«Antetokounbros Academy» - Τα αδέρφια Αντετοκούνμπο ιδρύουν Ακαδημία Μπάσκετ για Άπορα Παιδιά

Το ανακοίνωσαν από τα Σεπόλια. 

Ο Γιάννης και ο Θανάσης Αντετκούνμπο ανακοίνωσαν τη δημιουργία ακαδημίας μπάσκετ για παιδιά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κυνηγήσουν το όνειρό τους.

Τα αδέρφια Αντετοκούνμπο συγκινούν ακόμη περισσότερο καθώς απόψε από τα Σεπόλια ανακοίνωσαν την δημιουργία ακαδημίας μπάσκετ για τα παιδιά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. 

 Όπως ενημέρωσαν ο Γιάννης κι ο Θανάσης απόψε το όνομα αυτής θα είναι «Antetokounbros Academy» και στόχος θα είναι να βοηθήσει όλα τα παιδιά να μάθουν τα μυστικά του μπάσκετ. 

Η Ακαδημία ιδρύεται σε συνεργασία με το «Eurohoops» και το Ίδρυμα Ωνάση.

Ο Γιάννης και τα αδέρφια του βρέθηκαν απόψε στα Σεπολια για το τουρνουά Antetokoubros 3on3 και αποθεώθηκαν από χιλιάδες φανς. 

Το «Antetokounbros» προσέλκυσε χιλιάδες φιλάθλους, απλό κόσμο που θέλησε να δει από κοντά τον MVP του ΝΒΑ και να απολαύσει μπάσκετ. 

Ακόμη και στις ταράτσες των πολυκατοικιών βρέθηκαν κάποιοι, για να τον δουν και να τον χειροκροτήσουν. 

Ο "Greek Freak" γνώρισε την αποθέωση, όταν έκανε την εμφάνισή του. 

«Είναι φανταστικά. Ποιος θα το φανταζόταν ότι θα γινόταν αυτό; Ανατριχιάζω με αυτό που συμβαίνει σήμερα Όσα κι αν καταφέρεις, το θέμα είναι να μη ξεχνάς από πού ξεκίνησες. Θέλω πάντα να ξεκινώ από τα Σεπόλια. Όπως έγινε και πέρυσι, έτσι και φέτος» σχολίασε ο MVP.

www.lifo.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά μεταναστών δικάζονται στις ΗΠΑ... - Δείτε το video και θα φρίξετε - Trump's America: A Child In Court Without A Lawyer

Αίσθηση προκαλεί ένα βίντεο που αναπαριστά πραγματικούς διαλόγους από δικαστήρια στα οποία ασυνόδευτα ανήλικα παιδιά μεταναστών στις ΗΠΑ “δικάστηκαν” χωρίς δικηγόρο για παράνομη μετανάστευση.

Στο βίντεο, στο οποίο συμμετέχει ένας πρώην δικαστής, τα παιδιά ερωτώνται αν γνωρίζουν τι είναι δικηγόρος και αν έχουν έναν να τους υπερασπίζεται, και απαντούν αρνητικά. 

Όπως αναφέρει η Λίντα Φρίμαν, που γύρισε το βίντεο, όταν τα παιδιά εμφανίζονται μόνα τους στο δικαστήριο, 9 στις 10 φορές αποφασίζεται η απέλασή τους, ενώ όταν έχουν δικηγόρο απελαύνονται μόνο τα μισά.

koutipandoras
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έγδυσε το παιδί της και έντυσε το μωρό που έσωσα

Το παιδί το ρούφαγε η θάλασσα σαν μολύβι - Ελληνίδα έγδυσε το παιδί της για να ντύσουμε το μωρό που έσωσα - Μετανάστες μας φιλούσαν τα πόδια

ΦΩΤΟ: Rodos-press.gr

Οι δραματικές εικόνες με τους μετανάστες από το ναυάγιο της Ρόδου με τους τρεις νεκρούς μας έκοψαν την ανάσα

- Οι άνθρωποι που έτρεξαν και έσωσαν τον κόσμο από τη θάλασσα δε θα το ξεχάσουν ποτέ
- Τι λέει o ναυτικός που έσωσε με αυτοθυσία ένα δίχρονο κοριτσάκι
- Οι διασωθέντες φιλούσαν τα πόδια των σωτήρων τους!

Ο Μανώλης Σταυρής, ψημένος ναυτικός από την αρμύρα της θάλασσας μια ολάκερη ζωή, καταθέτει την δικη του εμπειρία και περιγράφει καρέ - καρέ πως έσωσε ένα δίχρονο κοριτσάκι από βέβαιο πνιγμό.

Το παιδί το ρούφαγε η θάλασσα σαν...μολύβι!

Οπως δήλωσε ο κύριος Μανώλης, μέλος πληρώματος του ρυμουλκού "Ηρακλής" που ήταν το πρώτο που έφτασε να βοηθήσει τους θαλασσοδαρμένους μετανάστες "εμείς 9.30 το πρωί είδαμε το σκάφος να βγαίνει προς τα έξω και είπαμε οτι θα είναι κανένα τουριστικό.
Οταν το είδαμε να χτυπάει στα βράχια, ειδοποιήσαμε την εταιρεία μας και μας είπαν να πάμε γρήγορα να σώσουμε τους ανθρώπους, εγώ, ο καπετάνιος και ένας ναύτης. Ημασταν οι πρώτοι φτάσαμε με το ρυμουλκό μας.

ΦΩΤΟ: Rodos-press.gr

Είδα μια κυρία σε μια σαμπρέλα μέσα και να έχει ένα μωρό στην αγκαλιά της και άλλα άτομα δίπλα τους να τους παίρνει το πέλαγος. Η γυναίκα φώναζε "the baby, the baby".

Είδα εκείνη την ώρα το μωρό να της φεύγει από τα χέρια και να κατεβαίνει στον πάτο της θάλασσας σαν το μολύβι, σαν να ήταν πέτρα, φορούσε και πολλά ρούχα. Κάνω βουτιά αμέσως, το πιάνω το μωρό και το σώνω και πέσανε μετά δίπλα μου άλλοι 6 άνθρωποι. Τους τραβούσα με χέρια κομμένα, δηλαδή τι να σας πω; Δραματικές στιγμές. Εκείνη την ώρα ούτε κρύο ένοιωσα, ούτε τίποτα. Με ένοιαζε μόνο να σώσω τους ανθρώπους.

ΦΩΤΟ: Rodos-press.gr

Και να σας πω κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Εμείς όταν κάνουμε μπάνιο τα παιδιά μας κλαίνε. Αυτό το δίχρονο κοριτσάκι δεν έβγαλε ούτε κιχ. Εβλεπες τα ματάκια του και σε κοιτάγανε σαν να ήθελε κάτι να σου πει. Το μωρό το είχα πάνω μου, το είχα κουκουλώσει και δεν έβγαλε τσιμουδιά, ούτε να κλάψει.
Αυτά τα πράγματα που έζησα χθες δε τα έχω ξαναδεί, μόνο στην τηλεόραση. Ταξιδεύω 38 χρόνια και δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας από τα Δωδεκάνησα.

Και μου έκανε εντύπωση μια γυναίκα, Ελληνίδα που ήρθε με το παιδί της, έγδυσε το παιδί της και έντυσε το μωρό που έσωσα. Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες.
Μπορεί να στερηθούμε, να μην έχουμε να φάμε αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις είμαστε ο καλύτερος λαός που υπάρχει στον κόσμο.

Μιλάμε για δραματικές καταστάσεις. Μετά η μάνα του παιδιού με έπιανε από το χέρι και δε με άφηνε. Εμένα, γυναίκα 22 χρονών να μου φιλήσει τα πόδια δεν μου ξανάτυχε, δεν το ξανάδα πουθενά.
Είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Είναι αμαρτία από το Θεό. Σώστε μας φωνάζανε".
Κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει και τους λιμενικούς της Ρόδου που με αυτοθυσία έπεσαν δίχως δεύτερη σκέψη στη θάλασσα και έσωσαν τους μετανάστες.

ΦΩΤΟ: Rodos-press.gr

Το ευχαριστώ όλων μας...είναι λίγο!
ΡΕΠΟΡΤΑΖ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΙΣΜΗΝΗ ΛΕΝΤΖΟΥ

Newsit

Ευχαριστώ τους Έλληνες που παραμένουν άνθρωποι

Συγκλονιστική είναι η περιγραφή της 33χρονης από το Καμερούν που γέννησε δίδυμα αγοράκια πάνω στο δουλεμπορικό ανοιχτά του Αγαθονησίου.

Μιλώντας στον Alpha περιγράφει την ασύλληπτη περιπέτεια που έζησε σε μια μισοβυθισμένη βάρκα μέχρι τη διάσωση της ίδιας και των νεογέννητων παιδιών της από τους άνδρες του Λιμενικού.

«Θέλω να πω ευχαριστώ στους Έλληνες γιατί ξέρουμε ότι έχετε οικονομική κρίση… Παρόλα αυτά παραμένετε άνθρωποι.
Σώσατε εμένα και τα μωρά μου και μας φροντίζετε»
λέει η 33χρονη μητέρα.

madata

«Πέφτει ο άλλος στη θάλασσα και, αν είναι μόνος του, θα τον πνίξεις. Αν έχει και μωρό μαζί του;»

Να η λύση για το μεταναστευτικό!!!!
Γειά σου βρε Μυλωνάκη με τα ωραία σου!!
Γιατί κολλάς όμως με το μωρό;; Αργά αλλά σταθερά θα μεγαλώσει. Πνίξτο κι αυτό!!

Ήταν το ερώτημα που έθεσε κατά τη διάρκεια της εκπομπή του στο κανάλι του Γιώργου Καρατζαφέρη ο δημοσιογράφος, απόστρατος συνταγματάρχης, και πολιτευτής του ΛΑΟΣ, Αντώνης Μυλωνάκης.
 
Η φράση του παρουσιαστή που αναφέρθηκε με αυτό τον τρόπο στο μεταναστευτικό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στα social media.

lifo

Τώρα το σπίτι σου είναι χτισμένο μόνο από σάρκα και αίμα...

Διάλογοι στο χείλος της αβύσσου
Γιώργος Νικολόπουλος

 

Έχτισες το σπίτι σου γερό, από πέτρα.

Ήρθαν και σου το γκρέμισαν.

 

Έχτισες το σπίτι σου πρόχειρα, από λάσπη και κλαριά.
Το γκρέμισαν κι αυτό.

 

Έχτισες το σπίτι σου από ξύλο.
Ήρθαν και το έκαψαν.

 

Έχτισες σπίτια από τούβλα, από χώμα, από καραβόπανο,
από άχυρα.
Μάταιος κόπος. Ό, τι και να έκανες, έρχονταν πάντα
να γκρεμίσουν τα όνειρά σου.

 

Έμαθες πια.
Τώρα το σπίτι σου είναι χτισμένο μόνο από σάρκα και αίμα.
Κι όσες φορές κι αν σε διώξουν, το παίρνεις μαζί σου.

«Ήθελε ο Θεός να ζήσει το παιδί, αν δεν το έβλεπα δεν θα άντεχε το κρύο»

«...Καθώς διέσχιζα τον χωματόδρομο στον κάμπο, κοίταξα ενστικτωδώς στον καθρέφτη του αυτοκινήτου και είδα πίσω μου, μέσα στην ομίχλη, να με ακολουθεί τρέχοντας μια μικρή «κουκίδα», που κουνούσε τα χέρια και φώναζε. Εκανα γρήγορα όπισθεν και όταν κατέβηκα είδα μπροστά μου ένα κοριτσάκι, σχεδόν μωρό, που τουρτούριζε από το κρύο. Με οδήγησε στη γεώτρηση που είναι άκρη του δρόμου, και εκεί…».
-----------------------------------

Εκεί στον Έβρο, η 4χρονη Τάλα από τη Συρία βρέθηκε κουλουριασμένη δίπλα στον νεκρό πατέρα της

Όλο το δράμα των Σύρων προσφύγων σε ένα τραγικό περιστατικό.
Η μικρή Τάλα παρέμεινε επί ώρες δίπλα στον νεκρό πατέρα του, προσπαθώντας να ζεσταθεί

---------------------------------

Μπαίνοντας στο προστατευτικό κτίσμα, ο πενηντάχρονος αγρότης Γιώργος Λυμπερακάκης αντίκρισε, όπως λέει στην «Κ», πεσμένο στο χώμα ένα νεκρό άντρα. Ηταν ο πατέρας της μικρής.

Το ηλικίας μόλις τεσσάρων χρόνων κοριτσάκι θα πρέπει να ήταν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των γιατρών που εξέτασαν στη συνέχεια το πτώμα, τουλάχιστον δέκα με δώδεκα ώρες «παρέα» με τον νεκρό πατέρα του στη γεώτρηση.

Οι δυο (;) τους, παλαιστινιακής καταγωγής με συριακή υπηκοότητα, είχαν ξεκινήσει από κάποια εμπόλεμη περιοχή με άγνωστο προορισμό στην Ευρώπη, πλην όμως οι δρόμοι τους χώρισαν με τον πιο τραγικό τρόπο, με το που πέρασαν τον Εβρο, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το χωριό Θούριο κοντά στην Ορεστιάδα. Εκεί, ο πατέρας δεν άντεξε και άφησε την τελευταία του πνοή στο παράπηγμα, «εγκαταλείποντας» το παιδί του στο έλεος των ιδιαίτερα δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν τον χειμώνα στις όχθες του Εβρου.

«Ήθελε ο Θεός να ζήσει αυτό το παιδί. Εάν δεν το έβλεπα και είχα απομακρυνθεί, δεν θα άντεχε το τσουχτερό κρύο και τη φοβερή υγρασία το βράδυ. Ήταν μεσημέρι προς το απογευματάκι και με την ταλαιπωρία που είχε υποστεί, ο θάνατός της ήταν μάλλον σίγουρος».

«Φαντάζομαι ότι θα σοκαριστήκατε στη θέα ενός νεκρού ανθρώπου και από πάνω του το παιδάκι του να κλαίει», παρατηρούμε.

«Κοίτα, εγώ έχω ζώα και ζω στον κάμπο. Είμαι συνηθισμένος σε τέτοιες εικόνες. Εχω βρει πολλούς νεκρούς. Πέρυσι βρήκα πνιγμένα δυο παιδάκια. Νωρίτερα, έναν άλλον άντρα πεθαμένο στη σκοπιά ενός εγκαταλελειμμένου στρατιωτικού φυλακίου και μάλιστα το πτώμα του το είχαν φάει τα ποντίκια και οι αλεπούδες. Ζούμε πολλά τέτοια εμείς εδώ στον Εβρο, μη βλέπετε που δεν μαθαίνονται. Αυτό το ποτάμι είναι το ποτάμι της ντροπής για τον πολιτισμό μας...».

Η μοίρα σημάδεψε με τραγικό τρόπο τη ζωή της μικρής από τη Συρία, «αρπάζοντας» τον πατέρα της κάπου στη διαδρομή προς το «όνειρο».
Δεν είναι η μόνη. Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά από τη Συρία και το Ιράκ έχουν καταδικαστεί έως τώρα να μεγαλώσουν στην ορφάνια, χάνοντας τους γονείς τους στα πεδία των μαχών ή σε κάποια περάσματα, όπως αυτά στον Εβρο και ο κατάλογος μακραίνει διαρκώς. Επί του παρόντος φιλοξενείται στο «Χαμόγελο του Παιδιού», οι υπεύθυνοι του οποίου αναζητούν συγγενείς της για την παραδώσουν. Αν, βεβαίως, της έχουν απομείνει.

kathimerini

«Σας παρακαλώ, αφού δεν με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκύλο»

Είμαι φυλακισμένος σε ελληνικό στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών, «Είμαι ο Ζαφάρ, 16 ετών».

 

Είμαι από το Αφγανιστάν. Ο πατέρας μου σκοτώθηκε και εγώ δεν ήθελα να πολεμήσω άλλους Αφγανούς. Στο χωριό μου κάθε μέρα κάποιος σκοτωνότανε. Το σχολείο μου βομβαρδίστηκε, όταν ήμουν μικρός, και μετά δεν ξανάγινε. Εγώ ήθελα να πάω σχολείο και όχι να σκοτώσω ή να σκοτωθώ. Η μάνα μου για να με γλυτώσει πούλησε όλα μας τα ζώα και μου είπε να φύγω, να φθάσω στην Ευρώπη και ότι εκεί θα με προστατεύσουν. Περπάτησα πάρα πολύ, με κρύψανε σε φορτηγά, μπήκα σε βάρκα και έφθασα κάποτε σ΄ αυτή τη χώρα. Δεν ξέρω αν είναι η Ευρώπη εδώ, αλλά κουράστηκα πολύ για να φθάσω. Με συλλάβανε και έμεινα μαζί με άλλους 20 σ΄ ένα μικρό βρώμικο κελί για πολλές μέρες. Μετά μου δώσανε ένα χαρτί που έλεγε μέσα σε 30 μέρες πρέπει να φύγω. Πώς να φύγω, αφού δεν έχω χαρτιά; Προσπάθησα μαζί με κάτι μεγαλύτερους συμπατριώτες μου να μπω σ΄ ένα πλοίο αλλά με πιάσανε, με χτυπήσανε και με φέρανε μαζί με πολλούς άλλους εδώ στο στρατόπεδο.

Είμαι πολύ καιρό εδώ, δεν ξέρω πόσο, μαζί με πολλούς ανθρώπους από διάφορες χώρες. Δεν ξέρω κανένα και φοβάμαι πολύ. Δεν ξέρω γιατί είμαι φυλακισμένος, αφού δεν πείραξα ποτέ κανένα. Εγώ απλά ήθελα να μην πολεμήσω και να πάω σχολείο. Κάθε μέρα κλαίω. Εδώ και 3 μέρες μας έχουν κλειδωμένους μέσα στο κοντέϊνερ που μένουμε και κάνει πάρα πολύ ζέστη. Κάτι έγινε στο στρατόπεδο, αλλά ήμουν άρρωστος και δεν πολυκατάλαβα. Δεν μπορώ να ανασάνω και είμαι συνέχεια άρρωστος. Έχω γεμίσει και σπυριά. Νοιώθω τόσο κουρασμένος. Θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας. Διψάω και δεν υπάρχει νερό. Τα ρούχα μου είναι βρώμικα και τρύπια και είμαι ξυπόλυτος. Φοβάμαι πως θα πεθάνω.

 

….. Μάνα μου, που είσαι;

…. Σβήνω, μάνα μου, σώσε με. Δεν θέλω να πεθάνω.

 
Πριν από μέρες άκουσα πως δύο αστυνομικοί έσωσαν δύο σκυλάκια που ήταν κλεισμένα μέσα σ΄ ένα αυτοκίνητο και έκανε πολύ ζέστη. Ένας καλός δικαστής δίκασε αμέσως για βασανισμό τα αφεντικά τους, που ξέχασαν τα σκυλάκια με τόση ζέστη μέσα στο αυτοκίνητο και κινδύνεψαν να πεθάνουν. Χάρηκα για τα σκυλάκια γιατί και εγώ τ΄ αγαπώ πολύ. Μέσα σ΄ αυτό το κοντέινερ που είμαι, όμως, κάνει την ίδια ζέστη και νομίζω πως με έχουν ξεχάσει. Σας παρακαλώ, πείτε με και μένα σκύλο. Μπορεί να έλθουν αυτοί οι καλοί αστυνομικοί για να με σώσουν και να με πάνε σε γιατρό.
Σας παρακαλώ, αφού δεν με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκύλο.

Κύριε δικαστή είμαι ένα βασανισμένο σκυλί.
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ

Με αφορμή την κατάπτυστη και παράνομη γνωμοδότηση 44/2914 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την οποία μπορεί να παραταθεί η κράτηση των μεταναστών χωρίς χαρτιά και πέραν του 18μηνου στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η Ματίνα Κατσιβέλη – Δανιήλ μας έστειλε ένα κείμενο που είχε γράψει τον Αύγουστο του 2013, με αφορμή την εξέγερση στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας.

Πηγή: Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό  

Πηγή: «Είμαι ο Ζαφάρ, 16 ετών» (και είμαι φυλακισμένος σε ελληνικό στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών) – RAMNOUSIA

Διακινητές εγκατέλειψαν 370 παιδιά

Περισσότερα από 370 παιδιά εγκαταλελειμμένα από διακινητές μεταναστών, οι οποίοι προσπαθούσαν να τα περάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες εντόπισαν οι μεξικανικές αρχές.

Hundreds of children abandoned en route to US: Mexico

 

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Μετανάστευσης του Μεξικού τα παιδιά από διαφορετικές χώρες της Κεντρικής Αμερικής εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια μόλις μιας εβδομάδας του Μαρτίου σε 14 πολιτείες της χώρας.
Από τα στοιχεία που διαθέτουν οι μεξικανικές αρχές προκύπτει ότι οι διακινητές εγκατέλειψαν 163 παιδιά καθώς αυτά δεν ταξίδευαν με κάποιον ενήλικο ή συγγενικό τους πρόσωπο.
Σε πολλές περιπτώσεις, τα παιδιά εγκαταλείφθηκαν σε σημεία άκρως επικίνδυνα από τους διακινητές στους οποίους είχαν πληρώσει 3.000 έως 5.000 δολάρια ανά παιδί για να περάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρει το Εθνικό Ινστιτούτο Μετανάστευσης του Μεξικού.
«Τα παιδιά είχαν σημάδια υπερβολικής κόπωσης, τραυματισμών κυρίως στα πόδια, υπέφεραν από αφυδάτωση και ήταν σε σύγχυση μη γνωρίζοντας που τα είχαν εγκαταλείψει», ανέφερε η ανακοίνωση του Ινστιτούτο.
Οι αρχές συνέλαβαν εννέα υπόπτους διακινητές σε σχέση με αυτές τις περιπτώσεις εγκατάλειψης.

Αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των παιδιών που ταξιδεύουν μόνα τους.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Μετανάστευσης του Μεξικού υπογραμμίζει ότι ο αριθμός των παιδιών μεταναστών που ταξιδεύουν μόνα τους μέσω του Μεξικού «έχει αυξηθεί δραματικά » κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών.
Κάθε χρόνο περίπου 140.000 μετανάστες, κυρίως από την Κεντρική Αμερική επιχειρούν μέσω του Μεξικού να φθάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι μετανάστες είναι συχνά στόχος συμμοριών, πέφτουν θύματα κλοπής, εκβιασμού, βιασμού, απαγωγής ακόμη και δολοφονίας.
grnews