Ουρολοίμωξη, μία από τις συχνότερες λοιμώξεις στα παιδιά - Urinary Tract Infections

Αν και η ουρολοίμωξη είναι αρκετά πιθανό να απασχολήσει τα μικρά παιδιά, πολλές φορές γίνεται δύσκολα αντιληπτή ακριβώς επειδή τα συμπτώματά της ποικίλλουν αλλά και επειδή μπορεί και να μην είναι ξεκάθαρα, ειδικά όταν η λοίμωξη αφορά μικρά παιδιά.

Οι ενήλικοι έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ότι η ουρολοίμωξη έχει συγκεκριμένα και σαφή συμπτώματα, όπως για παράδειγμα είναι η συχνουρία, το τσούξιμο, ο πυρετός, ο πόνος… 

Και έχουμε δίκιο. 

Urinary Tract Infections

Ετσι είναι τα πράγματα, αλλά όσον αφορά τα παιδιά δεν είναι πάντα αυτός ο κανόνας. Ειδικά όταν πρόκειται για μικρά παιδιά… 

Μέχρι τα δύο χρόνια η ουρολοίμωξη διαγιγνώσκεται δύσκολα, καθώς τα συμπτώματα είναι άτυπα και ασαφή και χρειάζονται εξετάσεις για να γίνει με βεβαιότητα η διάγνωση. 

Συνήθως, εξηγούν οι ειδικοί, ο παιδίατρος υποψιάζεται την ουρολοίμωξη επειδή το μωρό δεν παίρνει βάρος και έτσι ζητάει να γίνει καλλιέργεια ούρων που αποκαλύπτει το τι συμβαίνει. 

Αλλωστε η ουρολοίμωξη δεν είναι σπάνια λοίμωξη στα βρέφη, στα νήπια και στα μικρά παιδιά. Αντίθετα, είναι αρκετά συχνή ειδικά στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, τα μικρότερα από 6 ετών δηλαδή. 

Μέχρι τα 2 έτη περίπου, τα αγόρια εμφανίζουν ουρολοιμώξεις πολύ συχνότερα από τα κορίτσια. 

Αργότερα όμως τα ποσοστά αλλάζουν και 3 με 4 στα 100 κορίτσια θα πάθουν ουρολοίμωξη στην προσχολική ηλικία σε αντίθεση με το 1 με 2 στα 100 αγόρια που θα απασχολήσει αντίστοιχα η ουρολοίμωξη μέχρι τα 6 τους χρόνια. 

Εκτός όμως από τη δυσκολία που υπάρχει μερικές φορές στη διάγνωση της ουρολοίμωξης, σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει και στη θεραπεία, καθώς οι ουρολοιμώξεις μπορεί να επιμένουν και τότε χρειάζεται να γίνουν ειδικές εξετάσεις ώστε να αποκαλυφθεί η αιτία που κρύβεται πίσω τους.

Τα ύποπτα συμπτώματα
Τα βρέφη δεν έχουν τυπικά συμπτώματα ουρολοίμωξης, αλλά συνήθως ο παιδίατρος υποψιάζεται την εν λόγω λοίμωξη επειδή το μωρό είναι νευρικό και ταυτόχρονα δεν παίρνει βάρος (επειδή υποφέρει από χρόνια λοίμωξη), ενώ δεν είναι σπάνιο να συνυπάρχουν ανεξήγητες διάρροιες ή/και πυρετός. 

Στα μεγαλύτερα παιδιά τα συμπτώματα μοιάζουν περισσότερο με αυτά που θα εμφάνιζε και ένας ενήλικος, όπως πόνος, τσούξιμο ή και κάψιμο κατά την ούρηση, συχνουρία, πυρετός, νυχτουρία, επιτακτική ούρηση, δυσάρεστη οσμή στα ούρα και ενδεχομένως πυρετός ή/και η ύπαρξη λίγου αίματος στα ούρα.

Πώς γίνεται η διάγνωση
Οι γονείς πρέπει να είμαστε ευαισθητοποιημένοι και σε συνεργασία με τον παιδίατρο χρειάζεται αν παρατηρήσουμε (ή αν παραπονεθεί το παιδί μας) κάποιο/-α από αυτά τα συμπτώματα να κάνουμε μια καλλιέργεια ούρων – ίσως και εξετάσεις αίματος – στο παιδί για να διερευνηθεί το ενδεχόμενο να το ταλαιπωρεί μια ουρολοίμωξη (όταν το παιδί φοράει ακόμη πάνα οι συνθήκες συλλογής των ούρων είναι πιο δύσκολες από τεχνική άποψη, αλλά ο μικροβιολόγος είναι ο ειδικός για να μας καθοδηγήσει).

Η κατάλληλη θεραπεία
Όταν η καλλιέργεια ούρων δείξει ότι το παιδί πάσχει από ουρολοίμωξη, θα χρειαστεί να πάρει την κατάλληλη αντιβίωση – σύμφωνα με την ένδειξη του αντιβιογράμματος. 

Καθώς η ουρολοίμωξη μπορεί – αν δεν λάβει την κατάλληλη θεραπεία – να ανέβει στα νεφρά δημιουργώντας πυελονεφρίτιδα, που είναι μια επικίνδυνη κατάσταση και αν μείνει αθεράπευτη, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες βλάβες των νεφρών ή ακόμα και σε σηψαιμία. Ετσι, ο παιδίατρος, πέρα από τη θεραπεία, είναι πιθανό να μας συστήσει να κάνουμε στο παιδί έναν υπέρηχο νεφρών, ουρητήρων και κύστης, ώστε να φανεί μήπως η ουρολοίμωξη δεν είναι τυχαία αλλά υποκρύπτει κάποιο νεφρικό πρόβλημα. 

Οταν πρόκειται για βρέφος, ο παιδίατρος είναι πιθανό να συστήσει επιπλέον και κυστεογραφία. Η κυστεογραφία είναι ακόμα πιο απαραίτητη όταν η ουρολοίμωξη έχει υποτροπιάσει – συμβεί και για δεύτερη φορά αφότου το παιδί έχει πάρει την κατάλληλη θεραπεία. 

Με την κυστεογραφία διερευνάται αν υπάρχει παλινδρόμηση ούρων, η οποία αντιμετωπίζεται με χημειοπροφύλαξη (συνεχής χαμηλή δόση αντιβίωσης) μέχρι που το ουροποιητικό του παιδιού ωριμάζει και το πρόβλημα κατά κανόνα βελτιώνεται. 

Σε τέτοιες περιπτώσεις, στις υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, μπορεί να είναι απαραίτητο να γίνει και σπινθηρογράφημα νεφρών ώστε να διερευνηθεί η κατάσταση των νεφρών (όταν το σπινθηρογράφημα δείξει ότι υπάρχει πρόβλημα στα νεφρά, θα πρέπει οι γονείς και ο παιδίατρος να είναι πολύ προσεκτικοί με κάθε πιθανό σύμπτωμα που εμφανίζει το παιδί, π.χ. πυρετό, να μην αμελούν την απαραίτητη θεραπεία αλλά και να παρακολουθούν τακτικά την υγεία των νεφρών).

Η πρόληψη της ουρολοίμωξης
Οι κανόνες υγιεινής που θα βοηθήσουν τόσο τα παιδιά όσο και τους μεγάλους να αποφύγουν την ουρολοίμωξη είναι κοινοί και εκ πρώτης όψεως φαντάζουν ίσως απλοϊκοί αλλά είναι πολύ σημαντικοί. 

Ετσι θα πρέπει να αποφεύγεται η δυσκοιλιότητα (καθώς κυρίως στα κορίτσια το γεμάτο έντερο μειώνει το μέγεθος της κύστης) και το παιδί θα πρέπει να πίνει πολλά υγρά, να πηγαίνει συχνά στην τουαλέτα, να σκουπίζεται με φορά από μπρος προς τα πίσω (και πάλι πρόκειται για τα κορίτσια, όπου μπορεί η ουρήθρα να μολυνθεί από τα μικρόβια του εντέρου) και να φοράει καθαρά, βαμβακερά εσώρουχα.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τον κ. Μάνθο Αγγελάκη, παιδίατρο.

vita
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λυκοφιλίες, ψεύτικα χαμόγελα και σκηνοθετημένα δάκρυα

«Υποθέτω ότι δεν έχεις πολλούς φίλους. Ούτε κι εγώ. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που λένε ότι έχουν πολλούς φίλους. 

Είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι δεν ξέρουν πραγματικά κανέναν» 

Tο πόσο συμφωνώ με τη ρήση του Carlos Ruiz Zafón, (Κάρλος Ρουίθ Θαφόν) δεν περιγράφεται.
Μπουχτίσαμε από λυκοφιλίες, ψεύτικα χαμόγελα σε επιτυχίες και σκηνοθετημένα δάκρυα σε πτώσεις.

Ματάκια όλο νάζι σε αποκαλούν «φίλο» και «φίλη», ματάκια που ούτε καν περιεργάζονται την έκφρασή σου. Αν είσαι καλά, ή όχι. Κατά τα άλλα ενδιαφέρονται.
    Είναι αστείο ξέρεις. Πολλές φορές οι ίδιοι «φίλοι» δεν ρωτάνε καν «πώς είσαι», σαν να μην νοιάζονται, γιατί μάντεψε: 

Δεν νοιάζονται. 

Επιθυμούν μόνο να «στα πουν», να «βγάλεις διάγνωση» και να μονοπωλήσουν. Όμως, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζουν, εκεί έξω υπάρχουν ένα κάρο ψυχολόγοι. Και το επάγγελμά τους περνά κρίση. Βοηθήστε τους.

    Συνήθως, η συγκεκριμένη γκάμα ανθρώπων, θάβει τους άλλους για να «ψηλώσει», προσπαθεί διακαώς να επιβληθεί με σκοπό να καλύψει τη λάμψη των υπολοίπων, τρελαίνεται με την ιδέα ότι δεν είναι στο επίκεντρο.

Γνωρίζετε καλά σε ποιους αναφέρομαι: 

Τους κλασικούς «φίλους-μαρκετίστες».
    Τη στιγμή που δηλώνουν πως «είναι πάντα εκεί», πάντα κάτι πιο σημαντικό σκάει μύτη και περνάς σε δεύτερη μοίρα. Αρκούνται σε μηνύματα αγάπης και διψούν για επιβεβαίωση. Πάντα είναι τυπικοί και ποτέ σχεδόν ουσιαστικοί. Και αλήθεια, προσωπικά όλα αυτά τα βρίσκω το λιγότερο βαρετά, μιας και τα «περί φιλίας» εγώ τα ξέρω αλλιώς.
    Ο φίλος λατρεύει την ευάλωτη πλευρά σου, την κατανοεί, δεν την επεξεργάζεται σαν αμάσητη τροφή για να σε κρίνει. Σε στηρίζει, είστε «γροθιά» και σε νοιάζεται ειλικρινά. Δεν «τρέχει» για τους «τύπους» κάτι δακρύβρεχτα βράδια σου για να πει αύριο, μεθαύριο ότι ήταν εκεί άρα πρέπει κάποτε να το ανταποδώσεις κι εσύ. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτά τα βράδια σε ωθεί, χωρίς καν να μιλήσει, να κλάψεις. Να ξεσπάσεις. Να βγάλεις την αλήθεια σου. Το «είναι» σου.

Ο αληθινός φίλος δεν σε στήνει στον τοίχο για τα όποια δικά του «κολλήματα», ή κόμπλεξ. Ξέρει να ακούει.

    Έχει ενσυναίσθηση και σαφώς, απολαμβάνει τη χαρά σου και παραμένει ψύχραιμος στη λύπη σου για να σου δίνει δύναμη. 

Τα «δάκρυα» τα κρατάει για τον εαυτό του. Πολλές φορές δεν ωφελούν άλλωστε. 

Πολλές φορές, οι αληθινοί φίλοι κάνουν μέρες, μήνες να βρεθούν από κοντά, ίσως και χρόνια. Οι φιλίες δε μετριούνται σε μαρκετίστικες εξόδους, ποτά και brunch.

    Οι φιλίες δεν είναι δημόσιες σχέσεις αγαπημένοι μου και όσο πιο νωρίς το αντιλαμβάνεται κανείς αυτό, τόσο το καλύτερο για εκείνον. Για να μη χάνει ενέργεια, ούτε να ξοδεύει τσάμπα σάλιο σε ανουσιότητες.

Γνωρίζετε το «λίγοι και καλοί»;

    Αυτό προτείνω ανεπιφύλακτα και αισθάνομαι πανευτυχής για τους ελάχιστους που αποκαλώ «φίλους». Δύο, τρεις είναι. Και είναι υπεραρκετοί.
Κλείνοντας, παραθέτω ένα γνωμικό του Αισχύλου: «Λίγοι άνθρωποι το έχουν στη φύση τους αυτό: να τιμούν χωρίς φθόνο τον ευτυχισμένο φίλο τους». 

Νομίζω τα λέει όλα.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θέλω... αλλά πεινάω 😔

Θέλω να γίνω καλός στο σχολείο.
Αλήθεια, το θέλω.
Θέλω να ακούω τους Δασκάλους μου, να διαβάζω τα μαθήματά μου
Να κάνω φίλους.
Θέλω να κάνω τους δικούς μου περήφανους
Θέλω να γίνω το μέλλον που όλοι ονειρεύεστε
Να γίνω το αύριο αυτού του κόσμου

Θέλω… αλλά πεινάω

    Πάνω από 100.000 παιδιά δυσκολεύονται στο σχολείο λόγω πείνας
Σε μία περίοδο που ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών βρίσκεται στα όρια της φτώχειας, το Ινστιτούτο Prolepsis απευθύνει έκκληση για να εξασφαλιστούν όσο το δυνατόν περισσότερα γεύματα σε μαθητές που έχουν ανάγκη.
    Η προσφορά οποιουδήποτε ποσού στο Πρόγραμμα ΔΙΑΤΡΟΦΗ μπορεί να βοηθήσει για να στηρίξουμε παιδιά που αντιμετωπίζουν πείνα και επισιτιστική ανασφάλεια, τόσο αυτή τη σχολική χρονιά όσο και την επόμενη.
    Μπες στo diatrofi.prolepsis.gr ή κάλεσε μας στο 210-6255700.
Βοήθησε μας, να τα βοηθήσουμε.

Η Καθηγήτρια κα Αθηνά Λινού, Διευθύντρια του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών είναι η Πρόεδρος του Ινστιτούτου Prolepsis.

Ως εκ τούτου και η παραμικρή προσφορά μας θα πιάσει τόπο

Το Χαμομηλάκι

Παιδιά, Δάσκαλοι, Γονείς, Παππούδες και Γιαγιάδες...

... που δεν θέλουν να χάσουν την παιδική τους ψυχή

Λένε ότι ο πιο σημαντικός άνθρωπος είναι αυτός που δεν χάνει την παιδική του ψυχή.

Ο Βραζιλιάνος συγγραφέας Πάουλο Κοέλο προτείνει  στους μεγάλους να μάθουν από τα παιδιά τρία πράγματα: 

• πώς να είναι ευτυχισμένοι χωρίς ιδιαίτερο λόγο, 
• πώς να είναι διαρκώς απασχολημένοι με κάτι και 
• πώς να διεκδικούν με όλη τους τη δύναμη αυτό που θέλουν.

Στο σημερινό τραγούδι θα απολαύσετε μια συνεργασία ανάμεσα σε μικρούς μαθητές και δασκάλους, γονείς και παππούδες/γιαγιάδες, που δεν θέλουν να χάσουν την παιδική τους ψυχή.

Ακούστε το τραγούδι Είμαι παιδί σε στίχους και μουσική του Νίκου Συμεωνίδη.

Τραγουδούν οι μαθητές της Πέμπτης Τάξης του 56ου Δημοτικού σχολείου Αθήνας και πρωταγωνιστούν οι δάσκαλοί τους!

Ακούστε το ίδιο τραγούδι σε μια πιο χορευτική εκδοχή.

Τα λόγια του τραγουδιού:

Είμαι παιδί

Στίχοι/Μουσική: Νίκος Συμεωνίδης

 

Άφησα ένα σπίτι βουβό και βγήκα στον δρόμο.  

Φόρεσα ένα ρούχο παλιό, το σακίδιο στον ώμο.  

Έκλεισα την πόρτα σιγά μην τρομάξει το χθες μου

και με μια δυνατή πεταλιά βρέθηκα στις χαρές μου.

 

A... είμαι παιδί.

Στα τριάντα δεν ξέρω αν ξέρω

το «πώς και το πού», το «γιατί»

 

A... είμαι παιδί.

Στα σαράντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή.

Πέταξα από τις τσέπες, δειλά, φόβους κι άσχημες σκέψεις.  

Έστρεψα τα μάτια ψηλά κι ανακάλυψα άγνωστες λέξεις.

Βρήκα φίλους καλούς να μιλούν στη γωνιά, στο μικρό μαγαζάκι.
Κι άλλους πάλι, τρελά να γελούν στου ουρανού το παρκάκι.

 

Α... είμαι παιδί.

Στα πενήντα μου ζω δίχως «πρέπει»,

«ίσως», «μα» και «μπορεί».

 

Α... είμαι παιδί.

Στα εξήντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή

 

Α... είμαι παιδί. 

Στα εβδομήντα μου ξέρω

παιχνίδια που δεν ξέρεις εσύ.

 

Α... είμαι παιδί.

Στα ογδόντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή.

Γύρω από τη Μουσική

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ανάσταση (Τάσος Λειβαδίτης)

«Δε σ’ ακολουθώ πια» φώναξα, μα εκείνος μ’ έσπρωξε, το αμάξι κατρακύλησε μες στη νύχτα, πού πηγαίναμε; στις γωνιές, με μεγάλα κάτωχρα πρόσωπα, στέκανε οι Σιωπηλοί, μόλις προφταίναμε να παραμερίσουμε για να μη μας γκρεμίσουν,
……κι οι οργανοπαίχτες που ακολουθούσαν, μισομεθυσμένοι, με την ψυχή τους απροστάτευτη απ’ τη βροχή, φορούσαν κάτι σταχτιά, στραπατσαρισμένα καπέλα, απ’ αυτά που βρίσκονται στον ουρανό, μαζί με τα παιδιά και τους σαστισμένους,
……κι αυτό το κάθαρμα ο αμαξάς προσπαθούσε να κρύψει μ’ ένα σάλι το βρόμικο μούτρο του, ενώ εγώ ήξερα πως ήταν εκείνος ο αλήτης, που μια νύχτα αρνήθηκα να πιω ένα ποτήρι μαζί του,
……έπρεπε να ξεφύγω, γλίστρησα κρυφά και νοίκιασα ένα δωμάτιο σ’ ένα απόμερο ξενοδοχείο, μα όπως εκείνη τη νύχτα με μαστίγωνε η πόρνη, κι άκουγα τη θεία εκμυστήρευση, ήρθε και γονάτισε δίπλα μου,

……τότε τον ακολούθησα, κι όπως βαδίζαμε, είδαμε άυπνο και χλωμό τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, «πλαγιάζω στον τάφο και τρέμω, πως κάθε τόσο θα με ξανασηκώσουν» είπε λυπημένος,
……γιατί αν χρειάζονταν κάποιον να βοηθήσει για το σταυρό, πάλι αυτόν θα συναντούσαν στο δρόμο.
 
Τάσος Λειβαδίτης, Ανάσταση, από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972), ενότητα, Διασπορά, Τόμος 2 της τρίτομης έκδοσης του Κέδρου, σελίδα 56

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι