Αλβανία: 80χρονος αποκεφάλισε την 18χρονη σύντροφό του

Κύριε ελέησον!!

Εκείνος 76 χρονών, εκείνη 14 ετών κοριτσάκι, έκαναν «σχέση», 
πριν από τέσσερα χρόνια.
Χτες την αποκεφάλισε...

Κύπρος: Παιδικό φιλανθρωπικό φεστιβάλ

Σας καλούμε, τα παιδία σας και εσάς να παίξουμε, να ζωγραφίσουμε και να διασκεδάσουμε με πολλές άλλες έκπληξης την Κυριακή, 28 Οκτωβρίου, μεταξύ 3:00-07:00μμ, στο Μαρκί (Δίπλα από τον Ιππόδρομο στον Άγιο Δομέτιο). 

Παιδικό φιλανθρωπικό φεστιβάλ

Σκοπός της εκδήλωσης είναι η αναδοχή ενός παιδιού από το Λαϊονικό ΄Ιδρυμα για την Αποκατάσταση του Απροστάτευτου Παιδιού (ΛΙΑΑΠ).
Σας περιμένουμε να στηρίξετε το δύσκολο έργο μας. 
Κάθε συμμετοχή είναι πολύ σημαντική. 

από cyprusevents

Κίνδυνος για τα παιδιά από τις ταμπλέτες του πλυντηρίου

«Όλα τα καθαριστικά και χημικά του σπιτιού να αποθηκεύονται σε κλειδωμένο ντουλάπι – και το κλειδί να φυλάσσεται σε μέρος απρόσιτο για τα παιδιά».

Την προσοχή των γονιών στις ταμπλέτες που περιέχουν υγρά καθαριστικά για τα πλυντήρια πιάτων και ρούχων εφιστούν οι ειδικοί, καθώς πέντε νήπια ηλικίας κάτω των 2 ετών τις έφαγαν και δηλητηριάστηκαν.

«... τις θεώρησαν γλυκίσματα, διότι είναι απαλές
και με ωραίο, φωτεινό χρώμα».

Τα περιστατικά καταγράφηκαν στη Γλασκώβη από τις αρχές του έτους έως σήμερα. Τα νήπια μεταφέρθηκαν στο Βασιλικό Νοσοκομείο Αρρώστων Παίδων (RHSC), στο Γιόρκβιλ, και οι γιατροί πιστεύουν ότι έφαγαν τις ταμπλέτες γιατί νόμιζαν ότι είναι γλυκίσματα.
Το υγρό σαπούνι που αυτές περιείχαν τούς προκάλεσε άμεσο χημικό έγκαυμα, που οδήγησε σε προβλήματα αναπνοής λόγω διόγκωσης της αεροφόρου οδού τους.
«Οι ταμπλέτες με υγρό καθαριστικό μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στα μικρά παιδιά», δήλωσε ο δρ Λίντσεϊ Φρέιζερ, από το Τμήμα Ωτορινολαρυγγολογίας του νοσοκομείου. «Προ διετίας είχαν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις παιδιών που τις πίεσαν μέχρι που “έσκασαν”, με συνέπεια να τραυματιστούν στα μάτια, ενώ εφέτος μας ήρθαν αρκετά παιδάκια που τις είχαν φάει. Νομίζουμε ότι τις θεώρησαν γλυκίσματα, διότι είναι απαλές και με ωραίο, φωτεινό χρώμα».
Ωστόσο, «οι αλκαλικές χημικές ουσίες που περιέχουν οι ταμπλέτες προκαλούν άμεσο χημικό έγκαυμα και συνεπώς έχει ζωτική σημασία να μεταφερθεί αμέσως το παιδί στο νοσοκομείο», πρόσθεσε.
Όπως εξήγησε, στα περισσότερα παιδιά τοποθετήθηκε αναπνευστήρας για να μην κλείσει εντελώς ο λαιμός τους από την διόγκωση και πνιγούν.
«Εάν αυτά τα παιδιά δεν είχαν μεταφερθεί εγκαίρως στα επείγοντα, η αεροφόρος οδός τους ενδεχομένως θα είχε αποφραχθεί τελείως, με πιθανώς μοιραίες συνέπειες», τόνισε ο δρ Φρέιζερ.
Τα παιδιά νοσηλεύθηκαν στο νοσοκομείο έως και 2 εβδομάδες, ενώ ένα από αυτά χρειάσθηκε εγχείρηση για να διορθωθεί η βλάβη που του είχε προκαλέσει η ταμπλέτα που έφαγε.
«Οφείλεται καθαρά στην τύχη το ότι ακόμα δεν έχει συμβεί θάνατος από τέτοιου είδους ατύχημα», είπε ο δρ Φρέιζερ. «Οι γονείς πρέπει να αντιληφθούν ότι αυτές οι ταμπλέτες είναι επικίνδυνα χημικά και πρέπει να φυλάσσονται σε μέρος όπου είναι αδύνατον να φτάσει το παιδί.
»Το ιδεώδες είναι όλα τα καθαριστικά και χημικά του σπιτιού να αποθηκεύονται σε κλειδωμένο ντουλάπι – και το κλειδί να φυλάσσεται σε μέρος απρόσιτο για τα παιδιά».
Ο δρ Φρέιζερ και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν ένα άρθρο για τα πέντε περιστατικά στην ιατρική επιθεώρηση «Archives of Diseases in Childhood», για να προειδοποιήσουν τους συναδέλφους τους και τους γονείς για τον νέο κίνδυνο.

ygeiatanea

Η κακοποίηση, το διαζύγιο και τα παιδιά

Τι θεραπεία μπορεί να κάνει μια κακοποιημένη γυναίκα, της οποίας
ο σύζυγος επηρεάζει τον έφηβο γιο του ενάντια στην μητέρα του;

  Η βία πάντα αφήνει χνάρια,
ακόμη  και μετά το τέλος της

Προτείνεται μια επίσκεψη σε ψυχολόγο για την διαχείριση της βίας που έχετε υποστεί και των επιπτώσεων στην καθημερινότητά σας.
Δυστυχώς η βία πάντα αφήνει χνάρια, ακόμη  και μετά το τέλος της. Υπό μία έννοια η βία και ο έλεγχος συνεχίζονται επάνω σας σήμερα, μέσα από την αρνητική στάση του πρώην συζύγου σας απέναντι στο παιδί.
Πολλοί γονείς είναι τόσο ανώριμοι μετά από έναν χωρισμό που αδυνατούν να δεχθούν ότι έχουν απέναντι τους ένα παιδί που πρέπει να προστατεύσουν και όχι να θυματοποιήσουν.
Όσο ανέχεστε την κατάσταση, τόσο του επιτρέπετε να συνεχίζει, ιδίως αν του δείχνετε ότι είστε ευάλωτη. Ο φαύλος κύκλος πρέπει να σπάσει, καταρχήν μέσα από την ενδυνάμωση την δική σας.  
Ένας «αποτυχημένος» γάμος δεν σημαίνει και αποτυχημένη ζωή.Τα ξεκάθαρα όρια είναι απαραίτητα τα τεθούν από εσάς.
Προσπαθήστε να μην πέσετε στην παγίδα να κάνετε το παιδί «μπαλάκι» ανάμεσα σε εσάς και τον πρώην σύζυγό σας, εξαναγκάζοντάς το να ταυτιστεί με εσάς ή με τον πατέρα του.

Μυρσίνη Κωστοπούλου - διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια

Γιατί φοβούνται τα παιδιά;

Ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί φοβόμαστε δεν υπάρχει. 

Η ψυχοδυναμική προσέγγιση λέει ότι ο φόβος (ή η φοβία) είναι αποτέλεσμα της ανάγκης του οργανισμού να μειώσει το άγχος –καταρχήν το υπαρξιακό. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι το συναίσθημα αυτό εμφανίζεται στον άνθρωπο ήδη από την αρχή της ζωής του, με διάφορες αφορμές, και ανάλογα με το πώς το περιβάλλον του και ο ίδιος θα το διαχειριστεί, μπορεί να επηρεάσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό την ζωή του.

Helping Children Conquer Their Fears

Το παιδί δεν γεννιέται φοβικό

Κανένας γονιός, όμως, δεν θέλει παιδιά φοβισμένα, με άγχη και αγωνίες –ούτε, όμως, και παιδιά παράτολμα, που θα αψηφούν κάθε κίνδυνο, φτάνοντας στα όρια της αναισθησίας. 

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, τα δυσάρεστα συναισθήματα του άγχους και του φόβου μας ακολουθούν, με διαφορετικές αφορμές, σε κάθε ηλικία, για όλη μας την ζωή. Το στοίχημα είναι να μην τα αφήνουμε να βάζουν εμπόδια στην ζωή μας και να μάθουμε και στα παιδιά μας να κάνουν το ίδιο.

Ο φόβος στην βρεφική ηλικία Οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι οι παιδικές φοβίες εμφανίζονται από την βρεφική ηλικία, από την αρχή της ζωής του βρέφους, όταν ακόμα είναι ευάλωτο στους δυνατούς θορύβους. «Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους δυνατούς κρότους, αλλά κυρίως στις δυνατές φωνές των μεγάλων, ειδικά του πατέρα που ταράζει περισσότερο τα παιδιά με την χροιά της φωνής του, και στην αρνητική αίσθηση των καβγάδων», λέει η ψυχολόγος κ. Γώγα Κυριακίδου. Και συμπληρώνει «αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μεγαλώνουμε παιδιά υπερευαίσθητα στους θορύβους και ανεξοικείωτα με το περιβάλλον. Μεγαλώνουμε παιδιά που θέλουμε να αντιμετωπίσουν τον κόσμο με αυτοπεποίθηση, χωρίς να χρειάζονται δεκανίκια».

Στους 6-7 μήνες εκδηλώνεται, σύμφωνα με τους ειδικούς, η έντονη επιθυμία του βρέφους να βρίσκεται κοντά σε ένα και μόνο πρόσωπο –συνήθως τη μητέρα. Όταν αποχωρίζεται το πρόσωπο αυτό το μωρό βιώνει έντονη δυσφορία, η οποία ονομάζεται φόβος του αποχωρισμού, και ταυτόχρονα βιώνει άγχος για τα άγνωστα πρόσωπα που βρίσκονται τις στιγμές εκείνες μαζί του.
«Οι γονείς οφείλουν να δημιουργήσουν συνθήκες ασφάλειας για το παιδί, είτε το μεγαλώνουν οι ίδιοι είτε οι παππούδες είτε κάποια νταντά. Το παιδί δεν γεννιέται φοβικό, γι’ αυτό αν παρουσιάζει τέτοια σημάδια με τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα του, κάτι δεν λειτουργεί σωστά», λέει η παιδοψυχολόγος κ. Μαρία Σαράντη. Μαζί της συμφωνεί και η κ. Κυριακίδου και συμπληρώνει ότι «ο άνθρωπος που θα προσέχει και θα φροντίζει το παιδί τα πρώτα χρόνια της ζωής του, ιδανικά κάποια γιαγιά, χρειάζεται να μην αλλάζει, να παραμένει ο ίδιος, ώστε το παιδί να αισθανθεί τη δέσμευση που έχει ανάγκη. Επίσης, όταν η μαμά επιστρέφει από την εργασία της χρειάζεται να ασχολείται με το παιδί της και να είναι παρούσα 100% τις ώρες που θα είναι μαζί του».

Ο φόβος στη νηπιακή ηλικία Το Ερευνητικό Ινστιτούτο Θεραπείας Εκπαίδευσης αναφέρει πως στη νηπιακή ηλικία εμφανίζονται για πρώτη φορά φοβίες για φανταστικά και υπερφυσικά όντα (π.χ. φαντάσματα, μάγισσες κ.λπ..), φόβος για το σκοτάδι (νυκτοφοβία), αλλά και για πράγματα και καταστάσεις που τους προκάλεσαν πόνο (π.χ. παιδίατρος). Άλλες συχνές φοβίες στις ηλικίες αυτές έχουν να κάνουν με  τις καταιγίδες (βροντές-αστραπές), την θάλασσα και τα ζώα (π.χ. ένας μεγάλος σκύλος που γαβγίζει).

Σταδιακά, όσο το παιδί μεγαλώνει ξεκινούν οι φόβοι του θανάτου, της ασθένειας, των τραυμάτων, των ατυχημάτων, εντείνεται ο φόβος του σκοταδιού, ενώ μπορεί να γεννηθεί η άρνηση του παιδιού να μείνει μόνο του.

Το παιδί, δηλαδή, αρχίζει σιγά-σιγά να αποκτά τις δικές του εμπειρίες μέσα στο περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε καταστάσεις φόβου (π.χ. αν έκαψε μια φορά το χέρι το με ένα κερί, μπορεί να φοβάται τα κεριά), ενώ μπορεί και να «κληρονομήσει» τους φόβους και τις φοβίες των γονιών του (αν, για παράδειγμα, η μητέρα είναι κλειστοφοβική και εκφράζει τρόμο κάθε φορά που μπαίνει σε ασανσέρ, το πιθανότερο είναι ότι το παιδί θα μιμηθεί αυτή την αντίδραση).

Όπως επισημαίνει η κ. Σαράντη «σημαντικό σε αυτές τις ηλικίες είναι να μην προκαλεί ο γονιός φόβους, δηλαδή να μην τρομοκρατεί το παιδί με κουβέντες όπως ‘φάε το φαΐ σου γιατί θα έρθει ο λύκος’ και κυρίως να μην το κοροϊδέψουν για τους φόβους του».

Ο φόβος στην παιδική -σχολική- ηλικία Όταν το παιδί εισέρχεται στην φάση της σχολικής ζωής στους φόβους της νηπιακής ηλικίας -ή έστω σε αυτούς που δεν έχουν ακόμα εξασθενίσει- προστίθενται διάφορες σχολικές φοβίες, οι οποίες συνδέονται με κάποια δυσάρεστη κατάσταση που το παιδί βίωσε εκεί.

της Έλενας Μπούλια