Το ανεμολούλουδο: Η Ανεμώνη και ο Ζέφυρος, ο Άδωνις και η Αφροδίτη

Τ' όνομα της ανεμώνης, αρχαιοελληνικό, το πήρε από τον άνεμο, γι αυτό λέγεται αλλιώς και ανεμολούλουδο, επειδή ο άνεμος είναι αυτός που βοηθάει τα μπουμπούκια της να ανθίσουν αλλά είναι και αυτός που σκορπίζει τα πέταλα της σε κάθε του φύσημα.

ΖΕΦΥΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΜΩΝΗ
Κατά την Μυθολογία, λένε, η Ανεμώνη ήταν όμορφη Νύμφη, ακόλουθος της Χλωρίδας θεάς της βλάστησης,που όμως ερωτεύτηκε τον άνεμο Ζέφυρο, σύζυγο της θεάς. Η Χλωρίδα, όμως, όταν κατάλαβε τον έρωτα της Ανεμώνης, την έδιωξε, και η Ανεμώνη από τη θλίψη της πέθανε.
Η Αφροδίτη, την συμπόνεσε, την έκανε λουλούδι για να ξαναγυρίζει κάθε χρόνο στη ζωή μέσα στο καταχείμωνο.

.  .

ΑΔΩΝΙΣ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. Σύμφωνα με το μύθο ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. Εκεί ο θεός Άρης που ζήλευε τον Άδωνι, επειδή η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου, μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον σκότωσε.

Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή. Και από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο. Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.

Υπόψη ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνις το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες. Είναι πάντως προφανές ότι το λουλούδι που αναφέρει ο μύθος είναι η γνωστή σε όλους μας παπαρούνα των λιβαδιών με το υπέροχο κόκκινο χρώμα (Το αίμα του Άδωνι).

 .

ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΕΓΚΥΚΛΟ-ΠΑΙΔΙΚΑ...

Είναι, ενδημικό φυτό, δηλαδή ελληνικής καταγωγής με κόκκινα, κίτρινα, μπλε, μοβ ή και λευκά πέταλα. Ο «Άδωνις της Κυλλήνης» είναι μια σπάνια ανεμώνη με κίτρινα άνθη, που είχε εξαφανισθεί από την Ελληνική χλωρίδα εδώ και 130 χρόνια  και μόλις πριν λίγο καιρό εμφανίσθηκαν πάλι ελάχιστοι πληθυσμοί του είδους. Βλέπετε, οι "φιλέλληνες" ξένοι μας, φρόντισαν με επιμέλεια, να αφαιρέσουν τους τελευταίους τρεις αιώνες εκατοντάδες σπάνια φυτά από την γη μας για να πλουτίσουν τις δικές τους. Τώρα ..κάνουμε αγώνα να μας τα επιστρέψουν.  

Τα αγριόχορτα.../Καληνύχτα σας...

Δεν αρκεί να υπάρχει το λουλούδι. 

Πρέπει να φροντίζει κανείς να μην το πνίγουν τα αγριόχορτα που φυτρώνουν γύρω γύρω.

Έτσι και η Αγάπη.
Δεν αρκεί απλά να αγαπάς.
Πρέπει να φροντίζεις να ξεριζώνεις συνεχώς τις κακές σου συμπεριφορές.

Πολλοί, όντως αγαπούν, αλλά τα "αγριόχορτά" τους, οι κακές τους συμπεριφορές, πνίγουν τους αγαπημένους…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα Λουλούδια Χορεύουν και Προσεύχονται για τα παιδιά! Flowers Can Dance!!

«... σὰν ἕνα ἀπέραντο
ὑπαίθριο ἐκκλησίασμα
τὰ λουλούδια προσεύχονται.»

youtube

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα λουλούδια προσεύχονται για τα παιδιά

Ἀναδύθηκε δάσος ζοφερὸ
ἀπ᾿ τὸ πνεῦμα μας
κι ἐκάλυψε τὸν ὁρίζοντα.
Μόνο ἀτραποὶ τρυπώνουν
καὶ χάνονται μέσα στὸ φόβο.
Μέλλον δὲν φαίνεται.

Τρέχουν, χορεύουν ἀνύποπτα
γιὰ ὅ,τι γίνεται πάνω τους
τὰ παιδιά, ἐνῷ γέρνοντας γύρω
καὶ κάτω ἀπ᾿ τὰ πόδια τους, (ὡς
ν᾿ ἀκοῦν τὴ βοὴ καὶ νὰ βλέπουν
τὸ σύννεφο) σὰν ἕνα ἀπέραντο
ὑπαίθριο ἐκκλησίασμα
τὰ λουλούδια προσεύχονται.

Νικηφόρος Βρεττάκος

tetradia

Ηλίανθοι: Τα φαβορί του Καλοκαιριού

Ηλίανθος (Helianthus annuus)

Με τα εντυπωσιακά ολόλαμπρα λουλούδια τους οι ηλίανθοι είναι τα αναμφισβήτητα φαβορί του καλοκαιριού.

Ανθοφορούν από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.

Φυτεύονται σε ηλιόλουστες ζεστές και προστατευμένες από τον άνεμο θέσεις από τα μέσα Μαΐου και μετά, σε χώμα χουμώδες, πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες, με καλή στράγγιση.

Την περίοδο της ξηρασίας ποτίζετε με άφθονο νερό αλλά να αποφεύγετε τη στασιμότητα του νερού. Στερεώνετε τις ψηλές ποικιλίες σε στηρίγματα.

Συνδυάζονται με λουλούδια των αγρών και πόες όπως Καλέντουλες, Αλθαίες, Ζίννιες, Φλόγες ή Καπουτσίνους.

πολλά περισσότερα στις πηγές:
πράσινο χαμομηλάκι 
vasoulaki 

Το ημερολόγιο του καλού κηπουρού

«Οι άγγελοι και τα λουλούδια» / Καληνύχτα σας

Ένα τρυφερό παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά

Ένα συννεφάκι στον ουρανό, χοροπηδούσε σαν τρελό γιατί πάνω του ήταν ένα αγγελάκι που με τα παιχνιδάκια του και με τα καμώματά του απολάμβανε την βόλτα του πάνω στο σύννεφο.

– Μη χοροπηδάς τόσο πολύ!… του έλεγε ένα άλλο αγγελάκι από το διπλανό σύννεφο. Θα γλιστρήσεις και θα πέσεις!
– Μα έχω φτερά!… έλεγε αυτό και χοροπηδούσε ευτυχισμένο.

Δεν άργησε όμως να βγει αληθινό αυτό που του έλεγε το άλλο αγγελάκι και γλίστρησε από το σύννεφο.

Από το φόβο του δεν πρόλαβε να ανοίξει τα φτερά του και προσγειώθηκε απρόσμενα πάνω στα πέταλα ενός λουλουδιού.

– Γειά σου! του λέει το λουλουδάκι. Πώς βρέθηκες εδώ;
– Όπως χοροπηδούσα στα σύννεφα γλίστρησα και έπεσα, του απαντάει.
– Εμένα με λένε λουλουδάκι. Εσένα;
– Αγγελάκι, του απαντάει παραπονεμένα. Τι θα κάνω τώρα; Δεν μπορώ να πετάξω, τραυματίστηκαν τα φτερά μου.
– Θα μείνεις εδώ μέχρι να γίνεις καλά. Έχω πολλές ιστορίες να σου διηγηθώ αγγελάκι μου, του λέει το λουλουδάκι και το σφίγγει στην αγκαλίτσα του. Μόνο σε παρακαλώ, όταν θα ξαναπάς πάνω στον ουρανό, να ζητήσεις από τα σύννεφα να ρίχνουν πιο συχνά βροχούλα για να ξεδιψάμε κι εμείς.

Οι μέρες περνούσαν και το αγγελάκι έγινε φίλος με το λουλούδι. Κάθε βράδυ έλεγαν διάφορες ιστορίες. Το αγγελάκι του μιλούσε για τον ουρανό και τα ταξίδια που έκανε σ’ αυτόν και το λουλουδάκι του έλεγε ιστορίες από τη γη. Του μιλούσε για τους ανθρώπους, για τις συζητήσεις που έκαναν μεταξύ τους, όταν περπατούσαν στην εξοχή και αυτό τις άκουγε.

Τις νύχτες κοιτούσαν τα άστρα μαζί. Το λουλούδι ήθελε να βρεθεί μια φορά στον ουρανό για να δει πως φαίνεται η γη από ψηλά. Το αγγελάκι κάθε βράδυ έκλαιγε και μούσκευε το λουλουδάκι.

– Μου λείπουν τα άλλα αγγελάκια! έλεγε κάθε τόσο με παράπονο. Απόψε θα πω σ’ εκείνο το αστεράκι ψηλά, άμα τα δει να τους μιλήσει, να τους πει ότι είμαι εδώ και θέλω να τα συναντήσω.
– Θα με πάρεις κι εμένα μαζί σου άμα φύγεις; του έλεγε το λoυλoυδάκι. Μη με αφήσεις, σ’ αγαπώ! Και το αγκάλιαζε με τα πέταλά του.
– Κι εγώ σ’ αγαπώ λουλουδάκι μου, αλλά το φυσικό σου περιβάλλον είναι εδώ. Αν σε κόψω, θα μαραθείς και δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Θα έρχομαι όμως συχνά να σε βλέπω.

– Πόσο θα ζήσω ακόμα; Του χρόνου θα έχει φυτρώσει άλλο λουλουδάκι στη θέση μου. Άσε που μπορεί να με κόψει κάποιο αγόρι για να με προσφέρει στην κοπέλα του. Πάρε με μαζί σου και φύτεψέ με σ’ ένα γλαστράκι. Έτσι θα είμαστε πάντα μαζί και θα δω κι από ψηλά πως είναι η γη.

Ξαφνικά, άρχισε μια βροχή πολύ δυνατή και το λουλουδάκι σκέπασε με τα φύλλα του το αγγελάκι, για να μη βραχεί, και αυτό ένιωσε την αγάπη του λουλουδιού, που έβγαινε μέσα απ’ την καρδιά του. Μετά τα σύννεφα πέρασαν και ο ήλιος βγήκε. Το αγγελάκι τίναξε τα φτερά του και τότε ένιωσε δυνατό για να πετάξει.

– Σ’ ευχαριστώ για την όμορφη παρέα σου όλες αυτές τις ημέρες. Όμως πρέπει να φύγω, του είπε και του έδωσε μια υπόσχεση.
– Θα βρω ένα γλαστράκι και θα έρθω να σε πάρω. Θα δεις κι εσύ από ψηλά πώς είναι η γη. Πάω να βρω τώρα τα άλλα αγγελάκια και μη φοβάσαι θα σε προσέχω από κει ψηλά, γιατί εμείς οι άγγελοι όλα τα βλέπουμε, αλλά δεν μπορούμε πάντα να επεμβαίνουμε. Εσένα όμως θα σε προστατεύω πάντα, γιατί κι εσύ με φύλαξες στα πέταλά σου και με την αγάπη σου έγινα καλά. Γιατί μικρό μου λουλουδάκι και τα φτερά των αγγέλων τραυματίζονται, γιατί μικρό μου λουλουδάκι πάντα προσέχουμε αυτούς που μας αγαπούν και μας πιστεύουν.
Εκείνη τη στιγμή μια νεράιδα πού περνούσε απ’ εκεί, είδε τον άγγελο να την χαιρετά και καθώς έσκυψε να χαϊδέψει το λουλουδάκι, του είπε σιγά:

– Οι άγγελοι και τα λουλούδια πάντα κάπου θα συναντιούνται.

Μαρία Παλιούρα. Από τη συλλογή παραμυθιών «Η Αστερένια και άλλα παραμύθια» Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης 2012

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λουλούδια για το χειμωνιάτικο μπαλκόνι μας!

Φρέζια

Αναζητείς ένα λουλούδι όμορφο και αρωματικό, αλλά ταυτόχρονα μικρό, ώστε να χωράει άνετα στις μικρές γλάστρες του μπαλκονιού σου; Μια ιδέα για σένα είναι η φρέζια.
Η φρέζια παραμένει πάντα σε σχετικά μικρό ύψος (περίπου 50 εκατοστά) και έχει ένα υπέροχο άρωμα, γεγονός που την κατατάσσει στα πιο αγαπημένα λουλούδια για ανθοδέσμες. 

Περιλαμβάνει πολυάριθμες ποικιλίες, κάποιες εκ των οποίων έχουν απλά, ενώ άλλες διπλά άνθη. Από άποψη χρωμάτων, οι φρέζιες προσφέρουν πραγματικά πολλές επιλογές.
Μπορείς να συναντήσεις φρέζιες λευκές, κίτρινες, πορτοκαλί, μπλε, πράσινες και μοβ και άλλα χρώματα. 

Ωστόσο, είναι καλό να θυμάσαι πως πρόκειται για ένα ευαίσθητο λουλούδι στις αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Συνεπώς, προτείνεται να τοποθετήσεις τις γλάστρες με τις φρέζιες σε προστατευμένο σημείο του μπαλκονιού σου, όπου δεν τις πιάνει πολύ ο αέρας. Εναλλακτικά, μπορείς να τις εμπιστευθείς σαν λουλούδια εσωτερικού χώρου.
Τέλος, μπορείς να έχεις υπόψιν σου ότι οι φρέζιες αντέχουν έως και πάνω από 10 μέρες στο ανθοδοχείο, αρκεί να έχουν φρέσκο νερό.

............

περισσότερα λουλούδια στο πρασινούλι

Μια ανθοδέσμη από χαμομηλάκια!!

Και αφού ξύπνησαν τα έντομα  άνθισαν τα λουλούδια και ήρθαν τα χελιδόνια, εμείς μετά λέμε ότι ξύπνησε η πλάση όοοολη !!

Η Άνοιξη είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που το σχολείο μας εκμεταλλεύεται για να γνωρίσει στα παιδάκια το μεγαλύτερο μέρος από το φυτικό βασίλειο έτσι ώστε αυτά να αποκτήσουν όλες εκείνες τις απαραίτητες γνώσεις για την ηλικία τους !!!

Με τις εκδρομούλες τα παιδάκια έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τα λουλούδια της Άνοιξης στο φυσικό τους χώρο και να πλουτίσουν τις εμπειρίες τους...

Το λουλουδάκι που μας απασχολεί τις ημέρες αυτές είναι το μικρούλικο, αγνό και θαυματουργό Χαμομηλάκι !!!!

Μιλήσαμε για την καλλιέργειά του και τις θεραπευτικές του ιδιότητες...
Είδαμε κάποιες εικόνες από τη συγκομιδή του και την απόσταξη των ανθέων μέχρι να λάβουμε το αιθέριο έλαιο.

 

περισσότερα εδώ: prosxolikipareoula

Τα Κρινάκια της Θάλασσας

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
Είχα γράψει παλιότερα για τα κρινάκια της θάλασσας. Ενα από τα θαύματα που μας προσφέρει η ελληνική φύση από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας.
Διάβασα στην Εύπλοια πως την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008 στην παραλία των Αγκαθωπών της Ποσειδωνίας πραγματοποιήθηκε «καθαρισμός» στα φυτά που βρίσκονται στην άμμο.
Πρακτικές σαν αυτές το μόνο αποτέλεσμα που μπορούν να έχουν είναι να βοηθάνε στην εξαφάνιση του είδους.
Σπάνια και πολύτιμα και ο πληθυσμός τους μειώνεται συνεχώς καθώς ο κόσμος δεν είναι ενημερωμένος. Μήπως θα έπρεπε η πολιτεία να λάβει κάποια μέτρα; Οπως να ενημερωθεί ο κόσμος και ν' απαγορευτεί διά νόμου η κοπή τους;

Όλες οι πληροφορίες εδώ.

Pancratium maritimum ή κρίνος της άμμου ή θαλασσόκρινος. 

    Ο Κρίνος αυτός είναι γνωστός από αρχαίες εικονογραφήσεις και πασίγνωστος από τις τοιχογραφίες της υστεροκυκλαδικής Θήρας. Ανήκει στην οικογένεια των Αμαρυλλιδών (Amarylldeceae).

Πρόκειται για πολυετή βολβόρριζη πόα που αρχίζει να ανθίζει τον Αύγουστο. 

    Τα άνθη του είναι μεγάλα χοανοειδή 3 με 15 σε κάθε σκιάδιο, εύοσμα και λευκά. Οι ανθήρες είναι κίτρινοι σε 6 μακρούς και λευκούς στήμονες. Μετά την άνθηση σχηματίζονται χοντρές κάψες, που έχουν τους σπόρους. 

    Όταν «σκάσουν» οι κάψες οι μαύροι ανάλαφροι σπόροι, οι οποίοι μοιάζουν με κομμάτια κάρβουνου, διασκορπίζονται με τον αέρα στη θάλασσα, μεταφέρονται επιπλέοντας με τα κύματα και διασπείρονται στις ακτές για να δώσουν νέα φυτά. 

    Το φυτό αυτό αποτελεί ένα από τα σπανιότερα είδη που υπάρχουν στη χώρα μας. Η αύξηση του πληθυσμού τους θερινούς μήνες, με τους παραθεριστές προκαλεί προβλήματα στην επιβίωσή του, αλλά όπως φαίνεται κάποιοι φροντίζουν η επιβίωσή του να γίνεται δύσκολη και τους χειμερινούς μήνες.
Ας σκεφτούμε καλά! Κάποια στιγμή πρέπει να πάψουμε να υποθηκεύουμε το μέλλον του φυσικού περιβάλλοντος πριν να είναι αργά! 

    Αν δεν ενδιαφερόμαστε για το σήμερα, ας ενδιαφερθούμε επιτέλους για το αύριο και τις επόμενες γενιές. Πρέπει να σκεφτούμε καλύτερα αυτά που πράττουμε σήμερα εμείς και τις επιπτώσεις που θα ζήσουν οι επόμενοι.

Οι φωτογραφίες είναι από το εκπληκτικό blog flora amorigina

Την άνοιξη φοράω

Την άνοιξη κατάσαρκα φοράω.
Κόκκινες κλωστές να τις περάσω σε χέρι τρεμάμενο δεν έπλεξα.
Δεν έμπλεξα από φόβο τη ζωή με τις σκιές..

Δεν με τρομάζει το φως.
Έχω μέσα μου μπουμπούκια που λάμπουν ίδιοι ήλιοι.

Αστέρια γεμάτη την αγκαλιά μου έχω.

Και μιαν άνοιξη να με περιμένει...

Να μου δείχνει το δρόμο προς τα πάνω.

Μιαν αγάπη, σαν λευκό ανθό, έχω...

...που πλημμυρίζει τους ουρανούς με ανθισμένη βροχή.

Είναι όμως κι εκείνη η μέλισσα που ρουφάει
την κόκκινη γύρη του ασφόδελου,
φέρνοντας στο νου ένα άλλο, γεμάτο ασφόδελους λιβάδι...

…μέχρι στην ανθισμένη αμυγδαλιά πέρα μακριά να καρφωθεί το βλέμμα.
Τότε λέω, πως όλα θα πάνε καλά,
κι ας συννέφιασε για άλλη μια φορά.

Καλό μήνα να έχουμε!
Μ΄ένα χάρτινο καραβάκι...


sotos206

«Μη με λησμόνει» ... Μη με ξεχνάς

Τα λουλούδια «μη με λησμόνει»,
σύμβολο των εξαφανισμένων παιδιών

Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια - Ανεμώνη

Προσδοκία

Η ανεμώνη φυτό που κατάγεται από την Ελλάδα, πήρε το όνομά της από τον άνεμο. Λέγεται και ανεμολούλουδο γιατί ο άνεμος είναι αυτός που βοηθάει τα μπουμπούκια της να ανθίσουν αλλά και που σκορπίζει τα πέταλα τους σε κάθε του φύσημα.

Στερλίτσια: Ας μιλήσουμε για λουλούδια

Μεγαλοπρέπεια

Η Στερλίτσια λέγεται και «Πουλί του παραδείσου» γιατί το άνθος της μοιάζει με πουλί που πετάει και θυμίζει το είδος αυτού του παράξενου πουλιού που είναι και από τα σπανιότερα στον κόσμο. Είναι τροπικό φυτό. Κατάγεται από το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας της Νότιας Αφρικής.

 

Δημοφιλές για τον εξωτικό τόνο που δίνει στις ανθοσυνθέσεις. 

 

 

13 Dec 2006

Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια - Τουλίπα

Φήμη - Εκδήλωση αγάπης

Οι τουλίπες είναι βολβώδη λουλούδια που κατάγονται από την Περσία. Το όνομα τους προήλθε από την λέξη TULBAN το περίφημο καπέλο των μωαμεθανών. Οι τουλίπες έγιναν γνωστές από τους Ολλανδούς που τις καλλιέργησαν συστηματικά και δημιούργησαν πολλές νέες ποικιλίες.

Τα κρινάκια - Λίλιο

Πολλά λέγονται και γράφονται για τον κρίνο, ένα λουλούδι που η γνωριμία του με τον άνθρωπο χάνεται στα βάθη των χρόνων.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως πατρίδα του ήταν η περιοχή της Παλαιστίνης, όπου βρέθηκαν άγρια, αυτοφυεί φυτά σε μέρη που δεν ήταν πολύ κατοικημένα, πάντα απάνω στα βουνά ή κοντά σε ποτάμια.

Στην Ευρώπη, φαίνεται, πως μεταφέρθηκε το λουλούδι από εμπορευόμενους Φοίνικες. Είναι εύκολο φυτό και γρήγορα προσαρμόστηκε στο κλίμα και στο νέο περιβάλλον.

Πολλοί ζωγράφοι και καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τον κρίνο σαν βασικό μοτίβο στα έργα τους.

Στην Κρήτη υπάρχουν άπειρες παραστάσεις όπου άσπροι κρίνοι φαντάζουν ολοζώντανοι, όπως σε διακοσμήσεις στα Βασιλικά ανάκτορα της Κνωσού, σε τοιχογραφίες στην Αμνησό και γενικά οι κρίνοι εμφανίζονται πολύ συχνά στη μινωική τέχνη.

Το λευκό τους χρώμα συνδυασμένο με την εξαϋλωμένη τους ομορφιά έγινε αιτία εδώ και 3.000 χρόνια, να θεωρούνται σύμβολα αγνότητας και θρησκευτικότητας.

Μ’ έναν άσπρο κρίνο, στο χέρι όπως είναι γνωστό, παρουσιάστηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία και την πληροφόρησε για τη γέννηση του Κυρίου.Αυτή η σκηνή καλλιέργησε τις εμπνεύσεις ζωγράφων και αγιογράφων που έδωσαν σε πολλά τους έργα την εικόνα της Παναγίας μ’ έναν κρίνο λευκό στο χέρι. Γι αυτό και τούτο το λουλούδι είναι γνωστό σαν: «ο κρίνος της Παναγιάς». Το πολύ διακριτικό άρωμα του λουλουδιού συναγωνίζεται με την λεπτεπίλεπτη εμφάνισή του. Το μέρος που φυτεύεται ο κρίνος πρέπει να έχει πολύ φως αλλά να μην το βλέπει κατευθείαν ο ήλιος.

Το χώμα χρειάζεται να είναι πλούσιο σε ασβέστιο. Κάθε κορμός μπορεί να δώσει 10 ως 20 άνθη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στην παραγωγή αρωμάτων. Όταν το φυτό τελειώνει την ανθοφορία του, μέσα στο χώμα μένουν βολβοί, οι οποίοι, αν όλες οι συνθήκες είναι σωστές, τον άλλο χρόνο ξαναγίνονται λευκοί, ωραίοι κρίνοι.Ο κρίνος της Παναγιάς, για όλους εμάς τους Χριστιανούς είναι ένα πολύτιμο λουλούδι! Είναι το λουλούδι που, με την αγνότητά του, πρόσφερε σε όλο τον κόσμο το μηνύμα της Ειρήνης και της Αγάπης.

Αμαρυλλίς - Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια

Πνευματική ποίηση 
Το άνθος της αμαρυλλίδας είναι μοναδικό. Η πραγματικά εξωτική ομορφιά αυτών των τεράστιων λουλουδιών έχει αυξήσει τη ζήτηση τους τα τελευταία χρόνια.

Σε διάστημα λίγων εβδομάδων μπορείτε να έχετε μια συναρπαστική συγκομιδή.
Κάθε βολβός αμαρυλλίδας αποδίδει τέσσερα λουλούδια σε κάθε στέλεχος.

Οι βολβοί μεγάλου μεγέθους μπορούν να δώσουν και δεύτερο στέλεχος.

Το άνθος της αμαρυλλίδας έχει μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και διαρκεί τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

Σύμφωνα με τους κλασικούς ποιητές Θεόκριτο, Οβίδιο και Βιργίλιο, η Αμαρυλλίδα ήταν μια βοσκοπούλα. Μια παρθένα νύμφη, συνεσταλμένη και ντροπαλή αλλά και σκληροτράχηλη. Ερωτεύτηκε σφοδρά τον Αλταίονα, ένα βοσκό με παγωμένη καρδιά, αλλά τόσο όμορφο όσο ο Απόλλωνας και τόσο δυνατό όσο ο Ηρακλής, και αποφάσισε να είναι αληθινή μόνο γι' αυτόν χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες.

Ο Αλταίων ασυγκίνητος από τη γοητεία της, είχε μοναδική επιθυμία να του προσφερόταν ένα λουλούδι που να μην υπήρχε ποτέ στον κόσμο.

Η Αμαρυλλίδα συμβουλεύτηκε το μαντείο των Δελφών και της είπαν να τρυπήσει την καρδιά της με ένα χρυσό τόξο μπροστά στην πόρτα του Αλταίονα.

Το έκανε αυτό, φορώντας ένα κατάλευκο φόρεμα, για τριάντα συνεχόμενα βράδια, ρίχνοντας το αίμα της. Ο βοσκός τελικά άνοιξε την πόρτα του και είδε ένα λουλούδι με βαθυκόκκινα πέταλα, που είχε βαφτεί από το αίμα της καρδιάς της Αμαρυλλίδας.
Η Αμαρυλλίδα, σαν γυναίκα ή λουλούδι, είχε υμνηθεί και από μεταγενέστερους ποιητές. Ζωγράφοι και φωτογράφοι επίσης εμπνεύστηκαν από αυτό το λουλούδι.

Πανσέδες, Μενεξέδες - Οικογένεια «Βιολίδες» - Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια

Οι «βιολίδες» είναι μια μεγάλη οικογένεια φυτών με άνθη που έχουν πέντε πέταλα.

Το πιο σπουδαίο γένος αυτής της οικογένειας είναι η «βιόλα» με 400 περίπου είδη που βρίσκονται σ’ όλο τον κόσμο.Αυτά τα φυτά είναι και ετήσια αλλά και πολυετή, άλλα είναι μόνο διακοσμητικά κι άλλα χρησιμεύουν και στη φαρμακευτική αλλά και στην αρωματοποιία.

Εδώ, στην Ελλάδα, βρίσκονται αυτοφυή γύρω στα 26 είδη.

Τα βλέπουμε σε δροσερούς τόπους, σε λιβάδια, σε δάση και στις παρυφές των βουνών.

Πολλά απ’ αυτά καλλιεργούνται και δίνουν εκπληκτικά αποτελέσματα.

Ένα απ’ αυτά είναι ο γνωστός σε όλους μας πανσές. Αυτός είναι φυτό της Κεντρικής Ευρώπης και της Ασίας. Τα φύλλα του είναι στρογγυλά και τα άνθη του έχουν μεγαλύτερα πέταλα από τις άλλες βιόλες και είναι μονόχρωμα, κίτρινα, άσπρα, μοβ ή πολύχρωμα άνθη που είναι πανέμορφα.

Οι πανσέδες φυτρώνουν εύκολα και δεν απαιτούν μεγάλη περιποίηση. Τα άνθη τους διατηρούνται αρκετό καιρό φτάνει να ποτίζονται συχνά τις ζεστές μέρες. Όταν κάποια φύλλα του φυτού μαραθούν, πρέπει να κόβονται αμέσως. Αυτό το φυτό για να αποδώσει καλύτερα χρειάζεται σκιερά μέρη. Τα χρώματα των λουλουδιών του σχηματίζουν ένα ουράνιο τόξο όπου φαίνονται όλες οι αποχρώσεις του κίτρινου, του μοβ του πορτοκαλόχρωμου.

Εκτός, όμως, από την ομορφιά του ο πανσές έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες όπως έχει και ο μενεξές, ένα άλλο ωραίο λουλούδι της ίδιας οικογένειας.

Ο μενεξές – γνωστός σαν «βιόλα η εύοσμος», καλλιεργείται σε πολλές ποικιλίες σαν λευκανθής, πορφυρανθής, μεγανθής. Τα άνθη του είναι πολύ αρωματικά και τα χρησιμοποιούν στην αρωματοποιία, την ποτοποιία και στη φαρμακευτική.

Η ρίζα του είναι επίσης χρήσιμη στην φαρμακευτική καθώς και τα σπέρματά του γιατί περιέχουν μια αλκαλοειδή ουσία, την ιονίνη.Οι μενεξέδες που είναι επίσης γνωστοί σαν βιολέτες, μανουσάκια ή γιούλια καλλιεργούνται πολύ για τα πολύ ωραία τους άνθη και την ευωδιά τους και έχουν εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες και ποιητές. Οι αρχαίοι τους ονόμαζαν «ία» και επειδή στην Αθήνα, τα παλαιότερα χρόνια, τα βουνά της είχαν ένα μενεξεδένιο χρώμα, την ονόμαζαν «ιοστέφανον άστυ».

Λέγεται, μάλιστα, πως στεφάνια από μενεξέδες πουλιόνταν στην αγορά των Αθηνών κατά το χειμώνα.Ακόμα και σήμερα τα μπουκετάκια με τους μενεξέδες που τριγυρίζουν και πουλάνε σε κέντρα ή σε γωνιές δρόμων οι μικροπωλητές είναι μια παράδοση και θεωρούνται σύμβολο κατά της λησμονιάς.

Τα βότανα στην Χριστουγεννιάτικη παράδοση - Σμύρνα

Σμύρνα (μύρο) ήταν ένα ακόμη από τα δώρα των μάγων. Ο θρύλος λέει ότι ο Γκάσπαρ έφερε το δώρο της σμύρνας από την Ευρώπη ή την Ταρσό της Κιλικίας και το απόθεσε μπροστά στο Θείο βρέφος. Εξ αιτίας των διαφόρων χρήσεων που είχε η σμύρνα σαν φάρμακο, το δώρο παριστάνει την ανθρώπινη υπόσταση του Χριστού, τον Υποφέροντα Λυτρωτή, τον Μεγάλο Θεραπευτή, και τα πάθη του.
Η σμύρνα είναι ένα αρωματικό ρετσίνι που παράγεται από τις χαρακιές της φλούδας ενός μικρού δέντρου

της ερήμου που λέγεται επιστημονικά Commiphora Myrrha ή Balsamodendron Myrrha, κοινώς dindin. (Οι χαρακιές θυμίζουν τις πληγές του Χριστού από τους Ρωμαίους στρατιώτες κατά την διάρκεια της σταύρωσης.) Η σμύρνα ήταν ιδιαίτερα πολύτιμη κατά τους βιβλικούς χρόνους και εισαγόταν από την Ινδία και την Αραβία.

Τα βότανα στην Χριστουγεννιάτικη παράδοση - Το λιβάνι

Το λιβάνι ήταν ένα από τα δώρα των μάγων σύμφωνα με το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο.

Η παράδοση λέει ότι το λιβάνι δωρίστηκε από τον Βαλτάσαρ, τον μαύρο βασιλιά της Αιθιοπίας ή του Σαβά, εκπληρώνοντας έτσι την προφητεία του Ησαΐα πως χρυσός και λιβάνι θα προσφερθούν από τους ευγενείς προς τιμή του Ουράνιου Βασιλέα.

Το λιβάνι ήταν το αγνότερο θυμίαμα.

Όταν καιγόταν έβγαζε έναν άσπρο καπνό ο οποίος συμβόλιζε τις προσευχές και τις ευχαριστίες των πιστών που ανέβαιναν στους ουρανούς.

Επειδή οι αρχαίοι συχνά έκαιγαν λιβάνι κατά την διάρκεια θρησκευτικών τελετών, αυτό το δώρο συμβολίζει την θυσία, την θεϊκή υπόσταση του Χριστού, την γλυκύτητά Του και τον ιερό Του ρόλο.

Είναι επίσης σύμβολο του ιερού ονόματος του Θεού.
Το λιβάνι είναι ρετσίνι με γλυκό άρωμα που προέρχεται από το δέντρο Boswellia το οποίο την εποχή της γέννησης του Χριστού φύτρωνε στην Αραβία, την Ινδία και την Αιθιοπία.

Το όνομα αυτού του ρετσινιού είναι στα Ελληνικά λίβανος (λιβάνι), στα λατινικά olibanum, στα αραβικά luban στα αγγλικά frankincense και στα γαλλικά όπως και στα γερμανικά incense.
Το εμπόριο του λιβανιού γνώρισε άνθιση κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Εκείνη την περίοδο το λιβάνι ήταν τόσο πολύτιμο όσο τα κοσμήματα και τα πολύτιμα μέταλλα.

Τα βότανα στην Χριστουγεννιάτικη παράδοση

Τα βότανα με πολλούς τρόπους είναι συνυφασμένα με την χριστουγεννιάτικη παράδοση.
Μερικά απ' αυτά μάλιστα τα γνωρίζουμε από την ίδια την ιστορία της γέννησης του Χριστού όπως αυτή αναφέρεται στην βίβλο.

Τα σμύρνα και το λιβάνι δηλαδή, που προσφέρθηκαν από τους μάγους στο Θείο βρέφος.
Άλλα βότανα που συνδέονται συμβολικά με τα Χριστούγεννα είναι το φασκόμηλο σαν σύμβολο αθανασίας και οικιακής ευτυχίας, η λεβάντα σαν σύμβολο αγνότητας και αρετής, το σκουλόχορτο (μαρμαράκι) σαν σύμβολο καλής υγείας, το απήγανο για την χάρη αλλά και για τον ξορκισμό του κακού, το θυμάρι για την γενναιότητα.

Επίσης η βαλσαμίνη που λέγεται και φύλλο της βίβλου είναι συνδεμένη με τα Χριστούγεννα.

Όμως το πιο γνωστό σε μας φυτό που συνδέεται με τα Χριστούγεννα είναι το δεντρολίβανο. Ας γνωρίσουμε καλύτερα λοιπόν τα πιο γνωστά βότανα των Χριστουγέννων.
Όπως γνωρίζουμε οι τρεις μάγοι πρόσφεραν στον Χριστό χρυσό, λιβάνι και σμύρνα. 

Τι είναι όμως το λιβάνι και η σμύρνα; 

Το λιβάνι και η σμύρνα είναι ρετσίνια, δηλαδή αποξηραμένα εκχυλίσματα δέντρων, που προέρχονται από δέντρα του γένους Boswellia (λιβάνι) και Commiphora (σμύρνα) τα οποία είναι ενδημικά φυτά της ανατολικής Αφρικής (Σομαλίας) και της νότιας Αραβικής χερσονήσου (Ομάν)

valentine

Επειδή τα παιδιά είναι λουλούδια - Φρέζια

Η φρέζια είναι βολβώδες φυτό. Το λεπτό και ιδιαίτερο άρωμά της έκανε την φρέζια διάσημη σε όλο τον κόσμο και σύμβολο της ανοιξιάτικης ευωδιάς.

 

Η καταγωγή της είναι από την Αφρική.Το όνομά της το πήρε από τον Γερμανό φυσιοδίφη και λάτρη των λουλουδιών Theador Freese

Προσοχή
Περίσκεψη