ΙΗΣΟΥΝ Η ΒΑΡΡΑΒΑ?

Διαχρονικό δίλλημα.
Ιησούν ή Βαραββά?
Αλήθεια ή ψέμα?
Έρωτας η σύμβαση έργου?
"Θέλω" ή "πρέπει"?
Ζωή ή καναπές?
Απαντημένο αυτό το δίλλλημα ποτέ δε θα είναι.
Ο λόγος απλός:
Ο αιώνιος πόλεμος ψυχής και χώματος!
Πόσοι απο μας ξέρουμε και αναγνωρίζουμε τη ψυχή μας σαν αυτό που κινεί τη ζωή μας?
Πόσοι απο μας ξέρουμε οτι χωρίς αυτήν δεν υπάρχουμε?
Οτι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, πεθαίνουμε κάθε μέρα μαζί με τα επιτόκιά μας, τα jumbo μας, το δελτίο των οκτώ?
Ξημερώνει και βραδυάζει κάθε μέρα κάνοντας τα ίδια και τα ίδια.
Δηλωμένα ολα!
Προδιαγεγραμμένα όλα.
Εμείς,
τα παιδιά μας,
η ζωή μας!
Η ευτυχία είναι αλλού!
Είναι κάθε μέρα να σηκώνεσαι μ' ενα χαμόγελο σ' αυτούς που είναι μέσα στο σπίτι σου.
μ' ενα χαμόγελο σ' αυτούς που έρχεσαι σε επαφή.
μ' ενα χαμόγελο πάνω απ' όλα στον εαυτό σου!
Κάνε το και θα με θυμηθείς.
Θα νοιώσεις καλλίτερα.
κι αν έρθεις ή σε βάλουν στο δίλλημα "Ιησούν ή Βαρραβά", διάλλεξε το πρώτο.
Το ξέρω!
Είναι το δυσκολότερο.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι της αγάπης.
Έχει ανηφόρα!
Μόνο που σα φτάσεις στη κορφή, θα 'χεις κατακτήσει κατι παραπάνω απ' όλες τις κατακτήσεις αυτού του κόσμου:
Θα 'χεις κατακτήσει τη ψυχή σου!
Θα 'χεις κατακτήσει τον ίδιο σου τον εαυτό!
Θα 'χεις κατακτήσει τον ίδιο το Χριστό. Δηλαδή εσένα!



Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' έναν άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταχυδρόμο
Ένα νεράκι να προσφέρεις με χαμόγελο
Και δεν θα νοιώθει το φορτίο του στον ώμο

Να πεις – στον πόλεμο δεν πάω
Αλλά με χαμόγελο
Να πεις σε κάποιον – χτύπα με
Αλλά δεν σε χτυπάω
Να πεις σ'αυτόν που σε μισεί – μίσησέ με εσύ
Αλλά εγώ πολύ πολύ σε αγαπάω

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' ένα άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταξιδιώτη
Να τον ρωτήσεις – τι συμβαίνει με χαμόγελο
Να δεις τι εύκολοι κι απλοί που ‘ν' οι ανθρώποι

Να ημερέψεις την ζωή που αγριεύτηκε
Να δεις που όλοι και κανένας μας δεν φταίει
Αν πεις σε κάποιον στην ουρά
πάρ'την δική μου τη σειρά
Να δεις που όλοι τους θα πάνε τελευταίοι

Εύκολη θα'ναι η ζωή μ΄ένα χαμόγελο
Μια καλημέρα στον ανήξερο διαβάτη
Είμαστε όλοι μας φτωχοί
Γυμνοί γεννιόμαστε γυμνοί
Και δεν υπάρχει άλλο ρούχο απ' την αγάπη

(Στίχοι: Σώτια Τσώτου)

Πρόληψη Παιδικών Ατυχημάτων στις Πασχαλινές Διακοπές

Κατά την περίοδο των πασχαλινών εορτών, τα σχολεία είναι κλειστά με αποτέλεσμα τα παιδιά να περνούν περισσότερο χρόνο στο σπίτι. 

Ως εκ τούτου, στις μικρότερες ηλικίες απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς, εάν δεν υπάρχει σωστή  παρακολούθηση, συμβαίνουν περισσότερα ατυχήματα. 

asxetos

• Όταν βάφουμε τα αυγά και πλάθουμε πασχαλινά κουλουράκια, να μην αφήνουμε ποτέ τα παιδιά χωρίς επίβλεψη στην κουζίνα,ώστε να αποφύγουμε σοβαρά εγκαύματα.
  
• Προσοχή στις λαμπάδες! Να αποφεύγουμε όσες είναι στολισμένες με εύφλεκτα υλικά. Ας μην ξεχνάμε ότι η φλόγα και το λιωμένο κερί μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά εγκαύματα.
  
• Προσοχή στα βεγγαλικά!!! Πυροτεχνήματα χωρίς Ατυχήματα!
  
• Την Κυριακή του Πάσχα, ιδιαίτερη προσοχή στις ψησταριές και τις σούβλες! Τα αναμμένα κάρβουνα και τα πυρωμένα σίδερα αποτελούν αιτία σοβαρών εγκαυμάτων.
  
• Όταν βγαίνουμε με τα παιδιά για ψώνια, να τα κρατάμε πάντα από το χέρι και όταν περπατάνε στο δρόμο να είναι πάντοτε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου.
  
• Εάν πάμε διακοπές, να βεβαιωθούμε ότι ο τόπος διαμονής μας είναι ασφαλής για τα παιδιά μας. Οφείλουμε να προσέξουμε
  ιδιαιτέρως: μπαλκόνια, παράθυρα, σκάλες, τζάκια, πισίνες, πηγάδια και αρδευτικά κανάλια και να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.
  
• Όταν είμαστε κοντά σε νερό με μικρά παιδιά, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, διότι τα μωρά μπορούν να πνιγούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και σε ελάχιστα εκατοστά νερού.
  
• Το Πάσχα είναι μία καλή ευκαιρία να μάθουμε στα παιδιά μας να φοράνε πάντα κράνος ασφαλείας όταν κάνουν ποδήλατο.
  
• Τοποθετούμε στις μπαλκονόπορτες του σπιτιού μας
  αυτοκόλλητα στο ύψος των παιδιών μας, ώστε να φαίνονται καλύτερα.  Τραυματισμοί από σπασμένα τζάμια, κυρίως στα μικρά παιδιά, μπορούν  πολλές φορές να αποβούν θανατηφόροι.

Καλή Ανάσταση!!!

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ!! 17χρονη έγκυος συνεθλίβη σε ΧΥΤΑ

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ!!!

Μια απίστευτη τραγωδία που θυμίζει Μεσαίωνα διαδραματίστηκε στη χωματερή Άνω Λιοσίων, εκεί όπου άνθρωποι και σκουπίδια γίνονται ένα μπροστά στα θηριώδη μηχανήματα.
Μία 17χρονη κοπέλα, οικονομική μετανάστρια, η οποία διένυε τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της, βρήκε τραγικό θάνατο, όταν την ώρα που έψαχνε στα σκουπίδια, συνεθλίβη από φορτηγό.

Ο πρόεδρος των εργαζομένων στη χωματερή Γιώργος Χάρδας, απηύθυνε έκκληση για πααρέμβαση της πολιτείας, ώστε να απομακρυνθούν οι 300 και πλέον οικονομικοί μετανάστες και αθίγγανοι που ζουν στη χωματερή, μεταξύ αυτών και μικρά παιδιά.Παράλληλα, τόνισε, ότι αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο δυστύχημα.

Μαμά, άσ’ το λίγο και με τον μπαμπά του

Γενικώς δεν αμφισβητείται ο ρόλος σας. Μη σας περνάει αυτή η ιδέα απ’ το μυαλό. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, σε ορισμένους τομείς ο μπαμπάς μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα. Πού; Διαβάστε παρακάτω...

Εμείς μαθαίνουμε στο μωρό να στέλνει φιλάκια με το χεράκι, εκείνος το «στραπατσάρει» κάνοντας το να πετάει στον αέρα! Εμείς τρομοκρατούμαστε μήπως χτυπήσει πέφτοντας από την κούνια, εκείνος το τσιγκλάει όλο και πιο δυνατά μέχρι να αρχίσει να ξεφωνίζει. Ο μπαμπάς τα δίνει όλα για εκείνο, επινοεί καινούργια παιχνίδια, αλλά, ας πούμε την αλήθεια, όταν είναι ο σύζυγος που ασχολείται με το παιδί έχουμε πάντα
την αίσθηση ότι «εμείς θα το κάναμε καλύτερα».
Συμβαίνει και σε εσάς; Αν ναι, μάλλον δε θα έπρεπε…
Τα παιδιά δέχονται από τους μπαμπάδες διαφορετικά ερεθίσματα. Η διαφορά στις χειρονομίες και στις συνήθειες από την επαφή με τον πατέρα είναι πολύτιμη, γιατί βοηθά τη ψυχοσωματική ανάπτυξη του μικρού και ανοίγει την πόρτα σε νέες ανακαλύψεις.
Εναλλακτικά χάδια, «ενέσεις» ενθάρρυνσης, σουρεαλιστικές αφηγήσεις, κάθε συμβολή του πατέρα είναι ένας εμπλουτισμός, ένα πρώτο βήμα προς ένα νέο κόσμο.
Ακολουθεί ένας μικρός οδηγός για να ανακαλύψετε όλα τα μυστικά προτερήματα της πατρικής δύναμης!

0 - 2 ετών
Το μωράκι έφτασε κι ο μπαμπάς το χαϊδεύει, του δίνει το μπιμπερό αλλά κυρίως του μιλάει. Κι εδώ ακριβώς είναι το ωραίο. Οι συχνότητες της αρρενωπής φωνής, που είναι πιο μπάσες, επιδρούν στο μυαλό του μωρού έτσι ώστε να το ηρεμούν και να το χαλαρώνουν. Μετράει και ο τρόπος ομιλίας. Οι μπαμπάδες κάνουν λιγότερο παιδικές φωνούλες και συνθέτουν φράσεις πιο μακροσκελείς από των μαμάδων.
Όλα αυτά είναι στοιχεία που κεντρίζουν τη γλωσσική ικανότητα του μικρού. Δεν είναι όμως μονό αυτά τα πλεονεκτήματα του μπαμπά. Ακόμα και ο τρόπος που το αγγίζει, που το σηκώνει από το έδαφος και που παίζει με αυτό έχει τα προτερήματά του. Αν η μαμά είναι η «βασίλισσα της τρυφερότητας», ο μπαμπάς είναι ο «πρίγκιπας της ενθάρρυνσης».
Παιχνίδια όπως το να σηκώνει το μικρό και να το στριφογυρίζει, να το «πετάει ψηλά» ή απλά να το κρατάει στην αγκαλιά του μ’ έναν τρόπο διαφορετικό, ίσως πιο ανέμελο, βοηθούν το μικρό να αποκτήσει μια διαφορετική αντίληψη του χώρου και της κίνησης και το ενθαρρύνουν να βρει την ισορροπία του.
Δεν είναι τυχαίο λένε οι ειδικοί ότι τα πρώτα βήματα γίνονται κυρίως παρέα με τον μπαμπά, που έχει την τάση να αφήνει το μωρό πιο ελεύθερο, να πειραματίζεται και να ανησυχεί λιγότερο για τα μικροατυχήματα.
Tips για τον μπαμπά
Μία φορά την εβδομάδα ή και πιο συχνά φυλάξτε κάποια ώρα για να την περάσετε μόνοι με το μωράκι.
Μη «μιμείστε» τις δραστηριότητες της μαμάς, αλλά επινοήστε άλλες δικές σας… Ό,τι και να είναι αυτό (ένα μπανάκι, μια βόλτα με το ποδήλατο), για το μωράκι θα είναι μια διαφορετική περιπέτεια κι ένα μικρό τελετουργικό που θα μοιραστείτε μόνο εσείς και εκείνο.

2-4 ετών
Προσαρμογή στον παιδικό σταθμό, πρώτες φιλίες, πρώτες βόλτες σε παρκάκια και παιδότοπους: όταν η σχέση με τον μπαμπά λειτουργεί, όλα είναι πιο απλά! Είναι γεγονός ότι τα παιδιά που περνούν πολύ χρόνο με τον μπαμπά είναι πιο κοινωνικά και πρόθυμα να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα, χάρη στην πατρική συμπεριφορά που ενθαρρύνει το παιδί να ανοιχτεί στον εξωτερικό κόσμο χωρίς αναστολές.
Κι αυτό ισχύει και για τις μικρές καθημερινές κατακτήσεις. Απ’ το να μάθει να δένει τα παπούτσια του, μέχρι το να αντιμετωπίσει με θάρρος μια πολύ απότομη τούμπα. Οι προτροπές του μπαμπά «έλα, αγάπη μου, θα τα καταφέρεις» το βοηθούν να φοβάται λιγότερο. Ενώ όταν συμβαίνουν διάφορα μικρά ατυχήματα οι παρηγορητικές προσπάθειές του -περισσότερο και από τις αγκαλίτσες της μαμάς- του μαθαίνουν να ξεκινά απ’ την αρχή με το σωστό τρόπο.
Τα παιχνίδια μαζί του τείνουν να είναι πιο διασκεδαστικά. Το παιδί μπορεί να παίξει «πάλη» με τον μπαμπά (πολύ σημαντικό για την κινητική του ανάπτυξη), να πηδήξει πάνω στο κρεβάτι ή και να κάνει ζαβολιές στην κουζίνα (κάτι που θα έκανε τη μαμά έξαλλη!).
Με λίγα λόγια, μπαμπάς σημαίνει ελευθερία· ελευθερία να δοκιμάζει, να κοιτάει, να αγγίζει. Επιπλέον, προτέρημα των μπαμπάδων είναι το ότι καταφέρνουν να θέτουν όρια και κανόνες: όχι ότι οι μαμάδες δεν είναι ικανές, όμως ανέκαθεν ο ρόλος των κανόνων ανήκει στον πατέρα, που μπορεί να ξεφεύγει καλύτερα από τα νάζια και τα καπρίτσια και να θέτει κανόνες που βοηθούν το παιδί να βρει τη θέση του στον κοινωνικό χώρο. Αν το λέει ο πατέρας, τότε σίγουρα είναι σωστό έτσι…

4 - 6 ετών
Οι κατασκευές, το memory, ένα μεγάλο παζλ που πιάνει ολόκληρο το τραπέζι… Η μαμά ύστερα από 5 λεπτά δεν αντέχει άλλο, αλλά ο μπαμπάς είναι πραγματικά ένας μάγος.
Οι ειδικοί διαπιστώνουν ότι αν οι μαμάδες είναι ασύγκριτες από άποψη δημιουργικότητας οι άντρες είναι πιο ικανοί στα παιχνίδια μαθηματικής λογικής και υπομονής. Φυσικά, όλα αυτά προς όφελος των παιδιών, που έτσι μαθαίνουν πολλά και καλλιεργούν τη στρατηγική σκέψη.
«Βλέπεις, αγάπη μου; Aν βάλουμε αυτό το κομμάτι εδώ, θα καταφέρουμε να στηρίξουμε όλο τον πύργο!»
Οι μπαμπάδες δεν το κάνουν απλά, αλλά τους αρέσει κιόλας να εξηγούν προς μεγάλη ικανοποίηση του μικρού τους, που ακούει με ανοιχτό το στόμα. Όσον αφορά τις εξηγήσεις, κανείς δεν καταφέρνει τόσο καλά να αντιμετωπίσει αυτή την «ηλικία του γιατί»: «Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος;», «γιατί η φωτιά καίει;», «γιατί αλλάζεις ταχύτητα όταν οδηγείς;» Οι μπαμπάδες έχουν μέσα τους μια μεγάλη ανάγκη να μπουν σε λεπτομέρειες να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε περιέργεια. Έτσι η μαμά μπορεί να αφήνει εκείνους να συζητάνε για το γιατί ο κόσμος είναι στρογγυλός, ενώ εκείνη απολαμβάνει ένα ζεστό μπάνιο…
Tips για τον μπαμπά
Να φυτέψετε ένα δέντρο, να κατασκευάσετε ένα σπιτάκι για τα πουλάκια, να μαζέψετε τα φύλλα από τον κήπο. Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να έχουν κάποιες ικανότητες χειρισμού και είναι ευτυχισμένα όταν μπορούν να βοηθήσουν σε δουλειές κατεξοχήν αντρικές, που τους δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν επικίνδυνα και δύσκολα πράγματα. Και ενώ ζωγραφίζετε μαζί μια πόρτα, μπορείτε να εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία να του μιλήσετε για εσάς και να το ρωτήσετε τα πάντα σχετικά με τα γούστα του και τα χόμπι του.

Επιστημονική επιμέλεια: Ελεάνα Ελευθερίου, ψυχοθεραπεύτρια

16άρηδες οι πιο σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες!

ΕΩΣ 80 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΣΧΟΛΕΙΟ,

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΟΥ

Εργάζεται ογδόντα ώρες την εβδομάδα, πληρώνει αντί να τον πληρώνουν και είναι μόνο 16 χρόνων. Όπως προκύπτει από έρευνες, ο πιο σκληρά εργαζόμενος Έλληνας είναι ο μαθητής και μάλιστα της Β' Λυκείου.

Κι όμως έχει συγκριτικά λιγότερες ώρες σχολείου από την πλειονότητα των Ευρωπαίων συνομηλίκων του (αλλά στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα φροντιστηριακά μαθήματα εντάσσονται στο σχολικό πρόγραμμα).
Σύμφωνα με στοιχεία του Δικτύου Πληροφόρησης για την Εκπαίδευση στην Ευρώπη (Εurydice), για το διδακτικό έτος 1997-98, οι Έλληνες έφηβοι περνούν 788 ώρες τον χρόνο στο Λύκειο ενώ ο μέσος όρος στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 865 ώρες. Εκτός από τις 32 ώρες την εβδομάδα που είναι το σχολικό πρόγραμμα για το Λύκειο στη χώρα μας, οι μαθητές επιβαρύνονται με 25-28 ώρες επιπλέον παρακολούθησης στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και ελληνικών μαθημάτων. Συνεπώς δεν είναι παράξενο ότι οχτώ στους δέκα μαθητές της Β' Λυκείου δηλώνουν ότι δεν έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι εξωσχολικές δραστηριότητες ξεκινούν ήδη από την Α' Δημοτικού ενώ στην Γ' τάξη το 60% των μικρών μαθητών κάνει τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα.

Το ποσοστό αυξάνεται από τάξη σε τάξη ενώ σταδιακά προστίθεται ο χορός και η μουσική. Ήδη από το Γυμνάσιο αλλά κυρίως στο Λύκειο το πρόγραμμα των νέων έχει φορτωθεί και με 15-20 ώρες φροντιστηριακών μαθημάτων (συμπληρωματικών προς τη σχολική ύλη). «Όλα όσα θα έπρεπε να γίνονται στο σχολείο οι νέοι τα κάνουν στα φροντιστήρια. Τείνουν έτσι να θεωρούν το σχολείο ασήμαντο και κάποιες φορές να το μισούν», λέει η κ. Αφροδίτη Τεπέρογλου, κοινωνιολόγος, και συμπληρώνει «Αφού μιλάμε για νέους, είναι απαραίτητο να αφήσουμε τη φαντασία να εισχωρήσει στην παιδεία. Έχουμε φτάσει να θεωρούμε το παιχνίδι χάσιμο χρόνου». «Στα 15 τα παιδιά δεν έχουν χρόνο να είναι πια παιδιά. Τα ανταγωνιστικά πρότυπα έχουν κάνει τους νέους να χάσουν την εφηβεία τους, δημιουργώντας μία νευρωσική παθολογική κατάσταση, όπου το υπερφορτωμένο πρόγραμμα θεωρείται κάτι φυσιολογικό», επισημαίνει ο κ. Γιάννης Κούρος, παιδοψυχολόγος-ψυχίατρος, και συνεχίζει: «Οι γονείς επιζητούν από τα παιδιά τους την πρωτιά που φυσικά δεν είναι πάντα εφικτή, η απογοήτευση από μία ενδεχόμενη αποτυχία παίρνει διαστάσεις απόρριψης. Ο νέος που ζει με αυτούς τους ρυθμούς είναι ο αυριανός ενήλικος που σίγουρα θα χρειαστεί ψυχολογική υποστήριξη. Η έντονη ανταγωνιστικότητα που αναπτύσσεται κάνει τους νέους εχθρικούς, μειώνοντας έτσι την κοινωνική επαφή». Το πτυχίο, οι ξένες γλώσσες και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές μπορεί να είναι εφόδια απαραίτητα στην αγορά εργασίας αλλά, όπως σημειώνει ο κ. Πάνος Κουμάντος, σύμβουλος επιχειρήσεων, «αυτά δεν αρκούν για την επαγγελματική επιτυχία. Ο νέος εργαζόμενος πρέπει να ξέρει να συνεργάζεται, να είναι κοινωνικός και να έχει αυτοπεποίθηση».

Το 5% των παιδιών του Δημοτικού δεν παίζει
Η πίεση χρόνου ξεκινά ήδη από την Α' τάξη του Δημοτικού. Περίπου ένας στους τέσσερις 6χρονους μαθητές διαβάζει τρεις ή και περισσότερες ώρες την ημέρα, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε σε 8.000 παιδιά από όλη την Ελλάδα η επίκουρη καθηγήτρια της Παιδιατρικής κ. Χρύσα Μπακούλα.
Το 25% των μικρών μαθητών διαβάζει ακόμη και τα Σαββατοκύριακα. «Το 5% των παιδιών δήλωσε ότι δεν παίζει καθόλου ενώ το 16% παίζει μόνο μέσα στο σπίτι», λέει η κ. Μπακούλα.
Οι περισσότεροι 6χρονοι μαθητές έχουν ήδη ξεκινήσει παράλληλα με το σχολείο κάποια καλλιτεχνική ή αθλητική δραστηριότητα. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 15% των κοριτσιών κάνει χορό.

Όλα... για το πτυχίο του Πανεπιστημίου
«Αν θες να μπεις στο Πανεπιστήμιο, δεν γίνεται να κάθεσαι», λένε χαρακτηριστικά μαθητές της Α' τάξης στο 5ο Λύκειο Αθηνών εξηγώντας γιατί είναι φορτωμένο το πρόγραμμά των παιδιών τόσο στην Α' τάξη αλλά κυρίως στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου.
Οι μαθητές, παρ' όλο που αφιερώνουν αρκετό από τον χρόνο τους για φροντιστήρια ξένων γλωσσών και άλλες δραστηριότητες, φαίνεται ότι έχουν συνηθίσει σε αυτούς τους ρυθμούς και είναι προετοιμασμένοι για το περισσότερο φορτωμένο πρόγραμμα στις επόμενες τάξεις του Λυκείου.
 
Η Μάρθα Ασφή μαθαίνει αγγλικά και γαλλικά σε φροντιστήριο και παρακολουθεί το πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας στο σχολείο. Ωστόσο δεν θεωρεί ότι το πρόγραμμά της είναι ιδιαίτερα φορτωμένο. «Όλα τα παιδιά ασχολούνται με κάτι πέρα από το σχολείο. Όμως πάντα βάζεις κάποιες προτεραιότητες. Αν θέλεις να περάσεις στο Πανεπιστήμιο, δεν είναι κακό να διαβάσεις δύο χρόνια. Στη συνέχεια μπορείς να κάνεις τα υπόλοιπα που θες», εξηγεί.
Με τη Μάρθα συμφωνεί και η μαθήτρια Ράσα Τζαμπρίν. «μα θέλεις, μπορείς να βρεις χρόνο να διαβάσεις και να τα καταφέρεις».
Η Μάρθα αφιερώνει για την εκμάθηση ξένων γλωσσών 12 ώρες την εβδομάδα. «Είπα να κουραστώ φέτος και του χρόνου να είμαι ελεύθερη να διαβάσω για το Πανεπιστήμιο». Πάντως οι ξένες γλώσσες τής στέρησαν φέτος το μπαλέτο.
Ο μαθητής Παναγιώτης Σταυρόπουλος λέει ότι πολλές φορές δεν προλαβαίνει να δει τους γονείς του λόγω της μελέτης. «Για παράδειγμα, Δευτέρα και Παρασκευή έχουμε 9ωρο στο σχολείο και γυρνάω στις 4 μ.μ. στο σπίτι. Ώσπου να πλυθώ και να φάω η ώρα πάει 5 μ.μ.
 
Έχω τη δυνατότητα να διαβάσω έως τις 7 με 8 μ.μ. Αν έχω και φροντιστήριο, που συνήθως κρατάει 3 ώρες, φτάνω να διαβάζω στις 10 μ.μ.». Όσο για τα μαθήματα μουσικής, φρόντισε να τα βολέψει Παρασκευή (6.30-9μ.μ.) ώστε να έχει περιθώρια να διαβάσει Σαββατοκύριακο.
Οι εκπαιδευτικοί από την πλευρά τους τονίζουν ότι μία από τις κύριες αιτίες για το φορτωμένο πρόγραμμα των μαθητών είναι η δομή του σχολείου στην Ελλάδα που απαιτεί πολύ διάβασμα και δραστηριότητες εκτός σχολείου.
 
«Για παράδειγμα, η άθληση, η μουσική δεν παρέχονται από το σχολείο, με αποτέλεσμα οι μαθητές να τρέχουν όλη μέρα έξω από το σχολείο», λέει η φιλόλογος κ. Λίτσα Μοσχοπούλου, προσθέτοντας: «Η μελέτη των μαθητών έχει στόχο την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο και όχι την ουσιαστική γνώση». Η φιλόλογος κ. Ιωάννα Ζερβού συμπληρώνει ότι δεν είναι σωστά σχεδιασμένα τα αναλυτικά προγράμματα. «Δεν μας αφήνουν πολλές ώρες να διδάξουμε, άρα δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε και τα παιδιά αναγκάζονται να πηγαίνουν σε φροντιστήρια. Επίσης, υπάρχουν βιβλία που έχουν περιττές πληροφορίες».

ΤΑ ΝΕΑ, 02-11-2000