Η Σκοτεινή πλευρά της «φωτισμένης» Ευρώπης 😞

Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός για ένα στα πέντε παιδιά της Ευρώπης
Μια τραγική κατάσταση βιώνουν δεκάδες εκατομμύρια ανήλικοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, τα οποία αποτυπώνουν μία ακόμη σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης

Η Κομισιόν αποφάσισε να εκπέμψει ένα σήμα κινδύνου το οποίο δεν έχει σχέση ούτε με την πανδημία, ούτε με τα εμβόλια, ούτε με κάποια γεωπολιτική διένεξη ή φυσική καταστροφή.

Ένα σήμα που αφορά το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρης της ανθρωπότητας – τα παιδιά.

Η αιτία βρίσκεται στην τραγική κατάσταση που βιώνουν δεκάδες εκατομμύρια ανήλικοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, τα οποία αποτυπώνουν μία ακόμη σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης. 

Καθώς δε τα στοιχεία αυτά αφορούν στο 2019, είναι προφανές ότι μετά το τσουνάμι της Covid-19, η εικόνα θα έχει επιδεινωθεί περαιτέρω.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δε θέλω να κάθεται το παιδί μου στο ίδιο θρανίο με ...

Το παιδί μου δε θέλω να κάθεται δίπλα...

 

Στη ζωή διαλέγουμε τους φίλους, τους συντρόφους και τους εχθρούς μας. Δεν διαλέγουμε τους συγγενείς (αν και μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό), τους συναδέλφους και τους συμμαθητές μας.

Ως εκ τούτου, το παιδί μας θα συμβεί να καθίσει δίπλα σε καθένα από τα άλλα παιδιά των υπόλοιπων γονιών του τμήματος. 

Γιατί πολύ απλά πρέπει να μάθει να συνυπάρχει, να διεκδικεί, να υποχωρεί, να κάνει επικοινωνιακά λάθη, να ζητάει βοήθεια, να αποτυγχάνει, να επεξεργάζεται τις πληροφορίες και τα ερεθίσματα του κοινωνικού του περίγυρου και να προβαίνει σε δικές του πιθανές λύσεις.

Ακόμα, η γονεϊκή παραίνεση/εντολή προς τη δασκάλα να αποκλειστεί από διπλανός κάποιος από τους συμμαθητές του παιδιού τους αποτελεί καθαρή επεκτατική κι επιθετική παρέμβαση στον παιδαγωγικό της ρόλο.

Είναι άλλο να εκφράσουμε τον προβληματισμό μας για μια δοκιμασμένη πολλές φορές κι αποτυχημένη συγκατοίκηση στο θρανίο εστιάζοντας στην υπέρβαση της δυσκολίας και με τον απαιτούμενο σεβασμό προς το "άλλο" παιδί και διαφορετικό πράγμα να παραγγέλνουμε την απομάκρυνσή του από το σπλάχνο μας.

Το φαινόμενο, δυστυχώς, δεν είναι τωρινό, σίγουρα όμως εντείνεται τα τελευταία χρόνια και, όταν προειδοποιώ τους γονείς ότι ένας αποκλεισμός φέρνει κι άλλους, συνήθως δεν αντιλαμβάνονται την παγίδα.

Τα πράγματα ωστόσο είναι απλά: 

Αν η ομάδα των παιδιών ή των γονέων ή και των δύο μαζί αποκτήσουν τη δύναμη να απομονώσουν μια φορά με οποιονδήποτε -άμεσο ή έμμεσο -τρόπο ένα παιδί, το κακό δε θα σταματήσει εκεί, αλλά ο αποκλεισμός θα εδραιωθεί ως μία αποδεκτή κι εφαρμόσιμη, εύκολη συνταγή σε κάθε λιγότερο ή περισσότερο δύσκολη διαπραγμάτευση. Το θέλουμε; Τότε να είμαστε έτοιμοι για όταν έρθει η δική μας η σειρά!

Νάση Πετριτσοπούλου

alfavita

Κοινωνικός ρατσισμός από κούνια

Συμβαίνει συχνά να αποκλείουμε κάποιες ομάδες ατόμων για κάποια χαρακτηριστικά που έχουν από τη γέννησή τους. Τέτοιες ομάδες μπορεί να είναι άτομα κάποιας συγκεκριμένης εθνικότητας, ή μπορεί να είναι άτομα με κάποια ιδιαίτερα φυσικά χαρακτηριστικά που δεν είναι ίδια με αυτά της πλειοψηφίας. Ακόμη μπορεί να έχουν κάποια μορφή αναπηρίας σωματικής ή ψυχικής (νοητική υστέρηση, αυτισμό, ΔΕΠΥ, δυσλεξία, ψυχικές παθήσεις).

Το παρακάτω βίντεο δείχνει με κινούμενα σχέδια αυτό τον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται άτομα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για τα οποία δεν ευθύνονται τα ίδια (δηλαδή δεν είναι επιλογή τους).

Σε κάποια σημεία η βία και ο αποκλεισμός φτάνουν στην ακρότητα αλλά η εξέλιξη στο τέλος είναι θετική.

 

(με ελληνικούς υπότιτλους)

 

Συγκεκριμένα, σε μια πόλη όπου όλοι γεννιούνται με έναν αριθμό, όσοι γεννιούνται με τον αριθμό 0, θεωρούνται άχρηστοι, ένα τίποτα, και υφίστανται κοινωνικό αποκλεισμό και ρατσισμό σε όλους τους τομείς.

Έχουν άνιση μεταχείριση και απαγορεύεται να κάνουν σχέσεις για αποφυγή αναπαραγωγής του είδους τους.
Οι ήρωες όμως της ταινίας καταφέρνουν ένα θαύμα τελικά...
Παρακολουθήστε το για προβληματισμό.

Πρόκειται για ένα stop motion animation βίντεο που δημιουργήθηκε το 2007-2009.

psychologia-oikogeneia

Η κοινωνική απόρριψη στην εφηβεία “Μη μ΄ αφήνεις απ΄ έξω…”

Η κοινωνική απόρριψη συμβαίνει όταν ένα άτομο εσκεμμένα αποκλείεται από μια κοινωνική σχέση ή κοινωνική αλληλεπίδραση. Η απόρριψη αυτή έχει να κάνει με κοινωνικούς και όχι πρακτικούς λόγους. 

Το άτομο μπορεί να απορριφθεί είτε από ένα άλλο άτομο, είτε από μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων. Επίσης, η απόρριψη μπορεί να πάρει ενεργητική μορφή και να περιλαμβάνει εκφοβισμό, πειράγματα και γελοιοποίηση, ή να έχει παθητική μορφή όπως όταν κάποιος απλά αγνοεί το άτομο.

Αν και οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα, συχνά η απόρριψη είναι αναπόφευκτη στη ζωή μας. Μπορεί όμως να πάρει ιδιαίτερα αρνητικές διαστάσεις όταν είναι παρατεταμένη ή εμφανίζεται με συνέπεια, όταν η σχέση είναι σημαντική, όταν οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση, ή όταν ένα άτομο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην απόρριψη.

Η εμπειρία της κοινωνικής απόρριψης μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από δυσμενείς ψυχολογικές συνέπειες όπως στη μοναξιά, στη χαμηλή αυτοεκτίμηση, στην επιθετικότητα και στην κατάθλιψη.

Πώς βιώνουν οι έφηβοι την κοινωνική απόρριψη;

Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, οι σχέσεις με τους συνομηλίκους έχουν όλο και μεγαλύτερη σημασία και αρχίζουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην κοινωνική ζωή των εφήβων. Σε αυτήν την ηλικία, υπάρχει δραματική αύξηση του χρόνου που περνούν οι έφηβοι με φίλους σε σχέση με άλλες δραστηριότητες. Αυτό που συμβαίνει όμως, είναι ότι όσο περισσότερος χρόνος δαπανάται σε ομάδες συνομηλίκων, η απόρριψη γίνεται όλο και πιο δεδομένη και έτσι οι συναισθηματικές και κοινωνικές προκλήσεις αυξάνουν!

Οι έρευνες δείχνουν πως οι έφηβοι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην κοινωνική απόρριψη σε σύγκριση με τους ενήλικες και τα μικρότερα παιδιά. Πολλοί άνθρωποι θυμούνται με απίστευτη λεπτομέρεια τις στιγμές εκείνες που ως έφηβοι απορρίφθηκαν από ομάδες, κλίκες και άτομα. Αν και η απόρριψη είναι σχεδόν αναπόφευκτη στην κοινωνική ζωή των εφήβων, παρόλα αυτά, οι έφηβοι τη βρίσκουν ως μια πολύ στρεσογόνα εμπειρία. Το ερώτημα που έχει απασχολήσει... 

Φτωχά ή κοινωνικά αποκλεισμένα 600.000 παιδιά στην Ελλάδα

Σε 597.000 ανέρχονται τα φτωχά ή κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά στην Ελλάδα, με τις 322.000 εξ αυτών να είναι αντιμέτωπα με σοβαρές στερήσεις, σύμφωνα με την έκθεση «Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2013», που συντάχθηκε για λογαριασμό της Unicef, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρουσιάστηκε σήμερα, στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ.

Τα παιδιά που διαβιούσαν σε νοικοκυριά
που χαρακτηρίζονται από φτώχεια,
το 2011 έφθασαν στα 69.000 παιδιά
από 12.000 που ήταν το 2010.

«Η κατάσταση είναι πολύ ανησυχητική. Τα προβλήματα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξάνονται. Αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στη διαβίωση των παιδιών όσο και στα ζητήματα που συνδέονται με την υγεία τους, με την εκπαίδευσή τους, με την ανάπτυξή τους», τόνισε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος της Unicef, Λάμπρος Κανελλόπουλος και κάλεσε την κυβέρνηση να λάβει υπόψη τις προτάσεις της UNICEF για την αντιμετώπισή τους.
Αναλυτικά, σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίζεται σε στοιχεία του 2011 και παρουσίασε ο καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημοσθένης Δασκαλάκης:

Η παιδική φτώχεια στην Ελλάδα

• Ο δείκτης «φτώχεια ή κοινωνικός αποκλεισμός» για το 2011 αφορούσε 597.000 παιδιά δηλαδή ποσοστό 30,4%, που μεταφράζεται σε αύξηση κατά 9,1% από το 2010.
• Τα παιδιά που διαβιούσαν σε «συνθήκες συσσώρευσης πολλαπλών μειονεξιών», δηλαδή σε νοικοκυριά που χαρακτηρίζονται από φτώχεια και από σοβαρή υλική αποστέρηση και από χαμηλή ένταση εργασίας, το 2011 έφθασαν στα 69.000 παιδιά από 12.000 που ήταν το 2010.
• Το ποσοστό των παιδιών που ζει σε νοικοκυριά στα οποία κανείς δεν εργάζεται έφθανε στο 9,2% το 2011 και έχει αυξηθεί κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ 2010 και 2011, και σύμφωνα με τον κ. Δασκαλάκη αναμένεται οι αριθμοί αυτοί να αυξηθούν.

Συνθήκες διαβίωσης- Κατανάλωση
Το 16,4% του συνόλου των ανηλίκων εμφανίζεται να διαβιεί σε νοικοκυριά με «σοβαρή υλική αποστέρηση», δηλαδή 322.000 παιδιά, αριθμός....
.
περισσότερα στην πηγή: tvxs