12/10/1944: Σπάνιο φιλμ από την Απελευθέρωση της Αθήνας

............................................
Κατά την αποχώρηση δεν ήταν φυσικά όλα ρόδινα. Φεύγοντας οι Γερμανοί, προκάλεσαν ζημιές σε σημαντικές υποδομές. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Λιμένος Πειραιά που υπέστη τεράστιες καταστροφές, με ανατίναξη των σιλό, των κρηπιδωμάτων της ακτής Θεμιστοκλέους και Μιαούλη καθώς και την ανατίναξη των ναυπηγείων και του κτιρίου της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων.

Επίσης έβαλαν φωτιά στις αποθήκες των εταιριών πετρελαιοειδών Shell, Socobell και Socony. 

Επιπλέον, αποπειράθηκαν να καταστρέψουν το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Κερατσίνι. 

 Όμως οι εγκαταστάσεις σώθηκαν, μετά από μάχη που έδωσαν άνδρες του ΕΛΑΣ οι οποίοι έσπευσαν εκεί όταν ειδοποιήθηκαν από εργαζόμενους της Ηλεκτρικής Εταιρίας.

Πίσω όμως στα γεγονότα όπως τα εξιστόρησε το 1986 ο Σπ. Κωστάκης: 

«Οι Γερμανοί όλη τη νύχτα έφευγαν μαζικά τώρα. Και από την αρτηρία της Ιεράς Οδού κι από τα βόρεια προάστια. 

Ολη τη νύχτα άδειαζαν καταυλισμούς αποθήκες, ιδρύματα, υπηρεσίες, γραφεία. Καίνε χαρτιά. Φεύγουν. 

Οι συνοικίες κι οι συνοικισμοί - μαχόμενες μονάδες το έχουν πάρει χαμπάρι και βρίσκονται στο πόδι από τα χαράματα. Τμήματά μας έχουν ακροβολιστεί μέχρι τους πλαϊνούς δρόμους του κέντρου. Σύνταγμα - Ομόνοια.
Γύρω στις 10 το πρωί αγγελιοφόρος φέρνει την είδηση ότι οι Γερμανοί κατέβασαν τη σημαία τους από την Ακρόπολη. 

Και σε λίγο άλλοι: οι Γερμανοί κατέθεσαν στεφάνι στον Αγνωστο Στρατιώτη. "Είμαστε στρατός ιπποτικός", θέλουν να πουν μ' αυτή τη χειρονομία τους. Ομως οι "Ιππότες" καθώς έφευγαν πυροβόλησαν και σκότωσαν άοπλους ανθρώπους στην Ομόνοια και στο τέρμα Ιπποκράτους.

περισσότερα εδώ

10χρονοι... "αντάρτες"

Η δύσκολη ηλικία, όλοι το ξέρουμε, είναι αυτή της εφηβείας. Η «ανταρσία», όμως,  αρχίζει ήδη να εκδηλώνεται από τα 9-13 χρόνια του παιδιού. Άσεμνες κουβέντες, απειθαρχία, απότομη συμπεριφορά είναι οι πρώτες ενδείξεις. 

Η προεφηβεία είναι η ηλικία των μεγάλων ανακαλύψεων και οι γονείς καλούνται να δείξουν υπομονή και σύνεση, ώστε οι μικροί αντάρτες να βρουν επιτυχώς το δρόμο τους προς την ωριμότητα. 

 Αυτή η εποχή της προεφηβείας θέτει σε δοκιμασία την υπομονή και την κατανόηση ακόμα και των καλύτερων γονιών. 

Γιατί στην προεφηβική ηλικία -στην περίοδο μεταξύ εννέα και δεκατριών ετών περίπου- πολλά παιδιά αρχίζουν να συμπεριφέρονται παράξενα

Συχνά είναι αγενή, βρόμικα, απείθαρχα και θορυβώδη. Τους αρέσει να πειράζουν. Τσακώνονται μεταξύ τους, επαναστατούν κατά των ενηλίκων αι γενικώς συμπεριφέρονται άσχημα.

Το γιατί συμβαίνουν αυτά δεν είναι επακριβώς γνωστό. Αλλά η συμπεριφορά αυτή είναι φυσιολογική , αν αυτό μπορεί να σας ανακουφίσει. Πράγμα που δε σημαίνει βέβαια πως η συμπεριφορά αυτή μπορεί να αγνοηθεί. Σημαίνει, αντίθετα, ότι οι γονείς θα χρειαστούν όση ανεκτικότητα, χιούμορ και κατανόηση έχουν.

Μεγάλες… ανακαλύψεις

Αυτό που φαίνεται να συμβαίνει αυτή την περίοδο στα παιδιά, είναι πως βρίσκονται σε μία περίοδο ετοιμότητας για την εφηβεία. Και, συνάμα, κάνουν και τη μεγάλη ανακάλυψη πως υπάρχουν στους συνομηλίκους τους τρόποι συμπεριφοράς που είναι διαφορετικοί και όμως εξίσου σημαντικοί με αυτούς που έμαθαν στο σπίτι.

Στο σύνολό του, και παρά τα λιγότερα αξιαγάπητα χαρακτηριστικά του, το παιδί της προεφηβικής ηλικίας είναι ένα άτομο γεμάτο ρεαλισμό, του οποίου τα αυξημένα ενδιαφέροντα για την αλήθεια το κάνουν δεκτικό για μερικές όψεις της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης.

Μιλήστε του για το σεξ

Τα παιδιά της προεφηβικής ηλικίας παρουσιάζουν ένα ξαφνικό, έντονο ενδιαφέρον για το σεξ. Ένα δεκατριάχρονο παιδί που μέχρι πρότινος απασχολούνταν με ευχαρίστηση με τα μαθήματα του, τους φίλους του και την ομάδα του, μπορεί ξαφνικά να παρουσιάσει ένα πρωτοφανές ενδιαφέρον για "πονηρά" περιοδικά, ταινίες κ.α.

Το παιδί, βέβαια, δεν είναι κατά κανένα τρόπο μη φυσιολογικό με αυτή τη συμπεριφορά.

Πολλοί γονείς, ωστόσο, νιώθουν αμήχανα και δε γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν. Η απάντηση είναι να είστε σίγουροι για τον εαυτό σας και για την κατάσταση. Να θεωρείτε το παιδί σας ως ένα ολοκληρωμένο άτομο.

Σε κάθε περιστατικό μπορείτε να επωφεληθείτε από την περιέργεια του, δίνοντας του την πληροφορία που χρειάζεται, όσο το δυνατόν λεπτομερέστερα.

Μη φοβηθείτε να αναφέρεται και την βίαιη και τραγική πλευρά της ζωής. Τις αλήθειες αυτές δε μπορείτε να τις κρύβετε από το παιδί για πάντα και ακούγοντας ή διαβάζοντας γύρω από αυτές θα βοηθηθεί να επεξεργασθεί, σε κάποιο βαθμό, στη φαντασία του, την επιθετικότητα και την ανταρσία την οποία νιώθει μέσα του.

Λέει «βρομόλογα».

Ένα άλλο σύμπτωμα της ηλικίας του είναι ότι λέει «βρομόλογα», είτε από αθωότητα είτε για να δημιουργήσει μία κάποια αίσθηση. Τα παιδιά θα προσπαθήσουν να βρίζουν ή να ξεστομίζουν ωμές εκφράσεις στο σπίτι τους.

Δε θα κερδίσετε τίποτα αν αντιδράσετε με ταραχή ή τρόμο ή τιμωρώντας το παιδί. Και θυμηθείτε πως οι πρώτες βρισιές που ακούει το παιδί πολύ συχνά προέρχονται από τους ίδιους τους γονείς.

Αλλά και έτσι ακόμα, δεν πρέπει να αγνοήσετε αυτές τις εκφράσεις ή να κάνετε δήθεν πως απολαμβάνετε τα «βρωμόλογα» μέσα στο σπίτι. 

Πείτε στο παιδί πως αυτές οι λέξεις δε σας εκπλήσσουν και πως ξέρετε τη σημασία τους. Είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιεί το παιδί αυτές τις λέξεις ή να λέει «βρόμικα ανέκδοτα» που ακούει, απλώς για να σας ενοχλήσει.

Αν οι γενικές συμβουλές δε φέρουν αποτέλεσμα, μπορεί να είναι-πάλι- σύμπτωμα πως το παιδί έχει άλλες ενοχλήσεις. Θα ήταν συνετό να κοιτούσατε λίγο μακρύτερα για να δείτε τι είναι αυτό που το κάνει να συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο.

Η δική σας στάση

Οι γονείς συχνά αναστατώνονται ανακαλύπτοντας πως η συμβίωση με τα προεφηβικής ηλικίας παιδιά τους είναι τόσο δύσκολη. Ανησυχούν και αναρωτιούνται «τι κάνουν στραβά».

Είναι δύσκολο να τους πείσουμε πως η δυσάρεστη συμπεριφορά του παιδιού μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογική συνέχεια των σταθερών και φρόνιμων ετών που προηγήθηκαν. Η προσωπική τους ανασφάλεια επαυξάνεται και από την απόλυτη βεβαιότητα του παιδιού πως το παρεξηγούν τελείως και το μεταχειρίζονται άσχημα.

Αν νιώθετε έτσι, μην παραδοθείτε στα συναισθήματά σας. Όποιοι κι αν είναι οι τρόποι του, το παιδί της προεφηβικής ηλικίας χρειάζεται, όπως κάθε παιδί κάθε ηλικίας, την καθοδήγηση και υποστήριξή σας.

Μην ξεχνάτε πως μάχεται να κρατήσει ζωντανά δύο πρότυπα συμπεριφοράς- τα δικά σας και των συνομηλίκων του- τα οποία μοιραία συγκρούονται μεταξύ τους σε μερικά σημεία.

• Βρείτε τρόπους, αν μπορείτε, να του δείξετε την εμπιστοσύνη σας σε αυτοί. Γιατί, ενώ νιώθει πως πρέπει να αμφισβητήσει τα δικά σας φρονήματα και να προτιμήσει τα δικά του, δεν είναι και τόσο σίγουρο για τον εαυτό του.
• Δεχτείτε τους φίλους του. Να θυμάστε πως είναι πολύ σημαντική η πίστη του σε αυτούς.
• Μην το αφήνετε να νιώθει πως το έχετε απορρίψει ή έχετε αποσύρει το ενδιαφέρον και τη στοργή σας εξαιτίας της περίεργης συμπεριφοράς του.
• Όπως και με τα παιδιά κάθε ηλικίας, φροντίστε να του δίνετε ευκαιρίες να συμμετέχει στις οικογενειακές δραστηριότητες.

Η ώριμη στάση, από την πλευρά σας, είναι η στάση που το βοηθάει, η στάση του ενηλίκου στον οποίο θέλει να μοιάσει. Οι ενήλικες που δείχνουν παιδαριώδη αναστάτωση ή στενότητα πνεύματος, δίνουν στο παιδί μια διαστρεβλωμένη εικόνα ωριμότητας και δημιουργούν οι ίδιοι ένα φαύλο κύκλο συγκρούσεων και ανταρσίας μεταξύ αυτών και των παιδί τους. Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως πρέπει να δεχθείτε την αγενή συμπεριφορά του με χαμόγελα ευχαρίστησης. Είναι και αυτό εκτός πραγματικότητας. Έχετε δικαιώματα και προνόμια ως άτομα, τα οποία πρέπει οι άλλοι να σέβονται- προέφηβοι ή όχι. Από την άλλη, δεν είναι ανάγκη να παίρνετε κάθε βίαιη παρατήρηση ενός προεφήβου σαν προσωπική προσβολή.

Νέλλη Θεοδοσίου, Πτυχιούχος Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο της Αμιένης (Γαλλία).Ειδίκευση στην Κλινική ψυχολογία καθώς και στην Παιδοψυχολογία

iatro.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι προσφέρει στο μικρό μας το αυγό;

Γιατί πρέπει τα παιδιά να το συμπεριλάβουν στη διατροφή τους;

Το αυγό αποτελεί μια από τις βασικές τροφές για τα παιδιά και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στη διατροφή τους όσο αυτά μεγαλώνουν καθώς βοηθά στη σωστή ανάπτυξή τους ενώ η  διατροφική του αξία συγκρίνεται με ελάχιστων άλλων τροφών.

Τι μας δίνει:

• Είναι σημαντική πηγή πρωτεϊνών και πολύ καλή πηγή ασβεστίου που παίζει καθοριστικό ρόλο στη δομή και δύναμη των οστών και των δοντιών. Μετά το μητρικό γάλα, η πρωτεΐνη του αυγού έχει την υψηλότερη βιολογική αξία στη φύση.

• Το ασπράδι περιέχει πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο οργανισμός. Οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων, αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών όπως τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα.

• Αποτελεί καλή πηγή σιδήρου, ο οποίος βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τα μαθησιακά προβλήματα. Μάλιστα, μαθητές με έλλειψη σιδήρου παρουσιάζουν μειωμένη αντίληψη και ικανότητα μάθησης. Ο σίδηρος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυαστεί με ταυτόχρονη πρόσληψη βιταμίνης C. Γι’ αυτό, καλό είναι μετά από κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο, να δίνετε στο παιδί και ένα ποτήρι χυμό πορτοκάλι για καλύτερη απορρόφησή του.

• Περιέχει πολλές βιταμίνες όπως Α, D και Ε. Επίσης είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β. Είναι καλή πηγή λεκιθίνης, η οποία βοηθάει στις πνευματικές λειτουργίες, καθώς και χολίνης, η οποία ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης.

 Πότε πρέπει να ξεκινάνε να τρώνε τα παιδιά αυγό;

Η σταδιακή ένταξη των στερεών τροφών στο διαιτολόγιό των παιδιών ξεκινά στο 2ο εξάμηνο της ζωής τους.  Η προσθήκη στερεών τροφών γίνεται στην ηλικία αυτή, καθώς έχει ωριμάσει το πεπτικό σύστημα και έτσι ο οργανισμός μπορεί να τις απορροφήσει. Παράλληλα έχει ωριμάσει και το νευρικό σύστημα, ώστε να μπορεί το βρέφος να μασάει και να καταπίνει τροφές που δεν είναι υγρές. Οπωσδήποτε κάθε νέο τρόφιμο εισάγεται σταδιακά στη διατροφή του παιδιού και πάντα σε μικρές ποσότητες. Ο κρόκος του αυγού πρέπει να δίνεται μετά τους 8 μήνες, ενώ το ασπράδι μετά τον πρώτο χρόνο. Στην αρχή δίνουμε στο παιδί ελάχιστο κρόκο και αυξάνουμε σταδιακά την ποσότητα για να αποφύγουμε τυχόν αλλεργικές αντιδράσεις. Το ίδιο πρέπει να γίνει αργότερα και με το ασπράδι.

Πόσα αυγά μπορεί να τρώει την εβδομάδα;

Οι συνήθεις συστάσεις των παιδιάτρων είναι 1 αυγό κάθε 2-3 ημέρες (δηλαδή 2-3 την εβδομάδα). Σύμφωνα όμως με πρόσφατες έρευνες, τα παιδιά μπορούν να καταναλώνουν 1 αυγό την ημέρα. Προσοχή όμως πρέπει να δοθεί στα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά, γιατί η καθημερινή κατανάλωσή του είναι πολύ πιθανό να επηρεάσει το λιπιδαιμικό τους προφίλ ανεβάζοντας την τιμή της χοληστερόλης στο αίμα.

Δωσ' του το «κρυφά».

Πολλά παιδιά είναι διστακτικά όσον αφορά στην κατανάλωση αβγών. Μπορεί ένα παιδί να μην τρώει αβγά, αλλά να τρελαίνεται για σνακ τα οποία περιέχουν αυγό (κέικ, πίτες κ.α.). Δε χρειάζεται λοιπόν να δίνουμε τόση σημασία στο γιατί το παιδί μας δεν τρώει το αυγό, αλλά στο πως θα το κάνουμε να το δοκιμάσει.
Δοκιμάστε λοιπόν να φτιάξετε:

• Κέικ με σοκολάτα

• Τυροπιτάκια μπουκίτσες

• Ομελέτα με τα αγαπημένα του λαχανικά, καθώς και το αγαπημένο του τυρί

• Κεφτεδάκια με καρότα, πατάτες και αυγό

• Κρέπες είτε γλυκές με μαρμελάδα είτε αλμυρές με τυρί

• Αυγόφετες

• Πίτσα με το αβγό πολτοποιημένο επάνω

• Σπιτικά μπισκοτάκια σε διάφορα σχέδια

• Αυγά μάτια σε όμορφα σχέδια (π.χ. φατσούλες) με τη βοήθεια λαχανικών

Extra tip: Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να συμμετάσχουν στο μαγείρεμα. Εκτός του ότι θα περάσετε χρόνο μαζί τους, θα τα κάνετε να νιώσουν και πιο ενεργά στη διαδικασία προετοιμασίας του φαγητού. Έτσι θα νιώθουν υπερήφανα για το αποτέλεσμα και σίγουρα θα έχετε λιγότερα προβλήματα στο να τα πείσετε να το φάνε.

Ανακαλύψτε περισσότερα κάνοντας κλικ στο paidimag

Η Ψυχική Υγεία των Παιδιών Σχολικής Ηλικίας / Mental Health Problems in a School Setting in Children and Adolescents

Κατά τη σχολική ηλικία πραγματοποιούνται σημαντικές μεταβολές στον τομέα της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού.

Mental Health Problems in a School Setting in Children and Adolescents

Καταρχήν μεταβάλλεται το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο δρα και αλληλεπιδρά το παιδί. 

Έπειτα, αλλάζει η ψυχοδυναμική του παιδιού, τα κίνητρα και οι αναπτυξιακές επιδιώξεις του. η περίοδος από το 6ο έως το 12ο έτος ονομάζεται σύμφωνα με τον Freud (1905) λανθάνουσα περίοδος γιατί το παιδί στη φάση αυτή δε βρίσκεται κάτω από την έντονη επίδραση των ενστικτωδών του ενορμήσεων, ενώ η ψυχο-συναισθηματική του ανάπτυξη είναι πιο ήρεμη σε σχέση με τις προηγούμενες ή τις επόμενες περιόδους.

Κυριαρχεί ο σχηματισμός του Υπερεγώ, ομάδα λειτουργιών που σχετίζονται με τις ηθικές αξίες και τα ιδανικά του ατόμου, η ταυτοποίηση με τους συνομηλίκους του ίδιου φύλου, η δημιουργία ομάδων, η αναζήτηση στενού φίλου. 

Το παιδί έχει σαφή αντίληψη της θέσης του μέσα στην οικογένεια και της ταυτότητάς του ως αγόρι ή κορίτσι, μπορεί να επεξεργαστεί συναισθήματα αποτυχίας και να αναπτύξει την αίσθηση της φιλοπονίας αλλά και την ικανότητα κυριαρχίας πάνω σε αντικείμενα και έννοιες. Κατά τη λανθάνουσα περίοδο παρατηρείται σημαντική πρόοδος στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς του παιδιού.

Η αρχή της σχολικής ζωής είναι μία δύσκολη και απαιτητική μεταβατική περίοδος διότι το παιδί καλείται αφενός να αποκτήσει σχολικές γνώσεις και αφετέρου να προσαρμοστεί σε ένα νέο άγνωστο περιβάλλον. 

Στη φάση αυτή εμφανίζονται συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία δεν έχουν μία και μοναδική αιτιολογία που μπορούμε εύκολα να αναγνωρίσουμε, καθώς βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν και το πρόβλημα που εμφανίζεται είναι το αποτέλεσμα αυτής της αλληλεπίδρασης. Ο εκπαιδευτικός ανησυχεί και αισθάνεται ότι πρέπει να παρέμβει, εφόσον το πρόβλημα είναι σοβαρό, διαρκεί πολύ και αποτελεί εμπόδιο στην επίδοση του παιδιού ή στην παρακολούθηση του σχολείου.

Το παιδί συμπεριφέρεται διαφορετικά στο σπίτι από ό,τι στο σχολείο. 

Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις από την παρατήρηση και την έρευνα που φανερώνουν ότι ο βαθμός της προσαρμογής του παιδιού στο σχολείο συσχετίζεται με τις διαφορές που μπορεί να υπάρχουν μεταξύ της ατμόσφαιρας του σπιτιού και του σχολείου όσον αφορά στις αξίες, τις ιδέες και τις στάσεις απέναντι στη ζωή γενικότερα. 

Γι’ αυτό το πρώτο βήμα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάζουν τα παιδιά στο σχολείο είναι η συνεργασία σχολείου και οικογένειας.

Στις επόμενες γραμμές παρουσιάζονται αδρομερώς τα κυριότερα προβλήματα που ταλανίζουν την ψυχική ισορροπία των παιδιών της σχολικής ηλικίας καθώς και τρόποι αντιμετώπισής τους.

1. Σχολική φοβία
Φοβία είναι ο έντονος και αδικαιολόγητος φόβος που αναφέρεται σε ένα ορισμένο είδος ερεθισμάτων. Η σχολική φοβία εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους όπως π.χ. το παιδί δείχνει απροθυμία ή διστακτικότητα να πάει στο σχολείο, άλλοτε αρνείται να πάει στο σχολείο κατηγορηματικά ή παρουσιάζει συμπτώματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς όπως εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα, υπερκινητικότητα, άρνηση να δεχθεί φαγητό ή ψυχοσωματικά συμπτώματα όπως εμετούς, πονοκεφάλους, νυχτερινούς εφιάλτες κ.ά. 

Σε άλλες περιπτώσεις, προβάλλει διάφορες αιτιάσεις κατά του σχολείου, όπως π.χ. ότι ο δάσκαλος είναι κακός και άδικος ή ότι τα μαθήματα είναι ανιαρά και δύσκολα ή ότι οι συμμαθητές του τον απειλούν, τον δέρνουν ή τον περιφρονούν, κ.ά.

Η σχολική φοβία είναι μια βαθύτερη ψυχική διαταραχή, η οποία στην ηλικία αυτή εκδηλώνεται ως απέχθεια προς το σχολείο. Από την πλευρά της αιτιολογίας, η σχολική φοβία θεωρείται ως μια οξεία εκδήλωση ενός μόνιμου άγχους αποχωρισμού.

Το παιδί που φοιτά για πρώτη φορά στο σχολείο είναι σημαντικό να νιώσει το ενδιαφέρον και την κατανόηση του δασκάλου. 

Έτσι, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να αποχωριστεί ευκολότερα τη μητέρα του ενθαρρύνοντάς την να παραμείνει για λίγοα στο προαύλιο του σχολείου ή να χρησιμοποιήσουμε το δυναμικό της ομάδας της τάξης ώστε το παιδί να ενταχθεί πιο εύκολα στο σχολικό περιβάλλον. 

Το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά θα το βοηθήσει να νιώσει άνετα και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του. γενικότερα, ο εκπαιδευτικός είναι καλό να κατορθώσει να χτίσει μα πραγματική σχέση με το παιδί η οποία θα διαποτίζεται από τα χαρακτηριστικά της εμπιστοσύνης, της ενσυναίσθησης και του αλληλοσεβασμού.

2. Κακή σχολική επίδοση
Οι αιτίες που ευθύνονται για τη μειωμένη πρόοδο του παιδιού στο σχολείο μπορεί να είναι οι ακόλουθες:

Σχολική ωριμότητα: 

Η ωριμότητα ενός παιδιού είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης της νοημοσύνης, της συναισθηματικής και της κοινωνικής εξέλιξης αλλά και της βιολογικής ωρίμανσης. Τις περισσότερες φορές η εξέλιξη στους τομείς αυτούς δε συμβαδίζει, με αποτέλεσμα όλα αυτά ή το καθένα χωριστά να ευθύνονται για την αδυναμία του παιδιού να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σχολείου. 

Το παιδί που χαρακτηρίζεται ως «ανώριμο» παρουσιάζει αδυναμία να παρακολουθήσει τα μαθήματα της τάξης του, μπορεί να δυσκολεύεται στη γραφή και την ανάγνωση, το λεξιλόγιο να είναι φτωχό για την ηλικία του και η κοινωνική του συμπεριφορά να μην είναι ανάλογη με την ηλικία του. 

Εξαιτίας όλων των παραπάνω είναι σημαντικό το παιδί να αποδεχθεί τα όρια που επιβάλλονται για τη λειτουργία του σχολείου και φυσικά να αναγνωριστεί η ανωριμότητά του έγκαιρα χωρίς να αποδοθούν όλα τα παραπάνω σε τεμπελιά, αδιαφορία, χαμηλή νοημοσύνη, κ.ά. Παράλληλα, η συζήτηση με τους γονείς θα βοηθήσει στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής.

Ντροπή, δειλία: 

Τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από ντροπή- δειλία είναι συνεσταλμένα και δεν συνάπτουν εύκολα φιλικές σχέσεις με άλλα παιδιά στο σχολείο. Παραμένουν απομονωμένα, δεν συμμετέχουν στην τάξη και στις δραστηριότητές της και αποφύγουν να παίζουν με τα άλλα παιδιά στο διάλειμμα. 

Θα βοηθούσε η διακριτική προσέγγιση αυτού του παιδιού από τον εκπαιδευτικό καθότι είναι πολύ ευαίσθητο και αγχώδες, παρουσιάζει χαμηλή αυτοπεποίθηση και φόβο χωρίς να υπάρχει λόγος. 

Ακόμη ο εκπαιδευτικός μπορεί να διευκολύνει τη συμμετοχή του στις δραστηριότητες στην τάξη, να βοηθήσει στη θετική επικοινωνία με την οικογένεια του παιδιού πείθοντάς τους γονείς να μην είναι απαιτητικοί και αυστηροί με το παιδί αλλά και να το ενθαρρύνει και αν το επιδοκιμάζει συνεχώς ώστε να ξεπεράσει τους φόβους του.

Αποθάρρυνση: 

Ένα από τα βασικά κίνητρα του παιδιού για να κάνει τη σχολική του εργασία και να επιτύχει, είναι να ευχαριστήσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και τους γονείς και τους δασκάλους του, αποφεύγοντας την αποδοκιμασία ή την τιμωρία. 

Αν το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον επαινεί και επιδοκιμάζει την προσπάθεια του παιδιού τότε ενισχύεται και καλλιεργείται το πνεύμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

3. Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες
...

η συνέχεια εδώ alfavita

Για όλες τις μαμάδες που ξεχνούν τι αξίζουν

Αυτό το κείμενο είναι για σένα που, κάποιες φορές, νομίζεις ότι δεν αξίζεις τίποτα, ενώ στην πραγματικότητα είσαι αναντικατάστατη!

Τρέχεις όλη μέρα και κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς
    Να θυμάσαι ότι αξίζεις τα πάντα επειδή δίνεις καθημερινά τον εαυτό σου στην οικογένειά σου! Χωρίς εσένα τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο. Τρέχεις όλη μέρα, κάθε μέρα, για να είναι το σπίτι καθαρό, τα παιδιά φροντισμένα και διαβασμένα και οι υποχρεώσεις στην εντέλεια. Σπαταλάς όλη σου την ενέργεια για να είναι η οικογένεια ενωμένη και μονιασμένη.

Δίνεις απλόχερα όλη σου την αγάπη
    Στο τέλος της ημέρας, όταν με τα βίας στέκεσαι όρθια από την κούραση, βρίσκεις πάντα το κουράγιο να δώσεις την τρυφερότητα και την αγάπη που χρειάζονται τα παιδιά σου για να μεγαλώσουν σωστά. Ένα παραμύθι πριν τον ύπνο, μια ζεστή αγκαλιά κι ένα φιλί για καληνύχτα δεν λείπουν ποτέ από το καθημερινό σου πρόγραμμα - ακόμα κι όταν είσαι εξαντλημένη ή άρρωστη ή νιώθεις κενή συναισθηματικά.

Μαθαίνεις από τα λάθη σου
    Ο μόνος που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα. Όλοι οι υπόλοιποι βουτάμε με φόρα στη ζωή και στην προσπάθειά μας να την κατακτήσουμε, κάνουμε δοκιμές, πειράματα και λάθη. Πολλά λάθη! Αυτά τα λάθη, όμως, είναι πολύ σημαντικά. Η αξία τους είναι πολύτιμη αφού μας δίνουν μαθήματα και, τελικά, μας οδηγούν στην επιτυχία. Εάν, λοιπόν, κάνεις κι εσύ λάθη, μην νιώθεις πως δεν αξίζεις τίποτα. Αντίθετα, νιώσε περήφανη γι’ αυτά. Αγάπησέ τα και δες τι θέλουν να σου πουν. 

Αξίζεις πολλά διότι έχεις το θάρρος και τη δύναμη να κάνεις λάθη και να διορθώνεσαι καθημερινά!

Είσαι ο λόγος που χαμογελούν τα παιδιά σου
    Εάν δεν υπήρχες εσύ να δίνεις κάθε μέρα τον αγώνα σου για να εξασφαλίζεις στα παιδιά σου ένα όμορφο, ζεστό, περιποιημένο και ασφαλές περιβάλλον, εκείνα δεν θα ένιωθαν ελεύθερα να κάνουν τα δικά τους λάθη, να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους, να αποκτούν αυτοπεποίθηση και να χαμογελούν. Και ίσως να είναι μια ρουτίνα όλα αυτά, να τα θεωρείς αυτονόητα και δεδομένα, όμως δεν είναι. Δεν είναι όλα τα παιδιά χαρούμενα κι ευτυχισμένα. Τα δικά σου, όμως, είναι…. 

Έχουν όσα χρειάζονται και το οφείλουν σε εσένα. Γι’ αυτό και μόνο, ακόμα κι αν εσύ το ξεχνάς, αξίζεις τα πάντα!

ολόκληρο το κείμενο εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι