Thursday, 4 April 2024

Η Ψυχή μας ξέρει ποιον Δρόμο να διαλέξει / Καληνύχτα

Η ψυχή μας ξέρει τί χρειαζόμαστε. Ξέρει ποιον δρόμο να διαλέξει.
Ας ακούμε τα εσωτερικά σημάδια. 
Τα συναισθήματά μας, τα σημάδια – ποναλάκια – ενοχλήσεις του κορμιού μας. Μιλάνε.
Κάθε φορά που μπαίνεις σε αμφιβολία, για το αν ένας άνθρωπος είναι καλός για σένα, μια δουλειά, μια κατάσταση, ακόμα και ένα φαγητό, ένας καφές, συντονίσου με το σώμα σου.
Θα δεις ότι μπορεί να σου μιλήσει.
Συνειδητότητα και ενσυναίσθηση.
Δύο όροι για λίγους, σε έναν κόσμο που ζητάει πρόβατα προς σφαγή και θυσία.
Αξίζει άραγε να αμφιβάλλεις για κείνα που πιστεύεις μέσα σου, για σένα τον ίδιο, απλά για να μοιάζεις; Να "ταιριάζεις";

Άκου την εσωτερική σου πυξίδα. 
Γνωρίζουμε ότι έχουμε πράξει το σωστό, όταν βιώνουμε καθαρότητα νου και γαλήνη ταυτόχρονα.
Μια μικρή, ευφορία και ψυχική ανάταση, που όμως αρκούν και επαρκούν.
Συνειδητά και με ενσυναίσθηση, επιλέγοντας να ακούμε τα μέσα μας, να τα αποδεχόμαστε με το είναι μας ολόκληρο, ελευθερωνόμαστε και δικαιωνόμαστε.

Φύλλις Γκούστη
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βία είναι...

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα επειδή ξέρεις πως 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα».

«Βία είναι να... λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η… βενζίνη άγγιξε τα 2.50 ευρώ και πρέπει να κάνεις περικοπές»
«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9».

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος». 

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα "ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα"».

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού».

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού». 

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά, ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία».

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου».

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995».

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών».

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις».

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε».

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες, πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται».

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ. και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός».

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή».

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση».

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο… ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ!

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

4 Απριλίου 1968: Δολοφονήθηκε ο Martin Luther King

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ένας από τους πιο σημαντικούς ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ιστορία, δολοφονήθηκε σαν σήμερα, 4 Απριλίου 1968.
Ο Κινγκ γεννήθηκε στην Ατλάντα της Τζόρτζια και η εξαιρετική ρητορική του δεινότητα καθώς και το προσωπικό του σθένος τράβηξαν την προσοχή της χώρας. 
Γράφοντας κείμενα, κάνοντας διαλέξεις και οργανώνοντας διαμαρτυρίες κατάφερε να γίνει ηγέτης του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών και κατά των φυλεκτικών διακρίσεων.

Την άνοιξη του 1968 και ενώ προετοιμαζόταν για μια προγραμματισμένη πορεία στην Ουάσιγκτον με σκοπό να πιέσει το Κογκρέσο για λογαριασμό των φτωχών, ο Κινκγ κλήθηκε στο Μέμφις του Τενεσί για να υποστηρίξει μια απεργία των εργαζομένων στον τομέα της υγιεινής. 
Την νύχτα της 3ης Απριλίου 1968, έδωσε μια ομιλία στο Mason Temple Church του Μέμφις, στην οποία φαινόταν κατά κάποιο τρόπο σαν να προανήγγειλε το τέλος του:

«Έχω δει την γη της επαγγελίας. Ίσως να μην φτάσω εκεί μαζί σας. Αλλά θέλω να ξέρετε απόψε πως εμείς, ως άνθρωποι, θα φτάσουμε στην γη της επαγγελίας. Και είμαι ευτυχισμένος απόψε. Δεν ανησυχώ για τίποτα. Δεν φοβάμαι κανέναν άνθρωπο. Τα μάτια μου έχουν δει τη δόξα του ερχομού του Κυρίου».

Λίγο μετά τις 6 το απόγευμα της επόμενης μέρας (4 Απριλίου 1968), ο Κινγκ βρισκόταν στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου του Lorraine Motel, όπου διέμενε με τους συνεργάτες του, όταν μία σφαίρα ενός ελεύθερου σκοπευτή τον βρήκε στον λαιμό. Μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο όπου και ανακοινώθηκε ο θάνατός του περίπου μία ώρα αργότερα. 
Ήταν 39 ετών....

περισσότερα στην πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 3 April 2024

«Πίσω από κάθε παιδί που πιστεύει στον εαυτό του υπάρχει ένας δάσκαλος που πίστεψε πρώτα σε αυτό!»

“O ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες”
Νίκος Καζαντζάκης
*************
Όλοι αν κλείσουν τα μάτια τους και θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια, κοντά στη φιγούρα των γονιών και ίσως των παππούδων θα βρίσκεται και η φιγούρα κάποιου δασκάλου. Ο δάσκαλος δεν είναι επάγγελμα, είναι λειτούργημα και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι καταφέρνει να αφήνει ανεξίτηλα σημάδια σε κάθε άνθρωπο.


Η πιο ευαίσθητη και καθοριστική ηλικία ενός ανθρώπου είναι τα παιδικά του χρόνια. Εκεί διαμορφώνει χαρακτήρα και συμπεριφορές. Εκεί ξεκινάει να χτίζει το μονοπάτι της ζωής του που θα πρέπει να βαδίσει στην πορεία. 
Ο δάσκαλος έχει την ευθύνη να μεταδώσει όχι μόνο γνώσεις, αλλά κυρίως αξίες. Ο σωστός δάσκαλος πρέπει να είναι πάνω από όλα άνθρωπος και να αναγνωρίζει την ευθύνη που έχει στα χέρια του.

Πολλοί βιάζονται να κρίνουν και να ισχυριστούν πως είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος και πως δεν είναι κάτι σπουδαίο. Μάλλον ξεχνάνε από πού ξεκίνησαν οι ίδιοι. Δεν είναι απολύτως λανθασμένη η άποψή τους αυτή βέβαια. 
Ορθά λένε πως είναι εύκολο να καταφέρεις να γίνεις δάσκαλος, αλλά θέλει μεγάλο κόπο να καταφέρεις να γίνεις ο δάσκαλος που θυμούνται τα παιδιά για μια ζωή. Θέλει πείσμα, δύναμη, θέληση και πραγματική αγάπη για τα παιδιά.

Ο πραγματικός δάσκαλος καταφέρνει να μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά. Έχει το απίστευτο ταλέντο να μεταμορφώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη σε γιατρό, σε γονιό, σε ψυχολόγο, αλλά και σε φίλο ανάλογα με τι απαιτεί κάθε φορά η περίσταση. 
Δε χρειάζεται να μιλήσεις για να καταλάβει, ξέρει να διαβάζει απ’ έξω και ανακατωτά τα μάτια. Με έναν μαγικό τρόπο είναι πάντα εκεί πριν καν τον φωνάξεις, από ένα απλό δέσιμο των κορδονιών, μέχρι και για τη συζήτηση των πιο κρυφών σκέψεων και φόβων.

Είναι ο άνθρωπος που δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς καταφέρνει να έχει πάντα ενέργεια, όταν όλη η τάξη χασμουριέται και πώς έχει να πει την κατάλληλη λέξη όταν το έχεις ανάγκη. 
Ο ιδανικός δάσκαλος θα απλώσει το χέρι για να βοηθήσει ουσιαστικά, όταν νιώθεις ότι πέφτεις. 
Θα είναι εκεί για να σου ισιώσει τα φτερά για να μπορέσεις να πετάξεις στους δικούς σου ουρανούς και να κατακτήσεις τα όνειρά σου. 
Θα σε μάθει πως δε θα πιστέψει κανείς σε ‘σένα, αν πρώτα δεν πιστέψεις εσύ στον εαυτό σου.
Αν κάτσεις και περιπλανηθείς στις αναμνήσεις σου θα δεις πως σίγουρα θα βρεις λόγια δικά του που σε έχουν σημαδέψει στη ζωή σου. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο δάσκαλος στη ζωή του ανθρώπου. 
Και αν κάποια στιγμή θες να θυμηθείς τους δικούς σου δασκάλους, δε χρειάζεται να κάνεις πολλά. Κοίτα απλά τα χέρια σου και γράψε κάτι, προσπάθησε απλά να μιλήσεις και αυτόματα θα εμφανιστούν μπροστά σου. 
Κοίταξε απλά που έχεις φτάσει στη ζωή σου και θα συνειδητοποιήσεις ότι κατάφερες να σταθείς στα πόδια σου, έχοντας βάλει το δικό του λιθαράκι ένας από αυτούς. 
Να’ σαι καλά δάσκαλε!

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

- Μα, είναι δυνατόν; - Ναι, ΕΙΝΑΙ δυνατόν...

«Θεριά οι άνθρωποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν»!...
Κ. Βάρναλης
Ναι, είναι δυνατόν, αφού ξεφύγαμε και γενήκαμε 
κοινωνία-προαγωγός με μότο το «Να περνάς καλά».
Καλά να περνάω... θα πει το παιδί και θα μιλάει με αγνώστους και θα βγαίνει κρυφά να συναντήσει τον πρώτο τυχόντα εκμαυλιστή του για να εξαργυρώσει μερικά γλυκόλογα με αντίτιμο την αθωότητά του, την ίδια του την ψυχούλα.
Καλά να περνάω και ο γονιός που δεν έχει ιδέα τι σκατά κάνει το ανήλικο παιδί του με το κινητό, το τάμπλετ... με ποιους ανώμαλους μιλάει, που στα κομμάτια βρίσκεται.
Καλά να περνάω λέει και ο παιδοβιαστής, ο παιδόφιλος, ο παιδεραστής, αφού ξέρει καλά ότι, ακόμα και αν συλληφθεί και καταδικαστεί, σε λίγα χρονάκια θα κυκλοφορεί σαν κύριος και τα ίδια θα ξανακάνει.
Καλά να περνάω (και να τα κονομάω) λένε και οι ηλίθιες τηλεπερσόνες, οι Influencers που διδάσκουν από μικρά τα παιδιά πώς θα βαφτούν, πώς θα ντυθούν, πώς θα προκαλέσουν, πώς δηλαδή θα "βγουν στο κλαρί". 

Όλα παραπέμπουν στο sex (όχι στον έρωτα, στο sex). 
Πρότυπα οι πανομοιότυπες μισόγυμνες, η προκλητικότητα, η πορνοποίηση.
Καλά να περνάμε (και να τα κονομάμε) λένε οι "ταγοί" της κοινωνίας (πολιτικοί, καναλάρχες και όποιοι άλλοι) και την ηδονοθηρία την ονοματίζουν "ελευθερία", την ελευθεριότητα "ατομικό δικαίωμα", το ασύδοτο σεξ "εξαιρετική κατάκτηση", όροι που ευρέως προάγονται με κάθε μέσο σε κάθε ευκαιρία και παντοιοτρόπως....
Όλα sexy, όλα και όλοι. Μικροί, μεγάλοι, γέροι, νέοι, παιδιά αυτή τη λέξη μαθαίνουν αυτό πρέπει να είναι και αυτό να πουλάνε. Να είναι sexy.  Ένα έγκριτο λεξικό ανοίξτε και μάθετε τι σημαίνει sexy, και θα συνειδητοποιήσετε ότι η κοινωνία μας "πάει κατά διαβόλου".

- Μα, είναι δυνατόν; 
- Ναι, ΕΙΝΑΙ δυνατόν.
Αφού όλα τα μίντια και μεγάλο μέρος της κοινωνίας (εμείς δηλαδή) δεν σέβεται τα παιδιά. 
Η πορνοποίηση των παιδιών εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας και εμείς την ανεχόμαστε.
Όταν "σκάσει" κάποιο από τα απεχθή εγκλήματα, όταν φανεί η κορφή του παγόβουνου, τότε ανοίγουμε κατάπληκτοι το στόμα μας και λέμε: "Μα είναι δυνατόν;" και αμέσως μετά "Η Πολιτεία να δώσει λύση, άμεσα"...
Μάλιστα... η Πολιτεία... 
Ποια πολιτεία;
Αυτή που ανδρώθηκε με τον Μεγάλο Ανατολικό παραμάσχαλα και τον είχε σαν ευαγγέλιο;
Αυτή η πολιτεία η, και καλά, "φιλελεύθερη", η ανερμάτιστη, η καθ' υπερβολή υποκριτική, που συγχρωτίζεται ανερυθρίαστα, που καλύπτει αυτούς που τάχα καταγγέλλει; 
Η πολιτεία που δεκάρα δεν δίνει για τη φτώχεια που μαστίζει, που εξαθλιώνει οικογένειες, οικογένειες που παράγουν παιδιά-θύματα καραδοκούντων ανώμαλων;
Αυτή η πολιτεία να δώσει λύση; 

Κι όμως, Η ΛΥΣΗ υπάρχει, αλλά την ξορκίζουμε, αφού... 
  • αν μιλήσεις για Ήθος, θα σε πουν ηθικολόγο
  • αν μιλήσεις για Ηθική, θα σε πουν πουριτανό
  • αν μιλήσεις για Πλάτωνα, Αριστοτέλη... θα σε πουν βαρεμένο-αιθεροβάμονα... και...
  • αν σηκώσεις το ανάστημά σου και μιλήσεις για Θεό και με παρρησία πεις τα πράγματα με τ' όνομά τους, ότι δηλαδή Η ΛΥΣΗ βρίσκεται στα χαρίσματα που Εκείνος μας προσφέρει και εμείς τα πετάμε. 
Αυτά που πετάμε είναι η Αγάπη, η Χαρά, η Ειρήνη, η Μακροθυμία, η Καλοσύνη, η Αγαθοσύνη, η Πίστη, η Πραότητα, η Εγκράτεια.

Αν μιλήσεις γι' αυτά τότε...
αυτοί που σήμερα χαζά και ανόητα αναρωτιούνται «Μα, είναι δυνατόν;», θα σε χλευάσουν, θα σε πουν "φαιδρό/η, θεούσο/α, οπισθοδρομικό/ή, μεσαίωνα"..., θα σου ρίξουν βλέμμα απέχθειας και θα αποστρέψουν το πρόσωπό τους, όχι από σένα αλλά από ... ΤΗ ΛΥΣΗ.  

Το "οπισθοδρομικό" Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki