Με λένε Άβα

Με λένε Άβα. Το πιο πιθανό είναι να συναντηθήκαμε κάποια στιγμή. Ίσως στον φούρνο στην γειτονιά, στο μαγαζί με τα παιδικά παιχνίδια ή σε κάποια υπηρεσία. Ίσως είμαι η φοιτήτρια που μένει στο επάνω διαμέρισμα ή η μαμά με τα δύο παιδιά στον κάτω όροφο. Είμαστε πολλές δυστυχώς…

Σου γράφω γιατί πλέον είμαι έτοιμη να μοιραστώ μαζί σου κάτι που έζησα μικρή. Μάλλον ήδη σκέφτηκες τι θα πω.. σου γράφω όχι για να με λυπηθείς, δεν το θέλω. Ούτε για να μου πεις μπράβο που το ξεπέρασα. Θέλω να με ακούσεις για να προλάβεις εσύ το κακό αυτό να μην συμβεί σε άλλη Άβα. Ξεκινάω την ιστορία μου, μην σε κουράζω..

Πριν 23 περίπου χρόνια έγινε. Δημοτικό πήγαινα. Και ήταν καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή για ένα παιδί. Εκείνο το καλοκαίρι όμως δεν μου άρεσε… με πόνεσε.. Μαζί με πολλά άλλα παιδιά παίζαμε ξένοιαστα στην γειτονιά τη γιαγιάς μου. Κάθε χρόνο περιμέναμε αυτήν την εποχή. Μαζί με μας έπαιζαν και οι μεγάλοι. Μικροί, μεγάλοι μια παρέα. Μήλα, κρυφτό, αγαλματάκια. Είχαμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο τι μας έλεγαν οι μεγάλοι.

Κάποια στιγμή ένας γείτονας, ένας «θείος» όπως τον φωνάζαμε, μας έβαλε στην καρότσα στο αυτοκίνητό του. Ο «θείος» ερχόταν συχνά σπίτι μας. Κ εμείς πηγαίναμε στο δικό του να παίξουμε με τα παιδιά του. Μην σε κουράζω όμως.. Τρία παιδιά ήμασταν. Να παίξουμε κρυφτό λίγο πιο κάτω. Πολλές φορές μας πήγαινε έτσι βόλτα. Αυτή όμως ήταν διαφορετική από τις άλλες. Και η τελευταία για μένα. Μην σε κουράζω.. είπε στους φίλους μου να κρυφτούν και να πάμε εμείς να τους βρούμε. Καλά φαντάζεσαι. Δεν πήγαμε ποτέ.

Ο «θείος» διάλεξε να μείνουμε κρυμμένοι πίσω από έναν τοίχο. Του άρεσαν έλεγε τα μαλλιά μου και μύριζα ωραία. Εκεί λίγο παραξενεύτηκα αλλά είπα «ε εντάξει πλάκα έχει ο θείος..» σε λίγα λεπτά η πλάκα σταμάτησε και έγινε πόνος. Και ζάλη. Και πάλι πόνος. Αλλά γιατί με πονάει ο «θείος»; Αφού κάθε μέρα παίζουμε μαζί και μ΄ αγαπάει. Ο «θείος» είπε πως είμαι γυναίκα πλέον και έτσι κάνουν οι γυναίκες. Να σου πω την αλήθεια για πολλά χρόνια αφότου μεγάλωσα δεν ήθελα να κάνω αυτό που κάνουν οι γυναίκες…

Δεν θα σου περιγράψω κάτι άλλο. Δεν θέλω να σου μείνει η εικόνα μου.

Θέλω να σου πω πώς ένιωσα. Ένιωσα πόνο στο σώμα αλλά και στην καρδιά μου. Ένιωσα θυμό και σύγχυση. Και άγχος, άγχος για το πώς θα το πω στην μαμά μου. Τελικά δεν το είπα… γιατί ένιωσα ντροπή και αηδία για μένα. Ένιωσα φόβο και αγωνία κι έτσι δεν ξαναπήγα σε εκείνη την γειτονιά. Ένιωσα το μαύρο χρώμα να γίνεται συναίσθημα και να με σκεπάζει ολόσωμα σαν σεντόνι. Και για να είμαι ειλικρινής αυτό με βοήθησε. Γιατί άρχισα έτσι να κρύβομαι από τον κόσμο και να μην μιλάω.

Να μην πηγαίνω στους φίλους μου και να αποφεύγω το σχολείο. Και αυτό το μαύρο μου σεντόνι με έκανε να θυμώνω συνεχώς. Να νευριάζω. Αλλά ήμουν δικαιολογημένη. Έφταιγε το σεντόνι, όχι εγώ.. Κατάλαβα πως αυτό ήταν λάθος χρόνια μετά. Όταν κατάφερα να διώξω το μαύρο μου σεντόνι. Όταν δειλά δειλά με αγάπησα πάλι. Έπρεπε να περάσω πολλά για να το καταλάβω. Να μιλήσω για το τι έζησα και πώς ξαφνικά και απότομα σταμάτησα να είμαι παιδί και όπως είπε ο «θείος» έγινα στα δέκα μου γυναίκα.

Στο είπα και πιο πάνω. Μην με λυπάσαι. Θέλω να με θυμάσαι μόνο. Και όταν με σκέφτεσαι να σκέφτεσαι και το δικό σου παιδί. Είμαι σίγουρη πως το προσέχεις και το ενημερώνεις για τέτοια θέματα. Άλλαξαν οι εποχές και πλέον μιλάμε στα παιδιά. Να το προσέχεις σε παρακαλώ. Υπάρχουν πολλοί «θείοι», είτε γνωστοί μας είτε άγνωστοι. Να το προσέχεις. Και να το ακούς. Όχι μόνο με τα λόγια του. Το παιδί θα σου μιλήσει με ένα βλέμμα, με μια ασυνήθιστη συμπεριφορά, με ένα κλάμα ακόμη και με τον θυμό του. Άκου το.

Σ’ ευχαριστώ που έφτασες ως εδώ. Το νου σου στο παιδί.

Άβα Π. (το όνομα της συγγραφέως της παραπάνω επιστολής έχει τροποποιηθεί για ευνόητους λόγους)

Μόλις στα τέλη του 20ου αιώνα η παιδική κακοποίηση/ παιδική παραμέληση αναγνωρίστηκε ως αυτοτελές φαινόμενο, παρόλο που υπάρχουν αναφορές για τέτοια περιστατικά πολλούς αιώνες πριν. Η διεθνής κινητοποίηση και αναγνώριση εμφανίστηκε σε έντονο βαθμό μετά την Σύμβαση για Δικαιώματα του Παιδιού του Ο.Η.Ε. το 1979.

Μερικές μορφές κακοποίησης / παραμέλησης των παιδιών είναι:

• Η σωματική κακοποίηση
• Η σεξουαλική κακοποίηση
• Η ψυχολογική/συναισθηματική κακοποίηση
• Η παραμέληση ή έκθεση των παιδιών σε κίνδυνο
• Η εκμετάλλευση ανηλίκων για εμπορικούς λόγους
• Η παιδική κακοποίηση μέσω διαδικτύου

Η πρόοδος της κοινωνίας λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με την εξάλειψη τέτοιου είδους φαινομένων. Ο αριθμός ανήλικων παιδιών τα οποία κακοποιούνται παραμένει υψηλός και αρκετά θορυβώδης.

Τα ευρήματα που αναφέρονται στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Σχολή Επιστημών Υγείας του Α.Π.Θ. είναι αποκαρδιωτικά.

229 παιδιά ηλικίας τριών μηνών έως και 17 ετών υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση στη δεκαετία 2005- 2015. Τα στοιχεία αφορούν σε καταγγελίες που πραγματοποιήθηκαν στα Αστυνομικά Τμήματα και την Εισαγγελία του νομού Θεσσαλονίκης και όμορων νομών. Αυτά είναι βέβαια τα καταγγελθέντα περιστατικά. Ο πραγματικός αριθμός των παιδικών θυμάτων υπολογίζεται μεγαλύτερος.

Κάποια στοιχεία της έρευνας παρουσιάζονται παρακάτω:
Ηλικία θυμάτων

• Το 49,8% των παιδιών ήταν 13 έως 18 ετών
• Το 36,3% μεταξύ έξι έως 12 ετών
• Το 13,9% ήταν παιδιά προσχολικής ηλικίας

Θύτης

• Κατά 93% ο δράστης ήταν οικείο πρόσωπο για τα παιδιά
• Κατά 7% ο δράστης ήταν άγνωστο πρόσωπο

Η συνεχής και ουσιαστική ενημέρωση των γονέων αλλά και των ίδιων των παιδιών καθίσταται απαραίτητη και ζωτικής σημασίας. Θα ήταν χρήσιμο η κοινωνία να μην σιωπά μπροστά σε τέτοια περιστατικά. Η συγκάλυψη έμμεσα καθιστά την κοινωνία συνένοχη στην πράξη.

Νένα Παπαδοπούλου, Εκπαιδευτική Ψυχολόγος - Συμβουλευτική Υποστήριξη, psychologynow.gr

e-didaskalia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Γονείς, πώς δεν θα μεγαλώσουμε έναν Κακοποιητή Γυναικών;

Πώς να μεγαλώσετε ένα αγόρι που δεν θα παρενοχλεί τα κορίτσια

…ή αλλιώς: Πώς να μη μεγαλώσετε έναν μικρό Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, αν έχετε ακούσει για το τεράστιο σκάνδαλο που ξέσπασε στην Αμερική, με τον πασίγνωστο παραγωγό να κατηγορείται για αμέτρητες σεξουαλικές επιθέσεις σε νέες ηθοποιούς. 

Μετά τον Γουάινσταϊν «στη φόρα» βγήκαν πολλοί ακόμα, περισσότερο ή λιγότερο διάσημοι άνδρες που έχουν κακοποιήσει ή επιτεθεί, λεκτικά ή σωματικά, σε γυναίκες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα –και δεν αναφερόμαστε μόνο σε ερωτικούς συντρόφους.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει η ψυχολόγος κ. Αθανασιάδου Μαρία «Είναι πολλά τα περιστατικά ενηλίκων ανδρών, που ασκούν λεκτική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση εις βάρος των γυναικών. 

Εργοδότες που χρησιμοποιούν την θέση τους και παρενοχλούν ερωτικά τις υφισταμένες τους, σύντροφοι που σηκώνουν χέρι στις γυναίκες τους, επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν το συναίσθημα του θυμού, σεξουαλικά διεστραμμένοι άντρες που επιλέγουν τον βιασμό για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες τους επιθυμίες. 

Και αυτά είναι μόνο ακραίες αντιδράσεις. 

Στην καθημερινότητα συναντάμε γύρω μας ανθρώπους, που μέσα από την συμπεριφορά τους αναδεικνύουν συνεχώς την έλλειψη σεβασμού που υπάρχει ως προς το γυναικείο φύλο και την πλήρη υποτίμηση αυτού.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι συγκεκριμένοι ενήλικες άντρες ήταν κάποτε παιδιά. Μεγάλωσαν σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, στο οποίο προφανώς δεν υπήρξαν ούτε παραδείγματα ανάλογου σεβασμού, ούτε κατάλληλα μαθήματα εκ μέρους των γονέων. 

Δεν γίνεται ένα αγόρι 5 ετών να βλέπει τον πατέρα του να βρίζει υποτιμητικά την μητέρα του και να αντιμετωπίζει τις γυναίκες, γενικότερα, ως εργαλεία σεξουαλικής ηδονής και αυτό το παιδί να γίνει αργότερα ένας άντρας που θα εκτιμήσει την σύντροφο του πέρα από το ωραίο σώμα της και την δυνατότητα να γίνει αυτή σάκος του μποξ στα νεύρα του».

Πώς μπορούμε να μάθουμε, λοιπόν, τα αγόρια μας να σέβονται τις γυναίκες;

Η κ. Αθανασιάδου δίνει συγκεκριμένες συμβουλές για αυτό το μάθημα ζωής που κάθε γονιός οφείλει να δώσει:
Τι μηνύματα θέλω να περάσω στο παιδί μου για να εξασφαλίσω την προοπτική ενός άντρα, που θα αντιμετωπίζει το γυναικείο φύλο με εκτίμηση;

1) Θέλω το αγόρι μου να παρακολουθεί ένα υγιές πρότυπο ανδρός μέσα στο σπίτι: 

Μπαμπάς, παππούς, θείος, φίλος, κ.ο.κ. 

Άντρες που είναι σημαντικά πρόσωπα οικογενείας, τα οποία να αποτελούν καλά παραδείγματα για τα αγόρια μας. 

Η στάση τους απέναντι στην γυναίκα να ενέχει εκτίμηση και αναγνώριση.

2) Θέλω το αγόρι μου να καταλάβει, ότι με το να έχει σωματικό εκτόπισμα και δύναμη, αυτό δεν το καθιστά ελεύθερο να το χρησιμοποιεί ως εργαλείο υποταγής των αδυνάτων: 

Είναι καλό τα αγόρια να μάθουν πως και οι λέξεις έχουν δύναμη και όταν αυτές χρησιμοποιούνται κατάλληλα, τότε έχουν και θεραπευτική αξία. 

Μπορούν να βάζουν στην θέση τους τον οποιονδήποτε με επιχειρήματα και όταν αδικούνται να υπερασπίζονται τον εαυτό τους χωρίς να επιδιώκουν την καθήλωση του άλλου.

3) Θέλω το αγόρι μου να μην αξιολογεί μία γυναίκα μόνο μέσα από την εμφάνιση της, αλλά να κοιτάει και τον εσωτερικό της κόσμο, την προσωπικότητα της: 

Πέρα από ένα καλλίγραμμο σώμα και ένα όμορφο παρουσιαστικό, επιθυμώ να μάθω στο αγόρι μου την σημαντικότητα των αξιών, όπως είναι η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η δημιουργικότητα, η εξυπνάδα, η καλοσύνη, κ.ο.κ.

4) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να είναι ευγνώμων και να λέει ευχαριστώ ακόμα και για μικρά πράγματα: 

Είναι πολύ σημαντικό να εκτιμά το αγόρι την όποια προσφορά της γυναίκας και να μην την υποτιμά, ακόμα κι αν εκείνη δεν εργάζεται ή δεν διαθέτει ένα ανεβασμένο μορφωτικό ή κοινωνικο-οικονομικό status. 

Και μία νοικοκυρά εργάζεται και αυτό που παρέχει στο σπίτι της είναι πολύτιμο και καθόλου αυτονόητο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την προσωπική τους αξία. Αυτή δεν περιορίζεται στο χρήμα ή σε μία εντυπωσιακή εμφάνιση.

5) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να ακούει σε μία συζήτηση και να εκφράζει τα συναισθήματα του: 

Αυτό είναι κάτι, που θα τον βοηθήσει στην επικοινωνία, θα αποκτήσει ενσυναίσθηση και σεβασμό στην διαφορετική άποψη. 

Να μην απειλείται, όταν υπάρχει διαφωνία και ο στόχος του πάντα να είναι η εύρεση μίας κοινής πορείας και όχι η διάλυση.

6) Θέλω το αγόρι μου να μην φοβάται να έχει ευαισθησίες: 

Η ευαισθησία θα το κάνει να έρχεται σε επαφή με τα συναισθήματα της γυναίκας, δεν θα είναι σκληρός και άκαμπτος, θα μπορεί να καλλιεργεί μέσα του την ανάγκη της κατανόησης και της συμπόνοιας, αλλά πάντα με οριοθέτηση και με την κατάλληλη προστασία και του ίδιου του εαυτού του.

7) Θέλω το αγόρι μου να μπορεί να είναι μέλος μίας ομάδας: 

Που αυτό τι σημαίνει; 

Ότι θα μάθει να μην κοιτάει μόνο την πάρτη του, αλλά και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων. Θα μάθει πως δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω από αυτόν.

8) Θέλω το αγόρι μου να μάθει, ότι μόνο δύναμη δηλώνει για τον άντρα να φροντίζει την γυναίκα του: 

Η φροντίδα προς την γυναίκα δεν ταυτίζεται με αδυναμία ή με έλλειψη αρρενωπότητας. 

Ο άντρας που μπαίνει στα παπούτσια μίας γυναίκας, για να σκεφθεί τι της αρέσει, τι την ευχαριστεί, είναι αρκετά έξυπνος. 

Και το κυριότερο που θέλω να μάθει το αγόρι μου είναι πως τις πιο πολλές φορές αρκεί μία ζεστή και μεγάλη αγκαλιά για να νιώσει η γυναίκα γλυκά προς το πρόσωπο του.

9) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού: 

Το νοικοκυριό δεν είναι κληρονομική υποχρέωση μόνο μίας γυναίκας. 

Το να αναλαμβάνει κάποιες δουλειές μέσα στο σπίτι δηλώνει στοργή, τρυφερότητα και κατανόηση στον πολλαπλό ρόλο που έχει εκείνη μέσα σε μία οικογένεια.

10) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να αγαπάει την δέσμευση και να την καλλιεργεί: 

Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάται την απώλεια της ελευθερίας του στα πλαίσια μίας σχέσης. 

Το να είναι πιστός δηλώνει σεβασμό απέναντι στον εαυτό του και φυσικά απέναντι στην γυναίκα με την οποία σχετίζεται. 

Η σχέση δεν συνεπάγεται τον εγκλωβισμό και την στέρηση του όποιου δικαιώματος έχουμε ως άνθρωποι. Ίσα ίσα είναι καλό να ενισχύει ένα αγόρι την προσωπική εξέλιξη μίας γυναίκας σε κάθε επίπεδο και αυτό να ισχύει και αντιστρόφως.

infokids
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το Ανεκτίμητο Δώρο που λέγεται Χρόνος

Έπειτα από κάτι που μου συνέβη το 1999 «λίγο» δυσάρεστο, πήρα μία απόφαση. Μια απόφαση ζωής. 

Αποφάσισα ότι κάθε μέρα από τότε και στο εξής θα είναι μία «έξτρα» μέρα. Κάτι σαν ένα… bonus.

Μία μέρα που δεν είναι δεδομένη. Κάποιοι δεν την έχουν πια αυτή τη μέρα. Ακούω πολλούς ανθρώπους να δυσανασχετούν εκείνες τις μέρες που γιορτάζουν τα γενέθλιά τους επειδή μεγαλώνουν… έναν ακόμη χρόνο. Όταν σβήνουμε τα κεράκια μας στη γενέθλια τούρτα να θυμόμαστε πως είμαστε ευλογημένοι και πως κάποιοι δεν είχαν την τύχη να φτάσουν αυτό το νούμερο που αναγράφεται στα κεράκια.

Γιατί λοιπόν «έξτρα μέρα»; 

Για σκεφτείτε το λίγο. Κάθε πρωί που ξυπνάτε, πώς θα νοιώθατε αν υπήρχε ένα δώρο δίπλα στο μαξιλάρι σας; Ένα κουτί τυλιγμένο σε συσκευασία δώρου; Χαρά; Έκπληξη; Ενθουσιασμό;

Κι όμως το έχουμε αυτό το δώρο… Είναι εκεί με το άνοιγμα των ματιών μας, με την πρώτη ανάσα μας. Ναι, είναι εκεί και μας περιμένει. 

Αυτή η ανάσα, αυτό το δώρο, είναι το πολυτιμότερο αγαθό μας και ονομάζεται ΧΡΟΝΟΣ.

Πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για αυτόν τον επιπλέον χρόνο που έχουμε κάθε μέρα.

Τί μπορείς να κάνεις με αυτό το ιδιαίτερο δώρο που σου προσφέρεται τόσο απλόχερα; 

Ορίστε μερικές προτάσεις:
1. Μοίρασε το χρόνο σου σε όσους αξίζει να τον μοιράζεις.
2. Χαμογέλα. Χαμογέλα σε όλους και πιο πολύ στον καθρέφτη.
3. Γίνε φίλος (και) με τον εαυτό σου. Να τον προσέχεις και να του δίνεις τον ανάλογο χρόνο.
4. Δώσε και δείξε την αγάπη σου.
5. Μην αναβάλλεις τίποτα για… μετά.
6. Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή.
7. Να συνειδητοποιείς τα αισθήματά σου και να πράττεις ανάλογα.
8. Δώσε επειδή θέλεις και όχι από υποχρέωση.
9. Σχεδίασε το μέλλον σου, αλλά ζήσε το παρόν.
10. Ρίσκαρε περισσότερο. Έχεις τον χρόνο…

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παροιμίες και Εκφράσεις για τις Ψείρες - Mιχαήλ Ψελλός: Ψείρας Εγκώμιον!

Αλί που το ‘χει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες...
Αλλού η ψείρα κι αλλού τα παιδιά της.
Αν έχεις νύχια, θα ξυστείς! Αν δεν έχεις, θα σε φάνε οι ψείρες.

Δεν ξέρει η ψείρα από φιρμάνια κι ο ψύλλος από νόμους.

Έβαλε την ψείρα να βαρέσει την καμπάνα.

Είδε η ψείρα αλώνι, περπατεί και καμαρώνει.

Είναι ψείρας.

Έχει την ψείρα άρχοντα και τον ψύλλο επίσκοπο.

Έχει την ψείρα πεθερά, τη μύγα για νοικοκυρά.

Η ψείρα θέλει απλυσιά κι η φτώχεια συγγένεια.

Η ψείρα λέρα κρέμεται κι η λέρα καμαρώνει.

Η ψείρα με φωνές δεν φεύγει.

Η ψείρα τρώει απ’ τ’ αφεντικό της.

Κάλιο ψείρα στο κορμί σου, παρά κακός άρχοντας στο σβέρκο σου.

Κάλιο ψείρα στον κόρφο σου, παρά πεθερά στον κόπο σου.

Κάλιο ψειριασμένος, παρά ατιμασμένος.

Κάνει η ψείρα πέρασμα και η κόνιδα στράτα.

Μόνο ψείρες προκόβουν στο κεφάλι του.

Ξύνει την κούτρα του να κατεβούν οι ψείρες. 

Όλοι όλοι αντάμα κι ο ψειριάρης χώρια.

Όποιοι κοιμούνται με σκυλιά, ξυπνάνε με ψείρες.

Όποιος δεν έχει ψείρες δεν ξέρει από ξύσιμο.

Όπου πάει ο άρχοντας, πάει κοντά κι η ψείρα του. 

Όσες οι ψείρες του φτωχού, τόσα τα βάσανά του.

Όσοι ξύνουν τα κεφάλια τους, δεν έχουν όλοι ψείρες.

Όταν χορτάσει η ψείρα, βγαίνει στο γιακά.

Οι ψείρες ως τον Όλυμπο κι εμείς στα πανηγύρια. 

Ο φαλακρός, ψείρες δεν έχει!

Πάει το παιδί στο σκολειό, πάει κι η ψείρα.

Πρέπει να το ‘χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες.

Σκάει σαν ψείρα στη φωτιά. 

Το ψει ψει, ψείρα γίνεται.

Φαίνεται το ‘χει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες...

Ψείρα με ουρά.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

akrasakis

Mιχαήλ Ψελλός, Eγκώμιο στην ψείρα, A. R. Littlewood (έκδ.), Michael Psellus, Oratoria Minora, Λιψία 1985, σ. 105-106.

[H ψείρα], όπως ειπώθηκε, έχει πρόσβαση και μπορεί να κυκλοφορήσει σε όλο το σώμα, όμως το κεφάλι είναι το κατοικητήριό της, όπως ορίζεται για μια βασίλισσα το ανάκτορο. 

O αυχένας και ο θώρακας και η πλάτη και οι βραχίονες και όλο το σώμα μέχρι τα πόδια είναι λόφοι και πεδιάδες και σαν την οικουμένη νέμεται το ζώο τα πάντα. 

Όταν υπάρχει νηνεμία προβάλλει ανοίγοντας ορθάνοιχτες τις πόρτες και φέρνει την άνοιξη στα κάλλη της. Aν κάτι όμως πάει να τη βλάψει, τότε με φρονιμάδα επιστρέφει στο παλιό της σπίτι και καταλαμβάνοντας την κορυφή της κεφαλής σαν τύραννος αφήνει τα χέρια να μάχονται στα τείχη, ενώ αυτή φρουρείται στον πύργο των μαλλιών του κεφαλιού. 

Eδώ το ζώο είναι δύσκολο να νικηθεί, διότι όπως τα στάχυα φυλάσσουν ακέραιο το στάρι από τις εισβολές, έτσι και οι τρίχες αποκρούουν οτιδήποτε μπορεί να βλάψει την ψείρα. [...]

Δε θέλησα να προσφέρω ένα εγκώμιο στην ψείρα (δεν τρελάθηκα τόσο), αλλά να σας δείξω πόσα μπορεί να κάνει ο λόγος, ώστε βλέποντας το παράδειγμα να πλησιάζετε με ενδιαφέρον και τα ευτελέστερα υποκείμενα και να με μιμείσθε.

ime.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Κήπος των Ευχών / Καλημέρα σας...

Εδώ στον κήπο των ευχών

Δέντρα γυμνά τα χρόνια

Μόνοι τους πέσανε οι καρποί

Ζωή να κρύψουνε στη γη

Αν έρθει η άνοιξη να βρει

Πρόσφορο χώμα

Εδώ στον κήπο των ευχών

Βρήκε η σπορά χειμώνα

Έκρυψε η Μοίρα ένα χαρτί

Κι όποιο παιχνίδι κι αν παιχτεί

Του κόσμου η τράπουλα λειψή

Μένει ακόμα

Εδώ στον κήπο των ευχών

Μυρίζει ακόμα

Από τον ύπνο των ποιητών

Νωπό το χώμα

Εδώ στον κήπο των ευχών

Στο τέλος του αιώνα

Το μέλλον θα προσευχηθεί

Απ' τον εαυτό του να σωθεί

Να ελευθερώσει μια στιγμή

Τ' άφθαρτο σώμα.

THE GARDEN OF WISHES

Within the garden of wishes

the years are stark trees the fruits

fell by themselves to sink

life deep in the ground

So that when spring comes

it finds Fertile earth.

Within the garden of wishes

the seeding is halted by frost

A card is veiled by fate

Therefore whichever game is played

a card is missing from the pack even now.

Within the garden of wishes

the smell lingers

from the poets' deep sleep

the ground is soaked.

Within the garden of wishes

the century takes a turn

the future will make a prayer

to be saved from itself

for an instant to release

the imperishable body.

Within the garden of wishes,

the smell lingers

from the poet's deep sleep

the ground is soaked. (2 times)

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι