Κλειτοριδεκτομή, ο κύκλος ενός εγκλήματος

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων είναι μια αποτρόπαιη παράδοση. Μια παράδοση που ακόμη και στις χώρες στις οποίες εφαρμόζεται προκαλεί αντιδράσεις για την καταπάτηση των γυναικείων δικαιωμάτων και τους κινδύνους που εγκυμονεί τόσο για την σωματική, όσο και για την ψυχική υγεία των γυναικών που τον υφίστανται.  

Είναι όμως μια πρακτική βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα και στο κοινωνικό γίγνεσθαι λαών και φυλών, που την συνδέουν άρρητα με την έννοια της ενηλικίωσης. Παρότι μια παγκόσμια εκστρατεία βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε εξέλιξη προκειμένου αυτός να τερματιστεί, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων παραμένει γεγονός. Η πρακτική αφορά πολλές εκατομμύρια γυναίκες. Περίπου 200 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες στον κόσμο υπολογίστηκαν το 2015, ότι ζουν έχοντας υποστεί κλειτοριδεκτομή, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της UNICEF. Μεταξύ των 200 εκατομμυρίων θυμάτων της πρακτικής αυτής, τα 44 εκατομμύρια είναι κορίτσια ηλικίας 14 ετών ή μικρότερα. Στις 30 χώρες στις οποίες η πρακτική αυτή είναι πιο εξαπλωμένη, η πλειοψηφία των κοριτσιών υποβάλλεται σε κλειτοριδεκτομή πριν από την ηλικία των 5 ετών. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κήρυξε την 6η Φεβρουαρίου «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κλειτοριδεκτομής», για να ευαισθητοποιήσει το διεθνές κοινό και ιδιαίτερα της Αφρικανούς για τη βάρβαρη αυτή πρακτική, που προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία της γυναίκας. Συνολικά, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότερα από 125 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή έχουν υποχρεωθεί σε κλειτοριδεκτομή, ενώ ακόμη 30 εκατομμύρια, όπως αναφέρει η Unicef κινδυνεύουν να πέσουν θύματα αυτής της πρακτικής μέσα στην επόμενη δεκαετία.  
Ένα συγκλονιστικό animation του Al Jazeera για την κλειτοριδεκτομή

Τι πρέπει να γνωρίζουμε 

Τι είναι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Είναι ο ακρωτηριασμός μερικός ή ολικός των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι επίσης γνωστός ως «τομή», «γυναικεία περιτομή» και «μύηση».

Ποιες χώρες ασκούν την πρακτική

Η πρακτική λαμβάνει χώρα σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά είναι πιο συνηθισμένη στην Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ η πρακτική ακολουθείται σε ορισμένες κοινότητες στις ακόλουθες χώρες:

• Στην Αφρική: Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Καμερούν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Ακτή Ελεφαντοστού, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Τζιμπουτί, Ερυθραία, Αιθιοπία, Γκάμπια, Γκάνα, Γουινέα Μπισσάου, Νιγηρία, Σενεγάλη, Σιέρρα Λεόνε, Σομαλία, Σουδάν, Τανζανία, Τόγκο, Ουγκάντα και Ζάμπια.
• Στην Ασία: Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν και Σρι Λάνκα.
• Στη Μέση Ανατολή: Υεμένη, Ομάν, Ιράκ, Ιράν, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Αίγυπτος και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
• Στην Ανατολική Ευρώπη: Γεωργία και Ρωσία.
• Στη Νότια Αμερική: Κολομβία, Ισημερινός, Παναμάς και Περού.

Επίσης η πρακτική ασκείται σε πολλές δυτικές χώρες, σε συγκεκριμένους πληθυσμούς της διασποράς. Μεταξύ των χωρών αυτών είναι η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ και η Βρετανία. «The Cut: Exploring FGM»: Ένα ντοκιμαντέρ ψάχνει απαντήσεις: Γιατί η επικίνδυνη και οδυνηρή πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων εξακολουθεί να υφίσταται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο;

Γιατί εφαρμόζεται

Τα κίνητρα και οι δικαιολογίες που παρέχονται ποικίλλουν. Μεταξύ αυτών είναι: Ο έλεγχος της γυναικείας σεξουαλικότητας: Ο ακρωτηριασμός αυτού του είδους έχει συνδεθεί με τον έλεγχο της γυναικείας σεξουαλικότητας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σε διαφορετικούς πολιτισμούς, ορισμένοι πιστεύουν ότι η πρακτική αυτή περιορίζει τις σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κι έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να παραμείνουν παρθένες μέχρι να παντρευτούν. Η θρησκεία: Η πρακτική εφαρμόζεται τόσο σε μουσουλμανικές όσο και σε χριστιανικές κοινότητες, καθώς και σε οπαδούς αυτόχθονων θρησκειών. Αν και ούτε το Ισλάμ, ούτε ο Χριστιανισμός προωθούν αυτή την πρακτική, συχνά το θρησκευτικό δόγμα χρησιμοποιείται για να τη δικαιολογήσει. Η κοινωνική υποχρέωση: Εν μέρει κυρίως λόγω της σύνδεσής της με τη θρησκεία, πολλές κοινωνίες θεωρούν τον ακρωτηριασμό κομμάτι της ανατροφής ενός κοριτσιού και της προετοιμασίας του να γίνει γυναίκα και παντρευτεί. Με την άμεση σύνδεση της πρακτικής τόσο με την προγαμιαία παρθενία και όσο και με την οικογενειακή πίστη, οι κοινωνικές πιέσεις για την εφαρμογή της στις γυναίκες είναι έντονες. Ο οικονομικός παράγοντας: Εξαιτίας των παραπάνω, σε πολλές κοινότητες, ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων αποτελεί προϋπόθεση για το γάμο. Σε μέρη όπου οι γυναίκες μπορεί να εξαρτώνται οικονομικά από το γάμο, αυτό παρουσιάζεται ως μια δικαιολογία για την εφαρμογή της πρακτικής. Η αισθητική: Σε ορισμένες κοινότητες, ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων παρουσιάζεται ως μια πρακτική που ομορφαίνει τη γυναίκα.

Μορφές

 

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, υπάρχουν τέσσερις μορφές ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων:

• Τύπος Ι: Αναφέρεται απλώς ως κλειτοριδεκτομή και είναι η αφαίρεση της καλύπτρας της κλειτορίδας.
• Τύπος ΙΙ: Αναφέρεται ως εκτομή. Αφαιρούνται η κλειτορίδα και τα μικρά χείλη, δηλαδή τα εσωτερικά χείλη του κόλπου.
• Τύπος ΙΙΙ: Αναφέρεται ως αγκτηριασμός. Αφαιρούνται όλα τα εξωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας. Επίσης γίνεται στένωση στην κολπική είσοδο.
• Τύπος IV: Περιλαμβάνει όλες τις άλλες επεμβατικές διαδικασίες στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Όπως το τρύπημα, το κέντημα, το κόψιμο, την απόξεση και την καυτηρίαση.

Ποιος κάνει τον ακρωτηριασμό

Συνήθως τον κάνουν τα παλαιότερα μέλη μιας κοινότητας ή συχνά γυναίκες που δεν διαθέτουν ιατρική εκπαίδευση. Κάποιες φορές πραγματοποιείται από ασκούντες την ιατρική και βοτανολόγους ή περιστασιακά από γυναίκες συγγενείς. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις τον κάνουν επαγγελματίες γιατροί.

Σε ποια ηλικία γίνεται;

 

Αυτό είναι κάτι που διαφέρει από τόπο σε τόπο, αλλά η πρακτική συνήθως εφαρμόζεται σε κορίτσια μεταξύ της βρεφικής ηλικίας και της ηλικίας των 15 ετών. Κάποιες φορές γίνεται μόλις δυο ημέρες μετά τη γέννηση του κοριτσιού.

Πόσες γυναίκες και κορίτσια επηρεάζονται;

Περίπου 6.000 κορίτσια υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων κάθε ημέρα. Το ένα τέταρτο των κοριτσιών είναι κάτω από 14 ετών. Περισσότερα από τα μισά κορίτσια ζουν σε τρεις χώρες: την Ινδονησία, την Αίγυπτο και την Αιθιοπία. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της UNICEF το 2016, η οποία εξέτασε τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε κορίτσια ηλικίας από 15 έως 19 ετών, μείωση σημειώθηκε στην Αίγυπτο, τη Μπουρκίνα Φάσο, την Κένυα, τη Λιβερία και το Τόγκο. Ωστόσο, λόγω της αύξησης του πληθυσμού, βάσει των σημερινών ποσοστών, ο αριθμός των κοριτσιών και των γυναικών που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα 15 χρόνια.

Η προέλευση

 

Δεν είναι σαφής η προέλευση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι, ωστόσο, γνωστό ότι εφαρμόστηκε από τους Φαραώ στην αρχαία Αίγυπτο. Ο ΟΗΕ επίσης αναφέρει ότι εφαρμοζόταν σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής, των Φιλιππίνων, από ορισμένες φυλές στον Άνω Αμαζόνιο, από τη φυλή Αρούντα στην Αυστραλία από μερικούς από τους πρώτους Ρωμαίους και από Άραβες. Οι γυναικολόγοι τον 19αι αιώνα τον χρησιμοποιούσαν τόσο στη Βρετανία, όσο και στις ΗΠΑ για να θεραπεύσουν ασθένειες, για παράδειγμα την επιληψία, την υστερία, τις ψυχικές διαταραχές, την κατάθλιψη ή για να διακόψουν τον γυναικείο αυνανισμό και τη νυμφομανία, ακόμη και τη γυναικεία ομοφυλοφιλία. Φυσικά η πρακτική δεν έχει καμία ιατρική ισχύ.

Οι επιπτώσεις στις γυναίκες και τα κορίτσια

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων δεν έχει κανένα αποδεδειγμένο όφελος για την υγεία της γυναίκας. Αντίθετα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και ανεπανόρθωτες σωματικές και ψυχικές βλάβες στις γυναίκες που υποβάλλονται σε αυτόν. Η έκταση της ζημίας που προκαλείται μπορεί να εξαρτάται από τον τύπο του ακρωτηριασμού και από το αν αυτός που τον ασκεί έχει ή όχι ιατρική εκπαίδευση ή και από το αν είναι αποστειρωμένα τα εργαλεία που χρησιμοποιεί. Στην περίπτωση του αγκτηριασμού (Τύπος ΙΙΙ) εξαρτάται και από τη στένωση που γίνεται στον κόλπο. Από τον αν έχει αφεθεί, δηλαδή, μια μικρή οπή για τη διέλευση των ούρων και του εμμηνορροϊκού αίματος.

Τι μπορεί να πάθει μια γυναίκα:

• Σοβαρή αιμορραγία, πόνο και σοκ, που μερικές φορές οδηγούν σε θάνατο
• Λοίμωξη που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο
• Παρεμπόδιση των ούρων και της περιόδου 
• Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και HIV
• Ψυχικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD) 
• Σεξουαλικές δυσλειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της δυσπαρευνίας (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή)
• Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, που μερικές φορές οδηγούν σε θάνατο

Ποιες χώρες έχουν απαγορεύσει τον ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων

 

Ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων έχει απαγορευτεί στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, όπου οι γυναίκες πλήττονται από την εφαρμογή του καθώς και σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη και χώρες της Δύσης. Οι κυρώσεις κυμαίνονται από τουλάχιστον έξι μήνες φυλακή έως και ισόβια κάθειρξη. Ορισμένες χώρες περιλαμβάνουν και χρηματικά πρόστιμα στην ποινή.
Ωστόσο, αυτοί οι νόμοι δεν εφαρμόζονται πάντα και η πρακτική συνεχίζεται σε πολλά μέρη επηρεάζοντας τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών και κοριτσιών.
 
^{* Ο πίνακας είναι της καλλιτέχνιδας Olubunmi Temitope Oyesanya. Έχει τίτλο «Η μάστιγα» και είναι του 2008. Επιλέχθηκε για το εξώφυλλο του καταλόγου μιας έκθεσης με τίτλο: «Γυναίκες, μια ζωή γεμάτη πόνο» που έγινε στην Ολλανδία και αφορά των ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων.}

 
Πηγή: ideopigi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Charms of war— Abdalla Omari Syrian Art

A BOY FROM ZAATARI REFUGEE CAMP
AND A CANARY FROM TBILISI

A STUDENT FROM ALEPPO UNIVERSITY

ADULTS 2013

CHILDREN WANT 2012
CAUTION:
KEEP WAR OUT OF REACH OF CHILDREN

I'M ALIVE!
On one of the hospital beds Youmna was screaming: I'm alive ! I'm alive ! She kept on touching her face and arms and could not believe she was still alive.
Youmna, a little girl, has survived from the deadly chemical weapon attack on Alghuta, one of the suburbs of Damascus. 1300 have been killed at 3:00am during this attack. Almost half of the victims were children.

JASMINE SHOT
Falouji, a 6 year old child from a city called Dara'a was accidently shot in the head during violent clashes.  

LAMA AL ABTAH
On 13th of December 2012, Lama, another 6 year old Palestinian Syrian girl and her brother were killed by the bombing of their district, Yarmouk in Damascus.

LIFE - HAND

MAXIMUM RANGE. NAYEF  
Nayef, a little boy has lost forty members of family during a scud missile attack on his village near Aleppo. The missiles were supposed to target a nearby military cap set up by the opposition.

REEM 
6 year old Reem from Idlib, Syria was killed along with her father, 3 year old brother Ibrahim and 3 month old cousin Mohamed, during a bombing of Assad aircraft.

REMAINS

SYRIAN CHILD 
Hometown: Dara'a, Syria
Current address: Al Za'atari Camp, Jordan

SYRIAN FAMILY 
Four months ago,
the number of Syrian refugees reached 1 million.
Today, this number has doubled.

THE LAST PAINTING IN DAMASCUS 

TOYS

TWO SISTERS IN AN UNSPECIFIED REFUGEE CAMP
Two shy young girls posing for a Syrian journalist in Zaatari refugee Camp, Jordan.

Kids Are Watching
Try to hide more when you kill,
children are watching...

SYRI-ARTS AUCTION: 101 works of art for Syrian Refugee Children in Lebanon. All artworks were donated by artists and are exhibited at the Beirut Exhibition Center. The auction will raise funds to provide food, clothing, medication and schooling for the Syrian children, first victims of the war in Syria. The exhibition is curated by Dr. Kathy Battista, Director of Contemporary Art, Sotheby's Institute of Art NY.

Abdalla Omari©
abdallaomari.com
abdalla_omari@hotmail.com
Brussels 2015 

The Vulnerability Series 

Τα παιδιά χρειάζονται την τέχνη και τη μουσική όσο την αγάπη, τον φρέσκο αέρα και το παιχνίδι

Τα ακόλουθα σοφά λόγια ανήκουν στον Philip Pullman, σ’ έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς. Είναι γνωστός για πολλά βιβλία και τριλογίες φαντασίας:

Τα παιδιά χρειάζονται την τέχνη και τις ιστορίες, την ποίηση και τη μουσική, όσο χρειάζονται την αγάπη και το φαγητό, τον φρέσκο αέρα και το παιχνίδι. Αν δεν δώσεις σε ένα παιδί φαγητό, οι συνέπειες θα γίνουν σύντομα ορατές. Αν δεν επιτρέψεις σε ένα παιδί να αναπνέει φρέσκο αέρα και να παίξει, οι συνέπειες είναι επίσης ορατές, αλλά όχι τόσο γρήγορα. Αν δεν προσφέρεις σε ένα παιδί αγάπη, η ζημιά μπορεί να μη φανεί για κάποια χρόνια, αλλά είναι μόνιμη.

Αλλά αν δεν δώσεις σε ένα παιδί τέχνη και ιστορίες και ποιήματα και μουσική, η ζημιά είναι πολύ δύσκολα ορατή. Όμως, είναι εκεί. Το σώμα του είναι αρκετά υγιές· μπορεί να τρέξει και να πηδήξει, να κολυμπήσει και να φάει και να κάνει πολύ θόρυβο, όπως κάνουν πάντα τα παιδιά, αλλά κάτι πάντα λείπει.

Είναι αλήθεια ότι κάποιοι άνθρωποι μεγαλώνουν χωρίς να έχουν ποτέ αντικρίσει τέχνη οποιουδήποτε είδους και είναι ευτυχισμένοι και ζουν πολύτιμες ζωές, και στων οποίων τα σπίτια δεν υπάρχουν βιβλία και δεν τους νοιάζουν οι εικόνες, και δεν βλέπουν κανένα νόημα στη μουσική. Ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, μάλιστα είναι καλοί γείτονες και χρήσιμοι πολίτες.
Όμως άλλοι άνθρωποι, σε κάποιο στάδιο στην παιδική τους ηλικία ή στα νιάτα τους, ή ακόμα και στα τελευταία χρόνια της ζωής τους, συναντούν κάτι, το οποίο δεν είχαν ποτέ ξανά στο παρελθόν ονειρευτεί. Είναι τόσο ξένο σε εκείνους όσο και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού.
Μία μέρα ακούν μια φωνή στο ραδιόφωνο να τους διαβάζει ένα ποίημα, ή περνούν δίπλα από ένα σπίτι με ανοιχτό παράθυρο, όπου κάποιος παίζει πιάνο ή βλέπει έναν πίνακα απίστευτης ομορφιάς και νιώθουν μια τέτοια μεγάλη δύναμη που τους φέρνει ζάλη.
Κανείς δεν τους έχει προετοιμάσει γι’ αυτό. Ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι έχουν γεμίσει με μια ανείπωτη λαχτάρα, αν και ένα μόλις λεπτό νωρίτερα δεν είχαν καμία ιδέα γι’ αυτή την αίσθηση· μια λαχτάρα για κάτι τόσο γλυκό και τόσο νόστιμο που σχεδόν το νιώθουν στην καρδιά τους.
Σχεδόν κλαίνε, νιώθουν θλίψη και χαρά ταυτόχρονα, μόνοι αλλά και καλοδεχούμενοι από αυτή την εντελώς νέα και παράξενη εμπειρία, και είναι τόσο απεγνωσμένοι να ακούσουν κι άλλο ποίημα, κοντοστέκονται έξω από το παράθυρο και δεν μπορούν να πάρουν το βλέμμα τους από εκείνο τον πίνακα. Το ήθελαν, το χρειάζονταν, όπως ένας πεινασμένος χρειάζεται το φαγητό και ποτέ δεν το γνώριζαν. Δεν είχαν καμία ιδέα.
Αυτό ακριβώς νιώθει ένα παιδί όταν έρχεται κατά τύχη σε επαφή με τη μουσική, τη ζωγραφική ή την ποίηση. Αν δεν ήταν κατά τύχη, μπορεί ποτέ να μην τα συναντούσαν, και μπορεί να περνούσαν όλη τους τη ζωή σε μια κατάσταση πολιτισμικής πείνας, χωρίς καν να το αναγνωρίζουν.
Οι συνέπειες της πολιτισμικής πείνας δεν είναι δραματικές, ούτε άμεσες. Δεν είναι εύκολα ορατές. Και, όπως προανάφερα, υπάρχουν καλοί άνθρωποι, ευγενικοί φίλοι και χρήσιμοι πολίτες που ποτέ δεν την έχουν βιώσει και νιώθουν πλήρεις χωρίς την τέχνη. Αν όλα τα βιβλία και όλη η μουσική και όλοι οι πίνακες στον κόσμο εξαφανίζονταν μέσα σε ένα βράδυ, δεν θα ένιωθαν χειρότερα· δεν θα το παρατηρούσαν καν.
Αλλά αυτή η λαχτάρα υπάρχει σε πολλά παιδιά, και συχνά δεν ικανοποιείται ποτέ επειδή δεν έχει ποτέ καταφέρει να ξυπνήσει. Πολλά παιδιά σε κάθε μέρος του πλανήτη λαχταρούν κάτι που θα θρέψει και θα γιατρέψει την ψυχή τους με έναν τρόπο που τίποτε άλλο δεν μπορεί.
Λέμε ορθώς ότι κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην τροφή και στο καταφύγιο, στην εκπαίδευση, στην ιατρική φροντίδα κλπ. Πρέπει να καταλάβουμε ότι κάθε παιδί έχει και το δικαίωμα να βιώσει τον πολιτισμό. Πρέπει να καταλάβουμε πλήρως ότι χωρίς ιστορίες και ποιήματα, χωρίς εικόνες και μουσική, τα παιδιά θα «πεινάσουν».

enallaktikidrasi.com

Παιδί και βιβλίο: Μια σχέση που πρέπει να υπάρχει!

Κατά τη Ζωρζ Σαρή, κορυφαία συγγραφέα της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, «Ένα πανεπιστήμιο υπάρχει, το βιβλίο!». Το παιδί είναι ένας συνεχής εξελισσόμενος κόσμος, ο οποίος δέχεται διαρκώς εξωτερικά ερεθίσματα, τα οποία σε συνδυασμό με τις ατομικές καταβολές και προδιαθέσεις, επιδρούν και διαμορφώνουν την προσωπικότητά του. Κοινή παραδοχή αποτελεί το γεγονός πως το βιβλίο είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του παιδιού, πνευματικά, συναισθηματικά, κοινωνικά και αισθητικά. 

Τι μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο σ’ ένα παιδί;

• Τα βιβλία δημιουργούν ζεστούς συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ ενηλίκων και παιδιών όταν διαβάζουν βιβλία μαζί.
• Τα βιβλία βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν βασικές γλωσσικές δεξιότητες και να επεκτείνουν βαθιά τα λεξιλόγιό τους – πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
• Τα βιβλία είναι διαδραστικά, απαιτούν τα παιδιά να σκέφτονται. Τα βιβλία μυθοπλασίας και μη-φαντασίας διευρύνουν τη συνείδησή μας. Μας δίνουν νέους τρόπους σκέψης και νέες ιδέες. 
• Τα βιβλία αναπτύσσουν δεξιότητες κριτικής σκέψης. Ένα βιβλίο διαβάζεται από ένα άτομο. Το άτομο αυτό αποφασίζει μόνο του τι σκέφτεται για ένα βιβλίο και το περιεχόμενό του, χωρίς κανένας να γέρνει πάνω από τον ώμο του, και να του λέει πώς να σκέφτεται.
• Τα βιβλία αναπτύσσουν και τροφοδοτούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών. Τα εικονογραφημένα βιβλία εισάγουν μικρά παιδιά στον κόσμο της τέχνης και της λογοτεχνίας. Τα μυθιστορήματα υποκινούν την αισθητική συνείδηση ​​των παιδιών, βοηθώντας τα να δουν, να ακούσουν, να δοκιμάσουν, να αισθανθούν σε ένα φανταστικό επίπεδο. 
• Τα βιβλία επιτρέπουν στα παιδιά να δοκιμάσουν τον κόσμο προτού να βγουν σε αυτό. Δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να βιώσουν κάτι στη φαντασία τους, πριν να συμβούν σε αυτά στην πραγματική ζωή. Βοηθούν τα παιδιά να προετοιμαστούν για το επόμενο στάδιο της ωριμότητάς τους, προετοιμάζοντας τα επιμελώς για τον «ενήλικα» κόσμο.
• Τα βιβλία μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον εαυτό μας, να μάθουμε ποιοι είμαστε. Ενισχύουν την αυτοπεποίθησή μας και μας βοηθούν να κατανοήσουμε γιατί είμαστε εμείς. Μας βοηθούν να ανακαλύψουμε από πού προερχόμαστε και να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε πού θέλουμε να πάμε.
• Τα βιβλία βοηθούν τα παιδιά να καταγράψουν τη δική τους ηθική και ηθική πορεία. Μας βοηθούν να αναλογιστούμε το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό. Μπορούν επίσης να προσφέρουν καθοδήγηση και να μας βοηθήσουν να καθορίσουμε τις προτεραιότητες της ζωής μας, το δικό μας σύνολο αξιών.
• Τα βιβλία απαντούν σε ερωτήσεις.
• Τα βιβλία δημιουργούν ερωτήσεις.
• Τα βιβλία παρέχουν την ευκαιρία να μοιραστούν πολιτιστικές εμπειρίες. Όταν τα παιδιά διαβάζουν το ίδιο βιβλίο, απολαμβάνοντας μια κοινή εμπειρία ανάγνωσης, οι ομότιμοι δεσμοί είναι χτισμένοι μέσα σε μια γενιά. Όταν τα παιδιά, οι γονείς και οι παππούδες μοιράζονται κλασικά βιβλία, δημιουργούνται εκτεταμένοι οικογενειακοί και κοινοτικοί δεσμοί δημιουργώντας ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς.
• Τα βιβλία προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, εμπειριών και γνώσεων. Μας ενημερώνουν για άλλους ανθρώπους, άλλες χώρες, άλλα έθιμα και πολιτισμούς. Μας βοηθούν να μάθουμε για την ιστορία, τις τέχνες, την επιστήμη, τη θρησκεία, τη φύση, τα μαθηματικά και την τεχνολογία – τίποτα και όλα στο σύμπαν μας και πέραν αυτού. Μας βοηθούν ακόμη να κατανοήσουμε την επίδραση όλων αυτών των πραγμάτων στον εαυτό μας και στον κόσμο μας.
• Τα βιβλία διασκεδάζουν και προσφέρουν μεγάλη διαφυγή. Μας κάνουν να γελάμε. Μας κάνουν και να κλαίμε.
• Τα βιβλία είναι δωρεάν για όλους. Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο που χρειάζεστε δωρεάν στη δημοτική βιβλιοθήκη της γειτονιάς σας.
• Τα βιβλία είναι μεγάλοι σύντροφοι. Δεν είστε ποτέ μόνοι όταν έχετε ένα βιβλίο για να διαβάσετε.
• Τα βιβλία μας ανακουφίζουν. Τα βιβλία μας βοηθούν να καταλάβουμε ότι ανεξάρτητα από το ποιοι είμαστε ή ποιες είναι οι εμπειρίες μας, δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ!
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!
Δεν είναι όμως πάντα εύκολο να ωθήσουμε ένα παιδί προς την ανάγνωση. Και πώς θα μπορούσαμε να το καταφέρουμε;
Μικρά μυστικά  για τους γονείς και όχι μόνο

• Καθιερώνουμε στο σπίτι την «Ώρα του Βιβλίου». Να είναι κάτι που το παιδί περιμένει με ανυπομονησία συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα.
• Να συζητάμε με το παιδί την ιστορία και να δείχνουμε ενθουσιασμό. Μην ξεχνάμε ότι το διάβασμα είναι επικοινωνία, απόλαυση, χαρά και όχι καταναγκασμός.
• Να το βάλουμε στη διαδικασία να επιλέξει ένα βιβλίο κοιτώντας το εξώφυλλο ή αν είναι μεγαλύτερο διαβάζοντας την περιγραφή του, καθώς και να τοποθετήσουμε το βιβλίο σε χαμηλό ράφι της βιβλιοθήκης ώστε να το φτάνει μόνο του.
• Να μην τιμωρούμε το παιδί με το διάβασμα χρησιμοποιώντας εκφράσεις του τύπου «αφού δεν ήσουν καλό παιδί, θα μείνεις μέσα να διαβάσεις». Αντίθετα να το επαινούμε σε κάθε ευκαιρία όταν ασχολείται με το βιβλίο, σαν να έκανε κάτι πολύ σημαντικό, γιατί πράγματι έκανε κάτι πολύ σημαντικό.
• Να δώσουμε στο παιδί ένα όμορφο τετράδιο, που θα το ονομάσουμε «Τα βιβλία μου» και στο οποίο θα καταγράφει κάθε βιβλίο, πότε το ξεκινά και πότε το τελειώνει. Ακόμα μπορεί να γράφει αν του αρέσει, γιατί του αρέσει κ.λ.π.. Έτσι, αισθάνεται ότι πετυχαίνει κάτι σπουδαίο, ιδιαίτερα μάλιστα, καθώς μεγαλώνει ο κατάλογός του.
• Να το ωθήσουμε, μυήσουμε να παίζει με τις ιστορίες των βιβλίων που διαβάζει.

Αλλά και …

1. Να αντικαθιστά τον ήρωα ενός παραμυθιού με άλλους,  
2. να μπερδεύει τα παραμύθια μεταξύ τους,  
3. να αφηγείται την ιστορία ανάποδα,  
4. να συνεχίζει την ιστορία,  
5. να συμμετέχει ως ήρωας σε κάποιο παραμύθι,  
6. να εικονοποιεί τη σκηνή ενός βιβλίου που του έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ζωγραφίζοντας ή χρησιμοποιώντας κολάζ

Αθανασία Τζιμαρά,
Λογοθεραπεύτρια, 
Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής  Π. Σακελλαρόπουλος, ν. Φωκίδας

fokidanews.gr

Κάνοντας καλό, η αγάπη επιστρέφει σε εμάς

Τι παρακινεί τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντική εργασία;

Στον απολογισμό των καταστροφικών πυρκαγιών στην Δυτική Αυστραλία εντύπωση δημιουργεί η κινητοποίηση ενός μεγάλου δικτύου 26.000, περίπου, εθελοντών των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης της Δυτικής Αυστραλίας όπως κι ένας εξίσου μεγάλος αριθμός εθελοντών φιλοζωικών οργανώσεων που φροντίζουν άγρια ζώα θύματα των πυρκαγιών, πλέκοντας ή έχοντας ράψει μια σειρά αντικειμένων, όπως γάντια για κοάλα που έχουν κάψει τις πατούσες τους, αλλά και μάρσιππους για μωρά καγκουρό που έχουν χάσει τις μητέρες τους.

Χωρίς εθελοντές, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της Αυστραλίας θα ήταν τελείως αναποτελεσματικές. Αυτοί οι εθελοντές προσφέρουν απίστευτο χρόνο και προσπάθεια κάθε χρόνο χωρίς να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης δεν είναι ο μόνος τομέας που επωφελείται από τους εθελοντές.

Περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού σε Αμερική, Αυστραλία και Ευρώπη, προσφέρουν εθελοντική εργασία κάθε χρόνο σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο αθλητισμός, η υγεία, η θρησκεία και οι κοινωνικές υπηρεσίες. Πολλοί άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο από τη ζωή τους στην εθελοντική εργασία!

Τι παίρνουν ως αντάλλαγμα; Τι παρακινεί τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντική εργασία;

Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων, η αίσθηση ότι κάνουν την διαφορά και η συμμετοχή σε μια κοινότητα αποτελούν βασικούς λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι γίνονται εθελοντές. Προσφέροντας εθελοντική εργασία, ενισχύεται η εικόνα του εαυτού σου, το αίσθημα αυταξίας και προσωπικής ικανοποίησης. Αποκτά νόημα η ζωή σου κι έχεις κίνητρο να παρουσιάσεις μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού σου.

Όταν μάλιστα μέσω του εθελοντισμού έχεις την ευκαιρία να αναπτύξεις και να χρησιμοποιήσεις δεξιότητες, να συμμετέχεις στις αποφάσεις και να οικοδομήσεις σχέσεις με άλλους ανθρώπους, έχεις περισσότερες πιθανότητες να συνεχίσεις τον εθελοντισμό.

Κι ενώ τεράστιος όγκος της βιβλιογραφίας αφορά τα οφέλη του εθελοντισμού για το κοινωνικό σύνολο που γίνεται αποδέκτης αυτής της προσφοράς, οι πιο πρόσφατες έρευνες συνδέουν την εθελοντική εργασία με μείωση προβλημάτων υγείας και αύξηση του προσδόκιμου ζωής στους ίδιους τους εθελοντές.

Σε έρευνα (2013) του Πανεπιστήμιου Carnegie Mellon διαφαίνεται ότι ο εθελοντισμός για τουλάχιστον 200 ώρες το χρόνο (4 ώρες την εβδομάδα) μειώνει δραματικά, κατά 40%, την αρτηριακή πίεση σε ηλικιωμένους. Η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση) ενεργοποιεί μια αλυσιδωτή αντίδραση σε ενήλικες που συχνά οδηγεί σε νοσηρότητα λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εθελοντική εργασία μπορεί να είναι μια αποτελεσματική μη φαρμακευτική επιλογή που θα βοηθήσει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και θα μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

«Καθημερινά μαθαίνουμε περισσότερα για το πώς οι αρνητικοί παράγοντες του τρόπου ζωής όπως η κακή διατροφή και η έλλειψη άσκησης αυξάνουν τον κίνδυνο υπέρτασης», δήλωσε ο Rodlescia S. Sneed.

«Εδώ, θέλαμε να καθορίσουμε εάν ένας θετικός παράγοντας του τρόπου ζωής, όπως η εθελοντική εργασία, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο της ασθένειας. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, οι κοινωνικές μεταβάσεις όπως η συνταξιοδότηση, το πένθος και η αναχώρηση των παιδιών από το σπίτι συχνά αφήνουν τους ηλικιωμένους με λιγότερες φυσικές ευκαιρίες για κοινωνική αλληλεπίδραση. Η συμμετοχή σε εθελοντικές δραστηριότητες μπορεί να προσφέρει στους ηλικιωμένους κοινωνικές σχέσεις που μπορεί να μην είχαν διαφορετικά. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η ύπαρξη καλών κοινωνικών συνδέσεων προωθεί την υγιή γήρανση και μειώνει τον κίνδυνο για μια σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων στην υγεία».

Μια άλλη μελέτη του 2013 από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας διαπίστωσε ότι οι έφηβοι που προσφέρουν εθελοντισμό μόνο για μία ώρα την εβδομάδα έχουν πιο υγιείς καρδιές λόγω της μείωσης του Δείκτη Μάζας Σώματος και της χοληστερόλης και μάλιστα, οι εθελοντές που ανέφεραν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στην ενσυναίσθηση και την αλτρουιστική συμπεριφορά ήταν εκείνοι που είδαν επίσης τις μεγαλύτερες βελτιώσεις στην καρδιαγγειακή υγεία τους.

Επιπλέον έρευνες αναφέρουν μείωση επιπέδου άγχους στους εθελοντές και καλύτερη ποιότητα ύπνου.

Έτσι λοιπόν, ανεξάρτητα από το είδος του εθελοντισμού, κάνοντας καλό… κάνεις καλό στον ίδιο σου τον εαυτό!

_______________________

* H Ειρήνη Κρυσταλλίδου είναι Ψυχολόγος, MSc Συμβουλευτική Ψυχ.MSc Δίγλωσση ειδική αγωγή

    Πηγή: in.gr
by Αντικλείδι , https://antikleidi.com