Το παιδί μου δεν μοιράζεται τα πράγματά του. Τι να κάνω;

Τι μπορούμε να κάνουμε για να προλάβουμε την εμφάνιση της κτητικότητας στα παιδιά προσχολικής ηλικίας και πώς θα τα μάθουμε να μοιράζονται τα πράγματά τους με τους φίλους τους

Η φράση «Αυτό είναι δικό μου» αποτελεί μία από τις πλέον προσφιλείς εκφράσεις παιδιών προσχολικής ηλικίας. Πώς μπορούμε να κάνουμε ένα παιδί να κατανοήσει ότι δεν του ανήκουν τα πάντα; Οι ειδικοί έχουν τις λύσεις!
Τι να κάνετε για να προλάβετε την εμφάνιση της κτητικότητας

• Υπογραμμίστε του το γεγονός ότι εσείς μοιράζεστε πράγματα με τους φίλους σας. Δείξτε του ότι δεν είναι το μόνο στον κόσμο από το οποίο απαιτείται να μοιράζεται τα πράγματά του. Σε ουδέτερες στιγμές, δίνετε του παραδείγματα που να δείχνουν πώς εσείς μοιράζεστε πράγματα με τους φίλους σας. Πείτε του για παράδειγμα: «Σήμερα δάνεισα ένα φόρεμα στην φίλη μου την Έλενα»
• Δώστε του να καταλάβει τι σημαίνει «μοιράζομαι» και πόσο σας αρέσει. Εξηγήστε στο παιδί τι ωραία που είναι όποτε αφήνει κάποιον άλλο να παίξει με τα παιχνίδια του ή απλώς να τα κρατήσει. Πείτε του για παράδειγμα: «Μπράβο που άφησες τον φίλο σου να παίξει για λίγο με αυτό το παιχνίδι»
• Ορίστε κανόνες για τη μοιρασιά: πριν έρθουν οι φίλοι του παιδιού σας στο σπίτι, πληροφορήστε το σχετικά με το είδος της συμπεριφοράς κατά την ώρα του ομαδικού παιχνιδιού. Μπορείτε να πείτε, για παράδειγμα: «Αν αφήσεις κάτω ένα παιχνίδι, αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε μπορεί να παίξει μ’ αυτό…»

Πώς να λύσετε το πρόβλημα

• Χρησιμοποιείτε το χρονόμετρο. Όταν δύο παιδιά αποκαλούν το ίδιο παιχνίδι «δικό μου», δείξτε τους πώς λειτουργεί η αρχή του δούναι και λαβείν. Πείτε στο ένα από τα δύο παιδιά ότι θα βάλετε χρονόμετρο και μόλις χτυπήσει, θα είναι η σειρά του άλλου παιδιού να πάρει το παιχνίδι. Εξακολουθήστε να χρησιμοποιείτε το χρονόμετρο με τον τρόπο αυτό, «εναλλάσσοντας» τους ιδιοκτήτες, ώσπου να βαρεθούν το παιχνίδι.
• Βάζετε τα παιχνίδια στη «γωνιά της σκέψης». Στην περίπτωση που κάποιο παιχνίδι δημιουργεί πρόβλημα επειδή το ένα παιδί δεν θέλει να το μοιραστεί με το άλλο, βάλτε το παιχνίδι στη «γωνιά της σκέψης», απομακρύνοντας το έτσι με το πεδίο της μάχης. Αν το παιχνίδι είναι εκτός, δεν μπορεί να προκαλέσει φασαρία. Πείτε στα παιδιά: «Το παιχνίδι αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Πρέπει να πάει στη “γωνία της σκέψης”». Αν τα παιδιά εξακολουθούν να μαλώνουν για το παιχνίδι, συνεχίστε να το απομακρύνετε για να τους δώσετε να καταλάβουν ότι αν δεν το μοιραστούν, κανείς δεν θα παίξει μαζί του.
• Μην τιμωρείτε το παιδί. Αν το παιδί δυσκολεύεται να μοιραστεί κάποιο αντικείμενο με άλλους, απομακρύνετε τον υπαίτιο, δηλαδή το παιχνίδι, και μην τιμωρείτε το παιδί. Έτσι, επωμίζεται το παιχνίδι το φταίξιμο και όχι το παιδί σας.

ygeiamou.gr

Ορθοδοντικά προβλήματα: πώς επηρεάζουν τα παιδιά;

Στην ηλικία των 7 ετών η πρώτη επίσκεψη στον ειδικό

Πώς επηρεάζουν τα παιδιά τα ορθοδοντικά προβλήματα και γιατί είναι σημαντική η επίσκεψη στον ειδικό σε μικρή ηλικία

Αυτή την εποχή, λίγο πριν το άνοιγμα των σχολείων, καλό είναι να γίνει μια προληπτική επίσκεψη στον ορθοδοντικό για να ελέγξει τη στοματική υγεία του παιδιού και να εντοπίσει εγκαίρως τυχόν προβλήματα με τη σύγκλειση των δοντιών.

Σύμφωνα με την Αμερικανική και την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ορθοδοντικών η πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό ιατρό πρέπει να γίνεται στην ηλικία των 7 ετών. «Η ηλικία αυτή έχει οριστεί επειδή έχουν αρχίσει να ανατέλλουν τα μόνιμα δόντια των παιδιών και τα οστά των γνάθων ανταποκρίνονται πολύ πιο εύκολα στις ορθοδοντικές θεραπείες στις μικρές ηλικίες. Έτσι, η πρώιμη έναρξη της ορθοδοντικής θεραπείας θα βοηθήσει την ομαλή ανάπτυξη όλου του προσώπου και πιθανώς θα προλάβει μελλοντικές εξαγωγές δοντιών», εξηγεί η δρ Κατερίνα Δούμα-Μιχελάκη (http://www.greatsmiles.gr/), DDS, PhD, ειδική  Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων και Γενική Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Ορθοδοντικών  Ναρθήκων (ΕΕΟΝ). «Βέβαια, κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και δεν είναι η χρονολογική ηλικία εκείνη που καθορίζει τη θεραπεία, αλλά το ίδιο το ορθοδοντικό πρόβλημα».

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό να διορθωθεί η κακή σύγκλειση των δοντιών; Οι συνέπειες από τα στραβά δόντια είναι πολλές και διαφορετικές και κυμαίνονται από λειτουργικές και αναπτυξιακές έως προβλήματα στο σχολείο ή, σπανιότερα, στα μαθήματα. «Πολύς κόσμος έχει την εντύπωση ότι οι ορθοδοντικές θεραπείες γίνονται για αισθητικούς λόγους. Ωστόσο ο κύριος λόγος γι' αυτές δεν είναι κοσμητικός αλλά αναπτυξιακός και λειτουργικός», απαντά η κυρία Δούμα-Μιχελάκη. «Δίχως έγκαιρη θεραπεία, λ.χ., τα ορθοδοντικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν σε τραύματα ή ακόμα και θραύση των προσθίων δοντιών που προεξέχουν. Δεν θα εξασφαλιστεί επίσης η σωστή θέση των δοντιών, με συνέπεια αυξημένο κίνδυνο τερηδόνας και ουλίτιδας, ενώ δεν θα αναπτυχθούν σωστά ούτε τα οστά του προσώπου, οπότε υπάρχει ενδεχόμενο σκελετικής δυσαρμονίας. Μακροπρόθεσμα υπάρχει κίνδυνος για ανάγκη εξαγωγής δοντιών, ενώ μπορεί να αναπτυχθούν και προβλήματα μάσησης και ομιλίας εξαιτίας της λανθασμένης θέσης των δοντιών».

Για τα ίδια τα παιδιά, ωστόσο, πιο σημαντικές είναι οι πιθανές συνέπειες στο σχολείο, ιδίως καθώς πλησιάζουν στην εφηβεία με στραβά δόντια. Οι περισσότερες μελέτες σε παιδιά προσχολικής ηλικίας δείχνουν ότι τα προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών συχνά δεν έχουν αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα ζωής τους. Ωστόσο στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους εφήβους οι θέσεις των δοντιών έχουν αντίκτυπο στο χαμόγελο, την κοινωνική ζωή και στην ομιλία.

Για παράδειγμα, πρόσφατη μελέτη σε 366 αγόρια και κορίτσια εφηβικής ηλικίας έδειξε ότι πάνω από οκτώ στα δέκα  (το 81,1%) ασχολούνταν με την εμφάνιση των δοντιών τους και σχεδόν εννέα στα δέκα (το 88,5%) είχαν δεχτεί σχόλια (αρνητικά ή θετικά) από τους συμμαθητές τους γι' αυτήν. Αναλόγως με το αν τα δόντια τους ήταν αρμονικά ή στραβά, επηρεαζόταν και η ψυχική ευεξία και η αυτοεκτίμησή τους. Έτσι, αρκετά απ' όσα είχαν έντονα ορθοδοντικά προβλήματα ανέφεραν πως αποφεύγουν να χαμογελούν, ενώ κάποια απέφευγαν και τη συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες. Παρότι, εξάλλου, δεν είναι ο κανόνας, σε αρκετές περιπτώσεις (πάνω από τέσσερις στις δέκα) σοβαρών προβλημάτων σύγκλεισης των δοντιών, οι έφηβοι είχαν ακαδημαϊκές επιδόσεις κάτω του μετρίου.

«Οι περισσότεροι ορθοδοντικοί ασθενείς είναι παιδιά και έφηβοι που επηρεάζονται άμεσα από το σχολικό περιβάλλον, ενώ οι διαπροσωπικές σχέσεις με τη σειρά τους μπορεί να επηρεάσουν τη μάθηση και την ακαδημαϊκή ανάπτυξη», τονίζει η κυρία Δούμα-Μιχελάκη. «Η ασυμμετρία στη θέση των δοντιών και των οστών της γνάθου ασκεί  σημαντικό αντίκτυπο στην ελκυστικότητα του χαμόγελου και στην ποιότητα ζωής. Στο σχολικό περιβάλλον αυτού του είδους η ασυμμετρία μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική αλληλεπίδραση, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την ψυχική ευεξία και να οδηγήσει σε μειωμένη αυτοεκτίμηση ή ακόμα και σε αισθήματα κατωτερότητας. Έχουν αναφερθεί ακόμα και περιστατικά σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά και εφήβους με σοβαρά ορθοδοντικά προβλήματα, αν και ευτυχώς αυτού του είδους τα φαινόμενα δεν είναι συχνά».

Το πόσο πολύ απασχολεί τα παιδιά και τους εφήβους η εμφάνιση των δοντιών τους φαίνεται και στους λόγους για τους οποίους ζητούν ορθοδοντική θεραπεία. Μελέτες έχουν δείξει πως οι κύριοι είναι η δυσφορία για την οδοντοπροσωπική εμφάνισή τους, οι συστάσεις του οδοντιάτρου τους και η επιρροή των συμμαθητών τους που ήδη φορούν σιδεράκια.

Την επιθυμία για διόρθωση της κακής σύγκλεισης των δοντιών επηρεάζουν επίσης παράγοντες, όπως το πνευματικό επίπεδο, η κοινωνική τάξη, η σοβαρότητα του ορθοδοντικού προβλήματος και οι αντιλήψεις για την αισθητική του προσώπου. Ρόλο παίζουν και οι αντιλήψεις των γονέων για την ανάγκη του παιδιού για θεραπεία, ιδιαίτερα στους εφήβους.

Πρόσφατη συνδυασμένη ανάλυση πολλών μελετών για τις πιθανές επιπτώσεις από την διαιώνιση των προβλημάτων σύγκλεισης των δοντιών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ασκεί αρνητικές επιδράσεις στην εκλαμβανόμενη ποιότητα της ζωή τους, ειδικά όσον αφορά την συναισθηματική και κοινωνική ευεξία τους. Μάλιστα οι συνέπειες αυτές εμφανίζονται νωρίς στη ζωή, ακόμα και σε παιδιά ηλικίας 8-10 ετών.

«Η ορθοδοντική θεραπεία συνδέεται με σημαντικά οφέλη στην εμφάνιση, την υγεία και την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων», τονίζει η κυρία Δούμα-Μιχελάκη. «Καλό είναι λοιπόν να αρχίζει εγκαίρως, όταν οι θεραπευτικές επιλογές είναι περισσότερες, ηπιότερες και σε αρκετές περιπτώσεις λιγότερο εμφανείς».

athensvoice.gr

Παιδί: Πώς Να Του Διδάξεις Την Ευγνωμοσύνη

Δίδαξέ τους το όσο πιο γρήγορα μπορείς

Πόσες φορές συνάντησες στον δρόμο σου αχάριστους ανθρώπους; Άρα, ξέρεις καλά πως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από εκείνον που δεν ξέρει να εκτιμά και να είναι ευγνώμων για όσα έχει και όσα του προσφέρεις. Ένα μάθημα που αρχίζει από νωρίς στη ζωή κάθε ανθρώπου.

Εμείς οι γονείς, στην προσπάθεια να μη λείψει τίποτα από τα καμάρια μας, μεγαλώνουμε παιδιά που δεν μαθαίνουν να εκτιμούν τίποτα. Τα παίρνουν όλα ως δεδομένα και δεν αντιλαμβάνονται τον κόπο και τη θυσία που απαιτείται για καθετί. Με αποτέλεσμα, να γεμίσουμε την κοινωνία με αγνώμονες ενήλικες, που θα περιφέρουν το τεράστιο εγώ τους, δεξιά και αριστερά. Επειδή, σίγουρα δεν θες κάτι τέτοιο, είναι σημαντικό να μάθεις από να νωρίς στα παιδιά σου την καίρια σημασία της ευγνωμοσύνης. 

Θα ξεκινήσεις λοιπόν με το να το ενθαρρύνεις να μοιράζεται. Χρειάζεται να τους εξηγήσεις πως δεν είναι όλα τα παιδιά εξίσου τυχερά, άρα πρέπει να μάθουν να επιλέγουν μια λιχουδιά και όχι πέντε από το σούπερ μάρκετ και όσα παιχνίδια ή ρούχα δεν χρειάζεται, να σε βοηθήσει να τα δωρίσετε σε άλλα παιδιά. Μην σε προβληματίζει η ηλικία. Αν εξηγήσεις απλά και κατανοητά στο παιδί, θα σε εκπλήξει ευχάριστα με την προθυμία του να δώσει πράγματα. Βέβαια, σε καμία περίπτωση μην το πιέσεις για κάτι. Δεν θα δώσει με το έτσι θέλω ένα παιχνίδι στο παιδάκι που ήρθε καλεσμένο στο σπίτι σας, μόνο και μόνο επειδή το λες εσύ. Διαφορετικά, δικαιολογημένα, θα γίνει κτηκτικό. Να θυμάσαι πως τα παιδιά, πάντα μιμούνται. Γι΄αυτό, δώσε το καλό παράδειγμα, δίνοντας ό,τι δεν χρειάζεσαι πια παρακάτω και ανάμειξε και το καμάρι σου στην όλη διαδικασία.

Επίσης, μάθε στο παιδί σου να εκτιμά όσα έχει, παίζοντας ένα παιχνίδι. Κάθε βράδυ, γράφετε όλα τα μέλη της οικογένειας σε ένα χαρτάκι για ποιο πράγματα αισθάνεστε ευγνωμοσύνη. Αν το παιδί δεν γράφει ακόμη, βοήθησέ το. Τοποθετήστε τα χαρτάκια σε ένα βαζάκι και μπορείτε να ορίσετε μια μέρα της βδομάδας που θα κάθεστε όλοι γύρω από ένα τραπέζι και θα τα διαβάζετε. Έτσι, το παιδί σου, ακούγοντας τον εαυτό του κι εσάς να λέτε πόσο εκτιμάτε κάποια πράγματα, θα αντιληφθεί την αξία την ευγνωμοσύνης και θα συνειδητοποιήσει πόσο καλά τον κάνει να αισθάνεται. 

Μάθε το από νωρίς τις μαγικές λεξούλες «ευχαριστώ» και «παρακαλώ». Όχι μόνο θα αποκτήσει μια έμφυτη ευγένεια μεγαλώνοντας, αλλά θα μάθει πόσο σημαντικό είναι να εκτιμάμε όσα μας προσφέρουν οι άλλοι και συνάμα πόσο εκτιμούν οι άλλοι όσα τους προσφέρουμε. Και επειδή όπως είπαμε τα παιδιά μιμούνται συμπεριφορές, μάθε κι εσύ να λες «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις ένας λιγότερο εγωκεντρικός ενήλικας. 

Επιμέλεια: MyLife Team
Πηγή:mylife.com.cy

 

https://www.star.gr/lifestyle/sxeseis/512631/paidi-pws-na-toy-didaxeis-thn-eygnwmosynh

A ball for all: Μια μπάλα που θέλει να κουδουνίσει σε κάθε σχολείο και κάθε σπίτι τυφλού παιδιού

Παιδί, ποδόσφαιρο και αναπηρία. 

Μια παγκόσμια καμπάνια που έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα, έχει ήδη μοιράσει 3.500 μπάλες σε 131 χώρες, σε πέντε ηπείρους και ο εμπνευστής της ιδέας, Ηλίας Μάστορας, μιλάει στο Sputnik.

Πώς γίνεται μια τυχαία συνάντηση με ένα τρίχρονο παιδί να μπορεί να προσφέρει εκατομμύρια χαμόγελα σε κάθε γωνιά του πλανήτη; Και όμως γίνεται...

Ο Ηλίας Μάστορας είναι διεθνής διαιτητής στο ποδόσφαιρο τυφλών και επαγγελματίας εκπαιδευτής νέων στη μη τυπική εκπαίδευση, ενώ τόσο το 2004 όσο και το 2008 συμμετείχε στους τελικούς του αθλήματος στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, έπειτα ήταν υπεύθυνος διαιτησίας σε όλο τον κόσμο και με αυτήν του την ιδιότητα πήγε και στο Ρίο.

Η συνάντηση με τον τρίχρονο Λέανδρο

Παρότι όλα αυτά τα χρόνια συναναστρεφόταν με ανθρώπους με οπτική αναπηρία, όταν συνάντησε ένα μικρό παιδί, τον τρίχρονο Λέανδρο, του ήρθε η έμπνευση.

«Η σχέση μου με το ποδόσφαιρο τυφλών ξεκίνησε από το 1995, αλλά πριν τρία χρόνια είχα γράψει ένα σκακιστικό παραμύθι τη "Βέρα, η Μαγική Σκακιέρα" και αφού το είχαμε τυπώσει για βλέποντες, το είχαμε και σε γραφή Braille για τα τυφλά παιδιά. 

Από τη σχολή τυφλών μου είπαν πως τα παιδιά που είναι μικρότερης ηλικίας, των έξι ετών, δεν γνωρίζουν το αλφάβητο και έπρεπε να κάνουμε μια θεατρική αφήγηση του παραμυθιού. 

Πήγα στο στούντιο στη σχολή τυφλών και με περίμενε μια έκπληξη, ο τρίχρονος Λεάνδρος. 

Ένα παιδί που γεννήθηκε με όραση σε μια οικογένεια βλεπόντων, αλλά λόγω προβλήματος υγείας είχε χάσει την όρασή του. 

Ο Λεάνδρος είπε έναν γρίφο από το παραμύθι και για να τον ευχαριστήσω του έδωσα μια μπάλα ενηλίκων του ποδοσφαίρου τυφλών. 

Όμως, αυτή η μπάλα ζυγίζει πάνω από μισό κιλό. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργηθεί μια πιο μικρή, πιο ελαφριά μπάλα για να παίζουν όλα τα παιδιά. 

Όλα αυτά έγιναν το 1996 και ο Λέανδρος είναι πάντα ο πρωταγωνιστής στα βίντεο. Πλέον, είναι στη δευτέρα δημοτικού. Είναι γλυκύτατος και είναι ένα αστέρι» αναφέρει ο Ηλίας Μάστορας στο Sputnik.

«Θέλουμε να φτάσουμε την μπάλα σε όλο τον κόσμο»

Η παγκόσμια καμπάνια «A Ball for All» έχει ως στόχο τη δωρεάν διανομή μπαλών και για τυφλά παιδιά. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να βλέπεις παιδιά να παίζουν όλα μαζί παρέα με μια μπάλα. 

Τα τυφλά παιδιά όμως δεν μπορούν να δουν μια μπάλα. Μπορούν ωστόσο να την ακούσουν! Για αυτό φτιάχτηκε μια ειδική ελαφριά μπάλα με κουδουνάκια, για να ακούγεται! 

Και το σπουδαιότερο είναι πως αυτή η μπάλα δεν αγοράζεται αλλά μόνο δωρίζεται» αναφέρει το επίσημο προωθητικό βίντεο της παγκόσμιας καμπάνιας «Μία μπάλα για όλους», με τη φωνή του Γιάννη Σερβετά.

«Είναι μια μοναδική μπάλα σε όλο τον κόσμο. Δεν θέλουμε να την πουλήσουμε. Θέλουμε να φτάσουμε την μπάλα σε όλο τον κόσμο. 

Σε ένα γενικό σχολείο που φοιτεί ένα παιδί με τέτοια αναπηρία, μαζί με άλλα βλέποντα δεν θα μπορεί να παίξει αν δεν έχει αυτή την μπάλα και έτσι δεν θα έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. 

Επίσης, υπάρχουν και άλλα παιδιά τυφλά σε τόσους χώρους, όπου δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν αυτή τη μπάλα. 

Άρα λοιπόν, δεν έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι. Στην Ελλάδα υπάρχουν 175 σχολεία, όπου φοιτούν 550 παιδιά με οπτική αναπηρία» τονίζει ο Ηλίας Μάστορας.

«3.500 μπάλες σε 131 χώρες»
Το 2018, το UEFA Foundation for Children ενέκρινε το πρόγραμμα «Μία μπάλα για όλους» (A Ball for all) έτσι ώστε να δοθούν τέτοιες μπάλες σε όλο τον κόσμο και τα έχει καταφέρει κατά πολύ:
.....

η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μη διορθώνετε (ούτε να μαλώνετε) τα παιδιά σας μπροστά στους άλλους / Don't Shame Children In Pursuit Of Discipline

Τα παιδιά για τον κάθε γονέα, εκτός από τα πλάσματα που δημιούργησε και μεγάλωσε με αγάπη, είναι και οι εκπρόσωποι του, οι ναρκισσιστικές του προεκτάσεις, οι καθρέφτες του. 

Εκεί ριζώνει η άσχημη εμμονή που έχουν πολλοί από τους γονείς να είναι τα παιδιά τους τέλεια, ενώ εκείνοι απείχαν ή απέχουν πολύ από αυτή την λέξη.

Don't Shame Children In Pursuit Of Discipline

'Ολοι ως γονείς θέλουμε το παιδί μας να είναι όμορφο, αξιέπαινο, να σέβεται τους άλλους, να κερδίζει τη συμπάθεια, να το «καμαρώνουμε» όπως λέμε… όμως είναι πολλοί λίγοι οι γονείς εκείνοι που έχουν βγει από αυτή την «κοινωνική παγίδα» και θέλουν απλά το παιδί τους να είναι ευτυχισμένο, όπως το ίδιο θέλει για τον εαυτό του. 

Το επιχείρημα που ακούω πολλές φορές από τους γονείς που εργάζομαι είναι «Γιατί ξέρει τι τον κάνει ευτυχισμένο ή τι θέλει από τώρα;»…η απάντησή μου είναι ΝΑΙ! 

Το παιδί ξέρει πολύ καλά τι θέλει και σίγουρα ξέρει τι δεν θέλει. Δεν έχει την ικανότητα να κοιτάει και να σχεδιάζει το μακρινό μέλλον του, αλλά το τώρα του το ξέρει πολύ καλά…

Όντας, λοιπόν, με τα παιδιά μας σε ένα πάρτι ή σε μια κοινωνική εκδήλωση, είμαστε ο εαυτός μας και τα παιδιά μας είναι πάλι ο εαυτός μας…κοιτάμε τι θα πουν, πώς θα το πουν, τι θα κάνουν…τα βομβαρδίζουμε με οδηγίες: 

«Χαιρέτα τον κύριο», 

«Φίλα τη θεία σου», 

«Δώσε το χέρι σου», 

«Απάντησε, σου μιλάνε!» κτλ…κτλ… 

Η ανάγκη μας αυτή είναι αυθόρμητη καθώς το παιδί μας όπως είπα είναι η ναρκισσιστική μας προέκταση, άλλη μια πηγή αυτοπεποίθησης και πιθανή πηγή θαυμασμού από τους άλλους…έτσι οι γονείς κάνουν το λάθος και διορθώνουν ή μαλώνουν, στην χειρότερη περίπτωση, το παιδί τους μπροστά στους άλλους.

Έχεις αναρωτηθεί φίλε γονέα τι επιπτώσεις έχει αυτή η συμπεριφορά στη σχέση σου με το παιδί σου ή στη σχέση του με τον εαυτό του; Δυστυχώς η απάντηση δεν είναι ενθαρρυντική.

Διορθώνοντας το παιδί μας μπροστά στους άλλους του μειώνουμε πολύ την αυτοπεποίθησή του και το κάνουμε να ντρέπεται που φέρθηκε έτσι όπως φέρθηκε. 

Ίσως φέρθηκε αυθόρμητα ίσως φέρθηκε απότομα εκφράζοντας θυμό, ίσως έλεγε κάτι πολύ σημαντικό για εκείνο εκείνη τη στιγμή. 

Παρεμβαίνοντας με τη διόρθωσή μας διακόπτουμε τη ροή της σκέψης του και του δίνουμε το μήνυμα ότι δεν έχει «δικαίωμα» να κάνει λάθος όταν βρίσκεται με άλλους μαζί. Έτσι, κλείνεται στον εαυτό του και ξεκινά να ντρέπεται. 

Τα ντροπαλά παιδιά έγιναν ντροπαλά εξαιτίας ενός επίμονα παρεμβατικού και διορθωτικού γονέα. Κάποια στιγμή λοιπόν έχασαν την πίστη στον εαυτό τους και σταμάτησαν να εκφράζονται αυθόρμητα…

Είναι καλό να θυμάστε ότι, όπως δεν αρέσει σε εμάς να μας διορθώνουν μπροστά σε κόσμο, έτσι δεν αρέσει και στα παιδιά. Δεν είναι διαφορετικά από εμάς τα παιδιά, απλά έχουν μικρότερο σωματάκι, όχι μικρότερη ψυχή…είναι ίσοι με όλους μας.

Παπακυργιάκη Χρύσα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

newsbomb