Οι Αλκυονίδες ημέρες και ο μύθος της Aλκυόνης

10 Χρήσιμες συνδέσεις για την αλκυόνα με αφορμή την συζήτηση για τις Αλκυονίδες Μέρες του Ιανουαρίου:
Ζωγραφοσελίδες, Ιδέες για Κατασκευές που μπορούν να δώσουν αφόρμηση για διάφορες δράσεις μέσα στην τάξη.
Όλα αυτά και άλλα πολλά στο όμορφο και χρήσιμο ιστολόγιο:
taniamanesi-kourou

Έχουμε συνηθίσει να λέμε «οι αλκυονίδες μέρες του Γενάρη», ωστόσο οι μέρες αυτές τοποθετούνται μεταξύ 15 Δεκεμβρίου και 15 Φεβρουαρίου.

Πώς προέκυψε όμως η ονομασία αυτή; Οι αρχαίοι Έλληνες παρατήρησαν μέσα στο καταχείμωνο ορισμένες ηλιόλουστες μέρες. Τις μέρες αυτές ένα πουλί, η αλκυόνα γεννά τα αυγά της.

 

Ο μύθος της αλκυόνας
Σύμφωνα με το μύθο η Αλκυόνη, πριν γίνει πουλί, ήταν μια πεντάμορφη κοπέλα, κόρη του Αίολου, του θεού του ανέμου και της Ενάρετης.
Η Αλκυόνη ήταν παντρεμένη με τον Κύηκα κι ήταν τρισευτυχισμένη. Περνούσαν τόσο όμορφα, που άρχισαν να πιστεύουν σιγά – σιγά ότι δεν είναι κοινοί θνητοί, αλλά ισάξιοι με τους 12 Θεούς του Ολύμπου.
Ο Κύηκας θεώρησε τον εαυτό του ισάξιο του Δία και η Αλκυόνη πίστευε πως ήταν ισάξια της Ήρας. Μάλιστα άρχισαν να αποκαλούν ο ένας τον άλλο με τα ονόματα των Θεών.
Αυτό προκάλεσε την οργή του Δία. Όταν το έμαθε θύμωσε τόσο πολύ, που έριξε έναν κεραυνό στο καράβι του Κύηκα κι αυτός μη μπορώντας να παλέψει με τα μανιασμένα κύματα, πνίγηκε .

Η Αλκυόνη περίμενε τον άνδρα της στο ακρογιάλι και καθώς περνούσε η ώρα κι ο καιρός η αγωνία της μεγάλωνε ακόμη περισσότερο. Μέσα από τη μανιασμένη θάλασσα το μόνο που μπορούσε πια να αντικρύσει ήταν κάποια ξύλα από το καράβι του Κύηκα. Άρχισε τότε να κλαίει απαρηγόρητα.

Ημερόνυχτα θρηνούσε το χαμό του αγαπημένου της Κύηκα. Ο Δίας στο τέλος τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε ένα πανέμορφο πουλί, με λαμπερά γαλάζια φτερά , την αλκυόνα (Alcedo atthis ).
Η αλκυόνα ζει και αναπαράγεται κοντά σε ακτές, ποτάμια, λίμνες, υγροτόπους και σε παράκτιες λιμνοθάλασσες της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης γενικότερα.
Μοιάζει σα να περιμένει να εμφανιστεί μέσα από τα κύματα ο αγαπημένος της Κύηκας.
Το μαρτύριο όμως της αλκυόνας δεν τελείωνε εδώ. Γεννούσε τα αυγά της μέσα στη βαρυχειμωνιά και τα κλωσούσε πάνω σε πέτρες και βράχια στις ακτές. Κάποιες φορές τα αγριεμένα κύματα όμως ορμούσαν με μανία πάνω στη φωλιά της κι αυτή καταστρεφόταν μαζί με τα αυγά της.

 

Ο Δίας και πάλι έδειξε συμπόνια στην αλκυόνα κι έτσι μέσα στην καρδιά του χειμώνα, οι άνεμοι κοπάζουν κι ο ήλιος λάμπει, βοηθώντας την αλκυόνα να κλωσήσει τα αυγά της.

Πολλά περισσότερα στο όμορφο ιστολόγιο: dreamskindergarten

 

Χειμωνιάτικα ποιηματάκια απ' το χαμομηλάκι

Επάνω στα γυμνά κλαδιά

το άσπρο χιόνι 

ξάπλωσε.

Και σαν το είδα το πρωί,

απ' τ' ανοιχτό παράθυρο,

από την τόση ομορφιά 

πάει το μυαλό μου,

σάστισε!!

hamomilaki-Anthemis
 

Επάνω στα γυμνά κλαδιά

το άσπρο χιόνι 

ξάπλωσε.

Και σαν το είδα το πρωί,

απ' τ' ανοιχτό παράθυρο,

από την τόση ομορφιά 

πάει το μυαλό μου,

σάστισε!!

hamomilaki-Anthemis 

Μέσα στα μάτια μας κοιτάς
και έχεις γούνα όμορφη,
από το κρύο το πολύ
κι από το χιόνι το παχύ
να σε φυλάει.

Κυρά-Μάρω πονηρή,

πεινάς πολύ, το ξέρω.

Μα του χειμώνα ο λαγός

στα άσπρα ντύθηκε κι αυτός

και είναι δύσκολο πολύ

κυρά-Μαριώ μου πονηρή,

για κάποιον να τον φάει 

Τρεχάτε γρήγορα παιδιά,

το ελαφάκι μου 'φαγε

την καροτένια μύτη.

Χωρίς μυτούλα δεν μπορώ

να στέκομαι καμαρωτός,

και θα με πιάνει λύπη.

hamomilaki-Anthemis

Τα Δικαιώματα του Παιδιού κάνουν επίσκεψη στο Νηπιαγωγείο!!

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Δικαιωμάτων
των Παιδιών (20 Νοεμβρίου), ακολουθούν 25 χρήσιμες συνδέσεις
με εποπτικό υλικό, φύλλα εργασίας, πίνακες αναφοράς
και ομαδικές κατασκευές.

Ε!!! ΨΙΤ!!!
Τα παιδιά έχουν Δικαιώματα

όλα θα τα βρείτε εδώ: taniamanesi-kourou

Ένα μοναδικό πολυβραβευμένο μουσικό βίντεο, της οργάνωσης «Νεολαία υπέρ των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων», για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Μπορούμε να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο,

εάν δράσουμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ.

Ένα νηπιαγωγείο που κάνει επανάσταση...

Σχολείο-πρότυπο Mέσα σε ένα φωτεινό κίτρινο δωμάτιο στη γειτονιά της Κολούμπια του Σιάτλ των ΗΠΑ βρίσκεται ένα νηπιαγωγείο που έχει υψηλές αλλά και κυρίως διαφορετικές προσδοκίες για τους μαθητές του.

Ένα νηπιαγωγείο που θέλει να διαφέρει. 

Οι πόρτες του άνοιξαν τον περασμένο Φεβρουάριο. Σε αυτό μπορεί να δει κανείς τα μικρά παιδιά να τραγουδούν επαναστατικά τραγούδια διαμαρτυρίας ή να ζωγραφίζουν εικόνες που εκφράζουν την φυλετική τους ταυτότητα. 

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος του προγράμματος σπουδών των νηπίων παράλληλα με την εκμάθηση του αλφάβητου και των άλλων δραστηριοτήτων. 

Πρόκειται για ένα ριζοσπαστικό νηπιαγωγείο που ελπίζει να μάθει στα παιδιά να στηρίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη και την φυλετική ισότητα. 

Σύμφωνα με το realchangenews.org, οι ιδρυτές του Νηπιαγωγείου Τεχνών και Πολιτισμού θέλουν να συνθέσουν την υψηλής ποιότητας εκπαίδευση με την κοινωνική δικαιοσύνη και την καταπολέμηση της προκατάληψης και της βίας. 

Όλες αυτές τις αξίες θέλουν να εμφυσήσουν στους μαθητές τους από τη νηπιακή τους ηλικία. 

Ο διευθυντής του νηπιαγωγείου Τζέσεν Φρέλοτ και ο λειτουργικός διευθυντής Μπέντζαμιν Γκορ θέλουν να δημιουργήσουν ένα χώρο με διαφορετική αφήγηση για το ποιος είναι σημαντικός. 

Για τους ίδιους είναι σημαντικό να επικεντρωθούν στους μαύρους αλλά και στους άλλους πληθυσμούς που υποεκπροσωπούνται στον τομέα της εκπαίδευσης, ο οποίος είναι παραδοσιακά, όπως τονίζουν, ένας τομέας που κυριαρχείται από λευκές γυναίκες. 

 

Οι ιδρυτές του νηπιαγωγείου Φρέλοτ και Γκορ 

«Όταν εργάζεσαι με τόσο μικρά παιδιά μπορείς να εισάγεις αυτές τις έννοιες με πολύ εύκολο τρόπο», λέει ο Γκορ. 

«Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι εξαιρετικά περίεργα να μάθουν. 

Αν καταφέρετε αυτή την περιέργεια να την στρέψετε προς τον ίδιο τους τον εαυτό και να δημιουργήσετε ερωτήσεις για το ποια είναι αυτά τα παιδιά και η θέση τους στον κόσμο, θα κάνετε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις». 

Κάθε μήνα το νηπιαγωγείο θα φιλοξενεί έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Οι εκπρόσωποί του θα μιλούν στα παιδιά για τις εμπειρίες τους. 

Στη συνέχεια τα παιδιά θα απασχολούνται με το να βρουν τρόπους να βοηθήσουν αυτούς τους οργανισμούς. 

«Η παρουσίαση ενός προβλήματος επιτρέπει μια συναισθηματική αντίδραση από την πλευρά των παιδιών. Η ενεργοποίηση της δημιουργικότητας για να καταλήξουμε σε μια λύση στο πρόβλημα που η κάθε οργάνωση θα διδάσκει στα παιδιά, θα τα βοηθήσει να μάθουν να κινούνται προς τη λύση», εξηγεί ο Γκορ. 

Ο Μπέντζαμιν Γκορ 

Αυτή η διαδικασία είναι κάτι που ο Φρέλοτ έκανε ήδη με παιδιά σε προγράμματα άθλησης νέων της πόλης. 

Εξηγεί ότι τα παιδιά αναπτύσσουν το κριτήριο για το ποιος είναι σημαντικός, πολύτιμος, όμορφος και αξιόλογος και αξίζει να τον ακούσουν, σε μικρή ηλικία. Στην κοινωνία μας η απάντηση είναι συνήθως λευκοί άνθρωποι. 

Ο Φρέλοτ σημειώνει ότι η προσχολική ηλικία είναι ιδανική για να μάθει ένα παιδί αυτού του είδους τις πληροφορίες. 

Επισημαίνει μάλιστα τα ευρήματα μιας μελέτης που έγινε πριν τρία χρόνια ως απόδειξη. Η μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά, λευκά και μαύρα, όταν τα ρωτούσαν συνέδεαν όλα τα θετικά χαρακτηριστικά, όπως η καλοσύνη, με μια λευκή κι όχι με μια μαύρη κούκλα. 

«Δεν είναι πολύ μικρά. Είναι η σωστή ηλικία για να ξεκινήσουν», δηλώνει ο Φρέλοτ, για τα παιδιά. 

«Αργότερα θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι πλέον πολύ αργά. Επειδή τότε θα βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου θα πρέπει να αναιρέσουμε τα αποτελέσματα του θεσμικού ρατσισμού στα παιδιά. 

Αν προστρέξουμε έγκαιρα, όπως αυτό το νηπιαγωγείο έχει στόχο να κάνει, τότε δεν θα χρειάζεται να αναιρέσουμε τέτοια αποτελέσματα». 

Στο μάθημα

Οι Γκορ και Φρέλοτ έχουν και οι δυο εμπειρία στην προσχολική εκπαίδευση και τώρα βλέπουν την ευκαιρία να κάνουν κάτι που θα έχει θετική επίδραση τόσο στους μαθητές, όσο και στις οικογένειές τους. 

«Αναγκάζεις τους ανθρώπους που έχουν αυτές τις αξίες αλλά δεν κάνουν κάτι γι’ αυτό, να περάσουν στη δράση. Πιστεύω ότι το νηπιαγωγείο μας θα προσελκύσει κόσμο που ίσως δεν θα μπορούσε πριν από δυο χρόνια, λόγω της πολιτικής κατάστασης», δηλώνει ο Γκορ. 

«Έφυγα στη μέση της σχολικής χρονιάς από μια δουλειά που αναμφισβήτητα – στα χαρτιά – ήταν η καλύτερη δουλειά που είχα ποτέ. Το ρίσκαρα για να κάνω αυτό, γιατί νιώθω ότι τώρα είναι περισσότερο σημαντικό από ποτέ», προσθέτει. 

Ο Τζέσεν Φρέλοτ

Ο Φρέλοτ έχει στο μυαλό του και την δική του κόρη, που είναι δυο χρονών. Θέλει να αισθάνεται ότι την εκτιμούν στο σχολείο. 

«Θα διδάσκουμε στα παιδιά τα γράμματα και τους αριθμούς και τα χρώματα. Παράλληλα όμως θα καταπολεμούμε την προκατάληψη στην εκπαίδευση. Αυτό ήταν το όνειρό μου για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι ωραίο να βλέπεις ένα όραμα, να γίνεται πραγματικότητα», λέει ο Φρέλοτ. 

Το νηπιαγωγείο Τεχνών και Πολιτισμού ακολουθεί έναν ολιστικό τρόπο εκπαίδευσης συνδυάζοντας δραστηριότητες που αφορούν τόσο τη γνώση, όσο και τη φυσική αγωγή, την δημιουργικότητα και τη συναισθηματική εκπαίδευση του παιδιού. 

Μια τυπική ημέρα περιλαμβάνει ελεύθερο παιχνίδι, εκμάθηση και συζήτηση σε κύκλο, ώρα φαγητού, κατασκευές και ζωγραφική, αγωγή τουαλέτας, φυσική αγωγή (χορός, άθληση), δραστηριότητες σε εξωτερικό χώρο, τέχνες, ώρα ιστοριών, συζήτηση για το πως ήταν η ημέρα των παιδιών.

nostimonimar.gr

Διαδώστε την "Ιδεοπηγή"

Τα παπάκια από το Νηπιαγωγείο στη λίμνη! Make Way for Ducklings at Glover Elementary

Κάθε χρόνο τα μικρά παιδιά σχηματίζουν αλυσίδα από το σχολείο προς τη λίμνη και καθοδηγούν τα νεογέννητα παπάκια στο φυσικό τους χώρο.

Στο δημοτικό σχολείο Γκλόβερ στο Μίλτον της Μασαχουσσέτης, χρόνια τώρα τα παιδιά του νηπιαγωγείου, έχουν ένα «ιερό» καθήκον. 

Να καθοδηγήσουν τα νεογέννητα παπάκια που «έσκασαν» από το αυγό στη φωλιά τους που βρίσκεται στην αυλή του σχολείου, στη λίμνη που βρίσκεται έξω από το σχολείο.

Τα παιδάκια κάθονται στη σειρά το ένα δίπλα στο άλλο, από την αυλή του σχολείου, όπου είναι η φωλιά της μαμάς πάπιας, μέχρι και τις όχθες της λίμνης. 

Όταν έρθει η στιγμή η μαμά πάπια προχωρά μπροστά, τα παπάκια πίσω της βηματίζουν με αστάθεια και τα παιδάκια με ηρεμία τα παροτρύνουν που να κατευθυνθούν.

Η πάπια με την οικογένεια της περνάει μέσα από το σχολείο, κατεβαίνει τα σκαλοπάτια και βγαίνει έξω, και πηγαίνει καμαρωτή-καμαρωτή προς τις όχθες.

από την αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Τι να ρωτήσω την/τον Νηπιαγωγό του παιδιού μου;

Η συνεργασία μεταξύ των γονέων και των νηπιαγωγών είναι αναγκαία και σημαντική καθώς μέσα από αυτή ενημερώνονται και οι δύο πλευρές για τις επιδόσεις αλλά και τις εμπειρίες που αποκομίζει το κάθε παιδί.

Ο μήνας Νοέμβριος είναι η περίοδος που οι γονείς καλούνται από τους νηπιαγωγούς και κάνουν την πρώτη ενημερωτική τους συνάντηση.

• Η σχέση που πρέπει να έχουν οι γονείς με τον νηπιαγωγό του παιδιού τους, είναι καλό να είναι εποικοδομητική και ποτέ ανταγωνιστική. 
• Ακούστε όσα έχει να σας πει με προσοχή και μην προσπαθήσετε να τον αμφισβητήσετε. 
• Ζητήστε περισσότερες πληροφορίες εάν είναι κάτι που δεν σας καλύπτει. 
• Προσεγγίστε τον με ευγένεια αλλά αφήστε να σας ενημερώσει πρώτα ο ίδιος για το παιδί σας. 
• Μία καλή σχέση μεταξύ σας βοηθάει το παιδί να έχει καλύτερες επιδόσεις και να μην επηρεάζετε αρνητικά για τον χώρο του σχολείου

Παρακάτω ο κ. Στέλιος Μαντούδης μας αναφέρει κάποια σημαντικά ερωτήματα που μπορούν οι γονείς να παραθέσουν στον νηπιαγωγό του παιδιού τους, προκειμένου να χτίσουν τη σχέση μεταξύ τους αλλά και να ενημερωθούν για την εικόνα του παιδιού τους στην τάξη

• Έχει παρέες και φίλους;
• Πως είναι οι σχέσεις με τους συμμαθητές του;
• Πως αντιδρά στο ελεύθερο παιχνίδι με τα άλλα παιδιά;  
 Μοιράζεται τα πράγματα του;
• Όταν του βάζετε να κάνει μια εργασία την κάνει με προθυμία;
• Όταν κάποιος στην τάξη κάνει ανάγνωση, παρακολουθεί και απαντά;
• Κατά τη διάρκεια του σχολικού προγράμματος, δυσκολεύεται στις αλλαγές;
• Διασπάται εύκολα η προσοχή του από εξωτερικά ερεθίσματα;
• Μαθαίνει εύκολα τις νέες πληροφορίες/γνώσεις;
• Πως θα κρίνατε τον λόγο/ομιλία του;
• Η άρθρωση του είναι καθαρή;
• Στα κινητικά παιχνίδια έχει καλό συντονισμό;
• Οι λεπτοί χειρισμοί του στις ζωγραφιές πως είναι; Π.χ. μπορεί να ζωγραφίσει κάτι απλό (σπίτι, άνθρωπο κλπ)
• Πως θα κρίνατε την συνολική εικόνα του;

Συμβουλή Ειδικού:
Εάν ο νηπιαγωγός σας συστήσει να κάνετε κάποια ειδική εξέταση σε Αναπτυξιακό Κέντρο μην σπεύσετε να τον επικρίνετε γιατί πολλές φορές η εμπειρία και η αντικειμενικότητά του τον δικαιώνουν.
boro

Robert Fulghum: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
• Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
• Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.
• Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.
• Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
• Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.
• Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.
Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.
Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους…

…Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας.

Ακόμη περιέχει το «πιστεύω» ενός παραμυθά:

• Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.
• Ότι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.
• Ότι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.
• Ότι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.
• Ότι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.
• Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια…»

Robert Fulghum

Μαμά να! Αυτός είναι που με χτυπάει κάθε μέρα στο σχολείο!

 Πριν πιστέψετε το παιδί σας ότι το “χτυπάνε” στο σχολείο, ρωτήστε τη δασκάλα 

Αν μπορούσαμε να δούμε τα πράγματα μέσα από τα μάτια ενός πεντάχρονου θα καταλαβαίναμε πόσο παραπλανητική είναι αυτή η τραγική δήλωση.

    Το παιδί σας, παραπονιέται ότι στο σχολείο το χτυπούν, μπορεί να λέει ότι το χτυπούν συνέχεια, κάθε μέρα και να σας ζητάει να παρέμβετε ή να δηλώνει στυλώνοντας τα πόδια ότι δε θέλει να ξαναπάει σχολείο.

    Πριν πάρετε τοις μετρητοίς τα λόγια του και πριν πλακωθείτε στο ξύλο με κανέναν άλλο γονιό αναλογιστείτε τα παρακάτω:
- Το παιδί στα πέντε αντιλαμβάνεται τα πράγματα  με τα μέσα που διαθέτει ο πεντάχρονος εγκέφαλος του και η συναισθηματική, ψυχολογική και κοινωνική του ωριμότητα. Σημαντικό ρόλο παίζει και το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Ένα παιδί που έχει μεγαλύτερα αδέλφια είναι συνήθως πιο ανεκτικό, δεν παραπονιέται εύκολα και με το παραμικρό και σίγουρα αν ενοχλήθηκε το έχει πει και στη δασκάλα. Ένα μοναχοπαίδι που μπορεί να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον ενηλίκων κυρίως χωρίς πολλές συναναστροφές με άλλα παιδιά και δεν έχει μάθει να διαχειρίζεται διενέξεις με συνομήλικους πιθανόν να θεωρήσει ότι ακόμα και το κατα λάθος σπρώξιμο εμπίπτει στην κατηγορία "με χτυπάνε". Ένα  άλλο που μεγαλώνει σε υπερπροστατευτικό περιβάλλον μπορεί να κλαίει και να παραπονιέται ακόμα και για το παραμικρό άγγιγμα όταν γίνεται σε στιγμή που δεν του είναι ευχάριστο.

-Το παιδί σας που παραπονιέται ότι το χτυπούν δε θα σας πει σχεδόν ποτέ τι ακριβώς συνέβη και ποια ήταν η δική του ευθύνη στην όποια διένεξη. Είναι φυσικό γιατί για ένα πεντάχρονο ο εγωκεντρισμός δεν έχει δώσει τη θέση του ακόμα στην συνύπαρξη και την κοινωνικοποίηση.

-Σε καμιά περίπτωση και ποτέ δεν μιλάμε για επιθετικότητα σ'αυτή την ηλικία. Ξεχάστε ακόμα και την λέξη!

-Σε μια τάξη  οι μικροδιενέξεις ειδικά στην αρχή της χρονιάς είναι πολύ συνηθισμένες. Ο ένας θέλει το παιχνίδι που κρατάει ο άλλος ή τον μαρκαδόρο ή μπορεί να του γκρεμίσει τα τουβλάκια ή να του μουτζουρώσει τη ζωγραφιά. Να ξέρετε όμως οτι πρόκειται για μικρά παιδιά άγνωστα μεταξύ τους, σε έναν άγνωστο χώρο με μια άγνωστη μυστήρια που κάνει τη δασκάλα και που ήδη έχουν υποστεί μια μεγάλη αλλαγή ερχόμενα στο σχολείο. Πρέπει λοιπόν να έχουν τον χρόνο να προσαρμοστούν.

-Είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν παιδιά ιδιαίτερα ενθουσιώδη στις εκδηλώσεις τους, κάτι που εύκολα παρερμηνεύεται. Για παράδειγμα ένα αναπτυγμένο  και δυνατό νήπιο που θέλει να αγκαλιάσει τον φίλο του για του δείξει πόσο του έλειψε και το κάνει με τόση ορμή που το άλλο -ειδικά αν είναι πιο μικροκαμωμένο- μπορεί να δυσανασχετήσει.

-Ταινίες, ηλεκτρονικά παιχνίδια ή ήρωες που θαυμάζουν  ή ακόμα και παιχνίδια που μπορεί να παίζουν με μεγαλύτερους και να είναι πιο έντονα μπορεί να θελήσουν να τα εφαρμόσουν μέσα στην τάξη.

-Το παιδί σας που παραπονιέται ότι το χτυπάνε δε θα σας πει ποτέ πόσους έχει ενοχλήσει το ίδιο.

-Η δασκάλα δεν φεύγει ποτέ από την τάξη και επεμβαίνει όπου κρίνει αναγκαίο. Να έχετε λοιπόν υπόψη ότι καμιά δασκάλα δεν θέλει να βλέπει να χτυπιούνται -με την έννοια που δίνουμε εμείς οι ενήλικες - τα παιδιά της. Ούτε έχει καμιά όρεξη να βρίσκεται υπόλογη στους γονείς. Επιπλέον νιώθει την ευθύνη του παιδιού σας πολύ βαρύτερη από εσάς τους ίδιους. Κρατήστε λοιπόν αποστάσεις από δηλώσεις τύπου"το είπα στη δασκάλα και δεν έκανε τίποτα".

-Ακόμα και στην περίπτωση που κάποιο παιδί χτυπήσει ένα άλλο η δασκάλα θα παρέμβει νουθετώντας και τα δυο γιατί ασφαλώς μπορεί να υπάρξουν κλωτσιές ή χαστούκια ή ακόμα και δαγκώματα.

- Για ότι σας προβληματίζει πριν χαλάσετε τον κόσμο μιλήστε με τη δασκάλα. Μπορεί αυτά που θα σας πει να ανατρέψουν εντελώς την εικόνα που σχηματίσατε ακούγοντας το παιδί σας.

 

mikroseisaikaifainesai

Ο Παππούς και η Γιαγιά πηγαίνουν στο... Νηπιαγωγείο!!

Ο παππούς και η γιαγιά σε πίνακες ζωγραφικής

Διαθεματική προσέγγιση έργων τέχνης στο νηπιαγωγείο

 

Η 1η Οκτώβρη, η ημέρα αφιερωμένη στην τρίτη ηλικία, πλησιάζει και είναι λογικό μια τέτοια μέρα να την αφιερώσουμε κι εμείς στους αγαπημένους μας παππούδες και γιαγιάδες.
Με τους αγαπημένους μας παππούδες και γιαγιάδες ασχολήθηκαν πολλοί Έλληνες, αλλά και ξένοι ζωγράφοι.
Ανάμεσα στους Έλληνες ζωγράφους που με τα έργα τους αγκάλιασαν τους ηλικιωμένους είναι ο Γιώργος Ιακωβίδης και ο Νίκος Γύζης.

Τα νήπια βλέποντας τους πίνακες μπορούν να μιλήσουν για τους δικούς τους παππούδες και γιαγιάδες, να μας πουν τα ονόματά τους, αν μένουν κοντά τους ή μακριά από αυτούς, αν τους διαβάζουν ή τους λένε παραμύθια και να μας πουν γενικά αν έχουν παρόμοιες εμπειρίες με αυτές που βλέπουν στους πίνακες ζωγραφικής.
Επίσης, μπορούν να περιγράψουν μια επίσκεψη στη γιαγιά τους και τα συναισθήματα που νιώθουν τα ίδια, αλλά και αυτά που εισπράττουν από τη γιαγιά.

πολλούς πίνακες ακόμα -και άλλα πολλά- θα βρείτε εδώ: dreamskindergarten

Ο Τρύγος και τα Σταφύλια κάνουν επίσκεψη στο... Νηπιαγωγείο

Ο τρύγος στην τέχνη είναι ένα από τα πρώτα θέματα που μπορούμε να επεξεργαστούμε στο νηπιαγωγείο.

Παιδικά ποιήματα για τον τρύγο

Το σταφύλι καλλιεργείται από τους αμπελουργούς σε αμπέλια. Μπορούμε επίσης να το δούμε και σε κληματαριές, χαρίζοντας πέρα από τα γλυκόρωγα σταφύλια και μια παχιά σκιά στους ανθρώπους.

 

dreamskindergarten

περισσότερα εδώ: dreamskindergarten

 

 

55 χρήσιμες συνδέσεις για τον τρύγο, το σταφύλι, το κρασί... προερχόμενες από ελληνικά ιστολόγια και ιστοσελίδες συναδέλφων εκπαιδευτικών,

θα τις βρείτε εδώ: taniamanesi

«Ποτέ, ποτέ, ποτέ!»: Μάθημα σε πρωτοποριακό νηπιαγωγείο για τους παιδεραστές

«Όταν θα πάμε κάπου πρέπει να το λέμε πάντα, πάντα, πάντα, στους γονείς και τη δασκάλα μας και να τους ρωτάμε. Δεν φεύγουμε ποτέ, ποτέ, ποτέ, μακριά από τους γονείς μας και τη δασκάλα μας....
Αν μας μιλήσει κάποιος άγνωστος και μας ρωτήσει το όνομά μας, τρέχουμε αμέσως να βρούμε τους γονείς μας και δεν απαντούμε, ποτέ, ποτέ, ποτέ….»

Μάθημα σε πρωτοποριακό νηπιαγωγείο για τους παιδεραστές.

Ενημέρωση από παιδοψυχολόγο, για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται με αγνώστους, έτυχαν 140 παιδάκια νηπιαγωγείου στη Λευκωσία

Ο ΣΑΛΟΣ με την παιδεραστία προκαλεί έντονη ανησυχία στους γονείς

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι καλοί όπως οι φίλοι μας και η δασκάλα μας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί και μπορεί να μας πουν ψέματα, για να μας πάρουν μακριά από τους γονείς μας και να μας κάνουν κακό. Μπορεί να μας κτυπήσουν ή να μας ζητήσουν να κάνουμε κάτι που δεν μας αρέσει και δεν είναι σωστό, και να μας ζητήσουν να μην το πούμε σε κανέναν», ανέφερε η παιδοψυχολόγος Σταύρια Αργυρίδου, σε συνολικά 140 παιδιά ηλικίας από τριών μέχρι έξι ετών, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης για τη δράση των παιδεραστών, η οποία πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο «Privilege Kindergarten», στην Αγλαντζιά, το πρωί της περασμένης Παρασκευής.

Λόγω του σάλου για την παιδεραστία

Η ενημέρωση των παιδιών από ειδικό ήταν μια πρωτοβουλία της διεύθυνσης του σχολείου, με αφορμή τον σάλο που δημιουργήθηκε το τελευταίο διάστημα γύρω από το πρόβλημα της παιδεραστίας. Υπενθυμίζεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ποινική υπόθεση στο Κακουργιοδικείο Λάρνακας, σε σχέση με κατηγορίες για βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση δυο ανήλικων κοριτσιών, 14 και 15 ετών, από δυο άνδρες 35 και 57 ετών. Επίσης, στη Βουλή συζητείται νομοσχέδιο για ρύθμιση των μηχανισμών πάταξης της παιδεραστίας.

«Η παιδεραστία είναι κάτι που μας απασχολεί έντονα εδώ και καιρό λόγω των διαφόρων γεγονότων. Υπάρχει έντονη ανησυχία, οπόταν πήραμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε παιδοψυχολόγο, με στόχο την καλύτερη ενημέρωση τόσο των παιδιών όσο και των γονιών», δήλωσε στη «Σ» ο διευθυντής του νηπιαγωγείου Βάσος Κερκίδης, για να προσθέσει: «Η ειδικός εξήγησε με απλά λόγια στα παιδιά πώς πρέπει να συμπεριφέρονται όταν έρχονται αντιμέτωπα με αγνώστους, οι οποίοι ενδεχομένως να θέλουν να τους κάνουν κακό».

Σύμφωνα με τον κ. Κερκίδη, όλοι οι γονείς, πλην δυο γονιών, είδαν πολύ θετικά τη διεξαγωγή μιας τέτοιας ενημέρωσης.

«Ποτέ, ποτέ, ποτέ!»

Ενδεικτικά, ακολουθούν αποσπάσματα από το λεκτικό της ενημέρωσης της οποίας έτυχαν τα παιδιά για την πρόληψη της παιδεραστίας: «Όταν θα πάμε κάπου πρέπει να το λέμε πάντα, πάντα, πάντα, στους γονείς και τη δασκάλα μας και να τους ρωτάμε. Δεν φεύγουμε ποτέ, ποτέ, ποτέ, μακριά από τους γονείς μας και τη δασκάλα μας... Αν μας μιλήσει κάποιος άγνωστος και μας ρωτήσει το όνομά μας, τρέχουμε αμέσως να βρούμε τους γονείς μας και δεν απαντούμε, ποτέ, ποτέ, ποτέ…

Αν στο πάρκο, το κατάστημα, στην αυλή του σχολείου ή όταν είμαστε κάπου κάποιος άγνωστος μας πει να μας πάρει βόλτα, δεν πάμε ποτέ, ποτέ, ποτέ και λέμε πάντα, πάντα, πάντα ένα μεγάλο ΟΧΙ, και τρέχουμε να βρούμε αμέσως τους γονείς μας και να τους το πούμε. Αν θέλει μας δώσει γλυκά δεν τα παίρνουμε ποτέ, ποτέ, ποτέ. Αν θέλει μας βγάλει φωτογραφία δεν πάμε ποτέ και λέμε πάντα ένα μεγάλο ΟΧΙ, και τρέχουμε να βρούμε αμέσως τους γονείς μας και να τους το πούμε…

Αν μας πει κάποιος να μπούμε στο αυτοκίνητό του δεν πάμε… Όταν κάποιος άλλος εκτός από τους γονείς μας, τη μαμά μας και τον μπαμπά μας, μας ζητήσει να βγάλουμε τα ρούχα μας λέμε πάντα, πάντα, πάντα όχι και δεν τα βγάζουμε ποτέ, ποτέ, ποτέ… Αν μας αγγίξει το σώμα μας, το στήθος μας ή το πουλάκι μας, λέμε αμέσως ΟΧΙ, τρέχουμε στους γονείς μας ή στη δασκάλα μας και τους το λέμε… Αν μας ζητήσει να αγγίξουμε το δικό του πουλάκι δεν το κάνουμε, ποτέ, ποτέ, ποτέ και τρέχουμε αμέσως στους γονείς μας ή στη δασκάλα μας και τους το λέμε.

Μένουμε πάντα κοντά στους γονείς μας και τους λέμε όλα όσα γίνονται. Όλοι οι κακοί άνθρωποι πρέπει να τιμωρηθούν. Για να τιμωρηθούν πρέπει να λέμε όλη την αλήθεια στους γονείς και στη δασκάλα μας, αν γίνει κάτι που δεν είναι σωστό».

«Τα παιδιά αντιλαμβάνονται»

Σε ενημερωτικό σημείωμα προς τους γονείς του σχολείου η παιδοψυχολόγος εξηγεί ότι σε αυτήν την ηλικία τα παιδάκια αντιλαμβάνονται σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό την επικινδυνότητα μιας κατάστασης, εάν αυτή τους εξηγηθεί σωστά και με συγκεκριμένους τρόπους.

Μερικοί ουσιαστικοί τρόποι εκπαίδευσης των μικρών παιδιών, όπως αναφέρει, είναι οι εικόνες.

«Είναι σημαντικό τα παιδάκια να περάσουν μεταβατικά από το παιδικό στάδιο στο στάδιο εκείνο της επικινδυνότητας και των συναισθημάτων τους για κάτι που δεν είναι σωστό. Αυτό πραγματοποιείται όταν αρχίζουμε να τους δείχνουμε εικόνες».

Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με την ειδικό, ο παιδικός εγκέφαλος επεξεργάζεται την πραγματικότητα για κάτι στο οποίο πρέπει να βρίσκεται από πολύ νωρίς σε εγρήγορση και αντιλαμβάνεται 90 φορές πιο εύκολα, πιο γρήγορα και πιο ώριμα την έννοια του σωστού και του λάθους, του καλού και του κακού, αναπτύσσοντας την κριτική σκέψη.

«Η απλότητα και καθαρότητα στα μηνύματα τα οποία θέλουμε να περάσουμε σε ένα παιδάκι είναι σημαντικά κυρίως χρησιμοποιώντας φράσεις, ορολογίες και λέξεις ενηλίκων, όμως, μέσω της δικής τους γλώσσας», αναφέρει η παιδοψυχολόγος.

Το προφίλ των παιδεραστών
Σύμφωνα με διεθνείς επιστημονικές έρευνες, οι παιδεραστές είναι άνθρωποι με αισθήματα κατωτερότητας, απόσυρσης, μοναξιάς και μειωμένης αυτοπεποίθησης. Πρόκειται για...

«Σ’ αγαπώ θα πει…» - Μια μανούλα μόνη αφηγείται...

«Τα πόδια μου τρέμουν, η καρδιά μου είναι σφιγμένη και τα δάκρυα τρέχουν ζεστά στα μαγουλά μου. Όσο και αν προσπάθησα να συνεφέρω τον εαυτό μου είναι αδύνατον.  Ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές πάλι συγκινούμαι.

Έφτασε η στιγμή που φοβόμουν.
Η μεγάλη μου νεράιδα τελείωσε το νηπιαγωγείο! Πότε ήταν ένα μικρούτσικο κοριτσάκι που έτρεχε συνεχώς; Πότε είχε εκείνο το ξεδοντιάρικο χαμόγελο; Αχ, πόσο μου λείπουν τα κοντά μαλλάκια της, ήταν τόσο φουντωτά και μυτερά, που γινόντουσαν καλοσχηματισμένα καρφάκια! Ο αχινούλης, έτσι την φωνάζαμε!
Και τώρα έχει γίνει μια μεγάλη δεσποινίς!
Τα μαλλιά της μακριά μέχρι την μέση της, σχεδόν πάντα λυτά. Γιατί παιδεύομαι το πρωί να της φτιάξω κοτσίδες και στεφανάκια, αφού πάλι θα γυρίσει με κάτω το μαλλί; Αθλητική, όσο δεν παίρνει! Μόνο σορτς και σανδάλια για να αισθάνεται άνετα φορά! Η γυμναστική, το καλύτερο της.
Οι αγκαλιές μας μεγάλες και ζουμερές, αλλά πλέον όταν είμαστε οι δυο μας. Μπροστά στους άλλους είναι πολύ σοβαρή. Όταν της δίνω κανένα πεταχτό φιλί στο μάγουλο, γυρνά και σκουπίζεται με την ανάποδη του χεριού της. Πόσο μου την δίνει αυτό! Δεν θέλει να της φωνάζεις ή να την μαλώνεις μπροστά στους άλλους. Αχ, πόσο μεγάλωσε!
Στην αποχαιρετιστήρια γιορτή του σχολείου με τσάκισε. Μας ετοίμαζαν μια έκπληξη και κανένα παιδί από την τάξη της δεν μας έλεγε τίποτα. Ένα «μυστικό, μια έκπληξη που θα μας τρελάνει», έτσι μας έλεγαν όλα, αλλά δεν τους παίρναμε κουβέντα!
Αφού χόρεψαν και τραγούδησαν, μας ζήτησαν να ανέβουμε στην σκηνή και να χορέψουμε μαζί τους. Κάθε παιδί τραγούδησε στον γονιό που τον συνόδευε το «Σ΄ αγαπώ, θα πει». Δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκλονιστικό από ένα μικρό παιδί, που σε κοιτά στα μάτια και σου τραγουδά με όλη του την δύναμη:

«Σ΄ αγαπώ θα πει

σου δίνω μέσα μου χώρο

δίνω την ψυχή

σαν να είναι απλό δώρο

σ΄ αγαπώ θα πει

θα είμαι εγώ ο άνθρωπός σου

σ΄ αγαπώ θα πει

μ΄ αρέσει να ΄σαι ο εαυτός σου.»

Η νεράιδα μού μου το τραγούδαγε με δύναμη και πάθος. Ζούσε και εννοούσε κάθε λέξη, κάθε στίχο. Εννοείται ότι εγώ έκλαιγα από την αρχή μέχρι το τέλος.

Σε κάτι τέτοιες εκδηλώσεις πάντα γυρνάς ένα βήμα πίσω. Όταν μας παρακάλεσε η δασκάλα τους να ανέβουμε στην σκηνή, είπε «μόνο ένας γονιός από κάθε παιδί». Ξέρω ότι αυτό ήταν για το παιδί μου, να μην αισθανθεί άσχημα, αν ανέβαιναν και οι δυο γονείς επάνω.
Γύρναγα και έβλεπα παιδιά να τα αγκαλιάζουν δυο ζευγάρια χέρια και εγώ προσπαθούσα να κλείσω στην αγκαλιά μου τις μικρές μου νεράιδες. Έτρεμα μην στεναχωρηθούν και δακρύσουν τα ματάκια τους. Έτρεμα μην αισθανθούν την απουσία του μπαμπά τους, μην κοιτάξουν γύρω τους και δουν άλλους μπαμπάδες να καμαρώνουν τα παιδιά τους.

Έτρεμα γιατί ήθελα απεγνωσμένα να είχαν γύρω τους τα χέρια του μπαμπά τους. Να γελάγανε και να μην τους έλειπε κάτι από την ζωή τους. Να μην γνώριζαν τις δυσκολίες από τόσο μικρά.

Έκλαιγα γιατί μεγαλώνουν και εγώ θέλω να τα κλείσω στην αγκαλιά μου, για να μην τα πληγώσει κανείς. Μέχρι το νηπιαγωγείο καλά περάσαμε, του χρόνου όμως τι γίνεται; Θα τους φερθούν το ίδιο καλά; Τέλος αθωότητας λοιπόν.»

singleparent

Όσα θα ήθελαν να μας πουν οι νηπιαγωγοί...

Καθώς η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της, ήδη εμφανίζονται στα νηπιαγωγεία οι γονείς των μαθητών της επόμενης χρονιάς.

Θα θέλατε να μπείτε για λίγο στο μυαλό τους και να μάθετε τι ... σκέφτονται οι νηπιαγωγοί;

Το κάναμε εμείς για εσάς!

  

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε νηπιαγωγός, βλέποντάς τους γονείς των νέων τους λιλιπούτειων μαθητών, μεταξύ άλλων θα ευχόταν να γνωρίζουν τα... ακόλουθα:

-Δείξτε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!).

Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.

-Μην ρωτάτε πως αποδίδουν τα υπόλοιπα παιδιά.

Αν το παιδί σας τα πηγαίνει καλά σε κάτι μην ρωτάτε αν και ο φίλος του το κάνει αυτό. Πρόκειται για απόρρητο προσωπικό δεδομένο. Επίσης μην ρωτάτε αν το παιδί σας είναι το εξυπνότερο στην τάξη. Οι νηπιαγωγοί συγκρίνουν την πρόοδο του κάθε παιδιού με τον εαυτό του και όχι με τους άλλους π.χ. ζωγραφίζει ένα πρόσωπο τόσο καλά όσο το έκανε το φθινόπωρο;

-Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι.

Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γεγονός που μερικές φορές σημαίνει και "λερωμένα"! Κανείς δεν θα σας κρίνει αν το παιδί σας δεν είναι ντυμένο για φωτογράφιση περιοδικού!

-Τα "πολυάσχολα" νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πάνε στην τουαλέτα!

Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και "ατυχήματα"...

-Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά!

Όταν στέλνετε το παιδί στο σχολείο βρώμικο, αυτό το επηρεάζει αρνητικά για δυο λόγους καταρχήν για την υγεία του και κατά δεύτερον γιατί κανένα παιδί δεν θα θέλει να παίξει μαζί του. Αν υπάρχει κάποια πιο συγκεκριμένη αδυναμία του παιδιού σχετικά με το μπάνιο, την οποία δεν μπορείτε να διαχειριστείτε συζητήστε το με τις νηπιαγωγούς.

-Αποχαιρετισμοί: 

Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα «Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!», είναι όλα όσα χρειάζονται. Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. «Θα πάμε μαζί στο πάρκο!». Και μην πισωγυρίζετε διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τι συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.

-Ψείρες! Μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.

-Δείξτε κατανόηση και στα άλλα παιδιά, όπως δείχνετε και στο δικό σας.

 Γνωρίζετε πως τα παιδιά περνούν δύσκολες φάσεις και οι οικογένειες τους αντιμετωπίζουν άγχος που μερικές φορές τους οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Αν κάποιο παιδί είναι επιθετικό, έχετε την πίστη ότι οι νηπιαγωγοί θα κρατήσουν το δικό σας ασφαλές και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βελτιώσουν την κατάσταση.

-Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό.

Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το "αγγελούδι" σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια των νηπιαγωγών και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!

-Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια.

Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα, αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.

-Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το!

Όχι όμως ενώπιον όλων των γονέων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι'αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.

-Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!

-Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις,

που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει άθελά του το ίδιο το παιδί.

-Συνέπεια στην ώρα.

Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.

-Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του.

Στο σχολείο δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.

-Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες.

Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και ο,τιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πάνω σ΄αυτές.

-Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο.

Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

-Ατυχήματα συμβαίνουν.

Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.

-Ενισχύστε τις γνώσεις που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο

με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.

-Παιχνίδια από το σπίτι.

Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις διότι τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!

-Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό.

Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

-Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!).

Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.

-ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.

Θα αναπτύξει όμως όλες τις κιναισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού.

 

mothersblog