Όταν οι γονείς μαλώνουν συνέχεια...

Σοβαρά Προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Παιδιά, 
όταν οι Γονείς τους Μαλώνουν συνέχεια.

Όταν ένα παιδί μένει σε ένα αρνητικό και τοξικό περιβάλλον για αυτό, τότε κινδυνεύει να κουβαλήσει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και στην ενήλικη ζωή του. Η διαρκής διαμονή σε ένα τέτοιο περιβάλλον, μπορεί να κάνει το παιδί δυστυχισμένο και γεμάτο μίσος.

Δείτε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που μεγαλώνουν με καταχρηστικούς γονείς:

1. Ένα παιδί χωρίς άποψη, χωρίς έκφραση και γνώμη
Το βίαιο περιβάλλον στο σπίτι, δημιουργεί ένα παιδί χωρίς άποψη, χωρίς έκφραση και γνώμη. Οι γονείς είναι πρότυπο για τα παιδιά. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν δεύτερη προτεραιότητα για εκείνα. 
Όταν όμως συμβαίνουν αυτά τα πράγματα μέσα στο σπίτι, αρχίζουν να γίνονται υποτονικά και καταθλιπτικά. 
Η αθωότητά τους δολοφονείται αμείλικτα από τους γονείς τους.

2. Οι γονείς δίνουν ένα απαράδεκτο παράδειγμα.
Όταν κανείς βρίζει η ασκεί βiα μέσα στο σπίτι, τότε αυτό το παράδειγμα θα δώσει και στο παιδί του. 
Το παιδί θα μεγαλώσει αποκτώντας αυτές ακριβώς τις συνήθειες.

3. Η μοναξιά γίνεται θεότητα.
Όταν οι γονείς δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και μαλώνουν σε τακτική βάση, τότε είναι δύσκολο για το παιδί να εμπιστευτεί κανέναν. 
Αρχίζει να αγαπά την απομόνωση και είναι σχεδόν αδύνατο να είναι ευχαριστημένο με πολλούς ανθρώπους γύρω του. Βρίσκει τη γαλήνη μένοντας μόνο.

4. Σκοτώνοντας το πνεύμα ενός παιδιού.
Τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται απαισιόδοξα, βλέποντας πάντα την αρνητική πλευρά των πραγμάτων. 
Φυσικά, είναι προφανές να γίνουν αρνητικά όταν μεγαλώνουν σε ένα αρνητικό περιβάλλον. 
Τα παιδιά πιστεύουν ότι είναι ο λόγος που μαλώνουν οι γονείς τους και κατηγορούν τον εαυτό τους για κάθε θέμα των γονέων μέσα στο σπίτι.

5. Αναδύεται ένας άθλιος εαυτός!
Η αρνητική ενέργεια, είναι πάντα ο λόγος πίσω από την κατάθλιψη και την αργή ανάπτυξη. 
Όλοι αγαπάμε να είμαστε με κάποιον από τον οποίο παίρνουμε θετική ενέργεια, επειδή αισθανόμαστε χαρούμενοι και αρχίζουμε να αναπτυσσόμαστε διανοητικά, συναισθηματικά και κοινωνικά. Έχοντας αρνητική ενέργεια στο σπίτι, σταματά η ανάπτυξη και τα συναισθήματα του παιδιού. 

6. Ψεύτικη και ανυπόστατη ψυχή.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλον, όπου οι γονείς μαλώνουν και γίνονται καταχρηστικοί μεταξύ τους, οδηγούνται σε κακές σχέσεις. 
Στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν στην αγάπη και τις σχέσεις. 
Οι δεσμεύσεις τους δεν είναι ποτέ αξιόπιστες. Καθώς γίνονται ενήλικες, προδίδουν τους συντρόφους τους και δεν συνειδητοποιούν ότι πληγώνουν τα συναισθήματα κάποιου.

7. Η αναταραχή και ο φόβος το περιβάλλουν.
Το καταχρηστικό περιβάλλον καθιστά το παιδί ανήμπορο. 
Του είναι δύσκολο να διατηρήσει καλές σχέσεις με τους ανθρώπους εκεί έξω. 
Δεν προσπαθεί να βρει λύσεις στα προβλήματά του. Μάλλον θεωρεί ότι είναι ευκολότερο είτε να μαλώσει, είτε να ξεφύγει.

8. Αίσθημα κατωτερότητας
Το παιδί αρχίζει να αισθάνεται ξεχασμένο. Νιώθει ότι τα άλλα παιδιά είναι ανώτερα από αυτό. 
Έτσι δεν συζητά με τους συναδέλφους του ή τους συμμαθητές του.

9. Ανησυχεί για τους γονείς του
Αν οι γονείς του μαλώνουν συνεχώς και φωνάζουν ο ένας στον άλλο, τότε προφανώς θα ντρέπεται να φέρει τους φίλους του στο σπίτι. 
Ο αντίκτυπος του καυγά μπορεί να επηρεάσει τη φιλία και την αντίληψη των φίλων του, για εκείνο και την οικογένειά του.

10. Αδυναμία

Το άρρωστο περιβάλλον πλήττει πολύ το συναίσθημα του παιδιού. Αισθάνονται ότι πνίγονται επειδή ούτε μπορούν να μοιραστούν αυτό το πρόβλημα με κανέναν ούτε να το λύσουν.
Αισθάνονται αβοήθητα και καταθλιπτικά. 
Μερικές φορές, οδηγούνται ακόμη και σε λάθος βήματα.

11. Να θέσουμε ένα καλό παράδειγμα.
Είναι το μήνυμα προς όλους τους γονείς που μαλώνουν συνεχώς και έχουν πικρές σχέσεις μεταξύ τους.

Credit: WittyFeed

mpala

Σε περιμένω παντού

...

Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, 

είναι να ‘χει  καρδιά.

Μα η πιο μεγάλη ακόμα, 

είναι όταν χρειάζεται 

να παραμερίσει την καρδιά του.

...

Αν μου χάριζαν 

όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα, 

θα προτιμούσα

μια μικρή στιγμή πλάι σου.

 ...

Τάσος Λειβαδίτης

Από το ποίημα: 

Σε περιμένω παντού

Το «Σ' αγαπώ» Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι «σε αγάπησα». Δηλαδή υπήρξε κάποια χρονική στιγμή που σ' αγαπούσα αλλά τώρα δεν σ' αγαπώ.

⭐⭐⭐

Η αγάπη δεν μπορεί να γίνει κάτι το παρελθοντικό.

⭐⭐⭐

Εάν νιώθουμε έτσι μάλλον δεν αγαπήσαμε· ίσως νοιαστήκαμε, ίσως ποθήσαμε, ίσως ερωτευτήκαμε, όμως δεν αγαπήσαμε.
Η αγάπη είναι κάτι το διαρκές «ουδέποτε εκπίπτει», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος.

⭐⭐⭐

Είναι τραγικό να χρησιμοποιούμε την θεϊκή έννοια της αγάπης τόσο εύκολα εκφράζοντας τις πιο πολλές φορές τις προσδοκίες που έχουμε από τον άλλον.

⭐⭐⭐

Όταν κάποιο «σ' αγαπώ» μας γίνει παρελθόν σημαίνει δεν είχε αγάπη.
(Αυτή είναι η αλήθεια όσο σκληρή κι αν είναι για όλους μας).

⭐⭐⭐

Ένα λαϊκό τραγούδι λέγει, «σε αγάπησα στον μέγιστο βαθμό», αυτό δείχνει μια βαθιά άγνοια περί του βιώματος της γνήσιας αγάπης. Αποδεικνύει την εμπαθή προσέγγιση του ανθρώπου προς τον άλλον άνθρωπο. Το «σ' αγαπώ» του στιχουργού σημαίνει: προσδοκώ από σένα σαρκική ικανοποίηση, οικονομική-συναισθηματική στήριξη, επιβεβαίωση των «θέλω» μου, ανταπόκριση.

⭐⭐⭐

Είναι φοβερό το πόσο εύκολα και συστηματικά διαστρέφουμε τον όρο της αγάπης και από μία συνεχή κατάσταση δοσίματος, ανιδιοτέλειας και θυσίας την μεταστρέφουμε σε ένα ιδιοτελές άρπαγμα πόθων και απαιτήσεων.

⭐⭐⭐

Απόδειξη των παραπάνω είναι το πόσο εύκολα εκπίπτει η «αγάπη» μας, πόσο εύκολα κάποιος αγαπημένος μας γίνεται μισητός. 

Και όχι μόνο αυτό αλλά έχουμε την πλάνη να διαλαλούμε εδώ και εκεί ότι εμείς τον «αγαπήσαμε» αλλά αυτός δεν μας αγάπησε και είναι ο υπαίτιος του χωρισμού μας, της ρήξης μας, της σύγκρουσής μας. Για άλλη μια φορά δείχνουμε ότι τοποθετούμαστε λάθος στις σχέσεις μας.

Δεν αγαπώ επειδή θα με αγαπήσουν, ή δεν αφήνω την αγάπη 

επειδή δεν με αγαπούν. 

Δεν φταίει ο άλλος για το ότι δεν τον αγαπώ πλέον. Ο άλλος είναι αυτός που είναι. Εγώ είμαι ο υπεύθυνος για το πώς νιώθω. Δεν έχω την τόλμη όμως να παραδεχτώ ότι δεν τον αγάπησα ποτέ. Απλά τον ποθούσα, τον ήθελα για να συμπληρώσει το συναισθηματικό κενό που είχα στην ζωή μου, ένιωθα μαζί του καλά. Άλλο αυτό όμως και άλλο η αγάπη.

⭐⭐⭐

Ο άλλος πολλές φορές αντιμετωπίζεται ως ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να γίνει κάποιος οπαδός του ειδώλου μου. Εάν όμως ο άλλος δεν με προσκυνά, δεν με νταντεύει, δεν μου κάνει τα χατίρια, τότε και η δική μου «αγάπη» πάει στα αζήτητα.

⭐⭐⭐

Δεν είναι λοιπόν το θέμα ότι κάποτε αγαπήσαμε κάποιον και προδοθήκαμε, αλλά ότι δεν αγαπήσαμε και ίσως προδόθηκαν οι προσδοκίες μας, πληγώθηκε το αυτοείδωλό μας... και αυτό δεν μπορεί να το σηκώσει το «εγώ» μας.

Υ.Γ. οι περισσότεροι άνθρωποι που νιώθουν απογοητευμένοι με τους άλλους είναι διότι δεν βρήκανε ανθρώπους για να τους αναγνωρίσουν, να αναγνωρίσουν τον αψεγάδιαστο εαυτό που χτίσανε μέσα τους. 

Κείμενο απ' το προφίλ του π. Παύλου Παπαδόπουλου
aorati gonia

Καταρρίπτοντας τα πρότυπα ομορφιάς ή... «όταν αισθάνεσαι όμορφος δείχνεις και όμορφος».

Μάθε πως να γίνεις αληθινά όμορφη 

Ακριβή Αλεξανδράκη

Εν όψη καλοκαιριού μαζί με τις όμορφες στιγμές, τις ηλιόλουστες μέρες και την απόλαυση της θάλασσας έρχονται και οι ανασφάλειες. Ανασφάλειες για το σώμα μας μιας και όλο και λιγότερα ρούχα φοράμε λόγω της ζέστης. 

Είναι αυτή η εποχή που στις γυναικείες κυρίως παρέες ακούς συνέχεια τη λέξη «δίαιτα» η οποία φυσικά είναι μια αλόγιστη και άμετρη αφαγία που μόνο προβλήματα προκαλεί και δεν βασίζεται, σε καμία περίπτωση, σε μια ισορροπημένη διατροφή και άσκηση.

Ακούγοντας λοιπόν προσεκτικά αυτές τις συζητήσεις αναρωτιέμαι αν τελικά τα περιττά κιλά, η κυτταρίτιδα είναι αυτά που κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται μειονεκτικά το σώμα τους; 

Ή μήπως τα πικρόχολα και απρεπή σχόλια των άλλων; 

Εμείς οι ίδιοι διαλέγουμε σήμερα πώς θα διαμορφώσουμε τη σωματοδομή μας; 

Ή είναι τα ΜΜΕ και τα social media υπεύθυνα για το ποια σωματοδομή μας αρέσει;

Πριν κάτι χρόνια τα πολύ αδύνατα σώματα 

ήταν στη μόδα. 

Ένα πιο χυμώδες κορμί χαρακτηριζόταν «χοντρό» ενώ στην τηλεόραση και στα περιοδικά τα λεπτεπίλεπτα κορμιά υπερ-προβάλλονταν και εμείς θέλαμε να τα αποκτήσουμε. 

Τον τελευταίο καιρό βέβαια κάτι τέτοιο έχει αλλάξει. 

Πια οι γυναίκες θαυμάζουν έναν «αφύσικο» συνδυασμό που περιλαμβάνει τεράστιους γλουτούς και στήθος, υπερβολικά λεπτή μέση και σαρκώδη χείλη. 

Αναρωτιέμαι αν κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί δίχως την παρέμβαση κάποιου πλαστικού χειρουργού.
Σε κάθε περίπτωση δεn θέλω απλώς να σας τονίσω τα συνηθισμένα κλισέ όπως ότι «όταν αισθάνεσαι όμορφος δείχνεις και όμορφος». Θέλω να καταλάβετε τη σημασία αυτής της έκφρασης διότι όταν αισθανόμαστε καλά με εμάς το εκπέμπουμε! 

Δείχνουμε σιγουριά και ηρεμία! Όχι ναρκισσισμό, αλλά νιώθουμε ότι είμαστε καλά με αυτό που είμαστε!

Σας προκαλώ, λοιπόν, να κοιταχτείτε στον καθρέφτη σας! Να δείτε τι σας αρέσει σε εσάς, να αγαπήσετε εσάς και να μη μισείτε τις ατέλειές σας. 

Στόχος όλων μας πρέπει να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και όχι να συγκρινόμαστε άσκοπα με άλλα άτομα. 

Αυτό μόνο μιζέρια μπορεί να φέρει στη ζωή μας.
Καταρρίψτε τα «πρότυπα» αγαπημένοι μου αναγνώστες, μην αφήνετε άλλους να αποφασίζουν για εσάς και για το τι σας ταιριάζει. Η σωστή διατροφή και άσκηση και το «ευ ζην» γενικότερα είναι μια φιλοσοφία που έχει σκοπό όχι να μας κάνει ίδιους αλλά να μας γεμίσει αισιοδοξία και ομορφιά. 

Αυτή είναι η αληθινή ομορφιά, η ξεχωριστή ομορφιά που έχει κάθε άνθρωπος που τον κάνει ξεχωριστό. 

Εξάλλου αν όλοι ήμασταν ίδιοι ο κόσμος θα ήταν τόσο πληκτικός και ανούσιος.

enallaktikidrasi

Χωρίς ψυχή… όλα γίνονται συνήθεια Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Είναι μερικά πράγματα που κάνουμε καθημερινά και μας βγαίνουν λίγο πολύ αυτόματα, σαν το «καλημέρα» που λέμε το πρωί και έπειτα γίνεται «καλησπέρα». 

Άλλα γίνονται αντανακλαστικά – το «καλά» ως απάντηση στο «τι κάνεις», ασχέτως αν ισχύει ή όχι. Αυτά όμως είναι και μερικά πράγματα που γίνονται από συνήθεια. 

Πράγματα που επαναλαμβάνουμε τακτικά και πλέον έχουν εισχωρήσει στο υποσυνείδητό μας τόσο που δε χρειάζεται να τα σκεφτόμαστε πια.

Λένε πως οι συνήθειες δύσκολα κόβονται. Κάτι όπως η περιέργεια ένα πράγμα. Όπως η συνήθεια της νέας γενιάς να πρέπει να βγάζει σέλφι και να ανεβάζει στα κοινωνικά μέσα χωρίς λόγο και αιτία απλά επειδή είναι η μόδα της εποχής. 

Το να προσποιούμαστε ότι είμαστε καλά όταν δεν είμαστε είναι όμως και αυτό μια συνήθεια. Το να λες ότι αισθάνεσαι κάτι όταν δεν ισχύει, όμως, αν αποκαλυφθεί, θα πληγώσει τον άλλον περισσότερο. 

Γιατί, όταν αφήνεις κάτι να γίνεται συνήθεια, χάνει το νόημά του. 

Όπως όταν ζητάς επεξήγηση για ένα ανέκδοτο, ή αντάλλαγμα για κάτι που έκανες οικειοθελώς.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και τα αισθήματα εξαφανίζονται πίσω από αυτές. 

Με τον κατακλυσμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η κοινωνία μας έχει γίνει πιο απρόσωπη και συγχρόνως διπρόσωπη από ποτέ. Ακόμα και μέσα από μια τεχνολογία που σκοπός της ήταν να μας φέρει πιο κοντά, καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε περισσότερες ζήλιες, παρεξηγήσεις και τσακωμούς απ’ όταν δεν υπήρχε. 

Επεκτείνουμε το δίκτυο γνωριμιών μας για να εσωκλείει ανθρώπους που δεν έχουμε δει ποτέ μας, απλά και μόνο για να βλέπουμε τον αριθμό των διαδικτυακών μας «φίλων» να ανεβαίνει. 

Και αυτό μια συνήθεια είναι. Ο ανταγωνισμός για το ποιος είναι ψηφιακά πιο δημοφιλής. Πόσοι λίγοι όμως άνθρωποι από όλους αυτούς μας αγγίζουν πραγματικά, μας κάνουν ευτυχισμένους και ευγνώμονες που υπάρχουν στη ζωή μας

Ο άνθρωπος θέλει ψυχή. 

Και τα αληθινά συναισθήματα – αυτά που αισθάνεσαι βαθιά μέσα σου να πηγάζουν από την καρδιά – βγάζουν ακριβώς αυτό που νιώθεις, το διαισθάνεσαι στην αύρα που σε διαπερνάει όταν ακούγονται οι λέξεις, σε όλα αυτά που σου μεταδίδουν. 

Θέλουμε το συναίσθημα στη ζωή μας – το χρειαζόμαστε – όσο έντονο και αν είναι, για να μπορούμε να νιώθουμε πως είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

enallaktikidrasi