Οι πιο συχνές παιδικές ασθένειες του χειμώνα

Μέχρι την ηλικία των 10 χρόνων κάθε παιδί δικαιολογείται να αρρωσταίνει μέχρι και δέκα φορές το χρόνο από απλές ή σοβαρότερες αρρώστιες. Το παιδί ωστόσο που πηγαίνει στο βρεφονηπιακό σταθμό μπορεί να αρρωσταίνει μέχρι και 4 φορές περισσότερο από τα άλλα.

Winter Sneezes and Diseases

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες αρρώστιες για το παιδί τώρα που χειμωνιάζει;
Ο παιδίατρος, κ. Σπύρος Μαζάνης απαντά:
 

Κοινό κρυολόγημα

Το κοινό κρυολόγημα είναι η πιο συνηθισμένη αρρώστια μεταξύ των παιδιών που πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό, επειδή μεταδίδεται από παιδί σε παιδί, ειδικότερα στους κλειστούς χώρους. Όμως και στα σπίτια, σε πάρτι και γιορτές το περιβάλλον είναι επιβαρυμένο με τους ιούς του κρυολογήματος, οι οποίοι κυκλοφορούν με το βήχα, την εκπνοή, το φτέρνισμα και το σάλιο.

Τα συμπτώματα είναι μπουκωμένη μύτη, συνάχι και μάτια που δακρύζουν. Αν χειροτερέψουν τα πράγματα το παιδί μπορεί να παρουσιάσει φτέρνισμα και τσίμπλες στα μάτια και αργότερα πονόλαιμο και πυρετό. Επίσης, δεν αποκλείεται να εμφανίσει πόνο στα κόκαλα και αίσθημα κόπωσης.

Το κρυολόγημα διαρκεί λίγες ημέρες και κανονικά δεν απαιτείται αντιβίωση. Αντιμετωπίζεται με ξεκούραση, ελαφριά διατροφή, άφθονα υγρά και χυμούς φρούτων. Παρ' όλα αυτά υπάρχει μια πιθανότητα επιπλοκής. Αν η άμυνα του παιδιού “πέσει” πολύ, μπορεί να προστεθεί κι άλλο μικρόβιο, που θα αλλάξει προς το χειρότερο την κλινική εικόνα του ασθενή ενώ θα χρειαστεί και φαρμακευτική αντιμετώπιση.

Ωτίτιδα

Κάθε ξαφνικός πόνος στο αυτί μπορεί να υποδηλώνει την εμφάνιση ωτίτιδας. Ο παιδίατρος πρέπει να εξετάσει το συντομότερο δυνατό το αυτί του παιδιού με το ειδικό εργαλείο που λέγεται ωτοσκόπιο. Έτσι, θα διαπιστωθεί αν πρόκειται για εξωτερική ή μέση ωτίτιδα, οξεία, ιογενή, πυώδη ή εκκριτική και θα αποφασίσει για τη σωστή θεραπεία. Η ωτίτιδα συνήθως εμφανίζεται στα 5 πρώτα χρόνια της ζωής, επειδή η ευσταχιανή σάλπιγγα, που συνδέει το μέσο αυτί με το πίσω μέρος της μύτης είναι ακόμη αρκετά στενή.

Κάθε μικρόβιο που βρίσκεται στη μύτη, στο στόμα ή τους βρόγχους μπορεί να περάσει στο αυτί και να προκαλέσει ωτίτιδα. Επίσης τα μωρά που πίνουν το γάλα τους ξαπλωμένα κινδυνεύουν να πάθουν ωτίτιδα, επειδή το γάλα κυλάει από το στόμα στην ευσταχιανή σάλπιγγα και στο αυτί. Εκτός από τον ισχυρό πόνο στο αυτί μπορεί να συνυπάρχει πυρετός. Σε περίπτωση που το τύμπανο σπάσει, θα τρέξει πύον στο εξωτερικό αυτί.

Η θεραπεία γίνεται με αντιβίωση για 8 έως 10 μέρες. Κάθε ωτίτιδα μπορεί να προκαλέσει βαρηκοΐα 15-30%, η οποία τις περισσότερες φορές είναι αναστρέψιμη. Μερικές φορές η ωτίτιδα γίνεται χρόνια ή επαναλαμβάνεται συχνά, οπότε μπορεί να χρειαστεί και χειρουργική επέμβαση.

Για προληπτικούς λόγους, τα παιδιά που παθαίνουν συχνά ωτίτιδα πρέπει να φουσκώνουν μπαλόνια και να μασούν τσίχλα.

Αμυγδαλίτιδα

Το παιδί έχει υψηλό πυρετό και πονόλαιμο. Ο φάρυγγας είναι κόκκινος και οι αμυγδαλές πρησμένες και γεμάτες πύον. Η αιτία είναι ένας από τους εκατοντάδες ιούς ή το μικρόβιο στρεπτόκοκκος. Μπορεί παράλληλα να εμφανιστεί και ρινίτιδα με συνάχι και βήχα. Μερικά παιδιά παρουσιάζουν και πόνο στην κοιλιά ή εμετούς.

Ο παιδίατρος θα αποφασίσει αν πρέπει να χορηγηθεί αντιβίωση. Στην περίπτωση που κάποιο παιδί κάνει πάνω από 5 αμυγδαλίτιδες το χρόνο και έχει και μικροβιολογικές εξετάσεις παθολογικές (γενική αίματος, ASTO κ.α) τότε θα πρέπει να συζητηθεί το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης και αφαίρεσης. Η χειρουργική επέμβαση αποφασίζεται όταν υπάρχουν φόβοι για χρόνια βλάβη των νεφρών με σπειραματονεφρίτιδα, αιματουρία και υπέρταση.

 

Λαρυγγίτιδα

Πρόκειται για μια λοίμωξη του λάρυγγα που παρόλο που οφείλεται σε ιούς τις περισσότερες φορές μπορεί να προκαλέσει απόφραξη των αναπνευστικών οδών και να θέσει σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή του παιδιού.

Συνήθως εμφανίζεται τη νύχτα (από τις 00.00-04.00) με χαρακτηριστικό βήχα που μοιάζει με γάβγισμα σκύλου. Η φωνή βραχνιάζει και μπορεί να κλείσει τελείως. Το παιδί αισθάνεται ότι του λείπει οξυγόνο για να αναπνεύσει και το πρόσωπο του έχει έκφραση πάσχουσα και πανικού.

Η θεραπεία πρέπει να είναι άμεση. Χρειάζονται οξυγόνο, υδρατμοί καθώς και φαρμακευτική αγωγή που σκοπό έχουν να βελτιώσουν το λαρυγγόσπασμο. Μέχρι το παιδί να οδηγηθεί στο νοσοκομείο καλό είναι να βγει στο μπαλκόνι για να διευκολυνθεί η αναπνοή του.

Άσθμα και βρογχιολίτιδα

Οι δύο ασθένειες έχουν κοινά συμπτώματα αλλά εμφανίζονται σε διαφορετικές ηλικίες. Η βρογχιολίτιδα προσβάλλει μωρά λίγων μηνών έως και δύο το πολύ ετών, ενώ το βρογχικό άσθμα παιδιά μεγαλύτερων ηλικιών

Το παιδί εμφανίζει δυσκολία στην αναπνοή, η εκπνοή διαρκεί περισσότερο από το κανονικό και ακούγεται ένα “βράσιμο”. Όταν τα πράγματα είναι σοβαρότερα, ακούγεται ένα “σφύριγμα”. Παράλληλα εμφανίζεται ένα χαρακτηριστικό βαθούλωμα στο κάτω μέρος του στέρνου και βήχας.

Αποτέλεσμα της αναπνευστικής δυσχέρειας είναι το παιδί να δυσκολεύεται στο φαγητό και να αισθάνεται έντονη κόπωση.

Αν τα συμπτώματα είναι ελαφρά το παιδί παραμένει στο σπίτι και λαμβάνει βρογχοδιασταλτικά φάρμακα και πιθανόν κορτικοστεροειδή. Στα βαρύτερα περιστατικά απαιτείται η άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο.

από tlife

«Μακάρι, δάσκαλε, μακάρι!»

«Aν δεν μάθεις γράμματα, θα γίνεις σκουπιδιάρης». Αυτή ήταν η ύστατη (και κάθε άλλο παρά πολιτικά ή παιδαγωγικά σωστή) προειδοποίηση ή απειλή στην οποία κατέφευγαν κάποτε οι δάσκαλοι για να συνετίσουν τους νωθρούς μαθητές τους. Αυτό το εφιαλτικό μέλλον ήταν χειρότερο από την προοπτική της μετανάστευσης στη Γερμανία. 

Στη φτωχή μεταπολεμική Ελλάδα η μαύρη μοίρα για ένα παιδί που «δεν έπαιρνε τα γράμματα» δεν ήταν το χωράφι, η οικοδομή ή το εργοστάσιο, αλλά το να γίνει υπάλληλος καθαριότητας ή οδοκαθαριστής, σύμφωνα με την πιο κομψή διατύπωση.

......................................

Στη δεκαετία του ’90, σε κάποιο ιδιωτικό κανάλι είχε προβληθεί ένα ρεπορτάζ για έναν μεσόκοπο Αλβανό, πρώην πολύ υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης του Εμβέρ Χότζα. 

Ο Κύριος-Περασμένα-Μεγαλεία, που είχε μεταναστεύσει στην Αθήνα, τώρα βρισκόταν σε δεινή θέση και είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για επιβίωση στον τότε δήμαρχο της Αθήνας, τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον οποίο παρακαλούσε για μια άδεια υπαίθριου κουλουρτζή. 

Ποιος ξέρει, σκεφτόμαστε τότε, ο άνθρωπος από τον οποίο αγοράζουμε το κουλούρι μας, μπορεί να είναι πρώην στρατάρχης ή υπουργός Άμυνας ή καθηγητής πανεπιστημίου της βασανισμένης γειτονικής χώρας.

Σήμερα χιλιάδες Έλληνες  που «έπαιρναν τα γράμματα» και θα μπορούσαν να γίνουν στρατάρχες, υπουργοί, καθηγητές γυρεύουν κάτι ακόμα πιο λίγο από μια άδεια κουλουροπώλη, ζητούν να γίνουν οδοκαθαριστές.  

Όχι γιατί ορέγονται σταδιοδρομία ή μονιμότητα, αλλά για να πάρουν μια ανάσα, για να ξεφύγουν, έστω προσωρινά, από την ασφυξία της ανεργίας.

Να εργαστούμε σκληρά και ποιοτικά, να σοβαρευτούμε, να επιμορφωθούμε, να τολμήσουμε την καινοτομία, να δράσουμε σε βάθος χρόνου, να αποκτήσει ο λογισμός μας ευρωπαϊκό ορίζοντα. Εύκολα και κατανοητά όλα αυτά τα «πρέπει», όμως το «εδώ και τώρα» είναι αμείλικτο.

Εκατομμύρια αγρότες, όπως και ταπεινοί υπάλληλοι και αφανείς χειρώνακτες, ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι, ίδρωσαν, κινδύνευσαν σε σκαλωσιές, γυάλισαν στρέμματα υαλοπινάκων, γέρασαν πρόωρα για να σπουδάσει το παιδί, για να μην έχει τη δική τους μοίρα. Τώρα αυτοί που γνώρισαν τα ευεργετήματα της θυσίας της προηγούμενης γενιάς βλέπουν τα δικά τους παιδιά να γυρεύουν μια οκτάμηνη οδοκαθαριστική ανάσα.

Το αλβανικό χθες έγινε ελληνικό παρόν. 

Κανείς πια δεν ξαφνιάζεται αν δει μια απόφοιτη της Σχολής Καλών Τεχνών να σφουγγαρίζει κοινόχρηστες σκάλες ή έναν πυρηνικό φυσικό να οδηγεί ταξί. Και ίσως κανείς γονιός να μην προσβληθεί αν ο δάσκαλος προβλέψει ότι το μέλλον του γιου του είναι να γίνει σκουπιδιάρης. «Μακάρι, δάσκαλε, μακάρι. Από το στόμα σου και στου δημάρχου το αυτί!»

Tης Mαριαννας Tζιαντζη , news.kathimerini.gr

by Αντικλείδι antikleidi

Στην ΕE το Νόμπελ Ειρήνης 2012!!!

η απόφαση αυτή είναι τόσο μακριά από την πραγματικότητα,
ώστε θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι πρόκειται για αστείο.
περισσότερα εδώ

Η Ευρώπη της ανεργίας
Η Ευρώπη της φτώχειας
Η Ευρώπη των αστέγων, των συσσιτίων, της παιδικής πορνογραφίας, της απάνθρωπης λιτότητας, της εξαθλίωσης, της παιδικής εργασίας, των βρεφοδόχων, των ανεμβολίαστων παιδιών, της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ....
τιμάται σήμερα με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης!!!

Φαντάσου και να είχαν κάνει και κάτι σωστό και καλό!! 

άντε και εις ... κατώτερα

Στοχασμοί για το παιδί

* Το πιο πλούσιο συναίσθημα στον κόσμο είναι να βιώνεις το θαύμα της ζωής μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

* Αν τα παιδιά σου νοιώθουν ασφάλεια, αγάπη και στοργή, είσαι ευτυχισμένος γονιός.

* Λυπάμαι που διακρίνω τον κακό εαυτό μου στην συμπεριφορά των παιδιών μου.

* Τα παιδιά έχουν περισσότερη ανάγκη από χάδια παρά από αντικείμενα.

* Θα πρέπει να αγαπάμε τα παιδιά μας γι' αυτό που είναι κι όχι γι' αυτό που θέλουμε να γίνουν.

* Όσο περισσότερο αισθάνεται ένα παιδί πως το εκτιμούν, τόσο σημαντικότερες θα είναι οι αξίες του στο μέλλον.

* Τα εγγόνια είναι η ανταμοιβή που μας δίνει ο Θεός για να υπομείνουμε τα γηρατειά.

* Δε μπορούμε να απαιτούμε από τα παιδιά μας ν' ακολουθούν τις συμβουλές μας, ενώ εμείς περιμένουμε απ' αυτά να παραβλέπουν κάποια κακά παραδείγματα που τους δίνουμε με τη συμπεριφορά μας.

* Αν το παιδί σου δε βρίσκει αγάπη και προσοχή στο σπίτι, θα τ' αναζητήσει κάπου αλλού.

* Τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι δημιουργικότητας, επιμονής και αγάπης άνευ όρων.

* Η ενθάρρυνση από το γονιό, είτε από ένα καλό δάσκαλο, μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού.

Πηγή Ζωής

από xristianos

Αίσωπος: Ο Κόρακας και η Αλεπού - Ένα παραμύθι και για μεγάλους

Διασκευή: Βασιλική Π. Δεδούση
Μια φορά και έναν καιρό, πάνω σε μια μεγάλη φουντωτή ελιά, στο πιο χοντρό κλαρί της, καθόταν ο Κίτσος, ο κατάμαυρος κόρακας, καμαρωτός και περήφανος.

Μόλις είχε κλέψει από το κρεοπωλείο του διπλανού χωριού ένα λαχταριστό κομμάτι φρέσκο κρέας και σταμάτησε για λίγο στο κλαρί της ελιάς, να πάρει μια ανάσα και να ξεκουραστεί από το γρήγορο πέταγμα.
Φτερά έβαλε, που λένε, για να μην πάρουνε χαμπάρι την κλεψιά του και βγάλει το δίκαννο ο χασάπης και του τη μπουμπουνίσει.
Πήρε πολλές ανάσες και ευχαριστιόταν, που σε λιγάκι θα καταβρόχθιζε το νόστιμο μεγάλο μεζέ του.

Εκεί κοντά όμως, μέσα από τα χαμόκλαδα, να την που ξεπροβάλλει η κυρά-Μαριώ, η πονηρή αλεπού.

— Μα τι μοσχομυρίζει έτσι; μουρμουρίζει και ψάχνει με τα ρουθούνια της να βρει από πού έρχεται αυτή η λαχταριστή ευωδιά που έκανε το στομάχι της να γουργουρίζει από τη λιγούρα και να τρέχουνε τα σάλια της.
Σηκώνει τα μάτια της και βλέπει τον Κίτσο, το μαυροκόρακα, να έχει στο γκρίζο ράμφος του καρφωμένο το μεγάλο κομμάτι κρέας.
— Πρέπει να του το πάρω, σκέφτεται η πονηρή αλεπού. Αλλά πώς; εγώ δεν ανεβαίνω στα δέντρα για να του το κλέψω χωρίς να με πάρει χαμπάρι. Και αυτός ο κόρακας έχει και φτερά. Σε λίγο θα πετάξει για τη φωλιά του για να φάει το μεζέ και εγώ θα μείνω μόνο με τη μυρωδιά του. Κάτι πρέπει να βρω, κάποια πονηριά να κάνω για να του το βουτήξω.
Και αμέσως της έρχεται μια πολύ καλή ιδέα.
— Καλημέραααααα πανέμορφο πουλίιιι, φωνάζει δυνατά για να την ακούσει ο Κίτσος, που ήτανε και λιγάκι κουφός.
— Καλημέρααααα… μα τι ομορφιάααα είναι αυτή!!! Δεν έχω δει άλλο πουλί με τόσα χρώματα λαμπερά στα φτερά του!!! Τα πόδια σου είναι τόσο γερά, τα μάτια σου όλο εξυπνάδα, το ράμφος σου τόσο δυνατό και κατακίτρινο σαν το χρυσάφι!!!

Καμαρώνει ο κατάμαυρος κόρακας, ο χαζούλης ο Κίτσος, και κουνάει τα φτερά του πολύ ευχαριστημένος από τα λόγια της αλεπούς.
— Αααααχ, κόρακά μου, πανέμορφε… ααααχ, συνεχίζει η πονηρή κυρά-Μαριώ, ένα μόνο σου λείπει, ένααααα και θα ήσουν το πιο τέλειο πουλί από όλααααα. Αν είχες φωνή, θα ήσουν ο βασιλιάς όλων των πουλιώωωων.
— Δεν έχω φωνή;; μα τι λέει αυτή η χαζή;; σκέφτεται θυμωμένος ο Κίτσος.
Και αμέσως ανοίγει το ράμφος του και βγάζει δυο φοβερά κρααααααα, κραααααααα για να της αποδείξει ότι και φωνή έχει, και πολύ όμορφη και μελωδική είναι.
Αυτό περιμένει η πονηρή κυρά-Μαριώ.
Με το πρώτο κραααααααα, πέφτει κάτω το κρέας, το αρπάζει αυτή και όπου φύγει φύγει, έγινε καπνός.

Σταματάει πάνω στο βουναλάκι, απέναντι, κάνει μια χαψιά το νόστιμο κρέας και γελώντας λέει στον Κίτσο, το κατάμαυρο νηστικό κοράκι. 
— Φίλε μου, ποτέ να μην πιστεύεις στα όμορφα λόγια των άλλων, όταν έχεις κάτι που θέλουν να σου το κλέψουν. Αν ήξερες πώς είσαι στ΄ αλήθεια, αν είχες δηλαδή μυαλό, τώρα εσύ θα ήσουν χορτάτος και εγώ νηστικιά. Άλλη φορά να προσέχεις πολύ.

Ο μύθος του Αισώπου στην αρχαία μας γλώσσα
Πρὸς ἄνδρα ἀνόητον ὁ λόγος εὔκαιρος.
 
Κόραξ κρέας ἁρπάσας ἐπί τινος δένδρου ἐκάθισεν. Ἀλώπηξ δὲ θεασαμένη αὐτὸν καὶ βουλομένη τοῦ κρέατος περιγενέσθαι στᾶσα ἐπῄνει αὐτὸν ὡς εὐμεγέθη τε καὶ καλόν, λέγουσα καὶ ὡς πρέπει αὐτῷ μάλιστα τῶν ὀρνέων βασιλεύειν, καὶ τοῦτο πάντως ἂν ἐγένετο, εἰ φωνὴν ἔχειν. Ὁ δὲ παραστῆσαι αὐτῇ θέλων ὅτι καὶ φωνὴν ἔχει, ἀποβαλὼν τὸ κρέας μεγάλα ἐκεκράγει. Ἐκείνη δὲ προσδραμοῦσα καὶ τὸ κρέας ἁρπάσασα ἔφη· «Ὦ κόραξ, καὶ φρένας εἰ εἶχες, οὐδὲν ἂν ἐδέησας εἰς τὸ πάντων σε βασιλεῦσαι.»

Κόραξ και Αλώπηξ
Κόραξ εις άκραν υψηλήν,
κλάδου εκάθετο ελαίας,
μέλαναν είχεν την μορφήν
και εις το ράμφος είχεν κρέας.

Εις τα χαμόκλαδα κοντά
αλώπηξ ίσταται δολία,
τους ρώθωνας αυτής κεντά,
του κρέατος η ευωδία.

Τρέχει, προφτάνει, περιττός ο κόπος,
μάτην η σπουδή της—
Τι κρίμα κι είναι φτερωτός,
ο ευτυχής ιδιοκτήτης!! 

Κατ΄ άλλον τρόπον μελετά
εις τα νερά της να τον φέρει,
βλέπει επάνω, χαιρετά
και ταύτα ευγενώς προφέρει:

—Χαίρε πανέμορφον πουλί,
που σαν εσέ δεν είναι άλλο.
Τις έχει τόσην ομορφιάν;
Τις πτέρυγας ποικιλοτέρας;
Αν είχες όμως και φωνήν;
Θα ήσουν των πτηνών το τέρας!! 

—Φωνήν δεν έχω; να χαθείς, εντός του είπεν.
Κι ευθέως δυο τραχέα κρααα, κρααα εβγάζει
Και μπαααφ, το κρέας καταγής
και χραααπ, η πονηρά τ΄αρπάζει. 

Ακόμα τρέχει εις το βουνόν
και αφού έφαγε το κρέας,
γελώσα λέγει εις το πτηνόν
τας λέξεις ταύτας τελευταίας:

—Μάθε, ω φίλτατον πουλί,
μάθε, ω άνθος των κοράκων,
πως των ευπίστων η φυλή,
τρέφει το γένος των κολάκων!!