Πολλές φορές σαν γονείς, ξεχνάμε ότι έχουμε απέναντί μας ένα παιδί
που το μόνο που θέλει είναι αγάπη από εμάς. Τα οικονομικά προβλήματα, τα
νεύρα της δουλειάς και το άγχος της επιβίωσης μας κάνει να ξεχνάμε το
πιο σημαντικό πράγμα στο κόσμο. Ποιο είναι αυτό; Ο τρόπος μας και η συμπεριφορά μας απέναντι στο
παιδί μας. Διαβάστε το συγκλονιστικό κείμενο της Κατερίνας Μάλλιου.
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να
μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη
θυμώνεις…
Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν
είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα
αντιδρούσες…
Ένα ντοκιμαντέρ για τη διασπορά των ελληνικών αρχαιοτήτων στην Ευρώπη
«Τα
αρχαία ελληνικά έργα τέχνης υπήρξαν αντικείμενο θαυμασμού από την ώρα
της δημιουργίας τους. Υμνήθηκαν, λατρεύτηκαν, καταξιώθηκαν σαν σύμβολα
κύρους και δόξας. Στόλισαν τη Ρώμη. Μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.
Άντεξαν στη διαδοχή των θρησκειών. Ό,τι ακολούθησε όμως, την ευρωπαϊκή
Αναγέννηση, δεν είχε προηγούμενο. Το Κάλεσμα των Μαρμάρων αφύπνισε την
αρχαιότητα. Ένας νέος κόσμος γεννήθηκε. Χιλιάδες άνθρωποι ενεπλάκησαν σε
ένα αστείρευτο κυνήγι πολιτιστικών θησαυρών, αναζητώντας άλλοτε τη φήμη
και τον πλούτο και άλλοτε την ομορφιά και τη μνήμη. Αυτή είναι η
ιστορία τους...»
Αιώνες πριν τη λεηλασία της Ακρόπολης των Αθηνών και τον
ακρωτηριασμό του Παρθενώνα από τον λόρδο Έλγιν, ήδη από τον 13ο αιώνα, η
Ευρώπη στράφηκε στην ελληνική αρχαιότητα.
Ποιες συγκυρίες πυροδότησαν τα γεγονότα και άνοιξαν τον δρόμο για την «αφύπνιση της αρχαιότητας»; Ποιόν ρόλο διαδραμάτισαν εκείνη την πρώτη περίοδο, οι Έλληνες λόγιοι που
μετανάστευσαν στην Ιταλία, αλλά και φυσιογνωμίες, όπως ο χαρτογράφος Κριστόφορο Μπουοντελμόντι (Cristoforo Buondelmonti, 1386 - περ. 1430) και ο Κυριακός της Αγκώνας (πραγματικό όνομα, Κυριάκος Πιτσικόλι),έμπορος,
ουμανιστής και περιηγητής, που κατέγραψε σχολαστικά τις αρχαιότητες,
από τους Δελφούς και την Αθήνα μέχρι την Πελοπόννησο (απεικονίζοντας τες
επιπλέον σε σχέδια, αρκετά εκ των οποίων έφτασαν στα χέρια των
κορυφαίων καλλιτεχνών της Αναγέννησης);
Τι άλλαξε με την Επανάσταση του 1821 και για ποιόν λόγο θεωρείται
κομβικό σημείο; Πόσο εκτεταμένο ήταν το «κυνήγι θησαυρού» για τις
ελληνικές αρχαιότητες, που έφερε από τον 15ο αιώνα στην Ελλάδα (τους
πρώτους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα σύνορα ήταν κλειστά)
πάσης φύσεως τυχοδιώκτες, τύπου Ιντιάνα Τζόουνς; Πώς έφυγαν οι
αρχαιότητες με σημείο εκκίνησης τη Βενετία και στη συνέχεια τη Γαλλία,
αλλά και τι ρόλο έπαιξε ο διασκορπισμός τους στη διαμόρφωση της
πολιτιστικής ταυτότητας της Δυτικής Ευρώπης; Πώς διαχειριστήκαμε τα
μνημεία και τις αρχαιότητες από τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους
και ποιος ο ρόλος των ξένων αρχαιολογικών σχολών;
Και κυρίως, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε, όχι μόνο σε σχέση με το πάγιο
αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, αλλά του στοχασμού και
αναστοχασμού, όσον αφορά τη σχέση μας την Ευρώπη.
Η
νέα σειρά ντοκιμαντέρ 10 επεισοδίων, με τίτλο «Το κάλεσμα των
Μαρμάρων», παραγωγής Cosmote TV, που έκανε πρεμιέρα την Τρίτη 5
Νοεμβρίου (22:00), στο κανάλι της πλατφόρμας Cosmote History -το οποίο
είναι αφιερωμένο στην ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό- επιχειρεί να
διερευνήσει τη σχέση της Ευρώπης με την ελληνική αρχαιότητα και τη
διαμόρφωση της νεότερης ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας, ανιχνεύοντας
μία περίοδο 500 ετών και φωτίζοντας σημεία της ιστορίας άγνωστα στο
ευρύ κοινό.
Στο ντοκιμαντέρ, που γυρίστηκε, πέραν της Ελλάδας, σε Βενετία, Παρίσι,
Λονδίνο, Μόναχο, καταθέτουν τις απόψεις τους σχετικά με το ενδιαφέρον
της Δυτικής Ευρώπης για την απόκτηση ελληνικών αρχαιοτήτων, περί τους
τριάντα έγκριτους -υψηλής εξειδίκευσης- Έλληνες και Ευρωπαίους
ιστορικούς και αρχαιολόγους, μεταξύ των οποίων και οι διευθυντές
κορυφαίων αρχαιολογικών σχολών (Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών
Αθήνας, Βρετανική Σχολή Αθηνών, Γαλλική Σχολή Αθηνών, Γερμανικό
Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών) που
δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα τα τελευταία 150 χρόνια. Ως είναι ευνόητο, στο ντοκιμαντέρ γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην αρπαγή
και τη μεταφορά των Γλυπτών του Παρθενώνα από τον Τόμας Μπρους, 7ο Κόμη
του Έλγιν (1803), ενώ τονίζεται ότι η άφιξή τους στο Λονδίνο αποτέλεσε
ορόσημο για την εξέλιξη της πόλης.
«Η Αθήνα έγινε πόλη-παράδειγμα για το Λονδίνο. Και όταν έφτασαν τα
Γλυπτά του Παρθενώνα στο μουσείο, θεωρήθηκαν μέρος της αθηναϊκής
ταυτότητας. Τι είχε το Λονδίνο; Μερικούς σταθμούς διοδίων και μεσαιωνική
ρυμοτομία και εντέλει το Βρετανικό Μουσείο είχε πολύ λίγα ακόμα
πράγματα να δείξει. Έτσι πήραν παράδειγμα από τη μικρή, γενναία Αθήνα με
τα σοκάκια και τα μικρά σπίτια, τη μικρή γενναία Αθήνα και τη δόξα της,
πέρα από τη χλιδή», δηλώνει ο δρ Ίαν Τζένκινς, επίτιμος Έφορος του Τμήματος Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Βρετανικού Μουσείου. Ο Κλεάνθης Δανόπουλος, δημιουργός του ντοκιμαντέρ, σημείωσε ότι «Το
κάλεσμα των Μαρμάρων» -για το οποίο προηγήθηκε μεγάλη έρευνα- «ίσως
είναι ένας νέος τρόπος να δούμε την ιστορία», ενώ εξομολογήθηκε ότι,
ονειρευόταν να κάνει το ντοκιμαντέρ αυτό είκοσι ολόκληρα χρόνια.
Μια ματιά στα sites και... παιδιά, δεν πάμε καθόλου καλά! Στην
εποχή, λοιπόν, της παλλαϊκής, μαχητικής συμμετοχής στα κοινά μέσω των
Facebook, Instagram κλπ από τον καναπέ, μήπως έφτασε η ώρα να κάνουμε
κάτι που, μέσα στη μούχλα μας, μάλλον θα πιάσει τόπο;
Ας πάρουμε,
λοιπόν, τα τηλεκοντρόλ, ως λάβαρα, στα χέρια και ας κλείσουμε Λιάγκες,
Γκαγκάκες, Τσολάκες, Σταματίνες και λοιπά εξωτικά πτηνά, έξω από τη ζωή
μας!
Σεξιστικά, απαράδεκτα σχόλια
και χαζογελάκια για τη φοιτήτρια που δέχτηκε παρενόχληση αφενός και
κατακρίσεις περί των «προσφύγων γυναικών, που δεν προσέχουν σαν την
Ελληνίδα έγκυο και μπαίνουν σε βάρκες με την κοιλιά τούρλα» αφετέρου!
Αποκτηνωμένοι νεο-ματσό τυπάδες και design κυράδες, τυχαία δεν είστε στη θέση τους, αλλά δεν το έχετε καν σκεφτεί, βέβαια.
Μπλαζέ υφάκι, γελάκια και χαζομάρα τύπου «δεν υπάρχει άλλος κόσμος
εκτός από τον ροζ τσιφτετελο-pop δικό μας», από το παράλληλο σύμπαν
τους! Κι ας βρέθηκαν εκεί που βρέθηκαν γιατί παραμέρισαν και ξεπούλησαν σώμα, ψυχή, συναίσθημα κι αξιοπρέπεια (τι, όχι;)...
Σώνει. Το τηλεκοντρόλ στο ‟Off”. Μute. Για πάντα. Πάμε παιδιά, όλοι μαζί! Mara Panagiotaki Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Το εν λόγω προϊόν διατέθηκε στην Ελληνική αγορά από την εταιρεία «Lidl Hellas».
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ενημερώθηκε, μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), σχετικά με τη διακίνηση σνακ με καλαμπόκι και φιστίκια, το οποίο ενδέχεται να περιέχει ξένα σώματα (πιθανή παρουσία προνυμφών εντόμου).
Συγκεκριμένα, πρόκειται για το προϊόν «Peanut & Corn Flake Clusters», με εμπορική ονομασία «McEnnedy», γερμανικής προέλευσης, σε συσκευασία των 200g, με αριθμό παρτίδας L2107573 και ημερομηνία ανάλωσης κατά προτίμηση πριν από 30.10.2020.
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ζήτησε προληπτικά την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας από την αγορά και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι.
Είναι ανυπάκουα, ατίθασα και πραγματικά … μας βγάζουν την ψυχή με το πείσμα και τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους. Τόσο πολύ μάλιστα, που μέσα στην ημέρα δεν είναι απίθανο να πούμε 100 φορές τη φράση:
«Τι θα κάνω επιτέλους με αυτό παιδί»!
Αν αναρωτιέστε και εσείς, τότε η απάντηση είναι «τίποτα απολύτως»!
Γιατί υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μας πείσουν ότι αυτά τα παιδιά είναι ευλογία και όχι κατάρα!
Είναι πιο δημιουργικά Τα παιδιά που είναι πιο άτακτα έχουν μεγάλη φαντασία και θέλουν συνεχώς να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους.
Επειδή ακριβώς η σκέψη τους δεν περιορίζεται σε «κουτάκια» εφευρίσκουν περισσότερους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια τους, αλλά και να εκφράσουν όσα νιώθουν.
Δεν εγκλωβίζονται σε κανόνες κι αυτό τα κάνει πιο δυναμικά και ανεξάρτητα Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει διαφορετικό τρόπο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.
Ωστόσο, εάν οι γονείς επιβάλλουν συνεχώς κανόνες ελλοχεύει ο κίνδυνος το παιδί να περιορίζεται και να μην μπορεί να προσδιορίσει μεγαλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του.
Αντίθετα, όταν είναι ατίθασα δεν φοβούνται να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό και να δουν τι ταιριάζει στην προσωπικότητά τους και τι όχι. Αυτή η συμπεριφορά στο μέλλον τα βοηθάει να γίνουν πιο ανεξάρτητα και δυναμικά.
Δεν νιώθουν την πίεση ότι πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να γίνουν αρεστά Τα ατίθασα παιδιά δεν ψάχνουν να βρουν την αποδοχή.
Ενδόμυχα γνωρίζουν τι είναι καλό για αυτά και ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουν για να είναι ευτυχισμένα.
Κατανοούν ότι ακόμα και αν αποτύχουν στην πορεία της ζωής τους δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου.
Θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους και μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον.
Ακόμη και αν οι γύρω τους δεν συμφωνούν μαζί τους, για εκείνα μετράει μόνο η δική τους γνώμη και δεν φοβούνται την κριτική.
Έχουν ενσυναίθηση Είναι ευκολότερο για ένα ατίθασο παιδί να κατανοήσει τις ρίζες της συμπεριφοράς του μεγαλώνοντας και αυτό επειδή δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία.
Αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής τους και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.
Αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τις δυσκολίες Μέσα από τις σκανταλιές και τα λάθη ένα παιδί μαθαίνει τι είναι σωστό και τι λάθος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει την εκάστοτε στιγμή.
Μεγαλώνοντας όχι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί σε πιεστικές καταστάσεις, αλλά και να φερθεί με ωριμότητα.
Posts
