Ταμπόν βουτηγμένο σε «σιρόπι»

Κορίτσια, ανήλικα κορίτσια, παίρνουν ταμπόν, τα βουτάνε σε βότκα και τα βάζουν στον κόλπο τους για άμεση απορρόφηση του οινοπνεύματος από τον οργανισμό τους.

Αγόρια, ρίχνουν σιρόπι στα ποτά κοριτσιών, τα ναρκώνουν και μετά τα βιάζουν.

Τι έχουν πάθει οι άνθρωποι;

Τι συμβαίνει;

Γιατί τα κορίτσια έχουν την ανάγκη, όχι μόνο να μεθύσουν, αλλά να μεθύσουν και άμεσα;

Τι καταλαβαίνουν αυτοί που βιάζουν ναρκωμένες γυναίκες; 
Τι κάνει ένα άντρας με ένα «πτώμα»;

Τι είναι αυτά;

Τι μόδες είναι αυτές;

Παιδιά μας, νέοι μας, αγαπημένα μας …

Προσέξτε τον εαυτό σας. Κρατηθείτε στη ζωή.

Ξέρουμε ότι σας τα καταστρέψαμε όλα. Και το παρόν και το μέλλον. 
Αλλά σας παρακαλούμε, μη το βάζετε κάτω. 
Προσέξετε τον εαυτό σας. 
Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας. 
Φτιάξτε το μέλλον σας. Δεν μιλάμε για δουλειά τώρα. 
Μιλάμε για τη ζωή σας.

Εμείς, πάει, δεν αφήσαμε τίποτε όρθιο.

Εσείς, μην παραδοθείτε.

Κι εσείς νέοι, που αντέχετε ακόμη, μην αφήνετε τους άθλιους 
να επιβουλεύονται τη ζωή των διπλανών σας.

Επαναστατείστε.

Πέστε, φτάνει πια. Φτάνει, να ορίζουν τη ζωή σας άλλοι.

Άκου, βότκα σε ταμπόν! Άκου ναρκωτικά στο ποτό! 
Τι ανοησίες είναι αυτά; Μην αφήνετε κανέναν να ορίζει τη ζωή σας.

Η ζωή είναι δική σας και οφείλετε να την χαρείτε, 
και όχι να την βουτάτε στη λάσπη.

«Ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας», και τότε...

«τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ' ὑμῶν»


Ψηλά τα μάτια και η καρδιά ψηλά 
και τη χαρά σας τότε, κανένας και ποτέ 
δε θα μπορέσει να την κλέψει.

Το δικό σου παιδί θα μαζέψει φράουλες;

Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς 
στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! 

παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε,
μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί!

Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει! 
.
Από Αθηνά Ταρλά
Μία από τις μεγάλες χαρές που προσφέρει η ενασχόληση με τα ιδιαίτερα μαθήματα είναι η προσωπική σχέση με τον μαθητή, αν καταφέρεις να σε εμπιστευτεί. Το μεγάλο μειονέκτημα είναι η επαφή με κάποιους από τους γονείς.
 
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απάντηση σε μία μητέρα.  
Θεώρησα πως έπρεπε να της πω ότι το παιδί της, που είναι ήδη 18 ετών, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή και πως, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε έστω και τώρα να το βοηθήσει να αντιληφθεί ορισμένα πράγματα. 
Με έναν πολύ αγενή τρόπο μου απάντησε πως το παιδί της προορίζεται για επιστήμονας και δεν έχει καμία ανάγκη να μάθει ταπεινές δουλειές. 
Όταν αναφερθήκαμε στις δουλειές του σπιτιού, μου είπε πως αυτές ήταν αποκλειστικά δική της αρμοδιότητα και τα παιδιά της θα έπρεπε να αφοσιωθούν στις σπουδές τους. Τέλειωσε τη μικρή της διάλεξη με το εξής: «Κι εσύ για να έχεις κάνει σπουδές, σημαίνει πως οι δικοί σου σε απάλλαξαν από όλα όσα θα σου αποσπούσαν την προσοχή. Το ίδιο κάνω για τα παιδιά μου. Δεν τα προορίζω να πάνε να μαζεύουν φράουλες με τους Πακιστανούς».
Καταλαβαίνετε πως η συνομιλία αυτή δεν πήγαινε καλά. Άλλη μία μητέρα που μεγαλώνει τα παιδιά της με φαντασιώσεις. Σκέφτηκα, όμως, να απαντήσω με αυτό το κείμενο, γιατί είναι πεποίθησή μου πως οι εμπειρίες του κάθε ανθρώπου είναι μαθήματα για όλους τους άλλους. Προσωπικά, γλίτωσα πολλές κακοτοπιές δίνοντας προσοχή στις εμπειρίες των άλλων.
Είμαι ακόμα λίγο θυμωμένη. Αλλά, ελπίζω στην ανοχή σας, καθώς αυτό δεν επηρεάζει το νόημα.
.
Λοιπόν, κυρία μου, λοιπές κυρίες και κύριοι,
Θυμάμαι, πόσο καμάρωνα με τα μικρά μου ζυμαράκια, τα οποία φούρνιζε η νονά μου μαζί με τα υπέροχα ψωμιά της. 
Θυμάμαι τη μία ταλαίπωρη ντομάτα που μου έδινε η μάνα μου να ετοιμάσω, όταν έφτιαχνε γεμιστά. Ήταν η δική μου ντομάτα! Τώρα ξέρω ότι αυτά που έφτιαχνα τα έτρωγαν με το ζόρι, αλλά εγώ δεν έβλεπα την ώρα να μεγαλώσω και να φτιάχνω ψωμιά και γεμιστά σαν τα δικά τους! Και κάποτε χρειάστηκε να εργαστώ σε κουζίνα για να ζήσω.
Πριν ακόμα πάω στο Γυμνάσιο, ήξερα να ξεχωρίζω και να μαζεύω χόρτα, να φροντίζω τα κηπευτικά στον μικρό μας κήπο, να ξεχωρίζω τα φρέσκα θαλασσινά στην αγορά. Εκείνη την εποχή η μητέρα μου ήταν καμαριέρα σε ένα μικρό ξενοδοχείο. Όταν δεν είχα σχολείο, με έπαιρνε μαζί της και είδα τι ακριβώς έκανε για να έρθουν τα χρήματα στο σπίτι. Την βοηθούσα και μου άρεσε. Όχι πάντα.
Λίγο μεγαλύτερη, μάθαινα πώς να σφίγγω τις χαλαρωμένες βρύσες. Να αλλάζω τις καμένες λάμπες, να τρίβω και να βάφω κάγκελα και τοίχους. Μεγαλώνοντας, ξόδευα πολύ λιγότερα χρήματα επισκευάζοντας τις απλές βλάβες μόνη μου. Και όταν χρειαζόταν ειδικός, καταλάβαινα αν κάνει σωστά τη δουλειά του και δεν γινόμουν θύμα κανενός επιτήδειου.
.
Οι γονείς ήταν εργάτες. Ύστερα μικροαστοί, καθώς κάποια στιγμή απέκτησαν ένα μαγαζί, στο οποίο εργαζόμουν από 9 ετών. Ήξερα να ζυγίζω, να δίνω ρέστα, να συναλλάσσομαι με τους πελάτες. Πότε μου άρεσε και πότε έπληττα. Αλλά, όταν τα πράγματα αγρίεψαν κι έπρεπε να δουλέψω οπουδήποτε, είχα το θάρρος να παρουσιαστώ οπουδήποτε. Και τα κατάφερα ικανοποιητικά και επέζησα και έβγαλα χρήματα, ώστε να σπουδάσω με δική μου δαπάνη αυτό που λαχταρούσα και να κάνω πια τη δουλειά που μου αρέσει. Διότι τα πράγματα ήρθαν ανάποδα και η οικογένεια διαλύθηκε κι εγώ βρέθηκα ολομόναχη. Ποιος θα μπορούσε να το προβλέψει; Αμέσως μετά, οι γονείς μου πέθαναν, για διαφορετικούς λόγους μέσα στον ίδιο χρόνο. Χάθηκε ακόμα και η ψευδαίσθηση της οικογένειας. Τι είχε μείνει; Τα μαθήματα ζωής που είχα πάρει. Αντί να πέσω στα πατώματα, αξιοποίησα όλα όσα είχα μάθει από αυτούς που έκαναν λάθη καθοριστικά για τη ζωή μου και τα οποία με βοήθησαν να ανατρέψω όλα τα προγνωστικά! Ήμουν ικανή να εργαστώ οπουδήποτε. Μέσα στη μεγαλύτερη καταστροφή που μπορεί να βρει ένα δεκαεξάχρονο παιδί, ήξερα τον τρόπο να επιβιώσω έντιμα. Να κερδίζω 10 και να ξοδεύω 8. Να κάνω δύο και τρεις δουλειές ταυτόχρονα. Να κυνηγήσω το όνειρό μου και να το πετύχω, για να έχω τώρα εσένα κυρία μητέρα να μην καταλαβαίνεις πως οφείλεις να μεγαλώσεις παιδιά αυτόνομα και δυνατά!
.
Γιατί, βλέπεις; Κοίτα πώς τα έφερε ο καιρός! Τα παιδιά σου πρέπει να εργαστούν και δεν ξέρουν πώς και πού! Τα έμαθες να θεωρούν τη δουλειά ντροπή. Να περιμένουν πάντα έναν υπηρέτη να κάνει τις δύσκολες δουλειές και εσύ ήσουν ο υπηρέτης τους. Όχι η μητέρα τους. Η μητέρα είναι πάνω από όλα δασκάλα, σοφή και δυνατή δασκάλα για τα παιδιά της. Έχεις δει την ταινία που αφηγείται τη ζωή του τυφλού Ray Charles; Λέγεται «Ray». Δες την και επικεντρώσου στη σκηνή που η μητέρα αφήνει τον σχεδόν τυφλό γιο της (που ξέρει πως σύντομα θα τυφλωθεί εντελώς) να κινείται  μόνος του μέσα στο δωμάτιο. Παρατήρησε τη δύναμη και τον πόνο της, όταν πλησιάζει στη φωτιά και καίγεται. Και τον αφήνει να βιώσει τον πόνο. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν έχει την ψευδαίσθηση πως είναι αθάνατη. Γνωρίζει πως ο γιος της κάποτε θα πρέπει να τα βγάζει πέρα μόνος του. Δες το και συλλογίσου!
.
Δεν ξέρω πώς να στο πω χωρίς να σε τρομάξω!
Αλλά, ένας νέος άνθρωπος που είχε γονείς full service, που δεν έπιασε ποτέ τη σκούπα στα χέρια του, που δεν ξέρει να φροντίσει τα ρούχα του, που δεν βγήκε ποτέ στη ζούγκλα των δημοσίων υπηρεσιών να πληρώσει έναν λογαριασμό, έστω με τα λεφτά των γονιών του, που όταν λείπει κάτι από το ψυγείο ουρλιάζει στη μάνα του, αντί να πάει να ψωνίσει, δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ, να πάει να μαζέψει φράουλες για να ζήσει!
Και αν πάει, το σώμα του θα τον προδώσει σε λίγες ώρες.
Και αν αντέξει λίγο παραπάνω, θα καταρρεύσει ψυχολογικά.
.
Ο ασφαλέστερος τρόπος να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου είναι να συνειδητοποιήσεις πως δεν είσαι άτρωτος, δεν είσαι αθάνατος. Μεγαλώνεις ανθρώπους που, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να καταφέρουν μόνοι τους. Και δεν ξέρεις ούτε το πότε ούτε υπό ποιες συνθήκες θα κληθούν να το κάνουν.
.
Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει!
.
skepteon

15χρονος βρήκε 800 ευρώ και τα παρέδωσε αμέσως!

15χρονος στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας, ο Παύλος Στέφος, που οι γονείς του εργάζονται σκληρά για το μεροκάματο, έδειξε ότι τα νέα παιδιά έχουν ήθος, που μπορεί και πρέπει να... αποτελέσει παράδειγμα για τους μεγαλύτερους. 

Βρήκε, καθώς περνούσε από το σημείο, 800 ευρώ έξω από το ταχυδρομείο της κωμόπολης. 
Παρότι τα είχε ανάγκη, χωρίς δεύτερη σκέψη τα παρέδωσε αμέσως. Δεν διανοήθηκε ούτε για ένα δευτερόλεπτο να τα κρατήσει. 
Ο μικρός Παύλος έκανε το καθήκον του απέναντι στη συνείδησή του. Μακάρι όλοι να είχαμε την εσωτερική δύναμη, ακολουθώντας τον Παύλο, να κάνουμε το δικό μας χρέος απέναντι στη δική μας συνείδηση.
katoci.com
newsnow

Μαιευτήρας βίαζε την 15χρονη ανηψιά του

Σοκ προκάλεσε στους ιατρικούς κύκλους η αποκάλυψη ότι γιατρός που εργάζεται σε ένα από τα μεγαλύτερα μαιευτήρια της χώρας, ασελγούσε (chic) σε βάρος της 15χρονης ανιψιάς του, κόρης της αδερφής του επί ένα χρόνο!

.
περισσότερα εδώ

One of Us - Ένας από μας: Με μια υπογραφή σας προστατεύετε τα έμβρυα για να μη γίνουν... πειραματόζωα!

One of Us

Ένας από μας

Ο εφιάλτης της γενετικής μηχανικής
Έμβρυα «τριών-γονέων» με την έγκριση
της Βρετανικής κυβέρνησης

Με μια υπογραφή σας προστατεύετε τα έμβρυα
για να μη γίνουν... πειραματόζωα!