Τσιμπήματα από υμενόπτερα

Στην Ελλάδα συναντά κανείς τη μέλισσα που παράγει το μέλι και το κερί, την κοινή σφήκα με κιτρινόμαυρες ραβδώσεις που κάνει φωλιές είτε στο χώμα, ή κάτω από πέτρες ή στις γωνίες των σπιτιών και τη μεγάλη σφήκα (vespa orientalis) που είναι καφέ χρώματος και ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή λέγεται και σκούργος ή σερσένι ή σερσέκι.

Τα έντομα αυτά δεν είναι επιθετικά και επιτίθενται μόνο όταν κινδυνεύσουν τα ίδια ή οι φωλιές τους. Με τα δήγματα ή τα κεντρίσματά τους αδειάζουν το δηλητήριό τους ή αφήνουν όλο το κεντρί τους (μέλισσες) μέσα στο δέρμα και προκαλούν αντιδράσεις του οργανισμού που μπορεί να είναι ακόμη και απειλητικές για τη ζωή.

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά ποιες είναι οι αντιδράσεις του ανθρώπινου οργανισμού μετά από δήγμα υμενοπτέρου.

Το τσίμπημα ενός υμενόπτερου φυσιολογικά προκαλεί στο δέρμα μία μικρή τοπική αντίδραση που οφείλεται στην τοξική δράση του δηλητηρίου. Η φυσιολογική αυτή αντίδραση εξαρτάται από το σημείο του νυγμού, δηλαδή αν ένα άτομο τσιμπηθεί σε κάποιο σημείο όπως το χέρι ή το πόδι θα παρουσιάσει τοπικό ερεθισμό με εξάνθημα και μικρό πρήξιμο (συνήθως διαμέτρου 5-6 cm) πόνο ή και φαγούρα. Αν τσιμπηθεί στο βλέφαρο η αντίδραση θα είναι πιο ενοχλητική εξ αιτίας του διαφορετικού είδους του ιστού και της λεπτότητας του οργάνου.

Αν δηλαδή το άτομο τσιμπηθεί σε μαλακούς ιστούς όπως χείλη, γλώσσα, βλέφαρα κλπ τότε η αντίδραση θα είναι σαφώς εντονότερη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το άτομο είναι αλλεργικό στο δηλητήριο του εντόμου. Η βλάβη παρέρχεται πλήρως σε 2-3 μέρες χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα.

Όταν το άτομο είναι αλλεργικό στο δηλητήριο του εντόμου, τότε μπορούν να εμφανιστούν διαφορετικής βαρύτητας αντιδράσεις που κυμαίνονται από την μεγάλη τοπική αντίδραση μέχρι τη βαριά συστηματική αναφυλαξία (αλλεργικό shock).

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ είναι δερματική αντίδραση σαφώς μεγαλύτερης εκτάσεως από την απλή τοπική που οφείλεται απλά στη δράση του δηλητηρίου και η αντίδραση εξαρτάται από το σημείο του σώματος που θα γίνει το τσίμπημα. Αν π.χ τσιμπηθεί η παλάμη του χεριού θα εμφανισθεί οίδημα και ερυθρότητα μέχρι τον αγκώνα ή και όλο το χέρι και μπορεί να συνυπάρχει λεμφαγγειϊτιδα και διόγκωση των συστοίχων λεμφαδένων. Βακτηριακή μόλυνση δεν συμβαίνει συνήθως λόγω πιθανόν της βακτηριοστατικής δράσης του δηλητηρίου. Δίνει όμως το πρώτο μήνυμα ότι το άτομο πρέπει να επισκεφθεί αλλεργιολόγο για να λάβει οδηγίες για μελλοντικό τσίμπημα, που μπορεί να είναι περισσότερο απειλητικό..

ΗΠΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ Στην περίπτωση αυτή, μετά το τσίμπημα σε κάποιο σημείο του σώματος, μπορεί να εμφανισθεί δερματικό εξάνθημα κνιδωτικό (σαν να έχει τριφτεί το δέρμα με τσουκνίδα), που μπορεί να επεκτείνεται πέραν από τη θέση του τσιμπήματος, ακόμη και σε ολόκληρο το σώμα, παραμένει όμως πάντοτε στο δέρμα και δεν επηρεάζει άλλους ιστούς(βλεννογόνους). Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν συνήθως άλλα συμπτώματα εκτός από τον έντονο κνησμό. Αυτή η αντίδραση είναι σοβαρότερη από την τοπική αλλά αν περιορισθούν τα συμπτώματα ΜΟΝΟΝ στο δέρμα, δεν εγκυμονεί κινδύνους για την ζωή του ανθρώπου.

***ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ, είναι η σοβαρότερη αντίδραση και συνήθως εμφανίζεται λίγα λεπτά (2-30)`μετά από το τσίμπημα. Εμφανίζεται κνησμός σε παλάμες και πέλματα, αρχικά διάχυτη ερυθρότητα (κοκκίνισμα) σε όλο το σώμα, μετά κνιδωτικό εξάνθημα όπως περιγράφηκε προηγουμένως, ή οίδημα ακόμη και σε απομακρυσμένα σημεία από το τσίμπημα, καταρροή, ρινική συμφόρηση, ξηρός βήχας, συμπτώματα ασθματικής κρίσης, βράχνιασμα, ‘‘θάμπωμα’’ στα μάτια, ζάλη. Μπορεί ακόμη και απώλεια των αισθήσεων. Η αρτηριακή πίεση πέφτει (μερικές φορές δεν μπορεί να μετρηθεί), ο σφυγμός γίνεται αδύναμος και συχνός.

Μπορεί ακόμη να εμφανισθούν και άλλα συμπτώματα ανάλογα με την βαρύτητα της αντίδρασης και από άλλα όργανα η οργανικά συστήματα όπως από το γαστρεντερικό που συνίστανται σε διάρροια, κοιλιακό άλγος, ναυτία, εμετό και από το νευρικό σύστημα συμπτώματα με τη μορφή σύγχυσης, λιποθυμίας, σπασμών ή και κώματος και αποτελούν συνήθως επακόλουθα καρδιαγγειακής καταπληξίας.

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να εμφανισθούν όλα ή συνδυασμός αυτών με διαφορετική ένταση κάθε φορά.

Πολύ σπάνια μπορεί να εμφανισθεί κεραυνοβόλος συστηματική αναφυλαξία με αποτέλεσμα την μοιραία κατάληξη. Συνήθως υπάρχει χρόνος εξαιρετικά περιορισμένος και μόνο αν ο πάσχων και το περιβάλλον είναι ενήμεροι για το τι πρέπει να πράξει και εφοδιασμένο με τα κατάλληλα φάρμακα, μπορεί να αντιμετωπίσει άμεσα την κατάστασή του μέχρις ότου βρεθεί υπό ιατρική φροντίδα.

Εδώ θα κάνουμε μία παρένθεση στις αλλεργικές αντιδράσεις για να αναφέρουμε στην περίπτωση«δηλητηρίασης» του οργανισμού σε περίπτωση μεγάλου αριθμού τσιμπημάτων.

Πιο συγκεκριμένα όταν τα τσιμπήματα είναι περισσότερα από 50 για παιδί και περισσότερα από 80 για ενήλικο , η τοξική αντίδραση είναι αναμενόμενη παρά το γεγονός ότι η θανατηφόρος δόση ενίεται σε περίπτωση εκατοντάδων ή χιλιάδων νυγμών.

Σε περίπτωση μοιραίου μετά από πολλαπλά τσιμπήματα, αυτό επέρχεται μετά πάροδο αρκετών ημερών και αποδίδεται σε νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές της πήξης του αίματος ή νέκρωσης του εγκεφάλου που φαίνεται ότι προκαλούν άμεσα τα πεπτίδια μελιτίνη, απαμίνη και οι κινίνες που διεισδύουν στο Εγκεφαλονωτιαίο Υγρό.

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΔΗΓΜΑΤΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ. 

Πριν ασχοληθούμε με την αντιμετώπιση των αντιδράσεων από δήγμα εντόμου ας επιχειρήσουμε πρώτα να απαντήσουμε σε μερικές ερωτήσεις.


1η ερώτηση: Αλλεργικό άτομο με άλλης μορφής αλλεργία πχ άσθμα πρέπει να έχει μαζί του αδρεναλίνη;

Απάντηση: αν δεν υπάρχουν ενδείξεις ευαισθητοποίησης στο δηλητήριο των υμενοπτέρων τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχει μαζί του το τσαντάκι με τα φάρμακα.

2η ερώτηση: Αν το άτομο είναι αλλεργικό στην μέλισσα θα είναι και στην σφήκα ;
Απάντηση: Δεν είναι το σύνηθες. Πρακτικά οι διασταυρούμενες αντιδράσεις στην μέλισσα και τις σφήκες είναι ανύπαρκτες. Αντίθετα συχνά υπάρχουν διασταυρούμενες αντιδράσεις στο δηλητήριο των διαφόρων σφηκών. Θεωρητικά επειδή υπάρχει μία ουσία κοινή στο δηλητήριο όλων των εντόμων, η υαλουρονιδάση, μπορεί να εμφανισθεί διασταυρούμενη αντίδραση, όμως πολύ σπάνια η ουσία αυτή αποτελεί τον κύριο παράγοντα της συστηματικής αναφυλαξίας.

3η ερώτηση: ‘Περνάει’ η υπερευαισθησία στα υμενόπτερα με τον καιρό;

Απάντηση: Ναι αν το άτομο δεν τσιμπηθεί για 5 χρόνια από το ίδιο έντομο (συνήθως για διάστημα > 5 χρόνια). Στην περίπτωση αυτή υπάρχει πιθανότητα, υπολογίζεται σε 40%, να απαλλαγεί το άτομο από την αλλεργική αυτή προδιάθεση. 
Το πρόβλημα όμως είναι αρκετά σοβαρό για να αφήνεται στην τύχη του και στη φυσική επιλογή. Άρα καταλήγει κανείς στη λύση της προσπάθειας απευαισθητοποίησης. 

Πρέπει επίσης να τονισθεί ότι για 2-3 εβδομάδες μετά την εκδήλωση αλλεργικής αντίδρασης οι δερματικές εξετάσεις μπορεί να είναι αρνητικές. Αυτό σημαίνει ότι η προσωρινά ανενεργός αυτή περίοδος δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί απαλλαγή από το πρόβλημα.

4η ερώτηση: Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν συστηματική αναφυλαξία στο δηλητήριο των υμενοπτέρων;

Απάντηση: Ο κανόνας είναι ότι αυτοί που εκτίθενται περισσότερο στα δήγματα έχουν αυξημένη πιθανότητα να αναπτύξουν αλλεργία στο δηλητήριο (μελισσοκόμοι – γεωργοί-κτηνοτρόφοι και όσοι γενικά είναι εκτεθειμένοι στη φύση.

Για την ευαισθητοποίηση απαιτούνται προηγούμενα τσιμπήματα λιγότερα για τη σφήκα και περισσότερα για τη μέλισσα.

5η ερώτηση: Υπάρχει εποχική κατανομή στην εμφάνιση κρουσμάτων δηγμάτων υμενοπτέρων;

Απάντηση: Ναι, οι μέλισσες τσιμπούν συνήθως τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ οι σφήκες προς το τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο.

6η ερώτηση: Υπάρχουν πληθυσμιακές ομάδες που οι θάνατοι από αναφυλαξία είναι συχνότεροι;

Απάντηση: Ναι σε ηλικιωμένα άτομα και σε παιδιά μικρότερα των 10 χρονών.

Πως πρέπει λοιπόν να αντιδράσουμε σε ένα δήγμα υμενοπτέρου;

Α. ΓΕΝΙΚΑ

1. ψυχραιμία
2.Αφαίρεση του κεντριού γρήγορα γιατί όσο παραμένει απελευθερώνεται δηλητήριο που επιτείνει την αντίδραση (μέλισσα).
3. Τοπικά επιθέματα πάγου.
4.Αντισταμινικά για τον κνησμό.
5.Τοπικά αντιϊσταμινικά.
Συνήθως αυτά αρκούν όταν είναι η πρώτη φορά που ένα υμενόπτερο μας τσιμπάει και γενικά όταν η αντίδραση είναι μικρή τοπική.

Β. Όταν κάποιος εμφανίζει μεγάλη τοπική ή ήπια συστηματική αναφυλαξία.
1.Όλα τα παραπάνω και επιπλέον τοπικά και από το στόμα κορτικοειδή (κορτιζόνη).
2.Σίγουρα πρέπει να επισκεφθεί ειδικό γιατρό(αλλεργιολόγο). Εκείνος θα κρίνει αν πρέπει να προχωρήσει σε έλεγχο (ο οποίος περιλαμβάνει δερματικές δοκιμασίες η και εξετάσεις αίματος) και να του δώσει κατάλληλες οδηγίες.
Στις περιπτώσεις αυτές δεν συνιστάται η έναρξη ειδικής θεραπείας απευαισθητοποίησης.

Γ. Τι πρέπει να κάνει κάποιος που εμφάνισε σοβαρή συστηματική αντίδραση.
1. Θα πρέπει να έχει προηγηθεί ενημέρωση ώστε ο ασθενής να έχει μαζί του ένα τσαντάκι με συσκευή αδρεναλίνης με την οποία είναι δυνατόν να χορηγηθεί αδρεναλίνη άμεσα ακόμη πάνω από τα ρούχα, αντισταμινικά και ένεση ή σταγόνες ή χάπι κορτιζόνης.

Υπάρχουν γενικές οδηγίες αποφυγής;
Ναι και είναι:

• Αποφυγή πανικού και ξαφνικών περιστροφικών κινήσεων σε παρουσία εντόμου. Τα έντομα γίνονται επιθετικά όταν αισθάνονται ότι απειλούνται. Π.χ. είστε στο αυτοκίνητο και αντιλαμβάνεστε την παρουσία εντόμου. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΕΤΕ ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ. Ανοίξτε τα παράθυρα, φροντίστε αμέσως να παρκάρετε προσωρινά όπου μπορέσετε, κατεβείτε από το αυτοκίνητο, ανοίξτε όλες τις πόρτες και είναι βέβαιο ότι το έντομο θα αποδράσει χωρίς να επιτεθεί.

• Οι οδηγοί μοτοσυκλέτας θα πρέπει να έχουν πάντοτε κατεβασμένη τη ζελατίνη προστασίας του κράνους και να μην οδηγούν ποτέ γυμνοί πάνω από τη μέση ή με κοντό παντελονάκι.
• Τα υμενόπτερα είναι πιο επιθετικά αργά τις απογευματινές ώρες και σε θερμό και υγρό περιβάλλον και όταν απειλούνται. Επίσης κατά την διαδικασία του τσιμπήματος εκκρίνουν φερορμόνες που παρακινούν και άλλα έντομα να επιτεθούν.
• Μείνετε μακριά από μέρη που συναθροίζονται τα έντομα π.χ ανοιχτούς κάδους απορριμάτων, σάπια φρούτα, ανθισμένα λουλούδια και πατητήρια σταφυλιών κ.α.
• Αποφύγετε να φοράτε αρώματα, λακ, αντιηλιακά με έντονες οσμές διότι προσελκύουν έντομα.
• Τα εντομοαπωθητικά (spray ή gel) δεν είναι αποτελεσματικά.
• Μην φοράτε χαλαρά ενδύματα με έντονα χρώματα και σχέδια, προτιμήστε χρώμα λευκό- πράσινο (χακί) και ανοιχτό καφέ.
• Αποφύγετε τις κηπουρικές εργασίες και κάνετε τις μόνο αν φοράτε καπέλο γάντια, μακριά ρούχα.
• Μην αφήνετε υπολείμματα τροφών στην ύπαιθρο.
• Τοποθετήστε ειδικές σίτες στα παράθυρα.
• Φοράτε πάντα κλειστά υποδήματα ιδίως έξω από το σπίτι.
• Μην ξεχνάτε κράνος και γάντια όταν οδηγείτε μοτοσυκλέτα.
• Προσέχετε όταν ψαρεύετε στην ακτή γιατί μαζεύονται έντομα (ιδίως σφήκες)
• Σε περίπτωση επίθεσης εντόμων καλύψετε το κεφάλι και τα χέρια με υφάσματα και απομακρυνθείτε σε ασφαλές σημείο με ηρεμία
• Έχετε κινητό όταν εργάζεστε στην εξοχή ή εκδράμετε.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

1. Συνεκτίμηση άλλων παραγόντων όπως ασθένειες και λήψη φαρμάκων γιατί μπορεί να χρειάζεται μείωση της δόσης ή αντίθετα κάποια φάρμακα ελαττώνουν την δράση της αδρεναλίνης.
2. ξαπλώνουμε τον άρρωστο έχοντας το σημείο του δήγματος πιο χαμηλά από την καρδιά
3. κάνουμε ένεση αδρεναλίνης η οποία μπορεί να επαναληφθεί μετά από 20’.
4. χορηγούμε αντισταμινικά
5. αν έχει δύσπνοια κάνουμε εισπνοή με βρογχοδιασταλτικά
6. χορηγούμε σταγόνες ή χάπι κορτιζόνης ή καλύτερα ένεση
7. μεταφέρεται ο ασθενής σε νοσοκομείο για 24ωρη παρακολούθηση ακόμη και αν έχει βελτιωθεί η κλινική εικόνα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος υποτροπής
8. αφαίρεση κεντριού.
   

Όπως αναφέρεται και παραπάνω σε περίπτωση που ο ασθενής εμφανίσει σοβαρή συστηματική αναφυλακτική αντίδραση είναι σε πολύ αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσει σοβαρότερο επεισόδιο κάποια επόμενη φορά και για αυτό είναι απαραίτητη η άμεση αλλεργιολογική εκτίμηση.
Ο αλλεργιολόγος θα προσδιορίσει το υπεύθυνο έντομο (μέλισσα ή σφήκα και το είδος). Αυτό γίνεται από το ιστορικό αφ’ ενός και από τις δερματικές εξετάσεις ή τα Rast αφ’ ετέρου.

Σε κάθε περίπτωση απαιτείται παρακλινικός έλεγχος ακόμη και αν ο ασθενής είναι μελισσοκόμος και αναγνωρίζει τα έντομα ή υπάρχει στο σημείο του νυγμού κεντρί και άρα πρόκειται για μέλισσα ή ακόμη και αν υπάρχει το «πειστήριο του εγκλήματος» δηλαδή το νεκρό έντομο και οπωσδήποτε όταν δεν συμβαίνει τίποτε από τα ανωτέρω και ο ασθενής είναι πανικόβλητος και δεν μπορεί να δώσει καμιά πληροφορία.

Ο παρακλινικός έλεγχος μας δίνει την βεβαιότητα για το είδος του εντόμου ώστε να γνωρίζουμε από τι έντομο θα πρέπει να απευαισθητοποιηθεί ο ασθενής.

Επίσης ανοσοθεραπεία δηλαδή η απευαισθητοποίηση αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τα άτομα με τεκμηριωμένες σοβαρές αναφυλακτικές αντιδράσεις.

Παρέχει προστασία που φθάνει σχεδόν σε επίπεδα ίασης. Η τεχνική της βασίζεται στην προοδευτικά αυξανόμενη χορήγηση δηλητηρίου μέχρι η χορηγούμενη δόση να αντιστοιχεί σχεδόν στο δηλητήριο αυτό δύο εντόμων.

Είναι αποτελεσματικής διάρκειας τουλάχιστον 5 χρόνια, αλλά πρέπει να γίνεται με όλους τους αυστηρούς κανόνες γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίου συστηματικής αναφυλαξίας.

Σε παιδιά < 5 ετών δεν συνιστάται η έναρξη ανοσοθεραπείας με γνώμονα ότι ο κίνδυνος από νέο τσίμπημα είναι μικρότερος ενώ οι πολλές ενέσεις πιθανόν να έχουν ψυχολογική επίπτωση στο παιδί.

Στην Ελλάδα συναντά κανείς τη μέλισσα που παράγει το μέλι και το κερί, την κοινή σφήκα με κιτρινόμαυρες ραβδώσεις που κάνει φωλιές είτε στο χώμα, ή κάτω από πέτρες ή στις γωνίες των σπιτιών και τη μεγάλη σφήκα (vespa orientalis) που είναι καφέ χρώματος και ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή λέγεται και σκούργος ή σερσένι ή σερσέκι.

paidiatriki.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είναι ώρα να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας

................

Ναι, κλειστήκατε μέσα και μάλιστα με συνθήκες τις οποίες πληρώσατε ακριβά, όπως είπατε.

Φίλοι μου, δεχόμαστε πιέσεις από πολλές πλευρές και κυρίως αυτές είναι οικονομικές. Μας δίνεται λοιπόν η ευκαιρία να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής. 

Αλλαγή τρόπου ζωής δεν είναι αυτά τα –επιτρέψτε μου- ‘χαζά’ , εναλλακτικού τύπου. 

Το γάλα που παίρνω στο παιδί είναι βιολογικό. Έχω κόψει τα πατατάκια με αλάτι και τους δίνω με ρίγανη. 

Το μέλι το παίρνω από έναν παραγωγό από τον Πάρνωνα, που το φέρνει στην Αθήνα και το πουλάει σε σπίτια. 

Το κρέας μου το φέρνει η μητέρα μου από το Διδυμότειχο, καθώς και τα αυγά.

Κατά πάσα πιθανότητα το γάλα ΔΕΝ είναι βιολογικό, τα πατατάκια έχουν και αλάτι και ρίγανη, το μέλι δεν είναι του Πάρνωνα, αλλά και αν είναι, πολύ πιθανό να είναι νοθευμένο και τα Μοσχάρια από το Διδυμότειχο μεγαλώνουν όπως τα μοσχάρια στη Μαλακάσα, στη Θεσσαλία, στη Θράκη ή αλλού, μέσα σε κλουβιά, με πίτες που περιέχουν ορμόνες, αντιβιοτικά κ.α.

Όταν λέω να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, εννοώ:

• να μαγειρεύουμε στο σπίτι και να υπάρχει πάντα μαγειρεμένο φαγητό για όλη την οικογένεια. Το φαγητό αυτό είναι απείρως νοστιμότερο, ποιοτικά καλύτερο και πιο φρέσκο.
• αν δεν είναι εφικτό καθημερινά, όποτε μπορούμε να καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι. Το φαγητό σε κοινό τραπέζι για όλους, δένει την οικογένεια.
• να μην σπαταλάμε χρήματα, με την ευκολία που το κάναμε προ 2-3 ετών και να περιοριζόμαστε μόνο στα απαραίτητα.
• να μην πετάμε χρήσιμα πράγματα και προπαντός τρόφιμα.
• να είμαστε περισσότερο αλληλέγγυοι και να βοηθάμε όσους το χρειάζονται, όπως μπορούμε, όσο μπορούμε και τέλος
• να γυρίζουμε όλο και περισσότερο, όλο και συχνότερα στη φύση.

Σ’ αυτό το τελευταίο θα ήθελα να σταθώ και να εξηγήσω γιατί ασχολήθηκα με την ‘‘Ταβέρνα’’ στην εκτεταμένη εισαγωγή. Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους που τους λέμε ταβερνιάρηδες, γιατί είναι μια τάξη ανθρώπων που είναι συμπαθείς και από την άλλη μεριά δεν ξεπετάχτηκαν οι ταβέρνες τυχαία σε κάθε γωνία. Επέβαλε την παρουσία τους ο τρόπος της ζωής μας. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τα περίφημα CAFÉ’. 

Πάμε για καφέ, σου λένε και σέρνουν μαζί τους ένα δυστυχισμένο 5χρονο και ένα κοιμισμένο στο καρότσι 14μηνο, για να "διασκεδάσουν" και αυτά μαζί τους. 

Μα είναι δυνατόν να διασκεδάσουν έτσι δύο παιδιά; 

Είναι δυνατόν το 5χρονο που έχει μνήμη να μην σου θυμίσει κάποια στιγμή, ότι δεν έπαιξε παρά μόνο στο σχολείο, υπό το άγρυπνο βλέμμα του επιτηρητή δασκάλου;

Αγαπητοί φίλοι γονείς. Νέοι γονείς, θα έλεγα. 

Ο γάμος δεν είναι απλό πράγμα και δεν κλείνει η αυλαία με τα πυροτεχνήματα στην εκκλησία. Αντίθετα, τότε ανοίγει! Πολύ περισσότερο δεν είναι απλό πράγμα η μητρότητα και πατρότητα.  

Χρειάζονται θυσίες για να σταθεί όρθιο ένα σπίτι και να στηθεί στέρεα μια οικογένεια. Από εκείνη την εκπληκτική στιγμή του γάμου και μετά, πρέπει να κάνουμε δύο πράγματα για μας και οκτώ για τα παιδιά μας.

    Όλα αυτά τα γράφω γιατί είμαι έμπειρος πατέρας που μεγάλωσα με τη γυναίκα μου και κυρίως μ’ αυτή, δύο παιδιά και συχνά κάθομαι και μετρώ τα λάθη μας, ενώ αυτή την πείρα μου την έχω στήσει επάνω σε ένα θεωρητικό υπόβαθρο που είναι η επιστήμη που σπούδασα. 

Αν αισθάνομαι και συμπεριφέρομαι ως ‘‘Δικηγόρος της οικογένειας και κυρίως των παιδιών’’, συγχωρέστε με, μιας και δεν με έχετε διορίσει για αυτό το ρόλο.

Η Ελλάδα διαθέτει πολύ Ήλιο, λαμπερό ουρανό και κυρίως εξοχές. 

    Μπορεί αυτές να μην είναι οργανωμένες όπως στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική, όμως οι καιρικές συνθήκες μας επιτρέπουν να τις επισκεπτόμαστε πολλούς μήνες κατά τη διάρκεια του έτους, με ιδανικές θερμοκρασίες. Όπως μπορούμε να επισκεπτόμαστε Αρχαιολογικούς χώρους που βρίσκονται σε εξοχικό περιβάλλον και να ζευγαρώνουμε την ψυχαγωγία με την μόρφωση.
    Μπορούμε λοιπόν, ακόμη και αν ζούμε στην Αθήνα, όπου οι αποστάσεις είναι σχετικά μεγάλες να φτάσουμε στην εξοχή σε 30΄- 40΄της ώρας. Είναι οι παραλίες μας για τους νότιους και εξοχές της Β. Αττικής για τους βόρειους, χωρίς να απαγορεύεται στον κάθε ένα να κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση επιθυμεί.

Δεν χρειάζεται ειδική προετοιμασία για ένα “ΠΙΚ-ΝΙΚ” στην εξοχή το μεσημέρι της Κυριακής. 

Με πρόχειρα φαγητά (τυρί – ντομάτα – ελιές – κεφτεδάκια – βραστή πατάτα, ζαμπόν, φρούτα) και ότι άλλο πρόχειρο υπάρχει στο σπίτι, κυρίως όμως χρειάζεται πολύ διάθεση. 

Μία, δύο ψάθες θαλάσσης, 1-2 καρεκλάκια, μία μπάλα και ότι άλλο κατεβάσει ο νους σας και φύγατε. 

    Θα παίξετε, θα χαρείτε όλοι τη φύση, θα μάθουν τα παιδιά ότι η ελιά είναι δέντρο και όχι ένα ωοειδές πράγμα μέσα στο βάζο, ότι οι κότες έχουν πούπουλα και περπατάνε και δεν είναι… ‘‘γυμνές’’ σε ένα ψυγείο, τα πουλιά δεν είναι εκείνα τα “τέρατα” με τη γαμψή μύτη που βγάζουν κάτι ξηρούς, ανατριχιαστικούς ήχους και τα βλέπουμε στα “DVD για παιδιά” και τέλος θα έρθουν σε επαφή με την εξοχή και θα πλουτίσουν τις εμπειρίες τους. 

Θα τρέξετε πίσω από μία μπάλα, θα φτιάξετε μία αυτοσχέδια κούνια σε ένα δέντρο, θα τρέξετε με το ποδήλατο, θα παίξουν τα παιδιά με τα βότσαλα στη θάλασσα, θα ψάξουν στα βράχια για καβουράκια, θα φωνάξουν χωρίς να ενοχλήσουν κανέναν, θα γελάσετε και θα γελάσουν, θα, θα, θα… και τέλος θα γεμίσετε τα πνευμόνια σας με καθαρό αέρα, βουνίσιο ή θαλασσινό.
    Ένα πρόχειρο τραπέζι στο γρασίδι θα φιλοξενήσει ό,τι έχετε κουβαλήσει μαζί σας, θα φάτε μία ποικιλία από τρόφιμα που επιλέξατε και το απόγευμα νωρίς θα επιστρέψετε. Τα παιδιά θα διηγούνται ιστορίες, θα ‘‘ξεραθούν’’, όπως συνηθίζετε να λέτε, το βράδυ νωρίς και θα ζήσουν μία εβδομάδα με την ανάμνηση της εξοχής, το παιχνίδι και την παρέα με τους γονείς και την χαρά να ξαναζήσουν το επόμενο Σάββατο ή την Κυριακή τις ίδιες εμπειρίες.

Κάπως έτσι φίλοι μου, νέοι γονείς, θα πρέπει να διαμορφώσετε τη ζωή σας. Να είσαστε βέβαιοι, ότι τα παιδιά σας μετά από 20 χρόνια θα θυμούνται διάφορα απρόοπτα από την εξοχή (παιχνίδι, φαγητό, επαφή με την φύση) και θα τα διηγούνται. Κανένα δεν θα θυμάται την Κυριακή όπως την έχετε διαμορφώσει σήμερα, ούτε τον κινηματογράφο, ούτε τη βόλτα στα μαγαζιά, ούτε το ζαχαροπλαστείο.

Αν αποφασίσετε να ζήσετε πιο κοντά στη φύση, πιάστε την ευκαιρία να κουβεντιάσετε μαζί τους και να τους διδάξετε ότι η θέση του ανθρώπου είναι κοντά- μέσα στη φύση και όχι στον τεχνητό περίγυρο που όλοι μας διαμορφώσαμε.

Θα πάτε και στην ταβέρνα αλλά σε μια επέτειο και όχι κάθε Κυριακή. 

Και έτσι, όταν μεγαλώσουν τα παιδιά σας, θα κάνουν αναφορές στα ωραία φαγητά της μάνας τους και τις ατέλειωτες ιστορίες του πατέρα τους και όχι στα τηγανιτά κολοκυθάκια της κυρίας Σοφίας, στις «Μπλε Φράουλες».

ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βοηθάμε τα παιδιά μας, αλλά δεν το παρακάνουμε / Help your kids, but not too much

Μια νέα μελέτη στο Στάνφορντ διαπιστώνει ότι η υπερβολική ανάγκη για κατεύθυνση και έλεγχο στα παιδιά μπορεί να είναι αντιπαραγωγική.

Help your kids, but not too much

Τα παιδιά που λαμβάνουν πάρα πολλές συμβουλές παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσκολία στη ρύθμιση της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων τους σε μεγαλύτερη ηλικία.

Οι ερευνητές προτείνουν μια ισορροπία μεταξύ του υπερβολικού ελέγχου από τους γονείς και την παροχή της ελευθερίας στα παιδιά να καταλάβουν τα πράγματα μόνα τους.

Σε ένα άρθρο για τα προβλήματα που ανακύπτουν από τον υπερβολικό έλεγχο των γονιών στη σχολική ζωή των παιδιών τους, μια δασκάλα θυμάται ένα περιστατικό όπου είχε έρθει σε σύγκρουση με ένα ζευγάρι γονέων όταν έκανε το ασυγχώρητο λάθος να βάλει 9 αντί για 10 στο παιδί τους.

    Το άρθρο επισημαίνει δύο σημαντικά ερωτήματα όσον αφορά την εκπαίδευση:

Πόσο πρέπει να εμπλέκονται οι γονείς στην εκπαίδευση των παιδιών τους;
Ποιο είναι το συναισθηματικό αντίκτυπο της υπερβολικής παρέμβασης στο παιδί;
    Μία νέα έρευνα προσπαθεί να απαντήσει τα δύο αυτά ερωτήματα. 

Η έρευνα αποκαλύπτει πως ενώ είναι σημαντικό οι γονείς να καθοδηγούν τα παιδιά τους, η υπερβολική καθοδήγηση και επιρροή μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.

    Για αυτήν τη μελέτη, οι ερευνητές παρακολούθησαν βίντεο συμπεριφοράς των γονέων γύρω από τα παιδιά τους στα νηπιαγωγεία. Συνολικά 102 παιδιά, ηλικίας 4 έως 6 ετών, μεταφέρθηκαν στο εργαστήριο του Στάνφορντ από τους κύριους γονείς και κηδεμόνες τους. Τα παιδιά ανέλαβαν να καθαρίσουν τα παιχνιδάκια τους, να μάθουν νέα παιχνίδια και να συζητήσουν προβλήματα. 

Οι ερευνητές χρονομέτρησαν τη διάρκεια των αλληλεπιδράσεών τους με τους γονείς, καθώς και το πόση καθοδήγηση τους έδιναν οι γονείς όταν τα παιδιά προσπαθούσαν να λύσουν ένα νέο γρίφο.

Τα αποτελέσματα ήταν σαφή.
    Τα παιδιά που είχαν από τους γονείς τους συχνότερες παρεμβάσεις για οδηγίες, διορθώσεις ή προτάσεις ή να κάνουν ερωτήσεις – παρά το γεγονός ότι τα παιδιά έκαναν σωστά την εργασία – εμφάνισαν μεγαλύτερη δυσκολία στη ρύθμιση της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων τους σε άλλες στιγμές.
    Αυτά τα παιδιά τα πήγαιναν επίσης χειρότερα σε εργασίες που μετρήθηκε η καθυστερημένη ικανοποίηση και άλλες δεξιότητες που σχετίζονται με τον έλεγχο των παρορμήσεων και την ικανότητα προσαρμογής σε εναλλασσόμενες εντολές που απαιτούσαν την προσοχή τους.
    Η ομάδα ερευνούσε την «υπερβολική γονική δέσμευση», δηλαδή την τάση για τους γονείς να παρεμβαίνουν πολύ συχνά και να μην επιτρέπουν στα παιδιά τους να καταλάβουν τα πράγματα από μόνα τους.
Φυσικά, η βοήθεια στα παιδιά είναι επίσης σημαντική. 

    Η ομάδα σημειώνει ότι η βοήθεια σε ένα παιδί ενώ εργάζεται σε ένα νέο γρίφο βοηθά στη γνωστική του ανάπτυξη και την ανεξαρτησία.
Είναι σημαντικό να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ του “βοηθάω” και του “αφήνω το παιδί να παιδεύεται υπερβολικά”.

Αυτή η έρευνα είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά τη διάρκεια της πανδημίας, καθώς οι γονείς και τα παιδιά   αλληλοεπιδρούν περισσότερο από ποτέ.

Δεν πρέπει λοιπόν να εργαστούμε για την υποστήριξη των παιδιών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;
Είτε πρόκειται για επιρροή ή προσοχή, φαίνεται ότι οτιδήποτε σε υπερβολή έχει συνήθως τα αντίθετα αποτελέσματα. Τα παιδιά πρέπει επίσης να μπορούν να μαθαίνουν με τους δικούς τους όρους.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πόσες ώρες ΠΡΕΠΕΙ να κοιμάται το 24ωρο ένα παιδί, ανάλογα με την ηλικία του

Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, στις νέες  οδηγίες της, έδωσε έναν πίνακα για τις ανάγκες ύπνου των παιδιών, ανάλογα με την ηλικία στη οποία βρίσκονται.

4-12 μηνών 12-16 ώρες το 24ωρο

1-2   ετών   11-14 ώρες το 24ωρο

3-5   ετών  10-13 ώρες το 24ωρο

6-12 ετών   9-12   ώρες το 24ωρο

13-18 ετών 8-10  ώρες το 24ωρο

Στις ηλικίες έως και 5 ετών ετών προσμετρώνται και τα μικρής διάρκειας “υπνάκια”, ανεξάρτητα από τις ώρες που αυτά συμβαίνουν, αρκεί να είναι στο ίδιο 24ωρο.

Η παραπάνω κορυφαία Παιδιατρική Επιστημονική Ένωση, μας λέει τι πρέπει, δεν μας λέει όμως πως, καθώς επίσης, δεν είναι πειστικά τα επιστημονικά στοιχεία που οδήγησαν στην οδηγία αυτή.

Οι συγγραφείς αυτών των οδηγιών, βέβαια, έλαβαν τα μέτρα τους, για να είναι οι οδηγίες περισσότερο εφαρμόσιμες. Έβαλαν σε κάθε ηλικία ένα εύρος ασφαλείας, θα έλεγα, ώστε να ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις οι οποίες σε σημαντικό βαθμό εξαρτώνται από τον τρόπο που ζει κάθε οικογένεια, τις κλιματολογικές συνθήκες, τις συνήθειες και τις οικονομικές δυνατότητες.

Δεν θα μπώ στον κόπο να αναλύσω όλα τα παραπάνω, καθώς και κάποια άλλλα, όπως τον αριθμό των παιδιών σε κάθε οικογένεια, τους διαθέσιμους χώρους για ύπνο, τις  διαφορές ηλικίας των παιδιών της οικογένειας, την ύπαρξη βοηθητικού προσωπικού κ.ά.

 

Θα πω όμως:

Άλλο ένα πρέπει φίλοι μου, ανάμεσα σε πολλά άλλα, για το μικρό πλασματάκι, που δεν μπορεί να μας πει  όχι.

Και αν βάλει τα κλάματα για να μας  πει με τον τρόπο το δικό του, ότι δεν θέλει να κοιμηθεί, διότι έχει κάτι πιο ενδιαφέρον να κάνει, τότε, “συνεδριάζει” η ευρύτερη οικογένεια (καταλάβατε, για να μην αναφέρω βαθμούς συγγενείας) και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι ένα στριμμένο πλάσμα που συνεχώς θέλει να γίνεται το δικό του. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί και η άποψη των συμπεθέρων που διαγωνίζονται σε παραδείγματα από τους απογόνους τους (γονείς του παιδιού) και ακούς ότι δεν μπορεί να βάλει ο νους σου.

“Ίδια η μάνα του. Ξέρεις τι τράβηξα για να φάει μπάμιες; Και όχι να το παινευθώ, αλλά τις κάνω να γλύφεσαι μια βδομάδα μετά”

“Μπα και ο πατέρας του το ίδιο ήταν. Όταν έπαιζε με τους φίλους του και τον φώναζα για να φάει το απογευματινό του φρούτο, έπεφτε κάτω και χτυπιόταν, γιατί; άκουσον-άκουσον, δεν ήθελε να αφήσει το παιχνίδι για να φάει το ροδάκινο που έκανα 45 λεπτά βάδισμα για να πάω στη λαϊκή να του το πάρω από έναν παραγωγό που πουλάει μόνο βιολογικά προϊόντα. Δεν χρησιμοποιεί ούτε λιπάσματα, ούτε φυτοφάρμακα”

Σημείωση: Αν δεν βάζει λιπάσματα και φυτοφάρμακα, θα πρέπει να αλλάξει δουλειά ο άνθρωπος, γιατί όλα του τα φρούτα θα είναι σκουληκιασμένα και θα πεινάσει η οικογένειά του! Στο θέμα των «βιολογικών προϊόντων», θα αναφερθούμε σε ειδικό  άρθρο!

Αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα μας.

Για τις ώρες ύπνου του ανθρώπου, έχουν γραφτεί αρκετά επιστημονικά άρθρα, τα οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, καταλήγουν σχεδόν όλα στο ίδιο συμπέρασμα.

Ότι δηλαδή: Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του ανάγκες από ώρες ύπνου, που διαφέρουν σημαντικά από τον ένα στον άλλο. Κάποιοι είναι ξεκούραστοι και κεφάτοι με 6ωρο ύπνο και άλλοι έχουν μια ακατανίκητη διάθεση να κοιμηθούν, ακόμη και την ώρα που οδηγούν μοτοσυκλέτα.

Διαφορές επίσης υπάρχουν και σε ότι αφορά στην ανάγκη του μεσημεριανού ύπνου, όπου κάποιοι, οι περισσότεροι, θέλουν να κοιμηθούν μετά από το μεσημβρινό γεύμα, ενώ κάποιοι άλλοι, όχι. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά, διότι από τη γέννησή του ο άνθρωπος έχει στο γενετικό του υλικό γραμμένη τη συμπεριφορά του. Μια συμπεριφορά που επηρεάζεται και από παράγοντες του περιβάλλοντος, μέχρι κάποιο βαθμό όμως. Πόσες φορές έχουμε αναφερθεί σε αδέλφια λέγοντας τη φράση «Λες και τα γέννησε άλλη μάνα ή λες και μεγάλωσαν σε άλλη οικογένεια».

Όχι μόνο αυτοί που μας μεγάλωσαν, αλλά και οι διάφοροι επιστήμονες μελετητές, πήραν πολλές φορές πίσω αυτά στα οποία κατέληξαν με τις μελέτες τους, χωρίς να ζητήσουν ούτε μια φορά συγγνώμη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελούν οι οδηγίες διατροφής των παιδιών, όπου τα τελευταία 40 χρόνια που εγώ ασκώ την Παιδιατρική, έχουν αλλάξει ριζικά άπειρες φορές.

Το παραπάνω έχει και τις παρενέργειές του, διότι «αυτό το αλαλούμ της διατροφής», δίνει χώρο σε διάφορα μυαλά που «κινούνται ανάποδα» και ακούς θεωρίες περί διακοπής του θηλασμού μια εβδομάδα πριν ενταχθεί το αγόρι στο στρατό  ή πριν αραβωνιασθεί το κορίτσι, ότι ο άνθρωπος πρέπει πρέπει να τρέφεται μόνο με λαχανικά, λες και είναι κατσίκα (και ας έχει φιάξει η φύση  το στόμα και τα δόντια με τέτοιο τρόπο, ώστε να τρώει τα πάντα) κ.ο.κ.

Όλοι συμφωνούμε, φίλοι μου, ότι τα τα παιδιά έχουν ανάγκη από περισσότερο ύπνο. Με ποιον τρόπο όμως θα το πετύχουμε αυτό, όταν η κάθε οικογένεια λειτουργεί με έναν  δικό της ρυθμό, που καθορίζεται εν πολλοίς από τον αγώνα για την επιβίωση; Όταν η μητέρα φεύγει στις 7 το πρωϊ, για να γυρίσει στις 4 το απόγευμα και ο πατέρας απουσιάζει πάνω από 10 ώρες την ημέρα από το σπίτι ή είναι υποχρεωμένος να εργάζεται μακριά από το σπίτι του; Πως, με τέτοιες συνθήκες θα μπει τάξη και στον ύπνο του παιδιού;

Υπάρχει πρόσφατη μελέτη από τις ΗΠΑ, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι παιδιά 4,5 ετών που παρακολούθησαν  έως την εφηβεία, έχουν 10% πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι έφηβοι όταν κοιμούνται στις 8 το βράδυ, ενώ αν κοιμούνται 8 με 9 μ.μ, 16% και μετά τις 9 μ.μ, 23%. Δεν δίνουν κάποια  σοβαρή ερμηνεία των ευρημάτων τους και θα έλθει κάποιος άλλος να μας πει ότι όσο πιο αργά κοιμούνται, τόσο περισσότερο «ματσουλάν» διάφορα ακατάλληλα τρόφιμα και δεν είναι ο ύπνος αυτός που καθορίζει την πιθανότητα μελλοντικής παχυσαρκίας.

Άρα τα παιδιά, πρέπει να κοιμούνται στις 8.00 μ.μ και ας είναι ο ήλιος ακόμη κατακόρυφος στη χώρα μας.

Συμπερασματικά

Πρέπει να σταματήσουν τα πολλά ΠΡΕΠΕΙ στη ζωή των παιδιών μας και να επιδιώκουμε, στο βαθμό που μπορούμε, το καλύτερο, αλλά εφικτό.

Όσο για τους επιστήμονες ερευνητές της Ιατρικής, τα σοβαρά θέματα της επιστήμης μας, δεν έχουν εξαντληθεί, ενώ η τεχνολογία την οδηγεί προς τα εμπρός με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε βαθμό που σε 30 χρόνια η ιατρική θα είναι «μια άλλη επιστήμη».

Μην ασχολείστε και σπαταλάτε χρόνο, μυαλό και χρήμα, κύριοι συνάδελφοι, για τα πρέπει των παιδιών, με στόχο να πλουτίσετε το βιογραφικό σας, με θέματα όχι ιδιαίτερα σημαντικά.

Γράφει ο Παναγιώτης Σπυρίδης, Αναπλ. Καθηγητής Παιδιατρικής

paidiatriki.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο θυμός στο Ίντερνετ

Είναι άκρως κολλητικός και μεταδοτικός και εξαπλώνεται σαν πύρινη λαίλαπα που κατασπαράσσει τα πάντα! Ο θυμός στο ίντερνετ, η αδηφάγος φλόγα των οργισμένων και κακών συναισθημάτων απλώνεται στο διαδίκτυο με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από χρήστη σε χρήστη, από μέσο σε μέσο.

Στοιχεία έχουμε από μια κινεζική έρευνα του πανεπιστημίου του Μπεϊχάνγκ.  Αρκεί να ανεβούν ολιγάριθμα θυμωμένα μηνύματα online για κάποιο θέμα ή συμβάν και αμέσως το συναίσθημα αρχίζει να διαχέεται σαν τη φωτιά.

Ο θυμός στο Ίντερνετ μέσα από το Weibo

Οι ερευνητές ανέλυσαν περίπου 70 εκατ. μηνύματα (tweets) του μεγάλου κινεζικού κοινωνικού δικτύου Weibo, αντίστοιχου του Twitter. Προέρχονταν από περισσότερους από 200.000 χρήστες και αφορούσαν μια περίοδο έξι μηνών. Τα μηνύματα κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με το κύριο συναισθηματικό τους περιεχόμενο. Οργή, λύπη, χαρά, αηδία. Μετρήθηκε σε ποιο βαθμό επηρέαζαν άλλους χρήστες να εκφράσουν ανάλογα συναισθήματα με δικά τους πλέον μηνύματα.

Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι στον ψηφιακό κόσμος του ίντερνετ κανένα άλλο συναίσθημα δεν έχει τόσο μεγάλη επιρροή όσο ο θυμός. Η ερώτηση η δική μας είναι: “Γιατί, στον φυσικό κόσμο, το ίδιο δεν συμβαίνει;

Μετά το θυμό ακολουθεί σε επιρροή η χαρά, ενώ η λύπη έχει μάλλον μηδαμινή επιρροή. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο θυμός “εξαπλώνεται με ταχύτητα και σε εύρος”, πράγμα που, όπως αναφέρουν, “μπορεί να εξηγήσει γιατί πραγματικά γεγονότα όπως η έλλειψη τροφίμων, η δωροδοκία κυβερνητικών αξιωματούχων ή κάποιο άλλο σκάνδαλο αποτελούν πάντα “καυτά” θέματα online συζήτησης στην Κίνα” – και στις άλλες χώρες θα πρόσθετε κανείς.

Η μελέτη καταλήγει με το συμπέρασμα ότι “ο θυμός στο διαδίκτυο παίζει ένα μη αμελητέο ρόλο στην μαζική προπαγάνδα αρνητικών ειδήσεων για την κοινωνία”. Αυτό πρέπει να γίνει ένα καμπανάκι προειδοποίησης ότι τα μέσα δεν αλλάζουν την ανθρώπινη φύση. Αν θέλουμε να μειωθεί ο θυμός στο ίντερνετ πρέπει πρώτα να τον μειώσουμε μέσα μας, με τη μελέτη της φιλοσοφίας και την καθημερινή προσπάθεια αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης. (Πηγή: news.gr)

philosophyreturns.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι