Showing posts with label Μεγάλη. Show all posts
Showing posts with label Μεγάλη. Show all posts

Sunday, 7 April 2024

Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…

Άνθρωπο χωρίς σταυρό δεν γνώρισα.

Άλλον με σταυρό μεγάλο και άλλον με σταυρό μικρό. 
Άλλον με σταυρό βαρύ και άλλον με ελαφρύτερο…
Κάποιοι τον κουβαλάν αγόγγυστα. 
Κάποιοι δακρύζουν στα κρυφά. 
Κάποιοι από τον δρόμο καμιά φορά κουράζονται και ξαποσταίνουν. 
Άλλοι τον κουβαλούν στους ώμους. 
Άλλοι στη πλάτη. 
Και άλλοι αγκαλιά. Σφιχτά. Σχεδόν ερωτικά…

Και κάποιοι άλλοι, τον σέρνουν τον σταυρό τους…

Πάντως όλοι κάτι κουβαλούν. Όλοι κάτι έχουν.

Το θέμα είναι να μην παραιτηθείς. 
Το θέμα είναι να μην πετάξεις κάτω τον σταυρό σου.

Να σε βρει το τέλος, το πέρασμα, και τα χέρια σου να κρατάνε ακόμα το σταυρό…. Τον σταυρό που σου έχει λάχει.

Αυτό είναι το θέμα.

Και αν καμιά φορά φτάνεις στο «αμήν», σήκωνε ψηλά τα μάτια.

Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση αδερφέ μου.
Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση…

Καλό σου βράδυ.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 6 April 2021

Κυριάκος Δουγλέρης, Παιδίατρος: Το self test έχει μεγάλη πιθανότητα να είναι ψευδώς αρνητικό!

«Ρε παιδιά, δεν αντέχουμε άλλο κάψιμο, έχουμε σηκώσει τα χέρια ψηλά !
Αυτά δεν είναι μέτρα για πανδημία, είναι γυμνάσια και γρίφοι για δυνατούς λύτες.
Και πέρα από την πλάκα :
Το self test έχει μεγάλη πιθανότητα να είναι ψευδώς αρνητικό. 
Θυμίζω ότι και το μοριακό τεστ δίνει 20% ψευδώς αρνητικά, ανάλογα με το ιικό φορτίο και την εμπειρία αυτού που διενεργεί το τεστ.
Ο γονιός μπορεί να υπογράφει ότι το παιδί του είναι αρνητικό (ασχέτως αν έκανε ή πώς έκανε το τεστ) και, αν το παιδί έπειτα εντοπιστεί ως κρούσμα, κανείς δεν μπορεί να αποδείξει τι έχει γίνει. Τα ποσοστά ψευδώς αρνητικών στα rapid είναι μεγάλα.

Ακόμα χειρότερα, κάποιος συμπτωματικός μπορεί να κυκλοφορεί άφοβα ανάμεσα στους άλλους με την αίσθηση ότι έχει αρνητικό τεστ.
Για όσους δεν κάνουν το τεστ, δεν προβλέπεται τηλεκπαίδευση. 
Τι σημαίνει όμως αυτό; 
Τα σχολεία και τα τμήματα που θα κλείνουν τρεις και λίγο λόγω κρουσμάτων δεν θα κάνουν τηλεκπαίδευση ;
Παίζουν με την ψυχολογία όλων μας, γονιών, εκπαιδευτικών και γιατρών!
Λοιπόν, αν θέλετε σωστή υγειονομική επιτήρηση, τότε οργανωμένα κέντρα για τεστ από έμπειρο προσωπικό και με καταγραφή του αποτελέσματος στην ειδική πλατφόρμα του ΕΟΔΥ.
Όχι άλλο δούλεμα!»

singleparent
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 24 March 2021

Ο Χαμόσπηλος: Μια μικρή σπηλιά, μια τραγική ιστορία....

Κρυμμένη στις πλαγιές του βουνού Αίπος στην Χίο, είναι γνωστή και με το προσωνύμιο «του Φλωριού το σπηλιό». Οι ντόπιοι κτηνοτρόφοι συνηθίζουν να την αποκαλούν έτσι λόγω της κοντινής απόστασης με την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Φλωριανού. Άλλωστε για να φτάσει κανείς στο σπήλαιο, πρέπει να ακολουθήσει ένα μονοπάτι που ξεκινά από το εκκλησάκι και κινείται παράλληλα στη χαράδρα «του Άγριου».
Η διαδρομή είναι εύκολη και διαρκεί περίπου μισή ώρα. Μέχρι να φτάσει στον προορισμό του, ο περιπατητής έχει την ευκαιρία να ατενίσει ένα αρχαίο αλώνι και πέντε αιωνόβιους δρυς, πιθανά απομεινάρια ενός -κάποτε- μεγάλου δάσους....

Το άνοιγμα του σπηλαίου κοιτάει στα δυτικά και δημιουργήθηκε από κατακρήμνιση μέρους της οροφής. Το εσωτερικό της άλλοτε κοσμούταν από πολλούς και πολύμορφους σταλακτίτες. Σήμερα οι περισσότεροι έχουν καταστραφεί εξαιτίας της ανθρώπινης επέμβασης. Από πολύ παλιά, η σπηλιά χρησιμοποιούταν ως καταφύγιο για τους τσοπάνηδες που ήθελαν να προστατεύσουν τα ζώα τους.
Η πιο εντυπωσιακή πτυχή της ιστορίας του Χαμόσπηλου είναι ο ρόλος που διαδραμάτισε στα τραγικά γεγονότα του 1822.
Στη μεγάλη σφαγή της Χίου, πολλοί κάτοικοι του χωριού της Κυδιάντας κρύφτηκαν μέσα στο σπήλαιο για να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Το σχέδιό τους θα πετύχαινε αν δεν τους πρόδιδε η απροσεξία μιας γυναίκας που βγήκε να πάρει νερό από το πηγάδι των Σπαρτηνών. Οι Οθωμανοί την είδαν, βρήκαν τους κρυμμένους χωριανούς και τους έσφαξαν....
Διαβάστε όλο το άρθρο: mixanitouxronou
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 9 September 2020

Ψυχική υγεία: Μεγάλη η επιβάρυνση τον καιρό του κοροναϊού

Εκτός από τις μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές του φονικού ιού, έχουν αρχίσει να έρχονται στο φως και οι δεινές επιδράσεις του στην ψυχική υγεία των ιαθέντων.
Δύο μήνες αφού ασθένησε εξαιτίας του κοροναϊού, η Τζούλι είχε την πρώτη της παραίσθηση. Ξεκίνησε αργά. Δυσκολευόμουν να παρακολουθήσω την πλοκή μιας σειράς, στη συνέχεια δεν μπορούσα να διαβάσω τις λέξεις στην οθόνη του κινητού μου, θυμάται, μιλώντας στον Guardian.

Η κατάστασή της επιδεινώθηκε. Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, και δεν ξέρω πώς να το διατυπώσω σωστά, όμως ένιωθα πραγματικά σαν κάτι να καταλάμβανε το σώμα και το μυαλό μου.
Ήμουν τόσο σίγουρη ότι συνέβαινε, που έβαλα την αδερφή μου να μου υποσχεθεί ότι θα θυμάται μια λέξη ασφαλείας, η οποία θα αποδεικνύει αν είμαι όντως εγώ στο σώμα μου.

Εν μέσω αυτών των ψευδαισθήσεων, η 36χρονη Τζούλι από τη Μινεσότα, μεταφέρθηκε τελικά στο νοσοκομείο από την οικογένειά της. Η μητέρα μου είπε στον γιατρό στα επείγοντα ότι αναρρώνω από κοροναϊό και ότι φοβούνται ότι αυτό είναι κάποια παράξενη επιπλοκή. Εκείνος συμφώνησε ότι είναι πιθανό, αλλά δεν είχε να προτείνει κάποια λύση.

Πληθαίνουν τα στοιχεία για ψυχικές διαταραχές

Η Τζούλι δεν είναι η μόνη τέτοια περίπτωση. Καθώς σιγά-σιγά φαίνονται οι πρώτες μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές του κοροναϊού, αρχίζουμε να βλέπουμε και τις πρώτες παρενέργειές του για την ψυχική υγεία.
Έρευνα στην Ιταλία ανακάλυψε ότι περισσότεροι από τους μισούς που χρειάστηκε να νοσηλευτούν για κοροναϊό, παρουσίασαν ψυχιατρική διαταραχή ένα μήνα αργότερα, με το 28% να έχει συμπτώματα μετατραυματικού στρες, το 31% κατάθλιψη και το 42% αγχώδη διαταραχή. Η αϋπνία και τα συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής ήταν επίσης συνηθισμένα.
Άλλη έρευνα, αυτή τη φορά από το University College London (UCL) εντόπισε επίσης ψυχιατρικά και νευρολογικά προβλήματα μετά τις λοιμώξεις κοροναϊού. Ο σύζυγος μιας γυναίκας που πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο παρατήρησε ότι εκείνη φερόταν παράξενα, βγάζοντας και ξαναβάζοντας ασταμάτητα το παλτό της και λέγοντας ότι βλέπει μαϊμούδες και λιοντάρια μέσα στο σπίτι τους.
Δεν επηρεάζονται, όμως, μόνο εκείνοι που ασθενούν τόσο ώστε να χρειαστούν νοσηλεία, όπως μαρτυρούν περιπτώσεις ανθρώπων όπως η Τζούλι.




«Δυσκολεύομαι να βγω από το σπίτι»

Πριν την πανδημία, η Ντον, 48 ετών, ήταν υπεύθυνη για μεταμοσχεύσεις οργάνων στη Φιλαδέλφεια. Τώρα είναι άνεργη, και σε πρόσφατη επίσκεψη σε φιλικό της σπίτι, χρειάστηκε μισή ώρα για να συγκεντρώσει αρκετό θάρρος ώστε να βγει από το αυτοκίνητό της.
Μετά τη διάγνωσή της με κοροναϊό, το άγχος της για την ασθένεια αυξήθηκε. Βίωνε πόνους στο στήθος και κρίσεις πανικού. Περπατούσα στο σπίτι τη νύχτα και έλεγχα αν ανέπνεαν όλοι, λέει χαρακτηριστικά. Τον Ιούνιο, η ανησυχία της μικρότερης αδερφής της και το γεγονός ότι οι γιατροί τη διαβεβαίωσαν ότι είναι σωματικά υγιής, την παρότρυνε να αναζητήσει υπηρεσίες ψυχικής υγείας.
Έκτοτε έχει διαγνωστεί με μετατραυματικό στρες, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και βαριά κατάθλιψη και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πρόγραμμα θεραπείας. Έχω ξεκινήσει θεραπεία εδώ και δύο μήνες, και εξακολουθώ να δυσκολεύομαι να βγω από το σπίτι, λέει.

«Ξυπνούσα επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω»

Η Λόρεν Νίκολς, 32 ετών, από τη Βοστόνη, δήλωσε ότι αν και η απομόνωση σίγουρα έπαιξε το ρόλο της, βίωσε «καθαρό φόβο» όταν ξεπέρασε το οξύ στάδιο της λοίμωξης από κοροναϊό. Ξυπνούσα στη μέση της νύχτας επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω, θυμάται, προσθέτοντας ότι στο τέλος την τρόμαζε ο ίδιος ο ύπνος, ενώ φοβόταν ότι δεν θα μπορούσε καν να φωνάξει τον σύζυγό της αν ένιωθε ότι θα πεθάνει.

Πώς επηρεάζει ο κοροναϊός την ψυχική υγεία;

Ο Δρ. Τζόναθαν Ρότζερς, νευροψυχίατρος στο UCL και μέλος ομάδας που εργάζεται πάνω στις νευρολογικές και ψυχικές επιπτώσεις του κοροναϊού, εξηγεί στον Guardian ότι μεγάλο μέρος της έρευνας έχει πραγματοποιηθεί στους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, και όχι στην ευρύτερη κοινότητα. Πρόκειται για μια ομάδα που έχει παραμεληθεί με όρους έρευνας, γεγονός αξιοσημείωτο από τη στιγμή που πρόκειται για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών.
Η κοινωνική απομόνωση, το άγχος, η ανεργία, οι δυσκολίες στην εύρεση νέας θέσης εργασίας, η συνεχιζόμενη εξάντληση και οι οικονομικές δυσκολίες, ενδέχεται να συμβάλλουν στα προβλήματα ψυχικής υγείας στους επιζώντες του κοροναϊού, συνεχίζει. Το ίδιο ισχύει και για την εμπειρία της ασθένειας, αλλά και για την εμπειρία ενός περιβάλλοντος όπως αυτό στις ΜΕΘ.
Υπάρχουν και άλλες αιτίες, που σχετίζονται συγκεκριμένα με τον κοροναϊό, συμπεριλαμβανομένης και της ανησυχίας των ασθενών ότι έχουν μεταδώσει τον ιό σε άλλους. Είδα ασθενείς στο νοσοκομείο που αντικειμενικά δεν ήταν σε τόσο κακή κατάσταση, και γίνονταν καλύτερα. Όμως λόγω του πανικού τους για τον κοροναϊό, ήταν σίγουροι ότι θα πέθαιναν. Υπήρχαν ακόμη και άνθρωποι που μου έλεγαν «γιατρέ, απλώς σκότωσέ με», θυμάται.

Ο ρόλος των φλεγμονών

Υπάρχει περίπτωση ο κοροναϊός να έχει άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργία του εγκεφάλου; Ο Ρότζερς σημειώνει ότι έχουν υπάρξει περιπτώσεις φλεγμονής στον εγκέφαλο ή εγκεφαλίτιδας που συνδέονταν με την ασθένεια, αλλά, όπως λέει, αποτελούν πολύ σπάνιο φαινόμενο.
Ωστόσο, η ιταλική έρευνα υποστηρίζει ότι οι ασθενείς κοροναϊού με υψηλότερα επίπεδα φλεγμονής στο αίμα τους ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν αργότερα κατάθλιψη και άγχος, συνεχίζει.
Ορισμένοι μπορεί να υποστηρίζουν ότι και τα δύο προβλήματα ενδέχεται να επιδεινώνονται εξαιτίας της χειρότερης γενικής υγείας των ασθενών, όμως η εναλλακτική εξήγηση θα ήταν ότι οι αντιφλεγμονώδεις ουσίες επηρεάζουν τον εγκέφαλο και προκαλούν ψυχιατρικές διαταραχές, λέει ο Ρότζερς.




Ανάγκη για διαρκή έλεγχο

Ο Δρ. Νικ Γκρέι, συμβουλευτικός κλινικός ψυχολόγος στο ίδρυμα Sussex Partnership NHS και στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, είναι μέρος ομάδας ειδικών που έχουν δημιουργήσει ομάδα εργασίας για την ανταπόκριση στο τραύμα του κοροναϊού. Η ομάδα έχει αναπτύξει κλινικές οδηγίες ελέγχου της ψυχικής υγείας των ασθενών που περνούν βαριά την ασθένεια.
Μεταξύ των οδηγιών είναι και ο εβδομαδιαίος έλεγχος της ψυχικής υγείας των ασθενών για τέσσερις εβδομάδες μετά το εξιτήριο, και η παροχή εκτιμήσεων της ψυχικής τους υγείας κάθε τρεις μήνες, τουλάχιστον για το πρώτο έτος.
Η Ντον τονίζει ότι οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας είναι απολύτως απαραίτητες. Όλοι μου έλεγαν να γυρίσω στη δουλειά, ακόμη και ο σύζυγός μου, όμως δεν ήμουν σε θέση να το κάνω ψυχικά, και δεν μπορούσα να εξηγήσω στους άλλους γιατί, μέχρι να μου πουν άλλοι γιατί νιώθω έτσι, εξηγεί.
Η Νίκολς έχει αναβάλει την επίσκεψη σε ειδικό ψυχικής υγείας, γιατί φοβάται ότι αν καταγραφεί μια διάγνωση και στη συνέχεια επαναμολυνθεί από τον ιό, ίσως η γιατροί δεν πιστεύουν ότι όντως παρουσίασε συμπτώματα. Υπογραμμίζει, ωστόσο, τη σημασία που έχει για εκείνους που βιώνουν ανάλογα προβλήματα, να ξέρουν ότι υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια.
Το να προσπαθείς να το νικήσεις μόνος σου, είτε βρίσκεσαι σε απομόνωση, είτε νιώθεις ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος που να καταλαβαίνει ακριβώς τι περνάς, δεν είναι η σωστή απάντηση, τονίζει.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το www.tanea.gr
psychologynow.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 8 June 2020

8χρονος έχασε την όραση του από ένα παιχνίδι που όλα τα παιδιά έχουν - Μεγάλη προσοχή

Μην δίνετε λέιζερ στα παιδιά, γιατί δεν κατανοούν τους κινδύνους τους. 
Δεν πάει το μυαλό σας
Τα παιδιά είναι φυσιολογικό να τραυματιστούν την ώρα του παιχνιδιού. Αυτό που έπαθε ένα 8χρονο αγόρι ξεπερνάει τα όρια του φυσιολογικού, αφού έχασε την όρασή του. Μακριά, λοιπόν, από αυτό το παιχνίδι.
Ένα παιχνίδι που μοιάζει αβλαβές μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνο, και να καταστρέψει την ζωή ενός παιδιού, αφού μπορεί να μην ξέρει να το χειρίζεται. Το λέιζερ φαίνεται διασκεδαστικό σαν παιχνίδι.

Η εμπειρία ενός 8χρονου με το λέιζερ είναι απόδειξη του πόσο σοβαρή ζημιά μπορεί να προκαλέσει. 
Ο Τζόνι Μάρσαλλ ήταν στο παζάρι του σχολείου της αδερφής του όταν είδε ένα λέιζερ σε έναν από τους πάγκους. Παρακάλεσε τους γονείς του και τελικά εκείνοι ενέδωσαν και του το αγόρασαν.

Αλλά ένα παιχνίδι που μοιάζει αβλαβές μπορεί να μετατραπεί σε κάτι πολύ σοβαρό μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα. 
Ο Τζόνι έπαιζε με το καινούριο του παιχνίδι στο σπίτι όταν το έστρεψε προς τα μάτια του από περιέργεια – κάτι που πολλά παιδιά μπορεί να κάνουν. 
Μέσα σε ένα τέταρτο του δευτερολέπτου έπαθε θερμικό έγκαυμα και μόνιμη ζημιά στον αμφιβληστροειδή του, κάτι που έπαθε και ένα 4χρονο κοριτσάκι.
Το κέντρο Συσκευών και Ακτινολογικής Υγείας λέει ότι τα λέιζερ 3-5 milliwatts βρίσκονται στα ομοσπονδιακά όρια ασφάλειας. Μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει αναφορές για βλάβες στα μάτια από αυτά τα λέιζερ. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά λέιζερ που ξεπερνάνε τα όρια κατά πολύ, θέτοντας σε κίνδυνο οποίον έρχεται σε επαφή με αυτά.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο τα όρια διαφέρουν. “… Αν βρισκόταν στα όρια των κανονισμών του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν θα είχε κάνει ζημιά”, λέει η μητέρα του Τζόνι,Άντζελα. “Αλλά δυστυχώς ήταν εισαγόμενο και ήταν λέιζερ τάξης 3Β, από 5 ως 500 milliwatts.” 
Τα λέιζερ αυτά μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στα μάτια σε κλάσμα του δευτερολέπτου, ακόμα και από απόσταση.
Ακόμα και από τα 100 μέτρα μπορεί να προκληθεί σοβαρή ζημιά.
Παρ’όλο που ο Τζόνι δεν νιώθει πόνο, έχει χάσει το 75% της όρασης του και θα περιοριστεί στο υπόλοιπο 25% για την υπόλοιπη ζωή του. Αν χρησιμοποιείτε λέιζερ, δείτε 7 σημαντικές συμβουλές ασφαλείας που πρέπει να θυμάστε:
Μην χρησιμοποιείτε λέιζερ χωρίς ταμπέλες. Τα εισαγόμενα συνήθως δεν έχουν ταμπέλες και είναι επικίνδυνα.
Μην στρέφετε την ακτίνα τους προς το πρόσωπο ή τα μάτια, γιατί μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον αμφιβληστροειδή.
Μην στρέφετε το λέιζερ προς αεροσκάφη – είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Μην στρέφετε το λέιζερ προς κοντινά οχήματα, γιατί μπορεί να προκαλέσει προσωρινή τύφλωση.
Μην ακουμπάτε την ακτίνα του λέιζερ στο δέρμα, γιατί μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα.
Μην στρέφετε το λέιζερ προς τα ζώα, γιατί μπορεί η ακτίνα να μπει κατά λάθος στα μάτια τους.
Μην δίνετε λέιζερ στα παιδιά, γιατί δεν κατανοούν τους κινδύνους τους.

athensmagazine.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki