Παιχνιδοποίηση / Benefits of Gamification in Children's Education

Η παιχνιδοποίηση είναι μια μέθοδος η οποία έχει τεχνικά χαρακτηριστικά παιχνιδιού αλλά δεν είναι παιχνίδι. 

Συνήθως, όταν γίνεται αναφορά στην παιχνιδοποίηση, γίνεται άμεσα και η σύνδεση με την τεχνολογία στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Gamification

Πρόκειται δηλαδή για τεχνική εκμάθησης, αυξάνοντας την πιθανότητα επιτυχίας της και ενισχύοντας παράλληλα δεξιότητες, κοινωνικές και γνωστικές. Στόχος της ηλεκτρονικής αυτής τεχνικής είναι το κίνητρο για συμμετοχή, ενασχόληση και αφοσίωση του παιδιού. Επιτυγχάνεται αυξημένη εμπλοκή του μαθητή με το εκάστοτε αντικείμενο διδασκαλίας, ενώ σε δεύτερο χρόνο είναι ικανή να βοηθήσει το παιδί να υιοθετήσει ευνοϊκές, για την απόκτηση γνώσης, συμπεριφορές.

Οι βασικές αρχές της παιχνιδοποίησης στηρίζονται στις αρχές του συμπεριφορισμού, συνεπώς στην επιβράβευση/θετική ενίσχυση του παιδιού. 

Για παράδειγμα, η εκμάθηση καθημερινών δεξιοτήτων αυτόνομης διαβίωσης μπορεί να επιτευχθεί μέσω ενός ήρωα στο παιχνίδι, ο οποίος καλείται να ξυπνήσει μόνος του, να ετοιμάσει το πρωινό του, να φροντίσει για την προσωπική του υγιεινή κ.α. 

Για να διαμορφωθεί μια διαδικασία που να εμπίπτει στην κατηγορία της παιχνιδοποίησης είναι απαραίτητο να αξιοποιηθούν κάποιες τεχνικές όπως η χρήση πόντων και ευσήμων. Στο έντονο οπτικοακουστικό υλικό με τα άπειρα χρώματα, ενισχύει τις γνωστικές και κοινωνικές δεξιότητες. 

Βοηθά το παιδί να μάθει στο δικό του χρόνο, με τον δικό του ρυθμό, κάνοντας χρήση οικείων μέσων που το κρατά σε εγρήγορση. Τα παιδιά βιώνουν τον ενθουσιασμό, την ενθάρρυνση, χωρίς παράλληλα να έχουν στο μυαλό τους την έννοια της μάθησης. 

Εξίσου βασικό χαρακτηριστικό της μεθόδου αυτής είναι η επιβράβευση.

Ιδιαίτερα ωφέλιμη έχει αποδειχθεί πως είναι αυτή η διαδικασία σε παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ειδικότερα, μπορεί κάποια δεξιότητα να γίνει πιο κατανοητή και διασκεδαστική, συμβάλλοντας, φυσικά, στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης του παιδιού με αναπηρία. 

Πολλά από τα παιχνίδια αυτά περιέχουν μαθηματικές πράξεις οι οποίες απαιτείται να λυθούν από τον παίκτη αλλά και να αποκτούν κριτική σκέψη. Μάλιστα, είναι τόσο αποτελεσματικά σε παιδιά με αναπηρία τα παιχνίδια αυτά, που πολλές φορές αποτελούν εργαλείο που οδηγεί σε ασφαλή διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών, δεδομένου πως το παιδί αφήνεται ελεύθερο. 

Επίσης, αν ληφθεί υπόψη πως μια μακροπρόθεσμη εκπαιδευτική διαδικασία είναι πιθανότερο να κουράσει το παιδί, η παιχνιδοποίηση καθώς έχει άμεση ανατροφοδότηση για το σωστό και το λάθος, ευχαριστεί το παιδί και το ενθαρρύνει να συνεχίσει, αφού σταδιακά πετυχαίνει ολοένα και περισσότερους στόχους.

Αναπόσπαστο κομμάτι της παιχνιδοποίησης, είναι φυσικά και η παραδοσιακή μορφή διδασκαλίας, αφού οποιαδήποτε συνθήκη προσομοίωσης δεν μπορεί μόνη της να λειτουργήσει ως υποκατάστατο της ενεργής μάθησης.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα προβλήματα ψυχικής υγείας των γονέων...

... αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης Διαταραχής Προσκόλλησης στα παιδιά

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Ερευνητικό Κέντρο για την Παιδοψυχιατρική του Πανεπιστημίου Turku της Φινλανδίας έδειξε ότι ο κίνδυνος που παρουσιάζουν τα παιδιά να διαγνωστούν με Αντιδραστική Διαταραχή Προσκόλλησης αυξάνεται εάν οι γονείς διαγνωστούν με οποιονδήποτε τύπο ψυχικής διαταραχής.

Συγκεκριμένα, με την εν λόγω διαταραχή σε παιδιά συσχετίστηκαν ο εθισμός στην κατανάλωση αλκοόλ και στη χρήση ναρκωτικών ουσιών καθώς και η κατάθλιψη από την πλευρά της μητέρας. Η έρευνα αυτή, η οποία βασίστηκε σε δείγματα από όλη τη χώρα, αποτελεί την πιο εκτεταμένη μελέτη σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου της Αντιδραστικής Διαταραχής Προσκόλλησης. Στην έρευνα συμμετείχαν και τα 614 παιδιά που διαγνώστηκαν με τη διαταραχή αυτή στη Φινλανδία τα χρόνια 1991-2012.

Αντιδραστική Διαταραχή Προσκόλλησης

Στην Αντιδραστική Προσκόλληση, διαταράσσεται η ικανότητα του παιδιού να διαμορφώνει φυσιολογικές σχέσεις προσκόλλησης. Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζεται από έντονη αμφιθυμία που αγγίζει πτυχές όπως η αναζήτηση παρηγοριάς από κάποιο άτομο ικανό να προσφέρει φροντίδα, η συναισθηματική απόσυρση, η έλλειψη κοινωνικής προσέγγισης, ο μειωμένος θετικός επηρεασμός και συναισθήματα όπως ανεξήγητος φόβος ή ευερεθιστότητα. Εάν το παιδί δεν φροντιστεί ή δεν λάβει κάποια θεραπεία, η διαταραχή θα επηρεάσει την πορεία ολόκληρης της ζωής του, την ικανότητά του να λειτουργεί συναισθηματικά καθώς και τις μετέπειτα σχέσεις του.

Η μελέτη έδειξε ότι, εάν και οι δύο γονείς είχαν ψυχιατρική διάγνωση, ο κίνδυνος του παιδιού για διάγνωση Αντιδραστικής Διαταραχής Προσκόλλησης ήταν 51 φορές υψηλότερος από εκείνον των παιδιών των οποίων οι γονείς δεν είχαν διαγνωσθεί με κάποια διαταραχή.

Η διάγνωση προβλήματος ψυχικής υγείας από την πλευρά της μητέρας αύξησε τον κίνδυνο για το παιδί να εκδηλώσει Αντιδραστική Διαταραχή Προσκόλλησης κατά εννέα φορές και η διάγνωση προβλήματος ψυχικής υγείας από την πλευρά του πατέρα κατά έξι φορές.

Η επίδραση της κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ

Ο πιο συνηθισμένος συνδυασμός ψυχιατρικών διαγνώσεων σε γονείς των οποίων τα παιδιά είχαν διαγνωσθεί με τη διαταραχή αυτή αφορούσε περιπτώσεις όπου και οι δύο γονείς έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών και είχαν εθισμό στο αλκοόλ∙ ποσοστό που αγγίζει το 20% των περιπτώσεων εκδήλωσης Αντιδραστικής Διαταραχής Προσκόλλησης. 

Η επίδραση της κατάθλιψης σε συνδυασμό με χρήση ουσιών

Ο δεύτερος πιο κοινός συνδυασμός αφορούσε περιπτώσεις όπου η μητέρα έπασχε από κατάθλιψη και ο πατέρας ήταν τοξικομανής με παράλληλο εθισμό στο αλκοόλ∙ ποσοστό που ανέρχεται στο 17% των περιπτώσεων εκδήλωσης Αντιδραστικής Διαταραχής Προσκόλλησης.

Ο ρόλος του καπνίσματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η Αντιδραστική Διαταραχή Προσκόλλησης συσχετίζεται επίσης με το κάπνισμα από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, περιπτώσεις όπου η μητέρα μεγαλώνει μόνη το παιδί και περιπτώσεις όπου ο πατέρας έχει προχωρημένη ηλικία. 

Η διαταραχή προσκόλλησης και οι ψυχιατρικές διαταραχές

Σύμφωνα με τον καθηγητή Παιδοψυχιατρικής Andre Sourander, παρά το γεγονός ότι η διαταραχή αυτή επηρεάζει ένα μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού, αποτελεί ένα πολύ σοβαρό και δαπανηρό πρόβλημα καθώς συνδέεται με μεταγενέστερα προβλήματα προστασίας των παιδιών, άλλες ψυχιατρικές διαταραχές και κοινωνικό αποκλεισμό. Οι θεραπείες είναι ιδιαίτερα κοπιαστικές και δαπανηρές ενώ η απόδειξη για την αποτελεσματικότητά τους είναι περιορισμένη. 

Σύμφωνα με τον καθηγητή, η σύγκριση των νέων αυτών δεδομένων με προηγούμενα αποτελέσματα που αφορούν άλλες ψυχιατρικές διαταραχές οι οποίες σχετίζονται με διαγνώσεις ψυχιατρικών προβλημάτων των γονέων ή την κατάχρηση ουσιών από τη μεριά τους, καταδεικνύει μία ασυνήθιστα έντονη σύνδεση στην Αντιδραστική Διαταραχή Προσκόλλησης. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι η διαταραχή αυτή σχετίζεται έντονα με την προγεννητική ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εξάρτηση από ουσίες. 

Επιπλέον, ο καθηγητής τονίζει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον προγραμματισμό των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Η κατάχρηση ουσιών των γονέων και οι διαταραχές της ψυχικής υγείας αυτών θα πρέπει να εξετάζονται διεξοδικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και θα πρέπει να αναπτυχθούν υπηρεσίες χαμηλού ορίου βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας για τη θεραπεία αυτών των διαταραχών.

Αρθρογράφος: Νίκος Μεταξάς

psychology.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ηθική νοημοσύνη: Το καλύτερο δώρο στα παιδιά μας!!

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων.
Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ' ένα παιδί.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;
Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. 

Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. 

Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης
Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.
Ενσυναίσθηση: 

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.
Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.
Συνείδηση: 

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.
Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).
Αυτοέλεγχος: 

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.
Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.
Σεβασμός: 

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.
Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.
Καλοσύνη: 

Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.
Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.
Ανεκτικότητα: 

Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.
Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.
Δικαιοσύνη: 

Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.
Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού
Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. 

Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

* Να σκέφτεστε θετικά
* Μάθετε να ζείτε τη στιγμή
* Κατεβάστε ταχύτητα
* Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια
* Γίνετε χαρούμενοι
* Βρείτε την ψυχή σας
* Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις
* Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε...
* ...και ποτέ δεν είναι αργά

Αναλυτικά τα παραπάνω εδώ

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνί
Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Της Ελένης Χαδιαράκου

🌼Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μας
το: "Αγαπάτε αλλήλους"🌼

Διαταραχές Προσκόλλησης στα παιδιά / Attachment Disorders in Children

... και μια ματιά στη μετέπειτα ζωή ως αντίκτυπό τους.

Περιγραφή
Η προσκόλληση αφορά στη σχέση (σωματική, συναισθηματική) που δημιουργείται ανάμεσα στο βρέφος και στην τροφό. Τροφός είναι το πρόσωπο που αναλαμβάνει τη φροντίδα του παιδιού και ικανοποιεί τις ανάγκες του, είτε είναι η μητέρα, είτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που είναι σε άμεση επαφή με το παιδί. Τα βρέφη έχουν έμφυτη ανάγκη προσκόλλησης/δεσμού με ένα άτομο.

Attachment Disorders in Children

Σύμφωνα με τον John Βοwlby, τον πατέρα της θεωρίας της προσκόλλησης, αυτή, προσφέρει το αίσθημα προστασίας και ασφάλειας, που για ένα βρέφος κάτι τέτοιο θεωρείται αναγκαίο. Καθώς επίσης προάγει την κοινωνικοποίηση με τη μητέρα αφενός και αφετέρου με τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο.

Ένα βρέφος με ασφαλή δεσμό απολαμβάνει τη φροντίδα της μητέρας του η οποία ανταποκρίνεται πρόσχαρη στις ανάγκες του, βιολογικές και συναισθηματικές. 

Τα βρέφη με ασφαλή δεσμό τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους δεν είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τα άτομα του στενού περιβάλλοντος, οπότε δεν παρουσιάζουν κάποια δυσαρέσκεια όταν εναλλάσσονται τα πρόσωπα που είναι γύρω τους. Έπειτα, στον δεύτερο περίπου μήνα ξεκινούν να βρίσκονται σε θέση να αντιληφθούν τους οικείους τους και να δυσανασχετούν όταν αντικρίζουν μη οικεία πρόσωπα. 

Καθώς αναπτύσσονται λίγο ακόμα και φτάνοντας στον έκτο μήνα, έχει κορυφωθεί η ποιότητα δεσμού και είναι σε θέση να αντιληφθεί τον αποχωρισμό της μητέρας. Μία κατάσταση που εγκυμονεί άγχος για το παιδί. Το βρέφος με ασφαλή δεσμό σε μια τέτοια περίπτωση θα εκδηλώσει τη δυσαρέσκεια και την αγωνία του. Όταν όμως ο γονέας του επιστρέψει, θα νιώσει και πάλι ανακούφιση και ασφάλεια.

Συνοψίζοντας, τα βρέφη που μεγαλώνουν σε περιβάλλον όπου τα σημαντικά πρόσωπα δείχνουν ευαισθησία, κατανοούν αποτελεσματικά τις ανάγκες τους και αντιδρούν γρήγορα και με θετικά συναισθήματα σε αυτές, αναπτύσσουν συνήθως ασφαλή δεσμό. 

Τα συγκεκριμένα αυτά παιδιά εξερευνούν το περιβάλλον τους παρουσία της μητέρας ή των σημαντικών άλλων. Αντιλαμβάνονται την απουσία της μητέρας τους και δυσανασχετούν όταν αυτή είναι μακριά. Με την επιστροφή της όμως επιζητούν να είναι κοντά της.

Περίπου το 55% των βρεφών αναπτύσσει ασφαλή δεσμό. (Wenar & Kerig, 2000).

Σε μία περίπτωση όμως ανασφαλούς δεσμού η κατάσταση δεν είναι ίδια. 

Οι τύποι ανασφαλούς προσκόλλησης είναι οι εξής:

• O τύπος αποφυγής
• Ο τύπος αντίστασης
• Ο αποδιοργανωμένος/αποπροσανατολισμένος τύπος

Tα βρέφη που αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό τύπου αποφυγής, σε γενικότερο βαθμό δεν εκδηλώνουν ενδιαφέρον προς το πρόσωπο της μητέρας τους. Όταν αυτή θα απουσιάσει, το παιδί δεν ανησυχεί. Έπειτα, με την επιστροφή της, δεν παρατηρείται από μεριάς του βρέφους κάποια ανακούφιση. 

Επιπρόσθετα, αυτά τα παιδιά έχουν μικρότερη τάση προς εξερεύνηση του περιβάλλοντος, σε σύγκριση με τα βρέφη με ασφαλή δεσμό. Περίπου το 20% των βρεφών αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό τύπου αποφυγής (Wenar & Kerig 2000).

Tα βρέφη τα οποία αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό τύπου αντίστασης, τείνουν να ασχολούνται συνεχώς με τη μητέρα τους και ενδιαφέρονται υπερβολικά για αυτήν. Η απουσία της θα προκαλέσει σύγχυση, έντονο άγχος και δυσφορία. Όμως όταν η μητέρα επανέρχεται, τα βρέφη εκφράζουν θυμό και δε θέλουν να έρχονται σε επαφή μαζί της. Μιας και τα παιδιά αυτά ασχολούνται διαρκώς με τη μητέρα τους δεν περισσεύει ενδιαφέρον προς εξερεύνηση του περιβάλλοντος. Περίπου το 10% των βρεφών αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό τύπου αντίστασης. (Wenar & Kerig 2000).

Τέλος, τα βρέφη που αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό αποδιοργανωμένου/αποπροσανατολισμένου τύπου, δεν έχουν τόση συνέπεια στις αντιδράσεις τους. Υπάρχουν φορές που επιδιώκουν την επαφή με τη μητέρα και άλλες που την αποφεύγουν. Με αυτόν τον τρόπο επιδεικνύεται η συναισθηματική τους σύγχυση καθώς και η ανασφάλεια που νιώθουν προς το πρόσωπο της μητέρας τους. 

Περίπου το 15% των βρεφών αναπτύσσουν ανασφαλή δεσμό αποδιοργανωμένου/αποπροσανατολισμένου τύπου (Wenar & Kerig 2000).

Διαφοροδιάγνωση
Η διαταραχή δεσμού ΔΕΝ είναι:
Νοητική υστέρηση
Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή

Διάγνωση
H διάγνωση των διαταραχών δεσμού επιτυγχάνεται μέσω αξιολόγησης των κοινωνικών δεξιοτήτων και διαπροσωπικών σχέσεων του παιδιού.

Κλινική εικόνα
Τα παιδιά με ανασφαλή δεσμό ως «απάντηση» στην έλλειψη ικανοποίησης των αναγκών τους όπως ενδεικτικά: στοργή, ανακούφιση, ασφάλεια, συντροφιά και στην κατ’ εξακολούθηση εναλλαγή των τροφών τους, παρουσιάζουν αμφιθυμικές και αντιδραστικές συμπεριφορές. Επιπλέον παρατηρείται οικειότητα και άρση αναστολών με ξένους ανθρώπους, με κίνδυνο να πέσουν θύματα εξαπάτησης.

Πιθανά αίτια
Ιδρυματοποίηση
Φυσική ή συναισθηματική κακοποίηση
Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό και μορφωτικό επίπεδο
Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη
Αλκοολισμός γονέων-κηδεμόνων

Θεραπεία
Η θεραπεία έγκειται κυρίως σε θέματα πρόληψης. Επισκέψεις κατ’ οίκον , εκπαίδευση για θέματα μητρότητας, συμπεριφορικές παρεμβάσεις, Καλλιέργεια γονεϊκών δεξιοτήτων και επικοινωνίας. Επεξεργασία πάνω σε πιθανά τραύματα των γονέων μέσω της ψυχοθεραπείας. Τέλος, γνωσιακή αναδόμηση πεποιθήσεων γονέων και κηδεμόνων που επηρεάζουν την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους.

Ως ενήλικες
Οι επιπτώσεις στη μετέπειτα ζωή κάνουν την εμφάνισή τους κυρίως στον κοινωνικό τομέα.
....................................
η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Νίκος Αντύπας: Δι’ ευχών των αγίων ημών

Πετούν γεράκια απ’ τις φωλιές
την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα
σαν τις παλιές αμαρτωλές
που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα

Κάτω απ’ την άρρωστη βροχή
στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία
το μαύρο λάδι απ’ τη ψυχή
δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ’ ευλογία

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

 

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή

Κοιτάω τον ήλιο απ’ το βουνό
κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν την πέτρα
που εγώ να τρέξω ξεκινώ
μεσ’ στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα

Με χαραγμένα τ’ αρχικά
όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη
και μ’ ένα δέμα ελληνικά
θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή

Μουσική: Νίκος Αντύπας
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου 

#HarisAlexiou #DiEfchon

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι