Wednesday, 24 February 2016

Caroline Green: 'But my parents are dead' - Το κοριτσάκι που σώθηκε λέγοντας ψέματα - Μάθετε στα παιδιά σας πώς να αποφύγουν παρόμοιους κινδύνους

Πριν από λίγες ημέρες, έγινε πρωτοσέλιδο η ιστορία μιας 12χρονης μαθήτριας από την Αδελαΐδα, μετά από τη γρήγορη σκέψη που έκανε και η οποία τη βοήθησε να γλιτώσει την απαγωγή της
'But my parents are dead': The lie a quick thinking young girl told a predator who was about to abduct her - after he claimed her mother had sent him to pick her up from school

Ένας άνδρας πλησίασε το κορίτσι λέγοντάς του πως η μητέρα του τον είχε στείλει για την πάρει από το σχολείο. Ευτυχώς όμως, εκείνη σκαρφίστηκε ένα ψέμα και του είπε ότι οι γονείς της είχαν πεθάνει. Τότε ο άνδρας μπήκε αμέσως στο αυτοκίνητό του και έφυγε μακριά. 
Φυσικά, η μικρή έχει επαινεθεί γι' αυτήν της την πράξη μετά από το περιστατικό, με τη διευθύντρια του σχολείου της, Caroline Green, να τη συγχαίρει για τη γενναιότητα και την εξυπνάδα της.
Και μιας και κανένας γονιός δεν θέλει να τύχει κάτι αντίστοιχο στο παιδί του, παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε ορισμένες τακτικές που θα βοηθήσουν τόσο εσάς, όσο και τα παιδιά σας να γλιτώσουν από παρόμοια περιστατικά.

* Επιλέξτε μια λέξη-κωδικό
που θα την ξέρετε μόνο εσείς και τα παιδιά σας και η οποία θα χρησιμοποιείται σε περίπτωση που κάποιος τα πλησιάσει και πει ότι ήρθε να τα πάρει αντί για εσάς. 

Επίσης, η ίδια λέξη θα πρέπει να χρησιμοποιείται και όταν το παιδί είναι μόνο στο σπίτι και του χτυπήσει κάποιος άγνωστος την πόρτα.

* Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας γνωρίζουν τον αριθμό του κινητού σας, έτσι ώστε να σας καλέσουν ανά πάσα στιγμή.

* Υποσχεθείτε στα παιδιά σας ότι ποτέ δεν θα στείλετε κανέναν άλλο να τα πάρει, χωρίς πρώτα να τα έχετε ενημερώσει.

* Μάθετε στα παιδιά σας ότι ένας ενήλικας δεν θα ζητήσει ποτέ τη βοήθεια ενός παιδιού, ειδικά αν είναι άγνωστος.
Αυτό αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα τεχνάσματα για απαγωγή.

* Πείτε στα παιδιά σας πως αν νιώσουν ποτέ απειλή, να κάνουν πολύ θόρυβο, φωνάζοντας και ζητώντας βοήθεια.

Τι αποτελεί πολύτιμη πνευματική «τροφή» και βοηθά
την ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής ηλικίας;
Einstein on Fairy Tales and Education

Mια νεαρή μητέρα ρώτησε τον Αϊνστάιν τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. 

Δείτε τι της απάντησε...
Ήρεμος και χαμογελαστός, ο μεγάλος φυσικός της είπε: 
«Να του λέτε παραμύθια».
«Καλά τα παραμύθια, αλλά τι άλλο;» απόρησε η νέα μητέρα.
«Πολλά παραμύθια», επέμεινε ο άνθρωπος που σφράγισε τη σύγχρονη επιστήμη. 
Και όταν η μητέρα ρώτησε τρίτη φορά, κάπως δύσπιστα: 
«Καλά, εντάξει, αλλά και τι άλλο;», 
ο Αϊνστάιν είπε πως «δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα κι άλλα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

Δεν έχουν όμως πειστεί όλοι, ότι τα παραμύθια είναι τόσο σημαντικά για τα παιδιά.

Έρευνα που έγινε σε γονείς στη Βρετανία αναφέρει ότι το 25% δε διαβάζουν παραμύθια σε παιδιά κάτω των 5 ετών, είτε επειδή θεωρούν ότι είναι πολύ τρομακτικά, είτε επειδή δε συμφωνούν με το πρότυπο ζωής που δίνουν στα παιδιά (τι πρότυπο δίνει η Ωραία Κοιμωμένη που περιμένει τον ωραίο πρίγκιπα να τη φιλήσει για να ξυπνήσει;).
Κάνει τόσο λάθος ο Αϊνστάιν λοιπόν; Μάλλον όχι. 
Ας δούμε γιατί τα παραμύθια είναι πολύτιμη πνευματική «τροφή» για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, ακόμη και τα πιο τρομακτικά:
Einstein on Fairy Tales and Education
Τα παραμύθια δείχνουν στα παιδιά πώς να λύνουν προβλήματα.
Μικροί και μεγάλοι μαθαίνουν από τους πρωταγωνιστές μίας ιστορίας. Όπως συμβαίνει με μία διδακτική θεατρική παράσταση ή ένα καλό βιβλίο, έτσι ακριβώς τα παιδιά διδάσκονται από ένα κλασικό παραμύθι.

Αυτές οι ιστορίες που συμβαίνουν «μια φορά κι έναν καιρό», βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη. Να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και να δουν ότι με τη φαντασία, το θάρρος και την υπομονή, λύνονται τα προβλήματα. Όπως ακριβώς έγινε και με την «Ωραία Κοιμωμένη».

Τα παιδιά νικούν το φόβο
«Τα παραμύθια δεν λένε στα παιδιά ότι υπάρχουν δράκοι. Τα παιδιά ήδη γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν δράκοι. Τα παραμύθια λένε στα παιδιά ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν», είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας G.K. Chesterton.
Ο διάσημος συγγραφέας και παιδοψυχολόγος, Bruno Bettelheim, πίστευε ότι τα παραμύθια είναι σημαντικά για την ανάπτυξη των παιδιών, επειδή οι βασικοί χαρακτήρες –που είναι και οι ίδιοι παιδιά πολλές φορές– επιδεικνύουν θάρρος και νικούν σε έναν κόσμο γιγάντων και εχθρικών ενηλίκων.

Τα παραμύθια προετοιμάζουν τα παιδιά για τις δυσκολίες της ζωής

Μέσα από τα παραμύθια, τα παιδιά συναντούν προκλήσεις με τις οποίες παλεύουν και οι ενήλικες: την προδοσία, τις ίντριγκες, τους τσακωμούς και τη ζήλια. Είναι οι άσχημες πλευρές της ζωής, που δε λείπουν από τους παραδοσιακούς μύθους και τα παραμύθια.

«Τα παραμύθια επεξεργάζονται τόσες πολλές φοβίες, όχι μόνο προσωπικές, αλλά όλης της κοινωνίας, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο ασφαλή, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν… μια φορά κι έναν καιρό», εξηγεί η Μαρία Τατάρ, καθηγήτρια στο Harvard College.
Δίνουν ευκαιρία για διάλογο
Τέτοιες ιστορίες «ελεγχόμενου φόβου» δίνουν μία θαυμάσια ευκαιρία στους γονείς να συζητήσουν με τα παιδιά τους τις πιο βαθιές τους ανησυχίες και ανασφάλειες από τον πραγματικό κόσμο. Οι φανταστικοί χαρακτήρες συνεισφέρουν θετικά στο διάλογο. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με μία ταινία, ούτε καν με το θέατρο.

Τα παραμύθια μιλούν μία παγκόσμια γλώσσα
«Γνωρίζουμε τα παραμύθια ως παιδιά, είτε μέσω της αφήγησης, είτε ακόμη και μέσω της παντομίμας. Ζούμε με αυτά, αναπνέουμε με αυτά, ξέρουμε το τέλος τους», γράφει ο Neil Gaiman.
Ορισμένα παραμύθια, όπως η Σταχτοπούτα, υπάρχουν σε πολλές κουλτούρες, αν και με μικρές διαφορετικές πινελιές σε κάθε χώρα. Όλες οι διαφορετικές εκδοχές όμως, μοιράζονται κάτι κοινό: μία σαγηνευτική ιστορία για την ανάγκη να νικήσει το καλό.Τα παραμύθια διδάσκουν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία ενός διηγήματος, μίας ιστορίας
Τους διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. 
Ότι οι ιστορίες μπορεί να εξελίσσονται σε άλλο περιβάλλον, σε άλλη χώρα και σε άλλο χρόνο. Ότι οι πρωταγωνιστές έχουν διαφορετικά γνωρίσματα και διαφορετικούς χαρακτήρες.
Εάν το παιδί κατανοήσει αυτές τις διαφορές από πολύ μικρή ηλικία, τότε ενισχύεται η ικανότητά του να κατανοεί τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος και να προβλέπει το επόμενο βήμα.
Τα παραμύθια αναπτύσσουν την παιδική φαντασία
«Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε τη φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε έναν κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα», είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Τα παραμύθια προσφέρουν ηθικά διδάγματα
Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα, το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.


Tuesday, 23 February 2016

Μητέρες χτυπούν πόρτες και παρακαλούν
συλλόγους και αγνώστους για λίγο γάλα

Στην Αχαϊκή πρωτεύουσα πεινάνε 4.000 παιδιά, 
ηλικίας από 3 μηνών έως 14 ετών

Τα μεγαλύτερα και αθώα θύματα της παρατεταμένης κρίσης στην Ελλάδα και δη στην Πάτρα, είναι τα παιδιά, η πιο ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα, που αντιμετωπίζει την κατάθλιψη αλλά και την πείνα.

Στην Αχαϊκή πρωτεύουσα πεινάνε 4.000 παιδιά, ηλικίας από 3 μηνών έως 14 ετών, με τις μητέρες να χτυπούν πόρτες και να παρακαλούν συλλόγους και αγνώστους για λίγο γάλα, όπως αποκάλυψε στο patrastimes.gr, ο πρόεδρος από το Φωτεινό Αστέρι, το οποίο από 400 παιδιά που είχε αναλάβει μέχρι τα Χριστούγεννα του 2015, σήμερα καλείται να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες 780 παιδιών.

Αύξηση 100% μέσα σε μόλις δύο μήνες!

Την ίδια ώρα οι κοινωνικοί λειτουργοί του συλλόγου που προσφέρουν εθελοντική εργασία, δίνουν μάχη να βγάλουν τα παιδιά από την κατάθλιψη, αλλά δυσκολεύονται, αφού το μόνο που βιώνουν είναι το δράμα της ανεργίας και της φτώχειας των άνεργων γονέων τους, την ανάγκη να τρέφονται από ξένους και πολλές φορές λόγω μη κατάλληλου πρωινού και ενδυμασίας ντρέπονται να πάνε σχολείο.

Πηγή: patrasTimes.gr

Έχετε νιώσει ποτέ τύψεις επειδή ελέγχετε το κινητό του παιδιού σας; Μια μητέρα το έκανε και κατάφερε να σώσει το παιδί της από σεξουαλική κακοποίηση.

Η προσπάθεια ενός άνδρα 36 ετών να κακοποιήσει ένα κορίτσι μόλις 9 χρονών, δεν έγινε πραγματικότητα χάρη στην «περιέργεια» της μητέρας του.
Mom monitoring Grapevine 9-year-old's phone stops accused sex predator

Την εβδομάδα που μας πέρασε, στο Texas, ένας άνδρας ονόματι Jonathan Ashley Butler πίστευε πως θα συναντήσει το μικρό κορίτσι για σεξ, τελικά όμως ήρθε αντιμέτωπος με την αστυνομία και τώρα κατηγορείται για αποπλάνηση ανηλίκου.
Το κορίτσι ζει με την μητέρα του, όμως συχνά επισκέπτεται τον πατέρα του, του οποίου ο εν λόγω άνδρας ήταν φίλος και γείτονας.
Η μητέρα είδε τα μηνύματα που έστελνε ο Butler στην κόρη της και υποψιάστηκε ότι κάτι περίεργο συμβαίνει.
«Μόλις είδε τα ανάρμοστα μηνύματα στο κινητό, συνέχισε την κουβέντα σαν είναι η κόρη της.» λέει ο αστυνομικός Robert Eberling στο Fox 4 News. » Όσο συνεχιζόταν η ανταλλαγή μηνυμάτων, αυτά γινόντουσαν όλο και πιο ανάρμοστα.»
Ευτυχώς ο άνδρας δεν πέτυχε τον σκοπό του και η αστυνομία τώρα εξετάζει το κινητό με σκοπό να βρει άλλα πιθανά θύματα. 
Ο Eberling υπογραμμίζει πως αυτό είναι ένα τυπικό παράδειγμα που μπορεί να κάνει του γονείς να καταλάβουν γιατί πρέπει να βρίσκονται υπό συνεχή επαγρύπνηση, όσον αφορά στις δραστηριότητες των παιδιών, είτε στο Διαδίκτυο είτε στο κινητό.

mommyandthecity

Πρέπει να ενημερώσουμε σωστά το παιδί για τη σεξουαλική κακοποίηση - Tell Someone You Trust.

Της Δέσποινας Χατζηγρηγοριάδου
Ψυχολόγου Α.Π.Θ, ειδίκευση στη Σχολική Ψυχολογία

Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών αποτελεί ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο το οποίο τυγχάνει σοβαρής αντιμετώπισης και ενημέρωσης από όλους. 
Τα παρακάτω videos δίνουν την δυνατότητα σε μας και τα παιδιά να κατανοήσουμε, στο τελευταίο μέσω της ιστορίας ενός κοριτσιού, τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση και πως μπορούν τα ίδια να προστατευτούν. 
Είναι σημαντικό, τα παιδιά να αναπτύσσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τα άτομα που τα προσέχουν-φροντίζουν, ώστε να νιώθουν άνετα να μοιραστούν τυχόν σκέψεις, συναισθήματα αλλά και γεγονότα που μπορεί να τους έχουν συμβεί.
Στη σεξουαλική κακοποίηση, σημαντικό ρόλο παίζουν η ενοχή και ο φόβος που μπορεί να νιώθει το παιδί, νομίζοντας ότι το ίδιο ευθύνεται για την πράξη ή ότι έκανε κάτι κακό.

Πως μπορούμε να προλάβουμε
• Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι η περιοχή του εσώρουχου είναι ιδιωτική και κανείς δεν επιτρέπεται να τα αγγίζει.
Είναι καλό να γνωρίζουν όλα τα μέρη του σώματος τους και αποφορτίζουμε το αίσθημα ντροπής που περιβάλει συνήθως τα γεννητικά όργανα. Έτσι, το παιδί δεν θα ντρέπεται να μιλήσει για οτιδήποτε αφορά τα συγκεκριμένα μέρη του σώματος.
• Χτίζουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με τα παιδιά απενοχοποιώντας τα από την ευθύνη της πράξης που κάποιος άλλος έκανε μαθαίνοντας τα να μιλούν για οτιδήποτε τους συμβαίνει. Όταν το παιδί δε φοβάται την τιμωρία ή την επίπληξη μπορεί πιο εύκολα να εκφράσει αυτά που του συμβαίνουν.

• Η ενημέρωση του φαινομένου κρίνεται απαραίτητη για τα παιδιά. 
Δεν μπορούμε να αποκρύπτουμε την πραγματικότητα της εποχής, εφόσον η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών βρίσκεται σε έξαρση. Τα παιδιά πρέπει να είναι ενήμερα προκειμένου να αναγνωρίζουν το φαινόμενο και να ειδοποιούν άμεσα τα άτομα που τα φροντίζουν.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki