Τα κορίτσια με επικριτικές μητέρες έχουν 60% περισσότερες πιθανότητες να αυτοτραυματιστούν

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, τα κορίτσια που εκτέθηκαν στη μητρική επίκριση, ήταν πιο πιθανό να έχουν εμπλακεί εσκεμμένα στο παρελθόν σε αυτοτραυματικές συμπεριφορές.

Τα κορίτσια στην προ-εφηβεία με υψηλό βαθμό επικριτικών μητέρων είναι πιθανότερο να έχουν αποπειραθεί στο παρελθόν μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό, συμπεριλαμβανομένου των κοψιμάτων και των εγκαυμάτων, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό journal Psychiatry Research.
Η έρευνα επικεντρώνεται στις αυτοτραυματικές σκέψεις και συμπεριφορές στη νεολαία. Μας ενδιέφερε ιδιαίτερα ο αντίκτυπος των διαπροσωπικών σχέσεων (π.χ. η σχέση μητέρας-παιδιού) στην ανάπτυξη και τη διατήρηση αυτών των σκέψεων και συμπεριφορών, δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Κίρα Τζέιμς.

Προηγούμενες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι τα παιδιά των άκρως επικριτικών γονιών, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αυτοτραυματιστούν. Σε αυτή την έρευνα, το μεγαλύτερο μέρος της σε αυτόν τον τομέα επικεντρώθηκε στους εφήβους, γεγονός που μας ώθησε να εξετάσουμε αν και τα πρότυπα κατά την εφηβεία είναι επίσης παρόντα στην παιδική ηλικία, εξήγησε η Τζέιμς.

Στη μελέτη που συμμετείχαν 204 παιδιά (ηλικίας 7-11) και οι μητέρες τους, βρέθηκε ότι τα κορίτσια που εκτέθηκαν σε μητρική επίκριση ήταν πιο πιθανό να έχουν εμπλακεί εσκεμμένα σε αυτοτραυματικές συμπεριφορές. Σχεδόν το 60% των κοριτσιών με μια επικριτική μητέρα είχε ιστορικό μη αυτοκτονικού αυτοτραυματισμού.


Οι ερευνητές αξιολόγησαν τη μητρική κριτική ζητώντας από τις μητέρες να μιλήσουν για πέντε λεπτά χωρίς διακοπή για το παιδί τους και πώς αξιολογούν τη μεταξύ τους σχέση. Οι δηλώσεις των μητέρων κωδικοποιήθηκαν ώστε να αξιολογηθούν τα επίπεδα επίκρισης.

Η μελέτη μας δείχνει ότι, μεταξύ των παιδιών, τα κορίτσια με επικριτική μητέρα είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ιστορικό αυτοτραυματισμού από τα κορίτσια χωρίς επικριτική μητέρα. Επιπλέον, αυτά τα αποτελέσματα αφορούσαν ειδικά τα κορίτσια ενώ δεν ήταν σημαντικά μεταξύ των αγοριών, ανέφεραν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μία ενδεχόμενη συνέχεια της μελέτης θα μπορούσε να μελετήσει και το αντίκτυπο της επίκρισης στην εμφάνιση των συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους, αλλά και της επίκρισης από τους πατέρες.

Σε αυτή τη μελέτη, εστιάσαμε ειδικά στη μητρική επίκριση. Συνεπώς, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να εξεταστεί ο πιθανός αντίκτυπος της κριτικής από τους πατέρες και άλλους σημαντικούς ενήλικες στη ζωή του παιδιού, καθώς και ο πιθανός προστατευτικός ρόλος των πιο θετικών και υποστηρικτικών μηνυμάτων, ολοκληρώνει η Τζέιμς.

Πηγή: Maternal criticism and non-suicidal self-injury in school-aged children
Απόδοση: Ραφαέλα Βουδουραγκάκη
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εθελοντές αγκαλιάς για απροστάτευτα βρέφη

Δεν έχουν όλα τα μωρά πρόσβαση στο βασικότερο αγαθό μετά το γάλα και την ιατρική φροντίδα: στην αγκαλιά. Ειδικά τα μωρά τοξικομανών ή μητέρων σε απεξάρτηση, χρειάζονται απόλυτα την ανθρώπινη επαφή και τη ζεστασιά μιας αγκαλιάς που μπορεί να τα παρηγορήσει, ενώ βρίσκονται και τα ίδια σε φάση απεξάρτησης, κάτι που προκαλεί αφόρητους πόνους στο σώμα τους.

---

Τo Nicu Helpings Hands είναι ένα πρόγραμμα στήριξης οικογενειών στο Τέξας που δέχεται και εκπαιδεύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο εθελοντές, υπό την προϋπόθεση ότι σε καθημερινή βάση έχουν δύο ώρες ελεύθερες για να αφιερώσουν σε ένα μωράκι που περνά τις περισσότερες ώρες μόνο του, χωρίς πολλή ανθρώπινη επαφή.
Ο λόγος -και εκτός από τα νεογνά ανθρώπων σε κατάσταση απεξάρτησης- για μωρά μονογονεϊκών οικογενειών που ο γονιός δουλεύει πολλές ώρες για να τα βγάλει πέρα, βρέφη που βρίσκονται σε διαδικασία υιοθεσίας ή άπορα βρέφη που απλώς εγκαταλείφθηκαν σε κάποιο ίδρυμα μαζί με τόσα άλλα.
Η Nickie Barrett, παιδίατρος και λογοθεραπεύτρια, η οποία επιβλέπει τους περίπου 40 εθελοντές που προσφέρουν τις φροντίδες τους αυτή τη στιγμή στα μωρά του προγράμματος, εξηγεί ότι: η αγκαλιά είναι ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες που βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και των μαθησιακών δεξιοτήτων του μωρού που τη δέχεται.
Το πρόγραμμα, όμως, ευαισθητοποιείται και για τις συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται να ζήσουν τους πρώτους μήνες της ζωής τους τα πρόωρα βρέφη -εικάζεται ότι κάθε χρόνο γεννιούνται 15 εκ. πρόωρα μωρά-, τα οποία λόγω της μικρής σωματικής τους διάπλασης, ναι μεν περιβάλλονται από άπειρη ιατρική φροντίδα, όχι όμως και από μεγάλη σωματική επαφή με τους γονείς.

Ακριβώς επειδή υπάρχει φόβος από τους ενήλικες για το πώς να αγκαλιάσουν ή να κρατήσουν ένα πρόωρο βρέφος, το πρόγραμμα ενημερώνει για την αναγκαιότητα της τρυφερής παρουσίας και της σωματικής θερμότητας που ειδικά αυτά τα μωρά έχουν ανάγκη…

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το www.helpis.gr

psychologynow.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πότε πρέπει να κοιμάται το παιδί το βράδυ;

Οι ανάγκες ύπνου για τα μωρά ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία τους. Τα νεογέννητα συνήθως κοιμούνται πολλές φορές αλλά με διαλείμματα.

Καθώς το μωρό μεγαλώνει, η συνολική διάρκεια ύπνου μειώνεται σταδιακά κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά αυξάνεται τη νύχτα.
Γενικά, τα νεογνά κοιμούνται περίπου 8 έως 9 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας και περίπου 8 ώρες τη νύχτα. Αλλά μπορεί να μη κοιμούνται περισσότερο από 1 έως 2 ώρες κάθε φορά (συνεχόμενα).
Τα περισσότερα μωρά δεν αρχίζουν να κοιμούνται όλη τη νύχτα (6 έως 8 ώρες) χωρίς να ξυπνήσουν έως ότου είναι περίπου 3 μηνών ή μέχρι να ζυγίσουν 12 έως 13 κιλά. Περίπου τα δύο τρίτα των μωρών μπορούν να κοιμούνται τακτικά όλη τη νύχτα σε ηλικία 6 μηνών.
Τα μωρά έχουν επίσης διαφορετικούς κύκλους ύπνου από τους ενήλικες.

Προβλήματα ύπνου των βρεφών

Μόλις ένα μωρό αρχίσει να κοιμάται τακτικά όλη τη νύχτα, οι γονείς συχνά δυσαρεστούνται όταν ξυπνά ξανά. Αυτό συμβαίνει σε ηλικία περίπου 6 μηνών. Αποτελεί ένα φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξής τους.
Πού οφείλονται τα προβλήματα ύπνου του μωρού:

• Αντιλαμβάνεται την απουσία σας από το δωμάτιο
• Δεν θέλει να κοιμηθεί αν δεν είστε μαζί του
• Πιθανόν να πονάει ή να νιώθει ενοχλήσεις

Σημάδια ετοιμότητας ύπνου

Μπορείτε να βοηθήσετε το μωρό σας να κοιμηθεί αναγνωρίζοντας ορισμένα σημάδια που δείχνουν ότι το μωρό σας νυστάζει.
Ποια είναι αυτά:

• Τρίψιμο των ματιών
• Χασμουρητό
• Γκρίνια χωρίς λόγο

Πώς να βοηθήσετε το μωρό σας να κοιμηθεί

Παραδόξως, δεν γνωρίζουν όλα τα μωρά να κοιμούνται. Και δεν μπορούν όλα τα μωρά να ξανακοιμηθούν εάν ξυπνήσουν τη νύχτα. Η δημιουργία ρουτίνας λίγο πριν τον ύπνο, βοηθάει το μωρό να χαλαρώσει και να καταλάβει ότι ήρθε η ώρα να κοιμηθεί. Προσπαθήστε να μην κοιμάται στην αγκαλιά σας γιατί πιθανόν να του γίνει συνήθεια.
Παρότι τα μωρά δεν έχουν σταθερό πρόγραμμα ύπνου, οι ειδικοί συστήνουν τους γονείς το αργότερο μέχρι τις 9 μ.μ. να έχουν κοιμηθεί. Η αυξητική ορμόνη κορυφώνεται στις 10 μ.μ., στις 12 μ.μ. και στις 2 μ.μ. Για το λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό το παιδί να κοιμάται τις ώρες αυτές, ώστε να αναπτυχθεί σωστά και να μεγαλώσει.

Με πληροφορίες από το stanfordchildrens.org
mothersblog.gr 

Τριτογενές Κάπνισμα

Ένας νέος κίνδυνος του τσιγάρου
Δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης στο καπνό του τσιγάρου

Το «τριτογενές κάπνισμα» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το αόρατο και τοξικό μείγμα αερίων και μορίων που επικάθεται στα μαλλιά και στα ρούχα των καπνιστών, αλλά και στα έπιπλα και στο πάτωμα. Το μείγμα παραμένει εκεί αφότου ο χώρος έχει καθαριστεί από τον καπνό. Στα κατάλοιπα περιλαμβάνονται βαρέα μέταλλα, καρκινογόνα ακόμα και ραδιενεργά υλικά.

Το Εθνικό Πρόγραμμα Τοξικολογίας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρει ότι το μείγμα σωματιδίων (particulate matters) που αφήνει ο καπνός του τσιγάρου περιλαμβάνει 250 τοξικά χημικά, και τουλάχιστον 10 από αυτά είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνα. Αυτά είναι:

• Υδροκυάνιο (χρησιμοποιείται σε χημικά όπλα)
• Μονοξείδιο του άνθρακα
• Βουτάνιο
• Αμμωνία
• Τολουόλιο (ανευρίσκεται σε διαλύτες χρωμάτων)
• Αρσενικό
• Μόλυβδος
• Χρώμιο (χρησιμοποιείτο στην κατασκευή χάλυβα)
• Κάδμιο (χρησιμοποιείτο στην κατασκευή μπαταριών)
• Πολώνιο-210 (ισχυρό ραδιενεργό καρκινογόνο)

Τα παιδιά όπως γνωρίζουμε είναι πιο ευάλωτα στους περιβαλλοντικούς κινδύνους, γιατί εξερευνούν και μαθαίνουν βάζοντας διάφορα αντικείμενα και τα χέρια τοις στο στόμα τους, μπουσουλούν πάνω σε πατώματα και χαλιά όπου έχει επικαθήσει το μείγμα από κατάλοιπα του καπνού, αναπνέουν πιο γρήγορα και έχουν μια ολόκληρη ζωή μπροστά τους για να εκδηλωθούν οι συνέπειες.
Όπως διευκρινίζει ο Δρ. Philip Ladringan, παιδίατρος, επικεφαλής του Κέντρου για την Περιβαλλοντική Υγεία των Παιδιών στη Ιατρική Σχολή του Mount Sinai στη Νέα Υόρκη, η φράση «τριτογενές κάπνισμα» είναι ένας εντελώς καινούργιος όρος ο οποίος πρόκειται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην συμπεριφορά μας. «Το βασικό μήνυμα είναι ότι κλείνοντας την πόρτα της κουζίνας για να καπνίσουμε μακριά από τα παιδιά, δεν τα προστατεύει από τις συνέπειες αυτού του τσιγάρου», λέει. «Υπάρχουν καρκινογόνα σε αυτόν τον τριτογενή καπνό και ο κίνδυνος του καρκίνου ελλοχεύει για όλους τους ανθρώπους, όλων των ηλικιών, που έρχονται σε επαφή»

Γιατροί από το Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης έδωσαν τον χαρακτηρισμό «τριτογενές κάπνισμα» προκειμένου να περιγράψουν αυτά τα χημικά, σε μια νέα έρευνα που μελέτησε τους κινδύνους για τα παιδιά και τα μωρά και έχει δημοσιευθεί στο τεύχος Ιανουαρίου του περιοδικού Pediatrics. «Όλοι γνωρίζουν ότι το παθητικό κάπνισμα είναι επικίνδυνο, αλλά δεν γνωρίζουν για το τριτογενές», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Jonathan Winickoff, αναπληρωτής καθηγητής παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.

«Όταν τα παιδιά βρίσκονται εκτός σπιτιού, ίσως καπνίζουν. Όπως και στο αυτοκίνητο. Όταν οι γονείς βάζουν στο παιδί τη ζώνη ασφαλείας στο πίσω κάθισμα, ανοίγουν το παράθυρο και καπνίζουν, νομίζουν ότι όλα είναι εντάξει επειδή τα παιδιά τους δεν γίνονται παθητικοί καπνιστές», προσθέτει ο Winickoff. «Μέγα λάθος. Γι΄αυτό χρειαζόμασταν έναν όρο προκειμένου να περιγράψουμε τις αόρατες τοξίνες του καπνού». Ο τριτογενής καπνός είναι αυτό που μυρίζουμε όταν ένας καπνιστής μπει σε έναν μικρό κλειστό χώρο, ακόμα και όταν έχει σβήσει το τσιγάρο του ή όταν μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο όπου κάποιοι κάπνιζαν πριν. «Η μύτη μας δεν ψεύδεται. Αυτά τα στοιχεία είναι τόσο τοξικά, ώστε το μυαλό σου σε προειδοποιεί: Απομακρύνσου».

Για να προστατευτούν τα παιδιά από το τριτογενές κάπνισμα, οι καπνιστές θα πρέπει όχι μόνο να μην καπνίζουν μέσα στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο, αλλά και να αλλάζουν τουλάχιστον σακάκι και να πλένουν τα χέρια τους προτού έλθουν σε επαφή με παιδιά. Πρέπει οπωσδήποτε να ενθαρρυνθούν να κόψουν το κάπνισμα.

Αποτελέσματα μελέτης για το κάπνισμα
Η ΕΡΕΥΝΑ μελέτησε τη στάση σχετικά με το κάπνισμα σε 1.500 νοικοκυριά σε διαφορετικά μέρη των ΗΠΑ. Η μεγάλη πλειοψηφία καπνιστών και μη καπνιστών γνώριζε ότι το παθητικό κάπνισμα είναι κακό για τα παιδιά. Το 95% των μη καπνιστών και το 84% των καπνιστών συμφώνησαν ότι «η εισπνοή καπνού από το τσιγάρο των γονιών μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία μωρών και παιδιών». Όμως 65% των μη καπνιστών και 43% των καπνιστών γνώριζαν τους κινδύνους του τριτογενούς καπνίσματος, οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι εάν άνοιγαν για λίγο το παράθυρο ή εάν έναν ανεμιστήρα, ο καπνός θα διαλυόταν και έτσι τα παιδιά δεν θα επηρεάζονταν. Μόνο το 26.7% των νοικοκυριών εφάρμοζαν αυστηρούς κανόνες απαγόρευσης του καπνίσματος στο σπίτι.

Συμπερασματικά αυτή η έρευνα κατέδειξε ότι η πεποίθηση ότι το τριτογενές κάπνισμα επιδρά αρνητικά πάνω στην υγεία των παιδιών σχετίζεται με απαγόρευση του καπνίσματος στο σπίτι. Τονίζοντας ότι το γεγονός αυτό είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην μάχη κατά του καπνίσματος.

Το Ίδρυμα του Παιδιού Tommy’s στο Ηνωμένο Βασίλειο τονίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας η προειδοποίηση των εγκύων. Τα τοξικά του τσιγάρου είναι γνωστό ότι επαυξάνουν σημαντικά τις επιπλοκές της εγκυμοσύνης. Επιπλέον το τριτογενές κάπνισμα μπορεί να βλάψει την υγεία του αγέννητου μωρού.

paidiatros.com

Συμβουλές για ευτυχισμένα και ευφυή παιδιά

Είναι αδύνατο να προγραμματίσεις ένα παιδί ώστε να γίνει επιτυχημένο ή πλούσιο. Αυτό που μπορείς να κάνεις, όμως, είναι να δημιουργήσεις τις βάσεις ώστε να γίνει ευτυχισμένο αποφεύγοντας τα παρακάτω λάθη:

«Εγώ που έκανα τόσα για σένα…»

Το να φροντίζουμε και να παρέχουμε ό,τι μπορούμε (και κρίνουμε σωστό) στα παιδιά μας, είναι υποχρέωσή μας. Ανεξάρτητα από το αν το κάνουμε ή όχι, ή σε ποιο βαθμό το κάνουμε, είναι δική μας επιλογή και δεν πρέπει να απαιτούμε από τα παιδιά να μας το ανταποδώσουν.
Ξεχάστε τη φράση «Εγώ που έκανα τόσα για σένα…» και αποδεχτείτε το γεγονός πως, ό,τι κάνετε το κάνετε επειδή εσείς το θέλετε! Η ευγνωμοσύνη και ο σεβασμός δεν κερδίζεται από τα υλικά αγαθά που προσφέρετε ή τις «θυσίες» που κάνετε, αλλά από το πόσο κοντά τους είστε σε συναισθηματικό επίπεδο.

Προσπαθούμε να μεγαλώσουμε άριστους μαθητές

Το να προσπαθούμε να μεγαλώσουμε παιδιά που είναι άριστες μαθητές και με πολλά εφόδια, είναι η πιο κοινή στρατηγική των σημερινών γονιών. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως είναι ακίνδυνη. Θέλουμε να τους μεταδώσουμε όσες περισσότερες γνώσεις μπορούμε από νωρίς, ενώ το πρόγραμμά τους είναι ασφυκτικά γεμάτο καθημερινά. Έτσι, «καίμε» το μυαλό τους από πολύ νωρίς ενώ δεν τους αφήνουμε το περιθώριο να κάνουν τα δικά τους λάθη και να μάθουν απ’ αυτά και όλο αυτό δεν έχει αίσιο τέλος.
Μην γεμίζετε το πρόγραμμα των παιδιών σας γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να μεγαλώσετε δυστυχισμένους ενήλικες. Δώστε τους την πολυτέλεια να μην έχουν να κάνουν τίποτα. Το να μην κάνουν τίποτα, είναι ένα σπουδαίο μάθημα γιατί μπορούν να παρατηρήσουν τον ουρανό, να χορέψουν ή να εφεύρουν ένα δικό τους παιχνίδι. Είναι η στιγμή που γεννιέται η δημιουργικότητα και η φαντασία.

Επιβράβευση για… τα πάντα!

Ένα κοινό λάθος που κάνουμε οι σημερινοί γονείς, είναι να τάζουμε κάποια επιβράβευση (ή επίπτωση, που είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος) για κάθε τι που θεωρείται υποχρέωσή τους. Για παράδειγμα, τους τάζουμε παγωτό, Playstation ή χαρτζιλίκι αν στρώσουν το κρεβάτι τους, φέρουν καλούς βαθμούς ή αν πάνε το πιάτο τους στον νεροχύτη.

Είστε περισσότερο φίλοι παρά γονείς

Πολλοί γονείς περηφανεύονται πως η σχέση τους με τα παιδιά τους είναι περισσότερο φιλική παρά σχέση γονιού – παιδιού, κάτι που φαινομενικά μοιάζει υπέροχο αλλά στην πραγματικότητα δεν βοηθάει στο μεγαλώσουν τα παιδιά με ισορροπία και σωστά πρότυπα.
Καλώς ή κακώς, τα παιδιά θέλουν να ξέρουν πως οι γονείς τους είναι γονείς – αυτοί, δηλαδή, που βάζουν όρια, θέτουν κανόνες, δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον και τους δείχνουν τον σωστό δρόμο όταν εκείνα… τον χάνουν. Οι φίλοι έχουν διαφορετικό ρόλο στη ζωή ενός παιδιού και το πιο υγιές είναι να τους αναζητήσουν εκτός σπιτιού.

Δεν μαθαίνουμε στα παιδιά μας να ονειρεύονται

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε αυστηρά πλαίσια και γεμάτο πρόγραμμα, σε συνδυασμό με το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα το οποίο προσανατολίζεται κυρίως στις στείρες γνώσεις που αργότερα θα τα εισαγάγουν σε κάποιο πανεπιστήμιο, δεν προλαβαίνουν να ονειρευτούν. Η ζωή είναι κάτι παραπάνω από ένα ρολόι το οποίο πρέπει να κυνηγάς διαρκώς. Η ζωή είναι κάτι παραπάνω από τις προσδοκίες και τις απαιτήσει που έχουν οι άλλοι από σένα.

Οι εκφράσεις όπως «πρέπει», «είναι ανάγκη» ή «τώρα χρειάζεται να» σκοτώνουν την δημιουργικότητά τους. Διδάξτε τα να ονειρεύονται και να ακολουθούν τα όνειρά τους. Να βάζουν τους δικούς τους στόχους και ν τους ακολουθούν. Κι εσείς, να είστε δίπλα τους να τα στηρίζετε και να τα εμψυχώνετε μέχρι να τα καταφέρουν.

Πηγή: brightside.me,  mama365.gr

Η Marina Melia είναι καθηγήτρια ψυχολογίας, συγγραφέας βιβλίων πολλών best seller με συμβουλές για γονείς, ιδρύτρια συμβουλευτικών εταιρειών και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παιδικού Νοσοκομείου με τον Μαγιάκ. Εκτός από το πλούσιο βιογραφικό της, όμως, έχει βοηθήσει πολλούς γονείς να χτίσουν μια όμορφη σχέση με τα παιδιά τους.

newsitamea.gr