Το τίμημα του γονικού άγχους

Το να μεγαλώνεις ένα παιδί είναι πιο αγχωτικό σήμερα, ιδιαίτερα εξαιτίας των αυξανόμενων απαιτήσεων των παιδιών και των γονιών. Τα καλοκαίρια στην πόλη, τα απογεύματα στο πάρκο και παρόμοιες δραστηριότητες, έχουν σιγά-σιγά μετατραπεί σε εξωσχολικές που θέτουν παιδιά και γονείς υπό πίεση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το να αποκτήσεις ένα παιδί είναι ευλογία. Αλλά το τίμημα του γονικού άγχους που συνεπάγεται η ανατροφή ενός παιδιού, είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Στην πραγματικότητα, μπορούμε ίσως να πούμε ότι το να μεγαλώνεις ένα παιδί, είναι σχεδόν σαν να τρέχεις μαραθώνιο.

Όταν μια γυναίκα είναι έγκυος, όλοι της λένε ότι το άγχος είναι επικίνδυνος παράγοντας και ότι μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του μωρού. Όμως, η ζωή μιας γυναίκας αλλάζει ουσιαστικά όταν το μωρό γεννιέται και δεν είναι τόσο εύκολο να αποφευχθεί το άγχος.

Ένα μεγάλο μέρος του άγχους προκύπτει από μια νέα μόδα: το να κάνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν σε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι δραστηριότητες προσθέτουν στις ενοχές που νιώθουν οι γονείς επειδή δεν περνούν αρκετό χρόνο με τα παιδιά τους.

Μια συμβουλή για τις μαμάδες

Όταν ένα μωρό γεννιέται, μόνο λίγοι γονείς ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το άγχος ή πώς να αποφύγουν τη δημιουργία ενός αγχωτικού περιβάλλοντος στο σπίτι. Στην πραγματικότητα, σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι γονείς πρέπει να τα μάθουν στην πορεία, οπότε συνήθως κανείς δεν ενδιαφέρεται να τους εξηγήσει πώς θα το καταφέρουν αυτό. Από την άλλη, αν η μητέρα έχει καριέρα ως επαγγελματίας, συνήθως τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Αυτό είναι από μόνο του αγχωτικό. Επιπλέον, πολλοί ειδικοί προτείνουν άλλες συνήθειες που ίσως κάνουν την κατάσταση ακόμα πιο απαιτητική, όπως το να κοιμάται το νεογέννητο στο δωμάτιο των γονιών, αλλά όχι στο κρεβάτι τους.

Επίσης, η μητέρα πρέπει να είναι προσεκτική με το τι τρώει αν θηλάζει. Και υπάρχει ακόμα η συνηθισμένη αντίληψη ότι αν μια γυναίκα γυρίσει στη δουλειά, δεν αγαπάει αρκετά το μωρό της. Αλλά εάν δεν γυρίσει στην δουλειά, τότε δεν αγαπάει τον εαυτό της αρκετά.

Κάνοντας συνέχεια πράγματα για το παιδί σου

Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν μετατρέψει τους γονείς σε κουρασμένα και αγχωμένα άτομα· άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν από παντού λίγο περισσότερο χρόνο.

Όταν τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα για να αρχίσουν μαθήματα μουσικής, να γίνουν μέλη σε μια αθλητική ομάδα ή να μάθουν μια ξένη γλώσσα, το άγχος μπορεί επίσης να αυξηθεί. Να πηγαίνεις τα παιδιά στις δραστηριότητές τους, να πας τα πάρεις όταν τελειώσουν, να τα βγάζεις πέρα με το πρόγραμμά τους κτλ. Αυτές οι δραστηριότητες, απαιτούν εκτός από χρόνο, οικονομικούς πόρους για να πληρώσεις την εγγραφή και τις μηνιαίες συνδρομές τους.

Κάποιες φορές οι γονείς ίσως αναρωτιούνται: Είμαι ικανός να πληρώσω για μια καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά μου; κάτι που οδηγεί σε ένα πιο σφιχτό οικογενειακό προϋπολογισμό και υπερωρίες στη δουλειά, για να μαζευτούν τα χρήματα για τις προαναφερθείσες δραστηριότητες.

Το πραγματικό τίμημα του γονικού άγχους

Το να αντιμετωπίζεις αυτό το στρες για μεγάλες περιόδους, επηρεάζει την υγεία. Μπορεί να αρχίσουν να παρουσιάζονται στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι και μυϊκοί πόνοι. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις είναι ακόμα πιο επικίνδυνες και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις, ανησυχία και κατάθλιψη.

Και αυτό αναφορικά με την υγεία των γονιών. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το άγχος των γονιών επηρεάζει και τα παιδιά. Από τη στιγμή που μένει έγκυος, το άγχος της μητέρας μπορεί να έχει επίδραση στην υγεία του μωρού. Στην πραγματικότητα, μια έρευνα σχετικά με αυτή την πλευρά του προβλήματος, δείχνει ότι το μητρικό άγχος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογία και την πνευματική σταθερότητα του παιδιού.

Επιπροσθέτως, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της παιδικής ηλικίας, τα παιδιά με γονείς που υποφέρουν από άγχος και ανησυχία τείνουν να το μεταφέρουν στη νέα γενιά. Φαίνεται επίσης, ότι μια άκρως ελεγκτική ανατροφή ενισχύει το άγχος ακόμα περισσότερο.

Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι για να είσαι καλός γονιός

Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι οι αγχωμένοι γονείς αποτελούν κατά κάποιο τρόπο, κίνδυνο για τον εαυτό και τα παιδιά τους. Οι πάρα πολλές δραστηριότητες και επιλογές με στόχο την επιτυχία, μπορεί να είναι αντιπαραγωγικές για ένα παιδί αν το άγχος είναι συχνά παρόν.

Ίσως είναι ώρα να το πας πιο σιγά και να επανεκτιμήσεις τα πάντα. Ίσως οι υπερβολικά πολλές δραστηριότητες, δεν είναι απαραίτητες ή ενδεχομένως μπορείς να τις αντικαταστήσεις με άλλες, πιο χαλαρωτικές. Μπορεί να νομίζεις ότι οι δραστηριότητες κοντά στο σπίτι σου δεν είναι οι καλύτερες, μην ξεχνάς όμως ότι η σωματική και πνευματική υγεία της οικογένειάς σου, είναι σίγουρα πιο σημαντική.

---

Πηγή: exploringyourmind.com
Απόδοση: Μαρία Τομπουλίδη
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

 psychologynow.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ενοχή ως μέσο ελέγχου των παιδιών

Η ενοχή στα παιδιά – Αρνητικές συνέπειες στη ψυχοσύνθεσή τους…

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει ενοχή και γνωρίζουν ότι δεν είναι κάτι ευχάριστο. Η ενοχή είναι ένα από τα πιο δυνατά συναισθήματα και συνδέεται άμεσα με τη συνείδηση μας. 

Μπορεί να κατευθύνει τη συμπεριφορά μας, να επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. 

Σύμφωνα με τον ορισμό της, η ενοχή δημιουργείται όταν έχουμε πράξει κάτι λάθος. 

Καμιά φορά όμως μπορεί να αισθανόμαστε ένοχοι ακόμα και αν δεν έχουμε διαπράξει κάποια παράβαση – αυτού του είδους η ενοχή κατευθύνεται από ψυχολογικά αίτια, έχει ψυχολογικό αντίκτυπο στο μυαλό του ατόμου και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί εσκεμμένα από τρίτους.

Για ποιους λόγους όμως θα επιλέγαμε να δημιουργήσουμε ενοχή σε κάποιον και ιδιαίτερα σε ένα παιδί; H ενοχή είναι αναμφισβήτητα ένα ισχυρό συναίσθημα και αρκετά συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο πίεσης ή χειραγώγησης, ακόμα και ως εργαλείο ανατροφής στην περίπτωση των παιδιών.

Οι γονείς που προκαλούν ενοχή στα παιδιά προσπαθούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του παιδιού με ψυχολογικά μέσα και όχι από την άμεση ρύθμιση και θέσπιση ορίων. Ουσιαστικά κάνουν χρήση της ενοχής για να νιώσει το παιδί άσχημα πιστεύοντας ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξουν την συμπεριφορά του. 

Για παράδειγμα, ο γονιός μπορεί να υπενθυμίζει στο παιδί πόσες προσπάθειες και θυσίες κάνει για αυτό ή να δείχνει πόσο ντροπιασμένο τον κάνει να νιώθει η συμπεριφορά του παιδιού. Τις περισσότερες φορές αυτού του είδους η χειραγώγηση και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης χρησιμοποιείται από τους γονείς που νιώθουν εξαντλημένοι και αδύναμοι από την προσπάθεια θέσπισης ορίων.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της ενοχής στα παιδιά;

Σίγουρα οι γονείς που χρησιμοποιούν την ενοχή ως μέσο ελέγχου, δεν έχουν αρνητικές προθέσεις και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να προκαλέσουν συναισθηματική βλάβη στο παιδί τους. Η ενοχή όμως έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί τόσο εσωτερικά προβλήματα στη ψυχοσύνθεση των παιδιών, όσο και κοινωνικά προβλήματα που συνοδεύουν το παιδί στην ενήλικη ζωή.

Όποια και αν είναι η πρόθεση των γονιών ή των ενηλίκων που ενισχύουν το αίσθημα της ενοχής στα παιδιά, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορούν να επιτύχουν. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η ενοχή στα παιδιά συνδέεται με κρίσεις πανικού, εσωστρέφεια, διαταραχές ύπνου όπως αϋπνία, ντροπή, έλλειψη πρωτοβουλίας και απώλεια της αυτοεκτίμησης.

Σε οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα παιδιών, όταν χρησιμοποιείται η ενοχή ως μέθοδος ελέγχου για να ενεργούν και να συμπεριφέρονται όπως θα θέλαμε, ή για να αισθανθούν άσχημα για κάτι που έχουν ήδη κάνει, αυτό που ουσιαστικά κάνουμε είναι να δημιουργούμε ένα υποσυνείδητο άγχος στα παιδιά που κατακλύζει τη σκέψη τους. Παρόλο που η χρήση της ενοχής μπορεί να έχει ένα προσωρινό γρήγορο αποτέλεσμα σε μια συμπεριφορά του παιδιού που ίσως δεν είναι αποδεκτή, το παιδί θα εσωτερικεύσει την ενοχή και γρήγορα θα τη μετατρέψει σε άγχος.

Σκεφτείτε για λίγο το εξής απλό παράδειγμα του “σε κάνω να αισθανθείς άσχημα για να πάρω αυτό που θέλω”. 

Μια μαμά παρακαλάει το τρίχρονο κοριτσάκι της για να της δώσει ένα φιλάκι. Αλλά το κοριτσάκι είναι απασχολημένο και δεν της δίνει σημασία. Τότε η μαμά προσποιείται ότι κλαίει έτσι ώστε να κάνει το παιδί να αισθανθεί άσχημα και να πάρει το φιλάκι που τόσο λαχταράει. Αυτό που μπορεί να μοιάζει αθώο και ακίνδυνο στη μαμά, στο παιδί γεννάει κάτι τελείως διαφορετικό. Το κοριτσάκι δημιουργεί μια υψηλή αίσθηση άγχους στο μυαλό του και ταυτόχρονα αυτό που μαθαίνει είναι ότι δεν έχει άλλη επιλογή όταν κάποιος επιζητά την προσοχή της κατά αυτόν τον τρόπο. Προκειμένου να αποφύγει να κάνει κάποιον να αισθανθεί άσχημα, μαθαίνει να ενδίδει σε τέτοιου είδους ψυχολογικές πιέσεις – μια συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετηθεί και στη μετέπειτα ζωή της.

Η ανατροφή των παιδιών είναι σίγουρα μεγάλη πρόκληση για τους γονείς. Αυτό που θα πρέπει να θυμούνται και να κατανοούν οι γονείς είναι ότι αυτά που λένε και κάνουν, επηρεάζουν τα παιδιά όχι μόνο στο τώρα, αλλά και σε όλη τη μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Η διαπαιδαγώγηση και η ανατροφή των παιδιών, δεν αφορά μόνο τη διασφάλιση της σωστής διατροφής, της ασφάλειας και της σωστής συμπεριφοράς του παιδιού. Αφορά και τη φροντίδα των συναισθημάτων του. Οι γονείς σε όλη την προσπάθεια που κάνουν για να μεγαλώσουν ένα υγιές παιδί, θα πρέπει να φροντίζουν και να εγγυώνται τη συναισθηματική του ισορροπία.

Αντί επομένως οι γονείς να χρησιμοποιούν την ενοχή ως εργαλείο ελέγχου, θα πρέπει να προσπαθήσουν με επιμονή και υπομονή να θέσουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών. Τα όρια, όσο περίεργο και αν ακούγεται, τα παιδιά τα επιζητούν και τα έχουν ανάγκη. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν το αίσθημα της ασφάλειας και του σωστού προσανατολισμού χωρίς να διαταράσσεται η ψυχική τους ισορροπία.

Ελένη Σίγκου

parentshelp.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το 18% παιδιών και εφήβων στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή

166 εκατομμύρια έφηβοι με προβλήματα στη ψυχική υγεία τους σε όλον τον πλανήτη

Η πανδημία του κορoνοϊού σκέπασε τη ζωή πολλών εκατομμυρίων παιδιών, νέων και οικογενειών με τον μανδύα δύσκολων συναισθημάτων, ωθώντας πολλούς ειδικούς να κάνουν λόγο για καταστροφή της ψυχικής υγείας μιας ολόκληρης γενιάς.

Στην πραγματικότητα, θα περάσουν χρόνια προτού μπορέσουμε πραγματικά να εκτιμήσουμε τον αντίκτυπο του COVID-19 στην ψυχική μας υγεία.

Όμως είναι ορατός ο κίνδυνος οι «μετασεισμοί» αυτής της πανδημίας να υπονομεύουν για χρόνια την ευτυχία και την ευημερία των παιδιών, των εφήβων και των φροντιστών τους, καθώς έχει δημιουργηθεί ρήγμα στα θεμέλια της ψυχικής υγείας.

Την κατάσταση αυτή αποκαλύπτει το The State of the World’s Children 2021, που δημοσίευσε η Unicef, με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη για την ψυχική υγεία που διοργανώνεται στο Παρίσι με τίτλο «Mind our Rights, Now!», όπως αναφέρει η ΕΡΤ.

«Οι επιπτώσεις τις πανδημίας είναι σημαντικές, όμως δεν πρόκειται παρά για την κορυφή του παγόβουνου. Πριν καν ξεσπάσει η πανδημία, πολλά παιδιά υπέφεραν από προβλήματα ψυχικής υγείας και δεν λάμβαναν την κατάλληλη θεραπεία», τονίζει η γενική διευθύντρια της Unicef Ενριέτα Φιόρ.

166 εκατομμύρια έφηβοι ηλικίας 10–19 ετών παγκοσμίως αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή.

Στην Ευρώπη, ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 9 εκατομμύρια. Πρόκειται για ένα ποσοστό 16,3% των αγοριών και κοριτσιών αυτής της ηλικίας, ενώ το παγκόσμιο ποσοστό για την ίδια ηλικιακή ομάδα είναι 13,2%.

Στην Ελλάδα το ποσοστό που καταγράφεται με στοιχεία του 2019, πριν δηλαδή από το ξέσπασμα της πανδημίας, είναι ακόμα μεγαλύτερο: Το 18% παιδιών και εφήβων 10-19 ετών αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή. Συγκεκριμένα, πρόκειται για το 17,4% των αγοριών και το 18,7% των κοριτσιών.

Σε παγκόσμιο επίπεδο σχεδόν 46.000 έφηβοι αυτοκτονούν κάθε χρόνο, γεγονός που καθιστά την αυτοκτονία μία από τις πέντε βασικές αιτίες θανάτου για αυτή την ηλικιακή ομάδα, επισημαίνει η Unicef.

news.gr

Διεθνής Ημέρα Κοριτσιού

Οι διακρίσεις και η βία κατά των κοριτσιών σε διάφορα μέρη του κόσμου ώθησαν τον ΟΗΕ να ανακηρύξει την 11η Οκτωβρίου ως Διεθνή Ημέρα Κοριτσιού (International Day of Girl Child). Καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 19 Δεκεμβρίου 2011 και γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 2012.

Η πρόοδος των νεαρών κοριτσιών δεν συμβαδίζει με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα και ο νέος κορωνοϊός (COVID-19) ενισχύει πολλά από αυτά, επισημαίνει ο ΟΗΕ.

Στατιστικά στοιχεία

Σε όλο τον κόσμο, σχεδόν 1 στα 4 κορίτσια ηλικίας 15-19 ετών δεν απασχολούνται ούτε στην εκπαίδευση ή την κατάρτιση σε σύγκριση με το 1 στα 10 αγόρια της ίδιας ηλικίας. Μέχρι το 2021, περίπου 435 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια θα ζουν με λιγότερα από 1,90 δολάρια την ημέρα, συμπεριλαμβανομένων 47 εκατομμυρίων που ωθούνται στη φτώχεια ως αποτέλεσμα του COVID-19.

1 στις 3 γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία. Τα επικαιροποιημένα δεδομένα δείχνουν ότι από το ξέσπασμα του COVID-19, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και ιδιαίτερα η ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί σημαντικά.

Τουλάχιστον το 60% των χωρών εξακολουθεί να θέτει εμπόδια στα δικαιώματα των θυγατέρων να κληρονομούν γη και άλλα περιουσιακά στοιχεία είτε με νόμο είτε στην πράξη.

sansimera.gr

Ο σεξισμός μεγαλώνει, μεγαλώνει αδύναμα παιδιά

Σε χώρες όπως η Ινδία, η Τανζανία, η Νότιος Αφρική, η Νιγηρία, το Μαλάουι, η Ρουάντα και το Μπαγκλαντές, κι όχι μόνο αυτές, τα νεαρά κορίτσια εξακολουθούν να χάνουν βίαια το δικαίωμα της πρόσβασης στην τεχνολογία κυρίως μέσω των κινητών τους κι αυτό γιατί, σύμφωνα με την παρανοϊκή αντίληψη κάποιων, ένα κορίτσι με smartphone μπορεί να επικοινωνήσει με άντρες και να μείνει έγκυος εκτός γάμου.

Για όσες δεν πειθαρχούν στην απαγόρευση, η τιμωρία είναι επίπληξη, ξυλοδαρμός, ακόμα και γάμος χωρίς τη συναίνεσή τους. Μίλησες μαζί του; του ‘στειλες φωτογραφία σου; θα τον παντρευτείς.

Σύμφωνα με την έρευνα της Οργάνωσης NGO Girl Effect και του Vodafone Foundation, την πρώτη στα χρονικά που ερεύνησε το 2018 την πρόσβαση των έφηβων κοριτσιών στην κινητή τεχνολογία σε παγκόσμιο επίπεδο, ο μεγαλύτερος φόβος επιβεβαιώθηκε. Για ένα αγόρι είναι 1.5 φορά πιο εύκολο να αποκτήσει smartphone σε σχέση  με ένα κορίτσι. Σε χώρες όπως οι προαναφερόμενες, και σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη που η ισότητα των φύλων είναι όρος άγνωστος, οι έφηβες και οι νεαρές γυναίκες από 13-19 ετών που έχουν κινητό τελευταίας τεχνολογίας, αντιμετωπίζονται ως πονηρά θηλυκά. Δεν είναι μάλιστα λίγες οι φορές που η πρόσβασή τους σ’ αυτά γίνονται στα κρυφά, σαν να είναι κάτι παράνομο, πρόστυχο και απαγορευμένο. Κρύβουν τα κινητά σε απίθανα μέρη και καταστρώνουν ολόκληρα σχέδια για να μιλήσουν με τον φίλο τους.

O στιγματισμός αυτός οδηγεί τα κορίτσια στο να αναπτύσσουν ανασφαλείς και μυστικοπαθείς συμπεριφορές προκειμένου να κάνουν αυτό για που εκατομμύρια κορίτσια στη Δύση είναι αυτονόητο.

Να μπουν στο internet, να κάνουν chat με τους φίλους τους, να στείλουν μία φωτογραφία στον αγαπημένο τους. «Μιλήσαμε με κορίτσια στο Μπαγκλαντές τα οποία μας είπαν πως οι άνθρωποι στις κοινότητες όπου ζουν πιστεύουν ότι όσες έχουν κινητό είναι παλιοκόριτσα . Οι Νιγηριανοί τις θεωρούν ανήθικες» έχει πει στον βρετανικό Independent ο επικεφαλής του Girl Effect.

Μία από τις μη ορατές κι εξίσου ολέθριες συνέπειες αυτού του φαινομένου είναι πως πολλά κορίτσια που κατέχουν στα κρυφά smartphone ή μπαίνουν κρυφά στο διαδίκτυο είναι εντελώς απροστάτευτες απέναντι στους κινδύνους του, αφού φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια και άρα να αντιμετωπίσουν την οργή των γονιών τους και την απαξίωση της τοπικής κοινωνίας.

Η έρευνα έδειξε μάλιστα πως η πρόσβαση των κοριτσιών στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι υψηλότερη από το αναμενόμενο. Το 44% των κοριτσιών που συμμετείχαν σ’ αυτή παραδέχτηκαν πως έχουν κινητό. Το 52% αποκάλυψε πως δανείζεται για να έρθει σε επικοινωνία.

‘Όσο για τις ποινές, υποδεγματικές.

Ένα 15χρονο κορίτσι μπορεί να τιμωρηθεί με εγκλεισμό στο σπίτι, να μην πηγαίνει σχολείο. Μπορεί ακόμα και να οδηγηθεί σε γάμο για να ξεπλύνει την ντροπή του.

Για τα αγόρια, όμως, δεν ισχύει τίποτα τέτοιο. Η είσοδος στο Facebook, το Instagram και το Whatsapp είναι ελεύθερη για εκείνους. Και δεν είναι μόνο ο αποκλεισμός των κοριτσιών από τα chat rooms και τα social media, όσο η παρεμπόδισή τους από την ελεύθερη πληροφόρηση και τη γνώση. Αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που γίνεται εις βάρος τους.

Την ίδια στιγμή, με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Κοριτσιού, μία άλλη ΜΚΟ, η The One που μάχεται ενάντια στη φτώχεια στον αναπτυσσόμενο κόσμο, έχει δημιουργήσει μια πολύ ουσιαστική καμπάνια με τίτλο “When I grow up…” που σημαίνει, «Όταν θα μεγαλώσω…» με στόχο να επισημάνει τη σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και την απαξίωση της γυναίκας.

«Ο σεξισμός είναι μη αποδεκτός. Η φτώχεια μπορεί να τον μετατρέψει σε θανατική ποινή», είναι το κεντρικό συμπέρασμα. Όπως αναφέρει η οργάνωση, 340.000 κορίτσια και νεαρές κοπέλες προσβάλλονται κάθε χρόνο από ΗIV. 33.000 κορίτσια παντρεύονται ούσες ανήλικες και συχνά παρά τη θέλησή τους.

Μερικά ακόμα θλιβερά ποσοστά εις βάρος των κοριτσιών

• Περίπου 84 εκατομμύρια έφηβες έχουν βιώσει κάποια μορφή βίας από τους συζύγους ή συντρόφους τους.
• Αν οι γάμοι σε παιδική ηλικία δεν μειωθούν, το 2030 ο αριθμός των κοριτσιών που παντρεύονται κάθε χρόνο σε ηλικία κάτω των 18 ετών, θα αυξηθεί από 15 εκατομμύρια που είναι σήμερα σε 16,5 μέχρι το 2030.
• 28 εκατομμύρια έφηβες ηλικίας 10-19 ετών έχουν βιώσει τον ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων.

ladylike.gr

 

International Day of the Girl Child: 11 October
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιδί και ύπνος: Πώς, πού, πότε;

Σάββας Ν. Σαλπιστής, Ph.D.

Γενικά
Το θέμα του ύπνου στη βρεφική και παιδική ηλικία ήταν, σχεδόν από πάντα, και εξακολουθεί να είναι, πολύ σημαντικό, συνδεδεμένο συχνά με δυσκολίες που δεν αφορούν μόνο στο παιδί, αλλά και στους γονείς, από τη στιγμή που διαταράσσεται και η δική τους ηρεμία και δυνατότητα ανάκτησης δυνάμεων που διοχετεύονται καθημερινά σε πολλούς και σημαντικούς τομείς της οικογενειακής ζωής.

Η έρευνα για τον ύπνο, τα τελευταία 50 χρόνια περίπου, έχει κάνει άλματα προόδου. Πολλά στοιχεία, όμως, που τον αφορούν, εξακολουθούν να παραμένουν ένας γρίφος για τους επιστήμονες των διαφόρων ειδικοτήτων που ασχολούνται με αυτόν.

Υπάρχουν πολλές απόψεις για το πώς πρέπει να κοιμούνται τα παιδιά. Παλαιότερα, θεωρείτο πως τα βρέφη θα πρέπει να κοιμούνται σε δικό τους κρεβάτι από νωρίς. 

Πριν από πέντε χρόνια περίπου, και συγκεκριμένα το 2011, δημοσιεύθηκαν αποτελέσματα ερευνών που καταδείκνυαν πως τα παιδιά είναι καλό να κοιμούνται με τη μητέρα τους μέχρι την ηλικία των 3 χρόνων. 

 Τέλος, το 2013, παρουσιάστηκαν νέα ερευνητικά ευρήματα που λένε πως τα βρέφη δεν θα πρέπει να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς τους.
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι το ερώτημα για το πώς και το πού θα πρέπει να κοιμούνται τα μικρά παιδιά είναι αμφιλεγόμενο, οι δε απαντήσεις που δίνονται διαφορετικές, αν όχι αντιφατικές μεταξύ τους.

Η επιρροή πολιτισμικών και κοινωνικών παραγόντων

Το ανθρώπινο βρέφος είναι πλασμένο για να κοιμάται με τη μητέρα του, να ξυπνά αρκετές φορές κάθε νύχτα, να θηλάζει λίγο και να ξανακοιμάται. 

Από αμνημονεύτων χρόνων, τα παιδιά κοιμόντουσαν μαζί με τους γονείς τους. Η ρουτίνα αυτή εξακολουθεί να ισχύει σε πολλούς πολιτισμούς ανά τον κόσμο, και να λειτουργεί αβίαστα ακόμα και σε αρκετές οικογένειες του Δυτικού κόσμου, όχι όμως για όλες. 

Από την πλευρά του παιδιού, η φυσική εγγύτητα με το γονιό -και κατ' επέκταση, ο από κοινού ύπνος- αποτελεί βαθιά βιολογική και ψυχολογική ανάγκη, όπως συμβαίνει και με όλα σχεδόν τα θηλαστικά του πλανήτη.

Το πού, το πώς και με ποιον κοιμόμαστε καθορίζεται, λοιπόν, σε πολύ μεγάλο βαθμό, από διάφορους πολιτισμικούς παράγοντες και έθιμα. Στους περισσότερους πολιτισμούς, αυτό που ισχύει είναι το βρέφος/παιδί να κοιμάται μαζί με τους γονείς του. 

Αντίθετα, στις περισσότερες χώρες του Δυτικού κόσμου, οι γονείς βάζουν τα παιδιά τους να κοιμούνται σε δικό τους δωμάτιο από πολύ νωρίς. 

Αυτό οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στις οδηγίες των υπηρεσιών υγείας και φροντίδας του παιδιού, στην ιδιαίτερη βαρύτητα που δίνεται στο Δυτικό κόσμο στη γρήγορη κοινωνική αυτονόμηση του ατόμου, αλλά και στο ότι ζούμε πλέον σε μικρές και απομονωμένες πυρηνικές οικογένειες, ενώ είμαστε γενετικά πλασμένοι για ζωή σε μεγαλύτερες κοινότητες, όπου τα μικρά παιδιά να φροντίζονται από κοινού από όλους τους ενήλικες της κοινότητας αυτής.

Οι νέοι γονείς σήμερα έχουν συχνά μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό τους. Υπάρχει η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση πως οι εμπειρίες που έχει ένα παιδί στη μικρή ηλικία καθορίζουν, σε μεγάλο βαθμό, το υπόλοιπο της ζωής τους. Αυτό τους δημιουργεί, συχνά, μεγάλη πίεση, στην προσπάθειά τους να κάνουν «το σωστό» ώστε να γίνουν τα παιδιά τους ισορροπημένοι και ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους ενήλικες. 

Για το σκοπό αυτό, αναζητούν πληροφόρηση στο διαδίκτυο, όπου το εύρος των πληροφοριών είναι αχανές, τα δε στοιχεία συχνά ατεκμηρίωτα, αντιφατικά και μη επιστημονικά, δημιουργώντας τους περισσότερο σύγχυση παρά ασφάλεια για το τι πρέπει να πιστέψουν ή να ακολουθήσουν.

Το να είναι πλέον κάποιος γονέας, στις Δυτικές κοινωνίες, αποτελεί πολύ περίπλοκη και δύσκολη αποστολή. Τα δεδομένα συνεχώς αλλάζουν, και πράγματα που μέχρι χθες ήταν αδιαμφισβήτητα, σήμερα αναιρούνται ως αναχρονιστικά ή «λανθασμένα». Στην εποχή που ζούμε, οι μαμάδες των νέων μητέρων δεν έχουν πλέον πολλά να τις προσφέρουν, πέραν του babysitting. Τα όσα οι ίδιες θεωρούσαν ως σωστά και ως αξίες αδιαμφισβήτητες τώρα πλέον κρίνονται ως παρωχημένα…

Παιδί και ύπνος
...........................
Τι σημαίνει από κοινού ύπνος γονέων-παιδιού;
Αυτό γίνεται με διαφορετικούς τρόπους ανά τον κόσμο. Το πλέον σύνηθες είναι να κοιμάται το παιδί στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς του. Σε άλλα μέρη, αυτό σημαίνει ύπνος κοντά στους γονείς, αλλά όχι στο ίδιο κρεβάτι.

Ασφαλής από κοινού ύπνος σημαίνει:
Το παιδί να κοιμάται οπωσδήποτε ανάσκελα
Το παιδί να κοιμάται, στο κρεβάτι των γονιών, αλλά σε δικό του μέρος (στρώμα ή άλλη κατασκευή) που να βρίσκεται στο ύψος του προσώπου τους
Το στρώμα να μην είναι πολύ μαλακό
Η θερμοκρασία να είναι μέτρια και να μην καλύπτεται το κεφαλάκι του παιδιού
Το βρέφος δεν επιτρέπεται να κοιμάται με άλλα παιδιά ή με τα αδέλφια του στο ίδιο κρεβάτι
Να μην υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος να πέσει το παιδί από το κρεβάτι
Οι γονείς που κοιμούνται μαζί με το παιδί να μην είναι καπνιστές, να μην κάνουν χρήση αλκοόλ, άλλων ουσιών ή φαρμάκων που μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο
Οι γονείς που κοιμούνται με το παιδί να μην είναι υπέρβαροι

Τα πλεονεκτήματα του από κοινού ύπνου
Το προφανές πλεονέκτημα για το παιδί είναι η ευχαρίστηση και ασφάλεια που νιώθει βρισκόμενο δίπλα στη μητέρα του, για τη δε τελευταία, η διευκόλυνση που αυτό σημαίνει για το θηλασμό και για το ότι δεν χρειάζεται να σηκώνεται και να πηγαίνει σε ένα άλλο δωμάτιο για να καθησυχάσει, να ταΐσει ή να ελέγξει πως το παιδί της είναι καλά.

Ο από κοινού ύπνος θεωρείται πως βοηθά στη δημιουργία μιας σχέσης δεσμού ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς του, κάτι που, με τη σειρά του, επιδρά θετικά στην αυτοεικόνα του παιδιού αργότερα, στο να έχει λιγότερα αισθήματα ενοχής και να είναι πιο ήρεμο.

Έχει αποδειχθεί πως τα παιδιά που κοιμούνται μαζί με τους γονείς τους ξυπνούν συχνότερα, κάτι που θεωρείται ως έμφυτη συμπεριφορά και, ενδεχομένως, ένας από τους λόγους μείωσης του κινδύνου για SIDS.

Προβλήματα ύπνου
.......................

ολόκληρο το άρθρο εδώ:
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι