Παιδιά, δεν πάμε καθόλου καλά!

Μια ματιά στα sites και... παιδιά, δεν πάμε καθόλου καλά!
Στην εποχή, λοιπόν, της παλλαϊκής, μαχητικής συμμετοχής στα κοινά μέσω των Facebook, Instagram κλπ από τον καναπέ, μήπως έφτασε η ώρα να κάνουμε κάτι που, μέσα στη μούχλα μας, μάλλον θα πιάσει τόπο;

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα τηλεκοντρόλ, ως λάβαρα, στα χέρια και ας κλείσουμε Λιάγκες, Γκαγκάκες, Τσολάκες, Σταματίνες και λοιπά εξωτικά πτηνά, έξω από τη ζωή μας!

Σεξιστικά, απαράδεκτα σχόλια και χαζογελάκια για τη φοιτήτρια που δέχτηκε παρενόχληση αφενός και κατακρίσεις περί των «προσφύγων γυναικών, που δεν προσέχουν σαν την Ελληνίδα έγκυο και μπαίνουν σε βάρκες με την κοιλιά τούρλα» αφετέρου!

Αποκτηνωμένοι νεο-ματσό τυπάδες και design κυράδες, τυχαία δεν είστε στη θέση τους, αλλά δεν το έχετε καν σκεφτεί, βέβαια.

Μπλαζέ υφάκι, γελάκια και χαζομάρα τύπου «δεν υπάρχει άλλος κόσμος εκτός από τον ροζ τσιφτετελο-pop δικό μας», από το παράλληλο σύμπαν τους!

Κι ας βρέθηκαν εκεί που βρέθηκαν γιατί παραμέρισαν και ξεπούλησαν σώμα, ψυχή, συναίσθημα κι αξιοπρέπεια (τι, όχι;)...
 
Σώνει.
Το τηλεκοντρόλ στο ‟Off”.
Μute. Για πάντα.
Πάμε παιδιά, όλοι μαζί!

Mara Panagiotaki
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΕΦΕΤ: Ανάκληση Δημητριακών που τρώνε τα Παιδιά. Ενδέχεται να περιέχουν έντομα

Το εν λόγω προϊόν διατέθηκε στην Ελληνική αγορά από την εταιρεία «Lidl Hellas».

Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ενημερώθηκε, μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), σχετικά με τη διακίνηση σνακ με καλαμπόκι και φιστίκια, το οποίο ενδέχεται να περιέχει ξένα σώματα (πιθανή παρουσία προνυμφών εντόμου).

Συγκεκριμένα, πρόκειται για το προϊόν «Peanut & Corn Flake Clusters», με εμπορική ονομασία «McEnnedy», γερμανικής προέλευσης, σε συσκευασία των 200g, με αριθμό παρτίδας L2107573 και ημερομηνία ανάλωσης κατά προτίμηση πριν από 30.10.2020. 

Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ζήτησε προληπτικά την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας από την αγορά και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. 

Καλούνται οι καταναλωτές, οι οποίοι έχουν προμηθευτεί τη συγκεκριμένη παρτίδα του αναφερόμενου προϊόντος, να μην το καταναλώσουν.

Δείτε όλες τις ανακλήσεις με ένα κλικ εδώ
daddy-cool
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα Ατίθασο και Ανυπάκουο Παιδί είναι ευλογία - όχι κατάρα!

Ορισμένα παιδιά δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας. 

Είναι ανυπάκουα, ατίθασα και πραγματικά … μας βγάζουν την ψυχή με το πείσμα και τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους.
Τόσο πολύ μάλιστα, που μέσα στην ημέρα δεν είναι απίθανο να πούμε 100 φορές τη φράση: 

«Τι θα κάνω επιτέλους με αυτό παιδί»!

Αν αναρωτιέστε και εσείς, τότε η απάντηση είναι «τίποτα απολύτως»! 

Γιατί υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μας πείσουν ότι αυτά τα παιδιά είναι ευλογία και όχι κατάρα!

Είναι πιο δημιουργικά
Τα παιδιά που είναι πιο άτακτα έχουν μεγάλη φαντασία και θέλουν συνεχώς να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους. 

Επειδή ακριβώς η σκέψη τους δεν περιορίζεται σε «κουτάκια» εφευρίσκουν περισσότερους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια τους, αλλά και να εκφράσουν όσα νιώθουν.

Δεν εγκλωβίζονται σε κανόνες κι αυτό τα κάνει πιο δυναμικά και ανεξάρτητα
Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει διαφορετικό τρόπο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. 

Ωστόσο, εάν οι γονείς επιβάλλουν συνεχώς κανόνες ελλοχεύει ο κίνδυνος το παιδί να περιορίζεται και να μην μπορεί να προσδιορίσει μεγαλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του. 

Αντίθετα, όταν είναι ατίθασα δεν φοβούνται να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό και να δουν τι ταιριάζει στην προσωπικότητά τους και τι όχι. Αυτή η συμπεριφορά στο μέλλον τα βοηθάει να γίνουν πιο ανεξάρτητα και δυναμικά.

Δεν νιώθουν την πίεση ότι πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να γίνουν αρεστά
Τα ατίθασα παιδιά δεν ψάχνουν να βρουν την αποδοχή. 

Ενδόμυχα γνωρίζουν τι είναι καλό για αυτά και ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουν για να είναι ευτυχισμένα. 

Κατανοούν ότι ακόμα και αν αποτύχουν στην πορεία της ζωής τους δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. 

Θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους και μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον. 

Ακόμη και αν οι γύρω τους δεν συμφωνούν μαζί τους, για εκείνα μετράει μόνο η δική τους γνώμη και δεν φοβούνται την κριτική.

Έχουν ενσυναίθηση
Είναι ευκολότερο για ένα ατίθασο παιδί να κατανοήσει τις ρίζες της συμπεριφοράς του μεγαλώνοντας και αυτό επειδή δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία. 

Αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής τους και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.

Αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τις δυσκολίες
Μέσα από τις σκανταλιές και τα λάθη ένα παιδί μαθαίνει τι είναι σωστό και τι λάθος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει την εκάστοτε στιγμή. 

Μεγαλώνοντας όχι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί σε πιεστικές καταστάσεις, αλλά και να φερθεί με ωριμότητα.

mama365.gr
newsitamea.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παιδί κολλάει πάνω μας όχι για να γεμίσει εκείνο, αλλά για να μας δείξει την αγάπη του

«Μαμά, θέλω κι άλλη ταινία. Κι άλλη! Κι άλλη!»

Συνέχεια θέλει κάτι παραπάνω.
Μια υπερβολική απαίτηση πρέπει να τη λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας σαν μεταμφιεσμένη ανάγκη για επαφή. 

Το παιδί νιώθει έλλειψη, δεν αναγνωρίζει την αιτία και δεν το ζητάει άμεσα. Ιδίως αν είναι απασχολημένος ο γονιός. 

Αναζητά μια άλλη εύκολη πηγή ικανοποίησης: καραμέλες, γλυκά ή ταινίες στην τηλεόραση…

«Με ενοχλεί. Δε θέλει στ’ αλήθεια να δει ταινία!»
«- Έλα. Πάμε να κάνουμε μαζί πατίνια έξω.»

Δεν σταματάει να ζητάει
Ένα ατύχημα άφησε μια τεράστια τρύπα στο ρεζερβουάρ του. Ή ίσως μια επώδυνη κατάσταση έχει ανοίξει πολλές τρυπούλες αμφιβολίας. 

Τη βασανίζει μια δύσκολη κατάσταση στο σχολείο ή νιώθει ανασφάλεια μέσα στην οικογένεια, γιατί κάτι δεν έχει ειπωθεί ή δεν είναι σαφές… 

Η τρυφερή φροντίδα των συναισθημάτων της θα διορθώσει τις μικρές και μεγάλες τρύπες.

Είναι διαρκώς κολλημένος πάνω μου
Πολλές φορές τρύπιο είναι το δικό μας ρεζερβουάρ… Είμαστε κουρασμένοι, στρεσαρισμένοι… και μας λείπει τρυφερότητα και ανθρώπινη επαφή.

Το παιδί κολλάει πάνω μας όχι για να γεμίσει εκείνο, αλλά για να μας δείξει την αγάπη του.

Είναι σημαντικό να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας. Να ξαναβρούμε όρεξη για ζωή, να λύσουμε τα προβλήματά μας, να συσφίξουμε τους δεσμούς… ώστε να ελευθερώσουμε το παιδί μας από αυτό το βαρύ καθήκον να μας κάνει ευτυχισμένους. 

Μην ξεχνάμε ότι δεν αποτελούμε τη μοναδική πηγή προσκόλλησης του παιδιού.

Μου ζητάει να της τηλεφωνώ στην κατασκήνωση
Ένα μητρικό χάδι απελευθερώνει οξυτοκίνη. Αυτό απέδειξε μια αμερικανική έρευνα που διεξήχθη σε 60 κοριτσάκια ηλικίας επτά έως δώδεκα ετών. 

Τους προτείναμε να κάνουν ασκήσεις μαθηματικών μπροστά σε άγνωστους ενηλίκους. 

Αυτή η αγχώδης κατάσταση προκάλεσε στο σύνολο των κοριτσιών σημαντική έκκριση κορτιζόλης, μιας στρεσογόνας ορμόνης, η οποία είναι μετρήσιμη στο σάλιο και στα ούρα.

Έτσι αποσταθεροποιημένες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. 

Τα κορίτσια της πρώτης ομάδας συνάντησαν όλα τη μητέρα τους, η οποία τους μίλησε παίρνοντάς τα αγκαλιά. 

Η δεύτερη ομάδα επικοινώνησε με τη μητέρα της αλλά τηλεφωνικά. 

η τελευταία ομάδα είδε την ταινία «Το ταξίδι του Αυτοκράτορα». 

Το αποτέλεσμα; 

Τα κοριτσάκια που ήρθαν σε επαφή με τη μητέρα τους σωματικά ή τηλεφωνικά είχαν την ίδια ορμονική αντίδραση (η διάρκεια της οποίας έγινε αντιληπτή αρκετές μέρες μετά). 

Αντιθέτως δεν ανιχνεύτηκε ίχνος οξυτοκίνης στα ούρα των κοριτσιών που είδαν την ταινία.

Αν και το άγχος βοηθά τις επιδόσεις, κάποιες έκαναν καλύτερα τις ασκήσεις των μαθηματικών με την οξυτοκίνη παρά με την κορτιζόλη.

Μπορούμε να εμπιστευτούμε τα παιδιά μας να μας πουν τι έχουν ανάγκη.

Μήπως τηλεφωνώ για μένα; 

Για να επιβεβαιωθώ ΕΓΩ; 

Μήπως ασκώ γονικό έλεγχο; 

Ή μήπως γιατί μου το ζήτησε εκείνη, για να εφοδιαστεί με οξυτοκίνη και να γυρίσει ομορφότερη στις φίλες της; 

Είναι σημαντικό να ζήσει τη ζωή του το παιδί μου μακριά από μένα. Θα του δώσω την άδεια να μη μου τηλεφωνεί. 

Αν η κόρη μου μου ζητήσει να της τηλεφωνώ κατά τις διακοπές της, θα εξακριβώσω τα κίνητρά της. 

Αν επιβεβαιωθεί ότι θα νιώσει καλύτερα και πιο άνετα αν της τηλεφωνώ θα το κάνω. Και θα της δίνω πάντα τη δυνατότητα να μπορεί να με συναντήσει.

themamagers.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιάννης Ρίτσος - Βιογραφία

Σπουδαίος και πολυγραφότατος Έλληνας ποιητής, με διεθνή απήχηση, που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ‘30. Το 1975 προτάθηκε για το Νόμπελ Λογοτεχνίας...

Σπουδαίος και πολυγραφότατος Έλληνας ποιητής, με διεθνή απήχηση, που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ‘30. Ο «Επιτάφιος», η «Ρωμιοσύνη» και η «Σονάτα υπό το Σεληνόφως» είναι τρία από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1975 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά την πρωτομαγιά του 1909. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας Βουζουναρά. Τα τρία μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν η Νίνα (1898-1970), ο Μίμης (1899-1921) και η Λούλα (1908- 1995).

Το 1919 αποφοίτησε από το Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς και το 1921 γράφτηκε στο Γυμνάσιο του Γυθείου. Την ίδια χρονιά πέθαναν ο αδερφός του Μίμης και η μητέρα του Ελευθερία, και οι δύο από φυματίωση. Το 1924 δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στο περιοδικό «Διάπλαση των Παίδων» με το ψευδώνυμο «Ιδανικόν Όραμα».

Το 1925 ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και έφυγε με την αδερφή του Λούλα για την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η οικονομική καταστροφή του πατέρα του κι έτσι ο ποιητής αναγκάστηκε να εργαστεί για τα προς το ζην, αρχικά ως δακτυλογράφος και στη συνέχεια ως αντιγραφέας στην Εθνική Τράπεζα. Το 1926 προσβλήθηκε και ο ίδιος από φυματίωση και επέστρεψε στη Μονεμβασιά ως το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, οπότε γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς να μπορέσει ποτέ να φοιτήσει. Συνέχισε να εργάζεται ως βοηθός βιβλιοθηκαρίου και γραφέας στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας.

Τον Ιανουάριο του 1927 νοσηλεύτηκε στην κλινική Παπαδημητρίου και τον επόμενο μήνα στο σανατόριο «Σωτηρία», όπου έμεινε τελικά για τρία χρόνια. Στη «Σωτηρία» ο Ρίτσος γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη και με μαρξιστές και διανοούμενους της εποχής του, ενώ παράλληλα έγραψε κάποια ποιήματά του που δημοσιεύτηκαν στο φιλολογικό παράρτημα της Εγκυκλοπαίδειας «Πυρσός». Από το φθινόπωρο του 1930 και για ένα χρόνο έζησε στα Χανιά, αρχικά στο φθισιατρείο της Καψαλώνας και μετά από προσωπική του καταγγελία των άθλιων συνθηκών ζωής που επικρατούσαν εκεί σε τοπική εφημερίδα, μεταφέρθηκε μαζί με όλους τους τρόφιμους στο σανατόριο Άγιος Ιωάννης.

Τον Οκτώβριο του 1931 επέστρεψε στην Αθήνα κι ανέλαβε τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού τμήματος της Εργατικής Λέσχης. Εκεί σκηνοθέτησε και συμμετείχε σε παραστάσεις. Η υγεία του βελτιώθηκε σταδιακά, το ίδιο και τα οικονομικά του με τη βοήθεια της αδερφής του Λούλας, που είχε στο μεταξύ παντρευτεί και φύγει για την Αμερική. Τον επόμενο χρόνο, ο πατέρας του μπήκε στο Ψυχιατρείο στο Δαφνί (όπου πέθανε το 1938) και πέντε χρόνια αργότερα τον ακολούθησε η Λούλα, η οποία πήρε εξιτήριο το 1939.

Το 1933 συνεργάστηκε με το αριστερό περιοδικό «Πρωτοπόροι» και για τέσσερα χρόνια ως ηθοποιός με τους θιάσους Ζωζώς Νταλμάς, Ριτσιάρδη, Παπαϊωάννου και Μακέδου. Το 1934 άρχισε να αρθρογραφεί από τις στήλες του Ριζοσπάστη κι εξέδωσε την πρώτη του συλλογή με τίτλο «Τρακτέρ» με το ψευδώνυμο Σοστίρ (αναγραμματισμό του επιθέτου του). Τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΚΚΕ, στο οποίο παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του. Το 1935 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Πυραμίδες» και προσλαμβάνεται ως επιμελητής κειμένων στις εκδόσεις «Γκοβόστη».

Στις 9 Μαΐου 1936 γίνονται στη Θεσσαλονίκη αιματηρές ταραχές, κατά τη διάρκεια της μεγάλης καπνεργατικής απεργίας. Την επομένη, ο Ρίτσος βλέπει στο «Ριζοσπάστη» τη φωτογραφία μιας μάνας να θρηνεί το νεκρό παιδί της και παίρνει αφορμή για να γράψει ένα από πιο δημοφιλή ποίηματά του, τον «Επιτάφιο», που εκδίδεται σε 10.000 αντίτυπα. Με τη δικτατορία Μεταξά (1936-1940) τα τελευταία 250 καίγονται στους στύλους του Ολυμπίου Διός.

Το 1937 νοσηλεύτηκε στο σανατόριο της Πάρνηθας και τον ίδιο χρόνο, συγκλονισμένος από την αρρώστια της πολυαγαπημένης του αδελφής Λούλας, γράφει την ποιητική σύνθεση «Το τραγούδι της αδελφής μου», ένα από τα ωραιότερα λυρικά της νεοελληνικής ποίησης. Ο Κωστής Παλαμάς, εντυπωσιασμένος από το ποίημα, έγραψε τους στίχους - εγκώμιο για τον Ρίτσο:

Γρήγορο αργοφλοίβισμα της γαλάζιας πλάσης
Να παραμερίσουμε για να περάσης.

Το 1938 κυκλοφορεί η «Εαρινή Συμφωνία» και προσλαμβάνεται στο Εθνικό Θέατρο. Δύο χρόνια αργότερα, εκδίδει την «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής» και προσλαμβάνεται ως χορευτής στη Λυρική Σκηνή.

Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Ρίτσος έζησε κατάκοιτος, παρόλα αυτά συμμετείχε στη δραστηριότητα του μορφωτικού τμήματος του ΕΑΜ και αρνήθηκε να δεχτεί χρήματα από έρανο όταν κινδύνεψε η ζωή του από τις κακουχίες το 1942. Μετά την ήττα του ΕΛΑΣ στα «Δεκεμβριανά» ακολούθησε τις δυνάμεις του στη σύμπτυξη. Περνά από τη Λαμία, όπου συναντά τον Άρη Βελουχιώτη και φθάνει μέχρι την Κοζάνη, όπου ανεβάστηκε το θεατρικό του «Η Αθήνα στ’ άρματα». Το 1945 γράφει τη «Ρωμιοσύνη», ένα ακόμη δημοφιλές ποίημά του, που το μελοποίησε το 1966 ο Μίκης Θεοδωράκης.

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου εξορίστηκε λόγω της αριστερής δράσης του στο Κοντοπούλι της Λήμνου (1948), στη Μακρόνησο (1949) και στον Άγιο Ευστράτιο (1950-1951). Το 1952 επέστρεψε στην Αθήνα και πολιτεύτηκε στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύτηκε την παιδίατρο Φηλίτσα Γεωργιάδου από τη Σάμο, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Έρη (1955). Το 1956 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοουμένων και δημοσιογράφων και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Όταν το διάβασε ο σπουδαίος Γάλλος ποιητής και συγγραφέας Λουί Αραγκόν (1897-1982) αισθάνθηκε «το βίαιο τράνταγμα μιας μεγαλοφυΐας» και αποφάνθηκε πως ο δημιουργός του είναι «ο μεγαλύτερος από τους ποιητές του καιρού μας που βρίσκονται στη ζωή».

Το 1960 ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποίησε τον «Επιτάφιο» και σηματοδότησε την περίοδο της διάδοσης της μεγάλης ποίησης στο πλατύ κοινό. Το 1962 ο Ρίτσος επισκέφθηκε τη Ρουμανία και συναντήθηκε με το Ναζίμ Χικμέτ, του οποίου μετέφρασε ποίηματα στα ελληνικά. Κατόπιν πήγε στην Τσεχία και τη Σλοβακία, όπου ολοκλήρωσε την Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, την Ουγγαρία και τη Λ. Δ. της Γερμανίας. Το 1964 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με την ΕΔΑ.

Όταν ξέσπασε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, οι φίλοι του τον ειδοποίησαν να κρυφτεί, εκείνος όμως δεν έφυγε από το σπίτι του. Τον συνέλαβαν και τον έκλεισαν στον Ιππόδρομο του Φαλήρου. Στα τέλη Απριλίου μεταφέρθηκε στη Γυάρο και αργότερα στο Παρθένι της Λέρου. Το 1968 νοσηλεύθηκε στον «Άγιο Σάββα» και στη συνέχεια τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του στο Καρλόβασι της Σάμου. Το 1970 επέστρεψε στην Αθήνα, μετά όμως από άρνησή του να συμβιβαστεί με το καθεστώς του Παπαδόπουλου εξορίστηκε εκ νέου στη Σάμο ως το τέλος του χρόνου που μπήκε για εγχείρηση στη Γενική Κλινική Αθηνών. Το 1973 συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Μετά την πτώση της δικτατορίας και τη μεταπολίτευση έζησε κυρίως στην Αθήνα, όπου συνέχισε να γράφει με πυρετώδεις ρυθμούς. Το 1975 αναγορεύτηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τιμήθηκε με το μεγάλο γαλλικό βραβείο ποίησης «Αλφρέ ντε Βινί». Τον επόμενο χρόνο τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» στη Μόσχα. Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια αναγορεύσεις του σε διάφορα ξένα πανεπιστήμια: Μπίρμιγχαμ (1978), Καρλ Μαρξ της Λειψίας (1984) και Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1987). Το 1986 του απονεμήθηκε το βραβείο «Ποιητής διεθνούς ειρήνης» του ΟΗΕ.

Ο Γιάννης Ρίτσος έφυγε από τη ζωή στις 11 Νοεμβρίου 1990, αφήνοντας πίσω του 50 ανέκδοτες ποιητικές συλλογές. Ενταφιάστηκε τρεις μέρες αργότερα στη γενέτειρά του Μονεμβασιά.
Το κύριο σώμα του έργου του συγκροτούν πάνω από 100 ποιητικές συλλογές, 9 πεζογραφήματα και 4 θεατρικά έργα. Οι μελέτες για ομοτέχνους του, οι πολυάριθμες μεταφράσεις και χρονογραφήματα, καθώς και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν την εικόνα του χαλκέντερου δημιουργού.

© SanSimera.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι