«Έχασα το παιδί μου σε δημόσιο χώρο ... »

Αληθινή ιστορία: 

«Έχασα το παιδί μου σε δημόσιο χώρο και να τι συνέβη»

Οι παιδότοποι, τα εμπορικά κέντρα, οι παρελάσεις και γενικά οι βόλτες σε εξωτερικούς χώρους με πολύ κόσμο και μακριά από το σπίτι, μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλο άγχος στους γονείς, ειδικά με τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά που δεν περιορίζονται πια σε ένα καρότσι.

Άνθρωποι, παιδιά, κόσμος, φωνές! Ο φόβος του να χάσουν το παιδί τους μεγαλώνει και είναι ένας από τους χειρότερους…

Μία μαμά μοιράζεται το πώς ένιωσε όταν έχασε το παιδί της σε ένα μεγάλο πάρκο με water sports.

«Πριν λίγο καιρό, η οικογένειά μου και εγώ πήγαμε για ένα διήμερο σε ένα ανοιχτό πάρκο με νεροτσουλήθρες και water sports. Αφήσαμε τα πράγματά μας στο ξενοδοχείο που υπήρχε στον χώρο, φορέσαμε τα μαγιό μας και κατεβήκαμε αμέσως στην πισίνα.

Πριν συνεχίσω, αφήστε με να διευκρινίσω κάτι: Συνήθως, είμαι πολύ χαλαρή μαμά. Αλλά εκείνη την ημέρα δεν ξέρω τι με είχε “πιάσει”. Ένα άσχημο προαίσθημα με κυρίευσε για εκείνο το πάρκο. Ήταν γεμάτο με παιδιά που έτρεχαν βρεγμένα γύρω γύρω, γονείς που φώναζαν και κρατούσαν αγκαλιά τα μωράκια τους, αλλά και τις μπύρες τους. Δεν το άφησα να χαλάσει το κέφι μας…

Καθίσαμε, λοιπόν, στις ξαπλώστρες και καμαρώναμε τα παιδιά μας που έκαναν τσουλήθρα και βουτιές στην πισίνα. Η ώρα για το μεσημεριανό έφτανε και έτσι πήρα την κόρη μου να αλλάξουμε στα αποδυτήρια. Ο σύζυγός μου, υπέθετα, ήταν μαζί με τον γιο μου. Υπέθετα λανθασμένα…

Όταν η κόρη μου κι εγώ βγήκαμε από τα αποδυτήρια είδα το σύζυγό μου και την αδερφή του μέσα στο άγχος. “Τι συμβαίνει”, ρώτησα. “Νομίσαμε, ότι ο μικρός ήταν μαζί σου”, απάντησαν και κρύος ιδρώτας με έλουσε. Κανείς δεν ήξερε πού ήταν και ο σύζυγός μου έφυγε για να τον ψάξει.

Άφησα την κόρη μου με την κουνιάδα μου και ξεκίνησα και εγώ το ψάξιμο. Η ώρα περνούσε και δεν μπορούσα να βρω κανέναν από τους δύο. Τριγυρνούσα γύρω από την πισίνα, τις τσουλήθρες, τα παιχνίδια με τα ρούχα μου, ενώ όλοι ήταν με τα μαγιό και βρεγμένοι. Η ένταση μέσα μου όλο και μεγάλωνε και τα νεύρα μου “χτυπούσαν κόκκινο”. Άρχισα να τρέμω, μέχρι που τον είδα στη ρεσεψιόν με τον μπαμπά του. Τον αγκάλιασα αμέσως και τον φίλησα. Ήταν και εκείνος σοκαρισμένος, αλλά ήταν καλά.

Τι είχε γίνει;

Όταν δεν μπορούσε να μας βρει, ξεκίνησε για το δωμάτιο μόνος του. Χτύπησε την πόρτα, αλλά κανείς δεν άνοιξε. Ευτυχώς, μία κυρία (ένας άγγελος, για εμένα) τον βρήκε και τον πήγε στη ρεσεψιόν.

Η περιπέτειά μας αυτή θα μπορούσε να έχει τα πιο τρομακτικά αποτελέσματα. Το μυαλό μου έφτιαξε τα πιο άσχημα σενάρια και κατέρρευσα. Ήταν ασφαλής, επειδή σταθήκαμε τόσο μα τόσο τυχεροί.

Τελικά, το ένστικτό μου ως μαμά αποδείχθηκε σωστό για εκείνο το πάρκο. Ήταν σαν να ήξερα, ότι κάτι θα συμβεί. 

Πήρα ένα πολύ σκληρό μάθημα εκείνη την ημέρα και πλέον διπλοτσεκάρω τα πάντα. 

Ναι, μου αρέσει να είμαι άνετη και χαλαρή ως μαμά, αλλά όχι σε βάρος των παιδιών μου. Η στιγμή που κατάλαβα, ότι ο γιος μου δεν ήταν δίπλα μας ήταν η πιο τρομακτική της ζωής μου και δεν θέλω να την ξαναζήσω σε καμία περίπτωση!».

infokids

Το Χαμομηλάκι

Παιδί και ναυτία στο αυτοκίνητο

Η ναυτία στο αυτοκίνητο είναι ένας τύπος ασθένειας της κίνησης, που συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος λαμβάνει αντικρουόμενες πληροφορίες από το εσωτερικό αυτί (λαβύρινθος), τα μάτια και τα νεύρα στα άκρα.

Φανταστείτε ένα μικρό παιδί που κάθεται χαμηλά στο πίσω κάθισμα χωρίς να μπορεί να δει έξω από το παράθυρο, ή ένα μεγαλύτερο παιδί που διαβάζει ένα βιβλίο, ή παίζει στο κινητό του μέσα στο αυτοκίνητο, καθώς αυτό κινείται. 

Το εσωτερικό αυτί του παιδιού θα αισθανθεί την κίνηση, αλλά τα μάτια και οι αρθρώσεις του δεν θα την «επιβεβαιώνουν». Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι στομαχική αδιαθεσία, κρύος ιδρώτας, κόπωση, απώλεια όρεξης και τάση προς εμετό.

Δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί η ναυτία στο αυτοκίνητο επηρεάζει κάποια παιδιά περισσότερο από άλλα. 

Αν και το πρόβλημα δεν φαίνεται να επηρεάζει τα περισσότερα βρέφη και νήπια, τα παιδιά ηλικίας 2-12 ετών είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα.

Τι μπορείτε να κάνετε για να αποτρέψετε την παιδική ναυτία στο αυτοκίνητο

Μειώστε την αισθητηριακή πρόσληψη πληροφοριών: 

Ενθαρρύνετε το παιδί να κοιτάζει έξω από το αυτοκίνητο, αντί να εστιάζει σε βιβλία, παιχνίδια, ή στο κινητό του τηλέφωνο. Εάν το παιδί σας αποκοιμηθεί στο ταξίδι, τότε θα έχει λιγότερη ναυτία.

Προετοιμάστε προσεκτικά τα γεύματα ΠΡΙΝ το ταξίδι: 

Μην δίνετε στο παιδί σας πικάντικα, ή λιπαρά τρόφιμα, ή γενικώς ένα μεγάλο γεύμα αμέσως πριν ή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού με αυτοκίνητο. 

Εάν ο χρόνος ταξιδιού είναι μικρός, παραλείψτε το φαγητό εντελώς. Αν το ταξίδι είναι μεγάλο, ή αν το παιδί σας χρειάζεται να φάει, δώστε του ένα μικρό, «ήπιο σνακ», όπως κράκερ και ένα μικρό χυμό ΠΡΙΝ αναχωρήσετε.

Καλός εξαερισμός: 

Ο επαρκής εξαερισμός στην καμπίνα των επιβατών μπορεί να αποτρέψει την ναυτία στο αυτοκίνητο. Προσπαθήστε να διατηρήσετε τον αέρα καθαρό από οσμές.

Αποσπάστε του την προσοχή: 

Εάν το παιδί σας είναι επιρρεπές στη ναυτία στο αυτοκίνητο, προσπαθήστε να του αποσπάσετε την προσοχή κατά τη διάρκεια των ταξιδιών, μιλώντας του, ακούγοντας μαζί του μουσική και τραγουδώντας μαζί.

Χρησιμοποιήστε φάρμακα (πάντα με την συμβουλή ενός παιδιάτρου): 

Εάν το παιδί σας είναι ηλικίας μεγαλύτερης των 2 ετών και σχεδιάζετε ένα μακρύ ταξίδι με αυτοκίνητο, ρωτήστε τον γιατρό του παιδιού σας για κάποιο φάρμακο χωρίς ιατρική συνταγή για την πρόληψη της ναυτίας. Η δραμαμίνη και η διφαινυδραμίνη είναι οι συνήθεις επιλογές. Διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα του προϊόντος για να προσδιορίσετε τη σωστή δόση και να είστε προετοιμασμένοι για πιθανές παρενέργειες, όπως η υπνηλία.

Γενικά

Εάν το παιδί σας αρχίσει να έχει ναυτία στο αυτοκίνητο, σταματήστε το συντομότερο δυνατόν και αφήστε το να βγει και να περπατήσει. Επίσης, μπορεί να ξαπλώσει ανάσκελα για λίγα λεπτά με κλειστά μάτια. Βάλτε του ένα δροσερό πανί στο μέτωπο, αν χρειάζεται.

Εάν αυτές οι συμβουλές δεν φαίνεται να βοηθούν, καλέστε τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με άλλες επιλογές.

iatropedia.gr

thestival

Το Χαμομηλάκι

Λάθη μας στη διατροφή των παιδιών

Διατροφή και παιδί: Τα παιδιά τρώνε ό,τι και τα... καρτούν!

Το να είσαι γονιός σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. 
Μερικές φορές, στην προσπάθεια μας να προσφέρουμε το καλύτερο που μπορούμε στα παιδιά μας, ίσως να χρησιμοποιούμε κάποιες λανθασμένες πρακτικές, που στο τέλος μπορεί να επιφέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

Υποχρεώνεις το παιδί να αδειάσει το πιάτο του
Τα υγιή παιδιά από τη μέρα που γεννιούνται έχουν την ικανότητα να ξέρουν ακριβώς πότε και πόσο χρειάζεται να φάνε. 

Με το να το πιέζεις να αδειάσει το πιάτο του, επεμβαίνεις σε αυτό το βιολογικό μηχανισμό του. 

Αυτό που θα πρέπει να κάνεις είναι να του μάθεις να λειτουργεί με βάση τη πείνα του και τον κορεσμό του (δηλαδή πότε νιώθει χορτάτο). 

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά όλων των ηλικιών τρώνε περισσότερο όταν τους σερβίρονται μεγαλύτερες μερίδες.
Tι να κάνεις; 

Μην ενθαρρύνεις το παιδί "να αδειάζει" το πιάτο του. Βάλε στο παιδί μικρές προς μέτριες μερίδες (με εξαίρεση τα λαχανικά) και άφησε το παιδί να αποφασίσει μόνο του πόσο θα φάει.

Χρησιμοποιείς τα γλυκά ως επιβράβευση
Γνωρίζεις ότι το να πείσεις το παιδί να φάει όσπρια ή λαχανικά είναι πολλές φορές κουραστικό ή ακόμη και ακατόρθωτο. 

Έτσι, καταλήγεις στην εύκολη και γρήγορη λύση για την επίλυση του προβλήματος ακολουθώντας την μέθοδο της «εξαγοράς».
Δυστυχώς όμως, αυτή η τακτική μαθαίνει στα παιδιά ότι οι φακές ή το μπρόκολο αποτελούν υποχρέωση ενώ το γλυκό είναι βραβείο.
Τι να κάνεις; 

Προσπάθησε να συνδυάσεις τα όσπρια και τα λαχανικά μαζί με άλλα αγαπημένα τους φαγητά ξεκινώντας με μικρές ποσότητες.

Απαγορεύεις εντελώς τα γλυκά
Αυτή είναι μια ακραία και λανθασμένη τακτική. Δεν υπάρχει «απαγορεύεται» στον υγιή άνθρωπο, πόσο μάλλον στο υγιές παιδί. Εξάλλου, οι απαγορεύσεις φέρνουν συχνά αντίθετα αποτέλεσμα.
Τι να κάνεις;

Επέτρεψε στο παιδί να φάει μία σοκολάτα στην θέση του σνακ, 1-2 φορές την εβδομάδα, όχι όμως στη θέση του πρωινού ή κάποιου κύριου γεύματος. Επίλεξε γλυκά που περιέχουν γάλα και φρούτα.

Κενές θερμίδες
Σήμερα τα παιδιά λαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό της ημερήσιας ενεργειακής τους πρόσληψης από ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη, όπως αναψυκτικά, ενεργειακά ροφήματα, φρουτοποτά καθώς και φρουτοχυμούς. 

Το κακό είναι ότι τα πλείστα από αυτά τα ποτά προσφέρουν μόνο άδειες θερμίδες, δηλαδή δίνουν θερμίδες χωρίς να προσφέρουν άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Επιπλέον τα ροφήματα αυτά, δεν έχουν τους ίδιους μηχανισμούς που επιφέρουν τον κορεσμό όπως η στερεά τροφή. Με λίγα λόγια τα παιδιά παίρνουν άδειες θερμίδες, δεν χορταίνουν και η συχνή κατανάλωση τους μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους.
Τι να κάνεις;

Απόφυγε την αγορά των ροφημάτων που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ώστε να μην τα αναζητούν και να μην τα βλέπουν στο ψυγείο ή σε ντουλάπια και αντί αυτού πρόσφερε στο παιδί πιο υγιεινά και θρεπτικά ροφήματα όπως γάλα, φρέσκο χυμό, νερό ή υγιεινά σπιτικά smoothies.

Τip διαιτολόγου: 

Τα παιδιά από την παιδική ηλικία υιοθετούν πολλές διατροφικές συνήθειες που ακολουθούν μέχρι την ενήλικη ζωή, που σημαίνει πως είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να βοηθούν τα παιδιά να υιοθετούν υγιεινές συνήθειες διατροφής και τρόπου ζωής.

Δήμητρα Σκαπούλλαρου
Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος,MSc
Change Eat - Clinical Dietitians & Associates

changeeat

Το Χαμομηλάκι

Η Σωματική Τιμωρία είναι Παράνομη Πράξη: Έδειρε το παιδί του στην παραλία και κάλεσαν την αστυνομία...

Κόρφος: Έδειρε το παιδί του στην παραλία και να τι ακολούθησε …

Ένα θλιβερό περιστατικό συνέβη την Πρωτομαγιά στην παραλία του Κόρφου Κορινθίας. 

Ένας πατέρας, θέλοντας να συνετίσει το παιδί του, το ξυλοκόπησε βάναυσα, αδιαφορώντας ακόμα και για τους ανθρώπους που ήταν γύρω του και αμήχανοι παρακολουθούσαν την αποτρόπαια πράξη του.

Κάποιος από τους μάρτυρες του γεγονότος, που προφανώς αντιδρά όταν η κοινωνία λέει «Μην ανακατεύεσαι», ευτυχώς ανακατεύτηκε και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. 

Ειδοποίησε την αστυνομία. Μετά από λίγη ώρα ο πατέρας συνελήφθη.

Και μαντέψτε … πρόκειται για στρατιωτικό, οπότε θα περάσει στρατοδικείο με την κατηγορία κακοποίησης ανήλικου τέκνου.

Αυτό το επεισόδιο μου δίνει την αφορμή να ανοίξω ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό θέμα. 

Οι παλιότεροι, όταν άκουγαν φωνές από το διπλανό διαμέρισμα, έκλειναν τα παντζούρια. 

Όταν έβλεπαν έναν γονιό να βρίζει και να χτυπά το παιδί του, έλεγαν δεν ανακατευόμαστε, αυτός είναι ο γονιός του και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. 

Γενικά επικρατούσε η άποψη … «κοίτα μόνο την δουλειά σου».

Σταδιακά πιστεύω πως αυτό αλλάζει. Η σιωπή σπάει και πλέον υπάρχει νόμος που προστατεύει τα θύματα αρκεί να μην κρατούμε την αγανάκτηση μέσα μας, αλλά να αντιδρούμε.

Μια κλήση στην αστυνομία είναι αρκετή.

Η σωματική τιμωρία είναι παράνομη πράξη, όχι επιλογή.

Ο Νόμος 3500/06 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας απαγορεύει την άσκηση σωματικής βίας σε βάρος ανηλίκου ως μέσο σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής του, με τη ρητή διευκρίνιση – στην αιτιολογική έκθεση- ότι η σωματική τιμωρία δεν περιλαμβάνεται στα επιτρεπτά μέτρα σωφρονισμού του άρθρου 1518 του Αστικού Κώδικα και ότι η χρήση της επισύρει για τους γονείς τις συνέπειες της κακής άσκησης της γονικής μέριμνας.

Συγκεκριμένα στο άρθρο 4 προβλέπεται ότι η σωματική βία σε βάρος ανηλίκων ως μέσον σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής τους επιφέρει τις συνέπειες του άρθρου 1532 του Αστικού Κώδικα. 

Στην αιτιολογική έκθεση ως προς το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται μεταξύ άλλων: 

«Με τη ρύθμιση του άρθρου 4 καθίσταται σαφές ότι η σωματική τιμωρία σε βάρος τέκνων δεν περιλαμβάνεται στα επιτρεπτά μέτρα σωφρονισμού του άρθρου 1518 του Αστικού Κώδικα σύμφωνα άλλωστε και με τις σύγχρονες παιδαγωγικές απόψεις. 

Συνιστά περίπτωση κακής άσκησης της επιμέλειας και για το λόγο αυτόν επιφέρει την εφαρμογή του άρθρου 1532 του Αστικού Κώδικα. 

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, σε μια τέτοια περίπτωση, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο. 

Ως σωματική βία πρέπει να αντιμετωπίζεται κάθε πράξη επιβολής πόνου ή σωματικής δυσφορίας σε ανήλικο, με σκοπό το σωφρονισμό ή τον έλεγχο της συμπεριφοράς του».

sfedona

Το Χαμομηλάκι

Το να ζητάς συγγνώμη, όταν φταις, είναι δείγμα γενναίου ανθρώπου

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Οι πράξεις μας πολλές φορές μέσα στην πορεία της ζωής μας, μπορεί να πληγώσουν συναισθηματικά άλλους ανθρώπους. 

Τότε η συνείδησή μας στην προσπάθειά της να διορθώσει την τόσο λυπηρή κατάσταση, αποζητά τη συγχώρεση από τον άνθρωπο που πλήγωσε ώστε να μπορέσει και η ίδια να λυτρωθεί.

Γράφοντας και διαβάζοντας διαρκώς για το πώς μπορούμε να συγχωρέσουμε τους άλλους, είναι σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε και τα δικά μας λάθη και να ζητάμε συγγνώμη όταν αυτό είναι απαραίτητο. 

Το να ζητάς συγγνώμη, από πολλούς αντιμετωπίζεται ως μία ένδειξη αδυναμίας, αφού δείχνεις στον άλλο την τρωτή πλευρά σου. Αρκετοί μάλιστα τη χαρακτηρίζουν και ως μία μάταιη ενέργεια, αφού το κακό έχει γίνει και δε διορθώνεται.

Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτός που ζητάει συγγνώμη, έχει πράξει έναν σπουδαίο άθλο: έχει υπολογίσει περισσότερο εκείνη τη στιγμή έναν άλλο άνθρωπο και έχει νικήσει τον εγωισμό του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί και δείξει την έμπρακτη μεταμέλειά του. 

Ακόμα και αν δεν μπορούμε να φέρουμε το χρόνο πίσω ώστε να μην μπορούσαμε να προκαλέσουμε καθόλου τη συναισθηματική πληγή, με το να ζητήσουμε συγγνώμη δείχνουμε στον άλλο πως έχουμε μετανιώσει για αυτό που συνέβη και επιθυμούμε να διορθώσουμε το κακό.

Αν ο άλλος άνθρωπος δεν αποδεχτεί τη συγγνώμη, τότε αυτό αφορά τον ίδιο, εμείς καταβάλαμε την προσπάθεια και είχαμε το θάρρος να παραδεχτούμε ότι σφάλαμε. Και εκείνη τη στιγμή, αυτή η συνειδητοποίηση, μας βοηθάει να ωριμάσουμε περισσότερο πνευματικά και να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία.

Να ζητάμε συγγνώμη, όταν σφάλουμε και έχουμε βλάψει πραγματικά κάποιον. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι αδυναμία, δεν είναι έλλειψη αυτοσεβασμού. Είναι δείγμα ενός γενναίου ανθρώπου που υπολογίζει περισσότερο έναν άνθρωπο από τον δικό του εγωισμό.

enallaktikidrasi

Το Χαμομηλάκι