«Καλά, δεν έχεις 5 ευρώ;»

Όταν δεν έχεις λεφτά, αυτό που γερνά την ψυχή σου, δεν είναι η άδεια σου τσέπη, αλλά η διάψευση των ονείρων σου.

Αυτό έχω καταλάβει τον τελευταίο καιρό που δεν έχω μία, που υπάρχουν μέρες που δεν έχω ούτε 5 ευρώ πάνω μου. Και στις προτάσεις για καφέ, για βόλτα, για παγωτό, για κάτι οτιδήποτε μικρό, απαντώ «δεν έχω». Και τότε όλοι με ρωτούν: «καλά δεν έχεις 5 ευρώ;». Το μόνο μου παρόν είναι το παρελθόν μου και η αγαπημένη μου θέα ο τοίχος.

Γράφει η Έλενα Καραμίχαλου

Η κάθε μου μέρα είναι μια συνεχής αναμονή στο σαλονάκι της αβεβαιότητας, με το μάτι καρφωμένο στην πόρτα. Ξέρεις πως αν ανοίξει, θα βγει το τέρας, απλά δεν ξέρεις ποιο ακριβώς. Αυτό που ξερνάει φλόγες και σε κάνει κάρβουνο, το άλλο που σε σφίγγει μέχρι να σκάσεις ή κάτι που δεν φαντάζεσαι;

Είναι μέρες που δεν έχω ούτε 5 ευρώ, αλλά αυτό νομίζω το ξαναείπα. Αυτό που δεν είπα, είναι πως το πιο τραγικό που μπορεί να συμβεί σε κάποιον, δεν είναι η αφραγκιά, αλλά το να σου αφαιρούν το δικαίωμά να δουλέψεις για να μπορέσεις να ζήσεις.

Κι έτσι, να προσποιείσαι τελικά, πως ζεις. 

Να τσουλάς τη μέρα σαν σπασμένο αυτοκινητάκι που του βάζεις μονωτική ταινία να το κολλήσεις, μπας και ξεγελαστείς ότι τρέχει. Δεν ξέρω πώς τη βγάζουν οι άλλοι, αλλά εμένα η μόνιμη αφραγκιά, η διαρκής ερώτηση «καλά δεν έχεις 5 ευρώ;», μου φέρνει έναν καθημερινό μαρασμό που με αποκόβει ταυτόχρονα από τα δύο άκρα της προσωπικότητάς μου, αυτά που μέχρι τώρα με κρατούσαν ζωντανή: την ηθική και την ακολασία μου. Σκέφτομαι πώς ήμουν πριν έξι χρόνια και νιώθω σήμερα το ζωντανό κουφάρι της χθεσινής μου ζωής, που έχει πια χαθεί, όπως λέει και ο Πεσσόα.

Φοράω τα προπέρσινά μου ρούχα, συλλέγω το κατακάθι από το κραγιόν με τη μπατονέτα για τα αυτιά και είμαι ικανή να θρηνήσω για μικροπράγματα: μια τρύπα στη μπλούζα, ένα μικρό βούλιαγμα στο φτερό του αυτοκίνητου και ένα σπασμένο κουμπί στο πλυντήριο ρούχων.

Πανικοβάλλομαι για όλα όσα εχθές δεν έπαιρνα στα σοβαρά και που σήμερα έγιναν προϋπόθεση για να τη βγάλω καθαρή: τι καιρό θα κάνει αύριο, ελπίζω δροσιά για να μην χρειαστεί να ανάψω aircondition, πώς θα εξοφλήσω τα αγγλικά της μικρής, πόσο αυξήθηκε το γάλα και να βάλω κανένα μακαρόνι στην άκρη, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Τα παιδιά μου μεγαλώνουν, το κορμί τους απλώνεται σαν κισσός να αγκαλιάσει τον κόσμο και τα ρούχα τους ολοένα και μικραίνουν πάνω τους. Και συνειδητοποιώ πως αυτό που άλλοτε θα με έκανε να χαρώ, να καμαρώσω, το πιο φυσιολογικό δηλαδή, «ότι το παιδί μου μεγαλώνει», τώρα με οδηγεί σε μια απελπισία που με ροκανίζει.

Όταν είμαι στις καλές μου, λέω «πού θα πάει, σε δέκα χρόνια τα πράγματα θα έχουν μπει στη θέση τους και όλα θα είναι καλά. Αν όχι για μας, για τα παιδιά μας». Όμως, είναι τέτοια η απόγνωση αυτές τις ώρες, που φοβάμαι πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, κάτι μέσα μου θα κλαίει για πάντα.

[singleparent]

netakias

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σε έναν Κόσμο γεμάτο Αγνωμοσύνη και Αγένεια...

... μεγαλώστε Ευγνώμονα Παιδιά

Ή πως να γίνετε ευγνώμονες, για να γίνουν και τα παιδιά σας

-------------

Σε έναν κόσμο γεμάτο απαιτήσεις, είναι δύσκολο για τους γονείς να μεγαλώσουν παιδιά που να διαθέτουν το αίσθημα της ευγνωμοσύνης. 

Ως μητέρα 2 αγοριών, έχω δει και μάθει (μερικές φορές μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο) πως η κοινωνία μας φαίνεται να προδιαθέτει τα παιδιά να αισθάνονται ότι δικαιούνται να έχουν τα πάντα μόνο και μόνο επειδή «όλοι οι άλλοι κάνουν το ίδιο». 

Some Ways To Raise Grateful Kids In An Over-Entitled World

Μήπως αν αγοράσουν την πιο σύγχρονη συσκευή τεχνολογίας θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; 

Όχι. 

Αυτό όμως που μπορεί να γίνει είναι να νιώσουν ευγνωμοσύνη όχι μόνο για όσα έχουν, αλλά και για τις ευκαιρίες που τους έχουν δοθεί στη ζωή.

Έχοντας αυτά κατά νου, παραθέτω 7 αποτελεσματικές στρατηγικές από το καινούριο μου βιβλίο, «Me, Me, Me Epidemic – A Step-by-Step Guide to Raising Capable, Grateful Kids in an Over-Entitled World», οι οποίες θα βοηθήσουν τους γονείς να υιοθετήσουν μια στάση ευγνωμοσύνης στην καθημερινότητά τους και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο.

1. Αφήστε τις πολυτέλειες για μια εβδομάδα
Όταν ικανοποιείτε όλες τις ιδιοτροπίες των παιδιών σας, είτε αυτό σημαίνει να έχουν πάντα το αγαπημένο τους γεύμα είτε εξασφαλίζοντας ότι διαθέτουν πάντα κινητό τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας, τα παιδιά αισθάνονται ότι δικαιούνται να έχουν όλα τα αγαθά της ζωής.

Για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να νιώθουν ευγνωμοσύνη για ό,τι έχουν, δοκιμάστε να τα βγάλετε πέρα χωρίς κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Βρείτε τι μπορεί να κάνει η οικογένειά σας για μια εβδομάδα ή έναν μήνα, πχ να μην τρώτε έξω, να κλείσετε την τηλεόραση ή το κλιματιστικό. 

Αν σταματήσετε να έχετε ορισμένες ανέσεις, ίσως να μην νιώθετε άνετα αρχικά αλλά είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να εκτιμήσετε οικογενειακώς όσα έχετε και να δείξετε κατανόηση για εκείνους που δεν διαθέτουν πολλά.

2. Εντάξτε την εξυπηρέτηση στο πρόγραμμά σας
Όλοι σχεδιάζουμε να προσφέρουμε εθελοντική εργασία μαζί με τα παιδιά μας, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η ζωή φέρνει εμπόδια στις καλές προθέσεις μας. Όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας, αν δεν τα προγραμματίσουμε το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τα πραγματοποιήσουμε.

Διδάξτε στα παιδιά σας τη σημασία της προσφοράς εντάσσοντάς την στο ημερολόγιό σας – ακόμα και μόνο 1 φορά το μήνα. Οι ενδιαφέρουσες δραστηριότητες είναι ωφέλιμες για την οικογένειά σας όλο τον χρόνο κι όχι μόνο κατά τη διάρκεια των διακοπών. 

Στα παιδιά σας μπορεί να αρέσει να παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια με τους ανθρώπους που είναι στο γηροκομείο δίπλα από το σπίτι σας, να βοηθούν στην παρασκευή ενός γεύματος σε φιλανθρωπικό οργανισμό ή στον καθαρισμό ενός πάρκου. Οι ιδέες είναι ατελείωτες και η ανταμοιβή σας θα είναι οι αλλαγές στη ζωή σας!

3. Εκφράστε οτιδήποτε θετικό
Αν, όταν οδηγείτε, κολλήσετε στην κίνηση με αποτέλεσμα τα παιδιά σας να το θεωρούν τραγικό ή αν ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου θεωρείται «ζήτημα ζωής και θανάτου», τότε ήρθε η ώρα να μιλήσετε για τα θετικά πράγματα που υπάρχουν σε κάθε περίπτωση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ψάξετε να βρείτε τα δικά σας θετικά στοιχεία στις δύσκολες καταστάσεις και να τα μοιραστείτε με τα παιδιά σας. 

Για παράδειγμα, μπορείτε να τους πείτε ότι «πρέπει να δουλέψω το Σάββατο, αλλά τα επιπλέον χρήματα σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι διασκεδαστικό την επόμενη εβδομάδα» ή αν πιάσει καταιγίδα στο δρόμο καθώς επιστρέφετε στο σπίτι, πείτε τους «Φαντάζομαι ότι σήμερα δεν θα χρειαστεί να πλύνουμε το αυτοκίνητο!».

Αν ανακαλύψετε το μάθημα που έχει να σας δώσει η ζωή, την ευλογία ή το χιούμορ στις άσχημες καταστάσεις, θα διδάξετε στα παιδιά σας να νιώθουν ευγνωμοσύνη με οτιδήποτε παρουσιάζεται στον δρόμο τους.

4. Εξετάστε διάφορες πιθανές καταστάσεις
.........................

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φθινόπωρο: Απολαύστε μαζί με τα παιδιά την πιο μελαγχολική εποχή του χρόνου.

Το φθινόπωρο, το «τελευταίο, πιο όμορφο χαμόγελο του χρόνου» είναι εδώ! 

Και υπάρχουν δεκάδες τρόποι να το απολαύσουμε!

• 🍂 Απολαύστε τα μαγικά φθινοπωρινά ηλιοβασιλέματα.
• 🍂 Βγείτε βόλτα στο πάρκο και φωτογραφίστε φθινοπωρινές εικόνες.
• 🍂 Βγείτε για βόλτα με τα ποδήλατα.
• 🍂 Βγείτε για βόλτα στη βροχή.
• 🍂 Βγείτε να μαζέψετε κυκλάμινα.
• 🍂 Βρέχει; Οργανώστε πικνικ στο σαλόνι με σνακς που θα ετοιμάσουν τα παιδιά.
• 🍂 Γεμίστε το σπίτι με πορτοκαλί μπαλόνια.
• 🍂 Δείτε παλιά βίντεο ή παλιές φωτογραφίες.
• 🍂 Διοργανώστε κυνήγι θησαυρού στο βουνό ή στο κοντινό πάρκο.
• 🍂 Επιλέξτε ταινία και δείτε την όλοι μαζί κουκουλωμένοι στον καναπέ.
• 🍂 Καθιερώστε τη μέρα της πιτζάμας: Όλη τη μέρα από το πρωί ως το βράδυ πιτζάμες!
• 🍂 Κάντε κατασκήνωση στο σαλόνι.
• 🍂 Κλείστε τα φώτα, ανάψτε κεριά και βάλτε την αγαπημένη σας μουσική. Θυμηθείτε ιστορίες από τα παλιά και κάντε σχέδια για το μέλλον!
• 🍂 Κουλουριαστείτε στον καναπέ αγκαλιά με τα βιβλία σας.
• 🍂 Μαζέψτε από το πάρκο κίτρινα ξερά φύλλα και στολίστε το σπίτι σας για να δώσετε ένα ωραίο φθινοπωρινό στυλ. Μπορείτε για παράδειγμα να φτιάξετε γιρλάντες από ξερά φύλλα ή να καρφιτσώσετε τα φύλλα στις κουρτίνες.
• 🍂 Μαζέψτε βελανίδια.
• 🍂 Μαζέψτε κουκουνάρια και διακοσμήστε τα σε καλάθια.
• 🍂 Μαζέψτε φύλλα και κουκουνάρια και στολίστε τα ράφια ή τα καλάθια.
• 🍂 Μάθετε στα παιδιά σας τα λουλούδια και τα φρούτα του φθινοπώρου. Θα χαρούν πολύ θα τα αναγνωρίσουν αργότερα στην αγορά ή το πάρκο.
• 🍂 Μάθετε στα παιδιά το παιχνίδι με σπάγκο των παιδικών μας χρόνων.
• 🍂 Μείνετε όλη μέρα με τις πιζάμες και ζωγραφίστε, μαγειρέψτε, παίξτε επιτραπέζια ή βάλτε τα παιδιά να βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού, πχ στο ξεσκόνισμα. Εκείνα θα το δουν ως παιχνίδι και εσείς θα έχετε μια δουλειά λιγότερη για το γενικό καθάρισμα.
• 🍂 Ξαπλώστε στα ξερά φύλλα.
• 🍂 Παίξτε επιτραπέζια.
• 🍂 Παίξτε με πλαστελίνη (ή φτιάξτε τη δική σας).
• 🍂 Πηγαίνετε για πικνίκ στο βουνό.
• 🍂 Πόσες αποχρώσεις φύλλων μπορείτε να μαζέψετε;
• 🍂 Φάτε ψητά κάστανα.
• 🍂 Φορέστε γαλότσες και πηδήξτε μέσα σε λακκούβες με νερό.
• 🍂 Φουσκώστε πορτοκαλί μπαλόνια για να μπείτε σε φθινοπωρινό mood.
• 🍂 Φτιάξτε κολοκυθόσουπα.
• 🍂 Φτιάξτε κουλουράκια κανέλας.
• 🍂 Φτιάξτε μήλα σωτέ για να μυρίσει το σπίτι μήλο, καραμέλα και κανέλα.
• 🍂 Φτιάξτε μηλόπιτα, το κλασσικό φθινοπωρινό γλυκό. Θα μυρίσει το σπίτι μήλο και κανέλα. Εναλλακτικά, αν θέλετε να εμπλακούν τα παιδιά περισσότερο στη διαδικασία, μπορείτε να φτιάξετε κουλουράκια κανέλας.
• 🍂 Φτιάξτε μια γιρλάντα από ξερά φύλλα και κρεμάστε την στην κουζίνα.
• 🍂 Φτιάξτε πίτσα σε φόρμα.
• 🍂 Φτιάξτε τις δικές σας πολύχρωμες κηρομπογιές «limited edition»
• 🍂 Φωτογραφηθείτε σε φθινοπωρινά τοπία.

Το καλύτερο κομμάτι των δραστηριοτήτων; Είναι όλες (σχεδόν) δωρεάν! 
Οι μικρές χαρές της ζωής δεν αγοράζονται με χρήματα. Ας είναι το φετινό φθινόπωρο γεμάτο με τέτοιες μικρές χαρές!

πρώτη ανάρτηση εδώ

Ο παιδικός φόβος για το σκοτάδι

Γιατί το παιδί φοβάται το σκοτάδι αλλά και τι μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε να το ξεπεράσει…

Ο φόβος για το σκοτάδι είναι ιδιαίτερα συχνός στα παιδιά, ειδικά εκείνα που βρίσκονται στην νηπιακή ηλικία.
Το παιδί ενδεχομένως να εκδηλώσει φοβία όταν πρόκειται να κοιμηθεί μόνο του στο δωμάτιο του με τα φώτα κλειστά και το σκοτάδι να κυριαρχεί.
Πίσω από την συγκεκριμένη παιδική φοβία συνήθως κρύβεται μια αλλαγή, καθώς είναι γνωστό ότι οι αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τα παιδιά αλλά και την συμπεριφορά τους.
Μπορεί δηλαδή το παιδί να εκφράσει φόβο για το σκοτάδι όταν μετακομίζετε ή αν υποδεχθείτε ένα νέο μέλος στην οικογένειά σας.
Τέτοιες αλλαγές ενδεχομένως να κάνουν το παιδί να αισθανθεί παροδικά ανασφάλεια και για αυτό να εκδηλώσει φοβίες, όπως ο φόβος για το σκοτάδι.

Πότε «ξεκινά» η φοβία;

Πολλοί είναι οι νέοι γονείς που ενδεχομένως να αναρωτιούνται πότε μπορεί να εκδηλωθεί η φοβία προς το σκοτάδι, με τους ειδικούς να συγκλίνουν ότι εκδηλώνεται μετά τα δύο έτη του παιδιού.
Αφού εκδηλώσουν την φοβία, ενδεχομένως να την αντιμετωπίσουν για τα ερχόμενα προσχολικά χρόνια ενώ μπορεί και να την εμφανίσουν και λίγο αργότερα.
Για αυτό είναι σημαντικό να παρατηρείτε το παιδί και να μιλάτε μαζί του ώστε να γνωρίζει ότι μπορεί να σας μιλήσει ανά πάσα στιγμή.

Πώς μπορείτε να το βοηθήσετε

Μερικές πρακτικές που μπορείτε να δοκιμάσετε για να βοηθήσετε το παιδί να ξεπεράσει το φόβο για το σκοτάδι, περιλαμβάνουν:

Διευκολύνετε την πρόσβαση στους διακόπτες

Είναι σημαντικό, ειδικά στην αρχή, να διεκολύνετε την πρόσβαση του παιδιού στους διακόπτες, καθώς έτσι θα γνωρίζει ότι θα μπορεί να ανοίξει το φως ανά πάσα στιγμή, πράγμα που θα το βοηθήσει να χαλαρώσει.

Μιλήστε του

Τα παιδιά διαθέτουν αστείρευτη φαντασία και για αυτό μπορεί να φοβούνται ακόμα και απλά καθημερινά αντικείμενα. Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό να μιλήσετε με το παιδί, ρωτώντας το τι ακριβώς είναι αυτό που φοβάται.
Μπορεί να οφείλεται πράγματι σε κάτι αναμενόμενο ή μπορεί να είναι και κάτι που διαφεύγει εντελώς της προσοχής σας. Όπως και να έχει είναι σημαντικό να μιλήσετε με το παιδί, καθώς έτσι θα νιώσει ότι το ακούτε και ότι πράγματι νοιάζεστε για όλα όσα αισθάνεστε ή αντιμετωπίζει.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τάμπλετ vs Χειρόγραφο

Τι Βοηθάει Στην Ανάπτυξη Των Παιδιών, Χειρόγραφο Ή Τάμπλετ;

Εδώ και αιώνες, γράφουμε με το χέρι. Το smartphone και ο υπολογιστής το καθιστούν αυτό περιττό. 

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αυτό δεν βοηθάει στην ανάπτυξη των παιδιών, γράφει η γερμανική εφημερίδα Die Zeit, επιλέγοντας μάλιστα να κάνει σήμερα την αξία του χειρογράφου πρώτο θέμα στην ηλεκτρονική της έκδοση.

«Το χειρόγραφο είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας: χάρη σε αυτό, οι άνθρωποι μπόρεσαν να διατηρήσουν τη γνώση τους. Η γραφή έδωσε τη δυνατότητα να μεταβιβάζουμε σύνθετες σκέψεις και ιδέες σε άλλους ανθρώπους ανεξάρτητα από το χρόνο και το διάστημα. Και χάρη στο χειρόγραφο γνωρίζουμε μέχρι σήμερα τι δίδαξε ο Πλάτωνας και ο Σωκράτης. Αλλά παρόλο που τέτοιες σκέψεις γράφονταν πάνω σε πέτρινες πινακίδες , παπύρους και αργότερα σε χαρτί, το σημερινό γράψιμο γίνεται ολοένα και πιο ανεξάρτητο από το φυσικό του υπόβαθρο.

Σήμερα, γράφουμε και αποθηκεύουμε πολλά στα smartphones και τους υπολογιστές μας και τα ανεβάζουμε στο cloud. Όλο και συχνότερα ξεχνάμε το στυλό, όλο και πιο συχνά "χτυπάμε" τις σκέψεις μας στις οθόνες και τα πληκτρολόγια. Συχνά το χειρόγραφο μπορεί να βρεθεί μόνο σε σημειώσεις ή ευχετήριες κάρτες» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Οι ερευνητές της Εκπαίδευσης βλέπουν σε αυτό έναν εξαιρετικό κίνδυνο. Και φαίνεται να είναι σωστό: Μια έρευνα μεταξύ 1.900 καθηγητών διαπίστωσε ότι το 30% των κοριτσιών και το 50% των αγοριών έχουν πρόβλημα να μάθουν πώς να γράφουν σωστά. Στο γυμνάσιο, ακόμη και το 40% των μαθητών δεν μπόρεσαν να γράψουν μισή ώρα χωρίς προβλήματα. Οι δάσκαλοι ρωτήθηκαν επίσης τι πιστεύουν: Το 53% εκτιμά ότι η αιτία βρίσκεται στην «προοδευτική ψηφιοποίηση της επικοινωνίας».

Φυσικά δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι η ψηφιοποίηση είναι η αιτία των προβλημάτων στη γραφή. Τα περισσότερα ευρήματα βασίζονται στις παρατηρήσεις των εκπαιδευτικών και των γονέων. Στην πραγματικότητα, δεν είναι καν σαφές αν είναι πραγματικά πιο δύσκολο για τους μαθητές να μάθουν να γράφουν, ή αν ήταν πάντα δύσκολο γι΄ αυτούς. 

«Μας λείπουν συγκριτικά στοιχεία» λέει ο ψυχολόγος Κρίστιαν Μάρκαρντ που έχει εργαστεί για πολλά χρόνια στον τομέα αυτόν.

Ο νευρολόγος Κρίστιαν Άκελ είναι επίσης επιφυλακτικός: «Αν οι ερωτηθέντες έχουν ήδη μια σχηματισμένη άποψη, αυτό μπορεί να στρεβλώσει τα αποτελέσματα». Παρόλα αυτά, ο Κελ, που ερευνά το θέμα της επεξεργασίας γλωσσών στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, πιστεύει στην αξία του χειρόγραφου. «Το γράψιμο είναι ένα αριστούργημα του εγκεφάλου», λέει. Ακόμη και η ανάγνωση είναι μια πολύ περίπλοκη ικανότητα. Μαθαίνουμε να συσχετίζουμε ξεχωριστά γράμματα με τους ήχους και τελικά να τα συνδυάζουμε σε λέξεις.

Και, όταν γράφουμε με το χέρι, υπάρχει κάτι παραπάνω από την ανάγνωση: μεταφράζουμε έναν ήχο ή μια λέξη με μια λεπτή, πολύ ακριβή κίνηση. Εδώ έρχεται το σύστημα του εγκεφάλου που ελέγχει τις κινήσεις μας. Με τη γραφή ενεργοποιούνται διάφορες περιοχές του εγκεφάλου.

Το γράψιμο είναι ένα εξελικτικό υποπροϊόν

Αν και οι προδιαθέσεις για το γράψιμο είναι έμφυτες, ο Κρίστιαν Κελ εξηγεί ότι αντίθετα με την ομιλία, το γράψιμο δεν είναι πολύ διαισθητικό. Γι' αυτό για να το μάθουμε πρέπει να δουλέψουμε τόσο σκληρά. Κάτι που μπορεί να εξηγηθεί εξελικτικά: Ο λόγος έχει αναπτυχθεί ως ατομική ικανότητα, εμείς οι άνθρωποι μιλάμε εδώ και τουλάχιστον 50.000 έως 100.000 χρόνια, ίσως ακόμη και για μισό εκατομμύριο χρόνια (Τα Σύνορα της Ψυχολογίας: Dediu & Levinson, 2013).

Αντίθετα, η εξέλιξη της γραφής είναι περισσότερο ένα υποπροϊόν των καλύτερων κινητικών δεξιοτήτων, όπως εκείνων που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή εργαλείων. «Η ικανότητα να γράφεις δεν είναι τόσο πολύ ενσωματωμένη στο DNA μας όπως ο λόγος», λέει ο Kελ.

Διαθέτουμε είδη γραφής εδώ και 5.000 έως 6.000 χρόνια. Τότε, οι Σουμέριοι στο σημερινό Ιράκ ανέπτυξαν τη σφηνοειδή γραφή. Ένα βιβλίο με σχεδόν 2.000 χαρακτήρες, το οποίο χρησίμευε για τη διαχείριση του εμπορίου. Οι Σουμέριοι σκάλιζαν τα γράμματα με ξύλινα ραβδιά σε πήλινες πλάκες. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το αλφάβητο μας αναπτύχθηκε από αυτή τη γραμματοσειρά.

Ενώ η ομιλία είναι κτήμα όλων των ανθρώπων από την αρχή, η γραφή αφορούσε μόνο μια μειονότητα. Μόνο έμποροι, ευγενείς και κληρικοί μάθαιναν να γράφουν. Ακόμη και στη Γερμανία, μόνο πριν από 100 χρόνια η γραφή έγινε πραγματικά υποχρεωτική: το 1919 εισήχθη η υποχρεωτική εκπαίδευση. Ακόμη και σήμερα, 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γερμανία δεν μπορούν να διαβάζουν ούτε να γράφουν επαρκώς.

Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι το γράψιμο με το χέρι θα μπορούσε να διευκολύνει τη μάθηση. Στις ΗΠΑ, ένας ψυχολόγος κατέγραψε τις επιδόσεις μιας ομάδας 67 φοιτητών από το πανεπιστήμιο του Πρίνστον που παρακολουθούσαν μια διάλεξη. Οι φοιτητές είχαν τη δυνατότητα είτε να σημειώνουν με το φορητό υπολογιστή είτε να γράφουν σε χειρόγραφο.

Το αποτέλεσμα: όσοι είχαν γράψει με το χέρι, είχαν πολύ καλύτερη απόδοση. «Αν γράφουμε με το χέρι, λειτουργούμε πιο συνειδητά», λέει ο Mάρκαρντ. Ο συνδυασμός περιεχομένου και κίνησης δημιουργεί ένα είδος μνήμης. Ωστόσο, πρέπει να προσέξουμε να μην γενικεύσουμε, λέει ο Kελ: Μερικοί άνθρωποι έμαθαν καλύτερα ακούγοντας ή διαβάζοντας. «Η εκμάθηση είναι κάτι πολύ ξεχωριστό», λέει.

Το χειρόγραφο θα επιβιώσει μόνο αν αλλάξει κάτι στα σχολεία;

«Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν στην τάξη», λέει ο Κελ. Στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να βρουν τρόπους φιλικούς προς το παιδί για να διδάξουν τους μαθητές τους να γράφουν. Αυτό περιλαμβάνει όχι την αποδυνάμωση της ψηφιοποίησης, αλλά τη σύνδεση και των δύο διαδικασιών. Για παράδειγμα μέσω στυλό που ψηφιοποιούν τη γραφή απευθείας. Ο Μάρκαρντ εργάζεται επίσης σε προγράμματα υπολογιστών που αναλύουν τις δεξιότητες γραφής των μαθητών.

ideopigi 

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Το Χαμομηλάκι