδή όμως άνθρωποι είμαστε, και κάνουμε λάθη, να ξέρεις και να ζητάς συγγνώμη.
Τον σύντροφό σου να τον αγαπάς, να τον τιμάς, θυσία να γίνεσαι για χάρη του παιδί μου.
Να συγχωρείς αυτούς που σε αδίκησαν και να μην κρατάς κακία μέσα σου για αυτούς που σε πληγώσανε.

Κανέναν να μην κρίνεις για τα λάθη του παιδί μου. Δεν είναι ανθρώπου δουλειά, τον άλλον άνθρωπο να κρίνει.

Να σκέφτεσαι πως και εσύ, τέλειος δεν είσαι.

Έχε θάρρος παιδί μου. Έχε θάρρος. Μην απελπίζεσαι.

Μην χάνεις τη πίστη σου.
Και αν καμμιά φορά κουράζεσαι, και αν καμμιά φορά, νιώθεις πως γύρω σου παντού, αδιέξοδα υπάρχουν, να θυμάσαι να σηκώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό…
Στα δύσκολα το βλέμμα σου στον ουρανό, παιδί μου…»

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

L. R. Knost: Τα παιδιά μας σ' έναν κόσμο σκληρό και άκαρδο...

Η δουλειά μας δεν είναι να σκληρύνουμε τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουν έναν σκληρό και άκαρδο κόσμο. 

Δουλειά μας είναι ν’ αναθρέψουμε παιδιά που θα κάνουν τον κόσμο λιγότερο σκληρό και άκαρδο.

L. R. Knost

It's not our job to toughen our children up to face a cruel and heartless world. It's our job to raise children who will make the world a little less cruel and heartless.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο ρόλος των Γονιών στις Ομαλές Αδερφικές Σχέσεις

Είναι σημαντικό τα αδέρφια να τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους. Πώς όμως θα εξασφαλίσετε ομαλές αδελφικές σχέσεις;

Το πώς εξελίσσεται αυτή η σχέση εξαρτάται από:

• τη σειρά γέννησης των παιδιών
• το φύλο
• την ιδιοσυγκρασία των αδερφών
• τον αριθμό των παιδιών
• το οικογενειακό κλίμα που δημιουργείται
• τη στάση των γονέων απέναντι στα παιδιά

Σε μερικές περιπτώσεις, δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα μεταξύ των αδερφών και ζητήματα αντιπαλότητας και ανταγωνισμού μεταξύ τους, με κυρίαρχο διακύβευμα τη γονεϊκή αγάπη. 

Εξ’ ου και το ερώτημα, «Τι το θέλουμε το άλλο μωρό;». 

Ο τρόπος διαχείρισης αυτής της σχέσης, από τη μεριά των ενηλίκων, παίζει καθοριστικό ρόλο, σε συνδυασμό με τους παραπάνω παράγοντες.

Ο ρόλος των γονιών στις ομαλές αδελφικές σχέσεις
Στόχος των γονιών είναι να εκπαιδεύσουν συναισθηματικά όλα τα μέλη της οικογένειάς τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που έχουν μάθει πώς να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους έχουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα στο στρες, καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς, λιγότερο άγχος και λιγότερη θλίψη. 

Επομένως, η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών είναι ζητούμενο, καθώς συντελεί στη διαμόρφωση ενός θετικού οικογενειακού κλίματος!

Πώς μπορούν οι γονείς να δημιουργήσουν θετικό κλίμα μεταξύ των αδελφών;

• Με την υιοθέτηση της στάσης της ενσυναίσθησης απέναντι σε όλα τα μέλη
• Με τη χρήση της ενθάρρυνσης και του περιγραφικού επαίνου
• Με την υιοθέτηση της μεθόδου της επίλυσης προβλήματος
• Με την υιοθέτηση τελετουργικών για κάθε παιδί χωριστά

Αποδοχή & αγάπη ανάμεσα στα αδέρφια
1. Μιλώντας σε όλα τα μέλη της οικογένειας με λόγια κατανόησης και αποδοχής
Οι γονείς ακούνε με αμέριστη προσοχή τα προβλήματα και τα συναισθήματα των παιδιών τους, τα αναγνωρίζουν, ονοματίζοντάς τα και τα επικυρώνουν μέσω της ενεργητικής ακρόασης. Π.χ. 

«Βλέπω πόσο θυμωμένος είσαι με τον αδερφό σου, που σου πήρε το παιχνίδι σου. Αυτή η κίνηση του, σαν να σε πλήγωσε πολύ», 

«Φαίνεται, αυτή τη στιγμή να νιώθεις μίσος για το μικρό σου αδερφάκι».

Σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό οι γονείς να αποφεύγουν φράσεις του τύπου: 

«Μην μαλώνετε, με κουράσατε, δεν αντέχω πλέον». 

«Μην στενοχωριέσαι» κ.α. 

Τέτοιου είδους φράσεις αποτελούν εμπόδια στην επικοινωνία, καθώς διατάζουν, επικρίνουν, δεν καθησυχάζουν, αλλά αντίθετα επιτείνουν τις αγωνίες των παιδιών, καθώς δεν αναγνωρίζουν τη συναισθηματική αναστάτωση των παιδιών τους στο παρόν.

Είναι επίσης σημαντικό οι γονείς να διδάσκουν στα παιδιά τους μια ποικιλία τεχνικών για να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, ειδικά τα αρνητικά, π.χ. 

«Μπορείς να το πεις με λόγια, όχι με τις γροθιές σου». 

«Σε αυτό το σπίτι, δεν χτυπάμε και δεν κοροϊδεύουμε».
Συστήνεται στους γονείς να προσπαθούν να εστιάζουν στα θετικά που κάνουν τα παιδιά τους

2. Ενθάρρυνση και Περιγραφικός Έπαινος
Συστήνεται στους γονείς να προσπαθούν να εστιάζουν στα θετικά που κάνουν τα παιδιά τους και να προσπαθούν να τα αναδεικνύουν με ενθαρρυντικά λόγια. 

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο απλός έπαινος, π.χ. 

«Μπράβο! Είσαι τέλειος/Είσαι όμορφη», δεν βοηθούν, καθώς περιέχουν μορφή αξιολόγησης. Ενδεχομένως, μάλιστα αγχώνουν τα παιδιά.
Αντιθέτως, προτείνεται στους γονείς να περιγράφουν πολύ συγκεκριμένα αυτό που κάνει καλά το κάθε τους παιδί: 

«Βλέπω ένα καθαρό πάτωμα, ένα στρωμένο κρεβάτι και τα παιχνίδια τακτοποιημένα στα κουτιά τους». 

Επίσης βοηθάει οι γονείς να εκφράζουν λεκτικά, με μηνύματα σε πρώτο πρόσωπο το πώς νιώθουν, ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς των παιδιών τους, 

«Είναι ευχάριστο να περπατάς σε αυτό το δωμάτιο!», 

«Παιδιά μου, νιώθω μεγάλη ικανοποίηση που συνεργάζεστε τόσο όμορφα μεταξύ σας». 

Τέλος, βοηθάει οι γονείς να συνοψίζουν με μια λέξη την αξιέπαινη συμπεριφορά των παιδιών τους, π.χ. 

«Ξεχώρισες τα τουβλάκια από τα παζλ, σε ξεχωριστά κουτιά. Αυτό λέγεται οργάνωση».

3. Επίλυση Προβλημάτων
Είναι προτιμότερο οι γονείς να θέτουν ανοιχτού τύπου ερωτήσεις, που παροτρύνουν τα παιδιά να μιλήσουν για τα θέματα που τα απασχολούν και γενικά να τα καθοδηγούν στο πώς θα μπορούσαν να ανταποκριθούν την επόμενη φορά, ώστε να έχουν ένα πιο θετικό αποτέλεσμα. 

Είναι σημαντικό οι γονείς να αντισταθούν στην παρόρμηση να δίνουν συμβουλές, δικές τους λύσεις ή να κάνουν κήρυγμα στα παιδιά. Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι χρήσιμες, καθώς εμποδίζουν την ανάληψη ευθύνης και την αυτονομία των παιδιών.

Σε αυτό το στάδιο, χρήσιμη γονεϊκή στάση είναι: 

«Αυτή την στιγμή, φαίνεσαι αρκετά θυμωμένη με την αδερφή σου. Πάρε τον χρόνο σου να σκεφτείς, πώς θέλεις να χειριστείς το θέμα και το συζητάμε αργότερα». 

Επίσης, είναι χρήσιμες ερωτήσεις του τύπου: 

«Τι επιλογές έχεις; Πώς σκέφτεσαι να χειριστείς το θέμα», 

«Ποιο είναι το καλύτερο/χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί;»

4. Η χρήση των τελετουργικών για κάθε παιδί χωριστά
Τις τελετουργίες τις χρειάζεται ειδικά το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας, ώστε να αισθανθεί ασφάλεια και ότι η θέση του δεν κινδυνεύει από τη γέννηση των μικρότερων αδερφών του.

Το τελετουργικό διαθέτει τέσσερα χαρακτηριστικά:

• Επαναλαμβάνεται τακτικά, πάντα την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.
• Έχει σαφή δομή: αρχή, συγκεκριμένη πορεία και τέλος.
• Σημαντικό στοιχείο επίσης, είναι η αξιοπιστία. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την βεβαιότητα πως το τελετουργικό θα πραγματοποιηθεί. Όταν αναβάλλεται συχνά, το τελετουργικό χάνει την αξία του.
• Το τελετουργικό έχει μια σκηνοθεσία. Και οι δύο γονείς ή ένας από τους δυο, στρέφουν την προσοχή τους στο μεγαλύτερο παιδί και εκείνο αισθάνεται ότι το αγαπούν. 

Πρέπει όμως να έχει την αίσθηση πως ένας γονιός τουλάχιστον του/της αφιερώνει όλη του την προσοχή για μια δεδομένη, χρονική στιγμή. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, όταν θέλουμε να βοηθήσουμε τα μεγαλύτερα παιδιά να νικήσουν τη ζήλια τους και να μην νιώθουν παραμελημένα. 

Μερικά χρήσιμα παραδείγματα είναι να καθιερώσουμε έναν ξεχωριστό τρόπο να πηγαίνει για ύπνο το μεγαλύτερο παιδί, ένα προσωπικό νανούρισμα, ένα παραμύθι, μια βόλτα μόνο μητέρας – κόρης ή μόνο πατέρα – γιου, ανάλογα με τα φύλα των μεγαλύτερων παιδιών και τις προσωπικές τους ανάγκες, σε κάθε ηλικιακή φάση.

Μερικές ακόμη γενικές συμβουλές για ομαλές αδελφικές σχέσεις.
Οι γονείς:

• Θεσπίζουν σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες για το σπιτικό τους, σχετικά με τη χρήση της μη βίας (σωματικής & λεκτικής), ώστε να διασφαλίζεται η σωματική και ψυχική υγεία όλων των μελών.
• Επιμένουν στον κανόνα ότι «όλοι» πρέπει να ζητούν άδεια για να χρησιμοποιήσουν τα προσωπικά αντικείμενα κάποιου άλλου. Αυτό ισχύει και για τους γονείς!
• Προσπαθούν να αποτελέσουν πρότυπο καλής συμπεριφοράς, αποφεύγοντας τις τιμωρίες, τις φωνές/απειλές και εφαρμόζοντας όλα τα παραπάνω.
• Αποφεύγουν τις ταμπέλες όπως και τις συγκρίσεις μεταξύ των παιδιών τους.
• Αποδέχονται το κάθε παιδί με τα μοναδικά του χαρακτηριστικά και ταλέντα.
• Δεν επιβάλλουν στα παιδιά τους να μοιράζονται. Ενθαρρύνουν το μοίρασμα, χωρίς επιβολή.
• Δίνουν ευκαιρίες για κοινές, ευχάριστες δραστηριότητες, παίζοντας οικογενειακά παιχνίδια, ή πηγαίνοντας βόλτες και εκδρομές, ώστε να μοιράζονται ευχάριστες εμπειρίες, που δημιουργούν τέλειες αναμνήσεις!
• Προσπαθούν να δίνουν την προσοχή που χρειάζεται κάθε φορά, το κάθε παιδί, ανάλογα με την πραγματική του ανάγκη! Σύμφωνα με τις συγγραφείς Faber & Mazlish, το δίκαιο δεν ταυτίζεται με το ίσο. Δίκαιο είναι ό,τι δίνουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες κάθε παιδιού.

Aρμονικές οικογένειες
Πέρα από την ενδεχόμενη αντιπαλότητα μεταξύ των αδελφών, στις αρμονικές οικογένειες, συνήθως καλλιεργούνται έντονα, θετικά συναισθήματα αγάπης, τρυφερότητας, αφοσίωσης, εγγύτητας και σύνδεσης! 

Όλα αυτά τα συναισθήματα εμπλουτίζουν την οικογενειακή ζωή και τις σχέσεις, δημιουργώντας ένα υπέροχο κλίμα θαλπωρής και απέραντης υποστήριξης!

Ιωάννα Ρεϊζοπούλου, Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, Ψυχολόγος

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Αν μεγάλωνα τα παιδιά μου πάλι, απ’ την αρχή θα…»

Μαζί με τα παιδιά μας, μεγαλώνουμε κι εμείς. 

Είναι λογικό, λοιπόν, να βλέπουμε ορισμένες παλιές επιλογές μας και να μη συμφωνούμε με αυτές ή να τις κρίνουμε εκ των υστέρων πολύ αυστηρά. 

Η κυρία Σοφία, είναι μητέρα 3 παιδιών και γιαγιά 5 εγγονιών. 

Είναι μια γυναίκα που κουβαλάει δεκαετίες εμπειριών στην πλάτη της και λίγο πριν κλείσει τα 80 της χρόνια μοιράστηκε μαζί μου όσα θα έκανε διαφορετικά με τα παιδιά της, με την ελπίδα να επωφεληθώ από την εξομολόγησή της και να μη κάνω κάποια από τα λάθη που έκανε εκείνη.

Τα λόγια της ήταν τόσο συγκινητικά και αληθινά που είναι κρίμα να μη διαβαστούν κι από άλλους γονείς.

«Όταν φτάνει κανείς στην ηλικία μου και βλέπει τα παιδιά του να είναι χαρούμενα και να έχουν δημιουργήσει τη δική τους οικογένεια, νιώθει απέραντη ευτυχία.
Χτες, χάζευα τα εγγόνια και τις κόρες μου να παίζουν, και σκέφτηκα ''μωρέ μπράβο μου! Τα κατάφερα''. Και πράγματι, θεωρώ ότι υπήρξα καλή μαμά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έκανα λάθη. Έκανα πολλά... 

Και βλέποντας τα εγγόνια μου να μεγαλώνουν, το συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο.

Καμιά φορά σκέφτομαι τι θα άλλαζα αν μεγάλωνα τα παιδιά μου από την αρχή...

Τι θα έκανα διαφορετικά και σε ποια πράγματα δε θα έδινα καμία σημασία. 

Για μένα είναι πλέον αργά, αλλά για σας που είστε ακόμα νέες, ίσως ωφεληθείτε αν ακούσετε όσα θα έκανα αλλιώς σήμερα!

Αν μεγάλωνα τα παιδιά μου πάλι απ’ την αρχή…

• Θα έπαιζα περισσότερο μαζί τους και θα άφηνα τα άπλυτα πιάτα για αύριο.
• Θα έδινα λιγότερη σημασία στους βαθμούς τους και περισσότερη στην ψυχή τους.
• Θα γκρίνιαζα λιγότερο για την ακαταστασία τους και θα τα άφηνα στην ησυχία τους.
• Θα ενθουσιαζόμουν περισσότερο με τις ζωγραφιές τους και θα τα ενθάρρυνα να είναι πιο δημιουργικά.
• Θα τα άκουγα περισσότερο και θα μιλούσα λιγότερο.
• Δεν θα έβαζα τις φωνές κάθε φορά που μου εξομολογούνταν κάτι κακό που είχαν κάνει. 
• Θα έδειχνα περισσότερη κατανόηση και η αντίδρασή μου θα ήταν πιο ήπια.
• Δε θα έδινα καμία σημασία στο τι λένε ή κάνουν τα άλλα παιδιά. Δε θα με ένοιαζε που η Γιάννα της Δέσποινας έπαιρνε 20 στα μαθηματικά ενώ η δική μου κόρη 13 κι αυτό με το ζόρι. Ούτε θα τις συνέκρινα μεταξύ τους...
• Δεν θα κατέκρινα τόσο τους άλλους γονείς. Αν έβλεπα κάποιον να αντιμετωπίζει προβλήματα με το παιδί του, σκεφτόμουν ότι κάτι έχει κάνει λάθος. Έμαθα, όμως, από πρώτο χέρι ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
• Θα είχα στο νου πως η ζωή είναι ωραία, αλλά και μικρή για να τη ζεις με πολλά «πρέπει» και «μη».
• Μια μέρα το μήνα θα τους έκανα όλα τα χατίρια.
• Θα φρόντιζα να έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση. Δε θα επέτρεπα στην κάθε μαμά που γνώριζα να με επηρεάζει για το πώς έπρεπε να μεγαλώνω τα παιδιά μου.
• Δεν θα έπαιρνα τις αποτυχίες των παιδιών μου τόσο προσωπικά, σα να είχα αποτύχει εγώ...
• Ούτε τα λόγια τους, όταν ήταν νευριασμένα.
• Θα ζούσα τη στιγμή, πιο έντονα και πιο πολύ. Αν ήξερα πόσο γρήγορα φτάνεις από το «μαμά πάμε κούνιες» μέχρι το «μαμά φεύγω στην επαρχία», θα ανησυχούσα λιγότερο και θα απολάμβανα περισσότερο τον χρόνο που περνούσα με τα μικρά μου».

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα παιδί που συγκεντρώνεται μαθαίνει πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά

Η Μοντεσόρι έλεγε ότι ένα παιδί που συγκεντρώνεται εξελίσσεται σε έναν ενήλικα που εστιάζει.

Η συγκέντρωση είναι μια δεξιότητα που όλοι κατέχουμε, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο.

Είναι μια δεξιότητα που μπορεί να ενισχυθεί ανάλογα με τα ερεθίσματα που θα δώσουμε και αποτελεί κλειδί στη διαδικασία της μάθησης.

Ένα παιδί που συγκεντρώνεται μαθαίνει πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά.

Η Ειδική Παιδαγωγός και μητέρα Μαρία Κώστα Ζώτου συζητά με τη δημοσιογράφο και εξίσου μητέρα, κ. Εύη Φραγκάκη για τη συγκέντρωση των παιδιών και πως επηρεάζεται από την υπερέκθεση στις οθόνες, ειδικά τον τελευταίο χρόνο.

Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει τα δικά του χαρίσματα!

peristerinews.gr 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σάντουιτς: Συμβουλές και ιδέες για να το απολαμβάνετε στη δίαιτα

Το σάντουιτς μπορεί να αποτελέσει ένα ισορροπημένο, πλήρες γεύμα με σύνθετους υδατάνθρακες, καλά λιπαρά, άπαχη πρωτεΐνη και λαχανικά πλούσια σε φυτικές ίνες 

ο σάντουιτς είναι μια πρακτική επιλογή για το μεσημεριανό γεύμα: προετοιμάζεται γρήγορα και οικονομικά, μεταφέρεται εύκολα και μπορεί να αποτελέσει ένα ισορροπημένο, πλήρες γεύμα με σύνθετους υδατάνθρακες, καλά λιπαρά, άπαχη πρωτεΐνη και λαχανικά πλούσια σε φυτικές ίνες. Κι ενώ μπορεί να μην είναι η πρώτη επιλογή που σας έρχεται στο μυαλό όταν θέλετε να αδυνατίσετε, το σάντουιτς στην πραγματικότητα μπορεί να σας χορτάσει, να τροφοδοτήσει τον οργανισμό σας με θρεπτικά συστατικά και να διευκολύνει την απώλεια κιλών. Αρκεί βέβαια να προσέξετε ορισμένα πράγματα στο πώς θα το φτιάξετε.

 

Tips για να μειώσετε τις θερμίδες και να αυξήσετε τη θρεπτική αξία στο σάντουιτς

• Χρησιμοποιήστε μόνο ένα ψωμάκι. Αυτός είναι ο πιο απλός τρόπος να μειώσετε τις θερμίδες κυριολεκτικά σε κάθε σάντουιτς: βγάλτε το πάνω κομμάτι ψωμιού.
• Προσέξτε τις προσθήκες. Μια σπιτική σος γιαουρτιού, η μουστάρδα και το χούμους, είναι καλές επιλογές για να προσθέσετε υγρασία και γεύση στο σάντουιτς. Για έξτρα γεύση μην ξεχνάτε την ντομάτα, τις ελιές και την κάπαρη.
• Αποφύγετε το λευκό ψωμί. Αν και το ψωμί ολικής άλεσης δεν έχει σημαντικά λιγότερες θερμίδες από το αντίστοιχο λευκό, έχει την ιδιότητα να σας χορταίνει πιο εύκολα και για περισσότερη ώρα, χάρη στην περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες. Επιλέξτε, λοιπόν, μαύρο ή πολύσπορο ψωμί για να φτιάξετε ένα χορταστικό σάντουιτς. Μια άλλη πολύ καλή επιλογή είναι η αραβική πίτα ολικής άλεσης.
• Μην ξεχνάτε την πρωτεΐνη. Τα αυγά είναι ένας εύκολος και νόστιμος τρόπος να προσθέσετε πρωτεΐνη στο γεύμα σας και κατ’ επέκταση να παρατείνετε το αίσθημα κορεσμού σας. Δεδομένου ότι τα αλλαντικά συχνά περιέχουν πολύ νάτριο, προτιμήστε να γεμίζετε τα σάντουιτς με ψητό στήθος κοτόπουλου ή φιλέτα σολομού. Οι φέτες βραστής ή ψητής γαλοπούλας, οι φέτες σολομού ή ο κονσερβοποιημένος τόνος σε νερό είναι η ιδανική επιλογή αν δεν θέλετε να μαγειρέψετε.
• Επιλέξτε τυρί με λίγες θερμίδες. Το ανθότυρο και το τυρί cottage και το ανθότυρο είναι εξαιρετικές επιλογές για να μειώσετε τις θερμίδες στο σάντουιτς. Αν πάλι δεν θέλετε να απαρνηθείτε το κίτρινο τυρί, επιλέξτε χαμηλό σε λιπαρά.
• Πειραματιστείτε με τα λαχανικά. Τραγανά, θρεπτικά και φτωχά σε θερμίδες, τα λαχανικά μπορούν να αναβαθμίσουν τόσο τη γεύση όσο και τη διατροφική αξία του σάντουιτς. Τολμήστε να γίνετε δημιουργικοί, αφού σχεδόν όλα τα λαχανικά ταιριάζουν στα σάντουιτς.

Ιδέες για νόστιμα και χορταστικά σάντουιτς:

vita.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ψυχολογία της ενηλικίωσης

Η ψυχολογία του γονιού και του παιδιού συχνά τέμνονται στις ίδιες ψυχικές ανάγκες κι επιθυμίες. Η ψυχοθεραπεία θέλει να θεραπεύσει τον φόβο ενός τραυματισμένου ανθρώπου να μεγαλώσει και να ολοκληρωθεί.

Το τελικό προϊόν της ανατροφής των παιδιών δεν είναι μόνο το παιδί, αλλά οι γονείς, που περνούν από κάθε στάδιο της ανθρώπινης ανάπτυξης από την άλλη πλευρά, και να ζήσουν τις εμπειρίες που τους σχημάτισαν και να επανεξετάσουν όλα όσα τους δίδαξαν οι γονείς τους. Έχουν, στην πραγματικότητα, να ξαναμεγαλώσουν, και να γίνουν το δικό τους πρόσωπο.

Μαθαίνοντας να αγαπάς ένα παιδί μπορεί να κάνει έναν πραγματικό άνδρα από κάθε αγόρι, μια πραγματική γυναίκα από κάθε κορίτσι, αλλά μερικοί άνθρωποι μπορεί να προτιμούν να αποφύγουν κάτι που καταπίνει και να βρει έναν λιγότερο δραστικό τρόπο για τη διαχείριση των γονιών τους και να αντιμετωπίζονται ως ενήλικες.

Η λύση: ενεργώντας σαν ενήλικας, αν μετακομίσεις στη θέση των ενηλίκων με τους γονείς σου, μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα. Οι γονείς σου δεν μπορούν να τα κάνουν αυτά για σένα. Δεν μπορούν να σου χορηγήσουν την ενηλικίωσή σου. Πρέπει να το διεκδικήσετε για τον εαυτό σας.

1. Πάρτε την ευθύνη για τη δική σας ζωή, δεν είναι απαραίτητα να το κάνετε τέλεια, αλλά αποδεχόμενοι την ευθύνη για τα λάθη: «έκανα αυτό και το έκανα λάθος. Τώρα θέλω να μάθω από τα λάθη μου. Τι νομίζεις ότι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά;
2. Δεχτείτε καλοπροαίρετες συμβουλές από εκείνους που σας γνωρίζουν και σας αγαπούν, ακόμη και αν η αγάπη τους για εσάς ή η κατανόησή τους για εσάς είναι ιδανική. Οι άνθρωποι, ειδικά οι γονείς, αγαπούν να δίνουν συμβουλές, και θα τιμήσουν την ωριμότητα σας.
3. Οι γονείς σου δεν μπορούν να διορθώσουν τα προβλήματά σου ή να σε μετατρέψουν σε παιδί ξανά. Ξέρουν ήδη (ελπίζω) ότι δεν έχουν μαγικές δυνάμεις, αλλά είναι στο δικό σας σημείο να εξοικειωθείτε με αυτό. Δεν μπορούν να σε μετατρέψουν σε παιδί.
4. Συγχωρήστε τους γονείς σας για όλους τους τρόπους με τους οποίους δεν σας ανέθρεψαν ακριβώς σωστά, αν τα λάθη τους ήταν να αγαπούν πάρα πολύ ή πολύ λίγα. 

 Όλοι οι γονείς, καθώς εκτελούν τις απαιτούμενες λειτουργίες τους ως γονείς ενηλίκων, κάνουν πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις σαν παιδί. Αν έχετε παιδιά, θα κάνετε και αυτά τα πράγματα και τελικά θα γελάτε μαζί τους. Οι γονείς μερικές φορές κάνουν φρικτά πράγματα στα παιδιά τους--να τα δείρουν, να τα βιάσουν, να τα πουλήσουν στη σκλαβιά, ακόμα και να προσπαθούν να τους σκοτώσουν. 

Ακόμα περισσότεροι γονείς εγκαταλείπουν τα παιδιά τους, σπάνε την οικογένεια των παιδιών τους για να το σκάσει με κάποιον που δεν είχε το συμφέρον των παιδιών στην καρδιά, και άφησε τα παιδιά με κάποιον που δεν μπορούσαν να ανεχθούν να ζουν. Αυτά τα πράγματα πρέπει επίσης να αντιμετωπιστούν, και όταν τελικά κατανοηθούν, πρέπει να συγχωρεθούν. 

Διαφορετικά, το παιδί μπορεί να μην αισθανθεί ποτέ ασφαλής με την ατελή αγάπη και την ατελή επένδυση που έκαναν οι γονείς σε αυτόν ή σε αυτήν, ή με την ατελή ικανότητα του παιδιού να κάνει την ίδια αγάπη. 

Ένα θυμωμένο, ανελέητο παιδί, που περνάει τη ζωή του νιώθοντας σαν θύμα ατελούς ανατροφής, δεν έχει τρόπο να μετακομίσει στη θέση των ενηλίκων στις σχέσεις. Ο ανυποχώρητος θυμός στους γονείς είναι ένα αναπτυξιακό αδιέξοδο. Είναι ενδιαφέρον το πόσο περισσότεροι άνθρωποι κατηγορούν τους γονείς επειδή παρακάνουν τη δουλειά τους παρά για την υπολειτουργία τους ως γονείς. 

Οι άνθρωποι φαίνονται ανεκτικοί και συγχωρούν τους πατέρες που αγαπούν πολύ λίγο, ενώ περνούν μια ζωή φοβούμενες μητέρες που αγαπούν πάρα πολύ.

Το δυσκολότερο μέρος του να γίνεις ενήλικος με τους γονείς σου μπορεί να είναι αυτό: 

να πλησιάσεις αρκετά ώστε να τους καταλάβεις πραγματικά και γιατί έκαναν αυτό που έκαναν. Δεν μπορείς να περιμένεις να ικανοποιήσεις τους γονείς σου και δεν μπορείς να περιμένεις να τα διορθώσεις, αλλά πρέπει να καταλάβεις τη ζωή τους και τη δική σου από την προοπτική τους πριν μπορέσεις πραγματικά να τους συγχωρήσεις.

Βιβλιογραφία

Pittman, F. (1999), How to be a grown-up even around your own parents

aftognosia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συμβουλές για ευτυχισμένα και ευφυή παιδιά

Είναι αδύνατο να προγραμματίσεις ένα παιδί ώστε να γίνει επιτυχημένο ή πλούσιο. Αυτό που μπορείς να κάνεις, όμως, είναι να δημιουργήσεις τις βάσεις ώστε να γίνει ευτυχισμένο αποφεύγοντας τα παρακάτω λάθη:

«Εγώ που έκανα τόσα για σένα…»

Το να φροντίζουμε και να παρέχουμε ό,τι μπορούμε (και κρίνουμε σωστό) στα παιδιά μας, είναι υποχρέωσή μας. Ανεξάρτητα από το αν το κάνουμε ή όχι, ή σε ποιο βαθμό το κάνουμε, είναι δική μας επιλογή και δεν πρέπει να απαιτούμε από τα παιδιά να μας το ανταποδώσουν.
Ξεχάστε τη φράση «Εγώ που έκανα τόσα για σένα…» και αποδεχτείτε το γεγονός πως, ό,τι κάνετε το κάνετε επειδή εσείς το θέλετε! Η ευγνωμοσύνη και ο σεβασμός δεν κερδίζεται από τα υλικά αγαθά που προσφέρετε ή τις «θυσίες» που κάνετε, αλλά από το πόσο κοντά τους είστε σε συναισθηματικό επίπεδο.

Προσπαθούμε να μεγαλώσουμε άριστους μαθητές

Το να προσπαθούμε να μεγαλώσουμε παιδιά που είναι άριστες μαθητές και με πολλά εφόδια, είναι η πιο κοινή στρατηγική των σημερινών γονιών. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως είναι ακίνδυνη. Θέλουμε να τους μεταδώσουμε όσες περισσότερες γνώσεις μπορούμε από νωρίς, ενώ το πρόγραμμά τους είναι ασφυκτικά γεμάτο καθημερινά. Έτσι, «καίμε» το μυαλό τους από πολύ νωρίς ενώ δεν τους αφήνουμε το περιθώριο να κάνουν τα δικά τους λάθη και να μάθουν απ’ αυτά και όλο αυτό δεν έχει αίσιο τέλος.
Μην γεμίζετε το πρόγραμμα των παιδιών σας γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να μεγαλώσετε δυστυχισμένους ενήλικες. Δώστε τους την πολυτέλεια να μην έχουν να κάνουν τίποτα. Το να μην κάνουν τίποτα, είναι ένα σπουδαίο μάθημα γιατί μπορούν να παρατηρήσουν τον ουρανό, να χορέψουν ή να εφεύρουν ένα δικό τους παιχνίδι. Είναι η στιγμή που γεννιέται η δημιουργικότητα και η φαντασία.

Επιβράβευση για… τα πάντα!

Ένα κοινό λάθος που κάνουμε οι σημερινοί γονείς, είναι να τάζουμε κάποια επιβράβευση (ή επίπτωση, που είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος) για κάθε τι που θεωρείται υποχρέωσή τους. Για παράδειγμα, τους τάζουμε παγωτό, Playstation ή χαρτζιλίκι αν στρώσουν το κρεβάτι τους, φέρουν καλούς βαθμούς ή αν πάνε το πιάτο τους στον νεροχύτη.

Είστε περισσότερο φίλοι παρά γονείς

Πολλοί γονείς περηφανεύονται πως η σχέση τους με τα παιδιά τους είναι περισσότερο φιλική παρά σχέση γονιού – παιδιού, κάτι που φαινομενικά μοιάζει υπέροχο αλλά στην πραγματικότητα δεν βοηθάει στο μεγαλώσουν τα παιδιά με ισορροπία και σωστά πρότυπα.
Καλώς ή κακώς, τα παιδιά θέλουν να ξέρουν πως οι γονείς τους είναι γονείς – αυτοί, δηλαδή, που βάζουν όρια, θέτουν κανόνες, δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον και τους δείχνουν τον σωστό δρόμο όταν εκείνα… τον χάνουν. Οι φίλοι έχουν διαφορετικό ρόλο στη ζωή ενός παιδιού και το πιο υγιές είναι να τους αναζητήσουν εκτός σπιτιού.

Δεν μαθαίνουμε στα παιδιά μας να ονειρεύονται

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε αυστηρά πλαίσια και γεμάτο πρόγραμμα, σε συνδυασμό με το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα το οποίο προσανατολίζεται κυρίως στις στείρες γνώσεις που αργότερα θα τα εισαγάγουν σε κάποιο πανεπιστήμιο, δεν προλαβαίνουν να ονειρευτούν. Η ζωή είναι κάτι παραπάνω από ένα ρολόι το οποίο πρέπει να κυνηγάς διαρκώς. Η ζωή είναι κάτι παραπάνω από τις προσδοκίες και τις απαιτήσει που έχουν οι άλλοι από σένα.

Οι εκφράσεις όπως «πρέπει», «είναι ανάγκη» ή «τώρα χρειάζεται να» σκοτώνουν την δημιουργικότητά τους. Διδάξτε τα να ονειρεύονται και να ακολουθούν τα όνειρά τους. Να βάζουν τους δικούς τους στόχους και ν τους ακολουθούν. Κι εσείς, να είστε δίπλα τους να τα στηρίζετε και να τα εμψυχώνετε μέχρι να τα καταφέρουν.

Πηγή: brightside.me,  mama365.gr

Η Marina Melia είναι καθηγήτρια ψυχολογίας, συγγραφέας βιβλίων πολλών best seller με συμβουλές για γονείς, ιδρύτρια συμβουλευτικών εταιρειών και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παιδικού Νοσοκομείου με τον Μαγιάκ. Εκτός από το πλούσιο βιογραφικό της, όμως, έχει βοηθήσει πολλούς γονείς να χτίσουν μια όμορφη σχέση με τα παιδιά τους.

newsitamea.gr

Παιδί: Χρήσιμες Συμβουλές για τα Γεύματα του Καλοκαιριού

Πλέον βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και οι περισσότεροι από εμάς ετοιμάζονται για τις καλοκαιρινές τους αποδράσεις, ακόμα και αν πρόκειται για μερικές μέρες στο εξοχικό στο χωριό. 

Μία από τις πιο συχνές ανησυχίες των γονιών αφορά την διατροφή των παιδιών κατά την διάρκεια των διακοπών. 

Συχνά προσπαθούμε να μη σκεφτόμαστε τι τρώει το παιδί στις διακοπές, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά για να του εξασφαλίσουμε υγιεινή διατροφή. Όμως, ακόμη και όταν τρώμε καθημερινά έξω, υπάρχουν ορισμένες επιλογές που είναι πιο υγιεινές.

Χρήσιμες συμβουλές για τα γεύματα του καλοκαιριού

🍖 Aν είστε σίγουροι ότι στην ταβέρνα που τρώτε τα υλικά είναι πρώτης ποιότητας, παραγγείλετε για το παιδί το πιάτο που προτιμά.

🌿 Τα λαδερά είναι μία πολύ υγιεινή επιλογή και ο μόνος λόγος που δεν σας τα προτείνουμε είναι γιατί συνήθως τα παιδιά δεν τα τρώνε. Aν στο δικό σας παιδί αρέσουν οι μελιτζάνες, το μπριάμ ή τα φασολάκια, μη διστάσετε να τα παραγγείλετε. Mη δίνετε πάντως στο παιδί ψωμί βουτηγμένο στο λάδι από το δικό σας λαδερό φαγητό, με το σκεπτικό ότι θα πάρει έστω μια μικρή ποσότητα από τα θρεπτικά συστατικά τους. Aυτό όχι μόνο δεν αντικαθιστά τα λαχανικά, αλλά αντίθετα δίνει πολλές θερμίδες και δυσκολεύει τη χώνεψη.

🍔 Aν θέλετε να παραγγείλετε κόκκινο κρέας για το παιδί, προτιμήστε ένα κομμάτι μοσχάρι ή κατσικάκι με λαχανικά, επειδή είναι πιο εύκολο να καταλάβετε την ποιότητά του.

🍖 Το μπιφτέκι, αν το ετοιμάσετε στο σπίτι σας, είναι μια θρεπτική τροφή, χωρίς πολλά λιπαρά, και αρέσει στα περισσότερα παιδιά. Όταν όμως τρώτε έξω, δεν μπορείτε να ξέρετε την ποιότητα του κιμά, γι’ αυτό και δεν σας το προτείνουμε.

🍖 Aν πηγαίνετε συχνά για σουβλάκια, μία υγιεινή επιλογή για το παιδί είναι το καλαμάκι κοτόπουλο, που μπορεί να συνδυαστεί με μία -αλάδωτη κατά προτίμηση- πίτα, ντομάτα ή και τζατζίκι και να αποτελέσει μια ισορροπημένη επιλογή.

🥚🌿 Μπορείτε επίσης να αντικαταστήσετε κάποια γεύματα με ομελέτα, μια βασική πηγή πρωτεϊνών, ασβεστίου, βιταμίνης D, φωσφόρου και σιδήρου. 

Eίναι ένα χορταστικό και πρωτεϊνούχο γεύμα, που χαρίζει ενέργεια στα παιδιά. Aν μάλιστα το ενισχύσουμε με κάποια λαχανικά, όπως πιπεριές, ντομάτες ή μανιτάρια, και το συνοδεύσουμε με ψωμί, γίνεται ένα πλήρες γεύμα.

imommy

Απλές συμβουλές για να κάνει το παιδί σου πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές

Το αιώνιο πρόβλημα κάθε μάνας  

Για καθετί υπάρχει ο σωστός τρόπος και οι κατάλληλες λέξεις. Ακόμη και για να πείσεις το παιδί σου να φάει μπρόκολο, που όταν το πιάνει το πείσμα του πιο πολύ με μικρό τύραννο σού φέρνει. Ακολούθησε τις πιο κάτω συμβουλές και θα δεις που θα τα καταφέρεις.

Μην απαγορεύεις τροφές
Πάρε παράδειγμα από σένα, όταν σου απαγορεύουν ρητά κάτι, δεν μπαίνεις στον πειρασμό να το κάνεις; Άρα, γιατί το παιδί σου να αποτελεί εξαίρεση; Οι αυστηρές απαγορεύσεις, άλλωστε, πιθανότατα να έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. 

Μη χρησιμοποιείς το φαγητό ως επιβράβευση
Ένα κοινό λάθος που κάνουν οι περισσότεροι γονείς. Μη δώσεις στο παιδί σου να φάει γλυκό επειδή έφαγε το μπρόκολο του, όπως σου υποσχέθηκε, μιας και έκανες μαζί του μια τέτοιου είδους συμφωνία. Δε θα φάει το μπρόκολο επειδή θα κερδίσει κάτι ή για να σου κάνει  το χατίρι. Θα το φάει επειδή θα του κάνει εκείνου καλό και όχι επειδή θα πάρει το οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Διαφορετικά, η σχέση σας θα είναι μια ζωή δούναι και λαβείν. Θα θέλει να πάρει κάτι προκειμένου να κάνει αυτό που θες. Και το χειρότερο, δεν θα φταίει το παιδί γι' αυτό, αλλά εσύ που το έμαθες έτσι. 

Εστίασε στα θετικά
Αντί να του λες όλα όσα δεν πρέπει να τρώει, εξηγήσε του τι θα κερδίσει εάν εστιάσει στις υγιεινές τροφές. Για παράδειγμα αν θέλει να έχει μεγαλύτερη ενέργεια για να τρέχει πιο γρήγορα, θα πρέπει να φάει αυτό και πάει λέγοντας. 

Δώσε το καλό παράδειγμα
Άλλο ένα κοινό λάθος των περισσότερων γονιών. Έχεις την απαίτηση από το παιδί σου να τρώει υγιεινά, ενώ εσύ επιδεικτικά τρως μπροστά σου πατατάκια όλη την ώρα και πίνεις αναψυκτικά. Τι θέλεις δηλαδή να κάνει το παιδί που λόγω ηλικίας έχει την τάση να μιμείται καταστάσεις και συμπεριφορές; Αν στο σπίτι δεν υπάρχουν ανθυγιεινές τροφές άλλωστε, το παιδί δεν πρόκειται να τις ψάξει, πόσο μάλλον να τις καταναλώσει. Άρα, όλα εξαρτιόνται αν εσύ θα δώσεις το καλό παράδειγμα. 

Μαγειρέψτε μαζί
Εκτός του ό,τι θα περάσετε όμορφα τον χρόνο σας μαζί, το να πάρεις μαζί σου το παιδί όταν αγοράζεις φρούτα και λαχανικά, θα το βάλεις στο τριπάκι να τα εκτιμήσει περισσότερο, ενώ το να μπείτε μετά στην κουζίνα και να δει πώς αυτά μετατρέπονται σε εύγευστα πιάτα, θα το βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα την αξία του πιάτου του.

mylife.com.cy

Τι μπορείτε να κάνετε αν το παιδί σας είναι πεισματάρικο;

Πολλές φορές τα παιδιά, μας φέρνουν στα όριά μας με το πείσμα τους. Προσπαθούμε να τους εξηγήσουμε όμως εκείνα κλαίνε συνεχώς και από τα νεύρα τους δεν μπορούν να μας ακούσουν. Όσο κι αν μας στεναχωρεί αυτό ξέρουμε, ότι όσο μικρό κι αν είναι ένα παιδί, πρέπει σιγά – σιγά να μαθαίνει να ελέγχει τον εαυτό του.

Πόσο εύκολο όμως είναι για έναν γονιό να αντιμετωπίσει το πεισματάρικο παιδί του; Μήπως φταίει η ηλικία κι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα γι’ αυτό; Η παιδίατρος Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου μέσα από το κείμενό που θα διαβάσουμε παρακάτω, μας συμβουλεύει πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πείσμα ενός παιδιού και ποιος είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης. Επιπλέον μας εξηγεί για ποιο λόγο πρέπει το παιδί να μαθαίνει από μικρό βασικούς κανόνες συμπεριφοράς.

Διαβάστε παρακάτω:
Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά πως νιώθετε! Γνωρίζω πως όταν το μικρό σας διαβολάκι αρχίζει και επιμένει με κάθε τρόπο να γίνει το δικό του, νιώθετε να χάνετε την υπομονή σας, το αίμα να σας ανεβαίνει στο κεφάλι και η πρώτη σας επιθυμία είναι να το…πετάξετε από το παράθυρο! Παρόλο που τα δάκρυα και τα ξεσπάσματά του σας στεναχωρούν, ταυτόχρονα αντιλαμβάνεστε ότι από τώρα που είναι μικρό πρέπει να μάθει κανόνες συμπεριφοράς και να κατανοήσει το «σωστό» και το «λάθος». Η διαχείριση της συμπεριφοράς δεν σημαίνει να ενθαρρύνετε το παιδί σας να συμμορφώνεται χωρίς προϋποθέσεις ή να είναι ένα «καλό» παιδί με τέλεια συμπεριφορά. Σημαίνει να αναπτύξει αυτοέλεγχο και αυτοέκφραση, να κατανοήσει ποια συμπεριφορά είναι κατάλληλη σε διάφορες περιστάσεις – και τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Σίγουρα το να βοηθήσετε το παιδί σας να σταματήσει μια μη αποδεκτή συμπεριφορά αποτελεί πρόκληση και χρειάζεται χρόνο και πολλές φορές ο χρόνος δεν περισσεύει. Το παιδί σας το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβει είναι ότι αν δεν κάνει αυτό που ζητάτε θα υπάρχουν αρνητικές συνέπειες – ή θετικές, αν το κάνει. Οι συνέπειες πρέπει να είναι πολύ απλές και άμεσες, για να είναι απόλυτα κατανοητές. Φυσιολογικά μια αρνητική συνέπεια θα είναι να του στερήσετε κάτι, όπως να μην μπορεί να πάρει το αρκουδάκι του για ψώνια ή να μη συνοδέψει τη μαμά. Συνήθως μια θετική συνέπεια είναι πιο αποτελεσματική και έγκειται σε κάτι που θα του δώσετε αν κάνει αυτό που του λέτε, όπως να παίξει με τον μπαμπά ή να του διαβάσετε το αγαπημένο του παραμύθι πριν κοιμηθεί. Οι απειλές θα πρέπει να είναι απλά, καθημερινά «αγαπημένα» του πράγματα και όχι γλυκά ή δώρα. Όταν δηλώνετε μία συνέπεια θα πρέπει αν είστε συνεπής και να κάνετε αυτό που είπατε – διαφορετικά δεν έχει νόημα. Η αντίδρασή σας πρέπει να δείχνει στο παιδί σας ότι εννοείτε το όριο που θέσατε και αν το ξεπεράσει, η συμπεριφορά του δεν θα είναι αποδεκτή. Αν πεισμώσει ή θυμώσει αγνοήστε το – και να θυμάστε πως γρήγορα θα ξεπεράσει αυτή τη φάση.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΝΟΗΣΗΣ
Να γνωρίζετε πως η μεγαλύτερη αρνητική συνέπεια για ένα μικρό παιδί είναι να μην του δίνετε σημασία! Το παιδί σας έχει μάθει να θεωρεί τον εαυτό του το κέντρο της οικογένειάς σας. Το να ανακαλύψει ξαφνικά ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτό είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Το να το αγνοείτε δε σημαίνει να του στερήσετε την τρυφερότητά σας, ούτε πρόκειται για μια κακόβουλη ή εκδικητική πράξη. Είναι ένα άμεσο και αποτελεσματικό εργαλείο για να σταματήσετε την ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Δουλεύει γιατί απομονώνει το παιδί σας και του δίνει μια ευκαιρία να ηρεμήσει. Να θυμάστε ότι αγνόηση δεν σημαίνει να παραμείνετε εστιασμένη και να κοιτάζετε το παιδί σας. Για να έχει αποτέλεσμα, πρέπει να διακόψετε την οπτική επαφή και να σταματήσετε να του μιλάτε, να δείξετε μια φανερή αδιαφορία (παρότι δε θα χαλαρώστε στο θέμα της ασφάλειάς του).

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΠΙΣΩ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΤΕ
Είναι μεγάλη ανακούφιση να μπορείτε να τα ξαναβρείτε έπειτα από μια διαφωνία και ακόμη περισσότερο όταν το παιδί σας είναι ήρεμο και έτοιμο να ζητήσει συγνώμη. Η στιγμή για να του ζητήσετε να απολογηθεί είναι αφού έχει ολοκληρωθεί η συνέπεια που θέσατε. Τα δάκρυα σταμάτησαν, είναι ήρεμο, είχε χρόνο να σκεφτεί και τώρα όλοι θέλουν να ξαναγίνουν φίλοι. Το μάθημα είναι δύσκολο, αλλά είναι σημαντικό για το νήπιό σας να μάθει να ζητά «συγνώμη» ως μέρος της διαδικασίας της ανάληψης ευθύνης για τη συμπεριφορά του. Καλό είναι να γνωρίζετε, ότι στα 2-3 χρόνια δεν είναι συνηθισμένο ένα νήπιο να «αισθάνεται» τη συγνώμη, είναι όμως σημαντικό να αρχίσει να το μαθαίνει. Η συγνώμη αποτελεί σημαντικό μέρος της διάπλασης της συμπεριφοράς, καθώς βοηθά το παιδί να καταλάβει ότι πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίδραση της συμπεριφοράς του στους άλλους. Όταν τα “ξαναβρίσκετε” με το μικρό σας, κάνετε ένα ζωτικό βήμα που του δείχνει ότι η συμπεριφορά του δεν ήταν καλή, αλλά δεν παύετε να το αγαπάτε!

Παρόλο που το παιδάκι σας φαντάζει μικρό στα μάτια σας, προσπαθήστε να μιλήσετε μαζί του και να κατανοήσετε τα αίτια της συμπεριφοράς του. Μπορεί να ζηλεύει, να θέλει να τραβήξει την προσοχή κτλ. Με μια απλή συζήτηση, στα μέτρα και σταθμά της ηλικίας του, μπορεί να καταφέρετε να αποκωδικοποιήσετε τη συμπεριφορά του και να ελαχιστοποιήσετε τις εκρήξεις του! Επίσης, με τη χρήση των Ομοιοπαθητικών, φυσικών φαρμάκων, δίνοντας συνολικά ενέργεια στον οργανισμό, μπορούμε να απαλύνουμε τις αιχμές της ανασφάλειας και της ζήλιας και να βελτιώσουμε κατά πολύ το χειρισμό του “ατίθασου” παιδιού. Γενικά μην ξεχνάτε: όταν δεν αποδίδει ένας τρόπος χειρισμού με το παιδί σας αλλάξτε… τεχνική αντιπερισπασμού! Στο τέλος, με υπομονή και επιμονή θα έχετε τα επιθυμητά αποτελέσματα!

daddy-cool.gr