Μενέλαος Λουντέμης - «Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά».

Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν χειροτερέψει με το πέρας του χρόνου για πολλούς και διάφορους λόγους, έχει γίνει ο άνθρωπος ένα ον που τον απασχολεί μόνο η προσωπική του ικανοποίηση χωρίς να τον ενδιαφέρει καθόλου ο σύντροφος, ο φίλος, ο συνάδελφος. 

Δυστυχώς ή ευτυχώς όταν αποφασίζουμε να ενταχθούμε σε μία κοινωνική ομάδα είτε σε μια ερωτική σχέση, βάση λογικής παύουμε να δρούμε αυτοβούλως, δεν είμαστε πλέον μόνοι δεν αποφασίζουμε μόνο για τον εαυτό μας. Αν κάποιος δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό αποσύρεται και απομονώνεται ζώντας όπως επιθυμεί (πράγμα που πολλές φορές δεν είναι κι άσχημο αν αναλογιστεί κανείς σε τι κοινωνία ζούμε).

Η παραπάνω παράγραφος απλώς αποτυπώνει την κοινή λογική. Η πραγματικότητα όμως απέχει παρασάγγας. Ζούμε σε μια κοινωνία η οποία εκτός της οικονομικής κρίσης, περνάει και κρίση αξιών, ηθικής, ευγένειας, ενσυναίσθησης, παιδείας και πολλών άλλων πραγμάτων που θα μπορούσαν να καταστήσουν βιώσιμη τη συνύπαρξη μας. Ο άνθρωπος έχει πάψει να είναι ευχαριστημένος και ζητά συνεχώς κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα.

Αν πάρουμε το ερωτικό κομμάτι οι σύντροφοι είναι πάντα προβληματισμένοι με κάτι, η χαρά έχει περιοριστεί, υπάρχει τεράστια ανάλωση σε πράγματα δευτερευούσης σημασίας, αφήνοντας τα σημαντικά να περνούν. 

Ζητάμε πράγματα από ανθρώπους που δεν μπορούν να μας τα δώσουν, όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί πολύ απλά οι άλλοι είναι οι άλλοι, δεν είμαστε εμείς. 

Ο Γκαίτε είχε πει μια εξαιρετική και συνάμα απλή κουβέντα που αποτυπώνει ξεκάθαρα την λειτουργία μας. «Δεν υπάρχουν ούτε δυο άνθρωποι στον κόσμο που να βλέπουν τη ζωή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο». Είναι μια έκφραση η όποια δείχνει ολοφάνερα (σε όποιον την ασπάζεται) ότι, αν επιζητάμε την συνύπαρξη, πρέπει να αποδεχθούμε τον άλλον όπως είναι.

Η κατανόηση του χαρακτήρα του διπλανού μας και η αποδοχή του, απαιτεί κάτι που πολύ δύσκολα το συναντάμε στις μέρες μας και λέγεται «Αγάπη»

Δεν αγαπά ο κόσμος πια. Αντιθέτως, βάζει το εγώ του μπροστά, την κτητικότητα και ένα τεράστιο «θέλω». Ακόμα και ο έρωτας είναι ένα γιγάντιο εγωιστικό συναίσθημα που επιτάσσει στον εγκέφαλο μας την κατάκτηση του απέναντι με κάθε κόστος, πολλές φορές ο εγωισμός- έρωτας μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην τρέλα (ακόμα και στην αυτοκτονία) γιατί δεν μπορεί να δεχτεί μια ενδεχόμενη απόρριψη.

Κοινώς το συναίσθημα αυτό προκαλεί μια μεγάλη ψυχική ανάταση στις αρχές και μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό στο τέλος κι όλο αυτό γιατί; 

Γιατί δεν πήρα αυτό που ΘΕΛΩ από έναν άνθρωπο που δεν ενδιαφέρεται, που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να μου το δώσει κι εκεί έχουμε ακόμα πιο αλλόκοτες συμπεριφορές, μπορούμε να φτάσουμε στο φόνο, μπορούμε να αφαιρέσουμε τη ζωή ενός ανθρώπου επειδή δεν μας θέλει, μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο που πριν λίγο θέλαμε σαν τρελοί. Μήπως τελικά ο έρωτας είναι παράνοια, ψυχασθένεια και γενικότερα μήπως κάνει μόνο κακό;

Η αγάπη όμως; 

Η αγάπη είναι κάτι άλλο, είναι κάτι μαγικό και δυστυχώς όπως προείπα σπάνιο. Το συναίσθημα αυτό μπορεί να νικήσει τα πάντα και το καταφέρνει επειδή δεν ζητά αντάλλαγμα. 

Όταν κάνεις κάτι ανιδιοτελώς γίνεσαι αυτομάτως ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. 

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις να δίνεις ακόμα κι αν υπάρχουν άνθρωποί που θα δώσουν βάση σε αυτά που δεν δίνεις, γιατί από κεκτημένη ταχύτητα ζητούν πράγματα που τα έχουν ήδη μπροστά τους άλλα η απληστία τους τυφλώνει. Όταν δίνεις δεν κάνεις τον άλλον σπουδαίο , αλλά τον εαυτό σου. Η αγάπη αγγίζει το θείο.

Μπορεί σε κάποιους να ακούγεται δουλοπρεπές το παραπάνω και να αναρωτιέται ποιος είναι ο λόγος του να δώσω χωρίς να πάρω. Για όσους το υποστηρίζουν αυτό έχω να πω ότι προφανώς δεν έχουν αγαπηθεί οι ίδιοι ποτέ, οπότε είναι αδύνατον να κατανοήσουν το μέγεθος του συναισθήματος ή αγαπήθηκαν και δεν το κατάλαβαν, δείγμα της γενικής αδιαφορίας τους προς το συνάνθρωπο.

Η αλήθεια είναι πως για να καταφέρεις να αγαπήσεις θα πρέπει πρώτα από όλα να έχεις κατανοήσει τον εαυτό σου, τις λειτουργίες σου και τις αντοχές σου. Όλα αυτά, μαζί με τις εμπειρίες της ζωής οι οποίες ως επί το πλείστων είναι μαύρες σε κάνουν να δεις τη ζωή με άλλο μάτι. Γιατί εκτός από την οπτική της απαξίωσης του συνανθρώπου (το οποίο είναι το πιο εύκολο) υπάρχει και ο δρόμος της κατανόησης που οδηγεί στη σωτηρία της ψυχής.

«Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… 

Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά» 

Του Αλέξανδρου Παύλου 

antikleidi.com
enallaktikidrasi

Ο σκοπός της ζωής είναι να μάθουμε να αγαπάμε Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Η ζωή μας καθορίζεται κυρίως από δυο παράγοντες: την προσωπικότητά μας και τις σχέσεις που αναπτύξαμε στη πορεία. Κοινός παρανομαστής των δυο είναι, η θετική εξέλιξη που οδηγεί στην ολοκλήρωση του εαυτού μας. Όλα τα υπόλοιπα είναι σαν τα φύλα ενός δένδρου. Το ομορφαίνουν, αλλά ο καρπός ή το λουλούδι είσαι εσύ!

Ανεξάρτητα από αυτό που πιστεύεις, είσαι προικισμένη/ος με το χάρισμα της δημιουργίας! Από την πρώτη στιγμή που ήρθες σε αυτό το κόσμο δημιουργείς… Διότι, γέμισες χαρά την οικογένεια σου και αγαπήθηκες, πριν καν μιλήσεις. Μεγαλώνοντας, άρχισες να κάνεις παρέες και τελικά δεσμεύτηκες, αγαπώντας κάποιον/α. Οι σχέσεις έγιναν πλέον κομμάτι του εαυτού σου, καθορίζοντας την πορεία σου.

Η κοινή πορεία δυο ανθρώπων -είτε είναι φιλία, είτε είναι έρωτας- είναι στη φύση μας. 

Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος να ζει μόνος του και η μοναξιά δεν είναι ο προορισμός του. 

Η αγάπη ως συναίσθημα που ενώνει δυο ψυχές καθορίζει σιωπηλά όλη την συμπεριφορά μας, φτάνοντας στο σημείο να πεις έκπληκτος: “είμαι άλλος άνθρωπος”! Δεν νομίζω ότι είσαι “άλλος άνθρωπος”, απλώς βρήκες τον αληθινό σου εαυτό και νιώθεις αυτό που είσαι πραγματικά: Αγάπη!

Ο μοναδικός τρόπος να φτάσεις σε αυτό το σημείο, είναι να βρεις το πρόσωπο που σου αποκαλύπτει το είναι σου. Η αγάπη κάνει τους δυο ένα. Δεν είναι ένα τελετουργικό, δεν είναι οι όρκοι που δίνονται μπροστά σε άλλους. Το «μυστήριο» είναι η αγάπη που βιώνεται αμοιβαία.

Ο Σαίξπηρ έγραψε “δεν αγαπούν όσοι δεν δείχνουν την αγάπη τους…”, αλλά, όταν δείχνεις την αγάπη σου, ο άλλος πρέπει να εισπράττει χαρά, γαλήνη και ευγνωμοσύνη. 

Διαφορετικά, δεν αγαπάς την/τον σύντροφο σου, αγαπάς τον εαυτό σου!

Σκέφτομαι, πολλές φορές πως, τελικά, ο σκοπός αυτής της ζωής είναι να μάθεις να αγαπάς! 

Και η αγάπη δημιουργεί(!!!): 

ζωή, θετικά συναισθήματα, ευάρεστες πράξεις, όμορφες στιγμές. Οποιαδήποτε συμπεριφορά δεν γεννά διάθεση για ζωή -όμορφες στιγμές από ευχάριστες πράξεις του άλλου- δεν ονομάζεται αγάπη, αλλά εγωισμός.

Οι έρωτες που έγιναν αγάπη και η αγάπη που μετουσιώθηκε σ’ένα όμορφο πλάσμα που έχεις μπροστά σου, είναι μια σχέση θεϊκή. Διότι ενώνεστε, αποκαλύπτοντας την εσωτερική ομορφιά που έχετε. Μπορείς να κοιτάς τον σύντροφό σου στα μάτια και να πεις: “Σ’αγαπώ όχι μόνο γι’αυτό που είσαι, αλλά και γι’αυτό που είμαι εγώ όταν είμαι μαζί σου…»; (Gabriel Marcia Marqez).

Εφόσον μπορείς αυτό, μπορείς τα πάντα!

π. Δανιήλ Σιλουανός

Το σύνδρομο του ευάλωτου παιδιού Η παροχή αγάπης, «ασπίδα» για το ευάλωτο παιδί

«Το ευάλωτο παιδί και η προσέγγισή του από τους γονείς», 

ήταν το θέμα ομιλίας του καθηγητή Παιδοχειρουργικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης Γεωργίου Τσικόπουλου, στη Σχολή Γονέων Κατερίνης, το απόγευμα της Δευτέρας

Ως ευάλωτο θεωρείται το παιδί με ασυνήθιστα υπερβολική ευαισθησία σε σωματικές και ψυχικές ασθένειες. 

Καλείται επίσης σύνδρομο του ευάλωτου παιδιού λόγω των πολλών παραγόντων της ευπάθειας , είναι ευαίσθητο και «μη μου άπτου». Μερικές φορές οι γονείς νομίζουν ότι είναι ευπαθές και κινδυνεύει η υγεία του, ενώ δε συμβαίνει κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα. 

Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση του συνδρόμου εξαρτώνται από τη γέννησή του, από το ίδιο το παιδί και από τους γονείς του.

Κατά τη γέννηση του παιδιού καθοριστικοί παράγοντες είναι το ιστορικό στειρότητας, οι θνησιγενείς κυήσεις, η αδυναμία απόκτησης άλλου τέκνου, η στείρωση, η επαπειλούμενη αποβολή, η υστερεκτομή, ο κίνδυνος της ζωής της μητέρας, τα κληρονομικά νοσήματα. 

Βοηθάει στη δημιουργία του συνδρόμου η προωρότητα της γέννησης (θερμοκοιτίδα), κάποιο ατύχημα ή ασθένεια, αναπηρίες, καρδιοπάθειες, ίκτερος, γενικά δύσκολα παιδιά. 

Από πλευράς γονέων ο ψυχολογικός παράγοντας επιδρά στη δημιουργία του συνδρόμου του ευάλωτου παιδιού, όπως λοχειακή κατάθλιψη, αρνητικά συναισθήματα προς το παιδί (αμφιθυμία) και μεταβίβαση φόβων και κατάθλιψης σ’αυτό.

Θεωρούνται συμπτώματα της κλινικής εικόνας η υπερβολική γονική ανησυχία, οι συχνές επισκέψεις στους γιατρούς, η υπερεπιείκια και υπερπροστασία, η ανικανότητα να τίθενται όρια, η υπερκινητικότητα και οι μαθησιακές δυσκολίες.

Επιτυχημένες θεωρούνται οι παρεμβάσεις όταν το πρόβλημα αφορά και απασχολεί όλη την οικογένεια, η οποία αντιδρά φυσιολογικά όταν το παιδί είναι υγιές, με μέτρο αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα του παιδιού, όχι όμως τόσο σοβαρό και με εμπιστοσύνη στο γιατρό επιλογής τους όταν δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Επιδρά στην όλη δύσκολη κατάσταση η παροχή συμβουλών και ιατρικής αγωγής από εξειδικευμένο γιατρό και όχι επίδραση από γνώμη μη ειδικών, η συναναστροφή με οικογένειες με ίδιο πρόβλημα και η προσφορά σε εθελοντικούς συλλόγους π.χ. σύλλογος γονέων με ινοκυστική νόσο.

Γενικά η καταφυγή σε ιατρικές υπηρεσίες να γίνεται με περίσκεψη, να μην υπενθυμίζουμε στο παιδί τους κινδύνους του παρελθόντος, κάτι που μπορεί να γίνει αργότερα με υπευθυνότητα και αγάπη. 

Η παροχή αγάπης πραγματικής-όχι ανταποδοτικής- το αίσθημα ασφάλειας και ανοικτής επικοινωνίας, μακριά από συγκρούσεις και έντασης των γονέων είναι η ασπίδα προστασίας και η καλύτερη προσφορά προς τα παιδιά. 

Άλλωστε εφόσον ο Θεός επέτρεψε τη σύλληψη και τη γέννησή του δείχνοντας έτσι την αγάπη Του, μας οδηγεί να συμπεριφερόμαστε προς Αυτόν με απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του.

..............

dionolympos.gr

Αγάπησε το παιδί σου όσο πιο πολύ και σωστά μπορείς.... Διαφορετικά, θα έχεις δημιουργήσει ένα υποψήφιο θύμα

Γονέας. Η πιο ιερή λέξη του κόσμου. Ο πιο βαρυσήμαντος ρόλος της ζωής του ανθρώπου. Αυτός που δίνει ζωή απ' τη ζωή του, που διαιωνίζει το γένος του και μαζί με αυτό συμπεριφορές, που διαμορφώνει μελλοντικές συνειδήσεις έχοντας στα χέρια του έναν άμορφο πηλό έτοιμο να του δώσει σχήμα.

My Child I Love You by Tahnja

Απ' την άλλη εκείνο το πλάσμα, το σπλάχνο του. Το κομμάτι απ' το σώμα του και το μυαλό του, η ζωή του όλη, το παιδί του. Ένας μικρός άνθρωπος γεννημένος να αγαπάει χωρίς να πληγώνει, ένα αριστούργημα τρυφερότητας κι ανιδιοτέλειας, το αγγελούδι του.

Λυρικές εικόνες και λέξεις που σκοπό δεν έχουν να συγκινήσουν τον κάθε υποψήφιο γονέα, αλλά πραγματικά κάθε παιδί που γεννιέται και μεγαλώνει σ' αυτόν τον κόσμο αξίζει να περιγραφεί με τα πιο όμορφα και τρυφερά λόγια που μπορεί να εφεύρει ανθρώπινη γλώσσα. Τόσο τρυφερά που είτε καταντάει μελό είτε σιωπάς αδυνατώντας να περιγράψεις με λέξεις ένα τέτοιο μεγαλείο καθώς και τα αισθήματα που σε πλημμυρίζουν.

Κι ενώ υπάρχουν αυτοί οι γονείς, παρατηρούμε να υπάρχουν κι άλλοι με μηδενικό ή ελάχιστο γονικό ένστικτο και κακοποιητική συμπεριφορά απέναντι στο παιδί τους. Τραγικό κι απαράδεκτο. Το αγαπάνε, λένε, και το φροντίζουν αλλά με τον τρόπο τους. Με σκληράδα, με ξύλο, με φωνές, με τιμωρία, με φόβο. Είναι αδιανόητο, δεν έχουν σχέση αυτά με την απόλυτη αγάπη που όφειλαν να νιώθουν απέναντι σ' αυτήν την αγνή ψυχή.

Μην τα μπερδεύουμε. Η αγάπη δεν πληγώνει. Αυτοί που δεν ξέρουν να αγαπούν, πληγώνουν. Και στην περίπτωση ενός παιδιού, αυτό γίνεται ανεπανόρθωτα. Δεν πάω μ' αυτούς τους τσακισμένους και τους μισάνθρωπους, γιατί μισάνθρωπο μπορείς να χαρακτηρίσεις μόνο κάποιον που πληγώνει ένα παιδί όταν αμάθευτο ακόμα σου χαρίζει την άνευ όρων αγάπη του ενώ αυτός, υποτίθεται ο πολυτιμότερος άνθρωπος στη ζωή του, το καταστρέφει στο όνομα της «αγάπης».

Πάω με τους άλλους, τους ανθρώπους με το «α» κεφάλαιο που από τότε που έγιναν γονείς, άφησαν πίσω τον όποιο Γολγοθά τους κι αποφάσισαν όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη να αποδειχτούν στήριγμα, λιμάνι και μια ανοιχτή, ζεστή αγκαλιά για το παιδί τους.

Δεν αρκεί να λες πως αγαπάς το παιδί σου αν την αγάπη εσύ την ορίζεις όπως σε βολεύει ή όπως σε μάθανε οι δικοί σου, η σκληρή κοινωνία, οι κακουχίες και τα όποια δεινά. Η αγάπη έχει ένα πρόσωπο μόνο κι αυτό σχετίζεται με μπόλικο έπαινο, καλοσύνη, αίσθημα ευγνωμοσύνης, φιλιά κι αγκαλιές. Μόνο έτσι αξίζει να σε θυμάται ένα παιδί κι αυτό θα το κάνει στην περίπτωση που το αγαπήσεις σωστά.

Αγάπησε το παιδί σου όσο πιο πολύ και σωστά μπορείς. Είναι το πιο σπουδαίο εφόδιο για τη ζωή του. Μην τρέχεις μόνο για να καλύψεις υλικά τις οποιεσδήποτε ανάγκες του ενώ συναισθηματικά το έχεις να λιμοκτονεί. Στράγγιξε δίνοντάς του όλη σου την ψυχή και μάθε του τι είναι πραγματική αγάπη. Έτσι θα μάθει να αγαπάει και το ίδιο τον εαυτό του και ν' αγαπιέται απ' τους γύρω του. Λάτρεψέ το, σεβάσου το, γίνε το πιο αγαπητό του πρόσωπο πάνω στη Γη όχι από υποχρέωση επειδή το γέννησες, αλλά επειδή το αξίζει.

Αγάπησέ το απεριόριστα όπως αγνά σ' αγαπάει κι αυτό έτσι ώστε όταν βρεθεί κάποιος που δε θα το κάνει με τον τρόπο που του έμαθες, να το αναγνωρίσει και να τον διώξει. Να μη χρειαστεί να αμφιταλαντεύεται για το ποιος το αγαπάει και ποιος όχι, να ξέρει να διαχωρίζει τους καλούς απ' τους κακούς χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Να μη νιώθει τύψεις ότι δεν έδωσε ευκαιρίες σε όποιον δεν τον σεβάστηκε εξαρχής και να προσκολλάται σε εκείνους μόνο που του θυμίζουν την αγάπη που διδάχτηκε από σένα, το γονιό του.

Διαφορετικά, να' σαι έτοιμος να παραδεχτείς ότι έχεις δημιουργήσει ένα υποψήφιο θύμα, πρώτα δικό σου κι έπειτα των άλλων. Και να μη σου κακοφανεί με τις επιλογές που θα κάνει γιατί είναι επιλογές που πρώτος εσύ του προσχεδίασες. Να περιμένεις ότι με το παράδειγμά σου ορίζεις το είδος των ανθρώπων με τους οποίους θα σχετιστεί.

Να αποδειχθείς, λοιπόν, γονιός στοργικός και διαθέσιμος με συμπεριφορά άξια του πλάσματος που είχες την τύχη να φέρεις στον κόσμο ώστε να του γίνει βίωμα η αγάπη σου, δεύτερο δέρμα, αξιόπιστο κριτήριο επιλογής κι αναγνώρισης των ανθρώπων που θα συναντήσει στη ζωή του. Μόνο τότε, αξίζει να φέρεις επάξια τον τίτλο του γονέα και να πεις πως άφησες τον κόσμο λιγάκι καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκες.

Επιμέλεια Κειμένου Νικολέτας Παπουτσή: 

Πωλίνα Πανέρη

Βρες τρόπους που σε γεμίζουν αγάπη και τάισε την ψυχή σου και τους γύρω σου.

Καθημερινά φροντίζουμε να έχουμε επαρκή τροφή για το σώμα μας, αφού είναι πρωταρχική ανάγκη. 
Παράλληλα όμως δεν φροντίζουμε να εξασφαλίσουμε την τροφή που χρειάζεται η ψυχή μας και αυτό είναι κάτι που έχει ολέθριες συνέπειες. 
Η έλλειψη ψυχικής τροφής μπορεί να σε μετατρέψει σε κακόκεφο, στρυφνό και αρνητικό άνθρωπο χωρίς να είσαι. 

Ο άνθρωπος από την στιγμή που γεννιέται έως και την στιγμή που πεθαίνει έχει ανάγκη την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. Όταν αυτό λείπει τότε τα πράγματα δεν πάνε και πολύ καλά.

Η έλλειψη αγάπης σηματοδοτεί πολλές αναποδιές καθώς ο άνθρωπος που την βιώνει, νιώθει άσχημα και τίποτα από όλα όσα έχει ή κάνει δεν τον γεμίζουν. Οι τρόποι για να πάρεις αγάπη είναι απροσμέτρητοι και μπορείς να ανακαλύπτεις νέους μέρα με την μέρα. Στην περίπτωση που μπορείς να πάρεις την αγάπη που αναζητά η ψυχή σου από τους γύρω σου, μην χάνεις ευκαιρία. 

Πάρε την αγκαλιά που σου χαρίζει απλόχερα καθημερινά η μητέρα σου, δέξου τον καλό λόγο του συναδέλφου στην δουλειά και πες του και εσύ έναν, καλημέρισε στον γείτονα που σε χαιρετάει συνεχώς αλλά εσύ γυρίζεις το κεφάλι. Μη χάνεις ευκαιρία για να πάρεις αγάπη από το σύμπαν (από το Θεό) που είναι πάντα έτοιμο(ς) να σου δώσει.

Στην περίπτωση που «νομίζεις» πως δεν μπορείς να πάρεις αγάπη από τίποτα και από κανέναν, σε διαβεβαιώνω πως σφάλλεις. 

Επειδή όμως δεν θέλω να διαφωνήσω μαζί σου, βρήκα έναν καλύτερο τρόπο για να σε πείσω πως δεν έχεις ανάγκη κανέναν για να ταΐσεις την ψυχή σου. Μάθε πως η μεγαλύτερη παραγωγή αγάπης γίνεται εντός μας.

Μη ζητήσεις από κάποιον να σε αγκαλιάσει, κάν’ το εσύ πρώτος.
Μη ζητήσεις από κάποιον να σε κάνει να νιώσεις καλά, κάν’ το εσύ για κάποιον άλλον.

Μην πάρεις και τα δύο καρβέλια ψωμί στο σπίτι σου σήμερα, δώσε το ένα στον άστεγο που κοιμάται στο παγκάκι, απέναντι από το σπίτι σου.

Βρες τρόπους που σε γεμίζουν αγάπη και τάισε την ψυχή σου και τους γύρω σου.
Κάνε τον κόσμο λίγο καλύτερο.
Μόνο εσύ μπορείς. Μόνο μαζί μπορούμε.

enallaktikidrasi

Με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.

 

Άνοιξ' την καρδιά σου, εγώ είμαι εδώ.

Στα προβλήματά σου για να σου σταθώ,
στη νυχτιά , στο σκοτάδι, θα 'μαι φως και σημάδι, θα΄ρθω να σε βρω,
να σου πω μη φοβάσαι, πια μονάχος δε θα ΄σαι. Θα ΄μαι εδώ! 
 

 

Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε, έναν κόσμο απ’ αγάπη κι ελπίδα,
με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.
Χέρια σφιχτά θα ενώσουμε κι οι καρδιές θα κερδίσουν τη μάχη,
στην προσευχή θ’ ανταμώσουμε μοναχά σαν υπάρχει αγάπη.

Δός μου τα όνειρά σου ξέρω να σου πω
πως θα τα πετύχεις μ’ ένα μυστικό
φτάνει εσύ να πιστεύεις, πάντα να γυρεύεις μέσα στην ψυχή
της αγάπης το θαύμα, ξεπερνά κάθε τραύμα και πληγή.

Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε, έναν κόσμο απ’ αγάπη κι ελπίδα,
με χρώματα ουράνια θα βάψουμε τη ζωή μας, ν’ αλλάξει σελίδα.
Χέρια σφιχτά θα ενώσουμε κι οι καρδιές θα κερδίσουν τη μάχη,
στην προσευχή θ’ ανταμώσουμε μοναχά σαν υπάρχει αγάπη.

Η τεχνολογία ποτέ δεν θα υποκαταστήσει την αγάπη! "The Power of Love" (video)

Η δύναμη της αγάπης! Ο μπαμπάς που έκανε το μωρό του να σταματήσει να κλαίει και εμάς να δακρύσουμε! (βίντεο)

 

Η αγάπη όλα τα νικά! Στον κόσμο της τεχνολογίας έχουμε ξεχάσει θεμελιώδη πράγματα στην ανατροφή των παιδιών μας.

Μάλλον αυτό το μήνυμα θέλει να περάσει αυτή η διαφήμιση εταιρίας κινητού, που δείχνει έναν πατέρα που προσπαθεί να ηρεμήσει το μωρό του που κλαίει σπαρακτικά και η μαμά του λείπει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ.
Αγωνιά, αγχώνεται, ψάχνει να βρει τρόπους να το κάνει να σταματήσει, απελπισμένος παίρνει την γυναίκα του τηλέφωνο για να τον βοηθήσει, όταν ξαφνικά κάνει... το πιο απλό πράγμα που θα έπρεπε να κάνει εξαρχής!
Δείτε πώς αυτός ο πατέρας έκανε το μωρό του να πάψει να κλαίει.
mothersblog