Η αγάπη είναι δρόμος ανηφορικός / Allen Asbury: Love Is an Uphill Climb

Ω, σε οδήγησαν από το ναό
Μέσα από τους δρόμους
Στο λόφο που ονομάζεται Γολγοθά
Και με ένα βαρύ σταυρό στην πλάτη Σου
Έπεσες σε αγωνία
Αλλά δυσκολεύτηκες και ανέβηκες σε εκείνο το λόφο
Από αγάπη για μένα
Υποθέτω ότι η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Έτσι και με τον σταυρό μου, Κύριε
Θα ανέβω στην κακοτράχαλη κορυφή του βουνού
Και δεν θα σταματήσω, γιατί ξέρω
Η αγάπη, μερικές φορές, είναι μια ανηφόρα
Ιησού, όταν περπάτησες εκείνο το λόφο μέχρι τον Γολγοθά
Μου το απέδειξες
Η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Θα σε ακολουθήσω λοιπόν
Κάθε βήμα της ημέρας
Ναι, μέσα από τον αγώνα, Κύριε
Αν είναι αυτό που χρειάζεται
Γιατί ξέρω ότι η αγάπη δεν είναι εύκολη
Μερικές φορές κοστίζει
Κύριε, βοήθησέ με να θυμηθώ
Κάθε φορά που βλέπω τον Σταυρό
Αυτή η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Oh, they led You from the temple
Through the streets
To the hill called Calvary
And with a heavy cross upon Your back
You fell in agony
But You struggled up and climbed that hill
Out of love for me
I guess love sometimes is an uphill climb

So with my cross, Lord
I'll climb the rugged mountain top
And I won't stop, 'cause I know
Love sometimes is an uphill climb
Jesus, when You walked that hill to Calvary
You proved to me
Love sometimes is an uphill climb

So I will follow You
Each step along the day
Yeah, through the struggle, Lord
If that's what it takes
Because I know that love's not easy
Sometimes it costs
Lord, help me remember
Every time I see the cross
That love sometimes is an uphill climb

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βιβλία για να μάθουν τα παιδιά τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου

Δυστυχώς, αρκετά παιδιά αγνοούν τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου. Δεν είναι λίγα μάλιστα, αυτά που την μπερδεύουν με την 25η Μαρτίου! 

Είναι μεγάλο κρίμα για τα σημερινά παιδιά να μη γνωρίζουν σημαντικά γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας που, όπως και να το κάνουμε, διαμόρφωσαν το παρόν μας. 

Καθώς, λοιπόν, η επέτειος του «ΟΧΙ» βρίσκεται προ των πυλών, καλό είναι να εξηγήσουμε στα μικρά μας τι ακριβώς γιορτάζουμε μέσα από αυτά τα πολύ καλογραμμένα και διασκεδαστικά βιβλία.

Το έπος του 1940
Συγγραφέας: Μαρία & Πηνελόπη Μωραΐτου
Εκδόσεις: Σαΐτης
Ηλικίες: Για όλες τις ηλικίες

Ένα χαρούμενο, κατατοπιστικό και ευφάνταστο βιβλίο γνώσεων για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Γνώσεις, πληροφορίες, αρχειακό υλικό και ντοκουμέντα της εποχής παρουσιάζονται με ζωντάνια και εγκυρότητα και ξετυλίγουν στα μάτια μικρών και μεγάλων το χρονικό μίας από τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας μας: τις νίκες του ελληνικού στρατού στα αλβανικά βουνά και την ηρωική αντίσταση του λαού μας κατά τη διάρκεια της βάρβαρης γερμανικής κατοχής. 

Περιέχει παιχνίδια και δημιουργικές δραστηριότητες.

Στρατιώτες στον πόλεμο
Συγγραφέας: Βασικής Κουτσιάρης, Γιάννης Διακομανώλης
Εκδόσεις: Μίνωας
Ηλικίες: 6-9 ετών

Ήταν νύχτα όταν χτύπησε το κουδούνι στο σπίτι του πρωθυπουργού. Με τις πιτζάμες και τη ρόμπα ο Μεταξάς άνοιξε την πόρτα. Ο Ιταλός πρέσβης Γκράτσι τού έδωσε το έγγραφο, που ζητούσε να περάσουν ελεύθερα οι Ιταλοί στρατιώτες τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Εκείνος τον κοίταξε στα μάτια και του απάντησε «ΟΧΙ!». Νωρίς το πρωί η σειρήνα άρχισε να χτυπά. Οι στρατιώτες φίλησαν τις μητέρες τους. Τις αγκάλιασαν σφιχτά. Ήξεραν πως μπορεί να μην τις ξανάβλεπαν. «Στο καλό και με τη νίκη!» φώναζαν όλοι. Και εκείνοι παρασύρθηκαν από το πλήθος. Κοίταξαν πίσω, αλλά μόνο τα λευκά μαντίλια, που ανέμιζαν, διακρίνονταν από μακριά.

Όταν παίζαμε για τη νίκη, Καραγκιόζη μου
Συγγραφέας: Αγγελική Βαρελά
Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική
Ηλικίες: 6-9 ετών

Κάπου στην Αθήνα, τον Οκτώβρη του 1940, ένα αγόρι συναντά την Ιστορία και πορεύεται μαζί της... «Γινόμουν δώδεκα εκείνη τη μέρα του Οκτώβρη που το σεντόνι όλων μας γέμισε ξαφνικά σκιές άγνωστες κι απειλητικές. Είναι ακόμα νύχτα όταν οι σειρήνες κλέβουν τον ύπνο μας. ''Ξυπνήστε, Κολλητηράκια μου, έχουμε πόλεμο''» Από τα βιβλία που τα παιδιά θα διαβάσουν μονοκοπανιά!

Το Έπος του '40
Συγγραφέας: Φίλιππος Μανδηλαράς
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος
Ηλικίες: 6-9 ετών

Ο Φίλιππος Μανδηλαράς πλάθει ρίμες και αστεία στιχάκια με μαεστρία για να εξιστορήσει τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου. Μέσα από αυτό το βιβλίο τα παιδιά θα μάθουν εύκολα και διασκεδαστικά τι γιορτάζουμε τη γιορτή του «ΟΧΙ» και πολλά κατορθώματα των Ελλήνων της αντίστασης.

Όταν ο Ήλιος
Συγγραφέας: Ζωρζ Σαρή
Εκδόσεις: Πατάκης
Ηλικίες: Από 12 ετών και άνω

Η Ελλάδα, και κυρίως η Αθήνα, μετά τον θρίαμβο του 1940, στην Κατοχή. Η Ζωή είναι 16 χρόνων, εύθυμη, ζωηρή, ξέγνοιαστη. Όμως ο πόλεμος, η Κατοχή και η Αντίσταση θα επηρεάσουν σημαντικά τη ζωή της. 

Τα μάτια της θα δουν πολλά. Θα ακούσει περισσότερα. Θα υποφέρει. Θα γνωρίσει την ελπίδα. Θα ζήσει μ' αυτήν ώσπου να έρθει το τέλος του Κακού. Και ήρθε. Και έγινε το ξέφρενο πανηγύρι της απελευθέρωσης... 

Ένα από τα καλύτερα βιβλία της Ζωρζ Σαρή που θα τραβήξει σίγουρα το ενδιαφέρον των παιδιών.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το κλειστό Σχολειό της Ζάτουνας

Ούτε ο θάνατος του Μίκη Θεοδωράκη στάθηκε ικανός, ώστε να επαναλειτουργήσει το κλειστό Σχολειό της Ζάτουνας, το Μουσείο του Μίκη Θεοδωράκη.

Βρεθήκαμε το Σαββατοκύριακο στη Ζάτουνα και επιδιώξαμε να επισκεφθούμε το Μουσείο του Μίκη.

Δυστυχώς, το Μουσείο είναι κλειστό και δεν ανοίγει.

Ένα όμορφο πέτρινο σχολείο, δίπλα στο προαύλιο της εκκλησίας του χωριού, με εντυπωσιακή είσοδο και εξαιρετικό περιβάλλοντα χώρο, είναι κλειστό.

Ένας τόπος, όμορφος, εμβληματικός, ιστορικός, ξακουστός στα πέρατα του κόσμου και είναι ερμητικά κλειστός. 

Γιατί τί άλλο είναι η Ζάτουνα; 

Η Ζάτουνα είναι ο Μίκης της εξορίας, είναι ο Μίκης της «Αρκαδίας». Και άμα είναι κλειστό το Μουσείο, είναι κλειστό και το Σχολειό, είναι κλειστή η Ζάτουνα.

Ο Μίκης δεν τραγουδά εκεί, επειδή δεν έχουμε υπουργείο Πολιτισμού, επειδή η πατρίδα δεν θέλει φως να ανάβει στους τόπους εξορίας, επειδή οι δάσκαλοι δεν διδάσκουν σε κλειστά σκολειά και τα παιδιά μας δεν πρέπει μαθαίνουν ιστορία, επειδή είναι κοντινή και βλάφτει σοβαρά την "ελευθερία", όπως την εννοούν οι κυβερνώντες.

το χαμομηλάκι

Ένα παιδί που αρνείται να κοιμηθεί θέλει κατανόηση, όχι φωνές

Η ώρα του ύπνου των παιδιών ενδέχεται να είναι η πιο δύσκολη στιγμή της μέρας, αφού τα περισσότερα δεν θέλουν να πάνε για ύπνο, όσο κουρασμένα κι αν είναι.

Συνήθως, μάλιστα, βρίσκουν χίλιες δυο δικαιολογίες για να καθυστερήσουν το τρίπτυχο «δόντια, πιτζάμες και κρεβάτι». 

Οι γονείς τα κυνηγάνε επαναλαμβάνοντας πως πρέπει να κοιμηθούν και στο τέλος χάνουν την υπομονή τους και ακολουθούν φωνές και κλάματα.

Σύμφωνα με την παιδοψυχολόγο Αντιγόνη Γινοπούλου, όπως έγραψε σε ανάρτησή της στο Facebook, οι φωνές και οι προσταγές όχι μόνο δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά είναι ο λόγος που αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ. Αντίθετα, συστήνει στους γονείς να δείξουν κατανόηση και να καταλάβουν τον λόγο που ωθεί τα κουρασμένα παιδιά να αρνούνται να πάνε για ύπνο.

Ολόκληρη η ανάρτηση της παιδοψυχολόγου

Τι να κάνω όταν το παιδί αρνείται να κοιμηθεί ;
Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αρχικά γιατί το παιδί αρνείται να κοιμηθεί. 

Οι πιθανοί λόγοι είναι :
Δοκιμάζει τα όρια των γονιών, η παραβίαση των κανόνων είναι αρχικά είναι παιχνίδι
Φοβάται το σκοτάδι και αγχώνεται επειδή πρέπει να περάσει από το παιχνίδι στην απραξία
Λόγω της κούρασης που νιώθει η ένταση αποτελεί τον τρόπο του να εκφραστεί που δεν μπορεί να κοιμηθεί

Πως να το χειριστώ ;
Συζητώ με το παιδί πως πέρασα την ημέρα και το προτρέπω να μιλήσει για την δική του ημέρα
Απαριθμώ με θετική διάθεση τις δραστηριότητες της επόμενης μέρας και το ίδιο ζητάω και από το παιδί
Μιλάω για τον ύπνο χωρίς να καταφεύγω σε προσταγές π.χ. σε λίγο θα είναι ώρα για ύπνο
Καθιερώνω για το παιδί συγκεκριμένη τελετουργία πριν τον ύπνο Πχ. μπάνιο, ετοιμασία σχολικής τσάντας, ετοιμασία ρούχων της επόμενης μέρας, παραμύθι
Καθιερώνω μια συγκεκριμένη ώρα ύπνου η οποία θα αλλάζει σπάνια
Εφόσον εκφράζει φοβίες, βεβαιώνω το παιδί ότι είναι στο σπίτι ασφαλής, δεν κινδυνεύει όπως και κανένα μέλος της οικογένειας.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα τρία «Φ»

Είναι τα τρία ‘’Φ’’, που είναι υπεύθυνα για την καταστροφή μας.

Το πρώτο είναι η Φιλαργυρία.

Το να αγαπάς τα πλούτη. Και μην πάει o νους σου μόνο στα λεφτά… Αχόρταγοι είμαστε οι άνθρωποι. Σπίτια, ρούχα, παπούτσια, αμάξια, κοσμήματα… Μαζεύουμε, μαζεύουμε, και αν σκάσουμε καμιά μέρα, πάλι δεν θα έχουμε χορτάσει…

Το δεύτερο ‘’Φ’’ είναι η Φιληδονία.

Να φάμε μέχρι σκασμού. Να πιούμε μέχρι αηδίας. Να ερωτοτροπήσουμε πέρα από κάθε φαντασία και σε κάθε δυνατό συνδυασμό. Να περνά καλά η σάρκα. Και μόλις πάει να τελειώσει μια ηδονή, μπουκωτικά να πέσουμε με τα μούτρα στην επόμενη.

Το τρίτο είναι και το πιο ύπουλο. Το πιο επικίνδυνο. Το ‘’Φ’’ από όλα το πιο φοβερό. Είναι η Φιλαυτία.

Να νομίζεις ότι είσαι εσύ και άλλος κανείς. Άκρατος εγωισμός. Φιλαυτία, είναι να έχεις κάνει τον εαυτό σου ένα μικρό θεό. Πως να αγαπήσεις όμως, πως να γλυκάνεις, πως να συγκινηθείς άνθρωπε ταλαίπωρε, όταν νομίζεις πως είσαι καλύτερος από όλους;

Φιλαργυρία. Φιληδονία. Φιλαυτία.

Τρία ‘’Φ’’, που είναι υπεύθυνα για την καταστροφή μας.

Και από τα τρία, τη Φιλαυτία πιο πολύ να τη φοβάσαι…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

*Σκέψεις που γεννήθηκαν, ακούγοντας τον παπα-Γιώργη τον Σχοινά να μας μιλάει…

 

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι