Υποχρεωτική η Εγγραφή Όλων μας σε Οικογενειακό Γιατρό

Όσα πρέπει να ξέρετε για την αίτηση!

Αλλαγές για τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ φέρνει απόφαση του υπουργείου Υγείας, η οποία ορίζει με λεπτομέρειες με ποιον τρόπο και ποια διαδικασία θα μπορούν να επισκέπτονται τους ειδικευμένους γιατρούς. 

Ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού και το νέο σύστημα παραπομπής των ασθενών θα τεθεί σε πλήρη εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2019. 

Έως τότε ο προγραμματισμός θα πραγματοποιείται σύμφωνα με το υφιστάμενο σύστημα. Η εξυπηρέτηση των έκτακτων και επειγόντων περιστατικών δεν απαιτεί παραπομπή.

Τι είναι ο οικογενειακός γιατρός

Ο οικογενειακός ιατρός είναι μια νέα, δωρεάν λειτουργία του ΕΣΥ. Αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής του ατόμου με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. 

Μεταξύ άλλων λειτουργεί και ως σύμβουλος υγείας και πλοηγός του σε αυτό. Στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εγγραφής του πληθυσμού σε Οικογενειακό Ιατρό (Γενικό Ιατρό ή Παθολόγο, Παιδίατρο), σας ενημερώνουμε ότι έχετε αυτόματα αντιστοιχισθεί και πρέπει να υποβάλετε αίτηση εγγραφής σε διαθέσιμο Οικογενειακό Ιατρό της επιλογής σας.

Ο οικογενειακός γιατρός παραπέμπει τον λήπτη υπηρεσιών υγείας στα Κέντρα Υγείας, τις δημόσιες μονάδες δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας και τους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ παρόχους υπηρεσιών υγείας, εφόσον το κρίνει ιατρικώς απαραίτητο. 

Όπως ορίζεται στην απόφαση, ο λήπτης υπηρεσιών υγείας, κάνοντας χρήση της παραπομπής, έχει τη δυνατότητα να προγραμματίσει επίσκεψη κατά προτεραιότητα στο σύστημα. 

Η επιλογή μονάδας, ιατρού και ώρας γίνεται με τον έως τώρα προβλεπόμενο τρόπο. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει διαθεσιμότητα στις Δημόσιες Δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ο λήπτης υπηρεσιών υγείας μπορεί να προγραμματίσει την επίσκεψή του σε δημόσιες μονάδες δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας και στους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ παρόχους. 

Για τον προγραμματισμό χρησιμοποιείται η υπάρχουσα διαδικτυακή εφαρμογή (σύστημα ηλεκτρονικών ραντεβού της ΗΔΙΚΑ ΑΕ). 

Έως την πλήρη και λειτουργική ένταξη των δημόσιων μονάδων δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας στο ανωτέρω σύστημα, ο προγραμματισμός πραγματοποιείται σύμφωνα με το υφιστάμενο σύστημα.

Πού μπορείτε να κάνετε την αίτηση εγγραφής

Η αίτηση εγγραφής μπορεί να υποβληθεί:

μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής ή

σε κάθε δημόσια δομή Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ή

απ’ευθείας στον Οικογενειακό Ιατρό.

Για την αίτησή σας μέσω της εφαρμογής ακολουθείτε τα παρακάτω βήματα:

1. Είσοδος στο πληροφορικό σύστημα (rdv.ehealthnet.gr), με τους κωδικούς του taxisNET και επιβεβαίωση με τον ΑΜΚΑ.

2. Συμπλήρωση των προσωπικών στοιχείων σας (βάσει των στοιχείων που θα συμπληρωθούν θα γίνει η επιλογή του Οικογενειακού Ιατρού).

3. Επιλογή Οικογενειακού Ιατρού μεταξύ των διαθέσιμων. Διαθέσιμοι θεωρούνται οι Οικογενειακοί Ιατροί, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες εντός του Δήμου που έχει δηλωθεί στο βήμα 2 και οι οποίοι δεν έχουν συμπληρώσει το εκ του νόμου ανώτατο όριο πληθυσμού ευθύνης.

4. Υποβολή της ηλεκτρονικής αίτησης.

5. Εκτύπωση της αίτησης.

Για να υποβάλετε την αίτησή σας σε οποιαδήποτε δομή Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας χρειάζεστε ένα ταυτοποιητικό έγγραφο και να γνωρίζετε τον ΑΜΚΑ σας. 

Το προσωπικό θα ζητήσει τα στοιχεία σας για να ολοκληρώσει την αίτηση και θα κληθείτε να επιλέξετε Οικογενειακό Ιατρό από τους διαθέσιμους. 

Στο τέλος θα σας παραδώσει την ηλεκτρονικά υποβληθείσα αίτηση.

Η εγγραφή ολοκληρώνεται με την παράδοση της αίτησης στον Οικογενειακό Ιατρό που αναγράφεται στην αίτηση, μαζί με:

# Φωτοαντίγραφο Εγγράφου Ταυτοποίησης (π.χ Δελτίο Ταυτότητας) αιτούντος.

# Φωτοαντίγραφο Εγγράφου Απόδειξης Διεύθυνσης Κατοικίας ή σχετική υπεύθυνη δήλωση (πρωτότυπη).

Ειδική Περίπτωση: Για αίτηση δια νόμιμου αντιπροσώπου απαιτείται επιπλέον:

# Βεβαίωση Οικογενειακής κατάστασης από την οποία να προκύπτει ο βαθμός συγγένειας ή

# Φωτοαντίγραφο Εγγράφου δικαστικής απόφασης ορισμού δικαστικού συμπαραστάτη ή

# Φωτοαντίγραφο Εγγράφου απονομής της επιμέλειας.

Μετά την παρέλευση τριμήνου, από την υποβολή της αίτησης, η διαδικασία εγγραφής ολοκληρώνεται αυτόματα από το σύστημα, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα του Οικογενειακού Ιατρού που έχει επιλεγεί.

Τι πρέπει να ξέρουν οι ασφαλισμένοι

• Μπορείτε να αλλάξετε Οικογενειακό Ιατρό μόνο μετά την παρέλευση εξαμήνου από την εγγραφή σας.

• Μπορείτε να προγραμματίζετε επισκέψεις μόνο στον Οικογενειακό Ιατρό στον οποίο έχετε εγγραφεί.

• Για δωρεάν επίσκεψη σε συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ Ιατρό άλλης ειδικότητας πρέπει να ακολουθήσετε τη διαδικασία της παραπομπής από τον Οικογενειακό Ιατρό.

infokids

Το Χαμομηλάκι

Καθημερινές Πρακτικές που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά του παιδιού

Μας ενδιαφέρει να έχουμε ένα παιδί υπόδειγμα εντός και εκτός σπιτιού, θεωρώντας ότι αυτό είναι το φυσιολογικό ( και το πρέπον) χωρίς να αναρωτιόμαστε τι είδους ερεθίσματα δέχεται το παιδί από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι η διαμόρφωση της συμπεριφοράς ενός παιδιού επηρεάζεται από πολύ πιο απλά πράγματα απ΄ότι πιστεύουμε όπως είναι η καθημερινή επικοινωνία που έχουμε με το παιδί. Εξίσου απλά είναι και τα υπόλοιπα πράγματα που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του.

Η σχέση μας με το παιδί
Η σχέση που έχουμε με τα παιδί μας μπορεί να το επηρεάσει καθοριστικά στη μετέπειτα ζωή του. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγήν. 

Αν έχουμε μια υγιή σχέση που βασίζεται στο σεβασμό, την κατανόηση και την συμπόνια, έχουμε θέσει γερά θεμέλια και αποτελούμε πρότυπο για το παιδί μας. 

Εάν, όμως, η σχέση μας βασίζεται στον έλεγχο, τον εξαναγκασμό και τη χειραγώγηση, αργά ή γρήγορα οι επιπτώσεις θα φανούν όχι μόνο στη μεταξύ μας επικοινωνία αλλά και στον τρόπο που θα επιλέξει το ίδιο να αντιδράσεις

Η σχέση μας με το σύζυγό μας
Τα παιδιά μιμούνται. 

Ο τρόπος που εμείς και ο σύντροφός μας συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας αποτελεί –πάλι- πρότυπο. Ευτυχισμένοι γονείς κάνουν ευτυχισμένα παιδιά.

Η ατμόσφαιρα στο σπίτιΌλα τα πράγματα που αναφέρονται παραπάνω έρχονται για να δημιουργήσουν την ατμόσφαιρα στο σπίτι μας. 

Αν υπάρχει αγάπη και σεβασμός, είναι πιθανό να έχουμε μια ζεστή ατμόσφαιρα στο σπίτι μας. 

Αν υπάρχει ασυμφωνία ανάμεσα στο ζευγάρι, ή ανάμεσα σε έναν γονιό και το παιδί ( μιλάμε για εντάσεις και συνεχείς καβγάδες) τότε η ένταση είναι διάχυτη παντού. 

Όταν το σπίτι αποτελεί ένα ζεστό και φιλόξενο καταφύγιο, το παιδί νοιώθει ασφάλεια και δεν θέλει να το εγκαταλείψει.

Πώς εμείς συμπεριφερόμαστε στους άλλους
Ο τρόπος που εμείς συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας έχει άμεση επίπτωση στην συμπεριφορά των παιδιών. 

Πάρτε για παράδειγμα πώς αντιδρούν όταν μας ακούνε να σχολιάζουμε (αλά γαλλικά) για τον οδηγό που δεν άναψε φλας ή γιατί δεν μας άφησε να περάσουμε. 

Η αγανάκτησή μας ή ο θυμός μας, εντυπώνονται στη μνήμη του παιδιού, και στο επόμενο αντίστοιχο περιστατικό, θα μιμηθεί τη συμπεριφορά μας. 

Γι’ αυτό προσοχή.
 
femalevoice.gr

 Το Χαμομηλάκι

Sting: «Ευχαριστώ τον Θεό για την Ελλάδα, επειδή μας δείξατε τον δρόμο.» - "Thank God for Greece because you showed us the way.

"Thank God for Greece because you showed us the way. 

ΥΜΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από τον Sting 

«Όταν οι θλιβεροί ηγέτες μας έχτιζαν τείχη, οι Έλληνες έδειχναν το δρόμο, μας έδειξαν πώς να γίνουμε και πάλι πολιτισμένοι»,

δήλωσε σήμερα (23 Ιουνίου) ο διάσημος Βρετανός καλλιτέχνης Στινγκ στα αποκαλυπτήρια ενός υφαντού έργου τέχνης, με ιδιαίτερο συμβολισμό και με την επιγραφή «Αγαπώ την Ελλάδα», που βρήκε στέγη στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. 

«Ο Θεός να έχει καλά την Ελλάδα, γιατί έδειξε το δρόμο» 

Ο Sting, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα για δύο συναυλίες, σε σύντομη δήλωσή του ανέφερε: 

«Ευχαριστώ τον Θεό για την Ελλάδα, επειδή μας δείξατε τον δρόμο. Έχετε δείξει πώς να αντιμετωπίζετε τους πρόσφυγες όταν άλλοι άνθρωποι κατασκεύαζαν τείχη. 

Όταν έπαιρναν τα παιδιά από τις μητέρες τους και τα έβαζαν σε κλουβιά, ενεργήσατε με συμπόνια, γενναιοδωρία και κοινή λογική. Επειδή οι λεγόμενοι ηγέτες μας, μια θλιβερή παρέλαση δειλών, δεν έχουν τις λύσεις. 

Η δημοκρατία ξεκίνησε εδώ στην Ελλάδα, μας δείξατε πώς να γίνουμε και πάλι πολιτισμένοι», ανέφερε ο Sting στην εκδήλωση την οποία οργάνωσε η Διεθνής Αμνηστία και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών με αφορμή την προσφορά του έργου στη Διεθνή Αμνηστία από τη διεθνούς φήμης Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Σοφία Βάρη, για να σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού στους λαούς όλου του κόσμου. 

«Για περισσότερα από 30 χρόνια, είμαι ενεργός υποστηρικτής του έργου της Διεθνούς Αμνηστίας που μάχεται για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. 

Η εκστρατεία της Αμνηστίας με στόχο την υποστήριξη των προσφύγων είναι και επείγουσα και ζωτικής σημασίας. Είμαι περήφανος που προσφέρω τη στήριξή μου και αισθάνομαι τιμή που ενώνουμε την προσπάθειά μας με την αναγνωρισμένη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα Σοφία Βάρη, η οποία γενναιόδωρα προσέφερε την τέχνη της για να δημιουργηθεί αυτό το υπέροχο υφαντό έργο» δήλωσε ο Sting.

«Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι πέρασαν τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα για να γλυτώσουν από τη φρίκη του πολέμου και των διώξεων προσφέροντας στις οικογένειες τους την ελπίδα για μία ασφαλή και αξιοπρεπή ζωή. 

Η πλειοψηφία των πολιτών δεν έκλεισε τα μάτια, δεν κρύφτηκε και δεν τους φοβήθηκε, σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. 

Επέδειξε αλληλεγγύη σε αυτούς που την είχαν ανάγκη περισσότερο από όλους μας και απομόνωσε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία» δήλωσε με την ευκαιρία της παρουσίασης του έργου ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.» 

netakias
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Ανεκτίμητη Αξία του Μεγαλύτερου Παιδιού της Οικογένειας

Ένα υπέροχο κείμενο...
Στα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, αξίζει μεγαλύτερη αναγνώριση και ευγνωμοσύνη από όση συνηθίζουν οι γονείς να προσφέρουν. 

Η βοήθειά τους, η αγάπη και η υπομονή τους με τα μικρότερα αδέρφια τους είναι ανεκτίμητη και καμία μαμά δεν θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα το μεγάλο «ευχαριστώ» στα παιδιά αυτά, από το παρακάτω κείμενο, με το οποίο είμαστε βέβαιοι πως θα συμφωνήσετε απόλυτα.

«Δεν επιλέξατε να είστε σε αυτή τη θέση. Δεν ζητήσατε να γεννηθείτε εσείς πρώτα, μερικά χρόνια νωρίτερα, κι ακόμα κι αν το ζητούσατε, δεν θα μπορούσατε να ξέρετε τι σημαίνει να είσαι το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια. 

Τα πραγματικά μωρά και τα πραγματικά νήπια δεν έχουν καμία σχέση με τα φουσκωτά ζωάκια που σπρώχνατε μέσα στο καροτσάκι-παιχνίδι σας και που μετά βάζατε για ύπνο μέσα σε κουτιά παπουτσιών, έτσι δεν είναι; 

Ωστόσο, μεταχειρίζεστε τα μικρότερα αδέρφια σας με απρόσμενη υπομονή και καλοσύνη (τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον) και σχεδόν πάντα, εσείς τα «μεγάλα παιδιά» μπορείτε πολύ καλύτερα να συγκρατείτε τα νεύρα σας στις απαιτήσεις ενός δίχρονου, από τους περισσότερους ενήλικες. 

Μας δίνετε έμπνευση.

Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι οι αφανείς ήρωες των γονιών. 

Σας ευχαριστούμε που κρατάτε απασχολημένο το μωρό, όταν ψάχνουμε τρελαμένοι μέσα στις τεράστιες τσάντες μας να βρούμε το πορτοφόλι για να πληρώσουμε τις πάνες και να φύγουμε τρέχοντας για το σπίτι, πριν να έρθει η ώρα του φαγητού. 

Προς το 10χρονο παιδί στο πάρκο, τις προάλλες, που έπαιζε ταυτόχρονα με πέντε πιτσιρίκια, ενώ οι μαμάδες τους κουβέντιαζαν και έπιναν αμέριμνες τον καφέ τους –ευχαριστώ! 

Δεν έχεις ιδέα πόσο ανάγκη είχαμε αυτό το διάλειμμα.

Κάθε φορά που μοιραστήκατε το γλυκό σας, που χορέψατε με το μικρό σας αδερφάκι ή που το γαργαλήσατε και το κάνατε να γελάει μέχρι τελικής πτώσης… αυτό που κάνατε ήταν πολύτιμο. 

Μας βοηθάτε να κουβαλάμε μεγάλο βάρος της μητρότητας και όταν είμαστε κουρασμένες και εκνευρισμένες, μας στηρίζετε με το χαμόγελό σας και τον παιδικό σας ενθουσιασμό και αυτόματα αποκαθιστάτε την πίστη μας στο μέλλον.

Μερικές φορές οι μεγάλοι έχουν πολλές απαιτήσεις από εσάς. «Πρόσεχε τον μικρό σου αδερφό!», 

«Δέσε το μωρό στο καθισματάκι του! ΤΩΡΑ!», 

«κουβάλα μερικές τσάντες», 

«Κάνε κάτι, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, για να πάει η μικρή στην τουαλέτα και να φύγουμε στην ώρα μας από το σπίτι!».

Εκ μέρους όλων των γονιών του κόσμου, ζητώ συγγνώμη για όλα αυτά. 

Δεν είμαστε τέλειοι.
Κουραζόμαστε και βιαζόμαστε και συχνά νιώθουμε ότι είμαστε ένα βήμα πριν το φρενοκομείο. Αλλά αυτό που κάνατε, τότε που βάλετε τον αδερφό σας να προσποιηθεί ότι είναι γατούλα για να μπορέσει επιτέλους να πάει στο γιογιό, να κάνει τσίσα και να φύγουμε από το σπίτι… αυτό ήταν πραγματικά ευφυές! 

Γι’αυτό σας έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη. Είστε αρκετά μεγάλοι για να είστε υπεύθυνοι και να έχετε έναν βαθμό εξουσίας πλέον, αλλά ταυτόχρονα, είστε ακόμα παιδιά, κι αυτό σημαίνει ότι είστε όσο μικροί χρειάζεται για να βλέπετε τον κόσμο με καθαρό βλέμμα και νέες ιδέες, και να εφευρίσκετε δημιουργικές λύσεις σε πράγματα που μερικές φορές οι μεγάλοι είναι υπερβολικά κατάκοποι και βαριεστημένοι τη δεδομένη στιγμή, ώστε να σκεφτούν μόνοι τους.

Προσέξτε, όμως, δεν είναι μόνο ότι μας βοηθάτε. Είστε πολλά περισσότερα από ένα επιπλέον ζευγάρι χέρια, εν μέσω ενός χαοτικού απογεύματος. Είστε περισσότερα από μία κατ’οίκον baby sitter που μας επιτρέπει να κάνουμε ένα μπάνιο με σχετική ηρεμία. 

Η πραγματική αξία σας είναι πολύ μεγαλύτερη από όλα αυτά.

Ξανά και ξανά, λέμε στα μεγάλα παιδιά πόσο τα μικρότερα τα θαυμάζουν.
«Σας έχουν ως είδωλα», τους λέμε.

Μερικές φορές, όμως, όπως το λέμε ακούγεται σαν προειδοποίηση, ενώ αυτό που πραγματικά θέλουμε να πούμε είναι ότι όλοι σας λατρεύουν –οι ώρες που αφιερώνετε για να ολοκληρώσετε ένα σχολικό project, η αποφασιστικότητά σας για να τελειοποιήσετε την τεχνική σας στο πιάνο. 

Είναι παραπάνω από εντυπωσιακό να βλέπεις τέτοιον βαθμό αφοσίωσης και πάθους σε ένα τόσο μικρό παιδί. 

Είστε πολύ καλύτερα πρότυπα, από όσο οι γονείς μπορούν να γίνουν, όχι μόνο για τα μικρότερα αδέρφια σας, αλλά και για εμάς, τους μεγάλους. 

Είμαι ευγνώμων που σας έχουμε στην ζωή μας, γιατί έτσι η 4χρονη κόρη μου μπορεί να έρχεται στις γυμναστικές σας επιδείξεις και στα ρεσιτάλ πιάνου σας και στις σχολικές γιορτές σας και να βλέπει στο δικό της μέλλον τις δυνατότητες που έχει και πόσα μπορεί να κάνει αν δουλέψει εξίσου σκληρά, όπως έχει δει εσάς να κάνετε. Και αυτό είναι ένα μάθημα που μόνο εσείς, τα μεγάλα παιδιά, μπορείτε να της δώσετε, και το κάνετε χωρίς καν να προσπαθείτε.

Ως μαμά ενός από τα «μικρά παιδιά», σε ευχαριστώ, μεγάλε αδερφέ και μεγάλη αδερφή, μεγαλύτερη ξαδέρφη και ξάδερφε, μεγάλο παιδί στο πάρκο. 

Όταν επιμελώς τελειώνεις τα μαθήματα του σχολείου, όταν σταματάς για να σκουπίσεις τη μύτη της μικρής σου αδερφής, όταν με χαρά αναλαμβάνεις να προσέχεις ένα μωρό που κλαίει για να μπορέσει η μαμά σου να πάει στο γυμναστήριο, ή όταν υπνωτίζεις μια ομάδα μικρών παιδιών στην παιδική χαρά με τον αυθόρμητο χορό σου, μου ανεβαίνει ένας κόμπος στον λαιμό. 

Νιώθω συγκίνηση και χαρά. Παιδιά, είστε υπέροχα, και ξέρω ότι πολύ σύντομα, όταν τα μικρά γίνουν και αυτά μεγάλα, όπως εσείς, θα είναι εξίσου υπέροχα, γιατί είχαν εσάς να τους δείχνετε πώς να το κάνουν.»

Πηγή
Jim Jimmy (Κλεισθένης)

Μαθήματα αισιοδοξίας στα παιδιά μας

Πώς μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται θετικά;

Κατά τη γενική ρήση, τα παιδιά αποτελούν την «ελπίδα του μέλλοντος». 
 Ενσαρκώνουν την έννοια της προοπτικής, κατά βάση μιας καλύτερης προοπτικής, καθώς προβάλλουμε σε αυτά την ανάγκη μας για ένα καλύτερο μέλλον, για έναν καλύτερο κόσμο. 
Ως φορείς ελπίδας και αισιοδοξίας, τα παιδιά καλούνται να κάνουν πραγματικότητα εκείνη την κατευναστική επιταγή του παραμυθιού «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα», όπου στη θέση του «εμείς» βρίσκονται όλοι όσοι βλέπουμε στα παιδιά τη συνέχιση της ύπαρξης μας.  

Ως αποτέλεσμα της προβολής των δικών μας αναγκών για νόημα ζωής, τα παιδιά καθίστανται θέσει αισιόδοξα. 
Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά φαίνεται πως είναι και φύσει αισιόδοξα. 
Σύμφωνα με σχετικές έρευνες, τα περισσότερα παιδιά έχουν υψηλά επίπεδα ελπίδας και θετικής αντίληψης των πραγμάτων, ενώ φαντάζονται με θετικό τρόπο το μέλλον τους. 
Έχει βρεθεί, επίσης, ότι οι έφηβοι χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο βαθμό αισιοδοξίας, ομαδικού πνεύματος και ζέσης για ζωή, σε σύγκριση με τους ενήλικες. 
 Ίσως, λοιπόν, το ερώτημα δεν θα έπρεπε να τίθεται μόνο αναφορικά με το πώς να κάνουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται θετικά, αλλά επίσης πώς μπορούμε να διατηρήσουμε και πιθανόν να ενισχύσουμε τη φύσει και θέσει αισιόδοξη τάση των παιδιών μας. 
Όπως αναφέρεται σχετικά από πρεσβευτές της θετικής ψυχολογίας, θα πρέπει να εστιάσουμε στην προαγωγή της υγείας των παιδιών ενόσω ακόμη παραμένουν παιδιά, παρά να σκεφτόμαστε για αυτά επειδή πρόκειται να γίνουν οι αυριανοί ενήλικες.  

Τι σημαίνει, όμως, να είναι ένα παιδί αισιόδοξο; Ποια είναι τα οφέλη που προκύπτουν όταν ένα παιδί αντιλαμβάνεται τα πράγματα με θετικό τρόπο; 

Η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία αφορούν τον τρόπο που ερμηνεύουμε τα γεγονότα, καθώς και τις προσδοκίες μας για το μέλλον. 
Οι αισιόδοξοι άνθρωποι διακατέχονται από ελπίδα και εμπιστοσύνη και προσβλέπουν, γενικά, σε θετική έκβαση των όποιων προσπαθειών, ακόμη κι εκεί που εμφανίζονται δυσκολίες. Αντίθετα, οι απαισιόδοξοι άνθρωποι προσδοκούν, εξ αρχής, αρνητικά αποτελέσματα. 
Το αισιόδοξο άτομο ερμηνεύει τις αποτυχίες του ως προσωρινές και εφήμερες, ως μεμονωμένα περιστατικά τα οποία οφείλονται κατά βάση σε εξωγενείς παράγοντες, παρά σε προσωπική υπαιτιότητα. 
Αντιθέτως, το απαισιόδοξο άτομο πιστεύει ότι τα αρνητικά γεγονότα τα προκαλεί το ίδιο και ότι αυτά έχουν έναν σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα –το γνωστό «συννεφάκι» που ακολουθεί μερικούς, όπου κι αν κρύβονται και ό,τι κι αν κάνουν. 

Στα παιδιά η αισιόδοξη στάση και η θετική ερμηνεία των γεγονότων έχουν πολλαπλά οφέλη. 

Σύμφωνα με ευρήματα ερευνών, τα αισιόδοξα παιδιά:

• Είναι καλύτεροι μαθητές σε σύγκριση με τα απαισιόδοξα παιδιά
• Τείνουν να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις με μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα.
• Προσανατολίζονται στην επίτευξη των στόχων περισσότερο, δοκιμάζουν διάφορες εναλλακτικές λύσεις και αποδέχονται καλύτερα την πραγματικότητα όταν αυτή τους υπερβαίνει.
• Είναι λιγότερο θυμωμένα και θλιμμένα, και αντίθετα περισσότερο δραστήρια, κοινωνικά και ικανοποιημένα από τη ζωή τους.
• Οι αισιόδοξοι έφηβοι δηλώνουν μικρότερη συμμετοχή σε επικίνδυνες συμπεριφορές (π.χ. χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών), συγκριτικά με τους απαισιόδοξους συνομήλικους τους.
• Εν τέλει, τα αισιόδοξα παιδιά έχουν καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία και ζουν περισσότερο από ό,τι τα απαισιόδοξα παιδιά.  
• Τα καλά νέα είναι ότι η αισιοδοξία μαθαίνεται. Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε τον κόσμο γύρω μας είναι μια μαθημένη, εν πολλοίς, λειτουργία. Στη θετική ψυχολογία η διαδικασία αυτή ονομάζεται «μαθημένη αισιοδοξία» (learned optimism).   

Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε για να συμβάλλουμε στη φυσική τάση των παιδιών προς την κατεύθυνση της αισιοδοξίας; 
Από ποιους παράγοντες εξαρτάται στο παρόν η «ελπίδα του μέλλοντος»;  

Ερευνητές της θετικής ψυχολογίας επισημαίνουν ότι εκτός της πιθανής επίδρασης γενετικών παραγόντων, καταλυτικό ρόλο παίζει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει το παιδί.

I.    Αισιόδοξα πρότυπα ταύτισης
Ο τρόπος ερμηνείας των γεγονότων που χρησιμοποιούν κυρίως οι ίδιοι οι γονείς, αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον οικείων προσώπων του παιδιού, διαμορφώνει το πρότυπο με το οποίο ταυτίζεται το παιδί στη δική του πορεία. 
Με άλλα λόγια, ο τρόπος κατανόησης και αντίληψης της πραγματικότητας από τους γονείς και τα προσφιλή πρόσωπα συνιστά τη βάση της αισιοδοξίας, ή αντίθετα της απαισιοδοξίας, των παιδιών. 
Εάν, δηλαδή, ένας γονιός έχει την τάση να σκέφτεται απαισιόδοξα, το πιο πιθανό είναι ότι και το παιδί του θα σκέφτεται απαισιόδοξα. Κληρονομούμε στα παιδιά μας, ούτως ειπείν, όχι μόνο τα γονίδια μας, αλλά και την αισιοδοξία ή την απαισιοδοξία μας. Κι αυτό συμβαίνει με ρητό, αλλά και με άρρητο τρόπο. Δεν έχει σημασία μόνο τι λέμε και τι προβάλλουμε, αλλά και τι πραγματικά αισθανόμαστε και πιθανά ασυνείδητα μεταφέρουμε ως στάση ζωής. 

II.    Καλοήθης και μετριοπαθής κριτική
Ο τρόπος άσκησης κριτικής στα παιδιά μας είναι ένας δεύτερος παράγοντας που θα πρέπει να έχουμε υπόψη, όχι μόνο ως γονείς, αλλά και ως εκπαιδευτικοί, προπονητές, και γενικότερα ως ενήλικες. 
Εάν έχουμε την τάση να αποδίδουμε τις ατυχείς στιγμές ή τις αποτυχίες ενός παιδιού σε προσωπικά, σταθερά στοιχεία του χαρακτήρα του, τότε εκείνο πρόκειται να εσωτερικεύσει έναν πεσιμιστικό τρόπο αντίληψης του εαυτού και των πράξεων του. 
Εάν, για παράδειγμα, η κριτική μας προς το παιδί γίνεται στη βάση «σε μαλώνω γιατί είσαι έτσι» (π.χ. «κακό παιδί, χαζό, ανίκανο, πεισματάρικο…») αντί «γιατίέκανες αυτό», μαθαίνουμε στο παιδί να ερμηνεύει κάθε δυσκολία ως προσωπικό μειονέκτημα, καθώς επίσης να προσδοκά εκ των προτέρων (ή ακόμη, και να προκαλεί ασυνείδητα) αρνητικά αποτελέσματα. 
Η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας και οι δυνατότητες ενός παιδιού θα πρέπει να αποτελούν σταθερές και αταλάντευτες αξίες, εάν θέλουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται αισιόδοξα για τον εαυτό τους. Θα πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη, γενικότερα, στα παιδιά μας και να προσπαθούμε να κατανοούμε τις όποιες συμπεριφορές τους με καλοπροαίρετο τρόπο, αντί να τις κρίνουμε αβίαστα.

III.    Προστασία από έντονες ψυχοπιεστικές καταστάσεις
Όπως υπάρχει η έννοια της «μαθημένης αισιοδοξίας», αντίστοιχα υπάρχει και η έννοια της «μαθημένης αδυναμίας» (learned helplessness). 
Γεγονότα και εμπειρίες (π.χ. θάνατος, διαζύγιο, σοβαρή ασθένεια, κακοποίηση) στα οποία το παιδί δεν μπορεί να έχει κανέναν έλεγχο και τα οποία το αποδυναμώνουν συναισθηματικά και ψυχικά, προκαλούν αίσθημα αδυναμίας, απόγνωσης και ματαιότητας. 
Η αισιοδοξία προϋποθέτει εμπειρίες ζωής που θα θρέψουν και θα τροφοδοτήσουν την αίσθηση προσωπικής ικανότητας για αίσια και θετική εξέλιξη των προσπαθειών ενός παιδιού. 
Με άλλα λόγια, το μικρό παιδί θα πρέπει να έχει την αίσθηση ότι ασκεί το ίδιο κάποια επίδραση στο περιβάλλον του. 
Όταν οι εμπειρίες ζωής είναι τέτοιες που το παιδί αισθάνεται ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει ή για να αντιστρέψει μια δεδομένη κατάσταση, τότε το αποτέλεσμα είναι η απαισιοδοξία για το μέλλον. Και βέβαια μια τέτοια διάσταση δεν αφορά μόνο το ρόλο των γονέων, αλλά ευρύτερα το ρόλο της κοινωνίας και τη δυνατότητα που δίνει στους πολίτες για αίσθηση ελέγχου και επιλογής. 

IV.    Έμφαση στα «δυνατά στοιχεία» της οικογένειας 
Μια επιπλέον συμπεριφορά που προάγει την αισιοδοξία των παιδιών είναι η επικέντρωση στα δυνατά στοιχεία της οικογένειας. Κάθε οικογένεια αντιμετωπίζει, κατά καιρούς, προβλήματα, συγκρούσεις, εντάσεις και παρεξηγήσεις. 
Κάθε οικογένεια καλείται να ξεπεράσει προσωπικές, διαπροσωπικές, ακόμα και διαγενεακές δυσκολίες (π.χ. με τους παππούδες και τις γιαγιάδες). 
Παράλληλα, όμως, κάθε οικογένεια διέπεται από θετικά και δυνατά στοιχεία που τη βοηθούν να ανταπεξέρχεται στις αντιξοότητες και να βρίσκει (καινούργιες) ισορροπίες. Ερευνητικά αποτελέσματα έχουν δείξει ότι η έμφαση σε αυτά τα δυνατά χαρακτηριστικά του συστήματος μιας οικογένειας (π.χ. χιούμορ, κοινωνικές σχέσεις, διάθεση για ενεργητική ακρόαση) ενισχύουν την αισιοδοξία των παιδιών. 
Αντιθέτως, παιδιά των οποίων οι γονείς εξέφραζαν δυσαρέσκεια με τον τρόπο που λειτουργούσε η οικογένεια τους, δήλωναν μικρότερα επίπεδα αισιοδοξίας και ελπίδας. 

V.    Ενίσχυση μιας εσωτερικής βάσης ασφάλειας
Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την πιο σημαντική, ενδεχομένως, διάσταση που μπορούν να εγγυηθούν οι γονείς, προκειμένου να κάνουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται θετικά. 
Τη διάσταση της «βιωμένης ασφάλειας», ή αλλιώς, των ασφαλών, θετικών σχέσεων προσκόλλησης ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς του, ιδιαίτερα τη μητέρα του στη φάση της βρεφικής ηλικίας. 
Η έννοια της «βιωμένης ασφάλειας» δηλώνει το αίσθημα που δομείται εσωτερικά στο παιδί ότι μπορεί να εμπιστευθεί τα πρόσωπα φροντίδας για την προστασία του τόσο από εξωτερικές πηγές κινδύνου όσο και από εσωτερικές «απειλές» (π.χ. πείνα, πόνος, άγχος). 
Η διαθεσιμότητα, η εγγύτητα, η σταθερότητα και η αξιοπιστία των προσώπων φροντίδας, είναι απαραίτητα στοιχεία, προκειμένου να διαμορφωθεί προοδευτικά για το παιδί μια «βάση ασφάλειας» (secure base). 
Η λειτουργία της βάσης ασφάλειας, βασική προϋπόθεση για την εξερεύνηση του καινούργιου με τρόπο θετικό, ενθουσιώδη και αισιόδοξο, διαμορφώνεται μεν στους πρώτους μήνες ζωής του ατόμου, εφαρμόζεται όμως σε όλη τη ζωή του. Τα αισιόδοξα παιδιά είναι και ασφαλή παιδιά, καθώς έχουν εμπεδώσει ένα αίσθημα βασικής εμπιστοσύνης για τον εαυτό τους και για τον κόσμο γύρω τους.
Η «ελπίδα του μέλλοντος», τα παιδιά μας, τα αισιόδοξα παιδιά μας, μπορούν να ζήσουν πράγματι καλύτερα, όπως εξάλλου επιτάσσει το τέλος των παραμυθιών, αρκεί αυτό που θα τους παραδώσουμε να επιτρέπει μια τέτοια αισιόδοξη προοπτική. 
Πλέον, όχι γενικά με το παράδειγμά μας, αλλά με το θετικόμας παράδειγμα.

Βασιλική Γιωτσίδη, Ph.D., positiveemotions.gr